بولتن فرهنگی هنری/مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی 21 تیر 99
تهران- ایرنا- نگاه مثبت دولت تدبیر و امید به رسانه و عملکرد آن، باعث شد بیش از 56 درصد از مجموع مجوزهای رسانه ای صادرشده پس از پیروزی انقلاب اسلامی در این دولت صادر شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

در همه جوامع جایگاه مهمی در شکل گیری مسائل مربوط به مردم همچنین افکار عمومی دارد. دولت تدبیرو امید با رئیس جمهوری به دلیل اهمیت حوزه مطبوعات از ابتدای فعالیت خود برای ایجاد گشایش هایی چون تنوع و شنیده شدن صدای مطبوعات به عنوان یکی از دغدغه های مهم این دولت بسیار تلاش کرد.

در توصیف سیاست های دولت یازدهم در بخش فرهنگ باید گفت که این دولت از ابتدا اعلام کرد: سیاست دولت در حوزه فرهنگ و هنر سیاست درهای باز البته در چارچوب قانون است تا امکانی برای همه نخبگان و اصحاب فرهنگ و هنر فراهم آید و از طریق آن بتوانند استعدادهای خود را به منصه ظهور برسانند.

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت تدبیر و امید (دولت یازدهم) تلاش کرد تا شرایطی را فراهم آورد که در چارچوب قانون نویسندگان، روزنامه نگاران، موسیقی دانان و تمامی اهالی فرهنگ و هنر به راحتی و بدون خرده گیری های نابه جا به فعالیت خود بپردازند.

دولتمردان پس از روی کار آمدن با مجموعه تدابیر و سیاستگذاری توانستند فضای کلی مطبوعات در دولت یازدهم را قانونمندترکرده و با شفافیت هدایت منطقی اموری مانند پرداخت یارانه به روزنامه ها و اوضاع کسب و کار رسانه ها را نیز بهتر از گذشته رقم زنند.

حوزه رسانه به عنوان یکی از مهمترین حوزه های فرهنگی در طول چهار ساله اول دولت تدبیر و امید مورد توجه و اهتمام این دولت بوده تا جایی که صدور مجوز برای نشریات مکتوب و پایگاه های خبری و اطلاع رسانی یکی از اقدامات مثبت دولت در ایجاد تکثر رسانه ای به شمار می رود. مهم ترین دستاورد دولت را می توان فراهم شدن فضای مساعد برای رسانه ها دانست.

به اعتقاد بسیاری کارشناسان و فعالان حوزه رسانه، تصور دنیایی که در آن مطبوعات و خبرنگار به اندازه کافی آزاد و قدرتمند نباشند، ممکن نیست. اگر درمان دردهای ایران نیز در همان یک کلمه، قانون، نهفته باشد، تحقق حاکمیت این یک کلمه در دنیایی فارغ از مطبوعات آزاد و مستقل ناممکن خواهد بود از این رو دولت های یازدهم و دوازدهم کوشیدند تا حد امکان و در حیطه اختیارات دولت، پاسدار آزادی مطبوعات و قوام و دوام آنان باشند.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت دوازدهم نیز در راستای هماهنگی و پیروی اعتقاد به آزادی رسانه ها، بارها در سخنان خود بر آزادی مطبوعات تاکید کرد و معتقد بود: اختیار کامل آزادی مطبوعات به طور کامل در دست دولت نیست و دولت تنها یکی از ضلع های تاثیرگذار در این ارتباط به شمار می رود.

همواره مطبوعات را تجلی گاه و انعکاس دهنده خواست ها، نیازها و تمایلات افراد، مظهر رشد فرهنگی، تحمل پذیری سیاسی و نشانه وجود آزادی در جامعه و کشور دانست و گفت: باید به نسبت ضرورت ها، ضعف ها و نیازها به این موضوع توجه کرد و دولت باید با شکل دهی به هویت صنفی روزنامه نگاران؛ استقلال سیاسی، فرهنگی و اقتصادی این قشر از جامعه را تامین کند.

بنابراین می توان گفت فضای رسانه ای باز در دولت یازدهم سبب شد دولت تدبیر و امید حتی تخریب ها را به دیده انتقاد نگاه کند و فضا را در اختیار رسانه های منتقد برای اعمال نظر و انتقاد قرار دهد.

تدوین آیین نامه ها و اجرای قانون دسترسی آزاد به اطلاعات، اجرای طرح رتبه بندی روزنامه ها، رسانه های فضای مجازی و خبرنگاران توسط صنوف و شفاف سازی در یارانه های پرداختی به حوزه مطبوعات، از دیگر اقدامات دولت در حوزه رسانه است. رسانه های الکترونیکی بر خط (خبرگزاری ها) نیز رشدی 5 درصدی را تجربه کردند.

حدود 13 هزار و 800 مجوز برای رسانه ها بعد از انقلاب اسلامی صادر شده که 56 درصد (بیش از شش هزار رسانه) آن در دولت یازدهم صورت گرفته است.

معاون امور مطبوعاتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت یازدهم در سخنرانی های خود به آمار مجوزهای صادر شده نشریات در دولت یازدهم اشاره کرد و گفت: شش هزار و 300 مجوز صادر شده که از این تعداد یک درصد مربوط به روزنامه ها، هشت درصد هفته نامه و هفت درصد دوهفته نامه و 50 درصد متعلق به مجوز نشریات، ماهنامه و فصلنامه ها است. طبق اسناد و آمارهای موجود، شمار سایت های مجوزدار تا پیش از دولت یازدهم مجموعا 200 سایت بود که تعداد آنها با افزایش 10 برابری به بیش از دو هزار سایت رسیده است.

به این ترتیب با صدور این مجوزها، دو هزار و 56 پایگاه خبری، چهار خبرگزاری و 74 روزنامه وارد چرخه مطبوعات کشور شده اند و بقیه مجوزها به صورت فصلنامه، هفته نامه و ماهنامه بوده است. مقایسه آمار صدور مجوز نشریات در دوره های مختلف، بیانگر توجه و اهتمام دولت تدبیر و امید برای صدور مجوز فعالیت نشریات و کاهش زمان انتظار آنهاست.

صدور بیش از چهار هزار مجوز فعالیت نشریات و رسانه ها و کاهش رسیدگی به تقاضای صدور مجوز آنها از 36 ماه به سه ماه در معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، از دستاوردهای درخشان معاونت مطبوعاتی در دولت یازدهم به شمار می آید.

با الکترونیکی شدن روند تقاضای مجوز و ثبت نام در سامانه ( e- resane) تمام متقاضیان و ثبت نام کنندگان برای درخواست مجوز در جریان آخرین روند پرونده خود به صورت لحظه ای قرار گرفته و روند صدور و زمان آن را دنبال می کنند.

جلسات هیئت نظارت بر مطبوعات به صورت مستمر با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر نمایندگان و اعضا برگزار و نتیجه این جلسات برای شفاف سازی در سایت معاونت مطبوعاتی اطلاع رسانی می شود و همگان قادر هستند پس از جلسات این هیات در جریان روند مجوزهای صادره و دیگر گزارش های این جلسات قرار گیرند.

پایبندی دولت تدبیر و امید به تفکر خویش برای گشایش فضای آزادی فکر و ابراز اندیشه شاخص های دیگری است که نشانه توسعه کمی مطبوعات و رسانه در دولت یازدهم به شمار می آید.

وضعیت و تغییرات شاخص های کلیدی عملکرد معاونت مطبوعات و اطلاع رسانی وزارت ارشاد نشان می دهد که طی سال های 92 تا 94 بیش از دو هزار و 50 نشریه در عناوین ها و حوزه های مختلف وارد چرخه رسانه های کشور شده و در فضایی آزاد و به دور از هرگونه حاشیه سازی به فعالیت می پردازند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
مشاور وزیر با اشاره به ایده خلاقانه نمایشگاه ماسک بزن گفت: هنرمندان در ایام کرونا همواره در کنار مردم بودند و با آثار فاخر خود هم جامعه را نسبت به این ویروس آگاه و هم حال و هوای عمومی جامعه را تغییر دادند، از این رو تلاش هنرمندان در این ایام ستودنی است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱ سایت های دیگر : خبرگزاری جمهوری اسلامی هنر آنلاین روزنامه بانی فیلم

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، محمدمهدی احمدی مشاور وزیر و مدیرکل حوزه وزارتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بعداظهر امروز با حضور در نمایشگاه ماسک بزن به مدیریت گالری کاما از نزدیک از آثار این نمایشگاه دیدار و با جمعی از هنرمندان گفت وگو کرد .

مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در جریان این بازدید با اشاره به اینکه هنرمندان در ایام کرونا عملکرد مثبت و قابل قبولی داشتند، اظهار کرد: باتوجه به اینکه ایام کرونا محدودیت های خاص خود را به همراه داشت اما هنرمندان سعی کردند با آثار فاخر خود حال و هوای مردم را تغییر دهند .

وی ادامه داد: نمایشگاه ماسک بزن ایده ی خوبی بود که در ارتباط با این ایام به عنوان یک ایده خلاقانه می توان از آن یاد کرد، نگته مثبت این نمایشگاه علیرغم حال و هوای کرونایی آن استفاده از آثار هنرمندان گمنام در کنار هنرمندان فاخر بود که این اتفاق بسیار ارزشمند است .

مشاور وزیر با بیان اینکه اگر آثار هنرمندان گمنام دیده شود بسیار خوب و در روحیه این دسته از هنرمندان تاثیرگذار خواهد بود، خاطرنشان کرد: بسیاری از هنرمندان به مثابه اینکه در شهرستان ها حضور دارند نباید از آنها غافل شد، دیده شدن این هنرمندان هم رقابت را بیشتر و در عین حال کیفیت آثار را هم بالا می برد .

احمدی یادآور شد: عموما بسیاری از هنرمندانی که در شهرستان ها قرار دارند متاسفانه به خاطر عدم شرایط مالی مساعد آثارشان دیده نمی شوند، به همین منظور برای شناسایی این افراد که شناخته نشده اند باید تلاش کرد تا این افراد و به ویژه آثارشان دیده شود .

وی افزود: بسیاری از هنرمندان شناخته شده اند و در تمام اتفاقات هنری شرایط برای آنها محیا است اما یکی از وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی این است که هنرمندانی که محجور بوده را پیدا کنند تا بدین وسیله از رانت در این زمینه جلوگیری شود .

یادآور می شود این نمایشگاه با تمرکز بر ذات ناب و اصیل هنر و فارغ از هر حاشیه ای نمایشگاهی با موضوع کرونا برگزار می شود که محور آن "هنر برای هنر" است و در همین راستا از هنرمندان شاخص هنر معاصر ایران و استعدادهای نویافته تقاضا شده تا آثار فاخر خود را بر روی مدیوم ماسک تنها به عنوان سمبل این پاندمی خلق کنند و همچنین از آنها درخواست شده تا امضای خود را به جای روی اثر در پشت آن و پنهان از دید مخاطب قرار دهند.

در این نمایشگاه آثار هنرمندانی چون حسین محجوبی، رضا بانگیز، احمد وکیلی، نصرت الله مسلمیان، همایون سلیمی، ایرج اسکندری، کاوه نجم آبادی، بهزاد شیشه گران، حسین ماهر، علی ندایی، اکبر نیکان پور، رضا هدایت، رضا رینه ای، احمد نادعلیان، احمد محمدپور، رضوان صادق زاده، محمدهادی فدوی، کیوان عسگری، جمشید حقیقت شناس، مهناز پسیخانی، فریده شاهسوارانی، شهلا همایونی، فریدون امیدی، فرناز اخلاقی، فرح ابوالقاسم، هوشنگ اردویی، شهناز زهتاب، توران فرهت، امیرشهاب رضویان، سعید محجوبی، شهرام گیل آبادی، فربد مرشدزاده، مجید برزگر، سعید نقاشیان، هومن درخشنده، مرتضی یزدانی، علیرضا تغابنی، رامین اعتمادی، عادل یونسی، فرشید پارسی کیا، محسن جمالی نیک، اشا صدر، مینا سبزی، فاطمه دیواندری، شهلا آرمین، رسول سلطانی، مرجان اندرودی، عسل فلاح، محمدعلی الله وردی، بهناز جلالی، کاوه افاق، عارف رودباری، مصطفی نوربخش، سعید امکانیان، علی خالق، پروین حسین زاده، سارا اشرفی، سهیلا پولادزاده، آنیتا اشرفی، حامد بهروزکار، ماهیار چرمچی، محمدرضا توکلی، غزال کاظمی، آرام مسلم زاده، منیر صحت،المیرا شکرپور، محمد مقدسی، مرمر صالحی و هومن مهردانا به نمایش در می آید.

گفتنی است نمایشگاه ماسک بزن با بیش از 70 اثر از هنرمندان تجسمی به وسیله گالری کاما از 20 لغایت 31 تیرماه به آدرس پاسداران، گلستان دهم پلاک 44 همه روزه به جز یکشنبه ها از ساعت 11 تا 19 میزبان علاقمندان خواهد بود .

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

به گزارش جماران؛ سید عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، در حساب توییتری خود نوشت: موارد زیر را برای سلامتی خود و جامعه جدی تر بگیریم:

ترک دورهمی های فامیلی و دوستانه.

عدم برگزاری مجالس عزا و عروسی.

ترک سفرهای غیر ضروری.

رعایت ماسک و فاصله گزینی.

معیشت را نمی توان تعطیل کرد اما عادت ها و سنت ها را موقتا تغییر دهیم.

پیشگیری از کرونا راحت تر از درمان است.

اخبار مرتبط
رییس جمهور: بهبود وضعیت برخی شهرستان ها نشان دهنده نقش بسیار مهم مردم در روند مقابله با کرونا است

فساد و بی اخلاقی به مراتب از کرونا بدتر است

با اثرات روانی کرونا چه کنیم؟ از افسردگی تا اضطراب

افزایش چشمگیر استفاده از مواد پلاستیکی به دلیل کرونا

تداوم آلودگی هوا در تابستان کرونایی/جولان اُزن در هوای پایتخت

کیانوش گرامی پس از ابتلا به کرونا: 30 درصد از ریه ام درگیر شده است

ترانه عربی پرستار برای مادربزرگ مبتلا به کرونا در اهواز
انتهای پیام

لینک خبر :‌ جماران
جلسه دوم شورای هنر شورای عالی انقلاب فرهنگی به ریاست دکتر صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و با حضور دکتر عاملی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در محل دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی و با موضوع بررسی پیش نویس سند توسعه هنر، ماده واحده تأسیس مؤسسه هنرمندان پیشکسوت و همچنین اصول و سیاست های موسیقی کشور برگزار شد که مقرر شد در زمینه تشکیل شورای هماهنگی موسیقی کشور و ساختار آن، اعضای شورای هنر پیشنهادات و نظر نهایی را ظرف دو هفته آینده به شورای هنر اعلام کنند.

به گزارش مرکز خبر شورا عالی انقلاب فرهنگی، دکتر سعیدرضا عاملی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در مورد دستور اول جلسه به بررسی پیش نویش سند توسعه هنر اختصاص داشت، گفت: گاهی اوقات بین دغدغه هایی که مقام معظم رهبری مدظله العالی برای استقرار جامعه اسلامی و رسیدن به تمدن اسلامی بیان می کنند با اقداماتی که در مسیر تحقق آن انجام می شود، تفاوت دیده می شود.

دکتر عاملی: به لحاظ زیبایی شناختی مهم ترین عنصر اثر گذار زندگی امری است که مطلوب ماست و ما آنرا دوست داریم، به همین دلیل هنر در مسیر زندگی مردم حوزه بسیار پررنگ است.

وی با بیان اینکه هنر در فرهنگ مردم کانونی ترین نقش را دارد، افزود: به لحاظ زیبایی شناختی مهم ترین عنصر اثر گذار زندگی امری است که مطلوب ماست و ما آن را دوست داریم، به همین دلیل هنر در مسیر زندگی مردم حوزه بسیار پررنگ است.

دکتر عاملی گفت: معماری و مبلمان شهری، زبان و ادبیات و شعر، موسیقی، تئاتر و سینما، نقاشی، هنرهای تجسمی، و همچنین مد و لباس و امور مرتبط با زیبایی انسان و همچنین صنایع دستی حوزه فرهنگ مردم پسند را تشکیل می دهند و آمیخه با امور هنری و زیبایی شناسی هستند.

دکتر عاملی: بررسی آسیب های اجتماعی کشور نشان می دهد الگوی فرهنگی بخشی از جامعه به طور ناقص از نظام غربی الگو گرفته است. الگوی فرهنگی یک نظام اجتماعی و یک نظام زندگی را تولید می کند. به عنوان مثال متاسفانه در شاخص طلاق و متوسط سن ازدواج و نوع لباس پوشیدن و حتی روابط دوستی و مصرف کالاهای هنر و فرهنگی و حتی معماری و شهرسازی، تمایلات به سمت زندگی غربی است.

وی تصریح کرد: می توان گفت بخش برجسته فرهنگ در این عرصهها شکل می گیرد و این عناصر می تواند با بازار و کسب و کار هنر تبدیل به یک پدیده های سطحی و صرفاً برای تامین دلربایی تبدیل شود و می تواند برخوردار از معنا و محتوا عمیق زندگی باشد که به نوعی تعادل و سلامت و تعالی انسان را تأمین کند.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی تأکید کرد: فرهنگ و هنر بیشتر از هر چیز از شناخت و ذهن بهره می گیرد و ذهن دارای طرحواره ها و الگوهای فرهنگی است.

دکتر عاملی ادامه داد: امروزه در ارتباطات بین فرهنگی از طر حواره ها که منابع مهم ارتباط با دیگری هستند سخن گفته می شود. طرحواره ها منابع قضاوت های اجتماعی مردم، منابع الگوسازی مردم هستند، به عنوان مثال در مورد اقوام، طبقات اجتماعی، مشاغل، روحانیت و روشنفکران، کارگزاران امر حکومت و ده ها امر دیگر طرحواره ای در ذهنیت فردی و اجتماعی وجود دارد که منشاء تعاملات اجتماعی است.
استاد گروه ارتباطات دانشگاه تهران بیان کرد: طرحواره ها تسهیل کننده ارتباطات هستند ولی منشاء فکری و اندیشه ای ندارند.
وی افزود: اساساً طرحواره ها محصول قضاوت های لحظه ای هستند، بخش عظیم از این الگوواره ها تجربه زندگی افراد نیست بلکه از الگوی زندگی که در ذهن فرد است، تأثیر می گیرد. جامعه ای قدرتمند است که از نگاه طرحواره ای عبور کند و به اندیشه تدبیر و تأخیر که موجب می شود هر نوع مطلبی را نپذیرد و در مورد همه امور قضاوت نکند.
دکتر عاملی خاطرنشان کرد: هنر حوزه بزرگی است که می تواند ظرفیت نگاه طرحواره ای را به حوزه اندیشه ای منتقل کند و الگوهای فرهنگی جدیدی مبتنی بر اندیشه اسلامی بسازد.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی: ضروت دارد توانمندسازی های متفاوتی برای تقویت شناخت و بینش فرهنگی در جامعه فراهم شود. استقرار جامعه اسلامی در درجه اول منوط به عمل صالح و توسعه عمل صالح و تغییر در جهان بینی و شناخت فردی و اجتماعی است. برنامه توسعه هنر نیازمند مبانی عمیق تر و محتوایی تر است.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به موضوع آسیب های اجتماعی گفت: بررسی آسیب های اجتماعی کشور نشان می دهد الگوی فرهنگی بخشی از جامعه به طور ناقص از نظام غربی الگو گرفته است. الگوی فرهنگی یک نظام اجتماعی و یک نظام زندگی را تولید می کند. به عنوان مثال متأسفانه در شاخص طلاق و متوسط سن ازدواج و نوع لباس پوشیدن و حتی روابط دوستی و مصرف کالاهای هنر و فرهنگی و حتی معماری و شهرسازی، تمایلات به سمت زندگی غربی است.

دکتر عاملی تأکید کرد: ضروت دارد توانمندسازی های متفاوتی برای تقویت شناخت و بینش فرهنگی در جامعه فراهم شود. استقرار جامعه اسلامی در درجه اول منوط به عمل صالح و توسعه عمل صالح و تغییر در جهان بینی و شناخت فردی و اجتماعی است. برنامه توسعه هنر نیازمند مبانی عمیق تر و محتوایی تر است.
وی تصریح کرد: در تدوین طرح توسعه هنر هدف تمدن نوین اسلامی و استقرار جامعه اسلامی باشد و راهکارهای رسیدن به این هدف نیز بررسی و ارائه شود.
وی با بیان اینکه لازم است به اسناد مرجع حوزه هنر مراجعه کنیم، گفت: 34 جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی به سند مهندسی فرهنگی اختصاص داشته است.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: ستاد راهبری اجرایی سازی سند مهندسی فرهنگی در سطح عالی برگزار می شود و امکان ابلاغ مصوبات آن فراهم است و همچنین راهبردهای مرتبط با هنر دارد.
دکتر عاملی افزود: در سند مهندسی فرهنگی کشور سند ملی معماری، ملی سینما، ملی موسیقی و... پیش بینی شده است.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی تأکید کرد: در تدوین سند توسعه هنر به اسناد بالادستی شورای عالی انقلاب فرهنگی استناد و به مصوبات این شورا احترام گذاشته شود چرا که این امر منجر به پیوسته شدن مسیر و شکل گیری سرمایه اجتماعی می شود.

دکتر صالحی: ضرورت تدوین سند توسعه هنر با توجه به دامنه های وسیع حوزه هنر
دکتر عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ضمن تشکر از پیگیری های دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی برای احیاء مجدد شورای هنر، ابراز امیدواری کرد: شورای هنر با هم فکری اعضای آن بتواند اقدامات مؤثر و کارآمدی در مباحث گسترده و مختلف هنر داشته باشد.

دکتر صالحی: با توجه به وجود دامنه های وسیع در حوزه هنر و همپوشانی و همگرایی های این حوزه نیاز به تدوین سند توسعه هنر احساس شد

وی با اشاره تدوین پیش نویس سند توسعه هنر گفت: با توجه به وجود دامنه های وسیع در حوزه هنر و همپوشانی و همگرایی های این حوزه نیاز به تدوین سند توسعه هنر احساس شد اگر چه ممکن است در بعضی از شاخه های هنر نیاز به سند مستقل داشته باشیم.

دکتر حسینی تأکید کرد: الگوی مدنظر در طراحی سند توسعه هنر، بیانیه گام دوم انقلاب است
در ادامه جلسه دکتر محمدمجتبی حسینی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینکه در پیمایش وضعیت موجود در حوزه هنر با نارسایی های آماری مواجه شدیم، افزود: بر اساس تحقیقات گسترده انجام شده وضعیت هنر در کشور حالتی نامتوازن و نامتعادل دارد به عنوان مثال در موضوع منابع انسانی و رویدادها توسعه خوبی داشته ایم اما در زیرساخت ها دچار فقدان و کمبود منابع هستیم.

در طراحی سند توسعه هنر بیانیه گام دوم انقلاب که 8 محور آن اشاره به هنر دارد به عنوان الگو مدنظر بوده است.

وی ادامه داد: موضوعات مرتبط با مجموعه هنر مورد بررسی قرار گرفت و پیش نویس اولیه تهیه شده سند توسعه هنر به معاون اول رئیس جمهور ارائه شد و جلساتی با نمایندگان دستگاه های مختلف مرتبط با هنر تشکیل و این پیش نویس ویرایش شد.
معاون هنری وزارت ارشاد تأکید کرد: در طراحی سند توسعه هنر بیانیه گام دوم انقلاب که 8 محور آن اشاره به هنر دارد به عنوان الگو مدنظر بوده است.
دکتر حسینی در تشریح مصداقی از اقتصاد هنر در کشور گفت: در آخرین حراج های منطقه خاورمیانه 44درصد از فروش متعلق به هنرمندان ایرانی بوده است و همینطور در لیست ده نفره از گرانقیمت ترین هنرمندان خاورمیانه 4 هنرمند ایرانی در این لیست قرار دارد.
وی تأکید کرد: این ظرفیت فوق العاده هنرمندان ایرانی ایجاب می کند برای هنر قدم شایسته ای برای استفاده از آن در راستای منافع ملی برداشته شود.

ارائه پیش نویس سند توسعه هنر
در ادامه مهندس فراهانی از اعضای تدوین پیش نویس سند توسعه هنر با اشاره به اینکه تدوین این سند بر مبنای 6 گام انجام شده است، افزود: در گام اول مدل های توسعه هنر مانند مدل بنیاد هنرهای انگلستان جدید برای صنایع فرهنگی، مدل کارکنان و صنایع خلاق فرهنگی، مدل چرخه فرهنگی یونسکو و مدل دوایر متحدالمرکز تراسبی که بسیاری از اسناد هنر بر اساس این مدل منتشر می شود مورد بررسی قرار گرفت.
مهندس فراهانی ادامه داد: در گام دوم اقتصاد هنر در دنیا بررسی شد که طبق آخرین آمار، حوزه فرهنگ و صنایع خلاق درآمدی نزدیک به 2،250 میلیارد دلار و با 29 میلیون شغل را در دنیا تجربه کرده است.
وی اظهار داشت: وضعیت موجود هنر در کشور بر اساس شاخص های مختلفی در گام سوم بررسی شده است که مطابق بررسی های انجام شده درمورد وضعیت برگزاری رویدادهای هنری، در سال 1397 تعداد 448 جشنواره ملی و استانی در کشور برگزار شده است.
مهندس فراهانی درمورد وضعیت برگزاری نمایشگاه های هنرهای تجسمی در کشور تصریح کرد: در سال 1393 تعداد نمایشگاه های تجسمی در کشور با افت فاحشی همراه بوده است که این گونه تغییرات دفعی چه با کاهش همراه باشد یا افزایش، نشان از نبود نظام منسجم در امر مدیریت و برنامه ریزی این رویدادها دارد.
وی در تشریح بررسی وضعیت اجرای نمایش در کشور تأکید کرد: عناوین نمایش حدود 1.5برابر و تعداد دفعات نمایش 2.6 برابر و تعداد تماشاگران بیش از 7 برابر بین سال های 85 تا 97 رشد داشته است که نشان دهنده افزایش قابل توجه استقبال مردم از تئاتر و هنرهای نمایشی است.

تصدی گری غیرضروری دولت در فعالیت های هنری و کمبود نهادهای توانمند در بخش خصوصی به عنوان یکی از چالش ها در بررسی وضعیت نهادها، مدیریت و برنامه ریزی در بخش هنر مطرح است

مهندس فراهانی اضافه کرد: همچنین وضعیت اجرای صحنه ای موسیقی در کشور و فعالیت خانه های مد مورد بررسی قرار گرفته، که آمار نشان می دهد تعداد اجراهای صحنه ای و صدور مجوز برای خانه های مد افزایش قابل توجهی داشته است.
وی گفت: تصدی گری غیرضروری دولت در فعالیت های هنری و کمبود نهادهای توانمند در بخش خصوصی به عنوان یکی از چالش ها در بررسی وضعیت نهادها، مدیریت و برنامه ریزی در بخش هنر مطرح است.
مهندس فراهانی در تشریح بررسی وضعیت موجود بودجه بخش هنر خاطرنشان کرد: در سال 1397، تنها 2.5 درصد از کل بودجه عمومی دولت، سهم امور فرهنگی، تربیت بدنی و گردشگری بوده است.
وی درمورد بررسی وضعیت موجود دانشجویان بخش هنر تصریح کرد: در سال 1367 تعداد دانشجویان رشته هنر 5،630 نفر بوده که به 296،110 نفر در سال 1397 رسیده است. اما در نظام آموزشی هنر، صنفی و تأمین اجتماعی برای فارغ التحصیلان بخش هنر ضعیف است و اشتغال به کار غیرمتناسب با تحصیلات و تخصص بسیاری از اهالی هنر بسیار زیاد مطرح است.
مهندس فراهانی گفت: فرهنگ هنر با شاخص های مختلفی بررسی شد و طبق تحقیق انجام شده در سال 1396، افرادی که مورد بررسی قرار گرفتند 95درصد اعلام کردند که به تئاتر و کنسرت نرفته اند، همینطور 81درصد سینما نرفته اند.
وی ادامه داد: در گام چهارم و پنجم نیز راهبردها، طرح ها و پروژه های مربوط به توسعه هنر در اسناد بالادستی و برنامه های راهبردی توسعه فرهنگ و در سایر کشورها مورد بررسی قرار گرفته است.
مهندس فراهانی در تشریح گام ششم با عنوان "تدوین چشم انداز، راهبردها، طرح ها و اقدامات کلیدی توسعه هنر" گفت: مبانی طراحی وضعیت مطلوب نظام هنری کشور بر اساس تمامی اسناد بالادستی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مانند اصول سیاست فرهنگی کشور، چشم انداز 20 ساله کشور، قانون برنامه ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور، بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی و... پیشنهاد شده است.
وی تأکید کرد: چشم انداز کلان نظام هنری کشور در سند توسعه هنر در 10 محور اصلی پیش بینی شده است که بر مبنای این چشم انداز، راهبردها، سیاست ها و برنامه ها در سند توسعه هنر طراحی شده است.
مهندس فراهانی در مورد حمایت های مالی گفت: انتظار داریم افزایش سهم هنر از بودجه عمومی کشور، اختصاص سهم مناسب برای هنر در صندوق توسعه ملی، افزایش سهم هنر در صندوق توسعه فناوری های نوین و افزایش سهم هنر در صندوق توسعه صادرات پیگیری و لحاظ شود.
وی درمورد مشارکت سازمان ها و دستگاه های دولتی با وزارت فرهنگ برای توسعه هنر تصریح کرد: انتظار می رود که هر کدام از دستگا ها سهم مشخصی از بودجه عمومی برای حمایت از توسعه محصولات و خدمات هنری اختصاص دهند.

وزیر آموزش و پرورش: غلبه وجه توصیف بر وجه تحلیل در پیش نویس سند توسعه هنر
در ادامه محسن حاجی میرزایی وزیر آموزش و پرورش درمورد پیش نویس سند توسعه هنر به طرح چند سوال در این خصوص پرداخت و گفت: در پیش نویس سند توسعه هنر، وجه توصیف بر وجه تحلیل غلبه دارد.
وی ادامه داد: این سوال مطرح است که با بررسی وضعیت دنیا و خاورمیانه در حوزه هنر، جمع بندی نهایی از این مطالعه بین المللی چیست؟.
وزیر آموزش و پرورش اضافه کرد: با توجه به بررسی وضعیت موجود کشور در حوزه هنر بر اساس شاخص های مختلف و نظام پیوستگی این گزاره های توصیفی، بر اساس چه منطقی مجموعه این بررسی ها به تدوین چشم انداز کمک کرده است؟.

حجت الاسلام قمی: زندگی مردم همواره آمیخته با هنر بوده است
در ادامه جلسه حجت الاسلام محمد قمی رئیس سازمان تبلیغات اسلامی درمورد پیش نویس سند توسعه هنر با تأکید بر اینکه دشمن باید اختصاص به ذکر پیدا کند، گفت: مقام معظم رهبری در ساحت هنر و فرهنگ در ترسیم وضعیت این حوزه به دیده شدن دشمن تأکید دارند که پیشنهاد می کنم این دیدگاه در سند توسعه هنر لحاظ شود.
وی با اشاره به رویکردهای کلان در حوزه هنر ادامه داد: زندگی مردم همواره آمیخته با هنر بوده است و ضرورت دارد در سند توسعه هنر بر تربیت نیروی پیش برنده حوزه هنر و توسعه تربیت هنرمند تأکید بیشتری شود.

تأکید دکتر نامور مطلق بر ضرورت مدل سازی داخلی برای سند توسعه هنر
در ادامه دکتر بهمن نامور مطلق سرپرست دانشگاه استاد فرشچیان در مورد پیش نویس سند توسعه هنر گفت: این سند نیاز به یک تحلیل کیفی به منظور مشخص شدن وضعیت هنر از لحاظ کیفی دارد.
وی تأکید کرد: در حال حاضر، در دوره صنایع خلاق و صنایع نرم زندگی می کنیم که در مستند ترین تعریف از صنایع خلاق شامل موسیقی، فیلم، طراحی و چندرسانه ای ادبیات، صنایع غذایی و صنایع دستی است.
سرپرست دانشگاه استاد فرشچیان در مورد صنایع دستی و هنرهای سنتی گفت: باید در مدل ایرانی بر صنایع دستی و هنرهای سنتی که برخاسته از روح تمدن کشور است، تمرکز شود.
دکتر نامور مطلق تصریح کرد: ضرورت دارد مدل ایرانی و داخلی برای سند توسعه هنر طراحی شود و بر اساس مدل داخلی سند توسعه هنر تدوین شود.
وی در پایان خاطرنشان کرد: این اشتباه است که در چشم انداز به کمک دولت در حوزه مالیات، عوارض، بودجه و... پرداخته شده است چرا که صنایع خلاق با توجه به پشتوانه زیبایی شناسی که دارند توانایی حل مشکلات اقتصادی دارند و به دولت ها کمک اقتصادی می کنند.

دکتر کی نژاد تأکید کرد: ضرورت توجه به هنر رایانه ای در سند توسعه هنر
در ادامه دکتر محمدعلی کی نژاد عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به اینکه شورای عالی انقلاب فرهنگی به خصوص در زمانی که مقام معظم رهبری رئیس این شورا بودند، مصوبات خیلی خوبی در حوزه هنر داشته است، گفت: ضرورت دارد در تدوین سند توسعه هنر مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در حوزه هنر لحاظ و مورد بررسی قرار گیرد.
وی ادامه داد: با توجه به اینکه در 40 سال اخیر در حوزه هنر افتخارات بسیاری در این حوزه داشته ایم و باید برای این حرکت های هنری انجام شده مدل توسعه ای طراحی شود.
دکتر کی نژاد بر ضرورت توجه به هنر رایانه ای تأکید کرد و پیشنهاد داد: حتماً در سند توسعه هنر یک بند برای موضوع هنر رایانه ای اختصاص یابد.

در ادامه حجت الاسلام دکتر محمدحسین نواب مدیر مدرسه اسلامی هنر گفت: در پیش نویس سند توسعه هنر بدون اینکه نسبت هنر به حکومت مشخص شود به موضوع اقتصاد هنر پرداخته شده است، که باید اصلاح شود.
وی ادامه داد: صنایع دستی مانند فرش درآمد بالایی برای اقتصاد دارند که نباید به سادگی از قابلیت درآمدزایی صنایع دستی گذشت.

مهندس دادمان گفت: مبلدین هنر تأثیرگذارترین مؤلفه توسعه هنر
در ادامه مهندس محمدمهدی دادمان رئیس حوزه هنری با بیان اینکه الگوی حکمرانی در حال تغییر و تحول است، افزود: بخشی از این تغییر به علت توسعه بخش فضای سایبری و بخشی نیز به دلیل تغییر بافت های اجتماعی است.
وی با اشاره به موضوع توسعه هنر ادامه داد: مبلدین هنر که همان هنرمندان هستند، مهم ترین و تأثیرگذارترین مؤلفه در توسعه هنر را دارند و ضرورت دارد جهانی که هنرمندان در آن زیست می کنند، درک کرد.
رئیس حوزه هنری با بیان اینکه جهان هنر مختصات خاص خودش را دارد، خاطرنشان کرد: برای اثرگذاری در هنر مؤلفه های خاص آن باید طراحی شود و با توجه به تغییر الگوی حکمرانی نیاز به طراحی منطق های جدید دارد.
مهندس دادمان تأکید کرد: نباید از توسعه هنر صرفاً تعبیر به توسعه زیرساخت های هنری شود.

حجت الاسلام واعظی تأکید کرد: حل چالش های دینی حوزه هنر به وسیله سند توسعه هنر
در ادامه حجت الاسلام والمسلمین احمد واعظی رئیس دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم با بیان اینکه سند توسعه هنر باید مبتنی بر یک نظریه توسعه باشد، افزود: وضعیت سنجی حوزه هنر صرفاً نباید بر اساس فضای فیزیکال باشد چرا که فضای مجازی و فضای سایبری تأثیر به سزایی در حوزه هنر دارد.
وی تصریح کرد: با توجه به اینکه اسناد دیگری نیز در حوزه هنر در حال تدوین است، ضرورت دارد سند توسعه هنر هم نوایی با آن اسناد داشته باشد و تفاوت محتوایی نداشته باشد.
رئیس دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم با اشاره به چالش های دینی در توسعه هنر، تأکید کرد: در سند توسعه هنر راهبردی برای کمک به حل چالش های دینی حوزه هنر تدوین شود.
حجت الاسلام واعظی افزود: در سند توسعه هنر تربیت مباحث مربوط به فلسفه هنر و مطالعات نظری هنر نیز باید لحاظ شود.

دکتر بلخاری: پیوست فرهنگی و دینی برای سند توسعه هنر تهیه شود
دکتر حسن بلخاری رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی گفت: این نگرانی وجود دارد که در دادوستد هنری جهان، فرهنگ پنهانی حاکم است که بر شکل گیری آثار هنری آینده مؤثر است.
وی با بیان اینکه باید برای سند توسعه هنر مبانی و مقدمه ای در حوزه هنر اسلامی تهیه شود، تأکید کرد: سند توسعه هنر نیاز به یک پیوست فرهنگی و دینی دارد و مسائل دینی و فقهی لحاظ شود.

دکتر اسماعیلی: لزوم توجه به مؤلفه های جهانی هنر، در کنار مؤلفه های بومی و فقهی هنر
دکتر علیرضا اسماعیلی سرپرست فرهنگستان هنر گفت: در حوزه هنر توجه به مؤلفه های جهانی، در کنار مؤلفه های بومی و محلی و مبانی فقهی هنر بسیار با اهمیت است.
وی پیشنهاد داد: با توجه به اینکه در گروه های مختلف فرهنگستان هنر مباحث طرح شده در جلسه مورد بررسی قرار گرفته است، نظرات این گروه های تخصصی در تدوین سند توسعه هنر بررسی شود.
سرپرست فرهنگستان هنر ابراز امیدواری کرد: سند توسعه هنر با توجه به گستردگی حوزه هنر، با یک جامعیت بیشتری تدوین و اجرا شود.
پس از بحث و بررسی اعضا پیرامون پیش نویس سند توسعه هنر، مقرر شد اعضاء شواری هنر پیشنهادات تکمیلی و نظرات نهایی را ظرف دو جلسه آینده شورای هنر به این شورا ارائه دهند.

به گزارش مرکز خبر شورای عالی انقلاب فرهنگی، دکتر صالحی در تشریح دستور دوم جلسه که درمورد بررسی اصلاح ماده واحده تأسیس موسسه هنرمندان پیشکسوت بود، خاطرنشان کرد: ماده واحده تأسیس مؤسسه هنرمندان پیشکسوت مصوب جلسه 596 شورای عالی انقلاب فرهنگی، مورخ 5 دی ماه 1385 است.
وی ادامه داد: طبق مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی مؤسسه هنرمندان پیشکسوت وابسته به بنیاد فرهنگی و هنری رودکی تعیین شده است.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی افزود: با توجه به حوزه مأموریتی مؤسسه هنرمندان پیشکسوت و اشتمال بر تمامی رشته های هنری و فرهنگی از جمله سینما، ادبیات و هنرهای زیبا و ...، مأموریت مؤسسه فراتر از قلمرو فعالیت معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بنیاد فرهنگی و هنری رودکی است از این رو شایسته است تحت نظارت و در حوزه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به فعالیت خود ادامه دهد.
پس از بحث و تبادل نظر اعضا پیرامون این پیشنهاد، مصوب شد که ماده واحده تأسیس مؤسسه هنرمندان پیشکسوت مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تغییر یابد.
دکتر صالحی در تشریح دستور سوم جلسه که به بررسی اصول و سیاست های موسیقی کشور اختصاص داشت، پیشنهاد داد: برای تدوین و تصویب سیاست های اجرایی و ضوابط و آیین نامه های مربوط به حوزه موسیقی و انجام هماهنگی های لازم بین نهادهای مسئول در امر موسیقی شورای هماهنگی موسیقی کشور تشکیل شود.
وی گفت: پیشنهاد می شود اعضای این شورا متشکل از معاون هنری وزیر ارشاد (رییس شورا)، مدیر کل دفتر موسیقی وزارت ارشادی(دبیر شورا)، نماینده وزارت علوم، وزارت آموزش وپرورش، صدا وسیما، حوزه هنری، نماینده فرهنگستان هنر، نمایندگان صنوف و انجمن های تخصصی (3 نفر به انتخاب معاون هنری)، یکی از کارشناسان علوم اسلامی آشنا به مقوله هنر با معرفی مدیریت حوزه علمیه قم، دو نفر از استادان برجسته دانشگاه و متخصص در حوزه موسیقی با معرفی وزارت علوم، دو نفر از کارشناسان و صاحب نظران عرصه موسیقی با معرفی شورای هنر باشد.

همچنین دکتر عاملی با بیان اینکه در سند مهندسی فرهنگی کشور یکی از اسنادی که پیش بینی شده است سند ملی موسیقی است تأکید کرد: به منظور جلوگیری از پراکندگی اسناد، هدف باید رسیدن به سند ملی موسیقی باشد.
وی به سوابق تهیه پیش نویسی سند سیاست های کلان موسیقی اشاره کرد و گفت: در تدوین این سند بزرگان موسیقی کشور مشارکت داشته اند و حتماً در ادامه کار هم نیازمند توجه به نظر متخصصین امر هستیم.
دبیر شوای عالی انقلا فرهنگی تصریح کرد: با توجه به اینکه اسناد ستاد مهندسی فرهنگی قالب مصوب و مشخص دارد، اصول و سیاست های موسیقی کشور بر مبنای آن قالب تدوین شود.
دکتر عاملی بر ضرورت تعیین زمان بندی برای تصویب اصول و سیاست های موسیقی کشور تأکید و ابراز امیدواری کرد: سند ملی موسیقی کشور در این دوره دولت به تصویب رسد.
به گزارش مرکز خبر شورای عالی انقلاب فرهنگی، پس از بحث و بررسی پیرامون موضوع تشکیل شورای هماهنگی موسیقی کشور و ساختار آن، مقرر شد اعضای شورای هنر پیشنهادات و نظر نهایی خود در این زمینه را ظرف دو هفته آینده به شورای هنر اعلام کنند.

گفتنی است این جلسه به ریاست دکتر سید عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و با حضور دکتر سعیدرضا عاملی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، دکتر محسن حاجی میرزایی وزیر آموزش و پرورش، دکتر منصور غلامی وزیر علوم تحقیقات و فناوری، حجت الاسلام والمسلمین محمد قمی رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، مهندس محمدمهدی دادمان رئیس حوزه هنری، دکتر علیرضا اسماعیلی سرپرست فرهنگستان هنر، دکتر حسن بلخاری رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ، دکتر بهمن نامور مطلق سرپرست دانشگاه استاد فرشچیان ، حجت الاسلام دکتر محمدحسین نواب مدیر مدرسه اسلامی هنر، دکتر مجتبی حسینی معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، محمد الهیاری مدیرکل دفتر موسیقی، مهندس امین مویدی مشاور برنامه ریزی و نظارت راهبردی معاونت امور هنری، دکتر محمد آقاسی دبیر ستاد فرهنگ دبیرخانه شوراری عالی انقلاب فرهنگی به صورت حضوری و با حضور دکتر محمدعلی کی نژاد عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، حجت الاسلام والمسلمین احمد واعظی رئیس دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم به صورت مجازی در محل دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی برگزار شد.

گزارش تصویری کامل جلسه شورای هنر را اینجا ببینید

لینک خبر :‌ شورای عالی انقلاب فرهنگی
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی؛ درگذشت مادر معاون امور فرهنگی خود را تسلیت گفت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در این پیام آمده است:

برادر ارجمند و دانشور جناب آقای دکتر محسن جوادی

با تأسف و تأثر درگذشت بانوی پرهیزگار و ام الشهید، والده گرامیتان حاجیه خانم شمس السادات کاظمی را صمیمانه تسلیت می گویم .

از خداوند متعال برای آن فقیده سعیده رحمت ربوبی و همنشینی با اولیای الهی و فرزند شهیدش مصطفی جوادی و برای جنابعالی و دیگر بازماندگان محترم صبر و اجر مسالت دارم .

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی درگذشت همسر احمد مهدوی دامغانی استاد ادبیات فارسی دانشگاه هاروارد آمریکا را تسلیت گفت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در متن پیام سید عباس صالحی آمده است:

استاد ارجمند جناب آقای دکتر احمد مهدوی دامغانی

درگذشت بانوی بزرگوار و فرهیخته، همسر گرامی تان مرحومه دکتر آصفی شیرازی را صمیمانه تسلیت می گویم.

از درگاه ایزد متعال برای آن فقیده سعیده رحمت واسعه و برای جنابعالی عزت و سلامتی و برای بازماندگان معزز صبر و بردباری آرزومندم.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی درگذشت غلامرضا سحاب از پژوهشگران برجسته و پیشکسوت عرصه چاپ و نشر را تسلیت گفت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸ سایت های دیگر : خبرگزاری جمهوری اسلامی دولت خبرگزاری تقریب

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در متن پیام سید عباس صالحی آمده است:

خبر ناگوار درگذشت پژوهشگر برجسته و پیشکسوت عرصه چاپ و نشر، استاد غلامرضا سحاب موجب تاثر و تاسف شد.

خاندان معزز سحاب از گوهرهای درخشان عرصه فرهنگ هستند که وطن دوستی و میراث بانی این سرزمین در وجودشان موج می زند.

انتشار آثار متعدد رشته جغرافیا و نیز تدوین نقشه های مختلف برای آموزش این دانش از اوراق زرین خدمات شایسته این خانواده است.

با گرامیداشت یاد و خاطره درگذشتگان این خاندان، فقدان استاد غلامرضا سحاب که از محققان و پژوهشگران صاحب نام در رشته جغرافیا بودند را به خانواده آن مرحوم و بازماندگان مکرم صمیمانه تسلیت می گویم و از خداوند منان علو درجات و رحمت واسعه برای آن استاد عزیز و صبر و بردباری برای خانواده محترمشان خواستارم.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
آیا این رقم بیش از 300 میلیارد تومان یا در همین حدود است و در صورتی که رقم به این منظور به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تخصیص یافته، چرا میان فعالان این عرصه توزیع نشده است؟ برخورد مبهم و غیرشفاف با این موضوعات می تواند به برخی شائبه ها دامن بزند؟
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸ سایت های دیگر : صاحب خبران

پس از گذشت بیش از چهار ماه از شیوع کرونا ، حوزه فرهنگ و هنر ایران به عنوان یکی از بخش هایی که بیشترین تعطیلی را داشتند و بیشترین ریزش مشتری و زیان را متحمل شده اند، هنوز با حمایت معناداری مواجه نگشته و خسارات این بخش تامین نشده؛ اما آیا رقمی نیز برای این بخش اختصاص و نیز به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تخصیص نیافته یا چنین اتفاقی رخ داده و هنوز به اهالی فرهنگ پرداخت نشده است؟!

به گزارش تابناک ؛ پس از تداوم تعطیلی اماکن فرهنگی و هنری، سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در نامه های جداگانه به معاون اول رئیس جمهور، رئیس دفتر رئیس جمهور، رئیس سازمان برنامه و بودجه و معاون اقتصادی رئیس جمهور با اعلام خسارات وارده به بخش فرهنگ و هنر ایران متاثر از کرونا، خواستار اقدامات حمایتی متناسب با ابعاد این خسارات شد؛ برآوردی که به گفته وزیر ارشاد جامع بوده و خسارات حوزه فرهنگ، نشر، تئاتر، موسیقی، تجسمی، سینما، رسانه، آموزشگاه ها، موسسات، کانون ها و مشاغل مرتبط با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در آن در نظر گرفته شده و ابعاد ماجرا به ستاد ملی کرونا برای تصمیم گیری منتقل شده بود.

صالحی در این نامه ها به اسحاق جهانگیری، محمود واعظی، محمدباقر نوبخت و محمد نهاوندیان نوشته بود: همان گونه که مستحضرید روزهای رونق کسب وکارهای فرهنگی، هنری و رسانه ای کشور، با آغاز بحران همه گیری بیماری کرونا به گونه ای دیگر رقم خورد، چنانچه روند رکود و کسادی در سال جاری نیز تدوام یافته است. با توجه به نگاه همدلانه و متعهدانه دولت محترم و در راس آن ریاست محترم جمهور برای بهبود محیط کسب و کارها و ضرورت انجام اقدامات حمایتی در این بخش، سپاسگزار خواهد بود، مطابق دستور جنابعالی و با توجه به ویژگی شغلی هنرمندان و فعالان فرهنگی که عموما از جمله آسیب پذیرترین قشرهای جامعه هستند عنایت ویژه ای به منظور کاستن حداقلی از فشار مالی و معیشتی آنان صورت پذیرد.

وزیر فرهنگ و ارشاد در ادامه تاکید کرد: مزید استحضار میزان خسارت وارده این بخش تا پایان فروردین ماه جاری بالغ بر 9,760,921 میلیون ریال، معادل 976 میلیارد تومان برآورد و نیز حمایت های پیشنهادی صندوق اعتباری هنر در سه بخش حق بیمه، سرانه درمان و جبران خسارت بیکاری پیش بینی شده است که شامل 218,789,659,500 ریال حق بیمه برای 35500 نفر از اعضای صندوق، 137,768,400,000 ریال سرانه درمان برای 78100 نفر از اعضا و 1,439,980,000,000 ریال برای جبران خسارت بیکاری هنرمندان میزان در نظر گرفته شده است. با همین ملاحظات به پیوست گزارش برآورد میزان خسارت وارد آمده به بخش فرهنگ و هنر تا این تاریخ، برای دستور مساعدت و اقدامات حمایتی تقدیم می شود.

در برآورد خسارت کسب و کارهای بخش فرهنگ و هنر، خسارت اهالی فرهنگ در سه بخش فرهنگی معادل 3,475,751 ریال، هنری معادل 3,503,170 ریال و رسانه ای و تولید محتوای دیجیتال معادل 2,782,921 ریال تفکیک شده اند که سرجمع این ارقام 9,760,921 ریال اعلام شده است. در کنار این 976 میلیارد تومان، بیش از 179 میلیارد تومان نیز به عنوان خسارات مورد نیاز برای اداره صندوق اعتباری هنر در نظر گرفته شده که مجموع کمک بابت حق بیمه هنرمندان معادل 218,789,659,500 ریال، مجموع کمک سرانه درمان هنرمندان معادل 137,768,400,000 ریال و مجموع کمک بابت جبران خسارت و بیکاری هنرمندان معادل 1,439,538,059,500 ریال به عنوان رقم تفکیکی اعلام شده است.

سرنوشت مبهم خسارت کرونا برای فرهنگ و هنر ایران

در واقع وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی 1155 میلیارد تومان برای حفظ حیات عرصه فرهنگ و هنر ایران درخواست کرده بود اما از آن زمان تاکنون میزان خسارت وارد آمده به اهالی فرهنگ به مراتب افزایش یافته و اکنون شرایط برای تداوم حیات بسیاری از اماکن فرهنگی و هنری به ویژه اماکن و فعالیت های خصوصی، ناممکن شده است. تابناک پیش بینی کرده بود باید منتظر موج سهمگین تر خسارات به حوزه های فرهنگی و هنری بود و برآوردهای به مراتب بزرگ تری را در نظر گرفت اما اتفاقی در این زمینه رخ نداد و خبری از برآوردهای تازه نشد.

پرسش و ابهام اساسی در این شرایط این است که آیا به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رقمی برای جبران خسارات ناشی از کرونا پرداخته شده است؟ اگر پاسخ منفی است، چرا به نامه وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی وقعی نهاده مشده است؟ اگر پاسخ مثبت است، آیا این رقم بیش از 300 میلیارد تومان یا در همین حدود است و در صورتی که رقمی به این منظور به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تخصیص یافته، چرا میان فعالان این عرصه توزیع نشده است؟ برخورد مبهم و غیرشفاف با این موضوعات می تواند به برخی شائبه ها دامن بزند؟

لینک خبر :‌ خبرگزاری تابناک
حجت الاسلام نوروزپور با اشاره به اینکه تعطیلی و بازگشایی امامزادگان و بقاع متبرکه به ستادهای کرونای شهرستان ها سپرده شده است، گفت: دراستان تهران صحن امامزادگان باز است اما ضریح ها به دلیل شرایط کرونا همچنان به روی مردم بسته است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

حجت الاسلام محمد نوروزپور در گفت وگو با خبرنگار گروه قرآن و معارف خبرگزاری شبستان با اشاره به تعطیلی مجدد امامزادگان و بقاع متبرکه به دلیل تشدید شیوع ویروس کرونا اظهار کرد: در حال حاضر تصمیم گیری در مورد تعطیلی و بازگشایی امامزادگان و بقاع متبرکه به ستادهای ملی مبارزه با کرونای استانها سپرده شده است. زیرا در حال حاضر شرایط استان ها و شهرستان ها با یکدیگر متفاوت شده است.

مدیرکل بقاع متبرکه و اماکن مذهبی سازمان اوقاف و امور خیریه کشور بیان کرد: در استان تهران نیز اکنون صحن های امامزادگان به روی مردم باز است، اما ضریح ها به روی مردم بسته است، زیرا وضعیت تهران در زمینه کرونا در وضعیت زرد است و امکان خطرناک تر شدن وضعیت پیش بینی می شود، به همین جهت توصیه شده است که طبق دستورالعمل ستاد ملی مبارزه با کرونای استان تهران عمل شود.

وی با اشاره به اجرای برنامه های تابستانی در امامزادگان و بقاع متبرکه افزود: برنامه های تابستانی از جمله اجرای برنامه نشاط معنوی به امامزادگان و بقاع متبرکه ابلاغ شده است که کلاسها امسال به صورت فضای مجازی برگزار می شود.

مدیرکل بقاع متبرکه و اماکن مذهبی سازمان اوقاف و امورخیریه کشور با اشاره به اجرای طرح شمیم خدمت در امامزادگان و بقاع متبرکه گفت: طبق برنامه ریزی هایی صورت گرفته مقرر شده است که امامزادگان وارد کار و تولید و کارآفرینی وارد شوند. در همین راستا در حال حاضر در 150 بقعه متبرکه نیروگاههای خورشیدی راه اندازی شده است و برخی از امامزادگان نیز در زمینه دامداری، کاشت گیاهان دارویی فعالیت دارند.

وی با اشاره به راه اندازی کارگاههای کارآفرینی در جوار امامزادگان و بقاع متبرکه گفت: برخی از بانوان کارآفرین در غرفه های مراکز افق امامزادگان و بقاع متبرکه مشغول به کار هستند. زیرا که یکی از کارکردهای این مراکز خدمات اجتماعی است که در قالب طرح شمیم خدمت دنبال می شود.

پایان پیام/ 40

لینک خبر :‌ خبرگزاری شبستان
دبیر ستاد مرکزی اربعین با اشاره به انتشار اخباری مبنی بر لغو مراسم اربعین امسال گفت: تا این لحظه هیچ گونه ابلاغیه و برنامه ای برای تعطیلی اربعین 99 نداشته ایم و هم چنان جلسات مختلف برای بررسی سناریوهای مختلف در حال برگزاری است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱ سایت های دیگر : اقتصاد 24 لبیک عقیق منجیل خبر

به گزارش خبرنگار حج و زیارت خبرگزاری فارس، روز گذشته برخی از رسانه ها از لغو حماسه اربعین و منتفی شدن اعزام زائران به پیاده روی اربعین حسینی خبر دادند و این امر موجب نگرانی بسیاری از عاشقان حسینی شد.

پیش از این نیز مخاطبان خبرگزاری فارس در سامانه فارس من خواستار پیگیری مراسم پیاده روی اربعین بودند تا جایی که روز به روز بر تعداد حمایت کنندگان این درخواست افزوده می شود و اکنون نیز بیش از 538 حامی دارد. ( اینجا بخوانید)

در همین رابطه، احمد محمدی فر، دبیر ستاد مرکزی اربعین در گفت وگو با خبرنگار حج و زیارت خبرگزاری فارس با اشاره به اینکه چنین اخباری صحت ندارد، گفت: ستاد مرکزی اربعین تصمیم گیرنده نهایی برای برپایی یا عدم برپایی مراسم پیاده روی اربعین است و تاکنون هیچ تصمیمی درباره لغو مراسم اربعین اتخاذ نشده است.

وی با بیان اینکه ما پس از تصمیم عراق برای پیاده روی اربعین تصمیم گیری می کنیم، افزود: تا این لحظه هیچ گونه ابلاغیه و برنامه ای برای تعطیلی اربعین 99 نداشتیم و همچنان جلسات مختلف برای بررسی زوایای مختلف برپایی اربعین و حتی سناریوهای مختلف در حال برگزاری است.

دبیر ستاد مرزی اربعین به مردم توصیه کرد که اخبار اربعین را فقط از ستاد مرکزی اربعین دنبال کنند و افزود: سلامت زائران برای ما اولویت است و امیدواریم با مهار کرونا شاهد برپایی اربعین حسینی باشیم.

به گزارش فارس، با شیوع کرونا در جهان بسیاری از مناسک مذهبی و عبادی محدود و حتی تعطیل شد، تا جایی که با تصمیم عربستان مناسک حج تمتع برای سایر کشورها لغو و فقط برای ساکنان عربستان برگزار می شود. همچنین با توجه به قرنطینه شهرهای کربلا و نجف به دلیل شیوع کرونا ، هنوز استاندار این شهرها اجازه پذیرش زائر را نداده اند و مرزهای ایران و عراق برای تردد زائران بسته است.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
رئیس سازمان حج و زیارت درخصوص آخرین وضعیت اعزام به عتبات و سوریه توضیحاتی را ارائه داد.

علیرضا رشیدیان رئیس سازمان حج و زیارت در در گفت وگو با خبرنگار حوزه رفاه و تعاون گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان ، با اشاره به نزدیک شدن به ایام اربعین اظهار کرد: باتوجه به اینکه زیارت و تشرف به عتبات امری مستحب است و جایگاه ویژه اربعین، سناریو های مختلفی را برای اعزام زائران و برگزاری مراسم در دستور کار داریم، اما فعلاً جمع بندی نهایی انجام نشده است.

او با بیان اینکه به دنبال سناریو هایی برای برگزاری اربعین هستیم، افزود: امیدواریم تا رسیدن زمان برگزاری مراسم اربعین، ویروس کرونا فروکش کرده باشد که اگر این اتفاق نیفتاد قرار است تا نمایندگانی از گروه های مختلف را برای اعزام ساماندهی کنیم که البته این موضوع نیز در شرایطی است که ظرفیت عراق برای ارائه خدمات به زائران مهیا شود.

رئیس سازمان حج و زیارت با اشاره بر اینکه شرایط سوریه برای پذیرش مسافر و زائر مساعدتر از عراق است، گفت: سوریه نسبت به کشور های دیگر در رابطه با ویروس کرونا، شرایط بهتری دارد، اما طبق مصوبه ستاد ملی کرونا قرار شد پروتکل هایی را میان وزارت بهداشت ایران و کشور سوریه، منعقد و در آن الزامات بهداشتی برای اعزام رعایت شود.

بیشتر بخوانید

حج 99 لغو شد ابهام در برگزاری پیاده روی اربعین حجاج می توانند پول های خود را پس بگیرند

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
رئیس پژوهشکده حج و زیارت با بیان اینکه کرونا نباید بهانه ای برای حرمت شکنی حج و عزاداری شود و بگویند با تعطیلی آنها هیچ اتفاقی رخ نداد، گفت: اگر حج برای ما از حیث ظاهری تعطیل شد، سازمان حج و بعثه باید همه تلاش خود را به کار بگیرد و از این فرصت استفاده کند، زیرا می توان به عرفان حج و اهداف اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی آن پرداخت و آن را تبدیل به نظام فکری کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹

حجت الاسلام والمسلمین سیدمهدی علیزاده موسوی، رئیس پژوهشکده حج و زیارت، در گفت وگو با ایکنا، با اشاره به شیوع مجدد کرونا و همزمانی با ایام حج و ماه محرم، گفت: اولین مسئله در تحلیل این موضوع این است که ببینیم کرونا بلیه ای الهی و در نتیجه اعمال بشر یا موضوعی به عنوان ابتلا و آزمایش است؟

وی با بیان اینکه این مسئله چندبُعدی است، اضافه کرد: در درجه نخست باید این موضوع را براساس سنن الهی تحلیل کنیم که متأثر از رابطه علی و معلولی است، یعنی وقتی علتی ایجاد شود معلول آن هم به وجود می آید و بیماری هم از این قاعده مستثنی نیست. در سنت الهی این طور نیست که خداوند به صورت غیرمعمول کاری انجام دهد؛ لذا باید به این مسئله یعنی نظام علی و معلولی در تحلیل حوادثی مانند کرونا توجه نشان دهیم. البته ابتلا هم مسئله مهمی است که نباید نادیده گرفته شود.

بعد اجتماعی دو منسک

علیزاده موسوی با بیان اینکه حج و عزاداری محرم علاوه بر اینکه مناسک شرعی و عبادی هستند، که یکی واجب و دیگری مستحب مؤکد است، ویژگی های مشترک نیز دارند، اظهار کرد: مهم ترین ویژگی این دو، بُعد اجتماعی آن هاست؛ بُعد اجتماعی در این دو منسک و عبادت بسیار پررنگ است؛ هر دو شعائر و نمادهای قدرت اسلام و سمبل و پرچم هستند. هر کدام از این دو مناسک کارویژه های خاص خود را دارند؛ حج مباحثی مانند عدالت اجتماعی، توجه به دیگران و آشنایی با مشکلات دیگران را به همراه دارد و محرم هم جدا از زنده نگه داشتن یاد عاشورا، احیای و زنده نگه داشتن معارف دینی را به همراه دارد.

بیشتر بخوانید:

رئیس پژوهشکده حج و زیارت گفت: عزاداری جدا از ثواب هایی که دارد، ما را به یاد ارزش ها و آموزه هایی مانند ایثار، حفظ اساس اسلام و تبعیت از امام و ولی می اندازد، به یاد اینکه اگر این ارزش ها نباشند جامعه دچار تباهی و فساد خواهد شد و یک جامعه تا جایی جلو می رود که شخصیتی مانند یزید بر آن حکومت می کند.

روح مناسک اجتماعی کمرنگ شده است

استاد حوزه علمیه با بیان اینکه متأسفانه امروز کارکردهای اصلی و اهدافی که خدا برای حج تعریف کرده در عمل از یاد رفته است، اظهار کرد: در حج، افراد صرفاً اعمال فردی خود را انجام می دهند و به کارکرد اجتماعی آن توجهی ندارند، و در محرم و سوگواری هم عمدتاً بحث شور گرفتن و ظاهراً عزاداری وجود دارد، ولی به عمق آن کمتر توجه می شود. کرونا یک بلیه است و این طور نیست که به صورت معجزه وار هم برطرف شود؛ بنابر فقه شیعه، هنگامی که چیزی مانند بیماری برای بدن ضرر داشته باشد، می توانیم اعمال شرعی را محدود کنیم؛ مثلاً کسی که بیمار است متناسب با وضعیت بیماری می تواند نشسته، خوابیده و حتی با اشاره نماز بخواند.

علیزاده موسوی تصریح کرد: اگر مسئله در حد خطرناکی باشد، مثلاً در مورد روزه حتی احساس خطر عقلائی هم می تواند باعث تعطیلی این حکم عبادی شود، در مورد کرونا هم ضرر معتنابهی وجود دارد و متخصصان امر بر ضرر آن تأکید دارند؛ لذا مناسک دینی تحت الشعاع آن قرار خواهد گرفت و باید محدود شوند. البته محدودیت در برخی شعائر به علت کرونا نباید منجر به تعطیلی این شعائر و بهانه ای در دست برخی افراد برای تاختن به آن شود؛ یعنی اگر در منطقه و دولتی نخبگان یک حرفه تشخیص دادند که سطح بیماری درحدی است که با رعایت محدودیت های بهداشتی می توان کاری مانند حج و عزاداری را انجام داد، نباید برخی سوءاستفاده کرده و از اجتماعات جلوگیری کنند.

فرصتی برای به توجه به مقاصد اجتماعی و فرهنگی حج

علیزاده موسوی بیان کرد: حج امسال اجمالاً برگزار می شود، اما به صورت محدود؛ البته اعتقاد بنده این است که دولت سعودی می تواند حج را با رعایت دستورالعمل های بهداشتی برپا کند، ولی ناکارآمدی این حکومت، سبب این مسئله است. همان طور که این ناکارآمدی خود را در حادثه منا هم نشان دادند. اگر دولت سعودی توانمند بود و امکانات را به کار می گرفت، حج می توانست به عنوان نماد تقریب و همگرایی واقعی بین مسلمین برگزار شود، ولی آنچه امروز در مسئله حج شاهدیم تحت تأثیر همین ناکارآمدی دولت و نظام سعودی است.

استاد حوزه علمیه تصریح کرد: البته وقتی حج تعطیل شد، به معنای تعطیلی و بی توجهی به درس ها و آموزه های آن نیست؛ حالا که حج از حیث ظاهری تعطیل شده، سازمان حج و بعثه باید همه تلاش خود را به کار بگیرند و از این فرصت استفاده کنند؛ زیرا بیش از 70 هزار نفر در انتظار حج بودند و دلشان از تعطیلی آن جریحه دار است؛ در این فرصت می توان به عرفان حج و اهداف اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی آن بپردازیم.

حج را به نظام فکری تبدیل کنیم

رئیس پژوهشکده حج و زیارت تصریح کرد: فرصت بسیار مناسبی است تا حج را تبدیل به نظام فکری کنیم؛ نظامی که به تعبیر نظریه گفتمان، مفاصلی دارد که اجزای مختلف را به هم متصل کرده و حج نقطه مرکزی آن است و براساس آن می توان همه آموزه های دینی را به هم ارتباط داد.

وی با بیان اینکه براساس آیات و روایات، اگر کسی مستطیع باشد و از روی انکار، حج را انجام ندهد کافرند و نصرانی و یهودی از دنیا می رود، اظهار کرد: احتمال اینکه در ایام حج این فکر القاء شود که حج انجام نشد، هیچ اتفاقی هم نیفتاد و ما می توانیم در سال های آینده هم آن را برگزار نکنیم و پولش را در جای دیگری صرف کنیم، ولی دلسوزان دین باید با تبیین درست مانع چنین تفکراتی شوند. حج از فروع دین و مبانی اصلی اسلامی است و نباید هیچ مسامحه ای در این باره صورت بگیرد؛ همه باید تلاش کنیم که ضرورت و اهمیت آن را برای مردم تبیین کنیم؛ در نمازهای جمعه، صداوسیما و رسانه ها باید این مسئله به دقت تحلیل شود تا عظمت حج تحت الشعاع قرار نگیرد.

بهانه ای برای شکستن حرمت ها

علیزاده موسوی تصریح کرد: محرم هم جزء مناسک درون شیعی است و ملاک و معیاری که در مورد حج بیان شد در مورد عاشورا و محرم هم وجود دارد و اگر نتوانستیم به علت کرونا مانند سال های قبل محرم را برگزار کنیم باید از حریم عزاداری محافظت کنیم و نباید آن را به عنوان ابزار در رشد تفکر شیعه فراموش کنیم. حتی اگر مناسک تحت الشعاع قرار گرفت مردم را با روح این مناسک آشنا کنیم و اگر برگزاری جمعی مقدور نشد به صورت فردی برگزار و به عمق آن بیشتر توجه شود؛ در این ایام از شور محرم کاسته خواهد شد، ولی می توانیم با شعوربخشی بیشتر عمق معرفتی مردم را بالا ببریم.

علیزاده موسوی تصریح کرد: کرونا لطمه به مجموعه آئین های جمعی عبادی و غیرعبادی می زند، لذا در این ایام که حج و محرم پیش روست، در صورت کمرنگی و تعطیلی نباید به سال های بعد تسری یابد؛ این موضوع مقطعی است و بعد از مدتی مرتفع خواهد شد.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری بین المللی قرآن
مدرس و قاری ممتاز قرآن با انتشار پستی در صفحه شخصی از مسئولان مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف و امور خیریه درخواست کرد تا تنها به فکر برگزاری مسابقات نباشند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸

به گزارش ایکنا؛ محمد کاکاوند، مدرس و قاری ممتاز قرآن با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود، با انتشار تصویری در رابطه با تعداد امامزادگان کشور، ضمن نقد عملکرد مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف و امور خیریه، از مسئولان این مرکز درخواست کرد تا تنها به فکر برگزاری مسابقات نباشند.

کاکاوند در این پست نوشت: برنامه مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف که متولی برنامه های قرآن در سازمان اوقاف است، برای برنامه کرسی های تلاوت امامزاده ها چیست؟ اغلب عزیزان قاری و حافظ محلی برای ارائه تلاوت خود ندارند. من شخصاً چند بار این موضوع را برای مسئولان مطرح کرده ام، ولی انگار نه انگار، در صورتی که طبق این عکس که در صفحه سازمان اوقاف منتشر شده است، در تهران 337 امامزاده وجود دارد که بسیاری از این امامزاده ها امکان برگزاری کرسی تلاوت اذانگاهی را دارند. در تهران فقط حرم حضرت عبدالعظیم(ع)، امامزاده صالح(ع) و یکی دو جای دیگر این برنامه برگزار می شود.

بسیاری از عزیزان قرآنی علاقه مند هستند که یک محل و جای ثابت برای تلاوت در طول هفته داشته باشند تا هم محلی برای ارائه خود داشته باشند و هم چراغ قرآن را در امامزاده ها روشن کنند. می توانم بگویم اغلب بچه های قرآنی برای این کار داوطلب هستند و حتی حاضرند تا به صورت رایگان نیز تلاوت داشته باشند.

این که یک قاری یا حافظ بداند که محل ثابتی برای تلاوت دارد، هم باعث رشد خود وی می شود و هم باعث ترویج تلاوت استاندارد. هم فرهنگ استماع قرآن بیشتر می شود و هم چهره های قرآنی شناخته می شوند. بنده نمی دانم چرا تمام فکر و ذکر مرکز امور قرآنی مسابقات شده است؟ در صورتی که اگر این کار انجام شود، چهره شدن از مسیر مسابقات نخواهد بود. در این صورت همیشه از افراد توانمند استفاده می شود. امیدوارم مسئولان برای بچه های قرآنی ارزش بیشتری قائل شوند .

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری بین المللی قرآن
کارگردان نمایش پروانه الجزایری با انتقاد از اینکه صدور مجوز فیلم تئاترش دچار مشکل شده است، گفت: اگر در این دوره سخت مرکز هنرهای نمایشی پولی برای حمایت از تئاتری ها ندارد، دست کم مشکلی بر مشکلات مان اضافه نکند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

سعید حسن لو که سال گذشته نمایش پروانه الجزایری را در تماشاخانه هامون روی صحنه برده بود، قصد داشت مانند برخی دیگر از همکاران خود در دوره کرونایی، فیلم نمایشش را منتشر کند اما بعد از مدتی گویا متوجه شده است مجوز فیلم تئاترش دچار مشکل شده است.
او در این زمینه به ایسنا گفت: چند ماه پیش که بحث نمایش های آنلاین و انتشار فیلم تئاترها در فضای مجازی مطرح شد، ما نیز فیلم نمایش مان را به سایت تیوال ارایه کردیم و مدتی بعد از این سایت پیگیر شدم که فیلم نمایش ما چه زمانی ارایه می شود، ولی آنان اعلام کردند ظاهرا فیلم تئاتر شما توقیف شده اما جزییات بیشتری نمی دانیم.
این هنرمند تئاتر افزود: بعد از آن به شورای نظارت و ارزشیابی مرکز هنرهای نمایشی مراجعه کردم ولی رییس این شورا، آقای فخر موسوی گفت شما برای دریافت مجوز درخواستی به ما نداده اید و ما به سایت نمایش دهنده فیلم پاسخگو خواهیم بود.
حسن لو یادآوری کرد: نمایش ما با مجوز مرکز هنرهای نمایشی به مدت 30 شب در تئاتر هامون اجرا شده است. نمایشنامه آن که در جشنواره تئاتر فجر دوره دبیری اقای سعید اسدی جایزه بخش تولید متون نمایشی را گرفته است، از سوی انتشارات "نمایش" منتشر شده و واقعا نمی دانم چرا مجوز فیلم آن با مشکل رو به رو شده است.

او خاطرنشان کرد: بار اولی نیست که تئاتر کار می کنم و با موضوع مجوز و ممیزی رو به رو شده ام. ممیزی همیشه بوده ولی نه این اندازه خارج از اصول و قاعده. اگر با بخشی از کار مشکل دارند، خب بگویند تا ما آن را انجام دهیم اما مساله این است که هیچ کس پاسخی به ما نمی دهد تا دست کم بفهمیم مشکل مان چیست و بعد درباره حل شدن آن گفتگو کنیم.

او درباره ارجاع دادن این مشکل به سایت نمایش دهنده فیلم توضیح داد: این وضعیت، نشان گر شانه خالی کردن از مسئولیت و واگذاری مساله به این سایت است. سایت های نمایش دهنده فیلم قطعا در صدد فروش آثار هستند چون با آن درآمد به دست می آورند. در جایگاهی هم نیستند که برای مجوز اثری، تصمیم گیری کنند.

حسن لو با ابراز تاسف از پاسخگو نبودن مدیران تئاتر متذکر شد: مسئولان مرکز هنرهای نمایشی برای انجام امور تئاتر و پاسخگو بودن به هنرمندان این حوزه دستمزد می گیرند. این نمایش با مجوز همین مرکز و در سالن رسمی تئاتر اجرا شده، چگونه می توانند از پاسخگویی به ما سر باز بزنند.

او با ابراز تاسف از شرایط دشوار هنرمندان تئاتر در دوران کرونا ادامه داد: هیچ یک از مدیران به این فکر نمی کنند که هنرمندان بویژه تئاتری ها در این دوره چقدر رنج دیده اند و دچار آسیب روانی شده اند. اگر بودجه ای ندارید که از ما حمایت مالی کنید، دست کم کارمان را تسهیل کنید تا دل مان کمی خوش شود اما نه تنها هیچ حمایتی نکرده اند، بلکه مشکل سازی هم می کنند.

حسن لو که این روزها با طراحی صحنه فیلم شنای پروانه در سینما حضور دارد، اضافه کرد: همه هنرمندان آسیب دیده اند ولی سازمان سینمایی حمایت هایی از سینماگران انجام داد. آنها سه هفته اول اکران فیلم ها را به حساب نیاوردند و با تبلیغات، از فیلم هایی که در روزهای کرونایی اکران شده اند، حمایت کردند . مرکز هنرهای نمایشی هم اگر پولی برای حمایت از تئاتری ها ندارد، دست کم با شهرداری رایزینی کند و برای نمایش هایی که در این روزهای سخت روی صحنه هستند، دو تا بیلبورد بگیرد یا از تبلیغ فیلم تئاترها حمایت کند.

او یادآوری کرد: اوایل سال با چه افتخاری گفتند کمک هزینه های گروه های نمایشی را پرداخت کرده ایم. گویی عملی انقلابی بوده است. در حالیکه انجام وظیفه قانونی است که تازه بعد از یک سال انجام شده است و به آدم بر می خورد که چنین چیزی را خبررسانی می کنند.

سعید حسن لو در پایان گفت: برای انتشار فیلم تئاترم دنبال پول نبودم ولی دوست داشتم فیلم کارم بخصوص در خارج از تهران دیده شود. کاش در این دوره سخت که هنرمندان هزار و یک دغدغه فکری و معیشتی دارند، دست کم با آسان تر کردن کارها، قدری با آنان همراهی می شد.
انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
امیر دژاکام معتقد است تئاتر روی صحنه و در حضور تماشاگران با اجرای زنده معنا پیدا می کند اما در شرایط حاضر که شیوع ویروس کرونا اهالی این هنر را دچار مشکل کرده است، پخش تله تئاترها از تلویزیون می تواند تا حدی کمک کننده باشد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

امیر دژاکام نویسنده و کارگردان تئاتر در گفت وگو با خبرنگار گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری برنا، درباره پیشنهاد پخش تله تئاتر از شبکه های تلویزیونی در وضعیت فعلی گفت: هیچ چیز نمی تواند جای تئاتر را بگیرد، تئاتر تجربه ارتباط مستقیم و چهره به چهره هنرمند و مخاطب را فراهم می کند و هر اتفاقی غیر از این دیگر در مدیوم تئاتر قرار نمی گیرد.

دژاکام تصریح کرد: پنج سال پیش در یک مصاحبه تأکید کردم که تئاتر امروز برترین هنر است و این را امروز دوباره می گویم؛ تجربه تئاتر به هیچ وجه قابل تکرار نیست. مردم امروز توسط رسانه های مختلف و فضای مجازی کار خود و حتی دیدارهایشان را ترتیب می دهند اما در تئاتر این ارتباط کاملاً مستقیم و بدون هیچ واسطه ای اتفاق می افتد؛ پس تئاتر از این حیث هنری یگانه است و از آنجا که بشر همواره به دنبال اتفاقات استثنائی است مخاطبان تئاتر هم به دلیل همین شکل خاص و استثنائی است که بلیت می خرند و به دیدن نمایش می روند.

او افزود: با این حال در شرایط بدی که قرار داریم تعطیل شدن تئاتر واقعاً بسیار تلخ است و پخش تله تئاترها از تلویزیون کمی کمک کننده است. تلویزیون باید آستین بالا بزند و تئاترهای آنلاین یا ضبط شده را پخش کند. در دهه 1340 گروه هنر ملی تئاترهای زنده بسیاری را در تلویزیون پخش می کرد که اتفاق موفقی بود و نمی دانم چرا امروز که تکنولوژی پیشرفت بیشتری داشته برای ما امکان این کار فراهم نیست.

این کارگردان در ادامه تأکید کرد: مصاحبه ای از هادی مرزبان می خواندم که به کمک تلویزیون با پخش تله تئاتر تأکید داشت و به نظرم کاملاً پیشنهاد درست و به جایی است. تلویزیون در این شرایط می تواند وارد میدان شود و برای علاقه مندان تئاتر خوراک داشته باشد. این اتفاق می تواند به نوعی فرهنگ سازی کند و تئاتر را به سبد فرهنگی مردم برگرداند و در نتیجه مخاطبان این هنر ارزشمند را بیشتر کند. به نظر من تلویزیون حتی در شرایط عادی که تماشاخانه ها باز هستند و به فعالیت خود ادامه می دهند نیز می تواند تبلیغ آثار نمایشی و پخش تله تئاترهای مختلف را در کنداکتور خود قرار دهد.

دژاکام در پایان اظهاراتش گفت: تئاتر یکی از مترقی ترین هنرها است که همه افرادی که در این حرفه مشغول کار هستند از افراد فرهیخته و باسواد جامعه به حساب می آیند. تئاتر ویترین سینما را ندارد ولی هنرمندان این عرصه از سینماگران به نظر من باسوادتر هستند چرا که اکثر کسانی که در سینما فعالیت می کنند معمولاً افرادی کم سواد هستند که شاید فقط به خاطر موقعیتی که سینما برای آن ها در جامعه ایجاد می کند به این هنر گرایش پیدا کرده اند. البته باید بگویم که در سینما هم هنرمندان باسواد بسیاری می توان نام برد که متأسفانه در جامعه سینمایی به طور کل در اقلیت قرار می گیرند اما این مسأله در تئاتر کاملاً برعکس است.

لینک خبر :‌ خبرگزاری برنا
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

فهیمه پناه آذر_روزنامه نگار

سالن سایه تئاترشهر قبل از شیوع ویروس کرونا، میزبان نمایش یه گاز کوچولو فقیهه سلطانی بود؛ نمایشی که بعد از چند روز اجرا و با آمدن این میهمان ناخوانده همچون دیگر آثار نمایشی اجرایش متوقف شد و این تعطیلی به 4 ماه رسید. اما از اوایل تیر ماه و با بازگشایی سالن های نمایشی، فقیهه سلطانی از نخستین کارگردانانی بود که تصمیم گرفت با وجود سختی ها و رعایت پروتکل بهداشتی از سوی تئاترشهر این نمایش را با گروهش روی صحنه ببرد. یه گاز کوچولوی فقیهه سلطانی نخستین نمایشی بود که در تئاترشهر اجرای خود را آغاز کرد و این در حالی است که دیگر سالن های این مجموعه خالی است.
نخستین اجرای این اثر نمایشی با در نظر گرفتن 50 درصد از ظرفیت تماشاگران تالار سایه و رعایت حداکثری شیوه نامه های اجرایی بهداشتی مجموعه تئاتر شهر میزبان مخاطبان شد. سلطانی حالا به نسبت ظرفیت 50درصدی سالن از حضور تماشاگر راضی است و اجرای خود را ادامه می دهد. فرزانه سهیلی، نویسنده نمایشنامه بود و در این نمایش بازیگرانی چون گیلدا حمیدی، شهروز دل افکار، افشین غیاثی، مهسا مهجور و نورا هاشمی حضور دارند. این نمایش هر شب ساعت 19:30با بلیت 30هزار تومانی اجرا می شود.

زحمتی که نباید هدر می رفت
فقیهه سلطانی درباره تجربه اجرای نمایشش در این روزها می گوید و معتقد است که به نسبت سالن های سینما، سالن های تئاتر کم خطر هستند؛ چراکه شیوه تماشای نمایش با تماشای فیلم متفاوت است. وی با اشاره به اجرای مجدد نمایش یه گاز کوچولو، به همشهری می گوید: گروه ما برای تمرین و اجرای نمایش بیش از یک سال زحمت کشید و نمی توانستیم بی حاصل رهایش کنیم. همه گروه به پای این نمایش ایستادند و درست است در این شرایط نمایش را اجرا می کنیم اما در میان هزار تهدیدی که ممکن است وجود داشته باشد. ویروس کرونا تهدید پررنگی است که البته راه های مقابله با آن را کماکان می دانیم. وی در ادامه با اشاره به شیوع مجدد ویروس کرونا توضیح می دهد: متأسفانه کرونا شیوع بیشتری پیدا کرده اما مردم کمتر رعایت می کنند؛ در جمع های شلوغ حاضر می شوند و ماسک هم نمی زنند که به طور طبیعی این بی توجهی مشکل را بیشتر می کند. هنوز بیماری ریشه کن نشده مردم بی خیال شدند و اگر همه رعایت کنند به طور حتم این ویروس زودتر شکست می خورد.

تئاتر کم خطر تر است
این بازیگر سینما و تلویزیون با اشاره به وضعیت تئاترشهر توضیح می دهد: در تئاتر شهر پروتکل های بهداشتی به شکل سختگیرانه ای رعایت می شود و البته باید بگویم تماشای نمایش در سالن های تئاتر با سینما متفاوت است؛ به سبب آنکه در تئاتر خوردن خوراکی، حرف زدن و حتی تماس با گوشی وجود ندارد و تماشاگر تنها نمایش را می بیند و نکته دیگر اینکه سالن های تئاتر نسبت به سینما کوچک تر است و می توان بیشتر رعایت کرد. معتقدم در این روزها کم خطرترین فضاها تئاتر است. حتی ما به عنوان گروه آزمایش اولیه را داده ایم و خدا را شکر همه آزمایش ها منفی بوده و با خیال راحت اجرا داریم.

نیاز به حمایت مالی داریم
سلطانی به عدم اجرای نمایش توسط گروه های دیگر هم اشاره می کند: در این وضعیت همه گروه ها نیازمند حمایت هستند و این حمایت مالی اگر باشد به طور حتم تعداد اجراها بیشتر خواهد شد؛ چرا که عدم اجرا تنها موارد بهداشتی نیست و ما نیز با وجود اجرای نمایش توقع این حمایت را داریم. ما هم اکنون هزینه ها را می پردازیم و امیدواریم این حمایت وجود داشته باشد. سلطانی همچنین از تماشاگرانی که این شب ها به تماشای یه گاز کوچولو می آیند، می گوید: به اندازه ظرفیتی که وجود دارد، با توجه به تبلیغاتی که نداریم اما تماشاگر برای تماشای نمایش می آید. صندلی ها به اندازه ظرفیت، فروش می رود و اجرای ما در تئاترشهر تا 27تیر ادامه دارد و اگر اجرا تمدید نشود به طور حتم قصد دارم درصورت مهیا بودن در سالن های دیگر اجرای نمایش را ادامه بدهم.

مدیران سالنی که سلبریتی می خواهند
اما سلطانی تجربه های تلخی از دیگر سالن های نمایشی دارد؛ اینکه تماشاخانه شهرزاد در مدیریت قبلی با وجود حضور بازیگران بسیار حرفه ای و پرسابقه در نمایش یه گاز کوچولو، تنها به واسطه نبود سلبریتی های صرفا پولساز و البته بدون پشتوانه حرفه ای، باعث شده که تهیه کننده از ادامه کار انصراف دهد و گروه و کارگردان و حتی خود تهیه کننده متضرر شده اند یا تماشاخانه ایرانشهر که تجربه خوبی را برای سلطانی رقم نزده است. وی در این باره توضیح می دهد: متأسفانه برخی از سالن ها گویا به شکل مافیایی جدول اجراها را تنظیم می کنند و سالن ها را فقط به یک سری کارگردان مسن یا نور چشمی هایشان می دهند، اما به نظرم این تقسیم بندی اجحاف در حق دیگر کارگردانان و گروه های نمایشی است. معتقدم که در تئاتر باید تازه گویی وجود داشته باشد. باید اجازه داده شود که کارگردانان جوان تر هم در سالن های مختلف اجرا داشته باشند؛ این کار باعث رشد تئاتر و مخاطب می شود. اگر یک نمایش از نظر کیفی خوب باشد به طور حتم تماشاگر را با خود همراه می کند.

لینک خبر :‌ روزنامه همشهری
سیناپرس: عدم سیاستگذاری یکسان در حوزه فرهنگ سرمنشأ مشکلاتی در حوزه های سینما، موسیقی، نمایش و تجسمی شده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

این موضوع باعث رخ دادن برخوردهای سلیقه ای شده است و هر کسی ازموضع و نگاه خود براین حوزه ها وارد می شود و تصمیم گیری می کند بویژه در 4 دهه اخیرکه نگاه های فقهی و دینی نسبت به حوزه هنر و فرهنگ جدی تر و حساس تر شده و درکنارآن اختلاف نظرنهادها و دستگاه های مختلف هم به چشم می خورد و همین امر چه بسا موجب شده عرصه وسیعی برای جولان فرهنگ وهنر دیده نشود.

درواقع نبود سند بالادستی در تمامی حوزه های فرهنگ و هنر و نبود وحدت رویه همچنان موجب رنجش خاطر هنرمندان است، اما با تأسیس شورای عالی انقلاب فرهنگی اتفاق بزرگی در حوزه فرهنگ وهنر شکل گرفت؛ از جمله وظایف این شورا تهیه و تدوین سیاست ها و طرح های راهبردی کشور در زمینه های مختلف فرهنگی است.این درحالی بود که شورای هنر در راستای نگاه های کارشناسی و تخصصی تر به این حوزه شکل گرفت، این شورا ازمصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی است که وظیفه آن تدوین سیاست های کلان حاکمیتی درحوزه فرهنگ و هنر درجهت حمایت از هنر و هنرمندان است .

مصوبه تشکیل شورای هنر به سال 1376 برمی گردد و تا سال 88 به صورت مستمر 59 جلسه در این شورا برگزارشده و آخرین جلسه آن مربوط به سال 88 بود که بعد از آن بنا به دلایلی متوقف یا تعطیل شد؛ در مدت تعطیلی این شورا کمیسیون هنر و معماری شورای عالی انقلاب فرهنگی تشکیل شد و در مدت 9 سال فعالیت این کمیسیون، مصوبه های مهمی از سوی کمیسیون هنر و معماری در شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسید.

حالا باردیگر شورای هنر که بی تردید چراغی روشن در مسیر حوزه فرهنگ و هنر است احیا شده تا با اهتمام در حوزه های فرهنگی و هنری، حافظ فرهنگ و هنر که هویت ملی هر کشور است، باشد .

ریاست شورای هنر بر عهده سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی است و محمدحسین ایمانی خوشخو دبیری این شورا را عهده دار است. دکترایمانی در خصوص برنامه های پیش روی این شورا و اولویت های مهم در حوزه فرهنگ و هنر با روزنامه ایران به گفتگو پرداخت.

شورای هنری یکی از شورای های وابسته به شورای عالی انقلاب فرهنگی است که بعد از چندین سال فعالیت به مدت 11 سال متوقف شد و حدودا دوماه است که فعالیت های خود رااز سرگرفته است ، ابتدا در مورد ضرورت ایجاد شورای هنر و اهدافی که در این شورا دنبال می شود توضیح دهید؟

شورای عالی انقلاب فرهنگی دارای چند شورای اقماری می باشد و هریک از این شوراهای تخصصی می توانند در سطح اختیارات خود قانونگذاری کنند؛ مانند شورای فرهنگ عمومی، شورای فرهنگ اجتماعی زنان و شورای هنر. فعالیت شورای هنر با محوریت هنرآغاز می شود و طی این سالها مصوبه های بسیار خوبی هم داشته است .

طبق آیین نامه شورای هنر،عالی ترین مقام های دستگاه های فرهنگی عضو این شوراهستند، مانند وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت آموزش و پرورش، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، صدا و سیما و همچنین سازمان تبلیغات اسلامی. با نگاه به مصوبات شورای هنر دردوره های برگزارشده ، خواهید دید این شورا دراین سالها چه خدمات ارزنده وموثری انجام داده است. مانند فرهنگستان فعلی هنر که سال 77 در این شورا تصویب شد، همچنین جایزه جلال، سازمان فرهنگی هنری صبا، طرح جامع موسسه هنرمندان پیشکسوت، بنیاد بازی های رایانه ای، موزه هنر انقلاب اسلامی و مواردی از این دست مصوبه این شورا هستند و آخرین مصوبه این شورا ارائه طرح اولیه بورس هنر کشور بود که سال 88 مطرح شد ولی ادامه پیدا نکرد. موارد نام برده بیانگر جایگاه و تاثیرگذاری شورای هنر در کشور است بنابراین فعالیت این شورا و مصوبه های آن می تواند مسیر روشنی را در حوزه فرهنگ و هنر ایران باز نماید .

روسای این شورا برچه اساسی و چگونه انتخاب می شوند؟

روسای شورای هنر به انتخاب اعضای این شورا صورت می گیرد. در یک دوره رئیس سازمان صدا و سیمای وقت ریاست این شورا را بر عهده داشت و در دوره دیگر یکی از اعضای منتخب شورای عالی انقلاب فرهنگی رئیس شورای هنر بود و طبق آیین نامه این شورا، ریاست دوره بعدی برعهده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود اما به دلایلی، شاید اولویت نداشتن بحث یا مشغله دوستان آخرین جلسات آن در سال 88 برگزار شد و بعد از آن به مدت 11 سال این شورا تشکیل نگردید. در آن دوره هنرمندان بسیاری با شورای هنر همکاری داشتند و مصوبات خوبی هم به نتیجه رسیده بود که سرانجام متوقف شد. بعد ازتعطیلی شورای هنر، درجهت رسیدگی و پیگیری کار هنرمندان، به ابتکار جان اقای دکتر مخبر بدبیر وقت شورایعالی انقلاب فرهنگی ، کمیسیون هنر و معماری تاسیس شد و این کمیسیون در طول 8 سال فعالیت تلاش کرد جای خالی شورای هنر را پرکند. البته مصوبه های کمیسیون هنر و معماری در شورای عالی انقلاب فرهنگی مطرح می شد. از جمله فعالیت های این کمیسیون طی این مدت زمان تاسیس دانشگاه استاد فرشچیان است که به تایید و تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید. همچنین تصویب سند معماری اسلامی، رصد جشنواره های هنری فجر از جمله کارهای بزرگ و مورد تصویب کمیسیون هنر و معماری در شورای عالی انقلاب فرهنگی است .

بعد آن پس از انتصاب جناب اقای دکترعاملی به عنوان دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی و طی صحبت هایی که انجام گرفت، موضوع شورای هنر را مطرح کردیم و بسیار مشتاق بودند شورای هنر باردیگر راه اندازی شود و سرانجام با تمهیداتی که اندیشیده شد و مقدماتی که انجام گرفت این شورا باردیگر شکل گرفت. جلسه نخست این شورا حدودا یک ماه پیش برگزار و در هفته جاری دومین جلسه آن تشکیل می شود.

در جلسه اول با رای و انتخاب اعضای این شورا،جناب دکتر سید عباس صالحی وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان رئیس شورا برگزیده شدند و بنده نیز به عنوان دبیر این شورا انتخاب شدم. کارهایی در حوزه هنری باقی مانده و برنامه های بلند مدتی در نظر گرفته شده که باید سرو سامان بگیرد و امیدواریم در دوره جدید شورای هنر فرصتی بوجود آید تا بتوانیم این برنامه ها را به نتیجه درستی برسانیم. از جمله وظایف این شورا سرو سامان دادن به ناهماهنگی هایی است که در برخی از حوزه های هنری کشور به چشم می خورد، همچنین تعیین تکلیف دستگاه های مختلفی که بعضا کارهایشان در یک راستا نبوده و اختلاف نظر هایی داشته اند. انشاالله بتوانیم این کارها را هر چه سریع تر پیش ببریم .

با توجه به مشکلات حوزه فرهنگ وهنر قرار است چه سیاست های کلانی در این شورا انجام بگیرد؟

مبحث نخست اقتصاد هنراست که کلیات آن در جلسه هفته جاری مطرح می شود. موضوع دیگرشهر های خلاق هنری و از همه مهمتر بحث اصلاح سند موسیقی و سینمای کشور و هنرهای نمایشی و.... است. این مباحث مواردی است که بعضا نیازمند اصلاح و بازنگری است .مانند آیین نامه موسسه هنرمندان پیشکسوت که در برخی موارد دچار مشکلاتی شده و نیاز است اصلاح شود همچنین دیگر بخش های هنری که ضرورت دارد در دوره جدید رسیدگی شوند .

یکی ازمشکلات فرهنگ و هنر نبود سند های بالادستی است بویژه در حوزه موسیقی که بارها این موضوع در شورای عالی انقلاب فرهنگی مطرح شده اما همچنان سرنوشت این سند بلاتکلیف است. دراین مورد چه تصمیاتی قرار است اتخاذ شود؟

حوزه موسیقی در شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوبه ای ندارد وبه یک یا دو بند محدود می شود و بی تردید یکی ازدلایل ناهماهنگ بودن درحوزه سیاست گذاری موسیقی، نبود سند بالا دستی است. البته موضوع سند موسیقی دردوسال گذشته دردبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی ودر کمیسیون هنر و معماری مطرح شده و پیش نویس های آن آماده است که به زودی در جلسات شورای هنر این پیش نویس ها ارائه و انشاالله تصویب می شود .

آیا با تصویب این سند ضمانت اجرایی وجود دارد؟درواقع همه موضوعاتی که در این شورا به تصویب می رسد .

بله حتما. مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی حکم قانون را دارد بنابراین وقتی به تصویب برسند برایهمه دستگاه های کشورلازم الاجرا هستند .

با توجه به یک دهه تعطیلی شورای هنر و اتفاقاتی که طی این سالها افتاده و درواقع به روز شدن حوزه هنر آیا نیاز است تغییرو اصلاحاتی در سند موسیقی انجام بگیرد ؟

خیر. پیش نویس سند موسیقی با هماهنگی و هم فکری برخی از اساتید موسیقی و اعضای خانه موسیقی و برخی از کارشناسان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تهیه شده حالا باید منتظرماند این مباحث در صحن شورای هنر مطرح گردد و اگر لازم بود در صحن شورای عالی انقلاب فرهنگی هم مطرح می شود .

برخی مسوولان نسبت به موسیقی دیدگاه حساس تری دارند واین اختلاف سلیقه ها موجب شده هنر مظلوم موسیقی طی این سالها مسیر بسیار پر فراز و نشیبی را طی کند بازهم تاکید این است آیا تصویب سند موسیقی راهگشای این مسائل خواهد بود؟

با تصویب سیاست های کلان می توانیم گام مهمی در برخورد با هنر موسیقی داشته باشیم. موسیقی یکی از مولفه های مهم فرهنگ و هنر هر کشوری است. البته موسیقی حتی در چهل سال بعد از انقلاب اسلامی هم نقش خود را به خوبی ایفا کرده است بطور مثال در مقاطع مختلف این 4 دهه حتی در زمان انقلاب و بعد در زمان جنگ توانسته مسیر خود را ادامه بدهد اما ناگفته نماند تفرق آرا نگذاشته موسیقی به جایگاه اصیل و عالی خود برسد. امیدواریم با تصویب سند موسیقی و سیاست گذاری های کلان، هنر موسیقی هم بتواند خیلی بهتر از گذشته در مسیر رشد فرهنگی کشور ایفای نقش کند .

شورای هنر در حوزه تئاتر و نمایش چه برنامه ریزی هایی خواهد داشت؟

در حوزه نمایش مشکلاتی هم در بخش نظارتی و هم در بخش آیین نامه ها وجود دارد که البته خود مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پیگیر این موضوع هستند. برخی از آیین نامه های مصوب شورای نمایش نیاز به بازنگری دارد و از فعالیت و الویت های شورای هنر است که بزودی انجام می شود .

در حوزه سینما چطور ؟

حدودا دو سال است که پیش نویس سند سینما آماده شده و چندین باراصلاحیه هایی داشته است و موضوع سند سینما ازمباحثی بود که یک جلسه هم درشورای عالی انقلاب فرهنگی مطرح شد اما به دلیل ترافیک پیش آمده در ارائه مصوبات مسائل فرهنگی و آموزشی این موضوع در بلاتکلیفی است و انشاله به زودی موضوع سند سینما هم در شورای هنر مفصل تر مطرح و تصویب خواهد شد .

در خصوص سند حوزه تجسمی و مد و لباس هم برنامه ای صورت خواهد گرفت؟

موضوع ساماندهی مد و لباس پیش تر در کمیسیون فرهنگی مجلس تصویب و به دولت ابلاغ شده است اما اگر در مسیر اجرا مشکلاتی وجود داشته باشد باید به مسئولان ذی ربط ارائه دهند و در شورای هنر مطرح خواهد شد .

جایگاه دولت در شورای هنر و تعاملی که انجام خواهد گرفت؟

همانطور که اشاره کردم سه وزیر کابینه دولت عضو این شورا هستند. بنابراین عضویت و حضور این افراد نشان میدهد که دولت نیز توجه ویژه ای به بحث فرهنگ و هنر دارد و قطعا در این راستا نیز اتفاقات موثری خواهد افتاد .

درهمین راستا نیز می توان به حضور وزیر آموزش و پرورش در این خصوص اشاره کرد. علت حضور وزیر آموزش و پرورش این است که جمعیتی نزدیک به 14-15 میلیون نفر زیر نظر آموزش و پرورش مشغول به تحصیل هستند. در همه جای دنیا هنر به عنوان اصل هنر و هم به عنوان فعالیت کمک آموزشی مورد استفاده بوده است و درواقع ذائقه پروری هنر از همان آموزشهای اولیه کودک یا نوجوان در دبستان و یا پیش از دبستان شکل می گیرد اما سوال این است چرا امروزه جوان های ما با هنرهای اصیل کشورمان بیگانه هستند؟ پاسخ این سوال نبود فضای آموزشی در دوران دبستان و پیش از آن است. وقتی با یک جوان صحبت می کنید ممکن است درمورد موسیقی سنتی نظرخوبی نداشته باشد و یا خیلی بی تفاوت ازکنار یک اثرنقاشی باارزش و قدیمی عبور کند بنابراین اگر هنر درآموزش و پرورش به درستی جایابی شود و هنر به عنوان نقش کمک آموزشی وارد شود آن زمان بسیاری از مسائل و مشکلات هنری مرتفع خواهد شد و از سوی دیگر فضای آموزشی در آموزش و پرورش دلپذیرتر می شود و حضور وزیر آموزش و پرروش به این علت است که مشکلات حیطه هنر در آموزش و پروش بررسی شود .

درحال حاضر زنگ هنر چقدر در مدارس جدی است؟ اما در کشورهای پیشرفته هنر از دوران ابتدایی مورد توجه بوده و زنگ هنر و فوق برنامه های هنری همیشه برپا است به تعبیری شخصیت هنری دانش آموز در آموزش عمومی شکل می گیرد تا مراحل بعد تر از آن چون دانشگاه ها و هنرستان ها. آیا نیاز است رشته های متعدد دانشگاهی وجود داشته باشد؟ آیا تمام فارغ التحصیلان هنر مشغول به کار هنری هستند و این موضوع ارزیابی شده است؟ آیا نیاز است دانشگاه ها تعداد بسیاری دانشجوی هنر پذیرش کنند؟ اینها از مباحثی است که با حضور وزیر علوم در این شورا بحث خواهد شد .

در مورد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم که وظایف تعریف شده مشخص است. صداو سیما هم که از تولیدکنندگان و مصرف کنندگان محصولات هنری است. البته درحال حاضر ارتباط صدا و سیما با دیگر نهادها هنری ارتباط کمی دارد و سیاست های خودشان را وضع و تنظیم می کنند و بهتر است بگویم یکی از آسیب های مهم هنر در وضعیت فعلی کشور همین جزیره ای عمل کردن است و علت تشکیل شورای هنر پایان دادن به سلایق و تفرق آرا و هماهنگ بودن با سیاست های کلان و کارگزار کشوراست .

همانطور که اشاره کردید دراین سالها دستگاه ها و نهاد های مختلف اختلاف نظرهای بسیاردر مورد حوزه فرهنگ و هنر داشته اند و به اصطلاح هر کدام ساز خودرا زده اند بطور مثال صدا و سیما توجهی به موسیقی اقوام و موسیقی اصیل و سنتی ایران ندارد و اغلب کارهایی که پخش و شنیده می شود عاری از محتوا و معنابوده . همین طور در باب فیلم، سریال هایی که پخش می شود چندان به مسایل جدی جامعه نمی پردازد. تعامل بین این نهاد سازمانی عظیم و تاثیرگذار و شورای هنر چگونه شکل خواهد گرفت؟

اگر یک مرجع هماهنگ کننده وجود نداشته باشد طبیعی است که هر دستگاهی مطابق با سیاستهای خود عمل کند. صدا و سیما هم در چارچوب اساسنامه خود و نیازهایش تولید و مصرف می کند چرا که تا به امروز نهاد هماهنگ کننده ای مانند شورای هنر تعریف نشده بود. انشاالله با تقویت شورای هنر خود مسئولان صدا وسیما هم مشتاق هستند که در یک جا برنامه ها و سیاست های کلی شان را مصوب کنند که بعضا ممکن است آن هم موانعی داشته باشد و امیدواریم این موانع با تصویب شورای هنر مرتفع شود و این اختلاف سلیقه ها از بین برود .

در مورد تعامل شورای هنر با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کمی بیشتر توضیح دهید؛ با توجه به حضورسید عباس صالحی (وزیر ارشاد) به عنوان رئیس شورای هنر، آیا کارهایی که در این شورا تصویب می شود به پیشنهاد وزارت ارشاد هم خواهد بود یا شورای هنر هم پیشنهاداتی برای وزارت فرهنگ ارائه می کند ؟

در وهله نخست پیشنهاد از سوی دستگاه ها مطرح و به دبیر خانه ارسال می شود و موارد بصورت تخصصی مورد بحث و بررسی قرار می گیرد و نتیحه آن در شورای هنر مطرح می شود. بنابراین وزارت ارشاد بیشتر درگیر موارد ذکر شده است و به دنبال راه حل این مسائل است و در ادامه وقتی دستگاه های دیگر متوجه پیشرفت کار باشند برای رفع موانعشان پیشنهادهایی خواهند داشت که در شورا مطرح می شود. البته پیشنهاداتی هم در شورای هنر وجود دارد که در وزارت ارشاد مطرح می شود به طور مثال سازمان تبلیغات اسلامی ممکن است نقطه نظراتی در مورد یک موضوع داشته باشد که در این شورا بحث و بررسی می شود و برای همه دستگاه ها لازم الاجرا است .

دکتر صالحی رئیس شورای هنر هستند و به عنوان وزیری که در کل دولت مسوولیت فرهنگ و هنر بر عهده این وزارتخانه است طبیعی است که از موضع ریاست شورا و هماهنگ کننده جلسات نقش بسیار ارزشمندی دارد. در مجلس شورای اسلامی یا صحن شورای انقلاب فرهنگی آنقدر مسائل متعدد و الویت بندی وجود دارد که شاید موضوع فرهنگ و هنر در ردیف های آخر قرار بگیرد اما در شورای هنر این مسائل در ردیف اول است و با هدایت دکتر صالحی و اعضای دیگر به سمع و نظر می رسد بنابراین باید تلاش شود در 40 سال دوم انقلاب اسلامی و با همت همه دستگاه ها و نهادهای فرهنگی درجهت ساماندهی وضعیت هنر در کشورخیزی دوباره برداشته شود .

نمایندگان صنوف چه نقشی در شورای هنر دارند؟

به تناسب موضوعات فرهنگ و هنر و با تصویب شورای هنر می توانیم اعضا مدعو و میهمان داشته باشیم و از آنها دعوت شود بیایند و نظرات کارشناسی خود را طرح کنند .

اعضا حقیقی شورای هنر چه کسانی هستند و چه نقشی دارند؟

بر اساس قوانین اعضای حقوقی شورای هنر متشکل از رئیس سازمان تبلیغات اسلامی،رئیس صدا و سیما،وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزیر آموزش و پرورش و وزیر علوم، تحقیقات و فناوری هستند که براساس آیین نامه مصوب شورای هنر سه عضو حقیقی دیگر نیز در مجموعه شورا حضور پیدا میکنند که حضور تمامی این افراد می تواند به تقویت ارتباط و هماهنگی میان بخش های تولیدی، اجرایی وعلمی هنر ،تعیین سیاست های معرفی و ترویج هنرهای بومی و محلی و حمایت از پژوهش های این حوزه و کاربردی شدن آنها نیز نقش داشته باشد .

آیا با راه اندازی شورای هنر فعالیت کمیسون هنر و معماری همچنان ادامه دارد؟

خیر. کمیسیون هنر و معماری وجود ندارد و شوراهای تخصصی در دبیرخانه شورای هنر فعالیت می کنند . یکی از مباحث مهم در حوزه فرهنگ و هنر بحث اقتصاد هنر است، موضوعی که بارها از سوی هنرمندان مطرح شده و قطعا جلسات شورای هنر فضای بهتری برای طرح این موضوع است. در خصوص اقتصاد هنر شورای هنر چه تصمیمات و برنامه هایی خواهد داشت؟

ما باید ابتدا به پاسخ این سوال دست یابیم که آیا فرهنگ می تواند بخش مولد درآمد در کشور باشد یا ذات فرهنگ به گونه ای تعریف شده است که باید کمک بگیر و مورد حمایت باشد؟ درواقع همانطور که آموزش، کشاورزی و... نقش مهمی در درآمد ملی کشور دارد آیا فرهنگ هم می تواند درآمدزا باشد؟

در گذشته پاسخ به این سوال درکشور ما همیشه با تردید بوده اما امروزه با بررسی دیدگاه های مختلف هنرمندان استنباط می شود که می گویند هنرمند برای دل خود کار می کند موسیقی می سازد، تابلو می کشد یا فیلم تولید می کند حالا مخاطب داشته باشد یا خیر اما درکنار آن دولت موظف است آن تابلو یا فیلم را از او خریداری کند یا حداقل حمایت های اولیه را داشته باشد. این نگاه کمک بگیر فرهنگ است اما با نگاه به وضعیت فرهنگ و هنر در دنیا آیا در آنجا هم چنین افکاری وجود دارد؟

در دنیا بحث اقتصاد هنر بیداد می کند، گردش مالی موسیقی، کتاب، سینما و رسانه بسیار زیاد است و از بسیاری از بخش های دیگر مولدتر است و بر همین اصل است که دنیا به مقوله فرهنگ و هنر به عنوان یک صنعت نگاه می کند زیرا هر مقوله ای که صنعت قبل از آن آورده شود یعنی مولد در اقتصاد یعنی منابع اولیه ، تولید محصول، فروش محصول و مشتری؛ این فرایند صنعت است. در خارج از ایران قبول کرده اند فرهنگ می تواند مولد باشد اما این موضوع در کشور ما هنوز جا نیفتاده است.

مراجعه کنید به خانه بسیاری از هنرمندان شناخته شده کشور بویژه در حوزه تجسمی آثار بسیاری می بیند که در خانه مانده است و روی هم انباشته شده در صورتی که این آثار باید منتشر و دیده شود. یا چه تعداد از فیلم های سینمایی هستند که حتی هزینه ساخت فیلم هم برگشت مالی ندارد به این علت که موازنه ای بین تولید محصول و فروش محصول نبوده است و دیگر مسائل که همچنان مسکوت مانده و مورد توجه نبوده است. بحث شورای هنر در جلسات آینده ورود به اقتصاد هنر است که باید در فرصت های بعدی به آن پرداخته شود. این درحالی است که باپذیرش مسوولیتی سخت طی دوسال با افتتاح پارک ملی علوم و فناوری های نرم و صنایع فرهنگی نشان دادیم می توان در حوزه فرهنگ و هنر هم کسب درآمد کرد .زیرا آثار هنری با سرمایه کم تولید می شوند و ارزش افزوده فراوانی دارند .

نکته جالب اینکه برخی دوستان براین عقیده اند اگر فرهنگ با اقتصاد تلفیق شود اصالت خود را از دست می دهد اما سوال این است آیا اصالت فرهنگی در کشور فرانسه که فرهنگ و هنر گردش مالی بسیاری دارد از بین رفته است؟ این درحالی است که ایران کشوری مهد فرهنگ و هنر و با سابقه تاریخی است و این موضوعات هیچ گاه مورد توجه نبوده است. من به عنوان یک کارشناس اقتصاد فرهنگ براین نظرم حتی اگر پیش از انقلاب هم درکشور نگاه مولد به فرهنگ وجود داشت شاید نیازی به درآمد نفت نداشتیم .

مهمترین الویتی که درشورای هنر قرار است به آن پرداخته شود چیست و مبانی و معیارهای انتخاب سیاست ها و فعالیت ها هنری چه خواهد بود؟

نخست سیاست گذاری کلان هنر در کشور و وحدت رویه است تا بسیاری از تصمیمات هنری دستگاه های مختلف با هم خنثی نشود و مقابل یکدیگر قرار نگیرد و بطور کلی ساماندهی رشته های مختلف هنری .

آیا مبانی دین و مسایل فقهی در باب فرهنگ و هنر بویژه موسیقی در این شورا مطرح می شود؟

حتما همینطور است کار وقتی کامل میشود که تمامی ابعاد مد نظر باشند

و در آخر ؛ فاصله بین جامعه هنری و مدیریت هنری در شورای هنری چگونه بررسی می شود؟

یکی از عوامل مهم در رشد و توسعه هنر نبودن فاصله بین جامعه هنری و مدیریتهای هنری است و این محقق نمی شود مگر اینکه اعتماد متقابل بین این دو گروه برقرار شود. به نظر میرسد اگر در حوزه هنر نگاه از بالا نباشد و هنرمندان بدانند در مسیر رشد و ترقی جامعه نقش والایی دارند آن وقت انسجام بیشتری بوجود میاید و این فاصله ها از بین میرود. امیدوارم با توجه هر چه بیشتر به حوزه فرهنگ که بارها از سوی مقام معظم رهبری نسبت به آن تاکید شده است بتوانیم شاهد پیشرفت فرهنگ محور در چهل سال دوم حیات انقلاب اسلامی باشیم .

لینک کوتاه

لینک خبر :‌ خبرگزاری علم و فرهنگ سینا
نماینده مردم تهران در مجلس گفت: در صورتی که مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی در حوزه عفاف و حجاب قابلیت اجرایی ندارد، پیشنهاد می کنیم به منظور افزایش نظارت مجلس، این مصوبه به قانون تبدیل شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱ سایت های دیگر : صاف نیوز شورای عالی انقلاب فرهنگی آخرین خبر

به گزارش خبرنگار مهر ، زهره الهیان نماینده مجلس یازدهم صبح امروز در نشست خبری تشریح برنامه های عفاف و حجاب گفت: موضوع عفاف و حجاب مستقیماً به متولیان فرهنگ و سیاستگذاری های کلان نظام در این بخش مرتبط است. متأسفانه مسائل فرهنگی در این زمینه در دولت های گذشته و کنونی مغفول واقع شده است.

وی تأکید کرد: مجلس انقلابی یازدهم با رویکردی که دارد، باید مقوله فرهنگ را یکی از مهمترین اولویت های خود قرار دهد. مقام معظم رهبری نیز در پیام خود به مناسبت شروع مجلس، پیگیری دو موضوع اقتصاد و معیشت مردم و مسائل فرهنگی را مطرح نمودند که قطعاً مجلس در این زمینه ها اقدامات لازم را انجام خواهد داد.

الهیان با بیان اینکه در زمینه عفاف و حجاب باید بستر انتقال فرهنگ ایرانی اسلامی به نسل جدید را آسیب شناسی کنیم، اظهار داشت: متأسفانه این امر هیچ گاه انجام نشده و امروزه خانواده مهمترین بستر برای انتقال فرهنگ به نسل جدید است.

وی با اشاره به عدم اجرای مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی در بحث عفاف و حجاب عنوان کرد: در این مصوبه برای دستگاه ها وظایفی دیده شده اما متأسفانه شاهد خاک خوردن و عدم اجرای آن هستیم. دستگاه های متولی در این زمینه به وظایف خود عمل نمی کنند و مجلس یازدهم نیز باید پیگیر این موضوع باشد.

نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: پیشنهاد ما این است که اگر این مصوبه قابلیت اجرا نداشته باشد، آن را تبدیل به قانون کنیم تا امکان نظارت مجلس بر حسن اجرای آن بیشتر شود.

وی با تأکید بر اینکه برای ترویج عفاف و حجاب باید به شکل بنیادین و از آموزش و پرورش آغاز کنیم، اظهار داشت: باورهای کودکان در این زمینه بسیار مهم است و متأسفانه در حال حاضر شاهد نقدهای فراوانی در آموزش و پرورش از جمله وجود سند 2030 هستیم و نتیجه آن نیز کم توجهی نسل فعلی به مسئله عفاف و حجاب است.

الهیان بیان کرد: اعضای کمیسیون فرهنگی باید توجه جدی به مسائل فرهنگی و ساماندهی وضعیت مد و لباس کشور داشته باشند و این عوامل را از اولویت های خود قرار دهند. اگر به دنبال تمدن نوین اسلامی هستیم، باید مسئله پوشش در جامعه اصلاح شود.

نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی افزود: متأسفانه دستگاه های متولی از جمله وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به وظایف خود در این زمینه عمل نمی کند و وظیفه مجلس کنونی، پیگیری این موضوع و مطالبه از این نهادها است.

وی گفت: پوشش و عفاف نشان دهنده تفکر افراد است و متأسفانه این موضوع هرگز به جامعه منتقل نشده اما باید برای کودکان و نوجوانان این امر را تبیین کنیم که پوشش نامناسب نشان از عدم توجه به کرامت انسانی است. لازم است مجلس در این دوره مصوبه عفاف و حجاب را اجرایی کند و نسبت به این موضوع توجه داشته باشد.

کد خبر 4970857

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
قطب الدین صادقی با اشاره به اینکه پخش تله تئاتر از تلویزیون می تواند در این شرایط گزینه ای برای فراهم شدن شرایط کار برای اهالی تئاتر باشد معتقد است سلیقه تلویزیون سطحی تر از این است که بخواهد تله تئاتر پخش کند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

قطب الدین صادقی کارگردان و بازیگر تئاتر در گفت وگو با خبرنگار گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری برنا، اظهار داشت: پخش تله تئاترها از تلویزیون یک راه حل برای بهتر شدن وضعیت تئاتر در این وضعیت است ولی متأسفانه سلیقه تلویزیون بسیار سطح پایین تر از این است که بخواهد به این هنر اهمیت دهد و تله تئاترها را پخش کند.

صادقی تصریح کرد: تلویزیون به دنبال موضوعات سطحی، کم تأمل و عوام زده است و سعی دارد نظر تهیه کننده را جلب کند و به فکر سود در کم ترین زمان ممکن با کم ترین دقت است. در تلویزیون فضای کار فقط برای گروه های اندکی فراهم است و هنرمندان بسیاری امکان کار در این رسانه را ندارند.

او افزود: تئاتر و نمایش بر پایه دو عنصر تخیل و آزادی شکل می گیرد و این دو را نمی توان از تئاتر جدا کرد اما مشکل اینجاست که تلویزیون به این دو عنصر مهم نمایش علاقه ای ندارد. چند سال پیش یکی از این آقایان که در تلویزیون بود ولی امروز چهره اپوزوسیون به خود گرفته نمایشنامه ای از ژان پل سارتر را برای اجرا به شکلی تغییر داده بود که نمایش سارتر کاملاً برعکس آنچه که او مدنظر داشته عمل می کرد و در واقع به نمایشنامه ای تبدیل شده بود که مخالف آزادی، روزنامه نگاران مستقل و خوش فکر بود و به نوعی در آن زمان به آزادی مطبوعات در زمان آقای خاتمی حمله می کرد. آن ها حتی با آثار بزرگانی چون سارتر هم در بازنویسی های احمقانه شان هر کاری که بخواهند انجام می دهند قطعاً به ما هیچ رحمی ندارند و فقط می خواهند که با چشم گفتن کارشان را پیش ببریم و این واقعاً غیر قابل تحمل است.

این کارگردان در ادامه اظهار داشت: تلویزیون امروز به جای اینکه یک دستگاه فرهنگی باشد، دستگاهی تبلیغاتی است و نمی توان از آن انتظاری جز تبلیغات مدنظر و مورد تأیید داشت. من نمایش کالیگولا را ضبط کردم و به عنوان یک تله تئاتر به تلویزیون ارائه دادم اما این نمایش 4 یا 5 سال توقیف بود و در نهایت با سانسور عجیبی نمایش داده شد که خوشبختانه زمان پخش نمایش ایران نبودم تا بلایی که تلویزیون بر سر نمایش کالیگولا آورده را ببینم.

صادقی تصریح کرد: از طرفی تلویزیون به لحاظ زمانی نیز امکان پخش تله تئاترهای متعدد را ندارد. در سال گذشته هر شب بیش از 100 نمایش روی صحنه می رفت و تلویزیون در بهترین حالت هر شب امکان پخش 3 نمایش را دارد و این نمی تواند نجات بخش اهالی تئاتر در این وضعیت باشد. اهالی فرهنگ و هنر در همه جای دنیا با مشکل مواجه شده اند و تفاوت در این است که در دیگر کشورها مثل آلمان دولت به اعضای سندیکاهای هنری در همان روزهای اول مبالغ قابل توجهی کمک کرد تا بتوانند به زندگی شان در این وضعیت ادامه دهند اما متأسفانه ما رها شده ایم و من به شخصه 5 ماه است که حتی 5 ریال هم درآمد نداشته ام.

او در پایان گفت: هر کس که 5 ماه شغلش را از دست بدهد و خانه نشین باشد زندگی برایش سخت می شود و این تنها شامل حال من نمی شود و باید وزارت ارشاد به کمک اهالی فرهنگ و هنر بیاید و برای رسیدن به یک وضعیت ایده آل تنها باید صبر کنیم تا به شرایط عادی برگردیم و بتوانیم فعالیت مان را مثل گذشته ادامه دهیم. تنها امید است که برای ما باقی مانده و امیدواریم که هر چه زودتر به شرایط عادی بازگردیم./2

لینک خبر :‌ خبرگزاری برنا
اظهارنظرهای جدید محمود احمدی نژاد در مورد چهره های هنری از شجریان تا گلشیفته فراهانی تا خوانندگان لس آنجلسی که طی گفت وگویی تصویری منتشرشده بازتاب های فراوانی در شبکه های اجتماعی پیدا کرده است. رئیس دولت سابق در این گفت وگو که به مسائل هنری در آن پرداخته می شود با تقدیر و تشکر از شجریان و صدایش و اینکه اصلا با حبس هیچ صدا و هیچ کسی موافق نیست و با بیان اینکه معاونش مشایی هم بعد از تمام ماجراهای 88 به دیدار او رفته است این طور القا می کند او در آنچه امروز بر استاد شجریان گذشته نقشی ندارد، آن طور که حسن روحانی هم به رغم تبلیغات گسترده انتخاباتی خود در 92 و 96 کاری برای شجریان نتوانست انجام دهد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱ سایت های دیگر : خبرنامه گویا ایران گلوبال

اظهارنظرهای جدید محمود احمدی نژاد در مورد چهره های هنری از شجریان تا گلشیفته فراهانی تا خوانندگان لس آنجلسی که طی گفت وگویی تصویری منتشرشده بازتاب های فراوانی در شبکه های اجتماعی پیدا کرده است. رئیس دولت سابق در این گفت وگو که به مسائل هنری در آن پرداخته می شود با تقدیر و تشکر از شجریان و صدایش و اینکه اصلا با حبس هیچ صدا و هیچ کسی موافق نیست و با بیان اینکه معاونش مشایی هم بعد از تمام ماجراهای 88 به دیدار او رفته است این طور القا می کند او در آنچه امروز بر استاد شجریان گذشته نقشی ندارد، آن طور که حسن روحانی هم به رغم تبلیغات گسترده انتخاباتی خود در 92 و 96 کاری برای شجریان نتوانست انجام دهد.

به گزارش روز نو :اما احمدی نژاد در اظهاراتش پا را از این بحث ها فراتر می گذارد، از گلشیفته فراهانی دفاع می کند و اینکه من می گفتم بگذارید به ایران برگردد و اما دیگران او را تهدید می کردند. رئیس دولت سابق زمانی که از خوانندگان اعتراضی امروز لس آنجلس هم یاد می کند تعجب ها را بیشتر برمی انگیزد. درست مثل وقتی که از داریوش و ستار گفت... او می گوید آمنه آغاسی را گوش می داده و.... احمدی نژاد حتی در مورد خواندن زنان نیز می گوید قانونی درباره منع آن نداریم. اظهارات رئیس دولت سابق بار دیگر این بار اما با تمی جدید رنگ و بوی جذاب تری به خود گرفته و از نگاه گروهی دیگر نیز چنانچه احمدی نژاد را نشناسیم سرشار از تفکرات روشنفکرانه و باز و به مراتب برتر و سرتر از اظهارات اصلاح طلبان مدعی روشنفکری است. گفت وگوی اخیر احمدی نژاد با تم هنری و اظهارنظرهای جنجالی که در تاریخ چهار دهه انقلاب بی تردید بی سابقه است می تواند مردم و جوانان زیادی را با توجه به حال و احوال بسیار بد کشور در دوران روحانی به خود جلب کند و باعث شود تا بسیاری باز هم برای 1400 روی دیوار او یادگاری بنویسند گفته هایی که اما با هجمه تندی از اصلاح طلبان روبه رو شده است. عده ای از این اصلاح طلبان بدون توجه به نوع محتوای گفته های امروز رئیس دولت سابق به او صرفا تاخته اند و با یادآوری سال 88 این اظهاراتش را نمادی از عوام فریبی تلقی کرده اند یا با در کنار هم قراردادن اظهارات او و شجریان درصدد این برآمدند تا همچنان به تخریب احمدی نژاد دست بزنند. حمله های احساسی جریان چپ و اشاره های مکرر آنان به 88 در حالی صورت می گیرد که بسیاری معتقدند رهبران اصلاح طلب که به عنوان حامی جریان روحانی به شمار می آیند در واکنش به وقایع 96 و 98 خود به مراتب بیشتر در مظان اتهامند و انفعال یا سکوتشان و عدم همراهی با مردم آنها را برای همیشه به انزوا کشانده است.

تغییر تاکتیک

اما از سویی دیگر عده ای با تحلیل اظهارات کنونی احمدی نژاد خبر از تغییر تاکتیک انتخاباتی وی می دهند. احمدی نژاد که به اعتقاد بسیاری در سال 84 نیز با جملات معروفی مانند مگر مشکل مردم ما موی دختران و پسران ماست؟ توانست چهره تندی که از او در آن زمان به تصویر می کشیدند و مثلا می گفتند خیابان ها را زنانه و مردانه می کند از ذهن مردم بزداید و در سال 88 در مناظرات انتخاباتی با مطرح کردن مسائلی راجع به اشخاصی که تا آن زمان تابو محسوب می شدند به نوعی تابوشکنی کند و به یکباره خیل عظیمی از مردم را به سمت خود بکشاند. در این یکی دوساله نیز تابوشکنی های جدیدی را مورد آزمون قرار داده است. زمانی که رئیس دولت سابق ایران از لباس ورزشی سرنا ویلیامز، تنیسور زن آمریکایی که یکی از بهترین تنیسورهای چهل سال گذشته به شمار می رود، دفاع کرد و خواست تا استفاده از پوشش پلنگ سیاه ویلیامز در راستای احترام به او و آزادی ممنوع نباشد، خیلی ها را به خنده و تمسخر واداشت، اما از آن سو صدها انسان پرسشگر این سوال را از خود پرسیدند که چگونه شخصی که زمانی به عنوان کاندیدای طیف تندروی اصولگرای نظام جمهوری اسلامی مورد حمایت قرار گرفته بود، اکنون مانند اروپاییان روشنفکر هم ویلیامز را دنبال می کند و هم او را حمایت. یا وقتی یادی کرد از توپاک شاکور یکی از بزرگ ترین ستارگان موسیقی رپ و دنبال کنندگان فرهنگ هیپ هاپ و بخشی از ترانه او را توئیت کرد. گویی که وی علاوه بر دنبال کردن ورزشکاران خاص آمریکایی، بعضا رپرهای ایالات متحده را نیز دوست دارد و لااقل در ظاهر هم که شده خود را آشنا به فرهنگ های آنور آبی، هنرمندان و ورزشکارانش معرفی کرده و البته از طرفداران برخی از آنها نیز توصیف می کند. اظهارات وی در گفت وگوی اخیرش را نیز می توان در چارچوب همین تابوشکنی ها با تم فرهنگی و نه سیاسی یعنی از آن چیزهایی که می تواند در دل مردم جا باز کند تلقی کرد. اما نکته ای که رئیس دولت سابق از ظلم به حبیب و گلشیفته فراهانی در گفت وگویش گفت یا لغو کنسرت ها و... یک نکته را در خود نهفته داشت اینکه او تمام این وقایع را به گردن افراد و بخش های دیگر انداخت و تلویحا اعلام کرد به رغم تلاش هایش، خود توان حل این مشکلات را نداشته است. نکته ای که البته ممکن است پربیراه نباشد... شاید هم واقعا او در تمام این اتفاقات بی اختیار بوده و دلش با مردم و هنرمندان است. بسیار روشن می اندیشد، حامی خواندن زنان است و عاشق شجریان ولی برای حل تمام این مشکلات اما دستش بسته بوده. اگر همه اینها را بپذیریم سوالی که پیش می آید این است با این همه بی اختیاری یک رئیس جمهور حتی در مسائل فرهنگی و نه سیاسی پس چرا باز هم امثال او و البته حسن روحانی -که وی نیز از کم اختیاری ها بارها نالیده - دوباره برای رسیدن به رئیس جمهوری نامزد می شوند. وقتی یک رئیس جمهور در حتی مسائل کوچک چون خواندن یک خواننده در ایران یا بازی یک بازیگر و بازگشتش به کشور عاجز است چرا در سال 96 نیز شناسنامه به دست برای انتخابات آن سال اسم نوشت؟

منتقد احمدی نژادم اما ...

صادق زیباکلام استاد دانشگاه دراین باره به آرمان ملی می گوید: آنچه مسلم است اینکه می توان خیلی افراد و بخش ها را نام برد که به مراتب قدرت بیشتری از رئیس جمهور دارند. بنابراین این سوال مطرح می شود که فردی مانند احمدی نژاد و روحانی و رئیس دولت اصلاحات چه باید کنند؟ باید بگویند که عطای ریاست جمهوری را به لقایش می بخشیم؟ و در چیزی که با رای مردم انتخاب می شود شرکت نمی کنیم؟ شخصا با این رویکرد موافق نیستم که اگر رئیس جمهوری قدرت ندارد نباید به دنبال اینکه رئیس جمهور چه کسی شود باشیم و بگذاریم جایگاه ریاست جمهوری در رده تشریفاتی و تدارکاتچی تداوم بیابد. در این باره دو رویکرد می توانیم پیش بگیریم. بگوییم چون رئیس جمهور نقشی ندارد چه اصراری است که در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کنیم. رویکرد دوم این است که ما تلاش کنیم که این جایگاه را ارتقا ببخشیم یعنی رئیس جمهور کسی نباشد که صرفا بله قربان گوست. بلکه جایگاه ریاست جمهوری را ارتقا ببخشد. این مساله مهمی است که نخبگان ما باید در موردش چاره ای بیندیشند. وی درباره این سوال که آیا اظهارات اخیر احمدی نژاد نشان می دهد که او نیز در دوره ریاست جمهوری صرفا بله قربانگو بوده می گوید: هیچ کس به اندازه من از احمدی نژاد انتقاد نکرده است هیچ وقت از او دفاع نکردم. تنها موردی که دفاع کردم وقتی بود که ردصلاحیت شد و گفتم این مردم هستند که باید در مورد او تصمیم بگیرند. اما در عین حال باید گفت در مقایسه با دیگران انصافا بله قربانگویی او خیلی کمتر از روسای جمهور پیشین بوده است. البته که گفتن این حرف تایید سیاست های او نیست. اما از طرفی نفس اینکه یک رئیس جمهوری نخواهد بله قربانگو باشد معنی اش این نیست که همه امور آن طور که می خواست تحقق پیدا کند نکاتی که احمدی نژاد در مورد چهره های فرهنگی نیز در این باره گفت ناشی از همین موضوع است.

لینک خبر :‌ روز نو
شهاب قاسمی نوازنده دف و سرپرست گروه موسیقی دنگ دنگ معتقد است که شیوع ویروس کرونا به آموزشگاه های موسیقی ضرر بسیاری وارد کرده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، آمار مبتلایان به ویروس کرونا در وضعیتِ نگران کننده ای است. برخی از شهرها و استان ها وارد وضعیت قرمز شده اند.

شیوع ویروس کرونا و تعطیلیِ برخی مشاغل برای مقابله با این ویروس، بسیاری از مشاغل و فعالیت ها را با خطر تعطیلی و البته نابودی مواجه کرده است. در این میان آموزشگاه هایی که در زمینه فعالیت های فرهنگی و هنری مشغول هستند، در ماه های گذشته بیشترین آسیب و ضرر را متحمل شده اند.

بسیاری از کسانی که در زمینه آموزش های فرهنگی و هنری در نقاط مختلف کشور فعال هستند، نسبت به تعطیلیِ آموزشگاه هایشان در هفته های اخیر معترضند و معتقدند که آموزشگاه های هنری به خصوص آموزشگاه های موسیقی به هیچ وجه جزء مشاغل پرخطر نیستند.

شهاب قاسمی یکی از فعالان فرهنگی است که مدیریت یک آموزشگاه موسیقی را برعهده دارد، می گوید: در هفته های اخیر بارها و بارها شنیده ایم که برای مقابله با شیوع ویروس کرونا، مراکز آموزشی در زمینه فرهنگ و هنر تعطیل شده اند. ما حساسیت موضوع و لزوم مقابله با این ویروس را به خوبی درک می کنیم؛ اما به شدت هم نگران نابودی مشاغلمان هستیم.

قاسمی که سال ها نوازندگیِ دف را در کارنامه دارد، گفت: آموزشگاه های موسیقی از اوایل اسفند تعطیل شده اند و الان حدود یک ماه است که فعالیت شان را از سرگرفته اند و با دشواری های بسیاری هم مواجه هستند. متاسفانه شاهد هستیم که روزانه جمعیت زیادی به پارک ها مراجعه می کنند و در این اماکن فاصله اجتماعی هم رعایت نمی شود و میزان استفاده از ماسک و دستکش و مواد ضدعفونی هم در پایین ترین حدش قرار دارد؛ اما در نهایت پارک ها تعطیل نمی شوند نخستین قربانیان همان آموزشگاه های فرهنگی و هنری هستند.

وی درباره شرایطی که در آموزشگاه های موسیقی در دوران کرونایی، رعایت می شود، تاکید می کند: در کلاس های موسیقی، ماسک زدن اجباری است، مواد ضدعفونی در اختیارِ همه قرار دارد، تمام هنرجویان ساعت مشخصی برای ورود و خروج دارند و تجمع در آموزشگاه به هیچ وجه وجود ندارد و فاصله اجتماعی هم میان ِ شاگردد و استاد کاملا رعایت می شود. همچنین استفاده از ماسک در آموزشگاه های موسیقی برای شاگرد و استاد اجباری است. حال با رعایت تمام این نکات، چرا باید آموزشگاه های موسیقی جزء نخستین جاهایی باشند که تعطیل می شوند.

قاسمی می گوید: من از مسئولان وزارت ارشاد و مدیران فرهنگی کشور گلایه دارم که چرا به پیشوازِ تعطیلیِ آموزشگاه های موسیقی می روند. آموزشگاه های موسیقی بنگاه های کوچکی هستند که برای تعداد زیادی از اهالی موسیقی ایجاد شغل کرده اند. ما هم نگرانِ شیوع ویروس کرونا هستیم. ما هم نگرانِ سلامت خودمان و البته نگرانِ سلامت شاگردان و استادان هستیم. اما این سلامتی با رعایتِ تمام پروتوکل های بهداشتی حفظ می شود.

این مدرسِ نوازندگیِ دف درباره آموزش آنلاین موسیقی می گوید: موسیقی را به صورت آنلاین نمی توان یاد داد. هنرجو باید سازش را در دست بگیرد و اجرای استادش را از نزدیک ببیند. آموزش های آنلاین بازدهی لازم را ندارد؛ چیزی بین بد و بدتر است. شاید بتوان گفت که 25 درصد بازدهی را دارد. وقتی آموزش آنلاین را شروع کردیم، تنها حدود 30 درصد از هنرجویان قبول کردند که با آموزش های آنلاین کار را ادامه دهند و 70 درصد از هنرجویان روند یادگیری را کنار گذاشتند.

وی ادامه می دهد: اوضاع اینترنت در کشورمان چندان مساعد نیست و سرعت پایین است و در تماس های ویدیویی قطعی بسیاری وجود دارد. بسیاری از استادان عرصه موسیقی می دانند که آموزش از طریق آنلاین، بازدهی لازم را ندارد. صدایی که از طریق این تماس های آنلاین به گوش هنرجو یا استاد می رسد، بسیار کیفیت پایینی دارد. آموزشگاه های موسیقی که در حال حاضر به بهترین شکل ممکن، پروتوکل های بهداشتی را رعایت می کنند، چرا باید تعطیل شوند.

قاسمی تاکید می کند: آموزشگاه های موسیقی جزء جاهای پرخطر نیستند و نباید این کار را بین مشاغل پرخطر قرار دهند.
نگرشی عمیق در حرف های این هنرمند که سابقه ای طولانی در زمینه نوازندگی و تدریس دارد و مدیر یکی از آموزشگاه های موسیقی است، نشان می دهد که با اوضاع خوبی مواجه نیستیم. از یک طرف مسئله کرونا جدی است و موج دوم شیوع این ویروس در کشورمان به راه افتاده و شمارِ قربانیان هم روز به روز در حال افزایش است.

از سوی دیگر به خاطر مسائل اقتصاد نمی توان همه چیز را برای مدت های طولانی تعطیل کرد. پس به ناچار باید فعالیت های مختلف از سرگرفته شود. اما اگر شمارِ این تعطیلی های مقطعی زیاد شود، رونق این مشاغل به طور جدی به خطر می افتد.

خوشبختانه بسیاری از آموزشگاه های موسیقی به طور خودجوش و البته گاهی هم با تکیه بر ابلاغیه های دولتی، نسبت به تامینِ ماسک، مواد ضدعفونی و رعایت فاصله گذاری اجتماعی اقدامات لازم را کرده اند.

از سوی دیگر با نظر بسیاری از اهالی موسیقی و البته نظر بسیاری از شاگردان عرصه موسیقی، آموزش آنلاین بازدهیِ بسیار پایینی دارد و به هیچ وجه به صلاح نیست.

پس شاید بهتر است که با کمک های دولتی، زمینه فعالیت برای آموزشگاه های عرصه فرهنگ و هنر بیش از پیش فراهم شود تا راحت تر بتوانند پروتوکل های بهداشتی را رعایت کنند و در عین حال فعالیت هنری خود را هم با قدرت پیش ببرند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
تهران- ایرنا- دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با صدور بیش از یکصد مجوز برای آثار شنیداری و اجرای آنلاین از ابتدای سال جاری تلاش کرده تا سکوت حاکم بر فضای موسیقی کشور را به دلیل شیوع بیماری کرونا بشکند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱ سایت های دیگر : روزنامه بانی فیلم موسیقی ایرانیان

از ابتدای سال جاری با وجود لغو تمامی اجراهای صحنه ای موسیقی بخاطر شرایط کرونایی حاکم بر جامعه، دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سه ماهه ابتدایی سال جاری با صدور 136 مجوز برای تک آهنگ ها، آلبوم های موسیقی و اجراهای صحنه ای آنلاین مخاطبان موسیقی را یاری کرده تا سکوت حاکم بر صحنه های موسیقی را با شنیدن و دیدن اجراهای موسیقی در خانه های خود جبران کنند.

بر اساس آمار منتشر شده توسط روابط عمومی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از آغاز سال جاری، دفتر موسیقی با صدور 75 مجوز برای آلبومهای موسیقی در ژانرهای پاپ، سنتی، موسیقی نواحی، موسیقی تلفیقی، موسیقی کلاسیک و کودک در زمینه صدور مجوز روزهای پرکاری را پشت سر گذاشته است. این آمار حاکی از آن است که 54 اثر تصویری موسیقی هم در سبک های گوناگون موفق شده اند تا با کسب مجوز از سوی دفتر موسیقی راه خود را به خانه مردمی که اینروزها خانه نشینی گزینه خردمندانه آنها برای کمک به قطع زنجیره انتقال کروناست، باز کنند.

سهم مجوزهای اجرای آنلاین هم 6 مورد بوده است به این ترتیب با صدور مجوز برای اجراهای آنلاین از ابتدای اردیبهشت سال جاری تا کنون علی زندوکیلی در تاریخ 16 اردیبهشت و گروه رستاک در تاریخ 20 اردیبهشت هر دو در تالار وحدت با کسب مجوز از سوی دفتر موسیقی اجرای آنلاین خود را از طریق پلتفرمهای مختلف به سمع و نظر مخاطبان خود رسانده اند. همچنین قرار است فرزاد فرزین در روزهای 25 و 26 تیرماه طی 4 اجرا بصورت آنلاین کنسرت خود را در سالن وزارت کشور به روی صحنه ببرد.

با آغاز دوران شیوع بیماری کرونا و لزوم رعایت فاصله گذاری اجتماعی که به دنبال آن کلیه رویدادهای موسیقی در قالب اجراهای زنده لغو شد، هنرمندان موسیقی برای تلطیف فضای حاکم و حفظ روحیه مخاطبان خود در ایام خانه نشینی با برگزاری اجراهای برخط، موفق شدند نام خود را به عنوان هنرمندان مبارزه با کرونا از طریق خطوط اینترنت معرفی کنند.

با شیوع ویروس کرونا تمامی رویدادهای فرهنگی به منظور رعایت فاصله اجتماعی و تلاش برای قطع زنجیره انتقال این ویروس به حالت تعلیق درآمد و با توصیه مسئولان مردم به خانه نشینی ترغیب شدند. و این در حالی بود که مردم ما خود را برای استقبال از نوروز آماده می کردند. خانه نشینی طولانی مدت مردم آن هم در ایام نوروز و لزوم رسیدن به راهکاری برای دور کردن آنها از کسالت روزهای خانه نشینی، مسئولان فرهنگی کشور را بر آن داشت تا با اقداماتی از قبیل برگزاری کنسرت های برخط، ایام نوروز را برای مردم، با نشاط همراه کنند.

از جمله این اقدامات برگزاری کنسرت های نوروزخانه با همکاری دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شهرداری تهران در برج میلاد بود که به مدت 15 شب با حضور 15 گروه موسیقی و خواننده از جمله محسن شریفیان و گروهش، علی زندوکیلی، گروه رستاک، سینا سرلک، حمید حامی، گروه ژوانا، مهدی یغمایی، مهدی جهانی و روزبه بمانی و رضا یزدانی، رحیم شهریاری و گروه گیل و آمارد، امید حاجیلی و گروه وحید اسدالهی در برج میلاد برگزار شد و مخاطبان این اجراها را از طریق پلتفرم های پیش بینی شده در منزل و در کنار خانواده خود به تماشای آن نشستند.

از نکات جالب توجه این اجراها تنوع گروه های شرکت کننده در این طرح بود که از اکثر نقاط کشور بر روی صحنه برج میلاد و در مقابل صندلی های خالی به هنرنمایی پرداختند تا این رویداد فرهنگی موسیقیایی برای مخاطبانی از سراسر کشور و با سلیقه های مختلف، جذاب و تماشایی باشد.

جدای از مجموعه برنامه های نوروزخانه، دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با همکاری بنیاد رودکی چندین اجرا را در تالار وحدت خالی از تماشاگر برگزار کرد و طی آن هنرمندانی نظیر کیوان ساکت و گروه وزیری با خوانندگی وحید تاج و سامان احتشامی نوازنده پیانو با همراهی نوازنده تمبک عمران فروزش و همایون شجریان با همراهی ارکستر مجلسی به رهبری بردیا کیارس به روی صحنه تالار وحدت و در مقابل صندلی های خالی برای مخاطبان خود به هنرنمایی پرداختند.

تلاش های هنرمندان موسیقی در روزهای سخت خانه نشینی مردم به دو رویداد نوروزخانه و کنسرت های تالار وحدت محدود نشد و برخی از هنرمندان بزرگ و محبوب کشور از طریق صفحات شخصی خود در شب های مختلف به هنرنمایی برای مخاطبان خود پرداختند. که تکنوازی سه تار کیهان کلهر، اجرای یک قطعه موسیقی توسط علیرضا عصار با عنوان امیدواران که به کادر درمانی کشور تقدیم شد، از پربیننده ترین این اجراها بود.

در کنار اجراهای زنده هنرمندان موسیقی، با همت بنیاد رودکی ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر ملی ایران چندین اجرای خانگی را با همراهی هنرمندان بین المللی ضبط و از طریق فضای مجازی برای مخاطبان خانه نشین منتشر کرد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
خالق گلپونه ها درباره حواشی اختلافات خود با خانواده زنده یاد ایرج بسطامی گفت: آلبومی ضبط کرده و آن را به او و علاقه مندان موسیقی تقدیم کردم اما بعد انتشار نوشتند گلپونه های 1 که پیگیر شدم خانواده ایرج توضیحاتی ارائه کردند قانع نشدم.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰ سایت های دیگر : دنیای اقتصاد رادیو آوا

خبرگزاری فارس گروه موسیقی علیرضا سپهوند: : گلپونه های وحشی باغ امیدم...وقت سحر شد...، اگر بگوئیم کسی نیست که این شعر را با صدای زنده یاد ایرج بسطامی نشنیده باشد، شاید سخن به گزاف نگفته باشیم. اثری که از نادر آهنگ هائیست که اولین بار می شنوی بلادرنگ با آن ارتباط برقرار می کنی، از نسل دیروز تا نسل امروز. گوئی سال هاست که این آهنگ را شنیده ای...حسی تغزلی تو را متاثر می سازد، حسی درونی، عاشقانه ایست که احساساتت را به محترمانه ترین شکل ممکن به غلیان درمی آورد...و این همان معنای موسیقی فاخر و ارزشیست.

حسین پرنیا خالقِ لحظه های خاطره انگیز بسیاری از ما با شنیدن این آهنگ است. او آهنگساز و نوازنده سنتور است با کوله باری از تجربه. پرنیا هم چون بسیاری از اهالی هنر این روزها از شیوع کرونا متاثر است و به نوعی مجبور به خانه نشینی. دو موضوع برایمان مهم بود تا از او جویا شویم. اول، آنچه که از کرونا بر او و همکاران و هم صنفانش متحمل شده و دوم گذری بر خاطرات و چگونگی خلق اثر ماندگار گلپونه ها و حواشی ای که پس از درگذشت زنده یاد ایرج بسطامی در مورد انتشار این اثر و بحث اختلافات این آهنگساز با خانواده خواننده فقید، پیش آمد. حاصل این گفتگو در دو بخش پیش روی شما مخاطبین گرانقدر است:

حسین پرنیا نوازندهٔ سنتور و آهنگ ساز، در سال 1350 در خرم آباد متولد شد و تا سن 14 سالگی در اندیمشک نزد استاد ندایی نواختن سنتور را آموخت. در سال 1369 به خدمت سربازی رفت. وی همچنین در دوران آموزش خدمت نیز تئاتری را کارگردانی و اجرا کرد. پس از آن به تهران آمد و از سال 1373 گروه همایون را تشکیل داد. علاقه مندی به آهنگسازی موسیقی ایرانی از دیگر تجربه هایی بود که پرنیا خود با کنجکاوی و علاقه مندی آموخت.

حسین پرنیا به همراه گروه همایون کنسرت هایی در ایران و خارج از ایران از جمله در آلمان، فرانسه، اتریش، چک، اسلوواکی، ترکیه، هند، پاکستان، قطر و امارات اجرا کرد. او از سال های ابتدایی آشنایی با ایرج بسطامی چند کار مشترک با وی انجام داد که در قالب آلبوم های خانه بوی گل گرفت ، رقص آشفته ، حال آشفته و کنسرت گل پونه ها 1 عرضه عمومی شد. حسین پرنیا همچنین کتاب دستور سنتور همراه با سی دی آموزشی، 20 تمرین برای سنتور به بازار کتاب های موسیقی عرضه کرد و سه کتاب یاد ، رقص آشفته و نگارین نت نوشته مجموعه قطعات ساخته شده بی کلام وی اند که به زودی منتشر می شوند. در ادامه گفتگوی خبرنگار فارس با حسین پرنیا را از نظر می گذرانیم:

بخش اول

همچنان در قرنطینه خانگی به سر می برید؟ اصلا به قرنطینه تمکین کرده اید یا خیر؟

من در دوره ای که قرنطینه برای همه توصیه شده بود همچون دیگران در قرنطینه ماندم و پروتکل های بهداشتی را رعایت کردم ولی حالا که شرایط قرنطینه بدان شکل نیست اما همچنان رعایت دستورالعمل های بهداشتی را باید با جدیت تمام رعایت کنیم.

بی شک بحران پاندمی کرونا خسارات فراوانی بر صنعت موسیقی جهان وارد کرده. بنظرتان این آسیب در داخل بیشتر بر چه بخشی از موسیقی تحمیل شد؟

موسیقی اینجا اگر با کشورهایی مقایسه شود که قوانین کپی رایت و حقوق موزیسین ها در آنها در حدی مطلوب رعایت می شود، قیاس مع الفارق خواهد بود. بی شک آن ها در این شرایط بحران کرونا کمتر خسارت می بینند نه اینکه هیچ گزندی برایشان پیش نیاید ولی بواسطه شرایط و امکاناتی که برایشان فراهم و پیش بینی می شود، کمتر از ما آسیب می بینند.

ما در بخش موسیقی ارزشی مان متحمل خسارات فراوانی شده ایم. آن بخش از هنرمندانی که در امر آموزش و معلمی موسیقی فعالیت می کنند، خیلی خسارت دیده اند. بخشی که در حوزه کنسرت ها، که کنسرت موسیقی ارزشی بوده و می توانستند برای زندگی شان معاشی داشته باشند و می توانند تولیدات فکر خودشان را در جامعه رواج و رونق بدهند، اینها خسارت خیلی جدی دیدند.

به نظر شما آلترناتیوهایی چون برگزاری کنسرت آن لاین چقدر در بهبود اوضاع کنونی از دو منظر موزیسین و مردم تاثیرگذار است؟

کنسرت های آن لاین(برخط) می توانسته و می تواند برای مردم در بهبود و پایین آوردن استرس و اضطراب مردم خیلی تاثیرگذار باشد اما این کنسرت ها در واقع می توان گفت تمام خلاقیت های هنری از جمله فرزندان هنر، که منظورم از این دسته، کسانی است که به صورت جدی و نیمه جدی در این عرصه حضور دارند را به نمایش نمی گذارد. در مورد این کنسرت های آن لاین چون هیچ برنامه ای برای این اجراها تدارک دیده نشده و جایی هم برای گروههایی که با شور و شوق می توانستند اندوخته های فکری و ذهنی و معنوی خود را در قالب مفهوم کنسرت و مفهوم موسیقی به گوش مخاطبان و هوادارانشان، آن ها که علاقمند به این نوع موسیقی هستند، مشخص نشده است. این نوع موسیقی ها کاملا تعطیل شده و کنسرت های آن لاین تنها منوط شده به چند چهره که آن ها هم پشتشان یک سری بی برنامگی هایی است که بیشتر برای مردم در همین ایام کرونا برنامه ریزی شده، که انشاالله بعدا در همین مورد مفصل صحبت خواهم کرد، کرونا پیام هایی داشت که متاسفانه هیج کدام از این پیام ها در جامعه ما جا نیافتاد این است که کنسرت های آن لاین در کوتاه مدت می تواند تسکینی برای مردم باشد ولی در بلند مدت خیر.

با توجه به اینکه دو بخش تدریس و اجرای صحنه ای بخاطر بحران کرونا متوقف شده، شخصا تا این لحظه چه خسارت هایی را از جنبه مالی متحمل شده اید؟

بنده در بحران کرونا بسیار متحمل خسارت مالی شدم. به هر حال آموزشگاه هست. من خودم آموزشگاه را تقریبا از نیمه های بهمن ماه 98 گفتم که آموزشگاه را تعطیل کنند البته آن زمان هنوز قرنطینه اعلام نشده بود اما با توجه به اخباری که من از جهان می شنیدم، خودم اقدام به بستن آموزشگاه کردم. ما از بهمن تا اوایل خرداد ماه همه کلاس ها را تعطیل کردیم. اجراهای زنده هم که نداشتیم و تعطیل کرده بودیم به همین دلیل خیلی خسارت دیدیم.

یقینا شما به خاطر عشق سالیان به موسیقی نمی توانید در هیچ شرایطی آن را رها کنید. در این برهه عمده فعالیت موسیقی تان را به چه سمتی هدایت کرده اید؟

سالهاست که دارم روی موسیقی بی کلام کار می کنم و نظرم این است که باید مفاهیم بلند و عمیق و معناییمان را در قالب موسیقی بی کلام با وسعت بسیار و فضای بسیار متفاوت بیان کنیم ولی متاسفانه در این ایام خودم شخصا این کار را انجام داده و پیگیری می کردم و در این سالها کاری را که رسانه ها باید انجام می دادند و این فرهنگ را در بین مردم جا می انداختند، منفعل و ساکت و خاموش بودند. هدایت کردن این موسیقی به سمت جامعه با شرایط بسیار سختی روبرو است ناگفته نماند که موسیقی بی کلام واقعا علاقمندان خاص خودش را هم دارد.

علاوه بر کار حرفه ای موسیقی، آیا در ارگان یا سازمانی مشغول به کار هستید و یا درآمد ثابتی خارج از کار موسیقی دارید؟

این سوال شما کاملا به حوزه شخصی ورود کرده اما من با توجه به حرمتی که برای شما قائل هستم جواب می دهم. من در هیچ سازمان یا ارگان یا نهادی یا شغل دولتی یا آزاد ندارم حتی اشتغال یا به اصطلاح بیزنس آزاد هم ندارم. من اینجا تدریس موسیقی را دارم و در کنار آن اجرا و کنسرت و نیز آهنگسازی موارد اشتغال من هستند و تمام اینها به صورت آزاد صورت می گیرد. من از ابتدا به صورت آزاد کار کردم. هیچ قراردادی با سازمان یا اداره ای ندارم و تنها کارم همین موسیقی خوداشتغالی است.

کمک به هنرمندان در دوره کرونا تنها حرف و وعده و وعید و شعار بود!

در خبرها به کرّات می بینیم و می شنویم که در این مدت خانه نشینی و اعمال قرنطینه که به تعطیلی موسیقی انجامیده کمک های متعددی به هنرمندان موسیقی شده است. آیا خود یا هم صنفان نزدیک یا شاگردانتان خدماتی از ارگانهای ذیربط دریافت کرده اید؟

من و اطرافیانم هیچ خدماتی ندیدیم و دریافت نکردیم. تنها کاری که بوده طبق گفته وزیر ارشاد، این پرداخت سه ماه بیمه هنرمندان بوده که قرار بوده سه ماه اول سال 99 را خانه موسیقی و صندوق حمایت از هنرمندان تقبل کنند. که متاسفانه الان میریم اعتبار دفترچه هایمان را تمدید کنیم اصلا قبول نمی کنند و می گویند باید حق بیمه تان را کامل پرداخت کنید، و می گویند نامه ای از هیچ وزارتخانه ای برای ما نیامده و این موضوع هم اصلا به ما ارتباطی ندارد.

موسیقی که تقریبا تعطیل است! اما اگر کرونا تا پایان سال ادامه یابد همین یک مقدار کلاس ها و کنسرتها هم که هست اینها هم تعطیل خواهد شد

از این رو تا این لحظه هیچ کمکی نشده است. یک فرمی هم بود برای مشاغل موسیقی که در این چند ماه تعطیل بوده و متحمل خسارت شده اند، قرار بود بچه های هنرمند که آموزشگاه یا موسسه دارند پر کنند که برایشان جبران خسارت شود لیکن تنها در حد حرف و وعده و وعید بوده و عملا هیچ اتفاقی نیافتاده و هیچ کمکی صورت نگرفته است. همه اینها فورمالیته و شعار بود و بعد من شنیدم که می خواهند وامی مثل همین وام های 30 درصد و 28 درصد و از همین وام های سود دار به ما هنرمندان برای جبران خسارت بدهند، که فکر کنم حدود 16 میلیون تومان بود که آن هم هنوز به سرانجام نرسیده و فکر نکنم به سرانجام هم برسد.

بسیاری از هنرمندان سرشناس و سلبریتی ها اعلام کردند که در پویش های کمک به هنرمندان و اقشار آسیب پذیر مشارکت کرده اند. آیا شما هم در این امور خیرخواهانه مشارکت کرده اید؟

من نشنیدم و ندیدم که هنرمندان کمکی کرده باشند. اگر هم انجام داده اند من اطلاعی ندارم. از بابت خودم هم این کار شاید اخلاقی نباشد که من اعلام کنم که کمک کرده ام یا خیر. هرگاه هم اگر اینچنین موردی باشد صرفا برای تسکین دل خودم بوده و به نیاز دل خودم پاسخ داده ام و شاید جایز نباشد که بگویم.

به نظر شما اگر بحران کرونا تا پایان سال جاری به همین منوال ادامه یابد چه بر سر موسیقی می آید و وظیفه مسولین و هنرمندان چیست؟

موسیقی که تقریبا تعطیل است! اما اگر کرونا تا پایان سال ادامه یابد همین یک مقدار کلاس ها و کنسرتها هم که هست اینها هم تعطیل خواهد شد. بالاخره وظیفه هنرمند کار کردن است، وقتی فضا برای کار کردن نداشته باشد، فاجعه آمیز خواهد بود. اما وظیفه مسولینی که واقعا بتوانند هنرمندان را تامین و هدایت کنند اینجا بسیار خطیر می شود. جامعه ای که هنرمندش ضعیف شود مطمئنا بنیه آن جامعه از منظر اخلاقی، فکری و خلاقیت تضعیف خواهد شد. و اثرات این مسائل در آینده و در درازمدت بیشتر نمایان خواهد شد.

مردم به سمت موسیقی هایی بروند که آرامش به زندگی آن ها بیاورد. موسیقی های جنجالی و شلوغ به تشدید افسردگی کمک می کند.خیلی از موسیقی هایی که واقعا آلودگی صوتی هستند اینها بیشتر استرس زا هستند

هنر واقعی آن بخشی است که تولید تفکر، اندیشه و کار ارزشی دارد

حرفتان در سه بخش با مسولین ، هنرمندان موسیقی و مردم و مخاطبین موسیقی چیست؟

راه سلامت جامعه در آزاد بودن مسائل فرهنگی و هنریست. ممیزی کردن پیکر و جُثه هنر را لاغر و بیمار می کند. وقتی پیکر مریض باشد، تولیدی که از این بیرون می آید کاملا بیمارگونه و ناخوش احوال است. آسیب های آن را می توان در جامعه دید وقتی که هنرهای ارزشی به سمت بیزنس می روند. متاسفانه امروزه هر کار کلیشه ای هم که بیرون می آید مردم اسم آن را هنر می گذارند و سردرگم هستند. هنر واقعی آن بخشی است که تولید تفکر، اندیشه و کار ارزشی دارد. که می تواند به جامعه امید، انگیزه و انرژی بدهد و زندگی در آن جامعه جاری و ساری باشد.

وظیفه هنرمندان موسیقی چیست؟ هنرمندان در همه ژانرها کار خودشان را بکنند. به قول مولانا در زمین دیگران خانه مکن، کار خود کن کار بیگانه مکن و مردم و مخاطبین موسیقی هم باید تلاش که در کنار کار و شغلشان حتما موسیقی را به عنوان یک درمان بنگرند. بخش هنر و زبان هنر جای خودش را دارد و اما کارکرد درمانگر هنر اینجا اهمیت فراوانی دارد. من معتقدم که ما جامعه ای افسرده هستیم. پرخاشگر هستیم و اینها عقبه دارد بخاطر نوع زیستنمان در این جامعه است. ما طی این سالیان بحران های مختلفی را از سر گذرانده ایم . الان بحران کرونا به گونه ای است که شرایط برای افسردگی مهیا شده است. پس من نظرم این است که امروزه به موسیقی به عنوان درمان نگاه کنند.

مردم به سمت موسیقی هایی بروند که آرامش به زندگی آن ها بیاورد. موسیقی های جنجالی و شلوغ به تشدید افسردگی کمک می کند. خیلی از موسیقی هایی که واقعا آلودگی صوتی هستند اینها بیشتر استرس زا هستند. پس مردم باید با شناخت و مطالعه موسیقی هایی که آ رام هست، موسیقی های تکنوازی و غیره چون حالا اینجا نمی خواهم انواع موسیقی را برشمارم را گوش کنند. خلاصه موسیقی هایی که آرامش داشته باشد یا کلاس موسیقی بروند و یاد بگیرند. البته نیاز نیست حتما به صورت تخصصی بیاموزند، بلکه می توانند کاملا به صورت تفننی موسیقی را بیاموزند. روزانه نیم ساعت موسیقی می تواند بارهای فکری و استرس های آن ها را بسیار بسیار بسیار کاهش دهد.

*********

بخش دوم

هنرمند باید با مردمش صادق باشد

چطور اثری چون گلپونه ها تا بدان حد ماندگار و محبوب توده مردم می شود؟

من همیشه می گویم که آثار اینچنینی به گونه ایست که هرگاه هنرمند نیاز جامعه را درک کرده باشد به خلق این چنین آثای نائل می شود. من زمانی که این اثر را نوشتم، تنهایی در من بود. ما بیشتر دوست داریم تنها باشیم یا بیشتر در حادثه هایی عاشقانه یا رویدادهایی ما را به کنج تنهایی بکشاند و در خلوت خود به خلق اثر موسیقایی بپردازیم. و این در من خیلی عبور می کرد بنابراین، شعر خانم هما میرافشار نظر مرا جلب کرد و واقعا با اینکه بسیار آن را زمزمه می کردم، این موسیقی در من جاری شد و به دوستان گروه دادیم و اجرا کردیم.

به هر حال موسیقی هایی ازین دست همیشه نیازمند آن نگرانی های هنرمند نسبت به جامعه اش است، چه عاشقانه چه عارفانه یا مناسبت های گوناگونی که پیدا می شود، این هنرمند است که می تواند چقدر با مردمش صادق باشد. مساله دیگر اینکه وقتی ما کاری را برای مردم می سازیم بیشتر به سمت و سوی سادگی ملودی می رویم. یکی از ویژگی های این ملودی سادگی آن است. شما می توانید آن را با هر سازی و با زمزمه در تنهایی خودتان آن را بخوانید. روان بودن شعر هم یکی از علل اصلی موفقیت اینچنین آثاری محسوب می شود. شعر وقتی می گوید من مانده ام تنهای تنها میان سیل غم ها این شعر به جهت سادگی هیچ نیازی به تفسیر و تعبیر ندارد. این است که مردم به راحتی می توانند با این اشعار خودشان را واگویه کنند.

ایده اولیه خلق این اثر چگونه شکل گرفت؟ ابتدا شعر نظرتان را جلب کرد یا ملودی را از قبل ساخته بودید؟

اول شعر را مطالعه کردم و با شعر ارتباط برقرار کردم بعد ملودی را بر روی شعر ساختم نه اینکه از قبل ملودی را ساخته باشم.

اولین بار هم در اجرای زنده گلپونه ها در همین شهر کرج کنسرتی داشتم، آنجا با زنده یاد ایرج بسطامی اجرا شد

کار هنری ارزشش به یگانه بودن است

شاخصه مرحوم ایرج بسطامی در خوانش اینچنین تصانیفی چه بود که هیچ خواننده ای نتوانست به آن زیبایی و گیرایی گلپونه ها را بخواند؟

من زیاد میانه ای با به کار بردن واژه مرحوم ندارم. به نظر من وقتی خواننده علاوه بر آن شناخت و دانایی و توانایی که داراست و آنچه را که طی سالیان آموخته است، اثری را با تمام وجودش نت به نت آن را درک کرده باشد، سازبندی را درک کرده باشد، و مهمتر از همه آن شعر و حال و هوای موسیقی را کاملا درک کرده باشد و اگر خواننده خود را در آن فضا قرار بدهد، در نهایت کارهایی اتفاق می افتد که دوباره خواندن آن برای خواننده ای دیگر به آن زیبایی و گیرایی نخواهد بود. با این وجود که شاید بتواند با همان توانایی و تکنیک، آن اثر را بخواند و تجسم و تداعی کند امامثل او نخواهد شد. کار هنری هم همین است و ارزشش به واحد و یگانه بودن است.

از خلق اولین نت ها و میزان های گلپونه ها تا ضبط و کنسرت را برای مخاطبین علاقمند به موسیقی توضیح بفرمایید.

اولین مراحل خلق این اثر همانطور که در سطور بالا گفتم، ابتدا شعر را با خود زمزمه کردم و بارها و بارها و بعد شروع به نت نویسی الحان و نغماتی کردم که احساس می کردم با کلام همخوانی و تجانس دارد. اولین بار هم در اجرای زنده گلپونه ها در همین شهر کرج کنسرتی داشتم، آنجا با زنده یاد ایرج بسطامی اجرا شد و بعد در چند کنسرت دیگر اجرا شد و با استقبالی کم نظیر مواجه شد. سپس به صورت آلبوم آن را ضبط و منتشر کردیم و به دست علاقمندان رسید.

ایرج در تمرین بسیار جدی بود

از کار و خاطراتتان با مرحوم ایرج بسطامی بگویید. از نظر خلق و خو در استودیو، کنسرت و سر ضبط چطور بود؟

خاطرات زیادی با زنده یاد ایرج دارم چه در منزل من که می آمدند و چه در سفرهایی که با هم می رفتیم. چه اجراهای داخلی چه خارجی خاطرات زیادی با او دارم که نمی دانم کدام را تعریف کنم. در استودیو هم هنرمندی بسیار آرام بود و در کنسرت ها هم اغلب دوست داشت تنها باشد و زیاد دوست نداشت با کسی ارتباط داشته باشد چون خیلی حساس بود و می گفت کسی نیاید من را ببیند امکان دارد چیزی به من بگوید. حتی تلفنش را خاموش می کرد که کسی به او زنگ نزد. گاهی دوستان رعایت نمی کردند و برخوردی می کردند که شاید در ذهن خود فکر می کردند کار خوبی انجام می دهند ولی یک هنرمند امکان دارد کاملا به هم بریزد.

ایرج ولی در تمرین بسیار جدی بود. آوازها و تصانیف را قبل از اینکه به استودیو برای ضبط برویم بارها و بارها و بارها تمرین می کرد و تلفنی با من تماس می گرفت و دقایقی را می خواند و وقتی داخل استودیو برای ضبط می رفت شاید یک یا نهایتا دو بار می خواند و هیچگاه برداشت های ضبطی اش به چهار یا پنج بار نمی کشید و همیشه تمرین کرده و با تسلط برای ضبط می آمد و در اوج زیبایی می خواند. آوازها هم که همه اش را به صورت یکجا و بدون وقفه و قطع شدن یا برداشت مجدد میخواند. یعنی آوازی نبود که ما دو، سه یا چهار بار ضبطش را تکرار کنیم. چون احساس می کردیم دیگر آن زیبایی را ندارد و حالت تصنعی پیدا می کرد و طبیعی خودش نیست. من خودم هم همین عقیده را دارم و همان برداشت های اول را ضبط می کنم. الان این خوانده های امروزی پنجاه لاین(خط) می خوانند بعد می آیند از بین آن 50 لاین تیکه تیکه انتخاب می کنند و آن بخشها و جملاتی که بهتر است انتخاب می شود. و این کار به نظر من زیاد جالب نیست. خواننده باید بتواند آنقدر تمیز و با تسلط و احساس و زیبا و درست بخواند که اثر خوب ازآب دربیاید و ایرج بسطامی این خصیصه را داشت که واقعا آنقدر تمیز کار می کرد که کار خیلی راحت و به زیبایی هرچه تمام تر خوانده می شد و یک ذره تحریر و یا خوانشی این طرف آن طرف نمی شد. ایرج بعضی اوقات دو برداشت می خواند و هردو آنقدر زیبا بودند که ما نمی دانستیم کدام را انتخاب کنیم و روی موسیقی بگذاریم.

چنانچه مبالغی هم رد و بدل شده بود، بین آقای عزیزی مسول شرکت آوای بیستون و محمدعلی بسطامی برادر زنده یاد ایرج بسطامی بود، چون در آن زمان من و اعضای گروه هیچ مبلغی دریافت نکردیم

پولی بابت آلبوم دریافت نکردم

اثر گلپونه ها ی شما مربوط به کنسرتتان با مرحوم بسطامی در کرج در سال 1378 است که در دستگاه همایون خلق کرده اید و از سوی انتشارات آوای بیستون منتشر شده است. گلپونه های2 را نیز در دستگاه شور خلق کرده اید لیکن منتشر نشده و گویا خانواده مرحوم بسطامی تحت عنوان بنیاد فرهنگی هنری بسطامی که توسط خانواده او ( خواهر و برادرش ) اداره می شود به انتشار آن رضایت نداده اند. در این مورد توضیح بفرمایید.

زمانی که ایرج فوت شد من این آثار را با برادر ایرج آلبومی را به علاقمندان تقدیم کردم چون به یاد او بود. من در آن تاریخ ها می دیدم که خیلی ها می آمدند و برای ایرج بزرگداشت می گرفتند، این از منظر احترام خوب بود اما هیچکدام به خود ایرج نمی پرداختند و در واقع کارهای ایرج را تمرین می کردند و اجرا می کردند. من این کار را نکردم. من برای نکوداشت ایرج با دوستان گروه همایون نشستیم و من یک موسیقی نوشتم، مقدمه ای و یک آواز و یک تصنیف به یاد ایرج و شعر و تصنیف هردو را خودم نوشتم و آن را به یاد ایرج و با عنوان حال آشفته اجرا کردیم. که این اثر با همین نام هم آلبوم شد و بیرون آمد. همراه با این آلبوم من شرکت آوای بیستون نزد آقای عزیزی مسول این شرکت رفته بودم برای پخش این اثر، خانواده آقای بسطامی هم بودند و در جریان کار بودند و برادر او( محمدعلی بسطامی ) هم با ما بود.

من این کنسرت را به صورت هدیه در اختیار شرکت گذاشتم که به صورت هدیه در اختیار علاقمندان به ایرج و موسیقی ایرانی قرار بگیرد. من بابت خلق و ضبط این اثر آلبوم تصویری پولی دریافت نکردم و یک اثر بود و قرار نبود یک اثر در نهایت دو اثر شود. چند وقتی این اثر ماند و بعد که بیرون آمد دیدم نوشته بود گلپونه های شماره یک که بعد من پیگیر شدم و توضیحاتی ارائه کردند و من قانع نشدم و گفتم من این را به شما دادم که به دست علاقمندان برسانید. من که پولی از شما دریافت نکردم. بعد بنیاد فرهنگی هنری بسطامی توسط برادر و خواهر ایرج که دایر شد، البته الان اطلاع ندارم که آیا هنوز این بنیاد دایر هست یا خیر، با این وجود که آن اثر قبل از تشکیل و تاسیس این بنیاد بود، و چنانچه مبالغی هم رد و بدل شده بود، بین آقای عزیزی مسول شرکت آوای بیستون و محمدعلی بسطامی برادر زنده یاد ایرج بسطامی بود، چون در آن زمان من و اعضای گروه هیچ مبلغی دریافت نکردیم. تنها هزینه ای که برای آن آلبوم پرداخت شد که من در جریانش بودم، هزینه استودیو و میکس و مسترینگ و دو نوازنده بود که به صورت مهمان و خارج از گروه همایون ما بودند. ولی دیگر، ادامه آلبوم را منتشر نکردند و اینکه چرا منتشر نکردن را من متوجه نشدم و اطلاعی ندارم.

در مصاحبه هایتان بارها از موسیقی امروز کشورمان گلایه و ابراز نارضایتی کرده اید. در این مورد توضیح بفرمایید که چه چیز بیشتر شما را آزار می دهد؟

من از موسیقی روز کشور گلایه ای ندارم. یادم نمی آید من گلایه ای از موسیقی کشور کرده باشم. من از دستگاههای مربوطه فرهنگی زیاد گلایه کرده ام برای نمونه گفتم عنوان ارشاد به صورت فرهنگ و هنر باشد بهتر است تا ارشاد و اینکه موسیقی ممیزی نشود چراکه اگر مشکلی باشد با شعر و کلام است. چطور می توان در موسیقی گفت که این باشد، آن نباشد؟ من این گلایه ها و نقدها و نارضایتی ها را به دستگاههای ذی ربط داشته ام، ولی به موسیقی نداشته ام. شاید از هنرمندان ابراز نارضایتی کنم بخاطر اینکه در این گرداب هوس و مادی و مالی و اینها افتادن، آنکه نقدیست که در جای خودش می طلبد نه اینجا ولی گلایه من از موسیقی نبوده است.

نت آهنگ گلپونه ها

شما علاوه بر خلق آثار شاخص در موسیقی کلاسیک ایرانی، در حوزه موسیقی لرستان نیز دستی بر آتش دارید. در این مورد و نیز در مورد قابلیت های موسیقی لرستان توضیح بفرمایید.

من چون الصالتا متعلق به لرستان هستم در حوزه موسیقی لری کار کرده ام. من اثر بانو را که اثری تحقیقی پژوهشی است و اعتراضی است به تاریخ جنگ های لرستان را کار کرده ام. ولی متاسفانه سیاست گذاری ها در حوزه موسیقی لرستان در خود استان آنقدر کم رنگ است آنقدر سیاست های بیمار و دست و پا گیری هست که اجازه نمی دهد که به صورت جدی و خیلی مفهومی به این موسیقی زیبا پرداخت. لاجرم در همین یک اثر باقی ماند. البته هنرمندان بزرگی در حوزه موسیقی لرستان داریم. متاسفانه شرایط کار در این حوزه موسیقی دشوار است چون امکان سرمایه گذاری و وجود اسپانسرهایی که اندیشه فکری، معنوی و هنری دارند و بتوانند کاری خلاقانه انجام بدهند، متاسفانه وجود ندارد و موسیقی لرستان توسط کنسرت گذارانی که هیچ گونه دوره های ارزشی از منظر مفهوم و شناخت موسیقی ندارند و بیشتر بیزنس من هستند، این باعث شده که موسیقی خیلی سطح پایین در واقع یک موسیقی کافه ای را بالا آورده اند و این الان عمومی شده و عموما موسیقی های خیلی خوب و فاخر لری را گوش نمی کنند. به همین دلیل هنرمندان شاخصی که در حوزه موسیقی لرستان فعالیت می کنند با سختی و دشواری های فراوانی زندگی می کنند و بعضا محبور می شوند به خواسته آن تهیه کنندگان و کنسرت گذارانی که تنها به فکر جیبشان هستند، تن بدهند در نتیجه آثار و اجراها به سطحی نازل سقوط کرده اند و این کارهای کم عمق و سطحی باعث می شود که فرهگ عمومی مردم هم ریزش کند.

آیا برای آینده نزدیک شاهد اثری نو از شما خواهیم بود؟

من چند اثر دارم که در حوزه موسیقی بی کلام کار کرده ام. یکی از این کارها با عنوان از بلخ تا قونیه با موضوع عطار است. قرار بود ما در قونیه برای این اثر رونمایی داشته باشیم که متاسفانه به خاطر شرایط کرونا فعلا به تعلیق درآمده تا انشالا در شرایطی مناسب انجام پذیرد.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
نیک طبع، دبیر بخش صنعت کارگروه مد و لباس وزارت ارشاد، با تأکید بر اینکه صنعت نساجی و پوشاک ما یک وزیر می خواهد گفت: این حوزه متولیان زیادی دارد اما پدری نیست که این حوزه را هدایت کند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰

به گزارش بازار به نقل از صدا و سیما، حمیدرضا نیک طبع دبیر بخش صنعت کارگروه مد و لباس وزارت ارشاد گفت: یک حلقه مفقوده بین اتحادیه ها، وزارت صمت و اتاق اصناف در این حوزه همدلی است.

وی افزود: تولیدکننده داخلی هنوز نحوه تولید را بلد نیست یعنی نمی داند که باید از چه نگاهی برای تولید الگوبرداری کند البته کارگروه ساماندهی مد و لباس سالهاست که روی این موضوع کار می کند اما کار بسیار سختی است که فرهنگ تولید را به فرهنگ جامعه مصرف نزدیک کنیم.

دبیر بخش صنعت کارگروه مد و لباس وزارت ارشاد در پاسخ به این سوال که آیا حوزه پوشاک، قاچاق سازمان یافته دارد یا خیر؟ گفت: تولیدکننده ایرانی از مارک خارجی روی لباس تولید داخل استفاده می کند و ستاد کالای قاچاق هم نمی داند که این لباس خارجی است یا داخلی و از طرف دیگر مصرف کننده هم متمایل به استفاده از لباس با مارک خارجی است اما آیا ساماندهی این کار برای وزارت صمت و اتحادیه کار سختی است؟!

نیک طبع با تأکید بر اینکه صنعت نساجی و پوشاک ما یک وزیر می خواهد گفت: این حوزه متولیان زیادی دارد اما پدری نیست که این حوزه را هدایت کند. در حال حاضر ماسک تولید می شود اما یک کارشناس نساجی در روند تولید حضور ندارد و نمی دانیم که این ماسک های تولید شده از شیوع بیماری جلوگیری می کنند یا خیر!؟ این حوزه باید به صنعت نساجی واگذار شود.

دبیر بخش صنعت کارگروه مد و لباس وزارت ارشاد بازار، تولید، مصرف و دولت را چهار ضلع اصلی در حوزه پوشاک برشمرد و گفت: مگر اتحادیه نمی تواند نظارت کند و چرا هنوز لیبل های خارجی فیک روی لباس های داخلی ما زده می شو؟!

نیک طبع با انتقاد از فقدان نظارت و کنترل کیفی در حوزه تولید گفت: اگر نساجی ما وزارتخانه داشت شاهد این همه مشکل نبودیم، ما پنجاه اتحادیه داریم که خوب هم کار می کنند اما همدلی و وحدت ندارند. چرا شهرداری ها به محل عرضه کمک نمی کنند و چرا مصرف کننده برای یک مانتو باید 500 هزار تومان هزینه کند!؟

لینک خبر :‌ تحلیل بازار
تهران- ایرنا- سرپرست گروه خودجوش هنرمندان عرصه نمایش تولیدکننده ماسک در تالار حافظ گفت: در صورت مشخص شدن برنامه تقویم اجرایی تالار حافظ بنا داریم ابزار و وسایل خود را به مکان دیگری منتقل کنیم، اما فعالیت این گروه متوقف نخواهد شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰ سایت های دیگر : نبض بازار روزنامه بانی فیلم

از ابتدای اسفند و شیوع ویروس کرونا در کشور طی دستورالعمل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تعامل با ستاد ملی مبارزه با کرونا و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مطرح شد، فعالیت های فرهنگی و هنری در کشور در مسیر شکست زنجیره ویروس کرونا آغاز شد. از سوی دیگر با توجه به اهمیت تهیه لوازم بهداشتی؛ ازجمله ماسک به عنوان یکی از اصلی ترین موارد کمک کننده در راستای کنترل ویروس و ممانعت از انتقال آن به دیگر افراد، هنرمندان تئاتر با توجه به تعطیلی تالارهای نمایشی تلاش کردند با فعالیت در عرصه ای دیگر چراغ هنر تئاتر را روشن نگه دارند.

از جمله این اقدامات می توان به راه اندازی پویش و پویش هایی دیگر در حوزه فعالیت هنرمندان تئاتر در شیوه هایی مختلف باتوجه به تعطیلی فعالیت های فرهنگی و هنری اشاره کرد.

یکی از اقدامات مهم در این عرصه تبدیل تالار حافظ از مجموعه های اداره کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بنیاد رودکی به کارگاه تولید ماسک و اقلام بهداشتی توسط هنرمندان تئاتر، سینما و تلویزیون با مدیریت بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون است. تولیدات این گروه به کادر درمان، پزشکان، پرستاران، بیماران و از همه مهم تر خانواده های کم برخوردار داخل تهران و شهرستان اهدا شده است.

هرچند طبق دستورالعمل جدید اداره کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فعالیت تماشاخانه ها و سالن های میزبان آثار نمایشی از ابتدای تیر 1399 با رعایت شیوه نامه های اجرایی و بهداشتی بلامانع اعلام شد؛ تالار حافظ تا لحظه تهیه و تنظیم این گزارش هنوز مشغول تهیه و تولید ماسک است.

در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا در توضیح ادامه فعالیت تولید ماسک توسط این گروه گفت: آن چه گروه ما مدنظر قرار دارد پاسخ به این پرسش است که آیا توانسته ایم کرونا را شکست دهیم؟ در مواجهه با این پرسش پاسخ درحال حاضر منفی است.

طبق اخبار شاهد شیوع موج دوم کرونا هستیم، پس به همین میزان نیاز مردم به اقلام بهداشتی ازجمله ماسک به عنوان یکی از مهم ترین این اقلام نه تنها کاسته نشده که افزایش بیشتری هم پیدا کرده است. برهمین اساس تمام اعضای این گروه متفق القول بر این نظر استوارند که این فعالیت و کار را با شتاب و شدت بیشتری انجام دهند و در صورت مشخص شدن برنامه تقویم اجرایی تالار حافظ بنا داریم ابزار و وسایل خود را به مکان دیگری منتقل کنیم، اما فعالیتمان متوقف نخواهد شد.

شریف زاده یکی از تلخ ترین اخبار طی چند ماه اخیر به سبب شیوع ویروس کرونا را گرم شدن بازار دلال ها نسبت برای افزایش قیمت ماسک و دستکش دانست و تصریح کرد: در سراسر کشور کارگاه های مختلف خانگی و صنعتی در قالب فعالیت های مردمی، خودجوش و رویکرد جهادی شکل گرفته تا تلاش کنند در سایه اتحاد و همیت ایران و ایرانی با تولید اقلام بهداشتی چون ماسک و دستکش تا حد امکان قیمت این محصول را در کشور پایین نگه دارند.

وی هدف از این اقدام را فراهم آوردن شرایط توانایی خرید و تهیه چنین اقلامی برای تمام افراد جامعه دنست و تصریح کرد: هدف بزرگ تر ما و گروه هایی؛ مانند ما، کوتاه کردن دست دلال هایی است که این بار با سلامتی مردم برای سودجویی خود بازاری گرم فراهم ساخته اند.

این بازیگر تئاتر و سینما یادآور شد: طی بیش از سه ماه و نیم فعالیت توانسته ایم برای استان هایی مانند خوزستان، سیستان و بلوچستان و شهرستان هایی که درخواست ماسک خود را به گروه ما اطلاع دادند در حد وسع ماسک تولید کنیم و این ماسک ها را مستقیم به دست افراد نیازمند رسانده ایم.

یکی دیگر از مشکلات اخیر برای فعالیت مان، گران شدن قیمت پارچه همسو با افزایش قیمت بسیاری محصولات در کشور است. هرچند بسیاری از این ابزار، وسایل و مواد اولیه از طریق افراد خیر به دست ما می رسد؛ همین افزایش قیمت باعث شده میزان وسایل اهدایی خیرین به ما نیز کاهش پیدا کند.

این مدرس بازیگری در پایان ابراز امیدواری کرد با همت مسئولان و تلاش کادر پزشکان و پرستاران از یک سو و از سوی دیگر خواست و اراده ملی عموم مردم برای رعایت بیشتر نکات بهداشتی در آینده ای نزدیک در گام نخست شاهد فروکش کردن موج دوم کرونا و در ادامه رخت بر بستن این میهمان ناخوانده در کشور باشیم.

وی با اشاره به آنکه بعد از تمام این اتفاقات و رخدادها می توانیم بار دیگر با قدرت و روحیه ای مضاعف به فعالیت های پیشین خود بازگردیم و گفت: همه اعضای کارگاه امیدوار اند تا رسیدن به این نقطه آرامش و امنیت خاطر تمام مردم توصیه های بهداشتی را رعایت کنیم تا بتوانیم قدردان تلاش و مجاهدت کادر درمان، پزشکان و پرستارانی باشیم که در خط مقدم مبارزه با این ویروس قرار دارند و تا امروز، تعداد بسیاری از آن ها را در از دست داده ایم.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰ سایت های دیگر : روز نو سیمرغ خبر یزد

برترین ها: هر چند به آن ها انگ لس آنجلسی بزنند، اما در واقعیت آن ها الهام بخش موزیسین های داخلی بوده اند، داریوش، ابی، ستار و سیاوش قمیشی و دیگران، کپی های داخلیِ اورجینال های لس آنجلس را در این مطلب پیدا خواهید کرد.

در سال های دهه هفتاد خواننده هایی مثل خشایار اعتمادی، قاسم افشار، شادمهر عقیلی، مجتبی کبیری و... ظهور کردند و بعد از مدتی هم، تبشان خوابید. در روزهایی که این پاپ استارها روی بورس بودند و یواشکی از لس آنجلسی ها تقلید می کردند، بسیاری از منتقدان و صاحب نظران برای جلوگیری از این اتفاق، بیانیه صادر کردند، داد و هوار به راه انداختند، انتقاد کردند و اصل حرفشان هم این بود؛ چرا باید خواننده های لس آنجلسی که وجود دارند، داشته باشیم؟

البته این اتفاق ها در زمانی رخ می داد که هنوز اینترنت به شکل امروزی اش وجود نداشت و یکی از راه هایی که به ذهن خوانندگان داخلی رسیده بود، تقلید صدای لس آنجلسی ها بود.

خشایار اعتمادی

خشایار اعتمادی که با خواندن شعری از احمد شاملو به شهرت رسید، صدایی بسیار شبیه به داریوش اقبالی داشت و همین امر باعث شد تا مسیر رسیدن به شهرت را مثل برق و باد طی کند. البته خود اعتمادی، بارها و بارها سعی کرد این تشابه صدایی را نفی کند؛ حتی در مصاحبه ای هم گفته بود: من از هیچ کس تقلید نمی کنم و صدایی که می شنوید، صدای خود من است. اصلا تقصیر من نیست که یک نفر دیگر هم در جهان وجود دارد که صدایش، شبیه من است!

قاسم افشار

مدت زیادی از حضور خشایار اعتمادی و شباهت صدایش با اقبالی نگذشته بود که خواننده/ مقلد دیگری وارد گود موسیقی شد. کاست قاسم افشار با صدایی که شباهت عجیب غریبی به صدای یکی دیگر از آن طرفی های مشهور (ابی) داشت، دست به دست می چرخید و قاسم افشار خیلی زود خوش را در فهرست خواننده های پرطرفدار جا کرد.

شاید هیچ کس حتی فکرش را هم نمی کرد که به یک ورژن کُپی لس آنجلسی، آن هم کپی از یک خواننده خیلی معروف، مجوز داده شود، در حالی که خواننده اصلی، هنوز می خواند. به هر حال مجوز داده شد و قاسم افشار عزیز با اعتماد به نفس بالا و مثال زدنی به کارش ادامه داد.

یک نکته جالب هم در مورد این خواننده وجود دارد. او قطعه خلیج فارس را با تنظیمی که قبلا ابی خوانده بود، اجرا کرد و کارش را این گونه توجیه کرد: این حق من بوده که مثل هر خواننده دیگری، قطعه مرحوم علیقلی را اجرا کنم و اصلا این قطعه از ساخته های این آهنگساز بوده و اولین بار هم توسط خود ایشان اجرا شده؛ پس چه دلیلی داشت که من آن را اجرا نکنم؟

حسین زمان

متولدین دهه پنجاه و شصت با آهنگ خالیه سفره زمین او خاطره دارند، اما سال هاست که آلبوم جدیدی از این خواننده نشنیده اند. حسین زمان به دلیل شباهت صدایش به ستار سال ها ممنوع الکار بوده است. حسین زمان پس از 17 سال دوری اجباری از صحنهٔ موسیقی رسمی ایران، در مرداد 1398 در 2 نوبت، در مرکز همایش های برج میلاد تهران به اجرای برنامه پرداخت.

شادمهر عقیلی

او پیش از خواننده شدن با نوازندگی ویولن، پیانو، گیتار و کیبورد نشان داده بود. اما خوانندگی اش با تقلیدی نیمه کاره از سبک و صدای سیاوش قمیشی آغاز شد. برخلاف دو خواننده قبلی که سعی در تقلید مو به مو از خواننده های اورجینال را داشتند، عقیلی این کار را کورکورانه نمی کرد و توانست به سرعت، برچسب تقلید را از خودش دور و راهش را پیدا کند. او سرانجام با انتشار چند آلبوم و ایفای نقش در چند فیلم سینمایی، ایران را به مقصد لس آنجلس ترک کرد.

مجتبی کبیری

آن قدر قطعات مجتبی کبیری به صورت زیرزمینی و غیرمجاز دست به دست چرخید تا او بالاخره توانست برای آثارش مجوز بگیرد. کبیری هم یکی دیگر از مقلدین وفاداری بود که سعی داشت همه چیز را از صدا گرفته تا شعر و سبک و... مطابق اصل اجرا کند؛ آن هم در روزهای اوج خواننده اصلی (سیاوش قمیشی) و در حالی که کتاب اشعار خواننده اصلی با مجوز رسمی ارشاد، هنوز مهر کتاب خشک نشده بود، در بازارهای کتاب تهران منتشر شده بود! به هر حال کبیری با استفاده از همین تقلیدها بود که توانست مشهور شود.

چند سالی از فراموش شدن مقلدانی مثل مجتبی کبیری، قاسم افشار و خشایار اعتمادی می گذشت و همه چیز به حالت عادی خودش برگشته بود و کسی از کسی تقلید نمی کرد، یا اگر هم می کرد، نقشش را در نمی آورد که ناگهان سروکله نسل جدیدی از خواننده ها پیدا شد. حمید عسگری، چاوشی و... از خواننده هایی بودند که این دوره ظهور کردند. تفاوت این خواننده ها با دوره اولی ها - دوره اولی ها با کمال صداقت همه چیز را کپی برداری می کردند و هیچ خلاقیتی وجود نداشت، در این بود که کمی خلاقیت به خرج می دادند. همین خلاقیت، باعث شد تا هیچ کدامشان به هیچ وجه زیر بار نروند و خودشان را از هرگونه ابهام و سوءظنی مبرا بدانند.

حمید عسکری

حمید عسکری مثل شادمهر عقیلی می خواند و خودش معتقد بود که فقط صدایش شبیه به آن خواننده است و هیچ علاقه ای به او ندارد! عسکری معتقد بود که صدای خیلی ها شبیه به یکدیگر است و این یک نعمت خدادادی است! حالا شادمهر لس آنجلسی شده بود و نسخه داخلی نداشت، عسگری جایش را پر کرد!

محسن چاوشی

چاوشی با اجرای ترانه های فیلم سنتوری به شهرتی رسید که خودش هم فکرش را نمی کرد.

با این حال، خیلی ها او را یکی از مقلدین سیاوش قمیشی می دانند و سبک و سیاقش را ادامه راه این خواننده لس آنجلسی... البته چاوشی ترانه سرایی را بلد بود و آهنگسازی را نیز هم... در تم و سبک آثارش تفاوتی با دیگر خواننده های هم دوره اش نمایان است و تمام این ها نشان از این دارد که چاوشی از مقلدین خوب این روزگار است!

لینک خبر :‌ برترین ها
اصغر همت با ابراز تاسف از وضعیت اقتصادی و تنگناهای مالی هنرمندان تئاتر در دوران کرونایی گفت: ظاهرا ضرب المثلی که می گوید سیر از گرسنه خبر ندارد، سوار از پیاده این روزها جای خود را در تئاتر پیدا کرده چون مسئولان کار کرده و نکرده، در این مدت حقوق خود را دریافت کرده اند اما بچه های ما در کار کرایه خانه و فراهم آوردن مایحتاج عمومی مانده اند.

این بازیگر با سابقه مشغول بازی در نمایش تنها خرچنگ خانگی لای ملافه ها خانه می کند اتللو بود که با شیوع کرونا و تعطیلی تئاتر از اجرا باز ماند.
او در گفتگو با ایسنا از وضعیت معیشتی هنرمندان انتقاد کرد و از دلخوشی های بیهوده در تئاتر سخن گفت و عقایدش را در این زمینه مطرح کرد.
همت با یادآوری شیوع کرونا در زمستان گذشته گفت: پیش از کرونا بسیاری از گروه های تئاتری در سراسر ایران مشغول اجرای نمایش بودند که به دلیل تعطیلات کرونایی، از اجرا باز ماندند و همچنان بلاتکلیف مانده اند. به اینها اضافه کنید گروه های در حال تمرین و نوبت اجرا را.
او با اشاره به انرژی و زمانی که برای آماده سازی یک اثر نمایشی صرف می شود، افزود: نمایش ما در دو نوبت تمرین و وقت زیادی برایش گذاشته شد. حتی کسانی آمدند و به دلیل طولانی شدن تمرین، گروه را ترک کردند. زمانی که کار به آمادگی رسید، به ماه رمضان نزدیک بودیم و از آنجا که موسیقی، عامل مهمی در نمایش های ابراهیم پشت کوهی است، امکان اجرای نمایش در این ماه نبود چرا که نمی توانستیم از موسیقی مان صرف نظر کنیم. بنابراین صلاح ندانستیم نمایشی ناقص روی صحنه بیاوریم و در نهایت قرار شد بهمن ماه بعد از جشنواره فجر، اجرای مان را آغاز کنیم.
همت افزود: از اواخر آبان یا اوایل آذر بار دیگر تمرین را آغاز کردیم و کار آماده اجرا شد. شخصا هیچ خبری نداشتم که نمایش ما در جشنواره تئاتر فجر گنجانده شده چون چنین تصمیمی نداشتیم و بعد از شروع جشنواره، با دیدن جدول، متوجه شدم نمایش ما هم دو اجرا در دو روز پایانی دارد، آن هم در بخش مسابقه.

این بازیگر اضافه کرد: ابتدا کمی دلگیر شدم که چرا این موضوع با من مطرح نشده بود ولی از آنجا که گروه های زیادی جشنواره را تحریم کرده بودند، به احترام دوستانم، نادر برهانی مرند، دبیر جشنواره و شهرام کرمی، مدیر اداره کل هنرهای نمایشی و به خاطر همراهی با گروهی که با آنان انس گرفته بودم، در کنارشان ماندم.

او ادامه داد: همان طور که می دانید مدتی بعد از تعطیلی تئاتر یکی از هنرمندان از سوی مرکز هنرهای نمایشی به عنوان مسئول رسیدگی به گروه هایی که در سراسر کشور از کرونا متضرر شده اند، انتخاب شد ولی جالب است که در این مدت هیچ کس سراغی از ما نگرفت. ظاهرا این دوست تئاتری خود اذعان کرده که همه چیز فرمالیته است.

این بازیگر با اشاره به اینکه سال هاست مرکز هنرهای نمایشی، تهیه کنندگی تئاتر را کنار گذاشته و به پرداخت کمک هزینه بسنده کرده است، یادآوری کرد: هرچند مرکز هنرهای نمایشی همچون گذشته به طور کامل تهیه کننده نمایش ها نیست ولی تئاتر بودجه ای برای تولید دارد که در این چند ماه تعطیلی، هزینه نشده است. از سوی دیگر همین کمک هزینه ها هم برای خودش مبلغی می شود ولی متاسفانه این بودجه نه در تهران و نه در دیگر شهرها هزینه نمی شود.

همت گفت: دل خوش کرده بودیم که گروه هایی که در حال اجرا یا مشغول آماده سازی نمایش هایشان بودند، مبلغی از این بودجه را دریافت می کنند که این هم عملی نشد و دلخوشی بیهوده ای بود. تازه ما جزو خوش شانس ها بودیم که به دلیل شرکت در جشنواره، کمک هزینه ای دریافت کردیم که بعید است حتی کفاف هزینه پذیرایی از اعضای گروه را بدهد. حال هزینه ساخت دکور سنگین مان، بماند.

این مدرس تئاتر با ابراز تاسف از وضعیت دشوار گروه های نمایشی افزود: اخیرا هم اعلام کرده اند هر گروهی که اجرایش را ادامه بدهد، نیمی از کمک هزینه اش را می گیرد که به جایی نمی رسد و کل مبلغ آن نیمی از دستمزد یکی از اعضای گروه هم نیست!

همت با اشاره به دیگر مورد مندرج در پروتکل بهداشتی تئاتر مبنی بر اینکه نیمی از ظرفیت سالن باید خالی بماند، افزود: هیچ معلوم نیست تکلیف این صندلی های خالی چه می شود. اجرا با این وضعیت، توجیه اقتصادی ندارد آن هم در سالنی مانند قشقایی با 90 و اندی صندلی که در شرایط فعلی، حدود 45 نفر را می تواند میزبانی کند.

بازیگر نمایش تهرن و پرتره مرد ریخته افزود: بیشتر مردم جامعه درگیر بیکاری شده اند و تاکنون دولت از هر گونه کمکی برای جبران این وضعیت امتناع کرده است. بار روی دوش مردم بیشتر هم شده یا مجبورند برای امرارمعاش، خود را در معرض بیماری قرار دهند یا بسوزند و بسازند. حالا هم که مواجه با موج فزاینده این ویروس شده ایم، بیشتر کارها از اجرا در این وضعیت انصراف داده اند و بعضی ها هم که به اجبار اجرایشان را شروع کرده اند، هیچ نتیجه مثبتی نگرفته اند. باید نگران سلامتی آنها هم باشیم.

او از وضعیت بهداشت پشت صحنه ها به عنوان دیگر مساله مهم نام برد و گفت: به جز معضلات اقتصادی، امنیت گروه های نمایشی کجا می رود. آن هم در پشت صحنه های دخمه مانند ما. اگر هم پشت صحنه را کنترل کنیم، تکلیف روی صحنه چه می شود. نمی توانیم که روی صحنه ماسک بزنیم یا فاصله اجتماعی را رعایت کنیم. آیا اینها ارزش این بازگشایی را داشت فقط به این قیمت که اعلام شود اجرای تئاتر از سر گرفته شد؟!

این بازیگر با سابقه با انتقاد از وضعیت اقتصادی تئاتر افزود: پیش از کرونا هم 95 درصد گروه های نمایشی با ضرر رو به رو بودند و تئاتر خصوصی هم به این وضعیت دامن زد. حالا آن سالن ها که عموما غیر استاندارد هستند و از همان اول از گروه های نمایشی چک می گرفتند، آنها هم متضرر شده اند. امیدوارم اینکه می گویند سالن ها چک های گروه هایی را که در حال اجرا بوده اند پس نمی دهند، واقعیت نداشته باشد که این هم خود مشکل دیگری است؛ آش نخورده و دهان سوخته!

او با ابراز تاسف از وضعیت معیشتی قشر ضعیف جامعه در شرایط فعلی، خاطرنشان کرد: وضعیت این اقشار را ببینید. شرایط تئاتری ها حتی از این قشرها هم بدتر است. مسئولان فقط وعده دادند، بدون پرداخت ریالی کمک. تنها می گویند تمام بدهی های گذشته را پرداخت کرده اند، این چه ارتباطی دارد با مشکلات پیش آمده؟ چه ارتباطی دارد با بودجه جاری تئاتر ؟
همت یادآوری کرد: در تمام این سال ها بسیاری از ما از راه همکاری با تلویزیون، سینما یا تدریس، کمبودهای خود را جبران کرده ایم چون تئاتر هرگز ما را تامین نکرده است ولی امروز که با این وضعیت رو به رو شدیم، باید برای هنرمندان تئاتر فکری کرد؛ کاری که تا به امروز به تعویق افتاده است.
این هنرمند در پایان با اشاره به پیگیری تشکل های هنری برای تعریف فعالیت هنری به عنوان شغل، اضافه کرد: حتما که نباید قانونی برای پرداخت حقوق ایام بیکاری وجود داشته باشد. در وضعیتی مانند بحران کرونا، دولت باید راسا اقدام و راهکاری پیدا می کرد ولی همه کسانی که قرار است برای ما تصمیم گیری کنند، خیلی دغدغه خاطر ما را ندارند. ظاهرا ضرب المثلی که می گوید سیر از گرسنه خبر ندارد، سوار از پیاده ، امروز در تئاتر ما مصداق پیدا کرده است.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰

رکسانا رضائی
روزنامه نگار

️"کاهش آسیب های اجتماعی نیازمند فرهنگ سازی و مشارکت مردم است" این جمله از فرط تکرار نخ نما شده است. کلیشه ای که مدیران مرتبط با حوزه فرهنگ و اجتماع در بازه زمانی مربوط به سازمان متبوع خود هر ساله کاربنی روی آن گذاشته و تکرارش می کنند.
آنچه مبرهن است اینکه بی شک آموزش کلیدواژه طلایی حل بحران و مصائب و مسائل اجتماعی است اما تا زمانیکه فقط شعار و ژست اجتماعی آقایان مسئول نباشد و عملیاتی شده و در سطوح مختلف جامعه به ویژه زیرمجموعه عریض و طویل آموزش و پرورش دیده و
لمس شود.
سالها از فرهنگ سازی گفتیم و بازی را به زمین دیگری واگذار کردیم غافل از آنکه تلنگری به خود بزنیم که چرا ما شروع کننده نباشیم. ارگان ها و سازمان های بیشمار مسئول در فرهنگ سازی هرکدام چه سهمی در این پازل پیچیده داشته اند که مغفول مانده و همچنان اندرخم کوچه عاشقی یک کودک،چنان عکس العملی از خود بروز می دهیم که جهانی به تماشای ما
می نشیند.
به راستی متولی اصلی فرهنگ سازی چه ارگان و سازمانی است که نتوانسته هماهنگی لازم را بین سایرین ایجاد کرده و طرحی نو دراندازد.
نقش حساس و مهم سازمان تبلیغات اسلامی
در این بین چقدر است؟ چه تعداد کتاب و با چه تیراژی در سالهای اخیر تحت حمایت این سازمان منتشر شده است که جذب مخاطب جدید از دل نوجوان و جوان های این مرز و بوم کرده باشد؟
آیا برنامه ریزی برای جامعه ای که سالها با پوست و استخوان زیر پرچم شیعه مسلمانی آموخته اند کافی است و یا می بایست از آمار جوانانی که سر از اینستاگرام برنمی دارند و هر تازه از ره رسیده بیمار و معاندی می شود الگوی آنها را به خود اضافه نمایند.
نقش شهرداری ها و دهیاری ها در این میان چقدر است؟چه درصدی از فضاهای عمومی شهر صرف فرهنگ سازی و یادآوری فرهنگ شیعه اسلامی و ایرانی می شود؟در میان هیاهوی کرکننده بیلبوردهای تبلیغاتی جدا از بیزینس و القاء فرهنگ مصرف گرایی چه سهمی برای یادآوری رسوم ایرانی و کنترل خشم و آموزش ادب و... قائل شده ایم.
آموزش و پرورش چقدر در برقراری ارتباط با ارگان های متخصص فرهنگسازی همچون سازمان تبلیغات و بهزیستی و...تلاش نموده است؟آیا اصلا تلاشی شکل گرفته؟
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی چه نقش و سهمی در تقویت زیر مجموعه خود برای ارائه اثری ماندگار و فاخر دارا است؟هنرمندان بزرگ این شهر چه زمانی توسط ارشاد فراخوانده شده و با استراتژی و هدفی معین حمایت و تشویق به ساخت تئاتر و موسیقی و مطبوعه و خط و نقاشی و...شده اند.
اگر پاسخ سوالات نویسنده ستون "آری"می باشد که وااسفا و اگر هم با یک "خیر" بلند ما را بدرقه می کنند باز هم وااسفا که اگر چنین باشد و آمارها حکایت از رشد اعتیاد و طلاق و خشونت بکند پس یا کار درست انجام نشده و یا هرکسی تنها برای رفع مسوولیت تکه ای از این پازل را سر جای خود نهاده و بی توجه به نتیجه حاصله دل به آمار رفع مسوولیت روی کاغذ خوش کرده است.
وقتی صدا و سیمای محلی نتواند آنچنان که باید به میدان بیاید و تکرار سریال های
تکراری اش مشتریان شبکه های جم را روزبه روز
بیشتر می کند،وقتی آموزش و پرورش
از پتانسیل عظیم خود برای ورود به بطن خانه های ایرانی غافل است و آموزش تبدیل به ماراتنی برای پرکردن جیب مافیای کنکور شده است،وقتی همه به دنبال مقصر هستند و این حلقه سالهاست که شکل نمی گیرد شنیدن داستان های تکراری اعتیاد و طلاق و خشونت و هزار و یک درد بی درمان دیگر از فرط تکرار ما را دچار کرختی و بی مسوولیتی اجتماعی می کند.
بودجه های فرهنگی با تشکیل کار گروهی مشخص و استراتژی سازگار می تواند از عمق نابهنجاری هایی که امروز اجتماع درگیر آن است، بکاهد.تمام آوارهای دنیا را بر سر اقتصاد نریزیم که با توجه به اهمیت و نقش غیرقابل کتمان آن در فرهنگ سازی ولی تمام ماجرا
نیست.
نگذاریم اقتصاد بیمار از ما ملتی عاصی،خشمگین،بی فرهنگ و ... بسازد.

لینک خبر :‌ روزنامه آفتاب یزد
مرضیه شفاپور دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در اقدامی تعجب برانگیز با افرادی که گردانندگان مدلینگ مسأله دارند، دیدار و گفت وگوی لاکچری داشت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا ، موضوع دوچرخه سواری بانوان به عنوان یک اتفاق نوپدید تلاشی است که سفارش و پشتیانی رسانه های ضدانقلاب را به همراه دارد، یعنی مسأله ای که نیاز به پیگیری عرصه مدارانه است تا میدان عمل را مشخص کنیم و پاسخ به این تلاش مکرر داشته باشیم که با چه انگیزه ای بعضی رسانه ها با حمایت آمریکا (VOA)، انگلیس (BBC) و عربستان (ایران اینترنشنال) به همراه خرده افسرهای آموزش دیده رسانه ای برای فراگیرسازی این مسأله تلاش می کنند.

بررسی این اقدام در نتیجه به این پوستر می رسد و سؤالی برای ما مطرح است که اگر پوستر درست نیست و شایعه باشد، پیگیری شهرداری برای بررسی آن چه بوده است و اگر پوستر صحیح است، دغدغه های شهرداری تهران تا چه اندازه با بیگانگان همسو است؟

گام دوم توسط وزارت ارشاد برداشته می شود و در یک مهمانی لاکچری روژین برهانی مقدم و هدی اسعدی طراحان مد و لباس با مرضیه شفاپور دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس وزارت فرهنگ و ارشاد جلسه مشترکی برگزار کردند. اتفاقی که در تغییرات پوشش دیده می شود در کنار این اقدام دبیر کارگروه مد و لباس با افراد هنجارشکن کمی سؤالات ما را درباره چرایی این اوضاع پاسخ می دهد.

گام سوم سلسله جلساتی است که شهرداری تهران در فرهنگسراهایش برگزار می کند و در آن برای دختران آداب ارتباط گیری با رویکردهای فمینیستی و زن محور ارائه می شود. به معنای اینکه هنر ارتباط گیری با یک مرد و نحوه برخورد با آنها را آموزش می دهند و در این کلاس ها رویکرد به طور کامل فمینیستی است.

این تازه ابتدای راه فرهنگ سازی در سایه سکوت دغدغه مندان است که راه را به سمت ناکجا آبادها می برد و مهمترین مسأله نحوه برخورد با این موضوعات است که بر دو سکوی کار ایجابی و سلبی تعریف می شود./301/ف

لینک خبر :‌ خبر گزاری رسا
محمدمهدی خاتمی با اشاره به لزوم حمایت وزارت ارشاد از اهالی تئاتر درباره اجرای مجدد نمایش سه شنبه های لعنتی در تالار سایه توضیحاتی ارائه داد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : خبر آنلاین تئاتر آنلاین روزنامه بانی فیلم صاف نیوز

محمدمهدی خاتمی نویسنده و کارگردان نمایش سه شنبه های لعنتی درباره اجرای دوباره این اثر نمایشی به خبرنگار مهر گفت: سه شنبه های لعنتی 27 بهمن تا دوم اسفند ماه در تالار سایه مجموعه تئاترشهر روی صحنه بود اما پس از آن به دلیل بحران کرونا و تعطیلی فعالیت های تئاتری متوقف شد. از همان زمان پیگیر اجرای نمایش بودم و طبق برنامه ریزی های صورت گرفته، قرار است کار از اول مرداد ماه در تالار سایه مجموعه تئاترشهر اجرای خود را از سر بگیرد.

وی درباره تغییراتی که در اجرای مجدد نمایش به وجود آمده است، توضیح داد: متاسفانه از همان دوم اسفند ماه که کار تعطیل شد به دلیل بحران کرونا دیگر هیچکدام از اعضای گروه با یکدیگر دیداری نداشتند چون شرایط به شکلی است که امکان دور هم جمع شدن عوامل و گروه وجود ندارد به همین دلیل نتوانستیم تمرین داشته باشیم اما قرار است چند روز قبل از اجرا و بعد از تحویل گرفتن سالن از گروه قبلی در تالار سایه تمرین کنیم و بعد از اجرای ژنرال به صحنه برویم.

خاتمی درباره داستان نمایش بیان کرد: این نمایش در فضایی کاملا رئالیستی 6 سه شنبه از زندگی یک خانواده محترم ایرانی را به تصویر می کشد. این خانواده در طول یک مقطع زمانی با مشکلاتی مواجه می شوند که این مسایل به دلیل بنیان های بیمار اقتصادی که در جامعه وجود دارد، شکل می گیرد و باعث بروز فاجعه و از هم پاشیدن خانواده می شود. خانواده های ایرانی با این مشکلات به خوبی آشنا هستند و هر کدام کم و بیش با آنها برخورد داشته اند از همین رو این نمایش می تواند ارتباط مناسبی با تماشاگران برقرار کند. اتفاقاتی که در این نمایش روایت می شود رخدادهایی واقعی مربوط به سال 96 هستند که در نمایش نیز روی این مقطع زمانی تاکید زیادی می شود.

این کارگردان تئاتر در پایان درباره مشکلاتی که بحران کرونا برای جامعه تئاتری به وجود آورده است، گفت: جماعت گسترده ای در کشور و به خصوص پایتخت از طریق تئاتر امرار معاش و ارتزاق می کنند که شامل افراد گوناگونی با حرفه های متفاوت هستند اما در طول 4 ماه گذشته همه آنها خانه نشین شده و به لحاظ اقتصادی شرایط سختی را تجربه می کنند از همین رو نیاز است که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از هنرمندانی که از راه تئاتر زندگی می کنند، حمایت کند. در این میان تماشاخانه های خصوصی نیز بسیار متضرر شده اند و از طرف دیگر نیز هیچ تضمینی وجود ندارد که این روزها مخاطبان به دیدن آثار نمایشی بنشینند و مطمئنا استقبال مثل گذشته نخواهد بود. در حال حاضر هم ترافیک اجراهایی که از اسفند تا خرداد در نوبت نمایش بودند زیاد است بنابراین این وظیفه وزارت ارشاد است که از هنرمندان حمایت کند نه اینکه فقط وعده و وعید بدهد و در حد حرف بخواهد آنها را حمایت کند.

در این نمایش محسن افشار، مانلی حسین پور، سروش طاهری، شهرام مسعودی، اتابک نادری، نسرین نکیسا به عنوان بازیگر حضور دارند.

کد خبر 4969034

آروین موذن زاده

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
آیا هزینه این امر به معروف های لاکچری را کارگروه ساماندهی مد و لباس متحمل شده است؟ جلسات برگزار شده این این کارگروه در هتل اسپینانس هم اگر شفاف سازی شود، ابهامات مالی این جلسات برطرف خواهد شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : دیار آفتاب شهید نیوز اقتصاد آینده

در چند روز اخیر عکس هایی در صفحات اینستاگرام روژین برهانی مقدم و هدی اسعدی طراحان مد و لباس، منتشر شد که خبر از جلسه ای مشترک با مرضیه شفاپور دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس وزارت فرهنگ و ارشاد با افرادی می داد که به صورت علنی اقدام به کشف حجاب کرده اند و در حوزه مد و لباس مرزهای هنجارشکنی را پشت سر گذاشته اند.

سیده مرضیه شفاپور دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس با طراحان مد و لباس از صفحه اینستاگرام روژین مقدم

سیده مرضیه شفاپور دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس در جلسه ای با طراحان مد و لباس-صفحه اینستاگرام هدی اسعدی

دیدن عکس های متنوع این جلسه، زمینه چند پرسش را فراهم می کند، چرا جلسه دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس با طراحان مد و لباس (با هر دستور کاری که در توجیه این دیدار مطرح می کنند) در دفاتر مرتبط با این کارگروه برگزار نشده است؟

انتخاب یک رستوران در شمال شهر تهران آیا محل و مسیر مناسبی برای تفاهم دبیرکارگروه مد و لباس با افراد مورد نظر است؟ آیا وزارت ارشاد توان برگزاری چنین جلساتی را دارد؟ اما مهمترین پرسش قابل طرح این است که هدف برگزاری این جلسه ملاقات مرضیه شفاپور با حنا قراگوزلو، هدی اسعدی ، روژین برهنی مقدم و الهه شاه آبادی هنجارشکنان حوزه مد و لباس، چه دستاوردی برای سامان دهی این حوزه دارد؟

این جلسه در آستانه هفته عفاف و حجاب برگزار می شود و این ملاقات در موقعیت مکانی مورد نظر، معنای دیگری پیدا می کند. اشخاصی که در این جلسه حضور دارند، هیچ نسبت مستقیمی با مفهوم حجاب ندارد.

صفحه اینستاگرام هدی اسعدی طراح مد و لباس که در رستوران مجلل ربلان با دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس ملاقات دوستانه ای داشت

اما پس از انتشار اخبار و عکس های این ملاقات در فضای مجازی، مرضیه شفاپور با شبکه اطلاع رسانی راه دانا گفت و گویی را انجام داده که مرور پاسخ های ایشان، قطعا به شناخت بیشتری از دبیر کارگروه ساماندهی مد ولباس منجر خواهد شد.

راه دانا این سئوال را با شفاپور مطرح می کند:

" اخیرا عکس هایی از شما در فضای مجازی منتشر شده که نشان می دهد با عده ای از فعالین فضای مجازی اینستاگرامی که پیج هایی در حوزه مد و لباس البته از نوع بی حجاب آن دارند، جلسه ای را نه در محیط کاری، بلکه در یک رستوران گرانقیمت بالای شهر تهران برگزار کرده اید. با توجه به اینکه شما دبیر کارگروه مد و لباس هستید، این جلسه باعث شده تا سوالات زیادی در ذهن مخاطبان ایجاد شود. کمی در مورد این جلسه که اتفاقا در آستانه هفته عفاف و حجاب هم برگزار شده، توضیح می دهید که به چه دلیل و با چه هدفی برگزار شده؟ آیا شما نیرو و طراح به اندازه کافی ندارید که دست به دامن فعالین مجازی شده اید؟"

و شفاپور پاسخ می دهد:

این افراد اصلا طراح نیستند، اگر فضای مجازی را رصد کنید متوجه خواهید شد که تأثیرگذاران فضای مجازی بسیاری از قابلیت ها را برای عموم مردم روشن می کنند و هم در فروش و هم در اطلاع رسانی مربوط به رویدادها و اطلاعات ارائه شده توسط طراحان، کمک زیادی می توانند بکنند. من اسم این افراد را بلاگر نمی گذارم بلکه نامشان را تأثیرگذاران فضای مجازی می گذارم ، این افراد یک عده از هموطنان ما هستند که به صورت غیرقانونی مشغول فعالیت شده اند و خیلی از آن ها اطلاعاتی از حدود و ثغور قوانین نظام جمهوری اسلامی نداشته اند و فکر می کردند که اگر چنین کارهایی انجام دهند منعی ندارند.من با اجازه گرفتن از برخی نهادها و دستگاه های نظارتی، به این جلسه رفتم و جلسه هم در محیط اداری نبود.

گفت وگوی حنا قراگوزلو و اذعان به شرکت در جشنواره مد و لباس وزارت ارشاد

حضور روژین مقدم در نهمین جشنواره بین المللی مد و لباس فجر

ایشان ادعا کرده اند که این افراد طراح نیستند. اگر طراح نیستند حضور حنا قراگوزلو و روژین مقدم به عنوان طراح در جشنواره مد و لباس وزارت ارشاد را چگونه می توان توجیه کرد؟ حضور در این جشنواره بدین معنی است که وزارت ارشاد طراح بودن این دو نفر را به رسمیت شناخته است.

شفاپور اشاره می کند که این دوستان تاثیرگذاران فضای مجازی هستند. ملاقات دبیرکارگروه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آیا به معنی رسمیت شناختن این فعالان به زعم خانم شفاپور غیر مجاز نیست؟

دبیر کارگروه مد و لباس همچنین اشاره می کند که افراد حاضر در این گعده از حدود و ثغور قوانین جمهوری اسلامی مطلع نبودند. آیا در این جلسه حدود و ثغور قوانین نظام را به طراحان هنجار شکن تفهیم کردند؟ آیا تذکر به فعالان اینستاگرامی در هر نوع فعالیتی که دارند، از وظایف این کارگروه است که باید در رستوران های گرانقیمت برگزار شود و تذکر بدهند یا وظیفه دیگر نهادهای انتظامی و نظارتی از جمله پلیس فتا و قوه قضاییه است؟

خانم شفاپور چگونه مدعی هستند که این افراد با قوانین جمهوری اسلامی آشنا نیستند در حالی که آنان در مراسم های رسمی جمهوری اسلامی حضور داشته و با مسوولان این حوزه نیز ارتباطات نزدیکی دارند؟

صفحه اینستاگرام حناقراگوزلو طراح مد و لباس از حاضران در رستوران مجلل ربلان در جلسه ای با دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس

ایشان به گرفتن اجازه از برخی نهادهای و دستگاه های نظارتی اشاره کرده اند. اگر مکاتبات همان دستگاه های نظارتی و نهادها(...) در مورد عملکرد منفی سال های متوالی کارگروه منتشر شود، آیا خانم شفاپور بازهم بر روی طرح چنین ادعایی اصرار می کنند؟

این جلسه در یک رستوران گرانقمیت برگزار شده است و البته برگزار جلسات مجلل از تخصص های ویژه مرضیه شفاپور دبیرکار گروه ساماندهی مد و لباس است.

عکس اول از جلسه فعالیت های اداری ایشان در هتل اسپیناپس و عکس دوم در کنار مهدی محمودی صاحب برند رادین در مرکز خرید سام سنتر است.

تصاویر متعدد دیگری وجود دارد که نشان می دهد اغلب قرارهای ایشان در رستوان ها و کافه های مجلل و اشرافی برگزار می شود و در واقع این مشی مدیریتی مقامی است که باید مبلغ حجاب برتر و ساده زیستی باشد.

شفاپور در ادامه این مصاحبه اشاره می کند:

من حرف های آن ها را شنیدم و حرف های خودم را به اصطلاح حاکمیتی اعلام کردم که قرار بر این است که اگر می خواهید در یک فضای قانونمند کار و همکاری داشته باشید باید این چارچوب ها را رعایت کنید و چنانچه صفحات شما مشکل داشته است باید تعهد بدهید که از این پس در چارچوب نظام جمهوری اسلامی قدم بردارید.

آیا برای این تذکر یک خطی و ساده حاکمیتی، نیاز به چنین مهمانی لاکچری گسترده ای بود؟ نمی توانستند با ادمین های هنجارشکن مد و لباس به صورت قانونی مکاتبه کنند و رونوشتی برای پلیس امنیت تهران و قوه قضائیه ارسال کنند؟ یا چرا تمایلی به برگزاری این جلسات در محیط های اداری و رسمی و بقول خودشان "حاکمیتی" نداشتند؟ چه محتوایی در این جلسات مطرح می شود که جای آن رستوران ها و کافه های شمال تهران است؟

صفحه اینستاگرام الهه شاه آبادی طراح مد و لباس از حاضران در رستوران مجلل ربلان در جلسه ای با دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس

شفاپور در ادامه این مصاحبه اشاره می کند:

وظیفه ما این است که به این افراد امر به معروف کنیم، اول باید توضیحات لازم را در این جهت به آن ها بدهیم و بعد تذکر بدهیم. اکثر این افراد کسانی بودند که پیج های مد و لباسی داشته اند. من وظیفه داشتم در جمع این افراد قرار بگیرم و از آن ها بخواهم تا در چارچوب نظام جمهوری اسلامی کار کنند. بعد از این جلسه 3، 4 نفرشان تمام پیج خود را پاک کردند و آمدند و گفتند که ما می خواهیم در چارچوب نظام جمهوری اسلامی کار کنیم.سیاست کاری من اینطور است که با همه افرادی که مربوط به حوزه کاری ام هستند باید جلسه بگذارم، دلیلش این است که تا درکی از محیط پیرامون خود در حوزه کاری خود نداشته باشم چطور می توانم عملکرد مناسبی داشته باشم و خوب مدیریت کنم؟!

آیا با امر به معروف شفاپور در رستوران، حنا قراگوزلو، هدی اسعدی ، روژین برهانی مقدم و الهه شاه آبادی که مهمترین هنجارشکنان در این مهمانی بودند، عکس های ساختار شکن خود را از صفحه اینستاگرامشان حذف کردند؟ قطعا پاسخ منفی است.

نکته جالب اینجاست که سرکارخانم شفاپور تایید می کنند که این جلسات دستاوری نداشته و صرف اینکه این فعالان هنجارشکن مد هموطن ایشان هستند و با آن ها ملاقات کرده اند. پس اگر دستاوری نداشته، ادعای نخست ایشان مبنی بر تعهدهای شفاهی، منقضی می شود.

مهمترین بخش گفت وگوی مرضیه شفاپور درباره مهمانی مجلل با هنجارشکنان

شفاپور در بخشی دیگر از این گفت و گو اشاره می کند:

کارگروه نیاز به این افراد ندارد، ما به اندازه کفایت داریم کار خودمان را انجام می دهیم.من خواستم با آن ها جلسه بگذارم. افرادی که در جلسه بودند شاخ اینستاگرامی نبودند بلکه افرادی متوسط بودند. من به دنبال این بودم که اگر قرار است کسی را بخاطر فعالیت هایش نهی کرده و حذف کنیم، حداقل قبلش یک قدم برای آوردن آن ها در مسیرمان برداریم.

با این طراحی خانم شفاپور ایشان باید رستوران ربلان تا سال 1404 هر شب در اختیار داشته باشند تا بتوانند تعداد افراد بیشتری را در این حوزه به مسیر درست هدایت کنند.

شفاپور در پایان گفت: خیلی از این افراد می گفتند وقتی وارد این فضا شدیم نمی دانستیم که به این شکل است. ما تیم داریم، این افراد رصد می کنند و به هر کسی که پیجش مخالف شئونات اسلامی باشد، اول تذکر می دهیم و دفعه دوم پیج را می بندیم. این افراد خودشان به یک محیط اداری نمی آیند، زیرا نگران هستند نکند با آن ها برخوردی شود. در رستوران جلسه گذاشتیم تا راحت بیایند و جلسه ای باشد که من را به عنوان دبیر کارگروه ببینند و صمیمانه تر حرف هایشان را بزنند.

چون در این گفت و گو شفاپور اظهار به پیگیری صفحات اینستاگرامی غیرقانونی طراحان مد و لباس است، این سئوال مطرح است از میان هزاران صفحه مد و لباس کدامیک از صفحات توسط این کارگروه مسدود شده است؟

ابهام دیگری که همچنان برطرف نشده این است آیا هزینه این امر به معروف های گرانقیمت را کارگروه ساماندهی مد و لباس متحمل شده است؟ جلسات برگزار شده این این کارگروه در هتل اسپینانس هم اگر شفاف سازی شود، به برطرف شدن بخشی از ابهامات این جلسات کمک خواهد کرد.

منع:مشرق

لینک خبر :‌ تابناک خوزستان
علی مغازه ای
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : خبرورزشی

علی مغازه ای

وقتی پای عبارت صنف یا امور صنفی به میان صحبت کشیده می شود، در ذهن هر فردی ممکن است مشکلات کاری و حرفه ای خودش مجسم شود. مسائلی در حواشی حرفه و در میان همکاران هر فرد که در صورت وجود یک سازوکار صنفی در حوزه آن پیشه و کار، ممکن می شد که اصلا در میان نباشند یا بسیار کم رنگ باشند.
اما امروز بسیاری از مشکلات در یک حوزه شغلی و صنفی نه فقط از همان صنف که برآمده؛ بلکه از برخی نارسایی های دیگر در چند صنف است. آنچه در ذهن ما و در سابقه تاریخی تشکل های صنفی شکل گرفته، این است که همواره اصناف و اتحادیه ها در نظم دهی و رفع و رجوع مشکلات کارگری مهم ترین مرجع دارای وجاهت و صلاحیت قانونی در سرتاسر دنیا بوده اند.
اما امروز در کشور ما نه تنها صنف قوی در این زمینه وجود ندارد؛ بلکه بستر تأسیس و تقویت این گونه نهاد ها نیز کماکان فراهم نیست.
امروز در سرتاسر جهان نهادهایی با ساختار یکپارچه ولی هم افزا وجود دارند که با نام integrative institution در حال گسترش و تقویت ساختارهای خُرد و تشکل های کارگری و افزایش زمینه های تسهیل در بهره مندی های قانونی افراد از همه ظرفیت های تولید و بهره وری در تمامیت ملی و جهانی هستند.
درحالی که ما نه فقط برای تأسیس یک ساخت واره صنفی دچار بسیاری از کژفهمی ها در میان نهادهای دولتی هستیم؛ بلکه در اصل گرفتار رفتارهای بازدارنده و سلبی از سوی افراد و اشخاصی هستیم که به عنوان کارمند با عناوین مدیر، رئیس، معاونت و مدیرکل هستند که تفهیم آنان برای تشکیل یا تقویت یک نهاد صنفی عمر نوح و صبر ایوب می خواهد.
امروز ما شاهدیم که در حوزه روزنامه نگاری و خبرنگاری چه مصائبی گریبان خبرنگاران و روزنامه نگاران ما را گرفته است و هرروزه از یک رسانه خبر تعدیل یا در واقع اخراج خبرنگاران به گوش مان می رسد؛ اما هیچ تشکل قدرتمندی وجود ندارد که بتواند از این گروه مؤثر فرهنگی در جامعه حمایت کند. یا در حوزه موسیقی ما شاهد یک وضعیت پیچیده، ناکارآمد و آشفته در سازوکار نهادمندی در این حوزه هستیم. از سویی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با تأسیس چند نهاد که از شمایلی هیئتی برخوردارند، بودجه های حوزه موسیقی را در میان این نهادها تقسیم و در واقع تلف می کند و دریغ از یک حسابرسی، گزارش و ارزیابی مبتنی بر هزینه و فایده، از سوی دیگر تنها تشکل صنفی در این حوزه با نام انجمن صنفی هنرمندان موسیقی ایران که بیش از 20 سال پیش تأسیس شده است، با حداکثر بی مهری و بی توجهی از سوی دولت مواجه است.
حال اگر بخواهیم همین دو حوزه را بررسی کنیم، خواهیم دید که هر دو این گروه های هنری دارای وابستگی های ارگانیک با یکدیگر هستند و باید نهادهای هم افزا یا همان integrative institution در این میان باشند که بتوانند ارتباط رسانه ای و جامعه درباره اخبار و حاشیه های بسیار وسیع موضوع موسیقی را در یک تعامل استعلایی در کنار هم قرار دهند.
در واقع هنر بدون حمایت و ارزیابی و نقد اصحاب قلم و رسانه عاقبت خوشایندی ندارد و رسانه ها و خبرنگاران نیز بدون یک رابطه سالم و چارچوب مند با چنین حوزه پر خبر هنری، بخش بزرگی از کارکرد و اثرگذاری خود را از دست می دهند که این تعامل نیازمند تشکل های صنفی قدرتمند چند وجهی و هم افزا است که در یک جایگاه میان بخشی و میان سازمانی برای ایجاد یک اتمسفر یا یک ذهنیت و فرهنگ جمعی میان رشته ای تلاش کند تا این وضعیت هم افزاینده در بین جامعه هنری و رسانه ای ایجاد و تقویت شود.
دقیقا چنین ساختار هم افزایی در همه ارگان ها و ساختارهای یک جامعه لازم است تا چرخ های قطار سنگین اداری و بوروکراسی جانکاه و فرهنگ و رشد اجتماعی به تغییر و تحرک وادار شوند.

علی مغازه ای

وقتی پای عبارت صنف یا امور صنفی به میان صحبت کشیده می شود، در ذهن هر فردی ممکن است مشکلات کاری و حرفه ای خودش مجسم شود. مسائلی در حواشی حرفه و در میان همکاران هر فرد که در صورت وجود یک سازوکار صنفی در حوزه آن پیشه و کار، ممکن می شد که اصلا در میان نباشند یا بسیار کم رنگ باشند.
اما امروز بسیاری از مشکلات در یک حوزه شغلی و صنفی نه فقط از همان صنف که برآمده؛ بلکه از برخی نارسایی های دیگر در چند صنف است. آنچه در ذهن ما و در سابقه تاریخی تشکل های صنفی شکل گرفته، این است که همواره اصناف و اتحادیه ها در نظم دهی و رفع و رجوع مشکلات کارگری مهم ترین مرجع دارای وجاهت و صلاحیت قانونی در سرتاسر دنیا بوده اند.
اما امروز در کشور ما نه تنها صنف قوی در این زمینه وجود ندارد؛ بلکه بستر تأسیس و تقویت این گونه نهاد ها نیز کماکان فراهم نیست.
امروز در سرتاسر جهان نهادهایی با ساختار یکپارچه ولی هم افزا وجود دارند که با نام integrative institution در حال گسترش و تقویت ساختارهای خُرد و تشکل های کارگری و افزایش زمینه های تسهیل در بهره مندی های قانونی افراد از همه ظرفیت های تولید و بهره وری در تمامیت ملی و جهانی هستند.
درحالی که ما نه فقط برای تأسیس یک ساخت واره صنفی دچار بسیاری از کژفهمی ها در میان نهادهای دولتی هستیم؛ بلکه در اصل گرفتار رفتارهای بازدارنده و سلبی از سوی افراد و اشخاصی هستیم که به عنوان کارمند با عناوین مدیر، رئیس، معاونت و مدیرکل هستند که تفهیم آنان برای تشکیل یا تقویت یک نهاد صنفی عمر نوح و صبر ایوب می خواهد.
امروز ما شاهدیم که در حوزه روزنامه نگاری و خبرنگاری چه مصائبی گریبان خبرنگاران و روزنامه نگاران ما را گرفته است و هرروزه از یک رسانه خبر تعدیل یا در واقع اخراج خبرنگاران به گوش مان می رسد؛ اما هیچ تشکل قدرتمندی وجود ندارد که بتواند از این گروه مؤثر فرهنگی در جامعه حمایت کند. یا در حوزه موسیقی ما شاهد یک وضعیت پیچیده، ناکارآمد و آشفته در سازوکار نهادمندی در این حوزه هستیم. از سویی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با تأسیس چند نهاد که از شمایلی هیئتی برخوردارند، بودجه های حوزه موسیقی را در میان این نهادها تقسیم و در واقع تلف می کند و دریغ از یک حسابرسی، گزارش و ارزیابی مبتنی بر هزینه و فایده، از سوی دیگر تنها تشکل صنفی در این حوزه با نام انجمن صنفی هنرمندان موسیقی ایران که بیش از 20 سال پیش تأسیس شده است، با حداکثر بی مهری و بی توجهی از سوی دولت مواجه است.
حال اگر بخواهیم همین دو حوزه را بررسی کنیم، خواهیم دید که هر دو این گروه های هنری دارای وابستگی های ارگانیک با یکدیگر هستند و باید نهادهای هم افزا یا همان integrative institution در این میان باشند که بتوانند ارتباط رسانه ای و جامعه درباره اخبار و حاشیه های بسیار وسیع موضوع موسیقی را در یک تعامل استعلایی در کنار هم قرار دهند.
در واقع هنر بدون حمایت و ارزیابی و نقد اصحاب قلم و رسانه عاقبت خوشایندی ندارد و رسانه ها و خبرنگاران نیز بدون یک رابطه سالم و چارچوب مند با چنین حوزه پر خبر هنری، بخش بزرگی از کارکرد و اثرگذاری خود را از دست می دهند که این تعامل نیازمند تشکل های صنفی قدرتمند چند وجهی و هم افزا است که در یک جایگاه میان بخشی و میان سازمانی برای ایجاد یک اتمسفر یا یک ذهنیت و فرهنگ جمعی میان رشته ای تلاش کند تا این وضعیت هم افزاینده در بین جامعه هنری و رسانه ای ایجاد و تقویت شود.
دقیقا چنین ساختار هم افزایی در همه ارگان ها و ساختارهای یک جامعه لازم است تا چرخ های قطار سنگین اداری و بوروکراسی جانکاه و فرهنگ و رشد اجتماعی به تغییر و تحرک وادار شوند.

لینک خبر :‌ روزنامه شرق
مدیر ساماندهی مد و لباس وزارت ارشاد، در اظهاراتی عجیب، دلیل برگزاری نشست با مدیران صفحات طراحی لباس مبتذل در یک رستوران خصوصی را تذکر به آنها معرفی کرد!
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸ سایت های دیگر : شهدای ایران

مرضیه شفاپور، دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس وزارت ارشاد، در توجیه برگزاری نشست با طراحان لباس های مبتذل، آن هم در یک رستوران خصوصی و لوکس گفته است: من خودم از آنها خواستم، تنها دلیلم هم این بود که حرف های این افراد را بشنوم و اینکه اگر قرار است صفحه کسی را در حوزه مد و لباس به دلیل ناهنجاری ببندیم، قبلش تذکر را به او داده باشیم. ما تیم داریم، این افراد را رصد می کنند و به هرکسی که صفحه اش مخالف شئونات اسلامی باشد، اول تذکر می دهیم و دفعه دوم صفحه را می بندیم.
تأسف بار این است که ظاهرا خانم مدیر به وظیفه قانونی حوزه مسئولیتش نیز آگاهی ندارد؛ زیرا تذکر و بستن صفحه افراد اصلا در حوزه مسئولیت ایشان نیست! طبق قانون اگر این افراد دارای مجوز در حوزه طراحی لباس و مد هستند، باید مجوزشان باطل شود و چنانچه فاقد مجوز هستند، اساساً فعالیت شان تاکنون غیرقانونی بوده و باید با آنها برخورد شود.
ضمن اینکه جای سوال است، چرا یک مسئول دولتی برای تذکر دادن به مروجان پوشش مبتذل به جای احضارشان با آنها در یک رستوران اشرافی قرار خصوصی گذاشته است؟ و در حالی که ادعا می کند تیمی برای رصد و تذکر دارد اما شخصا وارد عمل شده!؟

لینک خبر :‌ روزنامه کیهان
تهران - ایرنا - کارگردان و دبیر پیشین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی ضمن ارزیابی تعامل مسئولان، هنرمندان و مخاطبان در زمینه بازگشایی سالن ها و تماشاخانه های تئاتر با رعایت شیوه نامه های بهداشتی گفت: چشم انداز بازگشت رونق تئاتر بعد از کرونا امیدوارکننده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸ سایت های دیگر : روزنامه بانی فیلم

بعد از چهار ماه سکوت تماشاخانه های کشور به سبب شیوع ویروس کرونا با دستور وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تعامل با ستاد ملی مبارزه با کرونا سالن های تئاتر از ابتدای تیر 99 با ارائه شیوه نامه بهداشتی و اجرایی روی علاقه مندان گشوده شدند اما باز شدن سالن های تئاتری با بیم و امیدهای فراوانی همراه بود.

امید از آن جهت که با باز شدن درهای سالن های نمایشی و آغاز مجدد حیات تئاتر در حوزه تولید و اجرای عمومی؛ هنرمندان آرام آرام به بازگشت شرایط به حالت عادی و مشابه دوران قبل از کرونا در راستای تامین معیشت خود و خانواده شان چشم داشتند. بیم از آنکه باوجود سپری کردن چهار ماه همزیستی سخت با ویروس کرونا بسیاری مخاطبان هنرهای نمایشی با توجه به ادامه حضور این مهمان ناخوانده در جامعه و عدم ریشه کنی آن تا امروز در ایران و سراسر جهان، حضور در سالن های نمایشی را همراه با خطر ابتلا به این ویروس می پندارند.

همچنین با اعلام میزبانی تماشاخانه ها از مخاطبان با ظرفیت 50 درصد سالن های نمایشی، مسئله بصرفه بودن یا نبودن تولید و اجرای آثار نمایشی را در حوزه اقتصاد تئاتر با اما و اگرهای متفاوتی مواجه کرده است.

با وجود این از آنجا که همواره در بسیاری کنش های اجتماعی، هنرمندان عرصه تئاتر در قالب خط شکنان فعالان فرهنگ و هنر معرفی شده اند؛ طی همان روزهای نخست اعلام بازگشایی فعالیت سالن های تئاتری شاهد به صحنه رفتن چند اثر نمایشی بودیم. اغلب آثار به صحنه رفته طی بیش از دو هفته ای که از بازگشایی سالن های تئاتری می گذرد نمایش هایی هستند که قرارداد اجرای آنها میان هنرمندان و مدیران تماشاخانه ها در اسفند 1398 بسته شده بود.

ناگفته پیداست با وجود تعطیلی سالن های نمایشی طی چهار ماه، مفهوم فعالیت در عرصه تئاتر برای فعالان این عرصه نمی تواند ظهور و بروزی کامل، تام و تمام پیدا کند. بسیاری هنرمندان در این ایام به کارهای مختلف و مرتبط با عرصه تئاتر فارغ از بحث اجرای عمومی از قبیل کارهای پژوهشی، اجراهای آنلاین یا برگزاری کلاس های آموزش مجازی پرداختند.

یکی از این نام ها هنرمند پیشکسوت، مدرس دانشگاه، نمایشنامه نویس، کارگردان و بازیگر تئاتر است که او را فارغ از سمت های مدیریتی و اجرایی، با بیش از چهار دهه فعالیت در عرصه نمایش های آیینی و سنتی می شناسیم.

هرچند قرار بود در ماه رمضان امسال (1399) داود فتحعلی بیگی حدیث در و گبر و یک قرص نان را در تماشاخانه سنگلج به صحنه ببرد؛ همین مساله فرصت دیگری را در اختیار داود فتحعلی بیگی قرارداد تا بار دیگر در راستای کارهای تحقیقاتی و پژوهشی خود برای کتاب جدیدش در عرصه هنر نقالی فرصتی مغتنم در اختیار داشته باشد.

داود فتحعلی بیگی در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا با اشاره به آنکه طی این چند ماه به دلیل رعایت شیوه نامه های بهداشتی و موارد متذکر ازسوی مسئولان دولتی، قرنطینه خانگی را نسبت به حضور در جامعه ترجیح داده ام گفت: در این ایام تلاش کردم برای نگارش کتابی در حوزه نقالی که یکی از دغدغه های من طی یک دهه اخیر بود وقت و زمان بیشتری اختصاص دهم.

وی ادامه داد: مدت ها بود بنا داشتم یادداشت هایی را که طی یکی، دو دهه اخیر درباره هنر نقالی نوشته بودم، یا بخشی از آنها را در فصلنامه ها، جراید و خبرگزاری های کشور منتشر کرده بودم مرتب کنم تا در قالب یک کتاب به مخاطبان ارائه دهم. خوشبختانه طی این ایام سهم بالایی از این یادداشت ها را جمع آوری و با نگاهی متفاوت آنها را بار دیگر تدوین کردم. البته هنوز بخشی از کار باقی مانده است.

این مدرس دانشگاه با اشاره به آنکه در نوشتن وسواس زیادی دارد یادآور شد: در مقام یک معلم در دانشگاه به دانشجویانم بارها تأکید می کنم در حوزه کار پژوهشی، دقت و وسواس بالایی داشته باشند. زیرا صحت نوشتارشان می تواند راه گشای افرادی باشد که کتاب ها یا مقالات آنها را می خوانند.

این مدرس دانشگاه در پاسخ به پرسش خبرنگار ایرنا مبنی بر آنکه تاکنون کتاب های متعددی درباره هنر نقالی نوشته شده، تفاوت این اثر با دیگر آثار این حوزه چیست؟ گفت: قبول دارم هنرمندان دیگری که بسیاری از آنها از دوستان و همکارانم هستند، در حوزه هنر نقالی مطالب مختلفی را نوشته اند که من هم بر صحت، سقم و ارزش بسیاری از آن ها صحه می گذارم. اما این آثار کمتر شکل کاربردی دارند.

وی یادآور شد: منظور من از نگاه کاربردی در مقام یک معلم آن است که مخاطب با مطالعه این کتاب ها نمی تواند مهم را دریابد که برای آموزش نقالی باید چه مسیری را طی کند؟ از کجا کار را آغاز کند؟ و چه مراحلی را پشت سر بگذارد تا بتواند به یک نقطه اطمینان بخش در حوزه اشراف او در زمینه آموزش اصول هنر نقالی دست یابد. به همین سبب رویکردی که در نگارش این کتاب در نظر گرفتم بیشتر رویکردِ آموزشی است؛ زیرا بیش از سه دهه است هنر نقالی و تعزیه بیشترین موارد سابقه تدریس من در دانشگاه های تئاتری را به خود اختصاص داده است. پس تفاوت دیگر این کتاب با سایر آثار، وام گیری از تجربیات، مطالعات و برخوردم با دانشجویانی است که برای آموزش هنرهای آیینی و سنتی تلاش می کنند.

با داود فتحعلی بیگی در بخش دیگر این گفت وگو درباره آغاز فعالیت های تئاتری و باز شدن در سالن ها و تماشاخانه ها از ابتدای تیرماه سخن گفتم و نظر او را درباره این اتفاق و چشم اندازی که پیش روی تئاتر در این ایام وجود دارد جویا شدم. همچنین در خلال این گفت وگو به نمایش حدیث در و گبر و یک قرص نان که قرار بود او در ایام ماه مبارک رمضان به صحنه ببرد و به سبب تعطیلی سالن های نمایشی این امکان میسر نشد اشاره کردم و درباره برنامه او برای اجرای این اثر در هفته ها و ماه های پیش رو پرسیدم.

فتحعلی بیگی با تاکید بر این مسئله که مبحث و موضوع باز شدن سالن های نمایشی در قالب یک اتفاق فیزیکی یک رویکرد و نگاه است و مقوله مهم تر آنکه ما نگاه مان بر این اصل متمرکز باشد که چه زمانی تئاتر کشور به دوران و شرایط پیش از کرونا باز می گردد، یادآور شد: من نیز مانند بسیاری از هنرمندان و فعالان این عرصه اعتقاد دارم که لازم بود فعالیت هنرمندان تئاتر بعد از چند ماه تعطیلی از جایی آغاز می شد.

وی افزود: این به معنای آن نیست که تا دوران پایان حضور این ویروس در کشور، فعالان عرصه هنر به ویژه هنرمندان تئاتر که بخش مهمی از زندگی، معیشت و اقتصاد خود و خانواده اشان در گرو تولید و اجرای عمومی آثار است باید منتظر می ماندند. اما نکته مهم آنست که با باز شدن سالن های تئاتری آیا می توانیم شاهد همان استقبال پیش از دوران شیوع کرونا باشیم؟

نویسنده نمایشنامه تخت و خنجر تصریح کرد: از یک سو مردم هنوز بیم از حضور در سالن ها و اماکن عمومی دارند و از سوی دیگر به سبب تعطیل شدن بخش عمده فعالیت های اقتصادی مردم و پایین آمدن درآمدشان بخشی از هزینه ای که آن ها برای سبد محصولات فرهنگی خود در نظر می گرفتند کاسته شده است. به همین سبب حضور آن ها و استقبال از آثار نمایشی در تماشاخانه ها در شرایط فعلی مانند پیش از شیوع این ویروس در کشور نخواهد بود.

این مدرس دانشگاه و پژوهشگر حوزه تئاتر خاطرنشان کرد: درباره برنامه گروه مان برای اجرای نمایش حدیث در و گبر و یک قرص نان که قرار بود در ماه مبارک رمضان در تماشاخانه سنگلج به صحنه رود هنوز تماسی از مدیریت تماشاخانه با من برای اجرای این اثر گرفته نشده است.

فتحعلی بیگی در پاسخ به این پرسش که با توجه به مناسبتی بودن این اثر برای اجرا در ماه مبارک رمضان، پشت سر گذاشتن این ماه و تعطیلی فعالیت های تئاتری در آن ایام آیا ممکن است از تقویم اجرایی، این اثر کنار گذاشته شده باشد گفت: بعید می دانم این اتفاق افتاده باشد. آن نمایش، نگاه و رویکردی مذهبی دارد و پیشنهاد خود من بود که با توجه به این نگاه مناسب تر بود در ماه مبارک رمضان اجرا می شد؛ اما الزاماً تنها برای اجرا در این ماه آن نمایش تولید شده باشد. معتقدم با توجه به نگاه انسان گرایانه و بعد معرفتی که در این نمایش وجود دارد، این اثر قابلیت اجرا در هر زمان دیگری را دارد.

دبیر پیشین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی در پایان تصریح کرد: خوشبختانه آغاز اجراهای تئاتری با همراهی و برنامه ریزی مسئولان و متولیان امر فرهنگ و تعامل آن ها با هنرمندان و مخاطبان محقق شده است و برای ادامه این مسیر و گام برداشتن در حوزه توسعه اجراهای عمومی در سراسر کشور نیازمند تعامل و همراهی مخاطبان با هنرمندان و مسئولان فرهنگی هستیم.

وی یادآور شد: اگر این اتحاد و همدلی ایجاد شود حتی با وجود سخت شدن شرایط در حوزه تولید و ارائه آثار نمایشی همچنین مشکلات اقتصادی که تمام جامعه با آن سروکار دارند، می توان به چشم انداز بازگشت رونق فعالیت هنرمندان تئاتر در روزها و ماه های پیش از شیوع ویروس کرونا در آینده ای نزدیک امیدوار بود.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
مدیران دانشگاه سوره روز سه شنبه هفدهم تیرماه با مدیران معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دیدار و درباره برخی همکاری های هنری با هم گفتگو کردند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مدیران دانشگاه سوره با مدیران معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در نشستی که سه شنبه 17 تیرماه برگزار شد، درباره همکاری و تعامل در حوزه هنر گفتگو کردند.

سیدمجتبی حسینی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این جلسه گفت: طبق آمارهای موجود در حال حاضر بیش از 290 هزار نفر در آموزش عالی در حال تحصیل هنر هستند. بین تعداد هنرآموخته ها و نیروی انسانی هنر و نیاز جامعه و فضاهای فعالیت های حرفه ای هنر تناسب وجود ندارد. ضرورت دارد با نگاه فرایندمحور از فعالیت های جزیره ای بدون در نظرگرفتن زمینه ها و پیامدهای آن و شرایط اجتماعی و فرهنگی کاسته شود و به جای تمرکز و توجه بر کمیت در آموزش هنر برای کیفیت آموزش هنر فکر و برنامه ریزی شود.

معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: یکی از آفت ها و تنش های فعلی تعدد جشنواره هاست، برخی از این جشنواره ها، خود به یک آسیب تبدیل شده اند. البته جشنواره هایی نیز هستند که مهم، کیفی و تأثیرگذارند و ضرورت دارد که تداوم یابند.

محمدحسین ساعی رییس دانشگاه سوره در این جلسه گفت: دانشگاه سوره تمایل دارد که در حوزه های گوناگون با معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی همکاری کند و در حوزه آموزش و پژوهش هنر، بررسی مسایل آموزش هنر و نیازهای این حوزه تعامل داشته باشد. همچنین در نظر داریم با توجه به نیازهای امروز عرصه هنر رشته های جدیدی را در دانشگاه سوره راه اندازی کنیم و رشته موسیقی را دوباره در این دانشگاه برقرار کنیم.

در این نشست حمید قبادی مشاور اجرایی معاونت امور هنری، محمد اله یاری مدیرکل دفتر موسیقی، علی اکبر صفی پور مدیر کل دفتر برنامه ریزی و آموزش های هنری، احمد صدری مشاور معاون هنری و مجید فروغی مدیر روابط عمومی معاونت امور هنری نظرات و پیشنهادهای خود را بیان کردند.

در این نشست کاظم نظری سرپرست دانشکده هنر دانشگاه سوره، یوسف خجیر معاون پژوهشی دانشگاه سوره و سرپرست دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه سوره، سیدامین موسوی مدیر دفتر ریاست، روابط عمومی و امور هیأت ها و محمد امین ابوحمزه مدیر امور فرهنگی دانشگاه سوره نیز پیشنهادهای خود را بیان کردند.

کد خبر 4968946

علیرضا سعیدی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
آمارهای نشر در تیرماه نگران کننده است. در حالی که بیش از دو سوم ماه گذشته است، تنها دو هزار و 240 عنوان کتاب منتشر شده است؛ کمتر از یک سوم آمار ماه های گذشته.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، سال 99 سال سختی برای عمده صنایع کشور از جمله صنعت نشر است. صنعت نشر که در طول سال گذشته چشم امیدش به برگزاری نمایشگاه کتاب تهران برای جبران ضرر و زیان های اقتصادی بود، حالا با شدت گرفتن دوباره شیوع کرونا باید قید نمایشگاه را در سال جاری بزند. این یعنی جبران نشدن زیان های اقتصادی ناشران در سال گذشته و کمبود نقدینگی در نشر؛ موضوعی که به خوبی خود را در آمارهای نشر در چند ماه ابتدایی سال نشان داده است.

دوره قرنطینه در فروردین ماه موجب شد که ناشران هیچ کتابی منتشر نکنند. آمارها نشان می دهد که ناشران در اردیبهشت و خرداد و حالا تیر هم نه تنها جبران فروردین را نکردند، بلکه با کاهش قابل توجه در میزان انتشار عناوین نیز مواجه بوده اند.

آمارهای خانه کتاب نشان می دهد که از ابتدای تیر ماه تاکنون که بیش از دو سوم ماه گذشته است، تنها دو هزار و 240 عنوان کتاب منتشر شده است. از این تعداد 1533 عنوان تألیف و 707 عنوان ترجمه بوده است.

همچنین هزار و 438 عنوان چاپ اول و 802 عنوان نیز چاپ مجدد بوده است. شمارگان کتاب های منتشر شده نیز نشان از ضعف در بدنه نشر دارد؛ زیرا تنها دو میلیون و 438 هزار و 167 نسخه کتاب در تیرماه منتشر شده است؛ یعنی شمارگان کتاب ها زیر 100 نسخه بوده است. بیشترین کتاب های منتشر شده در تیرماه به حوزه ادبیات با 437 عنوان کتاب اختصاص داشته است.

ناشران کودک و نوجوان نیز296 عنوان کتاب چاپ کرده اند که از این میان 161 عنوان تألیف و136 عنوان ترجمه بوده است. 181 عنوان کتاب های کودک نیز تجدید چاپ و 115 عنوان چاپ اول بوده است.

خرداد ماه البته وضع نشر به نسبت تیرماه بسیار بهتر بوده است. خردادماه امسال شاهد انتشار هفت هزار و 432 عنوان کتاب بوده ایم که از این میان پنج هزار و 263 عنوان کتاب تالیف و 2 هزار و 169 هنوان تجدید چاپ بوده است. چهار هزار و 512 عنوان از کتاب های خرداد چاپ اول و 2 هزار و 935 عنوان نیز چاپ مجدد بوده است.

بیشترین افزایش در رده های کودک و نوجوان به میزان 67 درصد، کلیات به میزان 66 درصد، سپس موضوعات هنر 46 درصد و تاریخ و جغرافیا 31 درصد بوده و بیشترین کاهش در رده های کمک درسی و آموزشی به میزان 38 درصد و زبان به میزان 16 درصد بوده است.

در حالی آمارها صدای هشدار و وضعیت قرمز برای نشر را به صدا درآورده اند که وزارت ارشاد هنوز تکلیف نمایشگاه کتاب تهران را مشخص نکرده است. هر چند که تعیین تکلیف برای برگزاری نمایشگاه به ستاد مقابله با کرونا واگذار شده است ، اما در وضعیت فعلی بسیار بعید است که بتوان نمایشگاه را در مهرماه یا حتی بعد از آن برگزار کرد؛ بنابراین این سؤال پیش می آید که به جای از دست دادن فرصت ها و منتظر ماندن برای تصمیم گیری ستاد بهتر نیست که وزارت ارشاد به سراغ گزینه بعدی خود که همان حمایت از صنعت نشر در قالب بسته های اقتصادی در صورت برگزار نشدن نمایشگاه کتاب است، برود؟

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
مدیرمسئول انجمن فرهنگی ناشران آموزشی گفت: از جمله ویژگی های نمایشگاه این بود که بسیاری از ناشران سنتی که حتی سایت نداشتند نسبت به طراحی سایت و فروشگاه اینترنتی اقدام کردند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

امین آصفی مدیرمسئول انجمن فرهنگی ناشران آموزشی در گفت وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) ، با اشاره به مشارکت 70 ناشر در نمایشگاه مجازی کتاب های آموزشی عنوان کرد: این ناشران هم از اعضای انجمن فرهنگی ناشران آموزشی و هم خارج از انجمن بودند اما تعدادی از ناشران که هنوز سیستم سنتی دارند و سایت هم نداشتند، در این نمایشگاه حضور داشتند.

وی افزود: از محاسن نمایشگاه داشت این بود که ناشرانی فاقد سایت، به واسطه این رویداد و با توجه به شیوع بیماری کرونا، فروشگاه مجازی سایت خود را راه اندازی کردند.

آصفی با بیان اینکه در کشور حدود 100 ناشر آموزشی فعال هستند، گفت: ناشرانی که در نمایشگاه مجازی کتاب های آموزشی شرکت کردند، فقط از تهران نبودند؛ بلکه ناشرانی از استان های خراسان رضوی، گیلان، مازندران و قزوین در این نمایشگاه کتاب های خود را ارائه کردند.

وی با بیان اینکه این رویداد اولین نمایشگاه مجازی فرهنگی آموزشی در کشور به شمار می آید، گفت: ما برای جذب ناشران سنتی، ناشرانی که در نمایشگاه های مختلف در بخش آموزشی شرکت داشتند یا کار آموزشی کردند، شناسایی کردیم و برای آن ها دعوتنامه عضویت در انجمن فرستادیم. همچنین طی اطلاع رسانی ها از آن ها خواسته ایم سایت و فروشگاه مجازی خود را فعال کنند.

آصفی یادآور شد: ما در این نمایشگاه بیشتر از اینکه به فکر تراکنش و چرخش مالی باشیم، به دنبال این بودیم که نمایشگاه مجازی بتواند در وسعت کوچکتر به عنوان جایگزینی برای نمایشگاه بین المللی کتاب تهران باشد.

وی تبلیغ برای ناشران را از دیگر نتایج این نمایشگاه مجازی دانست و عنوان کرد: معرفی ناشران در سامانه های مختلف نشر و کتاب و کتاب های تازه منتشر شده آن ها در رسانه ها و فضاهای فرهنگی از جمله نتایج این رویداد به شمار می آید.

به گفته آصفی، این نمایشگاه آزمایشی برای انجمن بود که فضای سنتی فروش را به سمت فضای مجازی ببریم؛ زیرا این رویداد را در دو فاز طراحی کردیم که در فاز دوم در حال طراحی سایت مشترک و متمرکزی هستیم که همه ناشران در آن کتاب های خود را بارگذاری کنند.

وی از فرهنگسازی فضای مجازی و آماده سازی ناشران و مخاطبان برای خرید آنلاین را از دیگر اهداف نمایشگاه مجازی کتاب های آموزشی نام برد و گفت: اجرای این طرح ها در چند فاز پیش بینی شده است تا تکرار شود و مردم علاوه بر فرهنگسازی با چنین اقداماتی، در حوزه کتاب آشنا شوند زیرا هر میزان خرید مجازی کتاب برای مردم تسهیل شود مردم خرید بیشتری انجام می دهند.

نمایشگاه مجازی کتاب های آموزشی از 14 تا 17 تیر توسط انجمن فرهنگی ناشران آموزشی برگزار شد.

امین آصفی مدیرمسئول انجمن فرهنگی ناشران آموزشی در گفت وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) ، با اشاره به مشارکت 70 ناشر در نمایشگاه مجازی کتاب های آموزشی عنوان کرد: این ناشران هم از اعضای انجمن فرهنگی ناشران آموزشی و هم خارج از انجمن بودند اما تعدادی از ناشران که هنوز سیستم سنتی دارند و سایت هم نداشتند، در این نمایشگاه حضور داشتند.

وی افزود: از محاسن نمایشگاه داشت این بود که ناشرانی فاقد سایت، به واسطه این رویداد و با توجه به شیوع بیماری کرونا، فروشگاه مجازی سایت خود را راه اندازی کردند.

آصفی با بیان اینکه در کشور حدود 100 ناشر آموزشی فعال هستند، گفت: ناشرانی که در نمایشگاه مجازی کتاب های آموزشی شرکت کردند، فقط از تهران نبودند؛ بلکه ناشرانی از استان های خراسان رضوی، گیلان، مازندران و قزوین در این نمایشگاه کتاب های خود را ارائه کردند.

وی با بیان اینکه این رویداد اولین نمایشگاه مجازی فرهنگی آموزشی در کشور به شمار می آید، گفت: ما برای جذب ناشران سنتی، ناشرانی که در نمایشگاه های مختلف در بخش آموزشی شرکت داشتند یا کار آموزشی کردند، شناسایی کردیم و برای آن ها دعوتنامه عضویت در انجمن فرستادیم. همچنین طی اطلاع رسانی ها از آن ها خواسته ایم سایت و فروشگاه مجازی خود را فعال کنند.

آصفی یادآور شد: ما در این نمایشگاه بیشتر از اینکه به فکر تراکنش و چرخش مالی باشیم، به دنبال این بودیم که نمایشگاه مجازی بتواند در وسعت کوچکتر به عنوان جایگزینی برای نمایشگاه بین المللی کتاب تهران باشد.

وی تبلیغ برای ناشران را از دیگر نتایج این نمایشگاه مجازی دانست و عنوان کرد: معرفی ناشران در سامانه های مختلف نشر و کتاب و کتاب های تازه منتشر شده آن ها در رسانه ها و فضاهای فرهنگی از جمله نتایج این رویداد به شمار می آید.

به گفته آصفی، این نمایشگاه آزمایشی برای انجمن بود که فضای سنتی فروش را به سمت فضای مجازی ببریم؛ زیرا این رویداد را در دو فاز طراحی کردیم که در فاز دوم در حال طراحی سایت مشترک و متمرکزی هستیم که همه ناشران در آن کتاب های خود را بارگذاری کنند.

وی از فرهنگسازی فضای مجازی و آماده سازی ناشران و مخاطبان برای خرید آنلاین را از دیگر اهداف نمایشگاه مجازی کتاب های آموزشی نام برد و گفت: اجرای این طرح ها در چند فاز پیش بینی شده است تا تکرار شود و مردم علاوه بر فرهنگسازی با چنین اقداماتی، در حوزه کتاب آشنا شوند زیرا هر میزان خرید مجازی کتاب برای مردم تسهیل شود مردم خرید بیشتری انجام می دهند.

نمایشگاه مجازی کتاب های آموزشی از 14 تا 17 تیر توسط انجمن فرهنگی ناشران آموزشی برگزار شد.

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)
خبرگزاری کتاب ایران

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
وزیر ارشاد دوران موسوم به اصلاحات در فضای مجازی از الحاد اعضای کانون منحله نویسندگان خبر داد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰ سایت های دیگر : برترین ها سلام نو شهدای ایران

به گزارش کیهان، عطاالله مهاجرانی در پستی از دیدار خود با هوشنگ گلشیری در زمان تصدی وزارت ارشاد نوشت و از قول این نویسنده شبه روشنفکر آورد که؛ دو سال بر سر نوشتن به نام خدا در ابتدای اساسنامه کانون بحث داشتیم!
مهاجرانی می نویسد که در نهایت نیز به نتیجه نرسیدند!
کانون منحله نویسندگان را اغلب عناصر ملحد و همکار با ساواک و نزدیک به دفتر فرح پهلوی تشکیل می دادند!
چند سال پیش این تشکل ضد دینی به شکل زیرزمینی فعالیت خود را بار دیگر شروع کرد.
برخی مهره های این کانون، خواهان تهاجم آمریکا به ایران بودند!
احمد شاملو جاسوس نازی ها و غلامحسین ساعدی عنصر چپ نزدیک به منافقین، سیمین بهبهانی سانسورچی وزارت فرهنگ پهلوی و... از اعضای کانون بودند.

لینک خبر :‌ روزنامه کیهان
دولت آلمان اعلام کرد حدود یک میلیارد یورو به عنوان کمک هزینه فرهنگی در دوره کرونا اختصاص داده است که 4 میلیون یورو از آن به نمایشگاه کتاب بین المللی کتاب فرانکفورت اختصاص می یابد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا )، مونیکا گراترز، وزیر فرهنگ آلمان اعلام کرد از بسته کمکی نوتار کالتر استفاده کرده و چهار میلیون یورو به نمایشگاه بین المللی کتاب فرانکفورت کمک خواهند کرد.

هدف از پرداخت این کمک مالی قادر ساختن ناشران آلمانی و خارجی برای حضور در نمایشگاه بین المللی کتاب فرانکفورت در سال 2020 و در میانه همه گیری ویروس کرونا در جهان است. علاوه بر این، برنامه های دیجیتال در دسترس ناشران قرار می گیرد تا بتوانند محصولاتشان را را ارائه و در نمایشگاه امسال در تاریخ چهاردهم تا هجدهم اکتبر شرکت کنند.

نمایشگاه بین الکللی فرانکفورت از این کمک هزینه برای کاهش بهای اجاره غرفه های موجود در نمایشگاه بهره می برد. درصد تخفیف هم به اندازه غرفه بستگی دارد.

علاوه بر این، از این پول برای گسترش روش های دیجتال برای ارائه محصولات شرکت کنندگان استفاده می شود. این برنامه به غرفه داران اجازه می دهد که رخدادهای فرهنگی را منظم تر برگزار کنندو کتاب ها و نویسندگانشان را در وبسایت نمایشگاه و همچنین در نسخه دیجیتال فستیوال بوک فِست ، که زیر نظر نمایشگاه فرانکفورت است، و برنامه گسترده رخدادها و کنفرانس های مخصوص متخصصین صنعت نشر را ارائه کنند.

کمک هزینه 4میلیون یورویی همچنین به گسترش اجتماعی که از حقوق نمایشگاه فرانکفورت استفاده می کنند کمک می کند و بستری دیجتال برای تجارت و همچنین صدور مجوز فراهم می کند. به لطف این کمک هزینه ویراستاران و مدیران صدور مجوز و حق کپی رایت می توانند از این بستر به صورت رایگان استفاده کنند و حتی 9 ماه پس از نمایشگاه هم به آن دسترسی خواهند داشت.

مونیگا گراترز می گوید: فاجعه ویروس کرونا صنعت کتاب و نشر را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. بنابراین خیلی خوشحالم که بزرگ ترین نمایشگاه کتاب جهان علیرغم شرایط سخت برگزار خواهد شد. پیشرفت مهمی که ما هم دوست داریم از آن حمایت کنیم. به طور خاص ناشران کوچک و متوسط که کمک مهمی به گوناگونی ادبی در آلمان می کنند از این کمک هزینه سود می برند. با ارتقا دیجیتالی کردن نمایشگاه اطمینان حاصل می کنیم که با وجود کرونا هم این تجارت مهم جهانی به کار خود ادامه می دهد. نمایشگاه فرانکفورت خانه صنعت نشر و مرکز فرهنگ کتاب است. اهدای این کمک هزینه نشانه اعتماد کامل ما به این صنعت است.

یورگن بوس، مدیر نمایشگاه کتاب فرانکفورت هم تأکید کرد: از طرف فرهنگ نشر و کتاب از مونیکا گاترز، وزیر فرهنگ برای این کمک بی وقفه تشکر کنیم. نمایشگاه فرانکفورت متعهد می شود که امکان ارتباط بین المللی و همچنین حمایت از صنعت ادبیات و نشر را فراهم سازد. در دوره پاندمیک دوست داریم ارتباط رودررو را فراهم کنیم و در عین حال به مشتریان و اعضای این جامعه فرصت اداره تجارت شان به صورت دیجیتال را هم بدهیم. بسیار مسروریم که می توانیم این کمک مالی سخاوتمندانه را به مشتریان خود منتقل کنیم.

کمک چهارمیلیون یورویی به نمایشگاه کتاب فرانکفورت بخشی از یک میلیارد یوروی کمیته نوتار کالتر است که مجلس آلمان هفته گذشته تصویب کرد. این بسته مالی شامل چهار بخش است: سرمایه گذاری مربوط به کرونا؛ بیش از 250 میلیون یورو، حمایت از صنعت فرهنگ؛ بیش از 480 میلیون یورو، حمایت از پیشنهادهای دیجیتال و فرهنگی؛بیش از 150 میلیون یورو، و بقیه برای کمک به مراکز و آموزشگاه هایی که تحت حمایت دولت فدرال قرار دارند؛ بیش از 100 میلیون یورو.

نمایشگاه بین المللی کتاب فرانکفورت در تاریخ هفدهم جولای طی یک گفت وگوی مجازی جزئیات بیشتر را در ارتباط با تخفیف ها و کمک مالی در اختیار شرکت کنندگان قرار خواهد داد.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا )، مونیکا گراترز، وزیر فرهنگ آلمان اعلام کرد از بسته کمکی نوتار کالتر استفاده کرده و چهار میلیون یورو به نمایشگاه بین المللی کتاب فرانکفورت کمک خواهند کرد.

هدف از پرداخت این کمک مالی قادر ساختن ناشران آلمانی و خارجی برای حضور در نمایشگاه بین المللی کتاب فرانکفورت در سال 2020 و در میانه همه گیری ویروس کرونا در جهان است. علاوه بر این، برنامه های دیجیتال در دسترس ناشران قرار می گیرد تا بتوانند محصولاتشان را را ارائه و در نمایشگاه امسال در تاریخ چهاردهم تا هجدهم اکتبر شرکت کنند.

نمایشگاه بین الکللی فرانکفورت از این کمک هزینه برای کاهش بهای اجاره غرفه های موجود در نمایشگاه بهره می برد. درصد تخفیف هم به اندازه غرفه بستگی دارد.

علاوه بر این، از این پول برای گسترش روش های دیجتال برای ارائه محصولات شرکت کنندگان استفاده می شود. این برنامه به غرفه داران اجازه می دهد که رخدادهای فرهنگی را منظم تر برگزار کنندو کتاب ها و نویسندگانشان را در وبسایت نمایشگاه و همچنین در نسخه دیجیتال فستیوال بوک فِست ، که زیر نظر نمایشگاه فرانکفورت است، و برنامه گسترده رخدادها و کنفرانس های مخصوص متخصصین صنعت نشر را ارائه کنند.

کمک هزینه 4میلیون یورویی همچنین به گسترش اجتماعی که از حقوق نمایشگاه فرانکفورت استفاده می کنند کمک می کند و بستری دیجتال برای تجارت و همچنین صدور مجوز فراهم می کند. به لطف این کمک هزینه ویراستاران و مدیران صدور مجوز و حق کپی رایت می توانند از این بستر به صورت رایگان استفاده کنند و حتی 9 ماه پس از نمایشگاه هم به آن دسترسی خواهند داشت.

مونیگا گراترز می گوید: فاجعه ویروس کرونا صنعت کتاب و نشر را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. بنابراین خیلی خوشحالم که بزرگ ترین نمایشگاه کتاب جهان علیرغم شرایط سخت برگزار خواهد شد. پیشرفت مهمی که ما هم دوست داریم از آن حمایت کنیم. به طور خاص ناشران کوچک و متوسط که کمک مهمی به گوناگونی ادبی در آلمان می کنند از این کمک هزینه سود می برند. با ارتقا دیجیتالی کردن نمایشگاه اطمینان حاصل می کنیم که با وجود کرونا هم این تجارت مهم جهانی به کار خود ادامه می دهد. نمایشگاه فرانکفورت خانه صنعت نشر و مرکز فرهنگ کتاب است. اهدای این کمک هزینه نشانه اعتماد کامل ما به این صنعت است.

یورگن بوس، مدیر نمایشگاه کتاب فرانکفورت هم تأکید کرد: از طرف فرهنگ نشر و کتاب از مونیکا گاترز، وزیر فرهنگ برای این کمک بی وقفه تشکر کنیم. نمایشگاه فرانکفورت متعهد می شود که امکان ارتباط بین المللی و همچنین حمایت از صنعت ادبیات و نشر را فراهم سازد. در دوره پاندمیک دوست داریم ارتباط رودررو را فراهم کنیم و در عین حال به مشتریان و اعضای این جامعه فرصت اداره تجارت شان به صورت دیجیتال را هم بدهیم. بسیار مسروریم که می توانیم این کمک مالی سخاوتمندانه را به مشتریان خود منتقل کنیم.

کمک چهارمیلیون یورویی به نمایشگاه کتاب فرانکفورت بخشی از یک میلیارد یوروی کمیته نوتار کالتر است که مجلس آلمان هفته گذشته تصویب کرد. این بسته مالی شامل چهار بخش است: سرمایه گذاری مربوط به کرونا؛ بیش از 250 میلیون یورو، حمایت از صنعت فرهنگ؛ بیش از 480 میلیون یورو، حمایت از پیشنهادهای دیجیتال و فرهنگی؛بیش از 150 میلیون یورو، و بقیه برای کمک به مراکز و آموزشگاه هایی که تحت حمایت دولت فدرال قرار دارند؛ بیش از 100 میلیون یورو.

نمایشگاه بین المللی کتاب فرانکفورت در تاریخ هفدهم جولای طی یک گفت وگوی مجازی جزئیات بیشتر را در ارتباط با تخفیف ها و کمک مالی در اختیار شرکت کنندگان قرار خواهد داد.

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا
خبرگزاری کتاب ایران

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹

مدیرعامل موسسه فراگیر معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با ارسال پیامی درگذشت رضا افضلی شاعر، پژوهشگر و استاد دانشگاه را تسلیت گفت و نوشت: افضلی فرهیخته ای پرتلاش، خودساخته و از چهره های نامدار فرهنگ و هنر بود.
به گزارش روابط عمومی موسسه نمایشگاه های فرهنگی ایران، در پیام تسلیت ایوب دهقانکار برای درگذشت رضا افضلی آمده است: خبر درگذشت شاعر نامدار و پژوهشگر فاضل زنده یاد رضا افضلی موجب تاسف و تاثر فعالان حوزه فرهنگ، ادب و هنر شد.
زنده یاد افضلی فرهیخته ای پرتلاش، خودساخته و از چهره های نامدار فرهنگ و هنر بودند که تا واپسین روزهای پرثمر زندگی خویش، وقت خود را صرف گسترش ادبیات، فرهنگ و هنر کرد و با آثار و تالیفات ارزنده، خدمات ارزشمندی را از خود در فضای فرهنگی جامعه ایران به یادگار گذاشت.
وی با خلق آثار ماندگاری همچون در شهر غم گرفته پاییز، نگاهی از ساحل به دریا، آهوی ارغوانی و شناخت نامه محمد قهرمان برای شکوفایی، بالندگی، ماندگاری و استواری درخت پربار فرهنگ ایران زمین از هیچ کوششی دریغ نکرد.
رضا افضلی صبح امروز (پنجشنبه، 19 تیرماه) در 72 سالگی، بر اثر سکته مغزی در بیمارستان جوادالائمه مشهد، در گذشت.
او متولد دهم مهرماه 1327 در فریمان بود و نشان درجه یک هنری از وزارت ارشاد داشت. در شهر غم گرفته پاییز اولین اثر شعری او بود که در سال 57 به چاپ رسید. نگاهی از ساحل به دریا، آهوی ارغوانی و شناخت نامه محمد قهرمان از دیگر کتاب های افضلی به شمار می روند.

اشتراک گذاری در:

لینک خبر :‌ روزنامه بانی فیلم
پیام های تسلیتی خطاب به محسن جوادی، معاون فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : آفتاب نیوز

به گزارش ایسنا، مدیران و کارمندان معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با صدور پیامی درگذشت مادر محسن جوادی را تسلیت گفتند. در این پیام آمده است: خبر درگذشت والده جنابعالی موجب تاثر و تاسف همکاران معاونت امور فرهنگی شد.

بدینوسیله مجموعه معاونت امور فرهنگی(اعم از مدیران و کارمندان) ضمن عرض تسلیت به شما و بازماندگان، از خداوند منان آمرزش و علو درجات برای روح آن مرحوم را خواستاریم.

همچنین مصطفی راضی جلالی، مدیر دفتر گسترش شعر و ادبیات داستانی و جمعی از اهالی ادبیات در پیامی درگذشت مادر معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را تسلیت گفتند. در این پیام آمده است: جناب آقای دکتر محسن جوادی درگذشت مادر گرامیتان را تسلیت می گوییم و برای روان پاک آن فقیده سعیده از درگاه پروردگار منان آمرزش، برای بازماندگان محترم صبر و سلامت و برای جنابعالی طول عمر با عزت توام با توفیق خدمت به جامعه ادبیات مسالت می کنیم.

علاوه بر این مرکز فرهنگی شهرکتاب نیز در پیامی درگذشت مادر محسن جوادی را تسلیت گفت که در این پیام آمده است: بازگشت همه به سوی خداست

مرکزفرهنگی شهرکتاب درگذشت مادر گرامی جناب آقای دکترمحسن جوادی معاون محترم امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را خدمت ایشان و خانواده محترم تسلیت عرض می کند.

خداوند سبحان روح آن مرحومه را با فاطمه زهرا (س) محشور و به بازماندگان صبر و شکیبایی عطا فرماید.

اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران نیز در پیامی درگذشت مادر محسن جوادی را تسلیت گفت. در این پیام آمده است: انّا للّه و انّا الیه راجعون

بدینوسیله درگذشت مرحومه مکرمه والده محترم دکتر محسن جوادی معاونت محترم فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را به اطلاع همکاران گرامی می رسانیم.

ضمن عرض تسلیت به جناب آقای دکتر محسن جوادی و کلیّهٔ بازماندگان، برای آن مرحومه مکرمه علو درجات الهی را خواستاریم.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
تهران- ایرنا- مدیرعامل موسسه فراگیر معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با ارسال پیامی درگذشت رضا افضلی شاعر، پژوهشگر و استاد دانشگاه را تسلیت گفت و نوشت: افضلی فرهیخته ای پرتلاش، خودساخته و از چهره های نامدار فرهنگ و هنر بود.

به گزارش روابط عمومی موسسه نمایشگاه های فرهنگی ایران، در پیام تسلیت برای درگذشت آمده است: خبر درگذشت شاعر نامدار و پژوهشگر فاضل زنده یاد رضا افضلی موجب تاسف و تاثر فعالان حوزه فرهنگ، ادب و هنر شد.

زنده یاد افضلی فرهیخته ای پرتلاش، خودساخته و از چهره های نامدار فرهنگ و هنر بودند که تا واپسین روزهای پرثمر زندگی خویش، وقت خود را صرف گسترش ادبیات، فرهنگ و هنر کرد و با آثار و تالیفات ارزنده، خدمات ارزشمندی را از خود در فضای فرهنگی جامعه ایران به یادگار گذاشت.

وی با خلق آثار ماندگاری همچون در شهر غم گرفته پاییز، نگاهی از ساحل به دریا، آهوی ارغوانی و شناخت نامه محمد قهرمان برای شکوفایی، بالندگی، ماندگاری و استواری درخت پربار فرهنگ ایران زمین از هیچ کوششی دریغ نکرد.

صبح امروز ( پنجشنبه، 19 تیرماه) در 72 سالگی، بر اثر سکته مغزی در بیمارستان جوادالائمه مشهد، در گذشت.

او متولد دهم مهرماه 1327 در فریمان بود و نشان درجه یک هنری از وزارت ارشاد داشت. در شهر غم گرفته پاییز اولین اثر شعری او بود که در سال 57 به چاپ رسید. نگاهی از ساحل به دریا ، آهوی ارغوانی و شناخت نامه محمد قهرمان از دیگر کتاب های افضلی به شمار می روند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
محسن جوادی، معاون فرهنگی وزارت ارشاد در غم از دست دادن مادر، عزادار شد.

به گزارش خبرنگار مهر ، والده مکرم محسن جوادی، معاون فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درگذشت. به همین مناسبت سیدعباس حسینی نیک، مدیر مسئول انجمن فرهنگی ناشران دانشگاهی و مدیر انتشارات مجد، ایوب دهقانکار، مدیرعامل موسسه فراگیر معاونت فرهنگی و کارکنان مجموعه معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی طی پیام های این رخداد را به جوادی تسلیت گفتند.

متن پیام سیدعباس حسینی نیک به این شرح است: درگذشت مادر گرامی جناب آقای دکتر جوادی معاون محترم امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را از جانب خود و انجمن فرهنگی ناشران کتاب دانشگاهی، خدمت ایشان و خانواده محترم تسلیت عرض می کنم. خداوند سبحان آن مرحومه را با فاطمه زهرا (س) محشور و به بازماندگان صبر و شکیبایی عطا فرماید.

همچنین متن پیام ایوب دهقانکار نیز به شرح زیر است:

جناب آقای جوادی

معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

ضایعه درگذشت والده بزرگوارتان موجب تأثر خاطر شد.

اینجانب از طرف خودم و همه همکارانم در موسسه نمایشگاه های فرهنگی ایران مصیبت وارده را به جناب عالی و خانواده محترم تسلیت می گویم و از درگاه ایزد منان برای آن مادر پرهیزگار رحمت واسعه الهی و برای عموم بازماندگان صبر و اجر و برای شما سلامتی و مزید توفیق خدمت، مسألت دارم.

در متن پیام تسلیت مجموعه معاونت فرهنگ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز آمده است:

خبر درگذشت والده جنابعالی موجب تاثر و تاسف همکاران معاونت امور فرهنگی شد. بدینوسیله مجموعه معاونت امور فرهنگی (اعم از مدیران و کارمندان) ضمن عرض تسلیت به شما و بازماندگان، از خداوند منان آمرزش و علو درجات برای روح آن مرحوم را خواستاریم.

کد خبر 4969819

محمد آسیابانی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
تهران- ایرناپلاس- مدیرکل نظارت بر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اعلام کرد، تغییر رده بندی سنی محصول های این مؤسسه به دلیل سهولت در دسترسی به اطلاعات، انجام شده است زیرا اطلاعات کودکان در حد نوجوانان قدیم است و نگاه دوباره به رده بندی سنی کتاب ها ضرورت داشت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : خبر آنلاین دیدار نیوز

دسته بندی سنی مخاطبان کتاب های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان پس از سال ها تغییر کرد. تقسیم بندی جدیدی برای تولید آثار از صفر سال به بالا ارائه شده است. در دسته بندی جدید، گروه های سنی همچون 0+ نوزاد ، 2+ نوگام ، 4+ نوباوه ، 7+ نوخوان ، 9+ نونهال ، 12+ نونگاه ، 15+ نوجوان و اولیای تربیتی، مربیان و پژوهش گران نام گذاری شده است. نکته قابل توجه در این رده بندی این است که سقفی برای هر گروه سنی تعیین نشده و حداقل سن مخاطب کتاب نوشته شده است.

رده بندی سنی پیش از این در فیپای کتاب یا پشت جلد آن با حروف الف ، ب ، ج ، د و ه مشخص می شد که چه کتابی برای کدام گروه سنی مناسب است.
گروه سنی الف شامل سال های پیش از دبستان، گروه سنی ب سال های آغاز دبستان -کلاس اول، دوم و سوم-، گروه سنی ج مخصوص کودکان سال های پایان دبستان -کلاس های چهارم، پنجم و ششم-، گروه سنی د دوره اول متوسطه -کلاس های هفتم، هشتم و نهم- و گروه سنی ه دربرگیرنده دوره دوم متوسطه -کلاس های دهم، یازدهم و دوازدهم- بود.

باوجود رده بندی سنی با حروف الفبا، مرجع خاصی برای رده بندی کتاب های خاص کودکان وجود ندارد. ناشران مختلف روش های متفاوتی برای گروه بندی کتاب هایشان در نظر می گیرند. انتشارات قدیانی کتاب هایش را در گروه های خردسال، کودک، نوجوان، جوان و بزرگسال تقسیم بندی کرده است. پرتقال نشر دیگری است که در حوزه کودک و نوجوان فعالیت می کند و کتاب هایش را در سه دسته سه تا هفت سال، هفت تا 12 سال و بیش از 12 سال دسته بندی کرده است.

ضرورت نگاه دوباره به رده بندی سنی
کتاب های کودکان و نوجوانان در کانون پرورش فکری سال ها رده بندی مشخصی داشت که مخاطبان این کتاب ها به آنها عادت کرده بودند، روح الله کاظمی، مدیرکل نظارت بر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به خبرنگار ایرناپلاس درباره علت این تغییر توضیح داد: بیش از 40 سال از گروه بندی سنی سابق کانون گذشته است. با افرادی که از ابتدا مؤلف این رده بندی سنی بودند، گفت وگو کردیم، خود آنها طرفداران اصلی تغییر بودند.

فرزندان ما از دیدگاه ضریب هوشی، اطلاعات عمومی، اطلاعات فرهنگی و ضریب رشدی که دارند قابل مقایسه با نسل های گذشته نیستند. نوجوان امروز مانند جوان دیروز است و این روند به دلیل سهولت در دسترسی به اطلاعات شکل گرفته است. شاهدیم که گاهی کودکان در حد نوجوانان می دانند و ضرورت داشت نگاه دوباره ای به ماجرا داشته باشیم.

دلیل دیگری که برای تغییر رده بندی سنی کتاب های کانون بیان شد شفافیت بیشتر برای مخاطبان هر گروه سنی است، زیرا براساس اصول روانشناسی جدید، مرزبندی دقیقی برای مخاطبان کتاب نمی توان در نظر گرفت.

کاظمی در این باره بیان کرد: مدل قبلی از و تا سن کودک را مشخص می کرد. براساس اصول جدید، توصیه نمی کنیم که کدام سن، کدام کتاب را مطالعه کند، بلکه فقط مشخص می شود که این کتاب مناسب بالاتر از چند سال است که می تواند تا 90 سال پیش رود؛ برای پایین تر از این سن، این اثر مناسب نیست. این شکل جدید توصیه برای استفاده از کتاب ها و آثار دیگری است که در کانون تولید می شود.

در رده بندی سنی جدید کانون گروه سنی مثبت صفر در نظر گرفته شده است؛ گروهی که پیش از این در محصول های کانون، رده بندی سنی مشخصی نداشت. مدیرکل نظارت بر انتشارات این مجموعه درباره گروه سنی مثبت صفر گفت: در این گروه محصول هایی برای کودکان و کتاب هایی برای مادران و پدران تولید کردیم. والدین پیش از تولد کودک می توانند این کتاب ها را مطالعه کنند تا بتوانند نقش مؤثری در تربیت فرزندانشان ایفا کنند.

خانواده ها با آگاهی بیشتر از محصول ها استفاده کنند
کتاب های کودکان در سال های اخیر پیشرفت قابل توجهی داشتند. محصول های فرهنگی و کتاب های قابل استفاده برای سنین پایین تولید شده اند که پیش از این وجود نداشتند؛ مانند کتاب های پارچه ای یا کتاب هایی با برگ های مقوایی و حجیم تا کودک بتواند آن را ورق بزند یا با دیدن تصاویر آن تفریح کند. به گفته کاظمی این محصولات در گروه مثبت صفر قرار می گیرند.

پیش از کانون، برخی از ناشران کتاب های خود را با دیدگاه مثبت یک سن، گروه بندی می کردند و به همین دلیل این تغییر در رده بندی سنی کتاب های کانون می تواند به سادگی پذیرفته شود.

به گفته کاظمی با این تغییر در کانون، دیگر ناشران نیز می توانند کتاب هایشان را به این سبک رده بندی کنند تا خانواده ها با آشنایی بیشتر نسبت به محصول از آن استفاده کنند.

تغییرها در کانون زیر نظر یک گروه روانشناسی کودکان و نوجوانان انجام می شود. کاظمی با اشاره به کارگروه حرفه ای روانشناسی که به تازگی در کانون فعالیت خود را شروع کرده است، گفت: کارگروه حرفه ای روانشناسی برای گروه سنی مثبت صفر تشکیل شده است و در این زمینه کار می کنند. از طرفی نویسندگان مجرب در حال ترجمه و تألیف کتاب هستند. از امسال همه محصول ها با گروه بندی جدید در دسترس مخاطبان قرار خواهد گرفت.

نمی توان برای محصول های فرهنگی رده بندی خاصی در نظر گرفت
در نظر گرفتن گروه بندی خاص برای مخاطبان یک کتاب، ارتباط زیادی با شرایطی دارد که کودک در آن پرورش می یابد؛ ممکن است کودکی در یک روستا آن قدر با کتاب و کتابخوانی آشنا باشد که به راحتی بتواند با هر نوع کتابی ارتباط برقرار کند، اما کودکی که در رفاه شهر و زندگی مدرن گرفتار است، نتواند آن ارتباط را شکل دهد.

هادی خورشاهیان نویسنده و شاعر کودک و نوجوان درباره رده بندی جدید کانون به خبرگزاری ایرناپلاس گفت: امروز رده بندی کتاب کاملاً نسبی بوده و ممکن است یک رده بندی برای کودکی که در تهران کتاب می خواند با کودکی که در روستایی کتاب می خواند، بسیار متفاوت باشد. به طور عموم نمی توان برای کودکان رده بندی خاصی در نظر گرفت.

به گفته این نویسنده، رده بندی را بیشتر نویسندگان، کارشناسان و ناشران تشخیص می دهند و می توان به آنها اعتماد کرد.
او ادامه داد: به نظرم رده بندی جدید کانون بهتر از گذشته است، زیرا کتابی که برای کودک کلاس اول و دوم ابتدایی مناسب است، امکان دارد برای کودک چهارم یا پنجم ابتدایی نیز جالب و مناسب باشد. با این رده بندی، خانواده ها راحت تر می توانند برای کودکانشان کتاب های مناسب تهیه کنند.

خورشاهیان با بیان اینکه کتاب های کودکان محدود به کتاب های آموزشی نمی شود، توضیح داد: در رده بندی جدید، می توان کتاب هایی مخصوص کودکانی که تازه به دنیا آمده اند و حتی برای پیش از به دنیا آمدن پیدا کرد. کودکان در آن سن ممکن است نتوانند با متن ارتباط برقرار کنند، اما با ریتم و شعر ارتباط برقرار می کنند. در سیستم دیگر کشورهای پیشرفته نیز چنین رده بندی وجود دارد.

در نظر گرفتن رده بندی خاص برای کالاهای فرهنگی ممکن است برای همه کودکان مناسب نباشد، زیرا هر کودک در شرایط اجتماعی و فرهنگی خاصی پرورش می یابد و همین موارد می تواند تأثیر مهمی بر رشد او داشته باشد. اما رده بندی های درج شده روی کتاب ها می تواند روند انتخاب را برای خانواده ها ساده تر کند. به همین دلیل طراحی گروه بندی خاص برای مخاطبان از اهمیت بالایی برخوردار است و در دیدگاه های جدید روانشناسی کودکان، فقط کمترین سن برای کالای فرهنگی در نظر گرفته می شود تا دیگر کودکان نیز بتوانند در لذت آن سهیم باشند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
خبرگزاری میزان- دبیر انجمن تولیدکنندگان کاغذ و مقوا گفت: در طی سالیان گذشته تولید کاغذ داخلی با بی مهری های فراوانی رو به رو شد. سه شرکت تولید کننده کاغذ تحریر در ایران با آخرین تکنولوژی روز دنیا تاسیس شده بودند که با حمایت از واردات سرکوب شدند، به نحوی که امروز دیگری انگیزه ای برای این شرکت ها در تولید کاغذ تحریر وجود ندارد.

تاریخ انتشار: 10:30 - 19 تیر 1399

- کد خبر: 634884
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹

ابوالفضل روغنی گلپایگانی در گفت وگو با خبرگزاری میزان پیرامون ظرفیت های تولید کاغذ در کشور گفت: هم اکنون نیاز کشور به کاغذ تحریر که مورد نیاز کتاب است 380 هزار تن بوده و ظرفیت تولید داخلی کاغذ تحریر در کشور 150 هزار تن است، به دلیل همین کسری در حال حاضر ما شاهد واردات حدود 230 هزار تن کاغذ تحریر هستیم.

وی عدم حمایت از تولید کاغذ داخلی در طی سالیان گذشته را مهمترین عامل عدم رشد صنعت کاغذ دانست و افزود: در طی سالیان گذشته تولید کاغذ داخلی با بی مهری های فراوانی رو به رو شد. سه شرکت تولید کننده کاغذ تحریر در ایران با آخرین تکنولوژی روز دنیا تاسیس شده بودند که با حمایت از واردات سرکوب شدند، به نحوی که امروز دیگری انگیزه ای برای این شرکت ها در تولید کاغذ تحریر وجود ندارد.

بیشتر بخوانید: برای مشاهده آخرین خبر از کاهش قیمت کاغذ اینجا کلیک کنید

روغنی گلپایگانی پیرامون اخبار تاسیس کارخانه کاغذ سازی در جنوب کشور ابراز کرد: چند سالی است که خبر از تاسیس کارخانه ای در خوزستان برای تولید کاغذ داده می شود، اگر همین امروز این شرکت ایجاد شود تا هفت سال دیگر به بهره برداری نخواهد رسید، زیرا تحریم ها اجازه واردات ماشین آلات و تکنولوژی را به ما نمی دهد، از سوی دیگر سرمایه گذاری در این کارخانه و تامین منابع آن نیز خود موضوعی دیگر است، در عین حال محدودیت ظرفیت تولید این کارخانه برای تامین نیاز بازار مطرح است، با این حال تاکید دارم که کشور ما ظرفیت و پتانسل سرمایه گذاری در حوزه کاغذ را دارد و نباید این مهم را نادیده گرفت.

دبیری انجمن تولیدکنندگان کاغذ و مقوا را از ارکان مهم و تاثیرگذار بر حوزه کاغذ تحریر برشمرد و اظهار کرد: لزوم حمایت قانونی دولت و مجلس در کنار زیر ساخت های داخلی برای تولید کاغذ تحریر ضروری و تاثیرگذار است.

وی نقدی بر عدم اعمال ارزش افزوده نسبت به واردات کاغذ تحریر داشت و ابراز کرد: گرایش به سمت واردات همچنان در سطح بالایی در کشور دیده می شود، هنگامی که ارزش افزوده 9 درصد برای کاغذ تحریر در نظر گرفته نمی شود، معنای آن اجازه تام به واردات کاغذ و عدم حمایت از این کالای ارزشمند است. شرکت تولید کننده صنایع چوب و کاغذ مازندران قربانی تصمیماتی بود که طی سال های گذشته گرفته شد و واردات نیز کمر آن را شکست، این در حالی بود که این شرکت در زمان خود با آخرین تکنولوژی پایه گذاری شده و توان رقابت را با بسیار از شرکت های همنوع خود را داشت.

وی در مورد تامین مواد اولیه برای تولید کاغذ در کشور بیان کرد: سرمایه گذاری همواره یک منطق را به همراه دارد منطقی که توجه خاص به زیر ساخت ها و مواد اولیه برای تولید دارد لذا تامین زنجیره تولید یک اصل مهم برای هر واحد تولیدی که راه اندازی می شود است، در حالی که می توان مواد اولیه را از خارج از کشور تامین کرد، بطور مثال شرکت ایرباس تمام قطعات را خودش به تنهایی نمی سازد بلکه قطعه ها را از خارج از کشور تامین و بعد یک هواپیما را تولید و به فروش می رساند، درمورد کارخانه تولید کاغذ در ایران نیز بر همین محور می توان حرکت کرد بدین ترتیب مواد اولیه را خریداری و به کاغذ تبدیل کرد، همان کاری که کشور هایی مانند چین انجام می دهند و نقش مهمی در استراتژی کاغذ در کشورشان دارند.

دبیر سندیکای تولیدکنندگان کاغذ و مقوا شاخص های تاثیر گذار بر سرمایه گذاری در تولید کاغذ را نام برد و افزود: مکان یابی، توجه به محیط زیست و حمل و نقل همچنین تامین مواد اولیه از جمله مهمترین برنامه و شاخص هایی است که در تولید یک کارخانه تولید کننده کاغذ اثر گذار هستند، این اصل مهم در استدلال های اقتصادی و علم اقتصاد همواره مد نظر قرار می گیرد.

روغنی گلپایگانی ضرورت توجه به تولید کالا های داخلی در سال حمایت از کالای داخلی را مورد تاکید قرار داد و خاطرنشان کرد: باید ذائقه ها تغییر کند و فرهنگ استفاده از کالای داخلی برای همگان هنجارسازی شود، اگرچه شرایط اقتصادی سبب شده تا کالا ها ارزش خاصی پیدا کنند و دیگر توجه خاصی به داخلی یا خارجی بودن آن نشود، اما تامین منابع و زیرساخت ها در کنار فرهنگ استفاده از کالا های داخلی بسیار مهم است.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ میزان
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹

مردم نیوز : ویترین یکی از دغدغه های جدی کتاب کودک در تمام این سال ها بوده است. از آنجا که بیشتر کتاب هایی که برای این گروه سنی منتشر می شود، عطف ندارند، نیازمند فضای بیشتری برای نمایش هستند. فضایی که کتاب، خودنمایی و مخاطب اصلی خود را تشویق کند تا آن را در دست بگیرد و ورق بزند و بخواند.

اما چنددرصد ناشران در این اوضاع و احوال اقتصادی می توانند چنین فضایی را به کتاب کودک اختصاص دهند؟ آیا ناشران خصوصی از عهده چنین کاری برمی آیند؟ سهم نهاد کتابخانه های عمومی، آموزش و پرورش، شهرداری ها و ناشران بزرگ در این میانه کدام است؟

روز ملی ادبیات کودک و بزرگداشت مهدی آذریزدی، نویسنده قصه های خوب برای بچه های خوب بهانه ای شد تا خبرگزاری مهر به این موضوع، یعنی کمبود ویترین برای کتاب های کودک بپردازد.

نادره رضایی، مدیرعامل انتشارات علمی و فرهنگی به اهمیت توجه به کودکان و نشر کتاب برای آنان اشاره و بیان می کند: هنوز هم کتاب، ارزش و جایگاه خاص خود را دارد و بر ذهن و روان کودکان تاثیر می گذارد؛ به همین خاطر ما در پرنده آبی واحد کودک و نوجوان انتشارات علمی و فرهنگی بر آن شده ایم تا بیشتر از قبل به تولید و انتشار کتاب خوب برای بچه ها بپردازیم.

وی کمبود ویترین را یکی از مشکلات عمده کتاب کودک می داند و معتقد است: از آنجا که تعداد زیادی از کتاب های کودک، کم ورق هستند و عطف ندارند لازم است فضای بزرگی در اختیار این کتاب ها قرار بگیرد تا بچه ها بتوانند به آنجا بروند و کتاب های مختلف را در دست بگیرند و ورق بزنند و بعد از بین شان، یک یا چند جلد را انتخاب کنند. خوشبختانه انتشارات علمی و فرهنگی، بهترین فروشگاه خود را به کتاب کودک اختصاص داده است.

رضایی در پاسخ به این که ناشران خصوصی تا چه اندازه می توانند به تجهیز فضاهای بزرگ برای کتاب کودک بپردازند، می گوید: انتشارات علمی و فرهنگی یک نشر دولتی و زیرمجموعه سازمان تامین اجتماعی است، به همین دلیل توانسته این فضا را در اختیار بچه ها بگذارد تا هم کتاب بخوانند هم بازی کنند اما طبیعی است که ناشران خصوصی در این شرایط اقتصادی از عهده این کار برنمی آیند و بهتر است نهادهای دولتی به کمک بدنه نحیف نشور بیایند.

مدیرعامل انتشارات علمی و فرهنگی در ادامه، هم افزایی میان ناشران را ضروری می داند و بر این باور است در این شرایط کرونا و اوضاع و احوال اقتصادی بهتر است ناشران و واحداهای دولتی و خصوصی، دست در دست هم بگذارند و به هم افزایی و ارتقای سطح فرهنگی جامعه بیندیشند؛ انتشارات علمی و فرهنگی آماده همکاری با همه ناشران خوب خصوصی است که به فضایی برای اجرای برنامه های خود و یا ارائه کتاب های خوب شان دارند.

رضایی با اشاره به برنامه های انتشارات علمی و فرهنگی همزمان با روز ملی ادبیات کودک و هفته تامین اجتماعی می گوید: ما بسته های کتابی را آماده کرده ایم تا در اختیار بچه های افغانستانی بگذاریم چراکه زبان فارسی، گستره بزرگ تری را دربرمی گیرد و تنها به ایرانی ها تعلق ندارد؛ به جز این همزمان با هفته تامین اجتماعی بسته های دیگری را برای بیمارستان های تهران و کادر درمانی ارسال می کنیم تا بدانند قدردانشان هستیم و در کنارشان می کوشیم تا بر کرونا چیره شویم.

افزایش ویترین کتاب کودک به یک عزم ملی نیاز دارد

محمد طوسی مدیر نشر سازوکار هم کمبود ویترین را یکی از مشکلات عمده کتاب کودک می داند و می گوید: بیشتر کتاب های کودک، کم ورق هستند و عطف ندارند اگر هم داشته باشند، ارائه شان از طریق عطف، چندان جذاب نیست بنابراین لازم است فروشگاه ها و فضاهای بزرگی وجود داشته باشند تا روی جلد کتاب های کودک را به نمایش بگذارند و بچه ها را به کتاب خواندن تشویق کنند اما مگر چند درصد ناشران می توانند چنین امکانی را در اختیار مخاطب خود بگذارند؟

مدیرعامل مجموعه فرهنگی دنیای ماه پیشونی به لزوم داشتن کاربری فرهنگی برای فروشگاه های کتاب کودک اشاره و بیان می کند: فضاهایی که کاربری تجاری ندارند مثل بخش کودک و نوجوان باغ کتاب یا شهر کتاب ها می توانند به ارائه آثار منتشر شده بر اساس جلد (و نه عطف) بپردازند اما فضاهایی که کاربری شان، تجاری است مثل همه کتابفروشی های خیابان انقلاب نمی توانند بخش عمده ای از فروشگاه خود را به کتاب کودک اختصاص دهند آن هم در این اوضاع و احوال اقتصادی.

طوسی وجود فروشگاه های بزرگ کتاب کودک را ضروری می داند و معتقد است: کودکان امروز که نسل آینده این مملکت را می سازند، با وجود تبلت و اینترنت و گوشی هوشمند، رغبت زیادی به کتاب خواندن دارند؛ گواه این مدعا هم استقبال گسترده ای است که هرسال همزمان با نمایشگاه کتاب از سالن های کودک و نوجوان می شود. بنابراین این برعهده ناشران و نویسندگان است که برایشان کتاب های خوب بنویسند و منتشر کنند؛ همان طور که نهادهای فرهنگی هم وظیفه دارند بسترهای لازم برای دسترسی بیشتر و آسان تر بچه ها به کتاب را فراهم کنند.

این ناشر کودک و نوجوان با اشاره به لزوم حمایت سازمان ها و نهادهای دولتی از کتاب کودک و نوجوان می گوید: باغ کتاب و شهر کتاب هایی که در شهرهای مختلف راه اندازی شده اند وابسته به شهرداری هستند و زیر نظر یک نهاد عمومی اداره می شوند. اصلا چه اشکالی دارد اگر سازمان های مرتبط فرهنگی دست به دست هم بدهند و کمبود ویترین کتاب کودک را جبران کنند چراکه این کار به یک عزم ملی نیاز دارد.

طوسی به لزوم تجهیز کتابخانه ها اشاره و بیان می کند: آموزش و پرورش، کانون پرورش فکری، نهاد کتابخانه های عمومی و شهرداری ها می توانند از کتابفروشی های محلی در شهرهای مختلف کتاب بخرند. با این کار هم کتابخانه های خود را با کتاب های تازه تجهیز می کنند هم به کسب و کار کتابفروشی های کوچک محلی رونق می بخشند. ما نباید حلقه ارتباطی میان ناشر و کتابفروش را حذف کنیم و به چرخه توزیع آسیب بزنیم. برای مثال، بسیاری از کتابفروش ها به کتاب درسی دلخوش بودند و روی درآمد اندک حاصل از فروش آن حساب کرده بودند؛ آموزش و پرورش آمد و کتاب درسی را به انحصار خود درآورد و عملا کتابفروشی ها را به نوشت افزارفروشی تبدیل کرد. بهتر است برای تجهیز مثلا یک کتابخانه در نیشابور از کتابفروشی های موجود در سطح همان شهر بهره ببریم وگرنه کسب و کارهای محلی هر روز کوچک و کوچک تر می شوند.

ناشران دولتی از بخش خصوصی حمایت کنند

اما حدیث لزرغلامی شاعر و نویسنده کودک و نوجوان هم درباره ضرورت افزایش ویترین برای کتاب کودک می گوید: باید فضاهای بزرگی در شهرهای مختلف در اختیار ناشران قرار بگیرد تا به ارائه کتاب های خود بپردازند از سوی دیگر، فروشگاه های بزرگ می تواند به پاتوقی برای شاعران و نویسندگان تبدیل شود تا بچه ها بتوانند با نویسنده یا شاعر محبوب خود گفتگو کنند و کتاب های دلخواهشان را ورق بزنند و تصویرها را ببینند.

نویسنده قصه تصویری می تونم امشب یه جای خواب داشته باشم به ضرورت ارتباط میان ناشران دولتی و خصوصی اشاره و بیان می کند: خوب است بخش دولتی از امکانات خود استفاده کند و برای بخش خصوصی ویترین بسازد چراکه دولتی ها توان مالی لازم برای این کار را دارند و ناشران خصوصی هم دغدغه برگشت سرمایه و ترکیب این دو و کنار هم قرار گرفتن شان به کتاب کودک کمک می کند.

لزرغلامی براین باور است که علاوه بر شهرداری ها و نهاد کتابخانه های عمومی و دیگر نهادهای فرهنگی، خود ناشران دولتی هم می توانند نقش حمایتی داشته باشند. برای مثال، یکی از مهم ترین کارهای کانون پرورش فکری یا انتشارات علمی و فرهنگی این است که چتر حمایتی خود را باز کنند و هوای ناشران کوچک و کتابفروشی های محلی را داشته باشند.

وی معتقد است هرچه بازار بزرگ تر شود ایده ها بیشتر و خلاقیت ها گسترده تر خواهد شد. پس از با هم بودن نترسیم. خوب است بخش خصوصی و دولتی در کنار هم قرار بگیرند و برای کتاب کودک ویترین بسازند.

لینک خبر :‌ مردم نیوز
عضو کمیسیون فرهنگی مجلس با اشاره به اینکه متأسفانه اعتبارات حوزه فرهنگ بسیار کم است، گفت: حل بخش زیادی از مشکلات معیشتی مردم مستلزم اصلاحات فرهنگی است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : اتحاد آنلاین اکو بورس نماینده

احمد راستینه در گفتگو با خبرنگار مهر ، با اشاره به موازی کاری برخی از نهادهای فرهنگی، اظهار داشت: یکی از وظایف مهم کمیسیون فرهنگی نظارت بر عرصه فرهنگ است و برای اینکه بتوانیم این نظارت را به درستی اعمال کنیم، باید حدود و صغور و وظایف بخش ها و دستگاه های فرهنگی را مشخص کنیم.

وی افزود: در واقع، یکی از وظایف مهم کمیسیون فرهنگی مجلس، مشخص کردن وظایف دستگاه هایی است که در حوزه فرهنگ فعالیت می کنند و مأموریت های ویژه ای در این عرصه دارند.

راستینه درباره وضعیت بودجه بخش های فرهنگی کشور، گفت: متأسفانه اعتبارات حوزه فرهنگ بسیار کم است و این در حالی است که انقلاب ما انقلاب فرهنگی بود و باید به حوزه فرهنگ بیش از پیش توجه شود.

رفتارهای فرهنگی تولیدکنندگان و مصرف کنندگان باید اصلاح شود

وی با تأکید بر اینکه حل بخش زیادی از مشکلات معیشتی مردم مستلزم اصلاحات فرهنگی است، بیان کرد: اگر می خواهیم مشکل معیشتی مردم را حل و فصل کنیم، در وهله اول باید رفتارهای تولیدکنندگان و مصرف کنندگان در عرصه فرهنگی اصلاح شود.

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس تأکید کرد: ما معتقدیم که اگر بخش فرهنگی کشور اصلاح و پایش شود، قطعاً بخش های دیگر از جمله اقتصاد و معیشت جامعه هم اصلاح می شود.

راستینه با اشاره به گرانی مسکن، افزود: علت گرانی افسارگسیخته رهن، اجاره و خرید مسکن آن است که یک نظام فرهنگی درست و رفتار اخلاقی صحیح در تعیین اجاره برای موجران وجود ندارد و بر این اساس ریشه بسیاری از معضلات اقتصادی، عدم توجه به مسائل فرهنگی است.

وی با بیان اینکه گران فروشی و احتکار جزء بداخلاقی ها و رفتارهای غلطی است که باید اصلاح شود، گفت: اگر سکان داران بخش های اقتصادی کشور به رفتارهای صحیح فرهنگی توجه داشته باشند، قطعاً معضلات اقتصادی مردم هم به مرور حل می شود.

کد خبر 4969280

زهرا علیدادی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
صنعت نشر در ایران که پیش از این هم حال و روز خوبی نداشت، این روزها با مشکلات بیشتری روبرو است. چاپ قاچاق کتاب، فروش غیر مجاز، ارایه قیمت های غیرواقعی و تخفیف های زیاد از جمله مشکلات صنعت نشر است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸

شعار سال : کرونا هستی و حیات و روزگار میلیون ها نفر در سراسر جهان را تحت الشعاع قرار داده است. در ایران هم زندگی همه مردم از شیوع این ویروس اثر پذیرفته است. کمتر صنعت و کسب کاری هست که آسیبی از کرونا ندیده باشد. صنعت نشر در ایران که پیش از این هم حال و روز خوبی نداشت، این روزها در چه وضعی است. چاپ قاچاق کتاب، فروش غیر مجاز، ارایه قیمت های غیرواقعی و تخفیف های زیاد چه بر سر صنعت نشر آورده اند. از میدان انقلاب که بگذری فریادها کتاب با تخفیف 50 درصد را می شنوی اما صدای کتاب های داخل قفسه ها به نظر در جامعه ما شنیده نمی شود!

انتشار کتاب که در گذشته تنها به روش مکتوب و چاپی انجام می شد و مدت هاست با رشد تکنولوژی همسو شده و کتاب های صوتی و الکترونیکی تولید می شود، در دوره کرونازدگی جهان، صنعت نشر هم از وضعیت کلی بی تاثیر نمانده و دغدغه فعالان و دوستداران این حوزه را بیش از گذشته کرده است. برخی ناشران با تکنولوژی همسو شده اند و بر تولیدات غیر مکتوب خود افزوده اند و آنان هم که از این رویه دور بوده یا دوری می کردند به ناچار باید به این عرصه ورود کنند.

به طور کلی عدم توازن تعداد ناشران با کتابفروشی ها (حدود 15 هزار ناشر و کمتر از 5 هزار کتابفروشی)، عدم تطبیق شمارگان کتاب با آنچه که واقعیت دارد، کتاب سازی برخی ناشران، عدم حمایت دولت از ناشران، رانت خواری در بخش یارانه های دولتی، پخش نابسامان کتب، پژوهش های ناکافی در خصوص وضعیت نشر، ممیزی های دولتی قبل از انتشار، نگاه سنتی و غیر حرفه ای به نشر و... از جمله مشکلاتی است که حوزه نشر کتاب را درگیر خود کرده اند.

برای پرداختن به گوشه ای از مشکلات و معضلات حوزه نشر با دو تن از ناشران گفتگویی داشته است که در ادامه می خوانید.

محسن نبوی، ناشر و فعال در حوزه فرهنگ با اشاره به وضعیت اقتصادی حاکم بر کشور که بر اثر کرونا تشدید هم شده است با بیان اینکه نشر بستگی تام به فرهنگ کتاب خوانی در هر کشور دارد، گفت: مردم ایران خیلی اهل مطالعه نیستند به جز قشری خاص که در وضعیت اقتصادی ضعیف هم به هر طریقی کتاب هایشان را تهیه می کنند.

نبوی ادامه داد: آمار مطالعه در ایران برای هر نفر در سال 20 دقیقه تا یک ساعت است که با حذف بحث نشریات و روزنامه ها و کتاب های آموزشی و کمک آموزشی، سرانه مطالعه کتاب به معنی خاص 20 دقیقه می شود لذا نشر وضعیت خوبی ندارد.

این ناشر کهنه کار افزود: علاوه بر مشکلات کاغذ و بی ثباتی بازار ارز، بالار رفتن قیمت کتاب و درآمد کمِ خانوار ها باعث شده عموم مردم با توجه به بحث ضروریات زندگی کتاب را در نگاه آخر ببینند.

مدیر انتشارات نبوی در خصوص راهکار برای ترویج فرهنگ کتاب خوانی گفت: بسیاری از ضعف هایی که در سایر قسمت های جامعه مشهود است، به دلیل کتاب نخواندن و مطالعه کم است و باید صداوسیما و وزارت ارشاد روی این مساله کار کنند. یعنی در درازمدت باید فرهنگ کتاب خوانی بالا برود و مردم استقبال کنند و فرزندانشان را به کتاب خواندن عادت دهند.

وی ادامه داد: همچنین دولت باید از صنعت نشر حمایت کند که قیمت تمام شده کتاب کاهش یابد و خانواده هایی هم که قبلا در سبد خانوارشان کتاب بود مجدد به سیستم خرید کتاب برگردند تا گوشه ای از گردش مالی حوزه نشر بهبود یابد.

وی با بیان اینکه با تعطیلی نمایشگاه ها به دلیل کرونا، ناشران زیادی به مضیقه افتادند، گفت: دولت سیستم ناشران را برای بحث فروش دیجیتالی و اینترنتی حمایت کند.

جای خالی آموزش و پرورش در ترویج کتاب خوانی

این ناشر در خصوص ضعف فرهنگی حاکم بر جامعه گفت: این ضعف فرهنگی ریشه تاریخی دارد. در قرن هشتم و نهم قمری ضعف فرهنگ کتاب خوانی مشهود بود ولی در دویست سال اخیر این ضعف افزایش یافته است. ورود تلویزیون و رادیو به خانه ها و اکنون هم فضای مجازی و غیره... باعث شده اند تا مردم کمتر مطالعه کنند.

وی با بیان اینکه آموزش و پرورش و سیستم حاکم بر جامعه باید بر ترویج فرهنگ کتاب خوانی حمایت داشته باشند، گفت:آموزش و پرورش می تواند خیلی قوی کار کند و از اول دبستان بچه ها را به کتاب خوانی عادت دهد، مسابقه بگذارد و خانواده ها را تشویق کند که کتاب خوانی را در بین اعضا خود جا بیاندازند که متاسفانه کاری صورت نگرفته است.

نبوی با اشاره به شرایط سخت برای خواندن کتاب گفت: برای رفتن به کتابخانه ها مدارک و مدارج بالا لازم است. باید این شرایط را تسهیل و کتابخانه ها را تقویت کنند تا کتابخانه ها شلوغ شود.

سوءاستفاده از تکنولوژی در نشر

نبوی در خصوص نشر در قالب کتاب های صوتی و الکترونیکی، با تاکید بر اینکه کتاب کاغذی به این راحتی ها جایگاهش را از دست نمی دهد گفت: نشر دیجیتال به ترویج فرهنگ کتاب خوانی و نشر کمک کرده است منتها سوء استفاده هایی از طرف بعضی از موسسات که کتاب ها را بدون اجازه صوتی و الکترونیکی کرده اند، انجام شده است.

کاسبان تخفیفات نامتعارف، فرهنگ نشر و کسب ندارند

این ناشر در خصوص اعمال تخفیف های نامتعارف گفت: کسانی که این کار ها را می کنند ناشر نیستند بلکه کاسبند و اشتباهی به این حوزه فرهنگی وارد شده اند و قطعا به این صنعت ضربه می زنند زیرا فقط به جنبه مالی آن کار دارند. برای اینکه تخفیف 50 درصدی بدهند قیمت کتاب را بالاتر از حد معمول می گذارند تا سود ببرند.

وی با بیان اینکه این وضعیت زیبنده حوزه نشر نیست گفت: این موضوع به نفع مصرف کننده وناشرانی که سالم کار می کنند نیست و هیچ مرجعی هم نیست که پیگیری کند و جلوی این سوداگری را بگیرد.

حمایت دولت در جبران قیمت های گران کتاب

نبوی در خصوص افزایش قیمت کتاب گفت: کاغذ وسیله عمده تولید کتاب است و بعد از آن زینک و چسب و سلفون و غیره... که همه این ها وارداتی و بسته به قیمت دلار است و طبیعی است با افزایش دلار قیمت کتاب هم زیاد شود و تنها راه آن حمایت دولت است.

قاچاق کتاب؛ چاپ کتاب در چین، برچسب قیمت در ایران

نبوی در خصوص قاچاق کتاب عنوان کرد: با وجود ممنوع شدن واردات کتاب از کشور چین، این رویه مثل خیلی چیز های دیگر که ممنوع است و به صورت قاچاق انجام می شود ادامه دارد کتاب را هم به صورت قاچاق وارد می کنند و قیمت ها را هم به قیمت همین جا می زنند و می فروشند؛ که هم به صنعت چاپ و نشر ضربه می زند و فایده ای هم برای مصرف کننده ندارد. چون کتاب را به همان قیمت بالا می خرد.

نبوی در پایان گفتگو با دیدار افزود: اگر فرهنگ مطالعه در جامعه افزایش یابد اثراتش در دیگر امور مشهود خواهد بود و به پیشرفت جامعه کمک می کند. لذا می طلبد دولت، آموزش و پرورش، صداو سیما و سایر رسانه ها روی فرهنگ کتاب خوانی بیشتر کار کنند.

وی با بیان اینکه مسئله مهم و استراتژیک در بحث فرهنگ، رشد و توسعه فرهنگ کتاب خوانی است، گفت: اکنون اگر قاچاقی صورت می گیرد، نتیجه اطلاعات و معرفت و فرهنگ پایین این افراد است که ریشه در کتاب نخوانی دارد.

حمایت کامل دولت از چاپ اول کتاب در برخی کشورها

محمدصدیق سپهری نیا، ناشر، نویسنده و مترجم با اشاره به جامعه کتاب نخوان ایرانی گفت: این مسئله ریشه ای بنیادی دارد و نمی توان انتظار داشت برای حل آن امروز پروتکلی تصویب شود و فردا خروجی بگیریم.

سپهری نیا با بیان اینکه در برخی کشورهای اروپایی از جمله سوئد و سوییس، در چاپ اول کتاب حمایت کامل از سوی دولت صورت می گیرد، گفت: این حمایت دولتی چند خروجی مثبت دارد. نویسنده راحت و بدون دغدغه می نویسد. ناشر بدون دغدغه قرارداد می بندد و چاپ می کند و دیگر این که کتاب های خریداری شده به کتابخانه های عمومی سراسر کشورشان می رود و رایگان در اختیار مردم قرار می گیرد.

وی با بیان اینکه نهایت حمایت وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی این است که واحد خرید این وزارت، هر یکی دوماه طی جلسه ای از میان کتاب های ارائه شده از هر ناشر دو جلد را انتخاب و از هر کدام 100 نسخه می خرد، ادامه داد: برای ایجاد فرهنگ کتاب خوانی راهکارهای زیادی وجود دارد اما پشت این راهکارها باید یک حمایت و بودجه دولتی و حکومتی باشد.

تکنولوژی و نشر؛ ناشران برای سلیقه های متفاوت تولید محتوا داشته باشند

سپهری نیا در خصوص روش های جدید نشر کتاب گفت: در جامعه ای که کمتر از 3 درصد افراد آن کتاب می خوانند، ناشر باید همه سلیقه ها را در نظر بگیرد و برای آن بخش از جامعه که کتاب الکترونیک یا کتاب صوتی تقاضا دارند، تولید محتوا داشته باشد.

مدیر انتشارات گیوا در خصوص بخث سانسور در حوزه نشر گفت: متاسفانه در عرصه فرهنگ خصوصا در بخش تصمیم گیری چاپ کتاب گاهی افرادی حضور دارند که مفهوم فرهنگ را نمی دانند، تنها به دستورالعمل هایی که القا شده است عمل می کنند. به عنوان مثال به کتاب کودکی که در لالایی مادرانه آن زن را جنس دوم معرفی می کند کاش تو پسر بودی جانشین پدر بودی مجوز می دهد ولی کتابی که بر روان کودک و جامعه اثر مثبت می گذارد را به بهانه ها و دلایل واهی رد می کند، این فرد فقط به مواردی که به عنوان کارشناس به او دیکته شده، عمل می کند.

لزوم ورورد جوانان به حوزه تصمیم گیری چاپ کتاب

سپهری نیا با بیان اینکه جوانان راحت تر ایده های جدید را می پذیرند، افزود: در عرصه ی فرهنگ وقتی ایده جدیدی برای نوشتن باشد یک ناشر جوان راحت تر این ایده را می پذیرد و حمایت می کند تا یک ناشر مسن و باتجربه لذا بهتر است جوانان نیز در بخش تصمیم گیری ورود کنند.

تخفیف های نامتعارف فرهنگ را آلوده می کند

سپهری نیا در خصوص تخفیف های نامتعارفی که در حوزه کتاب اعمال می شود را خیانت به کتاب عنوان کرد و گفت: این تخفیف ها ضرر مالی زیادی به ناشران وارد می کند.

وی همچنین گفت: عده ای از ناشران کتاب هایی چاپ می کنند که به عنوان مثال قیمتش باید 32 هزار تومان باشد، این کتاب را در نمایشگاه ها و برخی فروشگاه ها با قیمت 50هزار تومان و تخفیف 50 درصدی، 25هزارتومان می فروشند. این نوعی فریب و دروغ است و فرهنگ را آلوده می کند.

این ناشر و نویسنده در خصوص برچسب قیمتی که روی قیمت اصلی کتاب زده می شود، گفت: این معضل نتیجه عدم نظارت در این عرصه است. قبلا وزارت ارشاد برای بن کتابی که به ناشران اختصاص می داد روی قیمت ها نظارت داشت و خروجی آن کتاب هایی با قیمت و کیفیت مناسب تر بود.

سپهری نیا ادامه داد: ناشری که در بحث تخفیف های نامتعارف ورود می کند دغدغه کیفیت ترجمه و تالیف ندارد. نوع نوشتن و ویراستاری فنی و ادبی این کتاب ها بسیار مشکل دارد.

لزوم نشر الکترونیکی و حمایت و نظارت دولتی

این ناشر، نویسنده و مترجم با بیان اینکه گران شدن کتاب به دلیل گران شدن کاغذ، چاپ، صحافی و سایر ملزومات تولید یک اثر اتفاق افتاده است، گفت: گران شدن کتاب، میزان پایین خرید کتاب را به دنبال داشته است. کما اینکه میزان خرید در نمایشگاه سال98 به لحاظ مبلغی دو برابر اما از نظر تعداد نسخه کتاب فروخته شده نصف نمایشگاه سال قبل بود. بنابراین ناشران ضرر مالی داشتند.

سپهری نیا ادامه داد: حمایت و نظارت دولتی از ناشران در قیمت گذاری ها بر ترویج کتاب خوانی تاثیرگذار است. اگر دولت از ناشران حمایت کند و بر این حمایت نظارت داشته باشد ناشر موظف است قیمت گذاری صحیح انجام دهد. متاسفانه گاهی اگر جایی حمایتی هم بوده نظارتی وجود نداشته است.

لغو مجوز و افزایش قاچاق کتاب

سپهری نیا با بیان اینکه برخی ناشران بدون در نظر گرفتن حق چاپ، کتابی را چاپ می کنند و هیچ نظارتی روی این موضوع نیست، ادامه داد: لغو مجوز برخی کتاب ها نیز به افزایش قاچاق کتاب و چاپ های زیرزمینی دامن می زند که باعث دردسر مجدد برای ناشر می گردد.

وی همچنین گفت: این حجم قاچاق کتاب و فروش راحت کتاب های بدون مجوز، این فکر را به دنبال دارد که حتما از جایی حمایت می شوند.

نشر و پخش کتاب در فضای مجازی

سپهری نیا با اشاره به نشر قانونی و غیرقانونی کتاب در فضای مجازی گفت: روش غیرقانونی همان قاچاق کتاب است و روش قانونی ارائه در اپلیکیشن های عرضه ی کتاب که با وزارت ارشاد و ناشر قرارداد دارند و بهتر است مسئولین به جای فیلتر برخی اپلیکیشن ها بر فضای مجازی نظارت داشته باشند و از عرضه غیرقانونی کتاب ها جلوگیری کنند.

راهکارهایی برای ترغیب جامعه کتاب نخوان

این نویسنده در ادامه گفت: ناشران می توانند گاهی کتاب هایی که قرار است به عنوان کاغذ باطله بدهند و پولی هم دستشان را نگیرد، اهدا کنند. همچنین برنامه های فرهنگی رسانه های جمعی (مثل کتاب باز سروش صحت) بیشتر شود و کتاب هایی با محتوای خوب به مردم معرفی کنند.

وی ادامه داد: این برنامه ها می تواند دو جنبه خصوصی و حکومتی داشته باشد. در خصوص رسانه های جمعی که در کشور ما تلویزیون کاملا در دست دولت و حکومت است و تلویزین خصوصی نداریم طبیعتا باید حکومت تصمیم بگیرد اما در راستای رسانه های فضای مجازی می توانیم گروه ها، کانال ها و اپلیکیشن هایی بگذاریم که مردم با کتاب ها بیشتر آشنا شوند.

سپهری نیا با بیان اینکه اطلاع رسانی های رایگان و ارزان در حوزه ی فرهنگ لازم است چون رشد فرهنگ به نفع حکومت است، ادامه داد: تشکیل گروههای مردمی (NGO) در راستای ترویج کتاب خوانی در مناطق مختلف کشور، بسیار تاثیرگذار است.

شعارسال،با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از سایت خبری دیدارنیوز ،تاریخ انتشار: 18 تیر 1399،کدخبر:64128 www.didar.news

لینک خبر :‌ شعار سال
با وجود اطلاع رسانی های گسترده انتشارات جهانی تاکنون اقدامی نسبت به ثبت تقاضای دریافت تسهیلات نکرده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸ سایت های دیگر : همراز

به گزارش خبرنگار مهر ، چندی پیش گفتگویی با محمدعلی جهانی مدیر مسئول انتشارات جهانی مبنی بر عدم دریافت وام و تسهیلات وعده داده شده از سوی وزارت ارشاد منتشر شد. حال این خبر واکنش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را برانگیخته و در قالب ارسال نامه ای به این مسئله پاسخ داده است.

متن نامه بدین شرح است:

به دنبال درج مطلبی در آن خبرگزاری با عنوان مسئول نشر جهانی: خبری از وام ارشاد نیست/ناشران شهرستانی رها شده اند مورخ 14/4/1399، پاسخ معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جهت انتشار در آن رسانه به منظور تنویر افکار عمومی، ارسال می شود.

به اطلاع می رساند، بر اساس پیگیری های صورت گرفته و برغم اطلاع رسانی گسترده در خصوص ثبت نام ناشران در سایت کارا، تاکنون هیچ اقدامی از سوی انتشارات جهانی استان خراسان شمالی نسبت به ثبت تقاضای دریافت تسهیلات در سامانه کارا صورت نگرفته است. همچنین مدیرکل محترم خراسان شمالی در تماسی با مدیر انتشارات جهانی استان مدیرکل کتابخانه های عمومی استان ، فرایند تخصیص تسهیلات کرونایی و نحوه ثبت نام در سامانه کارا را برای ایشان تشریح کردند.

بنابراین عنوان مسئول نشر جهانی: خبری از وام ارشاد نیست/ناشران شهرستانی رها شده اند ، خلاف واقع است و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پیگیری هایی را برای حمایت از فعالان حوزه فرهنگ انجام داده که بخش قابل توجهی از آن ها محقق شده است.

همایون امیرزاده

رئیس مرکز

کد خبر 4969318

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
نویسنده حوزه ادبیات کودک و نوجوان گفت: گرانی کتاب و کرونا می تواند تمام تلاش های سی سال گذشته در حوزه ادبیات کودک و نوجوان را از بین ببرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸

به گزارش خبرنگار حوزه ادبیات و کتاب گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا ، هجدهم تیرماه به عنوان روز ملی ادبیات کودک و نوجوان نام گذاری شده است؛ روزی که به یاد مهدی آذریزدی نویسنده قصه های خوب برای بچه های خوب و قصه های تازه از کتاب های کهن ثبت شده است.

به مناسبت روز ملی ادبیات کودک و نوجوان به سراغ مصطفی خرامان، نویسنده حوزه ادبیات کودک و نوجوان رفتیم؛ وی در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری آنا، درباره وضعیت ادبیات این حوزه اظهار کرد: یکی از مشکلاتی که حوزه ادب دارد این است که کتاب ها را باید پدر و مادرها برای بچه ها بخرند و وقتی وضعیت مالی خراب می شود اولین چیزی که از سبد خانوار حذف می شود کتاب است و طبیعی است که این ماجرا به اصل مسئله کتاب و اهمیت کتابخوانی لطمه می زند.

تبعات وضعیت نامناسب امروز دو سال بعد مشخص می شود

وی ادامه داد: مشکل اساسی دیگر این است که جز معدودی از نویسندگان و ناشران که پشتوانه مالی خوبی دارند کار جدیدی در حوزه ادبیات کودک و نوجوان تولید نمی شود.

خرامان عنوان کرد: با ادامه وضعیت گرانی کتاب و شرایط کرونا طبیعی است ناشر و نویسنده حوزه ادبیات کودک و نوجوان را ترک کنند و این باعث می شود فعالیت سال های متمادی گذشته و زحماتی که برای پا گرفتن ادبیات کودک و نوجوان کشیده شده از بین برود و ظاهراً این مسئله برای وزارت فرهنگ و ارشاد هم مهم نیست.

این نویسنده حوزه کودک و نوجوان با اشاره به اینکه ناشران استخوان دارتر در حال کار هستند اما تعداد اینها زیاد نیست، گفت: اصلاً خوب نیست کشوری که 80 میلیون جمعیت دارد و بخش قابل توجهی از این جمعیت کودک و نوجوان هستند بسیاری از ناشرانش تعطیل باشند. تبعات این مسئله سال های بعد مشخص می شود. دو سال بعد ارشاد باید بسیار تلاش کند تا حتی آمارهای خود را در حوزه ادبیات کودک و نوجوان قابل قبول جلوه دهد.

توجه وزارت ارشاد به مسائل بی اهمیت در ممیزی

وی شناخت و معرفی کتاب خوب برای کودک و نوجوان را سخت دانست و ابراز کرد: در همه جای دنیا به جای ممیزی سازمان ها و ارگان های قوی کتاب های خوب را معرفی می کنند. اما وزارت ارشاد در ممیزی و مجوز دادن به کتاب های کودک به مسائل بی اهمیت توجه می کند و به محتوای مناسب آن دقت نمی کند. نیاز به جایی داریم تا بدون وابستگی به جایی کتاب های خوب حوزه ادب را معرفی شود.

خرامان با اشاره به اینکه هزینه کردن مثلاً 18 هزار تومان برای یک کتاب 24 صفحه ای خیلی برای خانواده ها سنگین است در شرایطی که باید ماسک و مواد بهداشتی هم تهیه کنند، افزود: ایام قرنطینه و تردد کم و غیرضروری که اوقات خانواده ها و بچه ها در خانه می گذرد بهترین زمان برای کتاب خواندن کودکان و نوجوانان و بدترین زمان برای خرید کتاب است. بنابراین دولت باید امکانات و تسهیلاتی برای تامین محصولات فرهنگی خانواده ها در نظر بگیرد.

گرانی و کرونا تهدید جدی برای ادبیات کودک و نوجوان

این نویسنده بیان کرد: مسلم است که به هیچ وجه مخالف ترجمه و حضور آثار خارجی نیستیم ولی وظیفه مسئولین فرهنگی اشاعه و کمک به کتاب های تالیفی است تا کتاب ها و نویسنده های داخلی بتوانند با هجوم آثار خارجی رقابت کنند.

وی درباره تأثیر شیوع ویروس کرونا بر بازار کتاب گفت: مشکلی که الان بر اثر کرونا ایجاد شده کم شدن کتاب از سبد خرید خانواده ها و در نتیجه کم شدن تولید توسط ناشران است. این شرایط دوباره ما را به دوران دهه 60 که نویسنده ادبیات کودک و نوجوان نداشتیم، برمی گرداند. گرانی کتاب و کرونا می تواند تمام تلاش های سی سال گذشته در حوزه ادبیات کودک و نوجوان را از بین ببرد.

انتهای پیام/4028/

لینک خبر :‌ خبرگزاری آنا
سینماپرس: محمدحسین نیرومند مدیرعامل پیشین انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس در پی سخنان مقام معظم رهبری پیرو غفلت مسئولان فرهنگی در تولید و اکران فیلم های سینمایی که مبانی قضایی جمهوری اسلامی ایران را زیر سوأل می برند گفت: اصولاً وضعیت نظارتی و هدایتی در سینمای ایران بسیار وخیم تر از آن است که بتوان تصور کرد؛ در سینمای ایران اصلاً هیچ نظارتی وجود ندارد و ما بعد از این همه سال نتوانسته ایم سیستمی را طراحی کنیم که این اتفاقات تلخ و دردآور از دل آن بیرون نزند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱ سایت های دیگر : هشدار نیوز هنر نیوز

وی در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: امروزه در سینمای ایران همه اختیارات دست افرادی است که هیچ اعتقادی ندارند و همین باعث می شود آثاری در سینمای کشور تولید شود که در مسیر غلط با اهداف کشور پیش می روند و موجبات گمراهی را فراهم می آورند.

نیرومند ادامه داد: در این زمینه خیلی از مدیران و مسئولان و متولیان فرهنگی مقصر هستند؛ به عنوان مثال ما اگر در فرمایشات حضرت آقا دقت کنیم متوجه می شویم که ایشان نسبت به حوزه آموزش مردم از طریق رسانه هم انتقاد دارند؛ این مسأله نشان از آن دارد که رسانه های ما به طور کل عملکرد ضعیفی دارد. مثلاً در همین حوزه مسائل قضایی ما کم کاری های بسیاری را در فیلم ها و سریال های مان شاهد هستیم و این در حالی است که در سراسر دنیا فیلم ها و به ویژه سریال های متعددی راجع به دستگاه قضایی شان تولید می کنند.

این کارشناس فرهنگی تأکید کرد: مشکل آنجاست که مدیران از امکانات و اختیاراتی که دارند به درستی بهره گیری نمی کنند و بدتر از همه اینکه هیچ دقتی هم بر محتوای آثار ندارند و همین باعث می شود تا مثلاً ما هرزگاهی شاهد تولید فیلم های فاجعه باری باشیم که برخی از احکام ارزشمند اسلام از جمله قصاص را زیر سوأل می برند؛ بی شک پشت پرده این اتفاقات جریاناتی نفوذی وجود دارند که باید جلوی حرکت خزنده و شوم شان را گرفت.

نیرومند خاطرنشان کرد: ساختاری غلط در وزارت ارشاد طراحی شده که ساختاری معیوب است. همه در این سیستم و شوراهای پروانه ساخت و نمایش وظایف خود را عمل نمی کنند. این ساختار قانونی که طراحی شده درست نیست و باید منحل شود؛ ما نباید اجازه دهیم جریان هنر و به ویژه سینما بیش از آنچه شاهدیم از خارج مرزها هدایت و مدیریت شود و باید جلوی این عملکرد شوم را بگیریم.

وی در بخش دیگری از این گفتگو با بیان اینکه متأسفانه جمهوری اسلامی نتوانسته نیروی انسانی متعهد در زمینه هنر تربیت کند تصریح کرد: سوأل بنده این است که این به اصطلاح هنرمندان و سلبریتی های دوتابعیتی چرا در مورد پا گذاشتن پلیس آمریکا روی گلوی کسی که 8 دقیقه داد می کشید صدایشان در نمی آید؟ من بعد از این جریان یاد قضایای سال 88 افتادم؛ این به اصطلاح هنرمندان چه جنجالی علیه کشور و نظام درست کردند! خوب اینجا است که معلوم می شود جمهوری اسلامی نتوانسته نیروی انسانی متعهد در زمینه هنر تربیت کند و ما از این پس باید در این زمینه نیز کوشاتر باشیم.

لینک خبر :‌ سینما پرس
وزارت ارتباطات، بسیج و وزارت ارشاد سه متولی درابعاد مختلف فرهنگی هستند، مدیریت فضای مجازی، ایجاد تشکیلات درست و ساختارمند و تولید خوراک مفید فرهنگی مهمترین وظیفه شان است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا ، آتش به اختیار فرمانی نظامی است که فرمانده در آخرین حرف خود به سربازان می دهد، زمانی که سربازان در خط مقدم باشند و نتوانند با مرکز ارتباط داشته باشند و بین مرکز فرماندهی و سربازان اختلال ارتباطی پیش بیاید فرمانده دستور می دهد تا همگی آتش به اختیار باشند و خود مختار و با تکیه بر قدرت فکری خودشان از سنگر ها حفاظت کنند.

برخی افراد خیال کرده اند که، چون این کلید واژه مقام معظم رهبری اقتباس شده از مسائل نظامی است حتما باید در مسائل فرهنگی خشونت به خرج دهند. این فرمان هرگز به معنای رفتار بی ضابطه و ضعیف نیست. تغییرات فرهنگی امری است که نیاز به صبر زیاد و برنامه ریزی دقیق و طولانی مدت دارد، به همین خاطر نمی شود با خشونت و گاز انبری مسئله فرهنگ را پیش برد و این کار تنها باعث می شود تا نتیجه عکس بگیریم.

استفاده از واژه های نظامی و تشبیه آن در مسائل فرهنگی در بیانات مقام معظم رهبری سابقه داشته و تهاجم فرهنگی، ناتوی فرهنگی و جنگ نرم نیز از این گونه عبارات هستند.

چه زمانی فرمان آتش به اختیار صادر می شود؟

زمانی که نهاد های فرهنگی رسمی و دولتی دچار اختلال شده اند، وظیفه نیرو های خودجوش است که وارد شوند و عالمانه و عاقلانه عهده دار فرهنگ شوند.

در ادامه چند نهادی که دچار اختلال هستند را ذکر می کنیم:

1- وزارت ارشاد

وقتی هیچ گونه اندیشه راهبردی پشت سازمان سینمایی ایران نباشد این طور می شود که پرفروش ترین فیلم سال 1398 فیلم ضعیف و سخیف هزارپا می شود که پر از شوخی های جنسی است و جانبازان جنگی را به بدترین نحو به تصویر می کشد که دغدغه شان گرفتن سیگار است.

به راحتی در فیلم سمفونی نهم کلمات همجسنبازی مردانه به کار برده می شود و فیلمی مثل خانه پدری که جامعه سنتی ایرانی اسلامی را نشانه گرفته، اجازه اکران می گیرد و از آن طرف فیلم خوبی مثل "دیدن این فیلم جرم است" که مشکلات کشور را فریاد می کند، توقیف می شود. تهیه کننده اش می گفت به ما گفته اند اصلا شما به چه حقی فیلم ساخته اید؟

اگر چه سپاه و موسسه اوج نبودند، همین چند فیلم خوب و متوسط را هم سالیانه نداشتیم. بماند فیلمی هم که درباره عبدالمالک ریگی ساخته شد، داستان ملودرام فیلم فارسی گونه داشت و فیلمی برای ریگی بود نه علیه او! جای آنکه بگوییم اختلال نهاد ها بهتر است کلمه ستون پنجم را گاهی به کار ببریم. مافیای قدرتمند پشت سینما و موسیقی به گونه ای است که اگر هم هنرمندانی انقلابی کار خوب تولید کنند، دیده نمی شود و بایکوت می گردند.

در ضعف سازمان سینمایی همین بس که جشنواره فجر که قرار بود تا صادر کننده پیام انقلاب به جهان باشد، حالا سالی نهایتا یکی دو فیلم خوب و متوسط دارد و مابقی بدبختی و فقر را در صورت مردم داد می زنند و بیش از پیش بذر ناامیدی را می پاشند.

سلبریتی های بی اعتقاد به دین و اسلام در هر موردی که تخصص ندارند، دخالت می کنند تا حدی که اسرائیل به فارسی با ترانه علیدوستی و مهناز افشار همصدا می شود و جشن حافظ هم می شود محل شوی لباس شان.

2. بسیج

بسیج یکی از مهمترین الگو های ساختاری فرهنگی در کشور باید باشد، کار تشکیلاتی شکل بگیرد و از تکه تکه های به هم نچسبیده که بیشتر نقش تیر در تاریکی دارند، باید جلوگیری به عمل آورد. این تشکیلات مهم بیش از گذشته نیاز به آموزش های سازماندهی شده و هدفمند دارد.

بی برنامه بودن در عصر جنگ فرهنگی یعنی بدون سلاح برای فتح خرمشهر تلاش کنیم و بدون نقشه جنگی برای رهایی حصر آبادان اقدام نماییم که این مهم چیزی جز از دست دادن نیرو های خودی نخواهد بود و ریزش بیش از اندازه جای خود را به رویش خواهد داد.

3. وزارت ارتباطات

بزرگ ترین عامل فعلی تخریب فرهنگ ما رها کردن اینترنت است. سال هاست که مطالبه رهبری روی زمین مانده و کاری برای شبکه ملی اطلاعات نمی کنیم. تلگرام با هزار پیگیری فیلتر می شود، ولی فیلتری که فقط بازار فروشندگان پراکسی را گرم می کند.

اگر چه پیام رسان های داخلی متعددی می سازیم، اما وزارت ارتباطات پهنای باند مناسب نمی دهد. همین می شود که پیامی که در ایتا می فرستیم یک هفته بعد به دست مخاطب می رسد. به راحتی سایت های پورنوگرافی در دسترس وجود دارد، اینستاگرام رهاست، نظارتی روی محتوا صورت نمی گیرد و در این محیط هر کسی، هر طور خواست رفتار می کند.

این می شود که الگوی نسل جوان ما امثال ملیجک های رها شده در بازار داغ خودنمایی می شوند، اگر نیرو های آتش به اختیار بتوانند مشکلات کشور را به گفتمان عمومی و مطالبه گری مردمی بکشانند، بسیاری از مشکلات قابل حل است. ما متاسفانه هنوز در مرحله تشکیل دولت اسلامی مانده ایم و دلیل اصلی نیز وجود مدیرانی است که جز بستن بار خود و خاندان خود وظیفه دیگری در جریانات فرهنگی ندارند./882/ی703/ب1

جواد انبارداران، طلبه حوزه علمیه قم

لینک خبر :‌ خبر گزاری رسا
مدیرعامل خانه سینما، گفت: جهان تشنه روابط انسانی موجود در فیلم های ایرانی است، بنابراین سینمای دفاع مقدس می تواند لطافت روابط انسانی در دوران جنگ تحمیلی را به تصویر بکشد تا از این راه زبان گویای کشور باشد.

به گزارش ایلنا، منوچهر شاهسواری (مدیرعامل خانه سینما) ضمن بازدید از دبیرخانه شانزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت با مهدی عظیمی میرآبادی دبیر این دوره از جشنواره به گفتگو نشست.

در این نشست که با هدف ایجاد تعامل و هم افزایی متقابل میان خانه سینما و انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس برگزار شد، بر لزوم همگرایی و همدلی میان دو نهاد تاکید شد.

در بخشی از این دیدار، شاهسواری که خود تولید آثاری با موضوع دفاع مقدس را در کارنامه دارد، گفت: سینمای انقلاب اسلامی و دفاع مقدس برای رشد و بالندگی بیش از پیش نیازمند درکی متوازن و حضور و همراهی سینماگران از همه طیف ها است.

وی با اشاره به نقش مهم سینما در قدرت کشورها، گفت: تمام کشورهای قدرتمند دنیا از 5+1 گرفته تا حتی کشورهایی که در سال های اخیر رشد اقتصادی داشته اند، همگی در حوزه سینما به دستاوردهای بزرگی رسیده اند.

تهیه کننده فیلم سینمایی ماه وخورشید افزود: سینما سبب امکان اثرگذاری کشور در محیط پیرامون می شود خاصه در شرایطی که ایران در منطقه ای پرچالش قرار گرفته است.

شاهسواری با اشاره به ضرورت توجه به ساختار در تولیدات سینمایی، ادامه داد: محتوا و موضوع آثار سینمایی هرچند ارزشمند، تنها زمانی اثرگذار است که در ساختار مناسب قرار بگیرد. در واقع، محتوا بدون ساختار نمی تواند اثرگذاری داشته باشد.

تهیه کننده فیلم سینمایی مزار شریف با اشاره به اهداف انقلاب اسلامی، یادآور شد: استقلال، آزادی، جمهوری و اسلامی بودن همگی در دفاع مقدس تجلی پیدا کردند بطوری که می توان جنگ تحمیلی را محلی برای تحقق این اهدف دانست.

شاهسواری تصریح کرد: ایران تنها کشوری است که در زمان جنگ، حیات عادی سینما در آن جریان داشت که این مهم از جامعه نشأت می گرفت. در دهه شصت علی رغم جنگ، در سینما آثار متعددی تولید شد و حتی در ژانر کمدی نیز فیلم های خوبی اکران شد. علاوه بر آن، سینماگرانی مانند رسول ملاقلی پور نیز آثار اجتماعی با محوریت جنگ ساختند که با اقبال عمومی مواجه شد.

شاهسواری با بیان اینکه جهان تشنه روابط انسانی موجود در فیلم های ایرانی است، تأکید کرد: آثاری در حوزه سینما می تواند در عرصه های بین المللی به موفقیت برسد که به روابط انسانی تأکید دارند بنابراین سینمای دفاع مقدس می تواند لطافت روابط انسانی در دوران جنگ تحمیلی را به تصویر بکشد تا از این راه زبان گویای کشور باشد.

مدیرعامل خانه سینما خاطرنشان کرد: دوران دفاع مقدس ظرفیت بسیار زیادی در عرصه های ادبی، فرهنگی و سینمایی دارد که این پتانسیل باید برای افزایش درک نسل جوان از انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی مورد استفاده قرار گیرد.

عظیمی: تاکید بر اصول انقلاب و دفاع مقدس، محور اصلی جشنواره مقاومت است

مهدی عظیمی میرآبادی، دبیر شانزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت نیز در این دیدار با اشاره به اینکه این جشنواره همه شئون مقاومت را در بر می گیرد، گفت: سینمای مقاومت می تواند وجه اشتراک همه سینماگران باشد.

وی با اشاره به نقش مهم مخاطب در گسترش و قدرت سینما، افزود: سینما از سه منظر رسانه، فیلمساز و مخاطب قابل بررسی است که اگر هر یک از این سه وجه نادیده گرفته شود، عملاً کارآیی لازم را ندارد.

دبیر شانزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت با بیان اینکه قدرت سینما به مخاطب آن وابسته است، ادامه داد: جذابیت بصری، کیفیت هنری و محتوا، هر سه باید در ساخت آثار سینمایی مورد توجه باشند و تأکید بر یکی نباید موجب غفلت از دیگری باشد.

عظیمی گفت: سینما امروزه نه تنها یک صنعت، یک رسانه و یا یک هنر بلکه همزمان صنعت، هنر و رسانه است؛ بنابراین برای رسیدن به اثرگذاری باید شمولیت لازم را داشته باشد و در همه ابعاد موفق عمل کند.

در این نشست، همکاری های مشترک میان خانه سینما و انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس با رویکرد همراهی صنوف مختلف سینما مورد تاکید طرفین قرار گرفت.

ابراهیم اصغری؛ مدیر امور تولید، کامران ملکی؛ مدیر امور تشریفات و فوق برنامه و احد میکائیل زاده، معاون ارتباطات و اطلاع رسانی شانزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت، از دیگر حاضران در این جلسه بودند.

شانزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت در دو زمان 31 شهریور تا 6 مهرماه مقارن با هفته دفاع مقدس در بخش های مدافعان سلامت ، جشنواره جشنواره ها و انتخاب استانیِ بخش فیلمسازان بسیجی و یکم تا هفتم آذرماه همزمان با هفته بسیج در بخش های سینمای ایران و جهان ، سیدالشهدای مقاومت ، روایت قلم ، نقد و پژوهش تحلیل و انتخاب برگزیدگان ملی فیلمسازان بسیجی به دبیری مهدی عظیمی میرآبادی به همت انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدسِ بنیاد فرهنگی روایت فتح برگزار می شود.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کار ایران
میزان نوشت: پوران درخشنده کارگردان فیلم زیر سقف دودی گفت: در شرایط بحرانی امروز سینما چطور یک بازیگر برای یک ماه حضور جلوی دوربین یک میلیارد تومان دستمزد می گیرد، این پول ها از کجا وارد سینما می شود که به این راحتی و بدون هیچ وسواسی خرج می شود؟

پوران درخشنده کارگردان فیلم زیر سقف دودی با اشاره به وضعیت نامشخص سینما در شرایط موج دوم کرونا اظهار کرد: متاسفانه در شرایطی هستیم که بسیاری از فیلمسازان با سابقه و صاحب سبک با داشتن فیلم نامه و طرح های دغدغه مند و اجتماعی موفق به تهیه سرمایه نمی شوند، اما در نقطه مقابل برخی فیلمسازان تازه وارد به راحتی پشت سر هم کار می کنند، بسیاری از آثار در کمترین زمان ساخته و اکران می شوند در صورتی که بسیاری از کارگردانان سال هاست که خانه نشین هستند.

وی در همین ارتباط تصریح کرد: سینمای امروز کشور پرسش ها و خلاءهای فراوانی را در بخش سرمایه و ورود آن احساس می کند، سوالاتی که به هیچ وجه پاسخ داده نمی شود و با این روند سینما را به سمت نابودی کامل می کشاند. من در حال حاضر دو فیلمنامه کامل و آماده ساخت دارم، اما همچنان با نبود سرمایه روبرو هستم، اما می بینیم که کارگردانی وجود دارد که کار اولش تمام نشده فیلمبرداری کار دومش را شروع می کند، تعجب آور است که این سرمایه چطور فقط به یک کارگردان تزریق می شود؟

کارگردان فیلم هیس دخترها فریاد نمی زنند با تاکید بر وضعیت ناهنجار کرونا در کشور ادامه داد: من به شدت دوست دارم که فیلمهایم را بسازم، اما به خاطر وضعیت کرونا به عوامل و بازیگرانم فکر می کنم که جانشان به خطر نیفتد، اما در مقابل می بینم که برخی به راحتی و بدون ترس در حال فیلمسازی هستند. در شرایط بحرانی امروز سینما چطور یک بازیگر برای یک ماه حضور جلوی دوربین یک میلیارد تومان دستمزد می گیرد، این پول ها از کجا وارد سینما می شود که به این راحتی و بدون هیچ وسواسی خرج می شود؟.

این کارگردان سینما ادامه داد: روزانه تعداد زیادی بازیگر از آموزشگاه ها و دانشگاه ها فارغ التحصیل می شوند، اما همه بیکارند، در صورتی که برخی بازیگران سالانه چند کار پشت سر هم انجام داده و دستمزدهای نجومی می گیرند، متاسفانه سینمای امروز به هیچ وجه عدالت ندارد و نسل جوان ما پاسوز همین بی عدالتی شده است.

درخشنده با تاکید بر اهمیت سلامتی انسان ها در شرایط کرونا خاطرنشان کرد: از نظر من جان مردم مهم است، به نظر من تولید فیلم در شرایط فعلی که جان عوامل و بازیگران به خطر می افتد به هیچ وجه درست نیست، شخصا اگر شرایط مالی هم مساعد بود ترجیح می دادم که پروژه ام را وقتی بسازم که از امنیت و سلامتی عوامل مطمئن باشم.

241241

کد خبر 1408812

لینک خبر :‌ خبر آنلاین
واکنش های منفی به حضور بازیگری که نه در دوران افول بلکه در دوره اوج تن به مدل شدن برای تبلیغات یک محصول تجاری داد، نشان از تجاری شدن رو به رشد فضا و افکار در سینمای ایران دارد.

به گزارش دیار آفتاب ؛ به نقل از سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاین: جمعه هفته گذشته، محمدتقی فهیم در برنامه هفت بدون نام بردن از نوید محمدزاده با اشاره به حضور او در تبلیغات گفت که این روز ها سلبریتی ها فروشنده کالا شده اند. مسعود فراستی نیز در ادامه صحبت او، در این باره گفت: متأسفم برای بازیگری که ازش دفاع کرده بودم. فراستی همچنین گفت که ممکن است با این کار ها دفاعش را پس بگیرد! اظهارنظر این منتقد با تیتر هایی درباره پشیمانی مسعود فراستی از تمجید از نوید محمدزاده در فضای مجازی دست به دست شد. پاسخ نوید محمدزاده به انتقادات چند روز پس از چرخیدن نظر مسعود فراستی در فضای مجازی انجام شد؛ وقتی به صورت تلفنی در برنامه کافه آپارات گفت وگوی کوتاهی با فریدون جیرانی داشت و درباره فعالیت تبلیغاتی خود توضیح داد.

محمد زاده: از تصمیمم خوشحالم!

حضور تبلیغاتی نوید محمدزاده در بیلبورد های شهر جنجال آفرید و بیشتر واکنش ها به طور طبیعی منفی بود. نوید محمدزاده در دفاع از تصمیمش برای ورود به عرصه تبلیغات، خودش را با چهره های خارجی مانند رابرت دنیرو، کریستیانو رونالدو و لیونل مسی مقایسه کرد و از اینکه چرا حضور آن ها در تبلیغات، از سوی مردم ایران مورد استقبال و تحسین قرار می گیرد، اما درباره بازیگران ایرانی موضوع فرق می کند، گلایه کرد. او در صحبت های خود راجع به تصمیمش برای حضور در تبلیغات ابراز اطمینان کرد و گفت: ازتصمیمی که گرفتم خوشحالم و پایش ایستاده ام، قطعاً آدم ها من را با تبلیغاتم به یاد نمی آورند، چون می دانم دارم چه فیلم هایی را بازی می کنم. .

اما در این باره این تنها مسعود فراستی و محمدتقی فهیم نبودند که در برنامه هفت ابراز گلایه کردند. در دیگر سو این هوشنگ گلمکانی بود که البته با ادبیاتی ملایم تر ایرادات رفتار تجاری محمدزاده را گوشزد کرد: پاسخ محمدزاده به انتقادها، اشاره ای بود به رواج این کار در دنیا و حضور سلبریتی های ورزش و سینما در عرصه تبلیغات، همراه این پرسش که چرا به آن موارد واکنش منفی نشان نمی دهید، اما به من ایراد می گیرید. پاسخ روشن است. آن سلبریتی ها، هر چه هم در اینجا محبوب باشند، بیگانه هستند؛ متعلق به سرزمینی دیگر و تعصب جمعی در موردشان وجود ندارد. فارغ از این مقایسه، خوب می دانید که مقاومت در برابر پیشنهاد های میلیاردی آسان نیست، هر چه هم که شخص، بی نیاز باشد، البته کسانی که در برابر چنین پیشنهاد هایی مقاومت می کنند، خلوص هنرشان را بیشتر حفظ می کنند و شایسته تحسین هستند، اما کسانی که این پیشنهاد ها را می پذیرند گرچه اندکی از آن خلوص را از دست می دهند ولی سزاوار چنین ملامت های سفت و سختی هم نیستند. با این حال، به عنوان تحسین کننده هنر بازیگری نوید محمدزاده، بدون ملامت او بابت حضورش در عرصه تبلیغات، می خواهم او را به خاطر نظارت نکردن و حساسیت نشان ندادن به کیفیت بصری و هنری این تبلیغات سرزنش کنم.

تبلیغی که کیفیت پایینی داشت

گلمکانی در ادامه این نکته را یادآور می شود که اطمینان دارم اگر این تبلیغ کیفیت خوبی می داشت میزان و شدت واکنش های منفی این قدر نبود. کسانی، چون او که محبوبیت دارند (و به همین اندازه مورد نفرت و حسادت قرار می گیرند) بیش از دیگران باید درباره تصمیم های شان حساسیت داشته باشند. اگر مدیر برنامه دارند، مدیر برنامه های شان باید در این زمینه ها هم به آن ها مشورت بدهند و فقط کارچاق کن و پورسانت بگیر نباشند. در قرارداد تبلیغاتی شان شرط نظارت بر کیفیت تبلیغ را بگنجانند و چه بهتر که مشاور هنری هم داشته باشند تا در این زمینه ها کمک شان کنند، حتی توصیه می کنم چنین کسانی مشاور لباس هم داشته باشند (یادتان است که چند سال پیش لباس های اجق وجق نوید در داخل و خارج چه واکنش های بدی برانگیخت؟). بد یا خوب، درست یا نادرست، افکار عمومی پیچیده و مبهم سرزمین ما، برخی معیار های آشنا و مشخص هم دارد که برای زندگی اجتماعی و محبوب بودن و زیر ذره بین بودن باید به آن ها هم توجه کرد، حتی اگر آن معیار ها را قبول نداشته باشیم. نوید محمدزاده بازیگر خوبی است که باید حواسش به حواشی هم باشد و ضمناً بد نیست به کلاس زبان خارجی هم برود. این هم از ملزومات بازیگر خوبی است که حضور های جهانی نیز دارد.

وقتی یک بازیگر دستمالی می شود

اما محمدتقی فهیم که ابتدا به ساکن انتقاد از رفتار تجاری محمدزاده را او در برنامه هفت کلید زده بود، این بار دست به قلم شد و در فضای مجازی توضیحات بیشتری درباره اشتباه محمدزاده ارائه داد: در هنر و سینما، کلمه ای داریم تحت عنوان دستمالی شدن که در چنین وضعیتی یعنی کار هنرمند و بازیگر تمام است، یعنی وقتی دستمالی شد دیگر جای خوبی ندارد. به خارج کاری ندارم، اما در میان داخلی ها توجه کنید، آن هایی که به دام چرب و شیرین تبلیغات افتادند یا کارشان در سینما تمام بود یا با دست خودشان، خود را نابود کردند. آیا کار نوید محمدزاده هم مانند خیلی ها از پسیانی تا حیایی و آرمان و... تمام است؟ واقعاً دیگر چرا باید مردم بابت کسی که حالا تصویرش در حال نوشابه فروشی روی هر تیر چراغ برقی است، پول بدهند و به سینما بروند؟ اصلاً کدام تهیه کننده ای حاضر است دیگر منت بازیگری را بکشد که در کنار تاجران کلان قرار دارد؟ دیگر چه کنجکاوی مانده تا نوید را بر پرده ببینیم؟ اگر این دستمالی شدن نیست، پس چیست؟ دنیرو در دوره افتش (که در انبوه فیلم های سطحی شرکت داشت) به دام افتاد، ولی نوید محمدزاده در اوجش از اسب افتاد و این یک فاجعه است. نوید توجه نکرد که امین حیایی در ایام داوری عصر جدید ، سس فروش شده است و آتیلا پسیانی در زمانی که دیگر تلفنش زنگ نمی خورد باب چای فروشی را باز کرد و... بگذریم بحث در این باب مفصل و متنوع است، اما این چهره ها باید بدانند که توجیهاتشان فقط خودشان را راضی می کند؛ اینکه پول داشته باشم هر نقشی را قبول نمی کنم یا باید به فکر پیری باشم و. تبلیغ کالا های مصرفی و غیرضروری زندگی مردم، فعالیتی غیرمفید و ضدارزش است، بنابراین هنرمندی که وارد این نوع دلالی می شود، سقف و میزان تفکر و اندیشه خود را به نمایش می گذارد، البته ممکن است اینان باز هم در آثار خوبی حضور یابند ولی مطمئناً خاطره بدی در اذهان صاحبان فکر و اندیشه و مردم فهیم برجای می گذارند.

انتقاد و ابراز تعجب دو منتقد از حضور بازیگری که نه در دوران افول بلکه در دوره اوج تن به مدل شدن برای تبلیغات یک محصول تجاری داد، واکنش های دیگری را نیز برانگیخت که نشان از تجاری شدن فضا و افکار در سینمای ایران دارد.

لینک خبر :‌ دیار آفتاب
محمد حسین فرحبخش درباره اینکه آیا قصد انصراف از اکران فیلم زن ها فرشته اند2 را دارد یا خیر، گفت: سینما امن ترین جایی است که می توانید پیدا کنید و چراغ آن باید روشن باشد. بر همین اساس خط شکنی کرده و با قدرت اکران فیلم زن ها فرشته اند2 را شروع می کنیم.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱ سایت های دیگر : خبرگزاری کار ایران شهرآٰرا نیوز

شورای صنفی نمایش در آخرین جلسه خود اعلام کرد که از 25 تیرماه سه فیلم تازه زن ها فرشته اند 2 ، آنجا همان ساعت و پیشی میشی به چرخه اکران اضافه می شوند. با این وجود فیلم پیشی میشی از اکران در سینماها انصراف داده و مشخص نیست که آیا صاحبان فیلم های دیگر نیز از اکران در سینماها منصرف می شوند یا خیر.
محمدحسین فرحبخش، تهیه کننده و کارگردان فیلم زن ها فرشته اند2 درباره اکران فیلم خود به ایلنا گفت: شخصا اعتقاد دارم که چراغ سینما باید روشن باشد. به همین دلیل با قدرت اکران فیلم را آغاز می کنیم و امیدوارم که شرایط روز به روز بهتر شود.
وی همچنین درباره تفاوت استقبال مردم در وضعیت کنونی با شرایط عادی نیز بیان کرد: به هر ترتیب این موضوع وجود دارد ولی ما می خواهیم خط شکنی کنیم تا سینماها به کار خود ادامه دهند. بالاخره یکی باید جلو بیاید و خط را بشکند. در غیر اینصورت سینما تعطیل می شود که این اتفاق خوبی نیست.
فرحبخش با بیان اینکه باز بودن سینماها در شرایط کنونی هیچ اشکالی ندارد، اظهار داشت: بی خطرترین جایی که می توانید پیدا کنید سینماست چراکه تمام مسائل بهداشتی و امنیتی در آن رعایت می شود. در واقع شرایط کنونی به خاطر عدم رعایت مسایل بهداشتی ازسوی افرادی است که در این مدت به عروسی، ختم و مهمانی و سفر رفته اند با دورهمی ها و گرفتن مهمانی شرایط سختی را ایجاد کرده اند که سبب شده تا اکنون شاهد موج دوم کرونا باشیم. وگرنه هیچ کدام از این اتفاقات به سینما ارتباطی ندارد.
تهیه کننده فیلم زن ها فرشته اند2 درباره تفاوتی که شورای صنفی نمایش در حمایت از فیلم هایی که ابتدا اکران شده اند با فیلم هایی که قرار است زین پس به چرخه اکران اضافه شوند، اظهار داشت: امیدواریم که آن امتیازها را به ما هم بدهند. چون اکران در شرایط فعلی خطرناک تر از اوایل تیرماه است. به هر ترتیب آن زمان اوضاع آرام بود. البته ما هم توکلمان به خداست اما درخواست داریم که این حمایت ها را برای ما هم منظور کنند.
فرحبخش ضمن بیان اینکه متاسفانه در این مدت تلویزیون بدون عنوان کردن هیچ دلیلی، تیزرهای تبلیغاتی فیلم های مختلف را پخش نکرده، گفت: ما به ویژه در این ایام از صداوسیما و شهرداری درخواست داریم که از سینما حمایت کنند. انشالله صداوسیما همت کند و با کمک به ما کاری کند که بتوانیم مردم را به آرامش دعوت کنیم.

لینک خبر :‌ روزنامه اصفهان امروز
اقتصاد نیوز: با اوج گیری بیماری کرونا در هفته گذشته روند فروش فیلمها نزولی شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱ سایت های دیگر : خبرگزاری برنا ربیع

به گزارش اقتصاد نیوز، شنای پروانه بر خلاف فروش خوب روزهای ابتدایی، فروش هفتگی اش به پانصد و شصت میلیون تومان و فروش خوب بد جلف2 به سیصد میلیون تومان رسید. این در حالی است که از امروز سینماهای مشهد و کرج هم به دلیل وضعیت قرمز کرونا تعطیل شده اند. آخرین آمار فروش فیلم ها عبارت است از:

شنای پروانه : 1 میلیارد و 865میلیون تومان

خوب بد جلف؛ارتش سری : 890 میلیون تومان

جهان با من برقص : 36 میلیون تومان

عطر داغ : 17 میلیون تومان

یادم تو را فراموش : 15 میلیون تومان

چهل و هفت : 5،4 میلیون تومان

یلدا :4،6 میلیون تومان

مستند جایی برای فرشته ها نیست : 4،5 میلیون تومان

این مطلب برایم مفید است
بلی
0 نفر این پست را پسندیده اند

لینک خبر :‌ اقتصاد نیوز
حوزه/ یک تهیه کننده سینما گفت: شورایی باید روی محصولات شبکه نمایشی خانگی نظارت داشته باشد تا تولیدات این حوزه با ارزش های دینی و بومی مان مغایرتی نداشته باشد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

ابراهیم اصغری، تهیه کننده سینما و تلویزیون در گفت وگو با خبرگزاری حوزه ، درباره شرایط تولید در شبکه نمایش خانگی و این که تا چه حد در این بخش ارزش های دینی مد نظر قرار می گیرد، اظهار کرد: در ابتدای بحث باید بگویم با این نظر که شبکه نمایش خانگی به بهانه نظارت بیشتر برای متعهد بودن به ارزش های دینی باید زیر نظر صدا و سیما اداره شود موافق نیستم، چون اگر این اتفاق رخ دهد، مطمئن باشید بخش عمده مخاطبان شبکه نمایش خانگی از دست خواهد رفت.

وی افزود: مخاطبان شبکه نمایش خانگی، خواست شان از تولیدات آن چیزی نیست که در تلویزیون می بینند، برای همین اگر مسئولیت این حوزه به سیما واگذار شود، مطمئن باشید مخاطبان به سوی تولیدات خارجی سوق پیدا خواهند کرد، آثاری که به لحاظ مفهومی هیچگونه نزدیکی با آموزه های دینی و اسلامی ندارند. برای همین با وجود برخی نقدها به تولیدات شبکه نمایش به نظرم باز هم این آثار بسیار بهتر از آن چیزی هستند که در آنسوی مرزها ساخته می شود، برای همین هم تاکید دارم خودخواسته تماشاگران را به سمت کارهای خارجی هدایت نکنیم.

تهیه کننده فیلم دفاع مقدسی شور شیرین تاکید کرد: بحث دیگری که در این رابطه باید مد نظر قرار گیرد به اقتصاد سینما مربوط می شود، چون این حوزه در شرایط فعلی به نوعی چراغ سینماها را با درآمدزایی که ایجاد می کند روشن نگاه داشته است، اما در صورت خاموش شدن این چراغ مطمئن باشید آسیب آن سینما را هم از بین خواهد برد.

وی در پاسخ به این سوال که چه کاری باید انجام داد تا تولیدات شبکه نمایش خانگی بیشتر به ارزش های دینی و ملی پایبند باشند، اینگونه توضیح داد: در این زمینه باید یک شورای کارشناسی وجود داشته باشد تا نظارت دقیقی در این رابطه انجام دهد، البته نه آن شواریی که در تلویزیون شاهدش هستیم، زیرا شاید در رسانه ملی به لحاظ ظاهری ما نزدیکی بیشتری را مشاهده کنیم، اما به لحاظ مفهومی نکات چندان جالب توجهی در سریال های تلویزیون دیده نمی شود. برای مثال بسیاری از مجموعه های تلویزیونی با محور قتل و جنایت ساخته می شوند که در آن ارزشی را نمی توان یافت.

این سینماگر ادامه داد: حالا که از آسیب تولیدات شبکه نمایش خانگی حرف زدم می خواهم از یک خطر جدی در تولیدات تلویزیون هم سخن بگویم. در برخی از مجموعه های تلویزیونی نشان داده می شود که ثروتمندانی وجود دارد که با وجود پولدار بودن، متدین هم هستند. در حقیقت این آثار می گوید ایرادی ندارد اگر در جامعه هم گرسنه و فقیر وجود داشته باشد هم پولدار، چون این امری طبیعی و غیر قابل اجتناب است و این موضوع کار را برای فرهنگ انقلابی کشورمان دشوار می کند.

وی در پایان تاکید کرد: از ارزیابی انجام شده می توان نتیجه گرفت تلویزیون و شبکه نمایش خانگی هر کدام به نحوی با آسیب هایی روبه رو هستند، اما راهکار همان شورای نظارتی است که بیان کردم، به شرطی که این شورا همانند شوراهای تلویزیون، سطحی و ظاهری عمل نکنند.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری حوزه
با توجه به پتانسیل و توانمندی های داخلی، جای سینمای ایران و فیلم های فاخر و ارزشمند این سینما در نت فلیکس و آمازون خالی است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

گروه فرهنگ و هنر دفاع پرس اکبر صفرزاده؛ سینمای ایران در غایت آرمانی و مطلوب، لازم است چند سایت اینترنتی موجود در ایران که سرویس های vod عرضه می کنند ترتیبی اتخاذ کنند تا حداقل به پنج زبان زنده دنیا صفحه داشته باشند و فیلم های ایرانی دوبله شده به چند زبان را در صفحه خود بارگذاری کنند و شرایطی را به وجود بیاورند تا تمام مردم دنیا این امکان را داشته باشند تا با پرداخت هزینه ای مناسب فیلم های سینمای ایران را مشاهده کنند.

فراهم سازی این بستر صادراتی مهم و اجبار فیلم های خوب سینمای ایران به دوبله یا زیرنویس به چند زبان زنده دنیا می تواند مهمترین وظیفه سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال های آینده باشد. این سایت های اینترنتی می توانند تا بدانجا پیشرفت کنند که رقیب هایی مانند نت فلیکس و آمازون را پشت سر بگذارند. این مساله دور از دسترس نیست؛ همین الان هم رتبه سایتی مانند آپارات در دنیا هفتاد است.

مساله دیگر تحریم های اقتصادی و بانکی بسیار ناجوانمردانه ای است که بر ملت ایران تحمیل شده است. تحریم های مالی و عدم امکان جابجایی پول از کشورهای دیگر به ایران، از یک سو راه کسب درآمدهای ارزی برای فیلم های سینمای ایران را بسته و از سوی دیگر راه برقراری ارتباط مردم دنیا با سینما و فرهنگ ایران را. متاسفانه با این تحریم های مالی و بانکی تقریبا هیچ فرد خارجی نمی تواند هیچ پولی را از طریق اینترنت به حساب تهیه کننده های ایرانی واریز کند.

نت فلیکس و آمازون در حال حاضر از مهمترین و تاثیرگذارترین سایت های اینترنتی هستند که در مقیاس و اندازه های جهانی سرویس های وی او دی ارائه می دهند.

در سینما و تلویزیون ایران در طول چهل سال گذشته فیلم ها و سریال های بسیار خوبی تولید شده که این محصولات فرهنگی می توانند در این دو سایت عرضه شوند و درآمدهای صادراتی و ارزی بسیار خوبی را نصیب تهیه کننده ها و سرمایه گذاران ایرانی کنند.

در طول چهل سال گذشته پخش کننده های بین المللی فیلم های سینمایی که اکثرا آمریکایی هستند به دلیل نفوذ و سیطره ای که بر بازار فیلم دنیا داشتند و عمدتا به دلیل حفظ منافع مادی خود و کشورشان اجازه بروز و ظهور سینمای ایران در مجامع بین المللی و اکران های صادراتی را ندادند اما امروزه و به مدد اینترنت تمامی این سدها و انحصار طلبی ها از میان برداشته شده و حالا این سرویس های vod بین المللی هستند که برای بیشتر دیده شدن و برقرار ماندن، باید دنبال فیلم های خوب بدوند.

جای سینمای ایران و فیلم های فاخر و ارزشمند این سینما در نت فلیکس و آمازون خالی است. مجموعه فیلم های ابراهیم حاتمی کیا، بهرام بیضایی، مجید مجیدی، منوچهر محمدی، رسول صدر عاملی، محمد حسین مهدویان، کمال تبریزی، هادی محمدیان و ... می توانند در این فهرست جای بگیرند.

سینمای ایران در طول چهل سال گذشته فیلم های بد و ضعیف بسیار زیادی تولید کرده اما فیلم های بسیار خوب و درجه یکی هم داشته ایم که تماشاگر بین المللی حاضر باشد برای دیدن آنها پول بپردازد؛ مثل بچه های آسمان، زیرنورماه، جدایی نادرازسیمین، باشو غریبه ای کوچک، دیده بان، مهاجر، لیلی با من است، طلا و مس و ...

به دو دلیل بسیار واضح و روشن بسیاری از هنرمندان سینمای ایران تاکنون نتوانسته اند در مقیاس های جهانی فعالیت کنند و هنرمندانی صادراتی باشند؛ انحصار پخش و توزیع بین المللی فیلم های سینمایی توسط شرکت های امریکایی، کمبود روحیه افزایش صادرات در بین مدیران سینمایی ایران در صد سال اخیر؛ وگرنه بسیاری از هنرمندان سینمای ما از هنرمندان سینمای آمریکا یا اروپا هیچ چیزی کم ندارند، این مساله بارها و بارها و در جشنواره های معتبر بین المللی به اثبات رسیده است.

انتهای پیام/121

لینک خبر :‌ خبرگزاری دفاع مقدس
شصت و نهمین قسمت از برنامه سینمایی هفت با حضور منتقدان و موضوع بررسی وضعیت سینماها در دوران کرونابامداد شنبه روی آنتن شبکه سوم سیما رفت.

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری دانشجو، بامداد امروز(شنبه) شصت و نهمین قسمت از برنامه سینمایی هفت با حضور کارشناسان مختلف روی آنتن شبکه سوم سیما رفت و میز نقد برنامه با حضور منتقدان به نقد و بررسی فیلم سینمایی "پلتفرم" پرداخت.

سید جمال ساداتیان، تهیه کننده سینما و مدیر سینما آراستا در میزگرد بررسی وضعیت سینماها در دوران کرونا و چالش های آن گفت: ظاهرا وضعیت خوبی حاکم نیست و دچار یک تناقض هستیم. از یک طرف سینمادارها دوست دارند سینماها باز باشد و به شکل عادی کار خود را ادامه بدهد. چیزی به اسم کرونا آمد و همه دنیا را در همه زمینه ها تحت تاثیر قرار داد. در روزهای اول بحث این بود که تعطیلی یک هفته ای است ولی 4 ماه طول کشید.

وی ادامه داد: دوباره بعد از بازگشایی زنگ خطر به صدا در آمد. نمیشود کسب و کارها را تعطیل کرد چون مردم نیاز دارند. مردم حتی اگر در منزل تحرک نداشته باشند باید نیازهای روزمره آن ها تامین شود. همه روزهایی که بحث بازگشایی سینماها بود دو طرز تفکر وجود داشت. یک عده غالبا می گفتند نباید باز شود یکی عده می گفتند باز شود. اصرار برای باز شدن دو دلیل داشت یک نیاز اقتصادی یکی رفع نیازهای روحی مردم.

ساداتیان افزود: مردم نیاز دارند 4 ماه است محدودیت وجود دارد و همه تقریبا عصبی شدند. باید برای بچه ها فضای مرفه فراهم کرد. آنقدر که مردم را دارند از سینماها می ترسانند سینماها ترسناک نیست، چون ضوابط بهداشتی کاملا رعایت میشود. حس من این است که مردم احتیاج دارند. فارغ از همه، بچه ها نیاز به شادابی دارند و باید کارشناسی تر به قضیه نگاه کرد. مردم با آموزش ها میتوانند به سینماها بیایند. هرچیزی تعطیل شود سینماها به خاطر کارکرد اجتماعی اش نباید تعطیل شود. اگر سینمای ما زمین بخورد یک زنگ خطر است که مردم را به سمت فیلم های خارجی سوق می دهیم وخوراک فرهنگی خود را از جای دیگر تامین می کنند.

سجاد نوروزی، مدیر پردیس آزادی در ادامه این میزگرد گفت: جدا از ضوابط اعلام شده درباره بازگشایی سینماها با 50 درصد ظرفیت، می بینیم که همان 50 درصد هم به ظرفیت حقیقی خود نمیرسد. در این مدت که سینما آزادی بازگشایی شده و شاید جز چند سینما اصلی تهران است ، من قاطعانه میگویم خانواده ای با بچه به سینما نیامده است و مردم خودشان آن ملاحظه را دارند. ضوابطی که اعلام شد فقط سینماها برای مدت طولانی تعطیل شدند. اگر چند صنف را در کل کشور بخواهیم دستچین کنیم که پروتکل بهداشتی را رعایت میکنند قطعا اولین آن ها صنف سینماست که تمام موارد را رعایت می کند. به نظر من یک نگرش خیلی واقع بینانه در جاهای پرخطر در کشور داشته باشیم و ببینیم جایگاه سینما در کجا قرار دارد. و چه قدر در گسترش کرونا نقش داشته است و به تصمیمات جدیدی برسیم.

وی ادامه داد: فارغ از محدوده مالی سینماها با همین وضعیت کرونا در سال 98 گردش مالی سینماها 290 میلیارد بود. این 290 میلیارد شاید چرخش مالی دو بنگاه ماشین باشد.

وی گفت: یعنی موضوعیت مالی در ساختارهای رسمی کشور پیدا نمیکند . دولت اگر هزار میلیارد در هر جا سرمایه گذاری کند تاثیر این 290 میلیارد بیشتر است و دولت باید به این بخش بیشتر توجه کند ولی انگار رها شده است. نقش کارکردی و مدنی _ اجتماعی سینما خیلی جدی است.

نوروزی در پایان گفت: در سال گذشته اگر به آمار دقت کنیم و به واقعیات توجه کنیم 9 فیلم به فروش بالای 10 میلیارد رسیدند و 80 درصد فیلم ها تقریبا مخاطب نداشتند. بلاخره این سینما با این ظرفیت، گنجایش 110 فیلم در سال ندارد. اگر کنار فیلمی مثل متری شیش و نیم، سرخپوست یا شبی که ماه کامل شد فیلم دیگری اکران نمیشد ، می توانستند با استفاده از ظرفیت بیشتر به فروش بیشتر برسند. اگر درست از این ظرفیت ها استفاده کنیم فروش بیشتر میشود. ما در دو هفته حجم کثیری فیلم را اکران می کنیم که کار اشتباهی است. اگر تا دوماه آینده فکر عاجلی برای صنعت سینما کردیم که هیچ، اگر فکری نکردیم حداقل سه سال زمان می برد تا سینماها دوباره سرپا شوند.

با بحران ایده در نمایش خانگی مواجه ایم / شبکه نمایش خانگی تجاری شده است

پژمان کریمی در میز رسانه گفت: چند هفته در مورد شبکه نمایش خانگی و حواشی پیرامون آن صحبت کردیم. که واکنش هایی را در پی داشت، به خصوص در مورد واگذاری شبکه نمایش خانگی به صدا و سیما. آنچه که مطرح شد ما را به این نقطه می رساند که در شبکه نمایش خانگی بیشتر انگیزه تجاری است. ما در رسانه ملی سانسور نداریم و ممیزی داریم. ممیزی برخواسته از ضوابط و منافع جمعی است و سانسور منافع شخصی است.

جواد محرمی در ادامه این میز گفت:: فکر میکنم در مورد نمایش خانگی و سریال هایش از چند زاویه میشود به آن نگاه کرد. در حال حاضر شرایط طوری شده که اغلب افراد رضایت از این تولیدات ندارند. من خودم انتظار داشتم که خبر تعدیل مجوز وقتی جدی میشود مخالف داشته باشد ولی حجم مخالفان به قضیه زیاد نبود چون واقعا اتفاقی که در نمایش خانگی افتاده خوب نبود و کاستی ها و کمبودهای زیادی در این عرصه وجود دارد.

وی ادامه داد: ما یک سریال خیلی خوب داشتیم در نمایش خانگی که مواجه شد با حواشی فساد مالی ولی کیفیت خوبی داشت و جز سریال هایی بود که مردم دوست داشتند. اما با حواشی مالی مواجه شد. جنبه دوم که خیلی مهمتر است، افت محتوایی و کیفی آثار است بعد از سریال شهرزاد سریالی نداشتیم که بشود با خانواده تماشا کرد و هرچه قدر جلوتر می رویم روند کیفی آثار تنزل پیدا می کند.

وی گفت: موضوع این است که سریال سازی در کشور ما با بحران ایده و نقشه راه مواجه است. اینکه نهاد مجوز دهنده چه نهادی باشد به نظر من اهمیتی ندارد. به نظر من این نگرانی وجود دارد این است که چه طور آن نهاد این مساله را هدایت کند تا کیفیت آثار بالاتر برود.

احسان ناظم بکایی هم در ادامه میز رسانه گفت: حدود یک دهه شبکه نمایش خانگی و حوزه سریال سازی وارد گفتمان فرهنگی ما شد و اولین تجربه ها تجربه های تلخی بود. اما خوب قاعده بازی در سریال سازی نمایش خانگی با صدا و سیما فرق دارد. هم در حوزه مالی هم در سایر حوزه ها. خیلی از ستاره های ما از طریق صدا و سیما به نمایش خانگی و سینما راه پیدا کردند و اگر بستر صدا و سیما نبود خیلی از افراد دیده نمی شدند.

وی گفت: اما این فضا در حوزه نمایش خانگی نیست و مخاطب و شبکه نمایش خانگی مطرح میکند و میگویید چه بازیگری باشد یا نباشد. مساله این است که ما احتیاج به نظارت محتوایی داریم. در نمایش خانگی همه موضوعات یکسان است. در نمایش خانگی اختلاف فاحش طبقاتی وجود دارد. که حتی یک درصد جمعیت ما هم این زندگی را ندارد. باید در حوزه مدیریت محتوایی با همان تهیه کنندگان جلسه ای داشته باشند و فضای تعامل محور وجود داشته باشد چون دارد یک کار فرهنگی صورت میگیرد.

ما با یک مستند سینمایی رو به رو هستیم
میز گرد این هفته برنامه هفت به معرفی و بررسی مستند بلند جایی برای فرشته ها نیست با حضور رامتین شهبازی و سام کلانتری برگزار شد.

رامتین شهبازی کارشناس مستند، درباره مستند جایی برای فرشته ها نیست گفت: ما با یک مستند سینمایی مواجه هستیم که فیلمساز توانسته ابعاد آن را درست رعایت کند. اما چیزی که در این مستند برای من جالب است این است که ، ما در فیلم داستانی تکلیفمان با درام و عناصر مشخص است و در فیلم مستند با دو شکل مواجهیم یکی اینکه خود فیلم ظرفیت دراماتیک شدن را دارد دوم اینکه که فیلمساز دست و بالش بسته است و باید آن فرم را ایجاد کند . فیلم سام کلانتری یک بخش دوم دارد که این تیم از ایران خارج میشود و درگیر مسابقه، آن مسابقه درون خود ذات درام را دارد. فیلم ریتمی تند دارد و در بخش اول به خصوص در نیم ساعت اول فضا آرام تراست . در بخش اول از بیرون درام ایجاد میشود و در بخش دوم از درون درام را میسازد. نکته ای که وجود دارد این است که در این فیلم از یک تکثر به یک وحدت میرسیم. سام کلانتری هم درمورد جایی برای قرشته ها نیست بیان کرد: صحبت برای جایی برای فرشته ها نیست بر میگردد به این که ورزش و صحبت کردن از آن یک بهانه است برای رسیدین به لایه های زیرن که به بانوان و دختران سرزمینمان بر می گردد و طبعا جای زیای برای کار وجود دارد.
من در اصولا در زندگی شخصی هم اهل غر زدن نیست و امیدوارم . به این باور رسیدم که به فیلمساز میتواند حرف بزند ولی نباید بیننده را رها کند. هرآنچه که فکر می کنید از خطاها و ناهنجاری ها باید گفت ولی نباید نا امید بود. قطعا بانوان و ورزش بانوان ما مشکلاتی دارند ولی ناامید نیستند. فیلم ما در مورد تعدادی دختر است که می ایستند و نتیجه میگیرند. با تعدادی دختر مواجه بودیم که هیچ کس آن ها را نمیشناخت و این برای یک کارگردان جذاب است.

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجو
نتیجه سیاستگذاری و نحوه مدیریت سینمایی دولت این شده که مشتی فیلم، با تماشگر انگشت شمار در گروه هنر و تجربه روی دست مانده اند و برای جبران خسارت های اقتصادی سالن های سینما، حجم گسترده ای فیلم، با حداقل کیفیت و حداکثر ابتذال، تولید و روانه سالن های سینما می شود!
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰ سایت های دیگر : خبرگزاری دانشجو بلاغ مازندران شهدای ایران حامیان ولایت

تیزر تبلیغاتی یکی از فیلم هایی که بناست تا چند روز دیگر روی پرده برود، گویای اوج گیری ابتذال و توهین به مخاطب در سینمای امروز ایران است! این تیزر نشان می دهد که در بخش هایی از این فیلم، گروهی از مردها با حالتی چندش آور و تحقیرآمیز ، همراه با ترانه های نیم قرن قبل و دوران طاغوت، می رقصند! این گونه صحنه ها و بازخوانی ترانه های لس آنجلسی و طاغوتی، در تعداد زیادی از فیلمفارسی های سال های اخیر سینمای ایران، تکرار شده است؛ طوری که گویی چنین فیلم هایی، با برنامه ریزی و سیاستگذاری خاصی ساخته می شوند. هر روز نیز بر تعداد این نوع فیلم ها و غلظت رقاصی و ترانه خوانی طاغوتی در آنها بیشتر از قبل می گردد!
یکی از افتخارات سینمای پس از انقلاب اسلامی ایران، پاکیزگی و خانوادگی بودن این سینما بود. اما متأسفانه با عملکرد غلط مدیران سینمایی طی 20 سال اخیر، به ویژه در دولت کنونی سینمای ایران باز هم با فیلم های سخیف و بی آبرو که تماشای آنها در کنار خانواده شرم آور است، محاصره شده است!

لینک خبر :‌ روزنامه کیهان
مجموع فروش سینما ها از یکم تیر و بعد از بازگشایی سینما ها از مرز 3 میلیارد تومان گذشت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰ سایت های دیگر : خبرگزاری آریا

آقای مسعود نجفی مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی در مصاحبه با خبرنگار حوزه فرهنگ و هنر گروه علمی فرهنگی و هنری خبرگزاری صدا و سیما گفت: تعداد مخاطبان سینما در این 20 روز به 200 هزار نفر رسید.

کد ویدیو
دانلود

فیلم اصلی

وی افزود: از میان فیلم های به نمایش در آمده در سینما ها شنای پروانه بیشترین سهم فروش را داشته که دو سوم مخاطبان را به خود اختصاص داده است و فیلم های خوب، بد جلف دو (ارتش سری) / جهان با من برقص، عطر داغ و یادم تو را فراموش در رتبه های بعدی قرار دارند.
آقای نجفی در ادامه به تعداد سینما های اضافه شده در این مدت اشاره کرد و گفت: با توجه به دو سالنی که در خراسان جنوبی به بهره برداری رسید، طی روز های گذشته مجموع سینما های کشور به 356 سینما رسید که شامل 638 سالن فعال است.
وی افزود: از این تعداد سالن ها، 221 سالن در استان تهران قرار دارد و استان های خراسان رضوی و اصفهان از نظر تعداد سالن های سینما در رتبه های بعدی قرار دارد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری صدا و سیما
سید امیر سیدزاده از ساخت سریال "هیاهو" به کارگردانی عباس رافعی در ایران و ترکیه خبر داد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰

سرویس سینمایی هنرآنلاین: سید امیر سیدزاده تهیه کننده سینما که سال گذشته فیلم "ریست" ساخته محمدرضا لطفی را در جشنواره فیلم فجر داشت و فیلم "تدفین" محمد تنابنده را نیز آماده اکران دارد، در گفت وگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره وضعیت تولید آثار سینمایی اش عنوان کرد: یک سینمایی و دو سریال در دست دارم که قصد ساخت آن ها را دارم اما با توجه به شرایط حال حاضر کمی با احتیاط جلو می رویم.

او ادامه داد: ما پیش از سال پیش تولید کارمان را آغاز کردیم، اما به دلیل شیوع ویروس کرونا تمام مرزها بسته شد و برای ما بسیار هزینه به همراه داشت چرا که در قراردادهایمان بندی وجود نداشت که اگر به هر دلیلی نتوانستیم در آن تاریخ کار را کلید بزنیم چه راهکاری ارائه دهیم و همین عامل نیز موجب شد تا ما صدمات زیادی را متحمل شویم و کارها متوقف شوند.

این تهیه کننده افزود: ما سریال "هیاهو" را در دست تولید دارم، یک کار مشترک با عباس رافعی است که علاوه بر تهیه کنندگی نویسنده و کارگردانی را نیز او بر عهده دارد. سریالی که محصول مشترک ایران و ترکیه خواهد بود و با توجه به تمهیدات لازم به زودی وارد مرحله پیش تولید می شویم. این سریال در 20 قسمت نوشته شده و به زودی با بازیگران ترکیه و ایران وارد مذاکره می شویم. سریال دیگرم "بازی خانه" نام دارد که علی ژکان مشغول نگارش فیلمنامه آن است و با توجه به این که صدور مجوز ساخت سریال از ارشاد به صداوسیما انتقال داده شده است در حال حاضر منتظر تشکیل شورای صدور پروانه ساخت در سازمان هستیم تا بتوانیم مجوز ساخت این سریال را بگیریم.

او درباره زمان کلید خوردن سریال"هیاهو" گفت: پیش بینی ما آبان ماه است، اما باید دید تا آن زمان شرایط ویروس کرونا به کدام سمت می رود.

تهیه کننده فیلم "شماره 17 سهیلا" در ادامه درباره فیلم سینمایی خود نیز توضیح داد: پروژه سینمایی "بی اجازه حرف نزن" به کارگردانی رسول صانعی را نیز در دست دارم که یک نگاه کمدی و فانتزی به مکتب داعش دارد. قصد داریم یک کمدی آبرومند همراه با استانداردهای سینمایی بسازیم تا مخاطب را جذب کند.

سیدزاده درباره بازیگران این فیلم سینمایی گفت: در حال مذاکره هستیم چون این کار بسیار پیچیده شده است و به دلیل پرداخت رقم های آنچنانی دستمزدها بسیار بالا رفته است و معضل اصلی سینما در حال حاضر بازیگر شده است. آنچه شما می خواهید به تعداد انگشتان یکدست نمی رسد و قحطی بازیگر شده و این مولود سیاست های غلط مدیران است که اجازه ندادند بدون سنجاق فکری پرورش استعداد در سینما داشته باشیم.

او گفت: از سوی دیگر مافیای خود بدنه سینما اجازه ورود چهره های جدید را نمی دهند و متولیان فرهنگی نیز ساز و کاری برای این امر در نظر نگرفته اند. متأسفانه آموزشگاه های بازیگری ما تبدیل به تجارت خانه شده اند و تنها از دختران و پسران جوان علاقه مند پول می گیرند، اما خروجی آن ها چیزی نیست و این افراد به حال خود رها می شوند. همان طور که گفتم در شرایط حال حاضر تنها کسانی که از آب گل آلود کرونا ماهی می گیرند بازیگران هستند و عده ای نیز این پول را می دهند و عرصه تولید دچار اخلال شده است.

لینک خبر :‌ هنر آنلاین
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰ سایت های دیگر : رادیو گفت و گو

تهران (پانا) - کارگردان فیلم سینمایی پوست معتقد است فرهنگ مردم هنوز ه این صورت نیست که فیلم ها را به صورت قاچاقی تماشا نکنند و اینکه از مردم بخواهیم درباره مسائل فرهنگی، فرهنگی برخورد کنند انتظار زیادی است.

بهمن ارک کارگردان سینما در گفت وگو با خبرنگار پانا درباره وضعیت اکران فیلم سینمایی پوست که در سی وهشتمین جشنواره فجر حضور داشت گفت: تهیه کننده این فیلم هنوز به جمع بندی برای اکران نرسیده است، فیلم هایی که در حال حاضر اکران می شوند نیز وضعیت نامعلومی دارند و ممکن است سینما دوباره به خاطر ویروس کرونا بسته شود.
ارک همچنین درباره اکران آنلاین فیلم سینمایی پوست تصریح کرد: تابع نظر تهیه کننده هستم زیرا تصمیم گیری در این باره اصلا به عهده من نیست همچنین اکران آنلاین یا اکران در سینما برایم فرقی ندارند. طبیعتا اکران در سینما به خاطر جوی که حاکم است حالت بهتری دارد اما ممکن است به خاطر وضع کنونی مجبور به اکران آنلاین شویم.
وی ادامه داد: در هر حال این فیلم به اکران آنلاین می رسد، زمانی که اکران فیلم ها در سینما به پایان برسد دوباره آن ها را به صورت مجازی در سایت های مختلفی ازجمله فیلیمو اکران می کنند پس اگر مخاطب بخواهد فیلم را ببیند حتما می بیند. اکنون جان مردم از همه چیز مهم تر است در این ایام رفتن به سینما خطر دارد پس راهکارهای جدی باید مطرح شود که یکی از این راهکارها اکران آنلاین است.
کارگردان فیلم پوست خاطر نشان کرد: قطعا با اکران آنلاین پول سرمایه گذار به او باز نمی گردد پس نمی توانم اکران آنلاین را توصیه کنم زیرا مشکلاتی در این مدل اکران نیز هست که باید حل شود.
ارک با اشاره به قاچاق فیلم و سریال در ایران گفت: فرهنگ مردم ما طوری نیست که بگوییم اگر فیلم به صورت قاچاق منتشر شد تماشا نمی کنند بلکه حتی استقبال هم می کنند، پس نباید از مردم انتظار داشته باشیم در مسائل فرهنگی، فرهنگی برخورد کنند زیرا با مردم در بسیاری از مسائل غیرفرهنگی برخورد می شود.
وی ادامه داد: انگار مسئولان برای رفع تکلیف کار انجام می دهند، دقت و توجهی در حل مسائل وجود ندارد. هیچ برنامه ای پشت فعالیت های فرهنگی نیست و از طرفی انتظار می رود بازخورد خوبی از مردم داشته باشیم نمونه کوچکش نیز همین اکران آنلاین است که هزینه اشتراک در سایت های مجازی را کم می کنند و از طرفی هزینه اینترنت را بالا می برند.

سینما به خاطر آسیب شناسی نشدن به این وضع کشیده شده است
این کارگردان با اشاره عدم آسیب شناسی مسائل پیش از تصمیم گیری های مهم درباره فرهنگی تصریح کرد: توسط رسانه ها می توانستیم آسیب شناسی کنیم اما متاسفانه هیچ توجهی به مصاحبه ها، تجزیه و تحلیل ها و آسیب شناسی هایی که صورت می گیرد نمی شود. آسیب شناسی باید از سمت متخصصان دیگری انجام شود اما به خاطر کم کاری آن ها ایراداتی که سینما دارد پنهان مانده و در این اوضاع کشیده شده است.
ارک در پایان سخنانش درباره واگذاری شبکه نمایش خانگی به صداوسیما گفت: در تلویزیون خط قرمزها زیاد است و به واسطه آن ها کارگردانان به هر موضوعی نمی توانند وارد شوند. اگر شبکه خانگی تحت نظر صداوسیما دربیاید قطعا سانسورها بیشتر می شود و موضوع سریال ها، همان موضوع سریال های تلویزیونی خواهند شد بنابراین مخاطبان آن ریزش خواهند کرد. مردم جذب شبکه نمایش خانگی شده اند و سریال ها را دنبال می کنند زیرا در آن ها به مسائلی پرداخته می شود که در تلویزیون ممنوع است.

لینک خبر :‌ خبرگزاری پانا
سمیرا افتخاری: در حالی که به نظر می رسید مردم از باز شدن سالن های سینمایی استقبال کنند، اما تشدید بیماری کرونا و بالا رفتن آمار فوت شدگان، باعث شد میزان مخاطبان افت کرده و تهیه کنندگان را از اکران منصرف کند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰

سرویس سینمایی هنرآنلاین : این روزها با توجه به تشدید بیماری کرونا در میان مردم و سه رقمی شدن آمار فوت شدگان، برخی از شهرها در وضعیت قرمز قرار گرفته اند و محدودیت ها بار دیگر خود را نشان داده اند. از همین رو حضور در سالن های سربسته مانند سالن های سینما و تئاتر جزو رفتارهای پرخطر اعلام شده و با وجود آن که سالن های سینما به شرط رعایت پروتکل های بهداشتی هم از سوی تماشاگران وهم از سوی سینماداران باز شده بود، اما حالا به نظر می رسد که این امر میسر نیست و در برخی از شهرها که وضعیت قرمز موجب شد تا سالن ها بار دیگر بسته شوند.

سینماها پس از چهار ماه تعطیلی بالاخره با اما و اگرهای بسیار در تیرماه بازگشایی شدند، در حالی که به نظر می رسید همه چیز خوب باشد و با فیلم هایی چون "شنای پروانه" و "خوب، بد، جلف 2: ارتش سری" مخاطبان پس از ماه ها در خانه نشستن و بسته بودن سینما ها، به سالن های سینمایی کشیده شوند، اما این اتفاق رخ نداد و متأسفانه فیلم ها نتوانستند از اقبال خوبی برخوردار شوند و تنها در یک هفته اول به فروش یک میلیارد تومانی دست یافتند.

فیلم ها تنها در همان چند روز ابتدایی فروش داشتند و پس از آن افت فروش و سالن های خالی از مخاطب. مردم هر روز با اخباری از افزایش بالای مبتلایان به کرونا مواجه هستند و آمار فوتی هایی که حالا به سه رقم رسیده است باعث شده تا باز هم دور جدیدی از محدودیت ها آغاز شود که بسته شدن برخی سالن های سینمایی در شهرستان ها موجب شد تا مخاطبان کمتری تمایل به دیدن فیلم در سالن سینما داشته باشند. حضور یک، دو یا سه مخاطب در سالن سینما پیش از این شاید تنها برای برخی از فیلم ها اتفاق می افتاد، اما امروز با توجه به اکران دو فیلم پرسروصدای جشنواره سی و هشتم که به نظر می رسید می توانند از فروش بالایی برخوردار باشند، نشان از این دارد که مخاطب هنوز به لحاظ روحی آماده حضور در سالن ها و مکان های سربسته نشده است و حاضر به پذیرش ریسک در سالن نشستند و فیلم دیدن، نیست. هرچند بسیاری معتقد هستند که سالن های سینمایی به مراتب از بسیاری از مکان های عمومی دیگر کم خطرتر است، اما از آنجایی که همواره فرهنگ و هنر در اولویت اول ما ایرانی ها نبوده و در سبد خانوار از جای کمتری برخوردار است، این اتفاق این روزها بیش از گذشته به چشم می آید. تا حدی که سالن داران نیز رفته رفته به این نتیجه رسیده اند که باز ماندن سالن سینما به مراتب هزینه بیشتری تا بسته بودن آن برایشان به همراه دارد.

این عوامل موجب شده تا در حالی که اعلام شد از 25 تیر سه فیلم تازه نفس به جمع فیلم های در حال اکران افزوده خواهد شد، برخی از تهیه کنندگان حاضر به پذیرش این ریسک نباشند و از اکران فیلم هایشان بر پرده سینما منصرف شوند تا شاید زمانی دیگر و وضعیتی بهتر بتوانند حاصل زحماتشان را بر پرده نقره ای سینما ببینند. از سوی دیگر سازمان سینمایی برای اکران فیلم ها حمایت های لازم را انجام نداده است و فیلم ها پس از پایان زمان اکران از پرده پایین کشیده می شوند که با توجه به وضعیت حال حاضر و بسته شدن سالن ها و نبود مخاطب، این یعنی ضرر کامل برای تهیه کننده و سرمایه گذاری که حداقل یک سال سرمایه اش را در این عرصه اصطلاحاً خوابانده است تا به سود برسد.

حال با توجه به این بحران جدی که گریبان سینما را گرفته است، باید دید مدیران فرهنگی و سینمایی چه تصمیماتی اتخاذ می کنند، چرا که باز شدن سالن های سینما نه تنها در ایران بلکه در سطح جهانی نیز گزینه مردودی است که باید روی آن بیشتر فکر می شد، بنابراین گزینه اکران آنلاین تنها گزینه ای است که باید روی آن جدی فکر شود و برای آن راهکارهایی در نظر گرفته شود تا علاوه بر این که این چرخه در حال گردش است، فیلمسازان نیز انگیزه لازم برای ادامه این مسیر را داشته باشند و بتوانند در شرایطی که اقتصاد جامعه با مشکل مواجه است، از پس هزینه ها برآمده و از تعداد بیکاران ناخواسته که به دلیل شیوع کرونا گریبان بسیاری را گرفته است، جلوگیری کنند.

لینک خبر :‌ هنر آنلاین
مسعود اطیابی معتقد است بازگشت سرمایه فیلم های میلیاردی در اکران آنلاین ممکن نیست و برای این بستر اکران باید فیلم و سریال هایی متناسب تولید شود.

مسعود اطیابی تهیه کننده و کارگردان سینما در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به اینکه قرار بود فیلم سینمایی تگزاس 3 در خارج از کشور ساخته شود، گفت: تگزاس 3 قرار بود در برزیل ساخته شود که به دلیل شیوع بیماری کرونا امکان این کار وجود ندارد، به همین دلیل منتظر هستیم شرایط مناسب شود تا بتوانیم راهی برای ساخت این فیلم پیدا کنیم.

وی درباره دیگر آثار سینمایی اش هم توضیح داد: 2 فیلم سینمایی انفرادی و دینامیت را آماده اکران دارم که متاسفانه شرایط فعلی شرایط مناسبی برای نمایش این فیلم ها نیست و برای اکران هم منتظر بهبود شرایط هستیم.

این کارگردان سینما تاکید کرد: البته برای دینامیت فعلاً منتظر هستیم تا پروانه نمایش صادر شود تا بعد ببینیم می توان این فیلم را اکران کرد یا خیر.

وی با اشاره به اینکه این روزها برخی از فیلم ها اکران آنلاین می شوند، توضیح داد: انفرادی و دینامیت هیچکدام مناسب اکران اینترنتی نیستند و باید در سینماها روی پرده بروند. البته با توجه به اینکه ایام محرم و صفر هم نزدیک هستند نمایش فیلم ها محدودتر خواهد شد و به احتمال بسیار این فیلم ها بعد از پایان محرم و صفر روی پرده سینما بروند.

اطیابی گفت: معتقد هستم با توجه به اینکه پتانسیل اکران آنلاین در کشور ایجاد شده است، باید فیلم هایی مناسب این نوع از اکران ساخته شود تا بتوان از این ظرفیت نهایت استفاده را کرد، مانند دوره ای که تلویزیون برنامه خوبی برای تولید تله فیلم ها اجرا کرده بود و مردم نیز از آن استقبال می کردند.

وی توضیح داد: ساخت فیلم و سریال برای اکران های آنلاین می تواند مخاطبان بسیاری را برای این نوع از اکران ایجاد کند و در کنار آن باعث اشتغال زایی در سینمای ایران نیز می شود.

این کارگردان سینما بیان کرد: معتقدم ساخت فیلم های کمدی مخصوص اکران آنلاین نیز می تواند موفقیت های خوبی در برداشته باشد.

اطیابی در پایان گفت: نباید فراموش کرد که فیلم هایی که چند میلیارد هزینه تولیدشان می شود، در اکران آنلاین نمی توانند بازگشت سرمایه داشته باشند به همین دلیل این فیلم ها باید در سینماها نمایش داده شود.

کد خبر 4968945

نیوشا روزبان

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
با اکران فیلم زن ها فرشته اند 2 از هفته آینده باید منتظر یک کمدی بی مایه، ضعیف و مبتنی بر طنزهای کلامی و رقص و آواز از آرش معیریان باشیم.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰

به گزارش خبرنگار حوزه سینمایی گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا ،در هفته ای که پشت سر گذاشتیم شورای صنفی نمایش در تازه ترین تصمیم خود مقرر کرد فیلم های سینمایی زن ها فرشته اند 2 به کارگردانی آرش معیریان و تهیه کنندگی محمدحسین فرحبخش در گروه ماندانا، آنجا همان ساعت ساخته سیروس الوند در گروه ایران و فیلم کودک پیشی میشی ساخته حسین قناعت در گروه بهمن از روز چهارشنبه 25 تیر اکران شوند.

البته در این میان تهیه کننده فیلم پیشی میشی روز چهارشنبه هجدهم تیرماه اعلام کرد که به خاطر گسترش دوباره کرونا و تعطیلی احتمالی سینماها به خصوص در شهرستان ها از اکران انصراف می دهند.

از سوی دیگر، به نظر می رسد آرش معیریان در تازه ترین اثر خود بازهم در ادامه ساخت کمدی های بی مایه و سطحی، فیلمی سرشار از لودگی و طنزهای کلامی روانه اکران خواهد کرد. او پس از تجربه تدوین چندفیلم سینمایی در اواخر دهه هفتاد، کارگردانی را با کمدی پرفروش کما در سال 1382 آغاز کرد و در ادامه فعالیت خود، فیلم هایی را ساخت که با مؤلفه های خاصی شناخته می شدند.

تنها نگاهی به اسامی این فیلم ها که در پانزده سال اخیر ساخته شده و اغلب روی پرده رفته اند، می تواند تا حد زیادی محتوای آن را روشن سازد؛ آثاری همچون شارلاتان، چپ دست، شیر و عسل، داماد خجالتی، فیتیله و ماه پیشونی، آس و پاس، دریاکنار، خالتور، دم سرخ ها و آپاچی که معمولاً نام محمدحسین فرحبخش و عبدالله علیخانی را به عنوان تهیه کننده در کنار خود داشتند.

با انتشار پوستر و تیزر فیلم زن ها فرشته اند 2 یک هفته مانده به اکران،احتمالاً باز هم شاهد اکران فیلمی خواهیم بودم که تحت لوای کمدی با فیلمنامه ای ضعیف و آبکی تنها بر طنزهای کلامی، حرکات موزوزن و آواز و موقعیت های فانتزی در پی جذب مخاطب است.اتفاقی که در فیلم های قبلی معیریان نیز رخ داد و اصطلاحاتی همچون کمدی آبگوشتی ، آبکی ، بزن دررویی ، فیلم های شانه تخم مرغی(هنگام پخش در شبکه نمایش خانگی) و کمدی مبتذل را در سینمای ایران رایج کرد.

زن ها فرشته اند2 اثری است که با توجه به ترکیب بازیگران، سابقه کارگردان و البته تهیه کننده و تیزر منتشرشده مشخصاً برای گیشه ساخته شده است. شاید بتوان این فیلم را یکی از کم کیفیت ترین آثار پیش بینی کرد، این فیلم از دسته آثار ملقب به سوپرمارکتی بوده که در زمان کم و با بودجه ای محدود به دنبال گیشه است.

آن گونه که در خبرها آمده، زن ها فرشته اند 2 یک کمدی-فانتزی است که از 25 تیر در 200 سالن سینما در سراسر ایران روی پرده خواهد رفت. سری اول این فیلم به کارگردانی شهرام شاه حسینی در سال 1386 ساخته شد.

محمدرضا شریفی نیا، نیوشا ضیغمی، سحر قریشی، نسرین مقانلو، میرطاهر مظلومی، علی صادقی، مریم سعادت، سیروس همتی، مهتاج نجومی، شهین تسلیمی، حسین ملکی، احمدرضا موسوی، صدیقه کیانفر، شیرین ایزدی، آیدا نوری و مهدی صارمی بازیگران این کمدی هستند.

انتهای پیام/4104/

لینک خبر :‌ خبرگزاری آنا
تهران- ایرنا- دولت یازدهم در شرایطی کشور را تحویل گرفت که سینمای ایران به عددی تک رقمی در میزان میلیونی تماشاگر و فروشی کمتر از 30 میلیارد تومان در سال 92 رسیده بود؛ اما با تلاش های دولتمردان علاوه بر آشتی مردم با سینما در دولت یازدهم، نور امید به هنر هفتم بازگشت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰ سایت های دیگر : روزنامه بانی فیلم

سینما را می توان میدان بازی قدرتمند و وسیع اعمال اندیشه های گوناگون اجتماعی، فرهنگی، سیاسی دید که دولت ها بسته به آگاهی و توان سخت افزاری و نرم افزاری خود، از آن در عرصه ملی و بین المللی استفاده می کنند. این استفاده در قالب های مختلفی چون ساختن معانی جدید و برساختن و بازسازی مفاهیم قدیمی تر جلوه گر می شود؛ چنانچه می بینیم که سینمایی چون هالیوود در دستان دولت آمریکا، وسیله قدرتمندی برای اشاعه جلوه جذابی از سبک زندگی آمریکایی، تحریف هایی تاریخی و تسویه حساب های سیاسی و بیشمار عرصه هایی است که دولت از طریق سینما و به شیوه و در میدانی غیرجنگی اما بسیار موثر و قدرتمند، اثر می گذارد.

در ایران نیز مسوولان امر مدت هاست که به این مهم واقف گشته و اهمیت آن را گوشزد کرده اند؛ در واقع شناسایی و تشخیص اهمیت این موضوع (کیفیت رابطه دولت و سینما) بسیار مهم اما گام اول در راستای موفقیت در اثرگذاری این عرصه است. گام های بعدی باید شناسایی و ارتقا این رابطه باشد.

بر این اساس در دولت تدبیر و امید توجه ویژه ای به موضوع سینما و فیلم های سینمای شد و اقداماتی که در این راستا صورت گرفت باعث اقبال دوبارۀ مردم به هنر هفتم گردید، به صورتی که برخی از منتقدان این دوره به مثابۀ آشتی دوباره مردم و سالن های سینمایی تلقی می کنند.

با نگاهی به میزان ساخت، اکران و فروش آثار سینمایی بین سال های 88 تا 92 نشان از کاهش و کوچک شدنی در تولیدات سینمایی دارد که با توجه به احوالات سیاسی و تاثیرپذیری سینما از بستر اجتماعی، موضوعی روشن و قابل درک است. در این چهارسال به موازات کاهش تولیدات سینمایی و همچنین کاهش آثاری که مجوز اکران دریافت کرده اند، میزان مخاطبان و به تبع آن فروش سینمایی کاهش می یابد؛ چنان که از 11 میلیون بیننده آثار سینمایی در سال 89 به رقم 5/7 میلیون نفر در سال 92 می رسیم.

کاهش تولید محتوا، کوچک شدن عناوین پروانۀ ساخت و نمایش گرفته، لیست طولانی ای از فیلم های توقیف شده و بی میلی و دلخوری سینماگران نسبت به کنشگری فعال در این عرصه، را می توان از جمله مهمترین علل بازدارنده در تولید آثار سینمایی در این سال ها دانست. موضوعی که به تبع آن رغبت و اقبال مخاطبان نسبت به تولیدات سینمایی کاهش یافت و در آخرین سال های دولت دهم شاهد کمترین میزان از استقبال و دیدن فیلم ها بر پردۀ نقره ای هستیم.

دولت یازدهم در شرایطی کشور را تحویل گرفت که سینمای ایران به یک عدد تک رقمی در میزان میلیون تماشاگر و فروشی کمتر از 30 میلیارد تومان در سال 92 و به مرز ورشکستگی رسیده بود. در دولت یازدهم یکی از دغدغه ها در عرصه سینما، افزایش مخاطبان بود. این دغدغه در حالی به عنوان یک اولویت قرار گرفت که هنوز امکان اکران همزمان آثار سینمایی در تهران و شهرستان ها وجود نداشت و بسیاری از آثار سینمایی با فاصله زمانی بسیار زیاد در شهرستان های مختلف و در سالن های مندرس اکران می شدند. تلاش برای تجهیز همه سالن های سینمایی به سیستم دیجیتال از طریق مؤسسه سینماشهر به عنوان بازوی اجرایی سازمان سینمایی در امور زیرساختی در دستور کار قرار گرفت و این مهم با بودجه بیش از10 میلیارد تومانی وزارت ارشاد به سرانجام رسید.

با این طرح سینماهای سراسر کشور دیجیتالی شدند تا امکان اکران همزمان همه فیلم های سینمایی در تهران و شهرستان تا پایان سال 92 و اوایل سال 93 محقق شود.
ایجاد اکران همزمان فیلم های سینمایی در تهران و شهرستان ها موجب افزایش تعداد مخاطبان شد به گونه ای که در سال 93 سینمای ایران با رشد قابل توجه مخاطبان و میزان فروش نسبت به سال های 91 و 92 روبرو بود.

بر اساس گزارش معاونت توسعه فناوری و مطالعات سینمایی () تعداد تماشاگران سینمای ایران در فروردین ماه سال 1392 از یک میلیون و 230 هزار نفر به سه میلیون و 202 هزار نفر می رسد؛ دو میلیون افزایش مخاطب در این بازه زمانی که نشان از رشد شصت درصدی مخاطبان سینمارو دارد، یکی از برجسته ترین مولفه ها و دستاوردهای دولت یازدهم در آشتی دادن مخاطبان با سالن های سینمایی است.

دولت یازدهم برنامه ها و اقدامات گسترده ای را برای بهبود احوال سینمای ایران در دستور کار قرار داد که افزایش میزان تولیدات سینمایی، افزایش فروش فیلم ها، اقبال مجدد فیلمسازان و سینماگران به تولید آثار و استقبال و آشتی دوبارۀ مخاطبان با سالن های سینما نشان از موفقیت این برنامه ها و اقدامات بوده است.

تاسیس مدرسه عالی سینما که بعدها به مدرسه سینمای ملی تغییر نام داد، جدا شدن بخش بین الملل جشنواره فیلم فجر از بخش سینمای ایران، بازگشایی خانه سینما تا مرحله برگزاری مجمع عمومی و انتخاب هیأت مدیره و مدیرعامل جدید، افزایش دو برابری (100درصد) مخاطبان سینمای ایران، اجرای طرح جهادی استقرار و نصب سامانه دیجیتال نمایش در کلیه سینماهای کشور، کاهش فشار مالیاتی بر حوزه سینما از طریق اصلاح آیین نامه اجرایی، تشکیل کارگروه مشترک حل مسایل مالیاتی سینما، سهیم کردن اهالی سینما و صنوف سینمایی در نظام تصمیم گیری سینما نظیر شورای پروانه ساخت، شورای صنفی نمایش، هیأت اجرایی طرح کمک هزینه بیکاری، شورای فرهنگی مؤسسات تابعه و غیره از دیگر اقدامات و فعالیت های سازمان سینمایی در دولت یازدهم به شمار می آید. ضمن این که با تشکیل گروه هنر و تجربه از سال 93 بسیاری از فیلم هایی که به طور مساوی شانس اکران نداشتند، در بخش دیگری به نمایش درآمدند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
در روزهایی که شیوع کرونا در کشور و به ویژه در پایتخت دوباره اوج گرفته، برخی پروژه های تصویری همچنان در حال فیلمبرداری هستند و با توجه به برخی اخبار غیر رسمی منتشرشده از ابتلاء عوامل آنها، این سوال مطرح است که آیا نظارتی بر رعایت پروتکل های بهداشتی در این پروژه ها صورت می گیرد؟

به گزارش ایسنا، اسفند سال قبل در پی شیوع کرونا کارگروه مدیریت بحران کرونا خانه سینما تشکیل شد و با پیگیری های جدی انجام شده، فیلم ها و سریال های در حال فیلمبرداریِ آن مقطع متوقف شدند که البته فعالیت خود این کارگروه بعد از مدتی ادامه پیدا نکرد.

حالا پس از آن که مدتی قبل با هماهنگی ستاد ملی مقابله با کرونا اجازه فیلمبرداری به پروژه های نیمه کاره و آنهایی که مشغول پیش تولید بودند صادر شد، برخی گروه ها فیلمبرداری فیلم یا سریال خود را آغاز کردند که البته در آن روزها تقریباً شرایط بیماری در جامعه تحت کنترل بود اما از حدود 10 روز قبل که شیب آمار مبتلایان به کرونا هر روز صعودی می شود نگرانی هایی درباره این پروژه ها نیز به وجود آمده است؛ به ویژه آن که در چند روز گذشته خبرهایی در فضای مجازی از چند پروژه منتشر شده مبنی بر این که چند تن از عوامل فیلمبرداری به ویروس کرونا مبتلا شده اند.

پیگیری های ایسنا حاکی از این است که بر خلاف ماه های نخست شیوع کرونا، کمیته ویژه ای برای رصد کردن فعالیت این گروه ها وجود ندارد و احتمالاً خود آنها موظف به رعایت توصیه های بهداشتی هستند، در واقع باید به مسئولیت و وظیفه شخصی هر فرد دلخوش بود؛ هر چند به طور کلی تعداد پروژه های سینماییِ در حال فیلمبرداری خیلی زیاد نیست، چون بر اساس همین پیگیری ها به نظر می رسد با وجود آن که تعداد بیشتری از گروه ها حتی در حوزه شبکه نمایش خانگی، مرحله پیش تولید را پشت سر گذاشته اند اما برای شروع فیلمبرداری فعلا تردید دارند؛ چرا که با اوج گیری دوباره کرونا نوعی بلاتکلیفی و گمانه زنی از احتمال توقف دوباره فعالیت ها وجود دارد.

البته این نگرانی در حوزه اکران هم هست؛ کمااین که تاکنون برخی شهرهای با وضعیت قرمز از جمله مشهد، کاشان و استان البرز با تعطیلی دوباره سینماها مواجه شده اند.

درباره فعالیت پروژه های سینمایی و نیز مبتلا شدن برخی عوامل پویان کفیلی - رئیس انجمن دستیاران فیلمبردار سینمای ایران - به ایسنا می گوید: من هم این موضوع را شنیده ام ولی دوستان گفته اند این موارد مربوط به همراهان پروژه ها بوده نه عوامل اصلی. همچنین فعلا (تا لحظه تنظیم این گزارش) دستوری برای توقف فیلمبرداری ها نیامده است.

او اضافه می کند: برای پیگیری نحوه رعایت توصیه های بهداشتی هم دستگاه و سیستمی برای نظارت بر پروژه ها وجود ندارد. ما خودمان یک دستورالعملی را تهیه کرده بودیم که بعضی دوستان پیگیر شدند و آن را خواستند و البته اطلاع دارم در پروژه آقای قرایی هم چند پروتکل به طور شخصی ترجمه شده و مورد استفاده قرار گرفته است.

وی با اشاره به وضعیت برخی گروه هایی که از آنها مطلع است، ادامه می دهد: فیلمبرداری لحظه ای و دیگر هیچ کاوه قهرمان تمام شده است و فیلم های کیارش اسدی زاده (مجوز خروج)، نرگس آبیار (بی وقتی)، سعید سهیلی (گشت ارشاد 3) و محسن قرایی (بی همه چیز) را در جریان هستم که در حال فیلمبرداری هستند. ضمن این که نزدیکترین فیلمی هم که خبر دارم کارش به زودی شروع می شود فیلم آقای فرهادی است که در شیراز کلید می خورد.

بر اساس این گزارش فیلمبرداری ستاره بازی هاتف علیمردانی احتمالا اخیرا تمام شده یا به زودی به پایان می رسد. گل به خودی به کارگردانی احمد تجری به تازگی جلوی دوربین رفته و فیلم جدید وحید جلیلوند با نام شب، داخلی، دیوار هم در مرحله پیش تولید است. همچنین صحنه زنی علیرضا صمدی و کوسه علی عطشانی از دیگر پروژه هایی هستند که طبق آخرین خبرهای منتشر شده پیش تولید خود را سپری می کنند.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
اکنون با اوج گیری کرونا برخلاف خواست که این گروه خاص که اظهارنظرهای آتشین نیز داشته اند، سالن های سینما در مشهد، کرج و کاشان تعطیل شده و قاعدتاً اگر کرونا با همین وسعت شیوع پیدا کند، این شیوع به سایر نقاط نیز تسری خواهد یافت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : روزنامه بانی فیلم تابناک گیلان

پس از آنکه سالن های سینما در سه شهر ایران تعطیل شد، این احتمال بیش از پیش تشدید شد که فعالیت های فرهنگی و هنری به ویژه سالن های سینما، تئاتر و موسیقی به عنوان مراکز اجتماع تعطیل شوند؛ اقدامی که در صورت وقوع شرایط اقتصادی اهالی فرهنگ را پیچیده تر از اکنون خواهد ساخت و باید با پیوست های اقتصادی برای حمایت از این بخش که بیشتری تعطیلی و یکی از بیشترین لطمه ها را متحمل شده، چنین تصمیمی اخذ شود.

به گزارش تابناک ؛ پس از شیوع کرونا، سالن های سینما، تئاتر و موسیقی و برنامه های مرتبط از سوم اسفند 1398 و در آستانه اکران نوروزی 1399 تعطیل شد و این تعطیلی تا اول تیر 1399 تداوم یافت؛ تعطیلی چهار ماهه ای که فشار شدیدی به اقشار مختلف فرهنگی و هنری به ویژه به اهالی سینما به عنوان تولیدکنندگان گران ترین محصول فرهنگی در ایران وارد کرد. بسیاری از سالن ها به تعدیل گسترده کارکنان شان در همان بدو تعطیلی یا ماه ها بعد اقدام نمودند و مشوق های جزئی که از سوی سازمان سینمایی ارائه شده بود نیز نتوانست این روند را متوقف سازد.

بازگشایی اغلب اماکن کشور از جمله سالن های سینما، تئاتر و موسیقی و از سرگیری فعالیت ها برای جلوگیری از تبعات تعطیلی طولانی که معیشت گروه بزرگی از مردم را تحت الشعاع قرار داده بود، قاعدتاً با افزایش شمار مبتلایان به کرونا و ثبت رکوردهایی در این زمینه همراه شد که نگرانی ها را تشدید نمود. سالن های سینما به واسطه تجمع و تراکم جمعیت جزو آخرین مراکزی بود که بازگشایی شد و همین مسئله اعتراض برخی از اهالی سینما را در پی داشت که تاکید می کرد رستوران ها و بسیاری از اماکنی که ریسک ابتلای کرونا در آنها بیشتری است، بازگشایی شده اما سینما بازگشایی نشده است.

این گروه از اهالی سینما که عمدتاً سالن داران و برخی تهیه کنندگان آثاری تجاری را شامل می شوند، اکنون نیز مخالف سرسخت تعطیلی مجدد سالن های سینما هستند. اکنون با اوج گیری کرونا برخلاف خواست که این گروه خاص که اظهارنظرهای آتشین نیز داشته اند، سالن های سینما در مشهد، کرج و کاشان تعطیل شده و قاعدتاً اگر کرونا با همین وسعت شیوع پیدا کند، می تواند این تعطیلی سالن های سینما به سایر نقاط ایران نیز تسری یابد و شاهد موج دوم تعطیلی سالن های سینما باشیم که فشار شدیدتری به مخاطبان می آورد.

باید در نظر داشت، تابستان آخرین فرصت طلایی برای فروش سالن های سینما در ایران است و معمولاً با آغاز ایام عزاداری های محرم و صفر فروش سالن های سینما کاهش می یابد. البته بازگشایی سالن های سینما تا پایان تابستان با شرایط کنونی نیز نمی تواند حتی هزینه های سالن های سینما را پوشش دهد، چرا که بسیاری از سانس های سینما با کمتر از ده نفر برقرار می شود که فاقد منطق اقتصادی است. در واقع به زعم بسیاری از ناظران، وضعیت فعلی تفاوت چندانی با تعطیلی سالن های سینما ندارد و صرفاً تداومش می تواند به عاد ی سازی شرایط و بازگشت مردم به سینما به مرور زمان کمک کند.

اگر بار دیگر سالن های تئاتر، موسیقی و سینما تعطیل شوند، قاعدتاً بازگشایی و عادی سازی وضعیت در این بخش ها به ویژه سینما بسیار دشوارتر از اکنون خواهد بود اما قاعدتاً وقتی بحث سلامت عموم مردم مطرح باشد، شرایط به گونه دیگری پیش می رود. در این شرایط اگر تعطیلی سراسری سالن های سینما، تئاتر و موسیقی رخ دهد، انتظار می رود این بار با پیوست اقتصادی همراه باشد و ملاحظاتی برای حفظ حیات واحدهای فرهنگی و هنری تا رفع شرایط اضطراری فراهم باشد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری تابناک
به تصویر کشیدن خصوصی سازی در موضوعاتی مثل هپکو، ماشین سازی، آذراب و دشت مغان در سینما، می تواند مانع تکرار چنین اشتباهات بزرگی شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹

به گزارش سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، دومین نشست از سلسله نشست های تخصصی – مشورتی دولت سایه با جمعی از هنرمندان جوان عرصه سینما در دفتر نماینده رهبرانقلاب در شورایعالی امنیت ملی برگزار شد. در نشست قبلی مسئله نسبت هنرمندان و به طور خاص تر سینماگران و صنعت سینما با انقلاب اسلامی و دولت جمهوری اسلامی مورد بررسی این جمع قرار گرفته بود.

مشکلات خصوصی سازی را به تصویر بکشید

دکتر جلیلی در ابتدای سخنان خود در این نشست، اظهار داشت: رسالت سینما این است که سایه به سایه تحولات کشور را دنبال کند وسینماگر ما اگر جایی می بیند کار خوبی صورت میگیرد با هنرش آن را حمایت کند، همچنان که اگر خطایی می بیند داد بزند تا جلو خطای گرفته شود. اگر جایی هم کاری ناقص است با هنرش برای تکمیل آن گام بردارد و اگر می خواهیم جامعه رشد کند این نگاه: تایید. تصحیح. تکمیل ؛ نه فقط در سینما، بلکه در بقیه هنرها و رسانه ها از شعر تا منبر و... نیز باید مورد توجه باشد.

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام افزود: سینما می تواند روندهای کشور را تصحیح و تکمیل کند. اگر کسانی خواستند در این مسیر حرکت کنند، وظیفه ماست که به آنها کمک کنیم و موانع را از سر راهشان برداریم.

وی دراین باره با ذکر یک مثال از پیگیری و تصحیح روند کشور توسط دانشجویان دانشگاه سهند تبریز، تصریح کرد: پیش از این جلسه، جلسه ای با دانشجویان دانشگاه سهند داشتیم که در آن گزارشی از فعالیت های دانشجویی ضدفساد ارائه شد. این دانشجویان همت کردند و مشکلات عدیده خصوصی سازی ماشین سازی تبریز را فریاد زدند؛ سرمایه ای نزدیک به چند هزار میلیارد به فردی واگذار شده بود که اهلیت این کار را نداشت؛ دانشجویان تا آخرین لحظه، این مسئله را پیگیری کردند و قوه قضائیه نیز او را خلع ید کرد و تلاششان به ثمر نشست.

نماینده رهبرانقلاب در شورایعالی امنیت ملی در همین رابطه افزود: در جلسات دیگری کارگران هپکو، آذرآب و کشت و صنعت دشت مغان اینجا آمدند و مشکلات خود را مطرح کردند. طبیعتا جنس موضع گیری و اعتراض امثال بنده در این موارد، با جنس اعتراض اهالی هنر متفاوت است. شما میتوانید این مشکلات را با زبان هنر در قالب فیلم سینمایی و مستند، به تصویر بکشید و فضای رسانه ای را به نفع مردم تغییر دهید. مشکلات اخیر در خصوصی سازی چند شرکتی که ذکر شد، یکی از مصادیق مناسب جهت ورود اهالی سینما به این مسائل است تا به اصلاح روند بپردازند.

حقیقت گرایی؛ غایت یک سینمای متعهد

دکتر جلیلی با بیان این نکته که سینما یک قدرت است ، گفت: برداشت من به عنوان یک مخاطب اینست که همانگونه که اسلحه یک قدرت است و می تواند فردی را از پا در بیاورد؛ سینما هم بمثابه یک ابزار قدرتمند، می تواند حق را باطل و باطل را حق نشان دهد.

عضو شورای راهبردی روابط خارجی کشورمان در همین خصوص، اظهار داشت: : در همین ایام کرونا فیلمی درباره چرچیل دیدم که آدمی با آن شخصیت منفور را که در همین اعتراضات ضد نژادپرستی اخیر از ترس تخریب، مجسمه اش در میدان شهر را می پوشانند، به گونه ای در فیلم نمایش می دهد که مخاطب از او برداشت مثبت داشته باشد، این قدرت سینما است که میتواند شخصیتی غلط از یک چهره ارائه دهد که موجب تحسین مخاطب شود.

وی افزود: عکس آن نیز ممکن است؛ مثلا برای متوجه کردن مخاطبین به یک حقیقت که در شرایط عادی کسی به آن توجه نمی کند، یک فیلم می تواند آن را به گونه ای بیان کند که اشخاصی هم که با آن قرابت فکری ندارند به حقیقت متمایل شوند و آن را تصدیق نمایند؛ این کار از جنس روشنگری بوده و بسیار ارزشمند است.

وی افزود: اعتقاد ما در جمهوری اسلامی این است که قدرت سینما به صورت ایجابی یا سلبی باید در جهتی باشد که انسان ها، جوامع، مناسبات اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی را به حقیقت نزدیک کند؛ سینمای متعهد را ما اینگونه تعریف میکنیم.

جلیلی در توضیح مفهوم حقیقت گرایی در سینمای کشورمان، اظهار داشت: انقلاب اسلامی و دفاع مقدس انصافا به تنهایی یک گنج بزرگ از مضامین است اما طیف موضوعات تنها محدود به اینها نیست. موضوعات فراوان دیگری هم وجود دارد که در همهٔ آنها باید ابتکار عمل داشت. موضوعات اجتماعی نظیر احسان، انفاق، مسائل حوزه محیط زیست، حقوق کودکان، زنان و سالمندان و... فرصت هایی از این قبیل است. در همهٔ این ها ابتکار عمل باید در دست هنرمندان متعهد باشد.

وی خاطرنشان کرد: فعالیت های عمومی که در سالهای اخیر جهت خدمت رسانی و مقابله با حوادث طبیعی نظیر زلزله کرمانشاه و سیل خوزستان صورت گرفت از دیگر مصادیق است. مبارزه با فشارتحریم ها، خدمات در زمینه علمی و فناوری و مقابله با دشمنان در عرصه دیپلماسی، موضوعاتی است که جای کار بسیاری دارد. هر کدام از این مواردی که مطرح شد می تواند موضوع فیلم یا مستند شما قرار بگیرد. هرکس می تواند مطابق با ذوق و علاقه اش موضوع خود را انتخاب کند و به تهیه اثر هنری خود بپردازد. نظام نیز باید زمینه کار در این موضوعات را برای سینماگران فراهم کند و از جنبه های مالی، امکاناتی و نرم افزاری و اطلاعاتی آنها را پشتیبانی نماید.

وی در این باره ادامه داد: این تعبیری که رهبری فرمودند: جنگ، گنج است یک حقیقت است. واقعا سوژه های بسیار ارزشمندی در دفاع مقدس وجود دارد. اخیرا فیلم 1917 را دیدم، حداقل به عنوان یک شاهد می گویم که صدها سوژه جذاب تر از آن در جنگ ما بوده است. بیش از چهل سال است که از انقلاب می گذرد، بعضی از موضوعات مغفول واقع شده است. وقتی آنها درباره چرچیل فیلم می سازند خب شخصیت شهید رجایی که از کودکی تا ریاست جمهوری و شهادت، اصلا قابل مقایسه با او نیست. چرا ما اینکار را انجام نمی دهیم که نه ایران بلکه مخاطب جهانی می تواند مجذوب این شخصیت شود.

دکتر جلیلی در جمع بندی این بخش از سخنانش با انتقاد از سریال های نوروز 99 سیما، گفت: سریال های نوروزی امسال با مسائلی که امروز نیازمند پرداختن به آنها هستیم، هیچگونه قرابتی نداشت. باید پرسید این فیلم چه موضوعی را به حقیقت نزدیک می کند؟ متاسفانه حتی لبخندی را هم بر لب مخاطب نمی نشاند. خاطرم هست اعلام شد که در یک مقطع زمانی ده ساله در صدا و سیما چند صد تله فیلم ساخته شده است؛ خب این تعداد فیلم می بایست به شکل موثری در جهت تبیین حقایق باشد که حداقل یک درصد آن در ذهن مخاطب ماندگار شود.

در کشور امکانات کم نداریم!

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به بودجه سالانه کشور در عرصه فرهنگی، خاطرنشان کرد: در سال 99 که شاید سخت ترین سال بودجه ای کشور است، رقم های هزار میلیاردی در حوزه فرهنگ تخصیص داده شده است. با این حجم بودجه نباید هنرمند متعهد ما بخاطر سخن حقی که در راستای منافع نظام اسلامی می خواهد بیان کند، محتاج امکانات بماند. اگر می گوییم حکمرانی، اگر می گوییم سیاست ورزی، به این معنی است که باید امکانات کشور را در جهت حق سوق بدهیم، نه در جهت منافع شخصی.

دکتر جلیلی تصریح کرد: از یک سو جمهوری اسلامی را متهم می کنند به انحصار طلبی، از سوی دیگر می بینید که بعضاً امکانات جمهوری اسلامی در جهت عکس اهداف آن هزینه می شود. یعنی تخصیص این امکانات اتفاقا در جای دیگری انحصاری می شود. به گونه ای که بسیاری از هنرمندان انقلابی ما درخواست دارند که حداقل بخشی از این امکانات در راستای نمادهای انقلاب هم جهت پیدا کند!

نماینده رهبرانقلاب در شورایعالی امنیت ملی اظهار داشت: باید مختصات وضع موجود هنرمندان متعهد در همهٔ حوزه ها مشخص شود. در نیروها، از نویسنده و کارگردان و تهیه کننده و مدیر سینمایی و... که در چه وضعیتی قرار دارند. نهادهایی که بودجه و امکانات کلان دریافت می کنند، ، باید مشخص شود که از این امکان چه استفاده ای می کنند و خروجی کارشان چیست؟

شهید باقری های عرصه فرهنگ بشوید

جلیلی در ادامه سخنان خود، ارائه راهکار توسط خود اهالی سینما جهت بهبود وضعیت سینمایی کشور در جنبه های گوناگون را لازمه اصلاح وضع موجود دانست و بیان کرد: نقد بودجه ها و امکانات نهادها در این حوزه و ارائه راهکار برای اصلاح وضع موجود چه به لحاظ نرم افزاری و سخت افزاری، لازم است؛ شما سینماگران نباید جهت اصلاح این وضع منفعل شوید و کارها را به دیگران واگذارید.

وی اظهار داشت: اینکه شهید باقری نقشه پهن می کرد و می گفت بایستی وجب به وجب پیش برویم تا در نهایت خرمشهر را آزاد کنیم. شما هم این نقشه را در فرهنگ ترسیم و دنبال کنید که چگونه می شود به نقطه مطلوب رسید. یکی از مصادیق برای این کار می تواند مطالبه گری از برخی مسئولین مربوطه در دولت و نهادها باشد. این همه بودجه و امکانات که در دست شماست بیایید گزارش بدهید، بر چه مبنایی و چه نقشه راهی هزینه می شود؟ آیا نمی شود بهتر عمل شود؟

جلیلی در جمع بندی این بخش سخنانش، تصریح کرد: ما باید بدانیم که ابزارها را چگونه به کار بگیریم. یکی از آن ها قانون است یکی از آن ها پیگیری است، یکی از آن ها مطالبه رسانه ای است و یکی از آن ها گفتگوی مستقیم با مسئولین امر است؛ چراکه امکان دارد بسیاری از نواقص از روی غفلت باشد.

مستندسازی به شرط تحقیقات جامع و دقیق

دکتر جلیلی در بخش دیگری از سخنان خود با توصیه هنرمندان انقلابی به الزام در رعایت دقت و انصاف در متن اثر هنری خود، عنوان کرد: یک نکتهٔ دیگر که همیشه باید به آن توجه داشت این است که قرار نیست که هر آن چیزی که ما به عنوان نیروهای انقلابی در اثر هنری بیان می کنیم، درست باشد و همه را ملزم به اجرای آن بدانیم. این که می گوییم سینما یک قدرت است، اگر این قدرت دست من باشد و از آن استفاده غلط کنم، باز هم غلط است. قرار نیست اگر اسلحه ای به نام دوربین را در اختیار داریم، پس هر چه من می گوییم درست باشد.

وی دراین باره افزود: مرداد سال گذشته در سفری که به استان هرمزگان داشتیم، یکی از دغدغه های نیروهای انقلابی این استان مسائل صیادی بود که با پخش مستندی آن را به نمایش گذاشتند. با حضور صیادان و نمایندگان اتحادیه های صیادی جلسه ای برگزار شد و آنها نسبت به موضوعی اعتراض داشتند و مشکلات خود را بیان نمودند. کارگروه شیلات ما مسئول رسیدگی به این موضوع شد و جلسهٔ دیگری را با حضور دانشگاهیان، نمایندگان جامعه صیادی و مسئولان سازمان شیلات از جمله معاون این سازمان برگزار کردیم که حدود پنج ساعت به طول انجامید. مسئولان شیلات شمال کشور و همچنین مسئولان شیلات هرمزگان و بوشهر نیز حضور داشتند. پنج ساعت بحث کردیم و بعد متوجه شدیم برخی از بحث هایی که دوستان ما و صیادان به آنها اعتراض داشتند، پاسخ هایی دارد که معاون شیلات آنها را بیان کرد. دوستان صیاد نسبت به بخش مهمی از این توضیحات قانع شدند و برخی از این پاسخ ها را قبول داشتند. عرض من این است که اگر مستندی ساخته می شود باید حقیقت را بیان کند. حالا چون دوربین در اختیار داریم و مثلا در عرصه سیاسی رقیب دولت هستیم نباید با موضوعات گزینشی برخورد کنیم!

وی اضافه کرد: اگر من یک سینماگر هستم و می توانم یک مسئله را با هنرمندی روایت کنم به این معنی نیست که جامعه شناس یا تاریخ دان هم هستم. برای تولید یک مستند باید یک کار جامع صورت بگیرد تا در نهایت آن کس که هنر روایت گری دارد، بتواند با هنر خود آن روایت را به حقیقت نزدیک کند. اگر مشاهده می کنید که برخی مستندها یا حتی فیلم های اجتماعی در دنیا اثرگذار می شود، به دلیل این است که در آن موضوع کار جامع صورت میدهند.

عضو شورای راهبردی روابط خارجی کشورمان در ادامه عنوان کرد: کلیت سینما مجموعه ایست از مولفه هایی که باید تخصصی شود؛ حتی در مبانی آن این مسئله باید کارشناسی باشد. دلیلی ندارد که یک کارگردان حتما، تاریخ دان یا جامعه شناس باشد. اگرچه اگر اینطور باشد، حتما کارش قوی تر خواهد بود. ما میباست با نگاه انقلاب اسلامی، از انفعال درآمده و چه نسبت به جامعهٔ خودمان و حتی جامعهٔ غرب، به تولید اثر قوی و جامع بپردازیم. آنگاه برای مثال شما میتوانید مدعی حقوق زن و کودکان هم در جامعهٔ خودمان و هم برای جوامع دیگر باشید.

جای مستندساز ما در بوشهر و کردستان خالی بود!

دبیرسابق شورایعالی امنیت ملی کشورمان با اشاره به سفر سال گذشته خود به استان بوشهر و بازدید از شرکت کشتی سازی صدرا، افزود: در سفر دیگری که به بوشهر داشتیم، در بازدید از شرکت کشتی سازی صدرا به بنده گفتند ونزوئلا سفارش ساخت 5 کشتی به ما داده و پول آن را نیز نقد پرداخت کرده است. یادم می آید هر زمان که آقای چاوز به ایران می آمد، برخی از رسانه ها عکس بزرگ می زدند و تیتر می کردند؛ باز چاوز به ایران آمد! در سرمقاله می نوشتند که چاوز از ایران چه می خواهد؟ این ترسیمی است که از آنها از واقعیت داشتند. حالا واقع قضیه این بود که در آن زمان ده ها پروژه اقتصادی با ونزوئلا دنبال می شد که همهٔ پول حاصل از پروژه ها به ایران می آمد و یکی از آن پروژه ها، همین صدرا بود.

وی افزود: مسئولان این شرکت گلایه میکردند که همزمانی که کار ساخت و تحویل آخرین کشتی ما به ونزوئلا رو به پایان است، شرکت کشتیرانی 6 کشتی از کره جنوبی به ارزش 600میلیون دلار خریداری کرده است و 1500 کارگر ما بیکار خواهند شد. یعنی از یک سو، صادرات ما در رسانه های خودمان تضعیف شده و از سوی دیگر کسی با واردات بیجا مقابله نکرده است. خب این اتفاق باید به تصویر کشیده شود تا اصلاح صورت گیرد. فقط در یک موضوع 1500 کارگر بیکار می شود؛ و علیرغم این بی تدبیری، اگر این شرکت هنوز سرپاست اتفاقا مرهون همان روابط با ونزوئلاست.

اگر این موضوعات خوب بیان شود آن وقت افرادی مجال پیدا نمی کنند تا هر مطلب نادرستی را بگویند. اتفاقا این کار به نفع دولت بود چراکه بودجه ارزی دولت محدود بود و دولت می توانست به جای صرف 600 میلیون دلار، آن پول را ریالی به آن واحد تولیدی بدهد تا 1500 کارگر بیکار نشود و منابع ارزیش هم حفظ شود.

نماینده رهبرانقلاب در شورایعالی امنیت ملی در ادامه با بیان این نکته که امروز 95 درصد روستاهای کردستان گازکشی شده است، گفت: در سفر دیگری که به کردستان داشتم، دوستان آنجا گفتند یک روستایی است که در آن یک مدرسه ساخته شده است، شما بیایید بازدید کنید؛ روستایی که جاده آن تقریبا کوهستانی و جمعیت آن حدود 25 خانوار بود. در آنجا من دیدم که همین روستای 25خانواری نیز گازکشی شده است. برای من خیلی عجیب بود. آن جا سوال کردم گفتند 95 درصد روستاهای کردستان لوله کشی گاز است. خب، این خیلی خوب است. در بسیاری کشورهای مدعی هم چنین چیزی وجود ندارد.

دکتر جلیلی در ادامه افزود: بعد با مردم که صحبت می کردیم، می گفتند ما می دانیم جمهوری اسلامی چقدر برای ما کار کرده است. اتفاقا می خواهم بگویم این ها در جامعه نشاط ایجاد می کند، امید ایجاد می کند. این را هم بگویم که بخشی از این 95 درصد، اتفاقا در دورهٔ آقای روحانی انجام شده و این طور هم نیست که بگوییم همه این ها قبلا انجام شده است. خود آنها می گفتند که خیلی از این خدمات در همین دوره تکمیل و کامل شده است. وظیفه ما اینست که با همان نگاه تایید. تصحیح. تکمیل برویم و این ها را به تصویر بکشیم و دولت را تشویق کنیم./د101/ف

منبع: حیات طیبه

لینک خبر :‌ خبر گزاری رسا
ناصرخان تقوایی عزیز! سلام. امروز (19 تیر) تولدتان است. مبارک باشد!
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹

علی باقریان| شهرآرانیوز- 78 سال را با تجارب گوناگون گذراندید، با گرفتن عکس، با نوشتن داستان و فیلم نامه، با ساختن فیلم، هرچند که خیلی هاشان را هیچ وقت کسی ندیده یا نخوانده باشد. آری؛ زمان بر شما گذشت و شما از آن گذشتید، تغاییر و تصاریف ایام را دیدید، اما خودتان هنوز همان ناصر تقوایی هستید با همان اعتقادات. نه اینکه هیچ فرقی نکرده باشید یا به جمود فکری دچار آمده باشید؛ مقصودم این است که از همان اوایل آغاز کار هنری تان به اصولی مثل صداقت و صراحت و استقلال پابند بودید که هنوز هم همان اهمیت سابق را برایتان دارند و تغییری نکرده اند، مثل وزنتان که بعید می دانم حاال هم بیشتر از 48 کیلو باشد! یادتان که هست: سال 43، وقتی که با هزار بدبختی و واسطه کردن امثال جلال آل احمد به گروه سازنده خشت و آینه ابراهیم گلستان پیوستید و کار سینمایی را شروع کردید، فقط 48 کیلو بودید. پشت صحنه آن فیلم همه کاری کردید تا توانستید دوسه سال بعدتر آن مستندهای جان دار را بسازید و خودتان را به عنوان یک هنرمند به دیگران بشناسانید. البته شما هنرمند بودید، به قول خودتان از دوران جنینی، اما خب جز معدودی این را نمی دانستند: کسی نمی دانست شما داستان نویس و عکاس حرفه ای و حتی نقاش هستید، کسی نمی دانست که با یک جوان 23ساله آرتیست طرف است، جوانی که مستندهایی به آن خوبی ساخت، مستندهایی که بعضی هاشان هنوز بی رقیب اند. چندتاشان را من دیده ام، باد جن را، اربعین را، باد زار را (اسمش را درست می گویم؟!)؛ خیلی هاشان را هم ندیده ام، ازجمله این آخری، تمرین آخر ، را که سال 83 به آخر رسید. راستی، چطور توانستید درعرض سه سال، از 48 تا 50، چنین آثاری را بیافرینید و درعین حال خودتان را هم تکرار نکنید؟! چطور، بی آنکه به واقعیت پشت کنید، از یک مستندساز مشاهده گر به یک مستندساز مداخله گر تبدیل شدید؟! اینکه رفته رفته از حجم روایت مستندها کم کردید و نثر شاعرانه ای را که فقط احمد شاملو ازعهده ادای آن برمی آمد کنار گذاشتید برای نزدیک ترشدن به واقعیت متکثر و چندصدایی، و رعایت بی طرفی نبود؟! البته شما بهتر از من می دانید که بی طرفی کامل ممکن نیست؛ بالأخره هر کسی یک جور به واقعیت نگاه می کند. شما هم روایت خودتان را داشتید، تدوین خودتان را داشتید، قاب بندی خودتان را داشتید، نورپردازی و کنتراست خودتان را داشتید (پرویز کیمیاوی که شما هم دوستش دارید یک جا نوشته کارهای او اصلا مستند نیستند، چون او سناریزه شان کرده و قوانین داستان پردازی را در آن ها اعمال کرده است. می شود درباره مستندهای شما هم چنین گفت؟!). کیست که نداند ساختن مستند با ساختن فیلم سینمایی داستانی خیلی توفیر دارد؟! بله؛ دارد، اما شباهت هایی هم بین این دو هست. مگر نه اینکه شما در ساخت آرامش در حضور دیگران هم به همان اصول معنوی و مادی پابند بودید؟! خوش بختانه، همان قدر هم موفق بودید، گرچه سه چهار سالی طول کشید که مخاطبان سینما این را بفهمند. واقعا دشوار بشود فهمید که چرا فیلم شما از 47-48 تا چند سال پس از آن توقیف بود. من که فکر می کنم این قضیه که فیلم نامه را براساس داستان غلامحسین ساعدی نوشته بودید پیش پیش ساواک را حساس کرده بود. این یکی حتی مثل گاو هم نبود که مایه های تمثیلی و استعاری داشته باشد؛ صریح بود و قاطع. شاید قضاوت خودتان درست باشد که آرامش در حضور دیگران تنها فیلم سیاسی واقعی سینمای ایران است. انصافا، خیلی جان سخت بودید که بعد خاک خوردن آن همه مستند در بایگانی تلویزیون و دیده نشدن چنین فیلمی از پا ننشستید و بازهم به کارتان ادامه دادید. تنها عشق چنین قدرت و جذبه ای دارد؛ و سینما عشق شماست، اگرچه حتی برای این عشق هم حاضر نیستید بعضی معتقداتتان را زیرپا بگذارید. فارغ از همه این ها، چه خوب بود که شما و هم نسلانتان، امثال داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی، در دوران فیلم نامه های کلیشه ای بی مایه به اقتباس رو آوردید، آن هم نه اقتباس موبه مو که قاعدتا به فاجعه می انجامد. شما و دوستانتان خوب فهمیده بودید که ادبیات و سینما را نمی توان به یکدیگر تبدیل کرد. بااینکه شما با ادبیات شروع کرده بودید (مجموعه داستان تحسین برانگیز تابستان همان سال را منتشر کرده بودید که آن هم توقیف شد) و آن را برتر از سینما می دانستید، مرعوبش نشدید؛ می دانستید که سینما حالاحالاها باید راه بپیماید تا بتواند از زیر سایه ادبیات، آن هم در کشوری مثل ایران و در قلمرو زبان فارسی، خارج شود. شما و بیضائی هم بر ادبیات احاطه داشتید هم بر سینما، و فیلم نامه نویسی را نیز که حلقه واسطه این دو هنر است خوب بلد بودید. نمی دانم چند نفر مثل شما دو تن را می شود پیدا کرد که این قدر فیلم نامه فیلم نشده داشته باشد. داشتم از اقتباس می گفتم: دربین بزرگان سینمای خودمان کسی را سراغ ندارم که به اندازه شما و مهرجویی فیلم اقتباسی ساخته باشد. نه می خواهم و نه می توانم درباره کیفیت اقتباس های شما چیزی بگویم، اما خوانده ام و شنیده ام که اقتباس هایتان حرف ندارد. می دانم که شما گاه از چه داستان های ضعیف و گمنامی اقتباس کرده اید و بنابراین می توانم به این داوری اعتماد کنم. هم سال 52 که نفرین را ساختید هم سال 65 که ناخدا خورشید را به نمایش درآوردید کارتان از باتلاق میکا والتاری و داشتن و نداشتن ارنست همینگوی بیش و پیش بود. البته از آثاری مثل دایی جان ناپلئون ایرج پزشک زاد هم اقتباس کردید که فی نفسه اثری بسیار ارزشمند است، گرچه اغلب هنوز فقط سریال شما را می شناسند. اما شما فیلم غیراقتباسی هم ساختید، سال 50 صادق کرده را، سال 68 ای ایران را، سال 80 کاغذ بی خط را. اساسا شما هیچ وقت خودتان را به هیچ چیزی محدود نکردید و پی تکرار هم نرفتید، نه در ژانر، نه در ساختار، نه در انتخاب بازیگر. محمدرضا لطفی می گفت به کارهای خودش گوش نمی دهد که مبادا به تکرار بیفتد؛ شما برای تکرارنکردن، برای تکرارنشدن چه کار می کنید؟! آخر خیلی از هم نسل های شما به تکرار افتاده اند و دست بردار هم نیستند! گاهی فکر می کنم چه خوب شد که شما بعد کاغذ بی خط دیگر هیچ کار سینمایی ای عرضه نکرده اید، فکر می کنم بخشی از اعتبار امثال شما و بیضائی محصول این است که از یک وقتی دیگر فیلم نساخته اید. نمی گویم که توانش را ندارید؛ می دانم که می خواهید سر اصولتان بایستید. خب، ناچار، باید هزینه اش را هم بپردازید. چنان که خودتان می گویید، ِ اخیر دیگر آن مهرجویی و کیمیایی مهرجویی و کیمیایی گذشته نیستند؛ یک دلیلش همین است که نتوانسته اند استانداردهای خودشان را رعایت کنند. همان طورکه خودتان هم می دانید و گفته اید، شما به اندازه کافی اثر خوب آفریده اید، اصطلاحا، آردهایتان را بیخته اید و الکتان را آویخته اید. مگر خودتان نمی گویید که فقط شما و کیارستمی هیچ وقت فیلم بد نساخته اید؟! پس بیهوده تلاش نکنید! خودتان که می دانید؛ یک اثر هنری خوب بالأخره دیده خواهد شد؛ پس در آرامش ْ فوتبال و مستند تماشا کنید و بنویسید که نوشتن ناموس شماست. نکند غم قدرنادیدن و فراموشی دارید؟! جای نگرانی نیست! اصلا من این ها را برای این نوشتم که بگویم من و خیلی از هم نسلانم شما را خوب می شناسیم و فراموشتان نکرده ایم؛ شناختمان هم بی واسطه است، نه ازطریق به قول شما مستشرقان سینما! آخر، گله کرده اید که امثال دبورا یانگ درباره سینمای ما چیزهایی نوشته اند و از سر ناآگاهی حتی کسانی چون شما را هم در نوشته هاشان نادیده گرفته اند. آن ها را به کارمندان فارابی تشبیه کرده اید و گفته اید که عده ای از مخاطبان ایرانی هم سینمای ما را ازطریق ایشان می شناسند. با سربلندی می گویم که ما جزء آن عده نیستیم. خود من آن قدر از شما تأثیر پذیرفته ام که حتی دوست دارم در سالن سینما بر صندلی 21 ردیف 19 بنشینم، همان جایی که شما همیشه می نشستید، در سالن سینما تاج آبادان؛ حیف که حتی بهترین سالن شهر ما هم 19 ردیف ندارد! زیاده عرضی نیست؛ باقی بقایتان!

بیشتر بخوانید: مروری بر کارنامه ناصر تقوایی، به مناسبت سالروز تولدش

پوستر فیلم های ناصر تقوایی

عکس های ناصر تقوایی

لینک خبر :‌ شهرآٰرا نیوز
روزنامه اینترنتی فراز: قربانیان کرونا در ایران رکورد شکستند و همین رکورد کشور را در جهان به رتبه سوم آمار مرگ و میر رساند؛ بحرانی که شوخی بردار نیست و باید فکر اساسی به حال آن شود. وضعیت که به نظر می رسد کشور را در آستانه دورِ دوم قرنطینه و برخی مشاغل را در آستانه تعطیلی قرار دهد. در این میان سینما، یکی از حوزه هایی است که به دلایل مختلف بیشتر در معرض کنار گذاشته شدن قرار دارد در حالی که مشاغل پر خطر بی شماری هستند که کماکان در حال کارند و کمتر از سینما در معرض تعطیلی قرار دارند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : صدای مردم

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

فراز نوشت: حالا که تبِ داغِ ویروس کرونا، طیف گسترده تری از مردم را درگیر کرده دیگر نمی توان بحران های جدی این بیماری فراگیر را در پستو پنهان کرد. به همین دلیل جامعه دوباره به تکاپو افتاده و مسئولان نیز مجبورند این وضعیت را جدی بگیرند. قربانیان کرونا در ایران رکورد شکستند و همین رکورد کشور را در جهان به رتبه سوم آمار مرگ و میر رساند؛ بحرانی که شوخی بردار نیست و باید فکر اساسی به حال آن شود. وضعیت که به نظر می رسد کشور را در آستانه دورِ دوم قرنطینه و برخی مشاغل را در آستانه تعطیلی قرار دهد. در این میان سینما، یکی از حوزه هایی است که به دلایل مختلف بیشتر در معرض کنار گذاشته شدن قرار دارد در حالی که مشاغل پر خطر بی شماری هستند که کماکان در حال کارند و کمتر از سینما در معرض تعطیلی قرار دارند.
کالای فرهنگی اولویت نیست؟!

علیرغم آن که بعد از نزدیک به چهارماه تعطیلی کرونایی سینماها، بالاخره سینماها باز شده اند و با رعایت پروتکل های بهداشتی پذیرای مخاطبان هستند ولی به دلیل افزایش شیوع کرونا، همچنان گاه و بی گاه شایعاتی درباره تعطیلی مجدد سینماها شکل می گیرد؛ در این اوضاع اکران آنلاین هم که بنا بود مجالی باشد برای جبران ضرر و زیان کرونایی سینما به دلیل قاچاق مجازی به جایی نرسیده است. در صورت تحقق این شائبات، بیش از 5 هزار سینماگری که بخش اعظم مشاغل آن ها در وزرات کار ثبت نشده و یا مشکلات بیمه دارند ، با توقف تولید و تعطیلی دوباره رسما به قهقرا می روند. باید از متولیان سینما پرسید، با توجه به افزایش ابتلا به کرونا، جز توزیع یک سبد کالای حداقلی در یافت آباد، در این مدت چه تمهیداتی برای آینده این قشر در نظر گرفته اند؟!آن ها که بنای تعطیلی سینماها را دارند چرا به دنبال تعطیلی نهادهای بودجه خوار سینمایی نیستند؟ نمی شود که سالن سینما به عنوان حلقه اصلی ارتباط با مخاطب تعطیل باشد و ارگان هایی که به نام سینما، بودجه های میلیاردی می گیرند همچنان باز باشند. واقعیت این است که سینما یک مقوله فرهنگی است نه اقتصادی و در این وضعیت بحرانی، سینما اگر خود دچار بحران نشود می تواند به مثابه یک راه حل فرهنگی به میدان بیاید. یادمان باشد که هر بحران اقتصادی در ذات خود با بحران های روحی و روانی همراه است و سینما می تواند دست کم در تقویت روحیه مردم و تلاش برای حفظ امید در آن ها مؤثر باشد. سینما به مثابه یک کالای فرهنگی فقط مصرف نمی شود بلکه مصرف آن نوعی سرمایه گذاری بلندمدت است که سودش به شکل ملموس و کوتاه مدت قابل محاسبه و ارزیابی نیست.

ضرری بیش از 200 میلیارد برای سینما!

طبق برآورد تحلیل گران اقتصاد سینما، این صنعت طی این چند ماه، حداقل بالای 200 میلیارد تومان از کرونا لطمه خورد. از طرفی تقریبا غیر از سینماهای حوزه هنری که دولتی بودند، بسیاری از سینماهای بخش خصوصی و پردیس های سینمایی جز پردیس کوروش، تعدیل نیرو داشتند. علی سرتیپی ، مدیر سینما کوروش ، در مصاحبه ای با فرهیختگان ، ضرر این پردیس سینمایی را حدود 8 میلیارد تومان اعلام کرد. سجاد نورورزی ، مدیر پردیس سینمایی آزادی نیز در گفتگویی با فراز ، ضرر این پردیس سینمایی را تا پایان خرداد چیزی حدود ده میلیارد تومان برآورد کرد.
سینمای پساکرونا، تقابل بین دغدغه فرهنگی و زندگی!

کمتر از 20 روز است که از بازگشایی سینماها پس از چهار ماه تعطیلی می گذرد، اما بعضی سینماها هنوز کار خود را آغاز نکرده اند و با رویه فعلی برخی سینماداران معتقدند حتی اگر دستور به تعطیلی سینماها هم داده نشود، با افزایش آمار مربوط به کرونا، سینماها خود به خود رو به تعطیلی خواهند رفت. در این میان میزان فروش فیلم ها نیز می تواند سرنوشت سینمای ایران را برای آینده روشن کند. سه فیلم اول جدول اکران، به ترتیب شنای پروانه ، خوب، بد، جلف 2 و یادم تورا فراموش است. شنای پروانه ساخته محمد کارت و محصول فیلمیران پس از دو هفته اکران و فروش 102 هزار و 847 بلیت، تا این لحظه فروشی معادل 1 میلیارد و 740 میلیون تومان داشت. در سطر دوم جدول اکران، فیلم خوب، بد، جلف 2 ساخته پیمان قاسم خانی، با مجموع 20 روز اکران، حدود 832 میلیون تومان فروش داشته است. یادم تورا فراموش ساخته علی عطشانی نیز، پس از 20 هفته اکران، 117 میلیارد و 294 میلیون تومان فروش داشت.

فروش آنلاین هم به داد سینما نرسید!

در آینه آمار، دو فیلم اول اکران آنلاین یعنی خروج و طلا روی هم رفته بیش از چهار میلیارد و 200 میلیون تومان فروش را پشت سر گذاشتند که با وجود تعطیلی سینماها به رونق این صنعت و برگشت آنی سرمایه سینماگران منجر شده است. از طرفی با توجه به معیارهای تعیین تعداد تماشاگر در شبکه نمایش خانگی و در نظر گرفتن 2/5 تماشاگر به ازای هر بلیت، طبق برآوردی که مهر انجام داده است، در مجموع بیش از 700 هزار تماشاگر این 2 اثر را به کمک طرح اکران آنلاین تماشا کرده اند. به این ترتیب، مانند اکران عمومی، اکران مجازی نیز انحصاری شد. جالب تر اینکه برخلاف فیلم خروج که در همان 24 ساعت ابتدایی اکران، گزارش اولیه ای از استقبال مخاطبان و میزان فروش بلیت منتشر شد، برای فیلم های طلا و دیگر فیلم های دیگر تا به امروز عرضه شده در سینما آنلاین شامل زیر نظر ، مهمان خانه ماه نو ، تیغ و ترمه ، کشتارگاه و بهت تا به امروز هیچ گزارش مجزایی منتشر نشده است.اما آن چه معاون ارزشیابی سازمان سینمایی عنوان کرده است، برای فیلم خروج علی رغم اینکه شب اول سرقت شده بود، حدود صد و هفتاد هزار یوزر بلیت تهیه کرده بودند که نزدیک به سه میلیارد تومان فروش از طریق اکران آنلاین را نتیجه می دهد. یا مثلا فیلم زیرنظر در همین حدود یعنی صد و شصت، هفتاد هزار بلیت فروخته است. فیلم طلا بیش از دو میلیارد فروش داشته و فیلم تیغ و ترمه تا چندین روز قبل 300 میلیون تومان فروش داشته است. این آمار نشان می دهد که نمایش آنلاین با تمام مسائلی که داشته برای بسیاری از فیلم ها مفید بوده است. علاوه بر این در فروش آنلاین درصد بیشتری(70 درصد) از فروش فیلم به فیلمساز رسیده و در عین حال صاحبان آثار نگرانی برای کف فروش، مسائل سانس و ... ندارند. در پایان این کشاکش برای بودن یا نبودن سینما، باید گفت گاهی سینما آخرین پناه انسان درمانده است تا با غرق شدن در دنیای رؤیاها کمی از تلخی واقعیت ها فاصله بگیرد و به نقطه آرامش برسد. سینما کارخانه رؤیاسازی است و زمانی که بحران های اقتصادی، رؤیاهای انسان را به کابوس بدل می کند، سینما می تواند با تولید رؤیا و امکان رؤیاپردازی، مانع مرگ رؤیاهای انسان شود.

لینک کوتاه کپی لینک

لینک خبر :‌ انتخاب
چند سال است که تماشای سریال های شبکه نمایش خانگی در بین مردم رونق گرفته است و در شرایط کرونایی که بسیاری از مردم مجبور به خانه نشینی هستند، فرصتی طلایی برای VOD ها به وجود آمده است. تعطیلی سینماها و ضعف تلویزیون در سریال سازی موجب شده سریال های شبکه نمایش خانگی پررونق ظاهر شوند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹

قدس آنلاین : چند سال است که تماشای سریال های شبکه نمایش خانگی در بین مردم رونق گرفته است و در شرایط کرونایی که بسیاری از مردم مجبور به خانه نشینی هستند، فرصتی طلایی برای VOD ها به وجود آمده است. تعطیلی سینماها و ضعف تلویزیون در سریال سازی موجب شده سریال های شبکه نمایش خانگی پررونق ظاهر شوند. به تازگی به دلیل اعتراضاتی که بر محتوای مبتذل برخی سریال های شبکه نمایش خانگی وجود داشت، عده ای خواستار تغییر مرجع صدور مجوزها از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شدند تا جایی که خبرهایی مبنی بر واگذاری حق صدور مجوز برای ساخت سریال در شبکه نمایش خانگی به صدا و سیما، منتشر شد. با وجود این خبر و احتمال قطعی شدن آن، 12 سریال جدید و در حال ساخت برای شبکه نمایش خانگی در نوبت صدور مجوز یا پیش تولید هستند که اگر مسیرشان از معاونت مجازی سازمان صدا و سیما یا همان سازمان تنظیم و مقررات رسانه های صوت و تصویر فراگیر (ساترا) عبور کند، شرایط تولید برایشان متفاوت تر از همتایان خود در کارهای قبلی خواهد بود. درباره این موضوع و شرایط موجود و آینده سریال های شبکه نمایش خانگی با محمدرضا عباسیان، تهیه کننده سینما و تلویزیون و رئیس پیشین شبکه نمایش خانگی گفت وگو کردیم. وی درباره اینکه آیا میل به ساخت سریال های نمایش خانگی در بین سینماگران ما زیاد شده است، می گوید: به نظرم این طور نیست. چنانچه فرض بر تمایل زیاد سینماگران به ساخت سریال های نمایش خانگی باشد یعنی از 500 کارگردان عضو انجمن کارگردانان سینمای ایران باید 200 یا 300 نفر دنبال مجوز برای ساخت سریال نمایش خانگی باشند در حالی که این طور نیست و در مقایسه با تولید فیلم سینمایی در کشور ما، فاصله زیادی دارد.

* حاشیه امن سرمایه گذاری

عباسیان معتقد است: در سال های اخیر درخواست صدور مجوز و پروانه ساخت سریال در شبکه نمایش خانگی زیاد شده است، ولی نسبت به تولیدات دیگر همچون سریال هایی که سالانه در صدا وسیما تولید می شوند، قابل مقایسه نیست. در یکی دو سال اخیر، تولید سریال در شبکه نمایش خانگی، به طور میانگین هفته ای دو یا سه قسمت بود. اگر فرض بگیریم که در شرایط پیک هم هفته ای سه قسمت از این سریال ها نمایش داده شود، حداکثر تولیدات شبکه نمایش خانگی در پنجاه و دو هفته در سال، کمتر از 150 قسمت است، یعنی میانگین پنج سریال در سال که این عدد به لحاظ آماری قابل اعتنا نیست. این در حالی است که سازمان صدا و سیما در سال بیش از یک هزار و 500قسمت سریال از رسانه ملی پخش می کند.

وی اضافه می کند: سینمای ما با همه ورشکستگی اش و اینکه سالانه 40 تا 45 فیلم فرصت اکران پیدا می کنند و هر کسی هم که فیلم می سازد بالای 90درصد سرمایه اش از بین می رود، همچنان سالانه 100 تا 110 فیلم سینمایی در آن ساخته می شود که باز هم تولیدات شبکه نمایش خانگی با آن قابل قیاس نیست.

رئیس پیشین شبکه نمایش خانگی می گوید: سریال های نمایش خانگی جذاب هستند، ضمن اینکه سریال سازی نسبت به ساخت فیلم سینمایی در مجموع راحت تر است، چون یک قصه، یک پیش تولید، یک گروه بازیگران و عوامل دارید، به ویژه در شرایط فعلی که بازار نسبتاً مناسبی برای سریال های نمایش خانگی به وجود آمده و سرمایه گذاری مناسبی برای آن صورت می گیرد، این حوزه کمی رونق گرفته است.

به گفته او فیلم سازانی که توانایی هنری و قدرت جذب سرمایه دارند، گرایش زیادی برای ساخت سریال در شبکه نمایش خانگی دارند. سرمایه گذاران هم رغبت بیشتری به این حوزه دارند، چون پیش بینی بازگشت سرمایه شان قطعی و تکلیف سرمایه گذار مشخص است که چقدر آورده و بهره دارد.

عباسیان معتقد است: با این وجود، شبکه نمایش خانگی بازار پررونقی ندارد، چون گردش مالی در این حوزه بسیار پایین است و به نسبت دیگر بازارها که سالانه بالای 10هزار میلیارد تومان گردش مالی دارند، قابل قیاس نیست. در واقع حوزه فرهنگ ورشکسته است، کل بودجه تولید در سینما و صداوسیما به یک هزار میلیارد تومان نمی رسد. اگر این گردش مالی را با گردش مالی یکی از اپراتورهای تلفن همراه مقایسه کنید، می بینید این عدد در بازارهای دیگر، رقمی به شمار نمی رود، ولی با وجود گردش مالی پایین این حوزه، اما عرصه تولیدات فرهنگی به شدت مهم و تأثیرگذار است.

* پرونده سیاه وزارت ارشاد

رئیس پیشین شبکه نمایش خانگی با اشاره به بلایی که در محتوای سریال های نمایش خانگی آمده است، می گوید: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این حوزه ولنگاری و وادادگی داشته است. خروجی این وادادگی وزارت ارشاد این شده که صدور مجوز برای سریال های شبکه نمایش خانگی را به معاونت مجازی سازمان صدا و سیما (ساترا) بدهند که این معاونت، هیچ عملکردی در حوزه تأمین محتوا برای فضای مجازی نداشته است.

به باور او، در بحران کرونا یکی از پیچ های اصلی، اقبال مخاطبان از شبکه نمایش خانگی در حوزه مجازی بوده است که اگر سهم سازمان تنظیم و مقررات رسانه های صوت و تصویر فراگیر صداوسیما در مدیریت جدید را محاسبه کنید به عدد صفر می رسید! در حالی که تکلیفی که رهبری بر دوش رئیس صدا و سیما گذاشته، این است که در حوزه فضای مجازی، محور اصلی تولید محتوا باشد. چرا آقایان اصرار دارند مسئولیت صدور مجوز سریال های نمایش خانگی را به صورت سلبی کسب کنند؟ در حالی که این معاونت در انجام تکلیف تولید محتوا در فضای مجازی هیچ عملکردی ندارد، چطور می تواند مسئولیت دیگری را تقبل کند!؟ در واقع صدور مجوزها از وزارت ارشاد واداده و مبتذل ساز به افرادی محول شده که اصلاً توانایی و تخصصی در این حوزه ندارند.

عباسیان اضافه می کند: در دو سال اخیر، اعتراض ها و انتقادات زیادی به وزیر ارشاد شده بود به طوری که در سال 97 از مجلس کارت زرد گرفت و از آن زمان تاکنون، با وجود تمام اخطارهایی که به وزیر ارشاد داده شده بود، شاهد اصلاح و تغییر رویه نبودیم، یعنی از همان زمان به وزارت ارشاد فرصت داده شد که ابتذال حاکم بر VOD ها را کنترل کند، موضوع هم صرفاً مربوط به سریال های ایرانی نیست بلکه وزارت ارشاد در نظارت عرضه محتوای خارجی هم پرونده سیاهی دارد.

وی معتقد است: این وزارتخانه در دو سال گذشته نه تنها هیچ اقدامی انجام نداده که وادادگی اش فراتر رفته و کار به جایی رسیده که صدور مجوز سریال های شبکه نمایش خانگی و VOD ها در اختیار سازمان صدا و سیما قرار بگیرد. اکنون هم چشم انداز مثبتی از معاونت مجازی صدا و سیما که قرار است این مجوزها را صادر کند، دیده نمی شود. اهل فن باید به جمع بندی برسند و کار را به مجموعه ای بسپارند که شعور و توانایی تولید محتوا داشته باشد، مهم تر اینکه فیلترهایی که قرار است برای تولید گذاشته شود نه به وادادگی وزارت ارشاد باشد و نه به سختگیری صدا و سیما.

* شبیه به سریال های ترکیه ای ماهواره

عباسیان با تأکید بر اینکه باید رویکرد میانه ای وجود داشته باشد، می گوید: اکنون با پخش سریال آقازاده مواجه هستیم که تولید سازمان اوج است، ولی این مجموعه به لحاظ حجاب و ممیزی کاملاً از آنچه عرف تولیدات صدا و سیماست فاصله دارد و پیش بینی سازندگانش این بوده که این سریال را در شبکه نمایش خانگی توزیع کنند و هیچ وقت هم قرار نیست از تلویزیون پخش شود.

وی درباره اینکه اگر صدور مجوزها به معاونت سیمای سازمان صدا و سیما محول شود، شرایط بهتر خواهد شد؟ عنوان می کند: آدم هایی که در سازمان تنظیم و مقررات رسانه های صوت و تصویر فراگیر صدا و سیما (ساترا) حضور دارند اصلاً در تولید فیلم و محتوا، سابقه ندارند و فقط آدم های فنی در حوزه فضای مجازی هستند و طبیعتاً این افراد نمی توانند درباره تولید محتوا تصمیم گیری کنند. اگر قرار است اتفاق خوبی بیفتد باید آدم هایی مسئولیت را به عهده بگیرند که سابقه مدیریت فرهنگی و توانایی تولید محتوا دارند. مسئولان ارشد معاونت مجازی صدا و سیما، سابقه فنی دارند و نمی توانند در حوزه کنترل محتوای فرهنگی، صاحبنظر باشند.

به گفته این تهیه کننده سینما و تلویزیون، اگر قرار است صدور مجوزها در معاونت سیمای سازمان صدا و سیما انجام شود، گروهی باید تصمیم بگیرند که سختگیری های ظاهری را آسان تر کنند، ولی در حوزه محتوایی توجه و دقت نظر بالایی داشته باشند.

وی یادآور می شود: اعتقاد ندارم که شل گیری در ممیزی و رها شدن حجاب ها و روابط، به تنهایی می تواند موجب افزایش در تولیدات سریال های نمایش خانگی شود. مردم نشان دادند که دنبال این مسائل نیستند. مثال عینی آن میزان بالای تماشاگران سریال های تلویزیونی است که آخرین نمونه اش، سریال زیرخاکی بود، مجموعه ای که نه مشکل پوشش و حجاب را داشت نه مشکل محتوای مبتذل و نه روابط عجیب و غریبی که معلوم نیست کجای مملکت وجود دارد.

عباسیان با بیان اینکه آنچه در سریال های نمایش خانگی نشان داده می شود غالباً شبیه به سریال های ترکیه ای و شبکه جم ماهواره است، خاطرنشان می کند: گاهی سریال های خوبی در صدا و سیما تولید و با ممیزی های سازمان هم ساخته می شوند و مخاطب بالای 70 درصدی دارند در حالی که سریال های نمایش خانگی اصلاً به این آمارها نزدیک نشده است و بالاترین مخاطبانش به نیم میلیون نفر هم نمی رسد که اصلاً قابل قیاس با تعداد مخاطبان سریال های تلویزیون نیست.

لینک خبر :‌ قدس آنلاین
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : سلام نو خبرداغ خبر خودرو

روزنامه جوان در نقد بازگشایی سینماها در روزهای شیوع کرونا نوشت: سالن های سینما ها در تهران هنوز باز هستند ولی تعداد افرادی که به سینما ها می روند آنقدر کم است که سالن ها تقریباً خالی است. با این شرایط سازمان سینمایی امیدوار است با پاکیزه نگه داشتن سالن های سینما ها دولت را متقاعد کند حکم به تعطیلی مجدد سینما ندهد.

نگاهی گذرا به وضعیت فروش بلیت در سامانه های آنلاین فروش بلیت سینما نشان می دهد سالن های بزرگ سینما ها در پردیس های مدرن تهران در هر سانس فقط با چند صندلی فروخته شده فیلم را اکران می کنند. برخی از فیلم ها هم که حتی یک بلیت فروخته شده ندارند، صرفاً برای بسته نشدن در های سالن ها اکران می شوند. در این شرایط و برخلاف تصور اولیه که ادعا می شد بازگشایی سینما ها با استقبال روبه رو خواهد شد، مردم ترجیح می دهند در این شرایط هر جایی بروند غیر از سینما!

شنای پروانه در حوض سالن های خالی

دو فیلم شنای پروانه و خوب، بد، جلف 2 در حال اکران هستند، سالن های اکران کننده این دو فیلم به گواه سایت های فروش بلیت تقریباً خالی هستند. تصور اولیه این بود که این دو فیلم می توانند به خودی خود مردم را به سینما ها بکشانند و افتتاحیه باشکوهی برای بازگشایی سینما ها باشند ولی آنچه رخ داد فروش متوسط شنای پروانه و اکران ناامیدکننده خوب، بد، جلف 2 بود.

فیلم خارجی، ایده مضحک اکران

شکست اکران فیلم های داخلی و انصراف تهیه کننده ها از اکران باعث نشده است تا طرح های عجیب و مضحک در سینما ها اجرا نشود. هم اکنون سه فیلم خارجی برای اکران در سینما ها انتخاب شده اند. فیلم 1917 صرفاً به خاطر اینکه ممیزی لازم ندارد در سینما ها اکران می شود.

دو فیلم دیگر جوکر و احضار 2 ، هستند. حضور این فیلم ها بر پرده سینما ها در شرایطی رخ می دهد که نسخه کامل آن ها به همراه زیرنویس فارسی و حتی دوبله شده در سایت های دانلود فیلم آپلود شده و از ماه های پیش تاکنون علاقه مندان به سینمای جهان آن ها را تماشا کرده اند.

نمایش فیلم هایی که اکران جهانی آن ها گذشته است و هیچ امتیازی برای بیننده ایرانی ندارند، به دلایلی نامعلوم سر از سالن های سینمای ایران درآورده اند و فروش بلیت آن ها آنقدر ناامیدکننده است که به نظر نمی رسد اکران طولانی مدتی داشته باشند.

در صورت تداوم شرایط افزایش مبتلایان به کرونا و تغییر شرایط کرونا از هشدار به قرمز در تهران، این احتمال وجود دارد که در روز های آینده سالن های سینما ها تعطیل شوند.

لینک خبر :‌ برترین ها
میزان فروش فیلم ها پس از بازگشایی سالن های سینما در اول تیرماه نشان می دهد که به جز دو فیلم شنای پروانه و خوب، بد، جلف2 که فروش متوسطی را تجربه کرده اند، سایر فیلم های در حال اکران از این حیث وضعیت بسیار بدی دارند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : شعار سال

به گزارش خبرنگار حوزه سینمایی گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا ، حدود 20 روز از آغاز بازگشایی سینماها پس از توقف چهارماهه به خاطر شیوع ویروس کرونا، گذشته است. بررسی میزان استقبال مخاطبان و فروش گیشه سینمای ایران نشان می دهد که همان گونه که انتظار می رفت، بخش عمده تماشاگران سینما در این بازه 20 روزه پای دو فیلم جدید اکران تابستانه نشسته اند.

این دو اثر، شنای پروانه و خوب،بد،جلف2 هستند که قرار بود همچون سایر فیلم های باقیمانده از اکران زمستان 98، از اول تیرماه روی پرده بروند که به دلیل مخالفت تهیه کنندگان آنها اکرانشان به تأخیر افتاد.

شنای پروانه ، فروش معمولی اما قابل قبول برای روزهای کرونایی!

فیلم سینمایی شنای پروانه ، به کارگردانی محمد کارت و تهیه کنندگی رسول صدرعاملی از سوم تیرماه اکران خود را در سینماهای کشور آغاز کرده است. مجموع فروش این فیلم تا صبح امروز(پنجشنبه 19 تیرماه) تیرماه از یک میلیارد و 785 میلیون تومان عبور کرد.

این اثر که نخستین فیلم بلند محمد کارت در مقام کارگردان محسوب می شود، بهمن ماه سال گذشته در جریان سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. جواد عزتی، طناز طباطبایی، امیر آقایی، مه لقا باقری، پانته آ بهرام و علی شادمان بازیگران این فیلم هستند.

شنای پروانه در این دوره از جشنواره موفق شد با دریافت پنج جایزه، موفق ترین فیلم لقب بگیرد. سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری و صداگذاری، تدوین، نقش مکمل زن، نقش مکمل مرد و جایزه بهترین فیلم برگزیده تماشاگران، دستاورد شنای پروانه در این دوره از جشنواره فیلم فجر بود.

خوب بد جلف 2: ارتش سری و خیز بلند برای میلیاردی شدن

اما خوب بد جلف 2: ارتش سری به کارگردانی پیمان قاسم خانی هم توانست در همین مدت 850 میلیون و 500 هزارتومان فروش داشته باشد.

داستان خوب بد جلف 2: ارتش سری به نوعی در ادامه فیلم خوب، بد، جلف و با محوریت بازیگران اصلی آن یعنی پژمان جمشیدی و سام درخشانی است. دو بازیگری که همچون سری اول این فیلم و همچنین سریال پژمان جای شخصیت های واقعی خودشان بازی می کنند.

در خوب، بد، جلف 2: ارتش سری نیز شوخی با شخصیت واقعی پژمان جمشیدی و حواشی مربوط به ورود او از چمن سبز فوتبال به پرده نقره ای سینما محور موقعیت های طنز و کل کل های خنده دار او و سام درخشانی قرار می گیرد. در این بین حتی به نامزدی جمشیدی برای دریافت سیمرغ جشنواره فیلم فجر هم اشاره می شود.

در سری دوم، حضور یک تیم جاسوسی از آمریکا که در قالب یک گروه فیلمسازی به دنبال اجرای عملیاتی در ایران هستند و پیوند آن با رقابت بین جمشیدی و درخشانی محور اصلی داستان فیلم است. در چنین بستری، مناسبات سینمایی در ایران چه در سطح سیاستگذاری و چه در روابط کاری عوامل سینما از تیغ گزنده طنز در امان نیستند و همین شوخی با روندهای نامطلوب اما عادی شده در حوزه سینمای ایران برای مخاطبان ایجاد جذابیت می کند.

ترکیب جذاب بازیگران و اضافه شدن چهره هایی همچون فرهاد آئیش، گوهر خیراندیش، حامد کمیلی، ریحانه پارسا، علی اوجی و مارال فرجاد به تنوع کار اضافه کرده است. نگاه طنز به مسائل پشت پرده سینمای ایران از یک سو و اضافه کردن موضوعات روز همچون فعالیت های هسته ای ایران و توطئه های سازمان های امنیتی آمریکا برای خرابکاری، از نکاتی است که می تواند برای مخاطب خوب بد جلف2 : ارتش سری جذابیت داشته باشد.

با این حال آخرین ساخته قاسم خانی و تنها فیلم کمدی جشنواره سی و هشتم هیچ دستاوردی را در کسب سیمرغ و حتی نامزد شدن نداشت و به نوعی یکی از فیلم های ناکام این دوره از جشنواره بود.

از فروش های زیر 20 میلیون تومان تا فیلمی که فقط 40 بلیت فروخت!

اما به جز این دو فیلم ، فروش تابستان سایر فیلم های روی پرده که اکران کوتاهی را در زمستان سال گذشته تجربه کردند وضعیت اسفناکی دارد.

جهان با من برقص به کارگردانی سروش صحت در این بازه زمانی 35 میلیون تومان فروش را تجربه کرده است.

علی مصفا، جواد عزتی، هانیه توسلی، پژمان جمشیدی، سیاوش چراغی پور، کاظم سیاحی، مهراب قاسم خانی، رامین صدیقی، بهار کاتوزی، پاوان افسر، شیوا بلوچی و مهیار پوربابایی بازیگران این فیلم هستندکه نام محمدرضا تخت کشیان را به عنوان تهیه کننده در کنار خود می بینند. نگارش فیلمنامه این اثر نیز به عهده سروش صحت و ایمان صفایی بوده است.

جهان با من برقص داستان مردی به نام جهانگیر(علی مصفا) است که پس از جدایی از همسرش به همراه دختر جوان خود در باغچه و ویلایی جمع وجور در شمال کشور زندگی می کند. جهانگیر به یک بیماری سخت مبتلا شده و پزشکان به او گفته اند که حداکثر دو یا سه ماه دیگر زنده می ماند. او این موضوع را به دخترش نگفته و قصد دارد روزهای باقیمانده عمر را به کشاورزی و سروکله زدن با حیوانات مزرعه کوچکش ادامه می دهد.

در این میان برادرش (کاظم سیاحی) برنامه ای را ترتیب می دهد تا جمعی از دوستان صمیمی جهانگیر در روز تولدش ضمن غافلگیر کردن او چندروزی در کنارش باشند. این دور هم جمع شدن تفریحی و دوسه روزه به مرور خاطرات قدیمی، زنده شدن برخی کدورت ها و اختلافات و البته برجسته شدن تغییرات شخصیتی این جمع دوستانه می انجامد. تغیرات اخلاقی و ظاهری که به دلیل مشغله های روزمره فرصت کمتری برای پرداختن به آنها داشتند.

گفتگوها و بحث هایی که بین این دوستان قدیمی رخ می دهد، در فضایی آمیخته به طنز و جدی گاه حتی به منازعه و برخورد فیزیکی نیز می انجامد، اما مخاطب به تدریج و پا به پای شخصیت اصلی فیلم (جهانگیر)،به ارزش همین درگیری های به ظاهر بچه گانه و درکنار هم بودن پی می برد.

البته این فیلم که اکران خود را از یازدهم دی ماه سال 1398 آغاز کرده بود پیش از تعطیلی سالن های سینما به دلیل شیوع کرونا ، 6 میلیارد و 750 میلون تومان فروش را پشت سر گذاشته بود و به نظر می رسد پرونده فروش آن در آستانه 7 میلیاردی شدن بسته شود.

فیلم های عطر داغ و یادم تو را فراموش به ترتیب با 18 و 14 میلیون تومان و چهل وهفت با 5 میلیون تومان در ادامه جدول فرش تابستانه سینمای ایران دیده می شوند. یلدا نیز 4 میلیون تومان فروش داشته است و بی وزنی هم با فروش تنها 40 بلیت! رقم 440 هزارتومان را پیش روی خود می بیند.

انتهای پیام/4104/پ

لینک خبر :‌ خبرگزاری آنا
محمدرضا فرجی درباره وضعیت سینماها در شرایط کنونی می گوید: به هر ترتیب تعطیلی یا ادامه دادن فعالیت سینماها، به نظر ستاد مبارزه با کرونا بستگی دارد. اما تاکنون تنها فیلم پیشی میشی از اکران انصراف دادند و چندین فیلم تازه دیگر نیز متقاضی اکران در سینماها هستند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، به رغم مخالفت بسیاری از کارشناسان، از ابتدای تیرماه سینماها کار خود را آغاز کرده و در ادامه دو فیلم تازه شنای پروانه و خوب، بد، جلف2 نیز به چرخه اکران راه پیدا کرده اند. همزمان با موج دوم همه گیری ویروس کرونا، صحبت های بسیاری مبنی بر تعطیلی دوباره سینماها مطرح شده بود اما شورای صنفی نمایش در آخرین جلسه خود با رد خبر تعطیلی مجدد سالن های سینما اعلام کرد که از 25 تیرماه سه فیلم تازه زن ها فرشته اند 2 ، آنجا همان ساعت و پیشی میشی به چرخه اکران اضافه می شوند.

با این وجود روز گذشته احمد احمدی، تهیه کننده فیلم پیشی میشی اعلام کرد که به دلیل موج دوم همه گیری ویروس کرونا از اکران این فیلم در سینماها منصرف شده است. طبق اساسنامه شورای صنفی نمایش هر فیلمی که از اکران انصراف دهد، علاوه بر اینکه تا 6 ماه نمی تواند فیلم خود را اکران کند، از اکران در زمان های پرطرفداری همچون نوروز و عید فطر نیز محروم می شود.

محمدرضا فرجی (مدیرکل نظارت بر عرضه و نمایش سازمان سینمایی) درباره اینکه آیا فیلم پیشی میشی شامل چنین قانونی می شود یا خیر، به ایلنا گفت: شورای صنفی نمایش باید در خصوص اکران این فیلم تصمیم گیری کند. چراکه ابتدا تهیه کننده این فیلم تقاضای اکران داده بود و پخش کننده در صحبتی تلفنی گفته بود که اجازه دهید بپرسم و خبر دهم. با همه این توضیحات خودشان اعلام کرده بودن که حاضر به اکران فیلم در این شرایط هستند. از سویی ما هم قصد داشتیم فیلم را در حوزه کودک اکران کنیم. بر همین اساس شورای صنفی نمایش قبول کرد که این فیلم اکران شود. ولی در مورد انصراف شان با توجه به وضعیت کرونا سزاوار نیست که محروم شوند. علاوه بر این شاید اکثر سینماها در شرایط کنونی مشکلاتی را برای اکران برخی فیلم ها که مخاطبان کودک دارند، داشته باشند. در نهایت شورای صنفی باید در این زمینه تصمیم گیری کند.

وی درباره احتمال انصراف فیلم های دیگر از اکران نیز توضیح داد: این احتمال وجود دارد و ما هم بر همین اساس پیش بینی برگزاری جلسه فوق العاده هم کرده ایم. اما باتوجه به اینکه تا چهارشنبه هفته آینده فیلم جدیدی جز برنامه های اکران نبوده است، لذا در جلسه یکشنبه شورای صنفی نمایش، دوستان در این باره هم تصمیم گیری خواهند کرد. اما تا الان هیچ فیلمی غیر از پیشی میشی انصراف نداده و حتی چند فیلم دیگر نیز برای اکران اعلام آمادگی کرده اند.

فرجی ضمن بیان اینکه همه چیز به نظر ستاد مبارزه با کرونا بستگی دارد، بیان کرد: ما باید ببینیم که ستاد کرونا درباره سینماها چه تصمیمی می گیرد. باتوجه به اینکه وضعیت جامعه مخصوصا در شهرهای بزرگ مقداری حساس تر شده، طبیعتا صاحبان فیلم ها نیز مقداری نگران نحوه آسیبی که به فیلمشان وارد می شود و اکرانشان در شهرستان های مختلف هستند.

مدیرکل نظارت بر عرضه و نمایش سازمان سینمایی همچنین در پاسخ به این پرسش که چرا امتیازهای حمایتی برای دو فیلم شنای پروانه و خوب، بد، جلف2 در نظر گرفته شده، برای متقاضیان تازه اکران سینماها منظور نشده است، اظهار داشت: از همان اول قرار بود که شورای صنفی نمایش بعد از کرونا با اکران 4 فیلم کار خود را شروع کند اما در ادامه به این نتیجه رسیدیم که کار را با دو فیلم شروع کنیم و سه هفته بعد دو فیلم دیگر به چرخه اکران اضافه کنیم. به این صورت می خواستیم باتوجه به تعطیلی چند ماهه بار سینماهایمان هم زیاد نشود. اینکه برای فیلم های تازه اکران حمایت هایی در نظر گرفته شود، بستگی به درخواست شورای صنفی نمایش دارد که اتفاقا چنین درخواستی داشتند. حال باید ببینیم که سازمان سینمایی درباره این درخواست چه تصمیمی می گیرد.

فرجی در پایان درباره شهرهایی که سینماها به علت همه گیری مجدد کرونا در آنها تعطیل شده، بیان کرد: سینماهای مشهد و البرز تعطیل شده و یکی دو مورد استانی دیگر از جمله کاشان نیز با ما تماس گرفتند که فرمانداری های آنها گفتند باید سینما تعطیل شود که ما گفتیم، اگر فرمانداری یا استانداری تاکیدی بر تعطیلی سینما داشتند طبیعتا باید قبول کنید.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کار ایران
سینماهای کشور پس از دو هفته که از بازگشایی آن ها می گذرد، هنوز رونق نگرفته اند و تنها یک فیلم به باشگاه میلیاردی ها پیوسته است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : تیتر ۱

خبرگزاری فارس گروه سینما: سینماهای کشور از هفته اول تیرماه پس از 4 ماه تعطیلی، بازگشایی شدند، اما هنوز رونق به گیشه ها باز نگشته است، تا جایی که تنها فیلم میلیاردی روی پرده شنای پروانه با یک میلیارد و 755 میلیون تومان فروش است.

در حالی که رتبه دوم در اختیار کمدی خوب، بد، جلف: ارتش سری قرار دارد که 840 میلیون تومان فروش داشته است. جهان با من برقص اولین ساخته سروش صحت هم با 340 میلیون تومان در رتبه سوم قرار دارد.

طبق اطلاعات سامانه مدیریت فروش و اکران سینما (سمفا)، در حال حاضر سهم فروش آنلاین بلیت سینما در فیلم شنای پروانه بیشتر از فروش در گیشه است، اما این نسبت در خوب، بد جلف2 برعکس است که شاید علت آن اکران کوتاه این فیلم در اسفندماه باشد.

عطر داغ به کارگردانی علی ابراهیمی و یادم تو رو فراموش به کارگردانی علی عطشانی دو فیلم دیگری هستند که بیش از صد میلیون تومان فروخته اند و سهم هر کدام از گیشه به ترتیب 170 و 135 میلیون تومان بوده است.

مابقی فیلم ها حال خوبی ندارند؛ از جمله یلدا که در جشنواره های خارجی موفقیت های کسب کرده اما فقط 40 میلیون تومان فروخته است.

جدول فروش مابقی فیلم ها به شرح زیر است:

در یک نظرسنجی که اخیراً توسط خبرنگار فارس با مشارکت 721 نفر برگزار شد، بیش از 93 درصد شرکت کنندگان عنوان کردند پس از بازگشایی سینماها، هنوز به سینما نرفته اند.

به نظر می رسد شروع ویروس کرونا و شدت گرفتن آن در هفته های اخیر موجب شده است بسیاری از سینمادوستان برای حضور در سالن های سینما احتیاط کنند. این در حالی است که دستورالعمل های بهداشتی در سالن های سینما رعایت می شود.

یکی دیگر از عوامل استقبال نشدن از سینماها را باید مشکلات اقتصادی و کاهش قدرت خرید عموم مخاطبان دانست. در حالی که برخی کشورها همچون کره جنوبی تخفیف 60 درصدی برای خرید بلیت سینما در اختیار مخاطبان قرار داد یا تایلند فیلم های امیدآفرین را به صورت رایگان برای شهروندانش اکران کرد، در ایران قیمت بلیت سینماها افزایش یافت و مالیات بر ارزش افزوده که قبلا از تماشاچی اخذ نمی شد، روی بلیت های سینما اعمال شد.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
به تازگی کارگردان یکی از فیلم های سینمایی از سه سال انتظار برای اکران فیلمش در سینمای بدنه انتقاد کرده بود، اما واقعیت این است که در آن بخش، مبنای اصلی ارزیابی میزان احتمالی فروش و جذابیت برای مخاطب عام است و حال اگر اندک روزنه ای که برای فیلم های غیرتجاری وجود دارد نیز بسته شود، ضربه بدی به سینمای مستقل ایران زده شده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸ سایت های دیگر : سینما سینما

گروه سینمایی هنروتجربه پس از شش سال فعالیت مداوم و اکران گروه بزرگی از فیلم هایی که در شرایط طبیعی شانس کمتری برای اکران در رقابت با فیلم های سینمای بدنه داشتند، اکنون با وضعیتی روبه رو شده که نگرانی ها درباره تعطیلی آن را تشدید کرده و سیاست های انقباضی که در یک سال اخیر در قبال این مجموعه در دستور کار قرار داده شده، این نگرانی را نزد جریان مستقل سینمای ایران تقویت کرده که آیا انتهای این مسیر، از دست رفتن امکان نمایش چندده فیلم غیرتجاری روی پرده بزرگ است؟

به گزارش تابناک ؛ پرویز کیمیاوی، سیف الله صمدیان، ناصر تقوایی، علیرضا داوودنژاد، رخشان بنی اعتماد، کامران شیردل، محمدعلی سجادی، محسن امیریوسفی مانی حقیقی، مجید برزگر و... لیستی بلندبالا از سینماگرانی را تشکیل می دهند که ترجیح داده اند شماری از آثارشان را در گروه سینمایی هنر و تجربه روی پرده ببرند؛ گروهی که با هدف حمایت و ایجاد زمینه برای آثار تجربه گرا / Experimental و هنری در مقابل فیلم های سرگرم کننده و تجاری گروه هنروتجربه از مرداد 1393 ظهور و بروز پیدا کرد و متناسب با سرمایه گذاری که برای آن شد، موفق بود.

این گروه به یک یا دو سینماتک مستقل در پایتخت نیاز داشت که محور و محل تجمع سینماگران و مخاطبان فیلم های هنری و تجربی باشد؛ رویکردی که در بسیاری از کشورهای جهان از کشورهای اروپایی چون فرانسه و آلمان تا کشورهای دارای صنعت سینما نظیر آمریکا اجرا شده و موفق بوده است. این سینما به واسطه اینکه پاتوق این گروه از سینماگران و مخاطبان این جنس آثار می شوند، در بسیاری از اوقات از سالن هایی که فیلم های بدنه اکران می کنند نیز به سودآوری بیشتری می رسند و توجیه اقتصادی نیز دارند؛ هرچند معمولاً نه تنها در کشورهای دارای بودجه های فرهنگی، بلکه حتی در کشورهای با دولت های متکی بر نظام های اقتصادی لیبرال نیز از این گروه های سینمایی حمایت می شوند.

در این روش فیلم ها به جای اکران در مدت زمان کوتاه و در تعداد سالن زیاد (اکران عرضی)، در سالن های محدود اما در زمان طولانی اکران می شوند (اکران طولی) و تماشاگران این فیلم ها که مشتری ثابت این سالن های محدود به عنوان پاتوق تماشاگران حرفه ای سینما هستند، در این سالن های محدود متمرکز می شوند و فیلم های مستقل و تجربی نیز نسبت به سرمایه و ساختار تولیدشان، درآمد قابل توجهی به دست می آورند. در مدل ایران روش اکران طولی اجرا شد اما سرمایه گذاری لازم از سوی دولت برای خرید سالن و ایجاد پاتوق صورت نپذیرفت و گروه هنروتجربه با تضمین کف فروشی برای برخی سالن های سینما و فیلم ها، زمینه اکران فیلم ها را فراهم کرد.

موفقیت گروه هنر و تجربه با همراهی و حمایت گروهی از سینماگران همراه بود. از آن جمله علیرضا داوودنژاد است که با اشاره به اینکه تحول بنیادینی که در ابزار و تجهیزات و وسایل سینما به وجود آمده و همین طور روزبه روز دامنه اش وسیع تر می شود، همه وجوه سینما را تحت تأثیر قرار می دهد، تاکید کرده است: از زبان و بیان سینمایی گرفته تا شیوه های سرمایه گذاری و تولید و توزیع و نمایش، همه به تدریج تحت تأثیر این تحول، اشکال تازه ای پیدا می کنند و سینمای آینده از این جهت، سینمای متفاوتی خواهد بود با آنچه امروز شاهدیم. پس گروه هنر و تجربه به گمان من متعلق به سینمای آینده است و به تعبیر دیگری رفتن به استقبال آینده است.

این کارگردان پیشکسوت سینمای ایران متذکر شده بود: اصولا ما یا باید منتظر شویم تا رویدادها سر برسند و ما را احاطه کنند و به انفعال و تقلید و مصرف بکشانند یا اینکه با فاعلیت و ابتکار و تولید، بر موج این تحولات سوار شویم و ابتکار عمل را در دست بگیریم. به نظر من گروه هنر و تجربه چنین رویکردی دارد؛ ما را برای تحولی که در سینما، از زبان و بیان تا نمایش اتفاق خواهد افتاد آماده می کند.

رخشان بنی اعتماد نیز پیش از این درباره اهمیت تاکید کرده بود: در همه جای دنیا این وظیفه سینماست که بخشی را به فیلم هایی با مخاطب خاص اختصاص دهد و با معادلات اقتصادی سینمای داستانی و سینمای تجاری مقایسه نکند... سینمای هنر و تجربه توانسته است در تعریف روابط حرفه ای به راهکارهایی برسد که باعث مخدوش کردن منافع اقتصادی عده ای در سینمای داستانی بشود... انشاالله خدا پنجره هنروتجربه را همین جور گشوده حفظ کند که فرصت اکران به فیلم های متفاوت و دوست داشتنی می دهد. آثاری که در اکران عمومی به دلایل بسیار امکان دیده شدن را پیدا نمی کنند... .

محمدعلی سجادی کارگردان سینما نیز موضعی مشابه بنی اعتماد داشت و با اشاره به اینکه دولت باید از سینمای هنروتجربه حمایت کند، عنوان کرد: هنروتجربه دیگر جزو بدنه سینمای کشور است و باید حمایت بشود. من معقدم باید یک سالن مختص هنروتجربه در سینماها باشد تا از وضعیت پراکندگی تعداد محدود سانس ها و سالن ها فارغ آید و این جز با حمایت صددرصدی دولتی نمی تواند شکل بگیرد. اما نه ترجیح فیلمسازان پیشکسوت برای نمایش آثارشان در این گروه و نه مواضعی که نقل همه آنها به درازا می کشد، باعث نشده حمایت ها از این گروه حتی در سطح اولیه حفظ شود.

بهتاش صناعی ها در همین زمینه با اشاره به این که تعداد سالن هایی که به سینمای جریان اصلی اضافه شده تعداد قابل توجهی است، گفته است: هنر و تجربه سهم مشخصی در این حجم اضافه شده ندارد، اما شکل ایده آلش این است که یک مجموعه سینمایی نیز برای هنر و تجربه در نظر گرفته شود که اگر این اتفاق رخ بدهد بسیار اتفاق ویژه ای است و می تواند هوای تازه ای برای این جریان سینمایی ایجاد کند و برای فعالان این عرصه امیدبخش باشد. هنر و تجربه می تواند فیلم های مطرح تری را که مخاطب بیشتری در انتظار دیدن آن هستند، انتخاب کند. البته فیلمسازان نیز زمانی راغب به نمایش فیلم در هنروتجربه هستند که بدانند یک تعداد سالن مناسب برای نمایش فیلم آن ها اختصاص داده می شود و می توانند روی استقبال مخاطب حساب کنند.

این کارگردان به صراحت مشکلی که باعث این وضعیت شده را مورد اشاره قرار داده و گفته است: هنر و تجربه در این زمینه بسیار تلاش کرده تا این اتفاق بیفتد، اما موانعی سر راه آن ها بوده است. این موانع بیشتر هم مربوط می شود به این که اصولاً سازمان سینمایی آن طور که باید از گروه هنر و تجربه و سینمای هنری و تجربی چه در تولید و چه در اکران داشته باشد، حمایت نمی کند. این مشکل اصلی است که جای سؤال دارد. چرایی این مسئله مشخص نیست. چه فرقی بین فیلمسازان این گروه با سینمای جریان اصلی وجود دارد؟ سلیقه متفاوت فیلمسازان نباید باعث شود که حمایتی صورت نگیرد. اما این انتقادات نیز راه به جایی نبرده و اتفاقاً شرایط پیچیده تر شده است.

به تازگی نشریه هنر و تجربه که همچون این گروه نگاهی هنری و تجربی به سینما داشت و حاوی محتوای ارزشمندی برای بهره برداری بود تعطیل شد که البته دلیل آن اعلام نشد؛ نشریه ای که از آغاز راه اندازی تا زمان تعطیلی و طی این سال ها دستمزد نویسندگانش افزایش نیافت. این اتفاق چنین نگرانی را تشدید کرده که گروه هنر و تجربه نیز به مرور سرنوشت مشابهی بیابد و هنر و تجربه اساساً حذف شود. قرار گرفتن این گروه تحت نظر یکی از موسسات سازمان سینمایی نیز که پیش از این رخ داده بود، بیش از پیش این وضعیت را پیچیده نموده است.

در صورتی که چنین اتفاقی رخ دهد، قاعدتاً امکان نمایش ده ها فیلم سینمایی در هر سال که در رقابت با فیلم های تجاری و سرگرمی شانس چندانی برای اکران ندارند، از دست می رود و لیست فیلم هایی که در هر سال فرصت اکران پیدا نمی کنند، طولانی می شود. به تازگی کارگردان یکی از فیلم های سینمایی از سه سال انتظار برای اکران فیلمش در سینمای بدنه انتقاد کرده بود اما واقعیت آن است که در آن بخش، مبنای اصلی ارزیابی میزان احتمالی فروش و جذابیت برای مخاطب عام است و حال اگر اندک روزنه ای که برای فیلم های غیرتجاری وجود دارد نیز بسته شود، ضربه بدی به سینمای مستقل ایران زده شده است.

لینک خبر :‌ خبرگزاری تابناک
تهران- ایرنا- سه فیلم سینمایی با مجموع بیش از یک میلیارد و 350 میلیون تومان فروش به پایان اکران آنلاین رسیدند.

با گذشت بیش از سی روز از اکران آنلاین سه فیلم کشتارگاه، تیغ و ترمه و بهت که در ادامه مسیر سینمای آنلاین در فیلیمو و نماوا اکران شده بودند، مدت زمان اکران آنلاین هر سه فیلم به پایان رسید و بزودی وارد شبکه نمایش خانگی می شوند و بر روی پلتفرم های نماوا و فیلیمو قرار می گیرند.

این سه فیلم که به ترتیب بعد از فیلم های خروج، طلا، زیرنظر و مهمانخانه ماه نو به طرح اکران آنلاین پیوستند، حالا با پشت سر گذاشتن سی روز از نمایش و فروش کمی بیشتر از 90 هزار بلیط در مجموع سه فیلم و دو پلتفرم، به زودی به شبکه نمایش خانگی وارد خواهند شد.

به این ترتیب از مجموع 90 هزار و 42 بلیط فروخته شده 37 هزار و 498 بلیط به فیلم کشتارگاه، 29 هزار و 889 بلیط به فیلم تیغ و ترمه و 22 هزار و 655 بلیط به فیلم بهت اختصاص دارد. همچنین این سه فیلم روی هم رفته بیش از یک میلیارد و 350 میلیون تومان فروش را پشت سر گذاشتند که با وجود تعطیلی سینماها و حمایت صنوف سینمایی از طرح سینمای آنلاین، به رونق این صنعت و برگشت آنی سرمایه سینماگران منجر خواهد شد.

در هفته های پیش رو نیز سایر فیلم های مهم سینمایی به قطار اکران آنلاین خواهند پیوست تا دوستداران صنعت سینما بتوانند در عین حفظ سلامتی شان از ظرفیت فعلی سینما بهره مند شوند. با توجه به معیارهای تعیین تعداد تماشاگر در شبکه نمایش خانگی و درنظر گرفتن حداقل 2/5 تماشاگر به ازای هر بلیط، در مجموع برآورد می شود که بیش از 225 هزار تماشاگر این سه اثر را به کمک طرح اکران آنلاین تماشا کرده اند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
تهران- ایرنا- سه هفته بعد از بازگشایی سینماها و استقبال مخاطبان، شیوع بیماری کرونا سیر صعودی مخاطبان هنر هفتم را متوقف کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸ سایت های دیگر : سلام نو افق تهران شهرآٰرا نیوز

سینماها سراسر کشور هرچند با محدویت های فراوان حالا سه هفته ای است که فعالیت خود را از سر گرفته اند اما سیر صعودی کرونا طی هفته اخیر خیلی زود استقبال از هنر هفتم را کاهش داد و حالا فیلم بالای جدولی شنای پروانه که در نخستین هفته اکران یک میلیارد فروخت با افت 300 میلیون تومانی مواجه شده است.

در کنار این فیلم دیگر آثار در حال اکران نیز برخی به اندازه نیمی از فروش هفته گذشته گیشه داشته اند برخی کمی بیشتر؛ اما وجه مشترک تمامی فیلم های در حال اکران کاهش فروش بوده است.

این هفته شنای پروانه به کارگردانی 700 میلیون تومان فروخت تا در مجموع دو هفته نمایش به فروش کلی یک میلیارد و 742 تومان برسد.

در این فیلم هنرمندانی چون ایفای نقش کرده اند.

خوب بد جلف 2، ارتش سری هم دومین فیلم پرفروش این هفته بود که با فروش 420 میلیون تومان در رده دوم فیلم های پرمخاطب سینما قرار گرفت. این فیلم به کارگردانی در مجموع دو هفته نمایش بعد از بازگشایی سینماها 825 میلیون تومان فروخته است

بازیگران این فیلم هستند.

در خلاصه داستان خوب بد جلف 2، ارتش سری آمده است: گروهی ضد انقلابی به ریاست دکتر مدنی (فرهاد آییش) و زیر نظر دونالد ترامپ ماموریتی به فربد (حامد کمیلی) می دهند که در ایران به عنوان گروه فیلمبرداری نفوذ کند. فربد سعی در انجام عملیات است اما پژمان و سام تقریبا همه چی را به هم می ریزند و...

فیلم سینمایی نرگس مست به کارگردانی سومین فیلم پرفروش هفته است که در نخستین هفته نمایش خود 320 میلیون تومان فروخته است. این فیلم داستان یک سازنده قدیمی تار است که در خانه اش با گروه جوانی که تمرین موسیقی می کنند، مراوده دارد. او در فضای ذهنی خودش استادان موسیقی ایران را گاه به جای آن ها تصور می کند و ما ترانه های ماندگار فارسی را از آن استادان می شنویم.

بازیگران فیلم سینمایی نرگس مست هستند. یادم تو را فراموش ساخته نیز در رده چهارم پرفروش های هفته قرار گرفته است. این فیلم در بیستمین هفته از نمایش خود این هفته 234 میلیون تومان فروخته است. بازیگران این فیلم هستند.

یادم تو را فراموش، براساس داستانی واقعی از زندگی فوتبالیست مشهور ایران ساخته شده است. دامون مربی بر کنار شده یکی از باشگاه های پرطرفدار با دختری که سال ها پیش با او ارتباط داشته روبه رو می شود.

فیلم سینمایی جهان با من برقص! به کارگردانی نیز در بیست و ششمین هفته فروش خود بیشتر از 120 میلیون تومان نفروخت تا در رده پنجم پرفروش های هفته قرار گیرد.

بازیگران نخستین ساخته سینمایی هستند. جهان با من برقص! داستان جهانگیر است که دوستانش برای آخرین تولد او دورهم جمع شده اند. این موقعیت موجب می شود آن ها درباره زندگی و خودشان فکر کنند.

عطر داغ به کارگردانی و تهیه کنندگی ، چهل و هفت به کارگردانی مشترک و تهیه کنندگی و قطار آن شب به کارگردانی و تهیه کنندگیدیگر فیلم های در حال نمایش سینماهای سراسر کشور هستند که به لحاظ فروش در رده ششم تا نهم قرار گرفته اند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
در همین دو قسمتی که از پخش سریال آقازاده می گذرد، نوک پیکان برخی انتقادها به سمت سرمایه گذار و حامی سریال یعنی سازمان هنری رسانه ای اوج نشانه رفته؛ از منتقد آشنا ی رئیس جمهور تا رسانه های مصلح و معتدل.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸ سایت های دیگر : بسیج بولتن نیوز سبلانه دیار آفتاب ندای اصفهان

به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا ؛ سریال آقازاده به تهیه کنندگی و نویسندگی حامد عنقا و کارگردانی بهرنگ توفیقی زاده، تازه ترین محصول سازمان هنری رسانه ای اوج از شبکه نمایش خانگی در حال پخش است.

زوج سینمایی بهرنگ توفیقی و حامد عنقا در چهارمین همکاری خود به یک هماهنگی دقیقی رسیده اند و با ساخت دو سریال موفق پدر و بر سر دوراهی توقع مخاطبین را از خود بالا برده اند. البته لازم به ذکر است این دو در سریال انقلاب زیبا نیز با یکدیگر همکاری داشته اند، اما تهیه کنندگی آن سریال بر عهده رامین عباسی زاده بوده است .

نگارش فیلمنامه سریال آقازاده نیز بر عهده حامد عنقا است، وی که بیشتر به عنوان نویسنده در بین اهالی هنر مطرح است تا تهیه کننده، اولین فردی بود که مردم را با شبکه نمایش خانگی آشنا کرد و اولین سریال شبکه نمایش خانگی، با عنوان قلب یخی با قلم او نگارش شده و حال پس از گذشت قریب به ده سال با یک سریال پر بازیگر و پر سر و صدا مهمان خانه های مخاطبین شده است.

آقازده درباره آقازاده ای فاسد به نام نیما بحری با بازی امیر آقایی است. فردی که تابلوهای هنری خرید و فروش می کند و کوچکترین فرصتی برای کسب مال نامشروع را از دست نمی دهد. او به واسطه رابطه با افراد مهم نظام ثروت قابل توجهی به جیب زده است. در طرف دیگرداستان آقازاده ای دیگر به نام حامد با بازی سینا مهراد حضور دارد که ماموز امنیتی است و در نقطه مقابل نیما قرار دارد و قصد دارد مانعی برای فعالیت های نیما باشد.

شروعی طوفانی و غافلگیرکننده

دو قسمتی از شروع سریال گذشته است... آقازاده با شروعی طوفانی و غافل گیرکننده آغاز می شود. شروعی که خبر از پایان ماجرا می دهد و درادامه با یک روایت غیر خطی و رفت و برگشت های پیاپی، سعی در معرفی شخصیت ها و سرگذشت آن ها دارد.

غالبا روایت های غیر خطی مخاطب را کمی گیج می کند ولی کارگردانی درست توفیقی زاده در این سریال به همراه تدوین زیباتر کار، چفت و بست ماجرا را طوری به هم گره زده که باعث جذابیت بیشتر سریال شده است. با گذشت تنها دو قسمت از سریال، آقازاده نشان داده که براحتی چند پله ای از سایر سریال های در حال پخش شبکه نمایش خانگی بالاتر است. شاید سوژه جذاب و ملتهبی که عنقا برای داستان خود انتخاب کرده، یکی از دلایل این موفقیت ابتدایی باشد. زندگی خصوصی آقازاده هایی که با استفاده از موقعیت سیاسی و اقتصادی پدر، میدان بازی را برای جولان دادن خود مهیا دیده اند.

آقازاده ای به نام اوج

البته یکی از انتقادهایی که این روزها بر آقازاده گرفته می شود، این است که اگر سریال به حمایت سازمانی مانند اوج دلگرم نباشد، براحتی نمی تواند مسائلی مانند آقازادگی و فساد سیاسی و مالی آن ها را روایت کند و چرا همچین سوژه هایی توسط اشخاص عادی قابلیت روایت و ساخت سریال ندارند. با انتشار تنها دو قسمت از سریال ، واکنش های متفاوتی نسبت به این مجموعه وجود دارد. در این میان مانند دیگر محصولات اوج از جمله بادیگارد و خروج، مدیران فرهنگی دولت اولین واکنش ها را نشان داده اند .

حسا م الدین آشنا (مشاور رئیس جمهور)، در واکنشی کنایه آمیز به آقازاده نوشت: آقازاده های خوب می توانند برای تامین مالی پروژه ای هنری علیه آقازاده های بد از بودجه عمومی استفاده کنند .

مدیر روابط عمومی اوج اما در پاسخی صریح به مشاور رئیس جمهور نوشت: نگرانی و ترس بعضی ها از سریال آقازاده طبیعی است؛ اما تازه دو قسمت از سریال پخش شده، قسمت به قسمت نگرانی پدرخوانده ها و آقازاده ها بیشتر هم خواهد شد .

مشکل همیشگی فیلمنامه

به مانند سایر فیلم ها و سریال هایی که در سینما و تلویزیون اکران و پخش می شوند، سریال آقازاده نیز از مشکل فیلمنامه رنج می برد. نگاه سیاه و سفید به شخصیت ها همیشه آزاردهنده است و در این سریال نیز شاهد این ماجراییم. سینا مهراد در نقش حامد و یک مامور امنیتی، دقیقا کپی شده شخصیت حامد سریال پدر است. شخصیتی درون گرا و بچه مثبت سریال که هر چقدر بازی او نچسب از آب درآمده، در مقابل بازی زیبای امیر آقایی به چشم می آید. آقایی با استفاده از گریم، تیپ و تواناهایی که در بازی خود دارد، توانسته به خوبی از پس این نقش برآید. نیکی کریمی مثل همیشه بازی ضعیفی از خود به یادگار گذاشته و حضوری به نسبت کوتاه در سریال دارد.

نقش های سیاه و سفید یعنی اینکه چون امیر آقایی نقش آقازاده ای رانت باز را بازی می کند، باید در خانه های لاکچری در تهران و شمال کشور به تفریح و زد و بند مشغول باشد، ماشین های گران قیمت سوار شود، هواپیمای شخصی داشته باشد و از آن طرف حامد چون نقش مامور امنیتی مثبت داستان را بازی می کند، ماشین پراید دارد، در محله ای قدیمی و خانه ای قدیمی تر زندگی می کند و مثل همیشه دختران شهرستانی، ساده، بی کس و کار و به دنبال یک زندگی رویایی به سادگی با اولین بچه پولداری که سر راهشان سبز می شود ارتباط برقرار می کنند و برای رسیدن به همان رویا ها حاضراند هر کاری انجام دهند.

باز هم تئاتری ها گل کردند

برخلاف بازیگران چهره و شناخته شده سریال، مانند امین تارخ، لعیا زنگنه، مهدی سلطانی، امین حیایی، کامبیز دیرباز و دیگران، پردیس پورعابدینی بازیگر جوانی است که در این کار برای مخاطبان معرفی می شود. وی دانش آموخته رشته هنر و از شاگردان تئاتری نسیم ادبی است که در آقازاده نقش به نسبت دشواری را بازی می کند و در این دو قسمت توانسته حضوری موفق از خود ثبت و بعضا نگاه ها را به سمت خود جلب کند. تجربه نشان داده اعتماد کارگردان ها به استعدادهای جوان تئاتری همیشه نتیجه چشمگیری برای کار آن ها به دنبال داشته است. از تجربه موفق هوتن شکیبا تا بهرام افشاری و نوید محمدزاده و بسیاری از جوانانی که به حق سال ها خاک صحنه خورده اند و الان در بر پله های موفقیت سینما و تلویزیون ایستاده اند.

در هر صورت فقط دو قسمت از سریال آقازاده تا به حال پخش شده و همین انتقادها و یادداشت هایی که در رسانه ها منتشر شده، نشان می دهد که با تمام حواشی هایی که برای آقازاده گفته می شود، سریال در همین دو قسمت دیده شده و زیر ذره بین نگاه منتقدین و اهالی رسانه قرار گرفته است.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ دانا
به تازگی چند پردیس سینمایی، نمایش برخی فیلم های خارجی مثل جوکر و 1917 را آغاز کرده اند.

به گزارش افکارنیوز ،

در شرایطی که با اوج گیری دوباره کرونا سالن های سینما با ریزش مخاطب مواجه شده اند، چند پردیس سینمایی از امروز نمایش فیلم های جوکر ، 1917 و احضار2 را آغاز کردند.

اخبار فرهنگ و هنر - این در حالی است که نسخه با کیفیت این فیلم ها مدت هاست به دست مردم رسیده و بعید است، این نوع اکران فیلم خارجی راه نجات سالن های سینما باشد.

اکران فیلم های روز خارجی همزمان یا با فاصله کم از نمایش جهانی، می تواند عیار اکران فیلم های خارجی را در سینما ها مشخص کند.

باید منتظر و دید اقدام چند پردیس سینمایی برای نمایش برخی فیلم های خارجی مثل جوکر و 1917 ، تا چه حد می تواند تنور سینما را در این روزهای کرونایی گرم کند.

لینک خبر :‌ افکار نیوز
مدیر سینما آزادی در واکنش به گمانه زنی هایی مبنی بر بسته شدن مجدد سینماهای کشور از اتفاقات احتمالی بعدی که رخ خواهد داد خبر داد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸ سایت های دیگر : سینما پرس روزنامه بانی فیلم سینما خانه

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، با بسته شدن سینماهای شهرهایی که وضعیت فوق العاده دارند، احتمالاتی برای بسته شدن سینماهای شهر تهران به عنوان پرسالن ترین شهر کشور به گوش رسیده است.

در این چهار ماه سینماهای کشور با ضرر بسیار هنگفتی مواجه شدند که در تاریخ سینمایی کشور بی سابقه است. رسانه ها نیز در حال تهیه گزارشاتی در این زمینه اند و نظرات سینماداران، تهیه کنندگان و دفاتر پخش را جویا می شوند.

سجاد نوروزی مدیر سینما آزادی نیز در گفت وگوی کوتاه خود با خبرنگار تسنیم در این باره به بیان دیدگاه خود پرداخت.

نوروزی با اشاره به جایگاه و نسبت سینما با مسأله کرونا و خیزش دوباره آن بیان کرد: بخشی از خیزش دوباره کرونا برمی گردد به رفتارهای پرخطر مردم در این یک ماه گذشته که همزمان بود با از سرگیری برخی از مشاغل و فعالیت ها. در آن دوره سینماها بسته بودند و در افزایش این خطر هیچ نقشی نداشتند.

نوروزی ادامه داد: نکته دیگر اینکه نه تنها سینماها در افزایش بیماری نقشی نداشتند که حتی به جرأت می گویم که هیچ صنفی از میان صنوف این کشور و مشاغل آن به اندازه سینما در رعایت پروتکل های بهداشتی موفق عمل نمی کردند. تمام مفاد بهداشتی و پزشکی پروتکل های توسط سینماداران رعایت شده است.

مدیر سینما آزادی در ادامه با درنظر گرفتن تعطیلی سینماهای کشور، به وضعیت وخیمی که نصیب سینماهای کشور می شود اشاره کرد و گفت: اگر سینماها بسته شدند ما تا آخر ماه صفر سینماها را بازگشایی نخواهیم کرد چرا که اساساً ادامه کار دیگر موضوعیتی ندارد. اگر در این دو سه ماه فرضی تعطیلی سینما فکر عاجلی برای صنعت سینما نشود به نظرم یک نابودی مطلق برای سینمای ایران اتفاق خواهد افتاد و قطعاً حداقل سه سال زمان خواهد برد تا این صنعت دوباره راه اندازی شود و جان بگیرد.

نوروزی در پایان درباره اکران آنلاین در این مدت بیان کرد که این مقوله نیز کمک خاصی به سینمای ایران در این مدت نخواهد کرد. اگر مجموعه دولت سینما برایش مهم است بداند که اکران آنلاین تنها بخش بسیار کوچکی از صنعت سینما است. کارکنان سینمای ایران مانند چند سلبریتی پول ساز نیستند که درآمد بالایی داشته باشند. از مجموعه 10 هزار نفری سینماگران کشور که با اعضای خانواده خود نزدیک به 50 هزار نفر از این کشور را شامل می شوند، در این مدت چگونه معیشت خود را سامان دهند؟

تکلیف کارگران خدماتی سینما و دیگر کارکنان بخش تولید سینمای کشور در این مدت چه خواهد شد؟

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
به تازگی اخباری در حوزه فرهنگ و رسانه منتشر شده است که بعضی سینماگران با نیت جذب پول به ویلاهای شمال شهر تهران رفته و برای لوکس نشینان اکران خصوصی برگزار می کنند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا ، سرمایه و بودجه اولیه به عنوان یکی از منابع اصلی برای تولید آثار فرهنگی به خصوص در سینما نقش بی بدیلی دارد و شاید نقش سرمایه گذار به عنوان عنصر تعیین کننده در کنار تهیه کننده نقش آفرین عرصه هنر خواهد بود و جهت دهی کار را شکل می دهد.

یکی از اتفاقات پر سروصدا درباره سرمایه اولیه سریال شهرزاد بود که توسط هادی رضوی تامین مالی می شد و سپس به جرم فساد اقتصادی در پرونده صندوق ذخیره فرهنگیان بازداشت شد. حسن فتحی یکی از فعالان اصلاح طلب به عنوان کارگردان اثر تلاش کرده بود تا با این پول در قالب درام عاشقانه ای با بازی ترانه علیدوستی و مصطفی زمانی به نقش به اصطلاح فداکارانه مصدق در جریان تاریخ معاصر بپردازد و کاملا نقش آیت الله کاشانی را به محاق ببرد.

سرمایه گذار تأثیر زیادی بر روند آثار تولید شده دارند تا جایی که می توانند تاریخ را وارونه نمایی کنند یا اینکه مسیر اصلی روند فیلم سازی کشور را تحت الشعاع قرار دهند.

چند مدتی است که بعضی کارگردان ها برای جذب اسپانسر به دنبال اکران خصوصی آثار خود برای نجومی بگیران شده اند که این مسأله به خودی خود می تواند موضوع مورد بررسی باشد، همانطور که روزی مجموعه آثاری همچون یک خانواده محترم یا آشغال های دوست داشتنی می توانست روایتی نادرست از واقعیت را بازگو نماید یا سفارت های خارجی سفارش دهنده فیلم به کارگردان داخلی باشند یا اینکه همچون سریال تهران به صورت پنهانی از داخل ایران فیلم تهیه کنند، این موضوع نیز به نوبه خود می تواند مسأله ای مهم و مورد توجه باشد./881/ت201/ف

لینک خبر :‌ خبر گزاری رسا
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

عدم تعریف درست از بازی های ویدئویی و سازنده های آنها در نظام مالیاتی موجب شده که با آنها مثل سوپرمارکت برخورد شود.

در حالی که بسیاری از این فناوری ها ذاتاً برای سرگرمی خلق نشده بودند. با این حال کامپیوترهای خانگی و تلفن های هوشمند، هردو از پلتفرم های محبوب بازی هستند؛ اگر چه فلسفه خلقت این فناوری ها تقریباً هیچ ارتباطی با مفهوم سرگرمی نداشته است. یکی از بزرگ ترین پیامدهای این صنعت، ظهور واقعیت مجازی بود. آینده ای که اگر چه در مجموع چشم انداز امیدوارکننده ای دارد اما یادآور عصر سایبرپانکی زمین است. اگر چه هویت واقعیت مجازی در حال حاضر چندان جدی گرفته نمی شود، اما تولید بازی های ویدئویی احتمالاً اولین گام برای ورود به جهانی کاملاً مجازی تلقی می شود. جایی که حضور فیزیکی معنایی ندارد. آینده ای که بعید نیست در آن آدم ها با گذاشتن یک ماسک بر روی صورتشان، در درون یک واقعیت تخیلی به زندگی ادامه دهند. به همین اندازه جدی و با همین شدت، ترسناک و البته در عین حال هیجان انگیز.

در نتیجه صنعت بازی های ویدئویی به عنوان هشتمین هنر غیر رسمی جهان، تحولی در فناوری و تکنولوژی پدید آورده است. این حوزه اگر چه در ابتدا خود تحت تأثیر هویت تکنولوژی بوده، اما رفته رفته و با ظهور جنبه های هنری در ذات این سرگرمی، کم کم تبدیل به عامل پیشرفت در فناوری شده است. تحول بازی های ویدئویی نشان می دهد که در آینده ای نه چندان دور، واقعیت مجازی و سرویس های ابری معنای زندگی بر روی زمین تغییر خواهند داد. در آینده ای که دیگر دانلود یا آپلود اطلاعات مفهومی ندارد، واقعیت مجازی شکلی جدید به سرگرمی خواهد بخشید. آینده به همان اندازه که ترسناک به نظر می رسد، شاید هیجان انگیز و امیدوار کننده هم است.

جایگاه صنعت بازی های ویدئویی در دوران های مختلف در نوسان بوده است، این حوزه از سرگرمی قطعاً طرفداران خودش را به گونه ای ثابت دارد اما اینکه بازی سازان و تولیدکنندگان بازی های رایانه ای تا چه اندازه رضایت دارند جای بحث است. در ادامه نظرات دو تن از بازی سازان درباره مشکلات تولید بازی در کشورمان می آید:

جایگاه صنعت بازی ایران به نسبت قبل خیلی بهتر شده و اگر پنج سال پیش را برای مثال در نظر بگیرید، صنعت بازی ایران 70 الی 80 درصد بزرگ تر شده و رشد کرده است

شهریار ازهاریان فر ، بازی ساز درباره صنعت بازی سازی می گوید: در درجه اول باید اشاره کنم که به دلیل فشار تحریم ها و فضای رقابتی فعالیت ها کمی سخت تر شده است و به دلیل بحث ترندینگ هم، بیشتر بازی سازها به طبع به سمت بازی هایی کشیده می شوند که الان در دنیا ترند هستند. ترند بازی ها سبک بازی کلمات و بیشتر بازی های کژوال و بازی های رومیزی یا همان بردگیم ترند هستند. بنابراین، بازی سازان بیشتر سراغ طراحی این سبک بازی ها می روند. و البته سخت بودن از این لحاظ که بخش بزرگی از منابع مالی که می توان آن را از طریق نشر بازی بر روی پلتفرم هایی که با سیستم عامل iOS کار می کنند، تأمین کرد دیگر نمی توان جبران کرد، زیرا از سمت شرکت اش تحریم شده ایم.

این بازی ساز درباره جایگاه صنعت بازی در ایران ادامه می دهد: جایگاه صنعت بازی ایران به نسبت قبل خیلی بهتر شده و اگر پنج سال پیش را برای مثال در نظر بگیرید، صنعت بازی ایران 70 الی 80 درصد بزرگ تر شده و رشد کرده است. آماری که بنیاد ملی بازی های رایانه ای منتشر می کند نیز نشان دهنده این رشد است و این روند به نظر من ادامه خواهد داشت.

*پتانسیل های بالقوه ای در بازار داخلی بازی های رایانه ای وجود دارد

او درباره موانعی که بر سر راه این حوزه قرار دارد و باید سعی کرد آن ها را برطرف کرد، می گوید: بیشتر زیرساخت های حقوقی نیاز بازی سازهای کشور هستند و موانعی که در این زمینه برای فعالیت وجود دارد. صنعت بازی در کل خیلی متکی به پول نیست که بگوییم ما برای شروع بودجه ای تخصیص بدهیم تا درنهایت نیز فروش و سود بیشتری عایدمان شود؛ این تصور، تصور غلطی است. صنعت بازی بیشتر متکی بر خلاقیت و تجربه است. این که بگوییم نیازمند زیرساخت های بزرگی هستیم و باید برای به وجود آوردن آن ها کلی وقت بگذاریم، درست نیست؛ بلکه می بایست بیشتر موانع را از سر راه برداریم و مشوق های جدیدی را وارد کنیم، سیاست گذاری درستی داشته باشیم و نظام مالیاتی درستی ایجاد کنیم. اصل کار در این جا برداشتن موانع است برای مثال، اگر شما بخواهید یک استودیو بازی سازی تأسیس کنید و از نظر حقوقی نیز آن را ثبت کنید، باید اول بروید و از وزارت ارشاد مجوز بگیرید، سپس اگر بخواهید استودیو خود را به عنوان مؤسسه ثبت کنید نیز باید از قبل فعالیتی داشته باشید و این موارد در کنار پیگیری برای مالیات، بیمه و غیره در ایران بیشتر مانع برای کار بازی سازان است. برای مثال، چون تعریف درستی از بازی های ویدئویی و سازنده های آنها در نظام مالیاتی نشده، با آنها مثل سوپرمارکت برخورد می شود.

این بازی ساز درباره فعالیت در بازار خارجی ادامه می دهد: باید به این نکته اشاره کرد که بسیاری از بازی سازان و فعالان بازار ایران را رها نمی کنند، زیرا این بازار دارای پتانسیل های بالقوه ای است و با ایده های خاصی می شود به این بازار شوک وارد کرد. هنوز سبک های بازی زیادی در بازار ایران امتحان نشده و من فکر می کنم اگر بازی های جدید در سبک هایی که در بازار ایران دیده نشده، منتشر شود، مورد استقبال بازی کننده ایرانی قرارگیرد زیرا بازیکنان ایرانی هنوز تشنه بازی خوب هستند و ما در حال حاضر خلأ بازی خیلی خوب در بازار ایران را داریم.

*به دنبال ساخت ایده های مناسب، فضا و فرهنگ ایرانی هستیم

محسن محمودآبادی از دیگر بازی سازان کشورمان که مسترمخ را تولید کرده است، درباره مشکلات موجود در دنیای بازی سازی می گوید: متأسفانه بخش زیادی از سرویس های خارجی که ما با آنها سروکار داریم درگیر تحریم ها هستند و گاهی اوقات سرویس هایی که تحریم نبودند و داخل بازی ها استفاده می شدند به یکباره تحریم شدند و هزینه زیادی را برای جابه جایی به سرویس جدید متحمل شدیم. تنها راهکاری که برای مقابله با تحریم ها قابل انجام است استفاده از چندین سرویس مجزای ایرانی و خارجی برای هر یک از نیازهای بازی خواهد بود، تا اگر یکی از سرویس ها با مشکل مواجه شد از سرویس جایگزین استفاده شود، البته این مورد هم دشواری های فنی بسیاری دارد.

بازار داخلی هنوز به شدت پتانسیل ساخت بازی های جدید را در موضوعات نو و گوناگون دارد و به عبارتی در حوزه ساخت بازی با کیفیت در ابتدای راه هستیم. بازی کننده ایرانی هم به خوبی نشان داده که اگر محصول با کیفیت به دستش برسد قطعاً هم کاربر وفادار بازی می شود و هم برای بازی هزینه می کند.

او درباره این که این معضلات بازار داخلی را هدف قرار داده یا خارجی، ادامه می دهد: به عقیده من بازار داخلی هنوز به شدت پتانسیل ساخت بازی های جدید را در موضوعات نو و گوناگون دارد و به عبارتی در حوزه ساخت بازی با کیفیت در ابتدای راه هستیم. بازی کننده ایرانی هم به خوبی نشان داده که اگر محصول با کیفیت به دستش برسد قطعاً هم کاربر وفادار بازی می شود و هم برای بازی هزینه می کند. از طرفی بازی ساز ایرانی برای موفقیت در بازار خارجی باید ابتدا در بازار داخلی به موفقیت برسد و با انجام تست های فراوان که در داخل کشور به شدت کم هزینه تر از خارج از کشور است به درک درستی از اصول بازی سازی و رفتار کاربران برسد. از همین رو، بازار داخلی همیشه یکی از اولویت های اصلی ما بوده است و همواره برای بهبود تجربه بازی هایی که ساخته شده تلاش کرده ایم و همچنان به دنبال ساخت ایده های مناسب، فضا و فرهنگ ایرانی هستیم.

این بازی ساز می گوید: ما در سال های اخیر پیشرفت هایی را در حوزه بازی سازی داشتیم و بازی های باکیفیتی همچون پدرخوانده، شمشیر تاریکی و... ساخته شده است که قابلیت رقابت با بازی های خارجی را دارد. اما به نظر من هنوز هم راه زیادی برای تبدیل شدن به یک قطب بازی سازی در منطقه و دنیا داریم و این مورد فقط با کمک خود بازی سازان ایرانی برای انتقال تجربه و بزرگ تر شدن جامعه بازی سازان و همچنین آشنایی بیشتر مردم و خانواده ها با شغل های مرتبط به بازی سازی امکان پذیر خواهد شد.

او درباره اینکه فرهنگ چه جایگاه و اولویتی در فعالیت هایش دارد، می گوید: زمانی که، موضوع ساخت بازی برای مخاطب ایرانی مدنظر باشد ما موظفیم از اِلمان های فرهنگی و هنری ایرانی در محصولات استفاده کنیم تا به شکل بهتر و موثرتری با مخاطب ارتباط برقرار کنیم و قطعاً بازی کننده ایرانی بازخورد خوبی نسبت به محصول درست و با کیفیت نشان داده است. ما در دو محصول اول مان یعنی مسترمخ، از چالش های اطلاعات شعری، ضرب المثل، گردشگری استفاده کردیم که ارتباط مستقیمی با ارتقا دانش کاربران در این حوزه ها داشته است. در بازی بسکتبال خیابانی نیز آرت بازی بر اساس مکان های شاخص گردشگری شهرهای ایرانی طراحی شده است. بازی سفره چی در این زمینه عملکرد موثرتری داشته و غذاهای ایرانی که نماد بارز فرهنگ ایرانی هستند را به کاربران معرفی کرده است. رستوران اول بازی دو غذای محبوب و اصیل ایرانی دیزی و کوفته را معرفی می کند و در ادامه کباب، انواع خورشت های ایرانی و شیرینی های محبوب ایرانی معرفی می شوند. همه این موارد در کنار دیالوگ های شخصیت های مختلف بازی و موسیقی سنتی بازی تجربه مناسبی از یک فضای ایرانی را به کاربران ارائه می دهد.

منبع: خبرگزاری مهر

لینک خبر :‌ روزنامه سپهر
تهران - ایرنا - شماری از نویسندگان و خبرنگاران رسانه های خارجی درنامه ای خطاب به روسای کشورهای عضو شورای امنیت سازمان ملل، مراتب اعتراض خود را به ادامه تحریم های ظالمانه آمریکا علیه ملت ایران به ویژه در شرایط حساس شیوع ویروس کرونا اعلام کردند.

براساس اعلام معاونت مطبوعاتی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 46 نفر از خبرنگاران مقیم و غیرمقیم رسانه های خارجی، در نامه ای به روسای کشورهای عضو شورای امنیت سازمان ملل که به 3 زبان عربی، انگلیسی و فارسی نوشته شده است، ضمن تاکید بر اینکه شیوع ویروس کرونا، مسئولیت تاریخی بر دوش همه دولت ها و ملت ها گذاشته تا بهترین درمان و راه حل ممکن را برای نجات بشریت ارایه دهند، از آنان خواسته اند که برای اعمال فشار به دولت آمریکا در آزاد کردن سپرده های توقیف شده ایران، عمل کنند تا به دولت ایران امکان تهیه دارو، مواد غذایی و تجهیزات لازم داده شود.
در نامه این فعالان رسانه آمده است: ویروس کرونا از عمق شرایط غیر انسانی و غیراخلاقی نظم جهانی و روابط بین الملل پرده برداشته و عدم موفقیت این سازوکار را در مقابل فاجعه ای پیش روی بشریت، به نمایش گذاشته است.

در چنین شرایطی منطقی نیست که دولت ها و ملت های جهان تنها نظاره گر مردم ایران باشند که چگونه با دستان خالی با ویروس کرونا دست وپنجه نرم می کنند و برای کاهش درد و رنج 82 میلیون ایرانی، هیچ مسئولیتی احساس نکنند. مردم ایران در شرایطی با این ویروس روبرو هستند که به دلیل انواع تحریم های اقتصادی قادر به تهیه دارو و لوازم پزشکی برای درمان مبتلایان و مهار تبعات ناشی از شیوع ویروس در جامعه، نیستند.

در ادامه این نامه تاکید شده است: تاریخ ایالات متحده آمریکا تاکنون شاهد اعمال چنین تحریم هایی که در حال حاضر علیه ایران تحمیل می شود، نبوده است. درست است که دونالد ترامپ چنین تحریم هایی را با انگیزه های سیاسی و امنیتی وضع کرده است، اما این تعبیر هم درست است که وی عملا مانع رسیدن دارو به 82 میلیون ایرانی شده است و آنان را از ابتدایی ترین حقوق خود یعنی حق محافظت از زندگی که در تاریخ 10 دسامبر 1948 در اعلامیه جهانی حقوق بشر درج شده، محروم کرده است.

دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا ودیگر همکارانش فراموش کرده اند که تحریم های اعمال شده علیه ایران پیش از آنکه سیاسی و یا اقتصادی باشد، در درجه نخست تحریم های انسانی است زیرا با این تحریم ها تمامی ارزش های انسانی در چنین شرایطی نادیده گرفته است.

در ادامه این نامه ضمن طرح این پرسش که چگونه اعضای دولت آمریکا می توانند در کاخ سفید برای نجات از ویروس کرونا دست به دعا بردارند در حالی که 82 میلیون ایرانی از تحریم های ظالمانه و غیر انسانی و غیراخلاقی این دولت، رنج می برند؟ آمده است: دولت آمریکا و به طور خاص از طریق خزانه داری، شدیدترین فشارها را بر همه مؤسسات بین المللی و داخلی از جمله صندوق بین المللی پول، سازمان بهداشت جهانی، بانک ها و نهادها و مؤسسات مختلف مالی بین المللی اعمال می کند تا آنها را به تعامل با ایران باز دارد و اینگونه این کشور را از تهیه دارو و لوازم پزشکی مورد نیازش برای مقابله با ویروس کرونا منع کند و حتی به دولت ایران اجازه نمی دهد از دارایی های بلوکه شده اش برای خرید دارو ، مواد غذایی و لوازم پزشکی مورد نیاز مردم ایران، استفاده کند.

نویسندگان و خبرنگاران رسانه های خارجی از اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل خواسته اند تا به مسئولیت تاریخی، حقوقی و بشردوستانه خود برای اعمال فشار به دولت آمریکا درجهت آزاد کردن سپرده های توقیف شده ایران، عمل کنند تا به دولت ایران امکان تهیه دارو، مواد غذایی و تجهیزات لازم داده شود و از خزانه داری آمریکا نیز بخواهند به منظور کمک به اقتصاد خانواده های ایرانی اقدام به رفع تحریم های اقتصادی علیه ایران کرده و محدودیت هایی اعمال شده بر سازمان ها و نهادهای بین المللی جهت همکاری با ایران را از میان بردارد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
روزنامه هتاک جهان صنعت حد توهین به ولی فقیه را به اوج می رساند؛ 10روز می گذرد، نه معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد و نه دادستانی به موضوع ورود نمی کنند؛ دریغ از یک تذکر.

به گزارش دیار آفتاب ؛ روزنامه هتاک جهان صنعت حد توهین به ولی فقیه را به اوج می رساند؛ 10روز می گذرد، نه معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد و نه دادستانی به موضوع ورود نمی کنند؛ دریغ از یک تذکر!

وطن امروز با این صفحه زیبا و فنی، کوتاهی در برخورد با این رسانه هتاک را در سطحی البته پایین تر جبران می کند.

این دست توهین حامیان روحانی اولین بار نبوده و اگر دستگاه های نظارتی و قضایی به وظیفه خود عمل نکنند این صفحات آتش به اختیار وطن هم آخرین نخواهد بود.

برخی از منورالفکرهای حزب اللهی هم کمی روشن شوید و ژست اخلاق مداری نگیرید، موضوع روشن است.

حجت تمام!

انتهای پیام

لینک خبر :‌ دیار آفتاب
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : خلیج فارس

در ماه های گذشته فضای کسب و کار رسانه های ایران تحت تاثیر شیوع کرونا و شدت گرفتن بحران اقتصادی تغییر کرده؛ شاید بسیاری از شما اخبار مربوط به تعدیل نیرو در چند روزنامه را شنیده باشید؛ موضوعی که می تواند تصویری مبهم، از آنچه را که در زیر پوست اقتصاد مطبوعات ایران می گذرد، به نمایش بگذارد. آمارها نشان می دهد در 3سال گذشته رقم واردات کاغذ، که شاخصی مهم در ارزیابی تیراژ روزنامه های کاغذی محسوب می شود، از 80 هزار تن در سال 96 به محدوده 20 هزار تن در سال گذشته رسیده است. حالا تخمین ها و برآوردهای اولیه نشان می دهد احتمالا تحت تاثیر تحریم ها و افزایش سریع نرخ ارز این رقم امسال به صفر خواهد رسید. این رویداد، درصورت تحقق، اغلب رسانه های مکتوب و سنتی را در جنگ گلادیاتوری شکل گرفته با رسانه های جدید عملا خلع سلاح خواهد کرد.

دکتر سیدابوالحسن ریاضی که از 18 ماه پیش بر کرسی مدیرعاملی موسسه همشهری نشسته، در گفت و گو با دنیای اقتصاد با کنار هم گذاشتن این مولفه ها تصویری آخرالزمانی از آینده مطبوعات در ایران به نمایش می گذارد. به باور دکتر ریاضی اگر بحران اقتصادی فعلی و شیوع کرونا رخ نمی داد تا یک دهه دیگر به جز 3 یا 4 روزنامه، سایر رسانه های مکتوب چاره ای جز تعطیلی نداشتند اما او حالا برمبنای داده ها و رویدادهای 4 ماه گذشته زمان تحقق این پیش بینی را بسیار نزدیک تر از قبل می داند. با سیدابوالحسن ریاضی درباره چشم اندازهای اقتصاد رسانه در ایران و البته حوزه مدیریت خود او، یعنی موسسه همشهری و آینده آن، گفت و گو کرده ایم.

فرض کنید دستتان کاملا باز است و از اختیار اعمال هر نوع اصلاح و تغییری برخوردارید؛ همشهری را چگونه اداره می کنید؟

پاسخ دادن به این پرسش بسیار دشوار است. چون شما زمانی این سوال را از کسی می پرسید که هنوز در جایگاه مدیریت همشهری قرار نگرفته، ولی الان از کسی می پرسید که 18 ماه است بر کرسی مدیریت همشهری نشسته؛ در نتیجه باید برای پاسخ دادن به پرسش شما، همه تجربه های رخ داده در 18 ماه گذشته را پاک کنم و دوباره از اول تخیل کنم.

اتفاقا انتظار دارم با سطح آگاهی فعلی از عمق مشکلات و موانع به این پرسش پاسخ دهید...

با همین پس زمینه و تجربه ای که در یک سال و نیم گذشته داشته ام پیوند بین محتوا و بنگاه را خیلی نزدیک تر می کردم. به این معنی که محتواست که یک بنگاه مطبوعاتی و رسانه ای را اداره می کند و نه بنگاه محتوا را.

یعنی الان این رابطه درست تعریف نشده؟

همشهری بنگاه بسیار بزرگی است؛ خیلی بزرگ؛ در حال حاضر سیطره بنگاه بر همه شئون، کار را به جایی کشانده که محتوا اهمیت کلیدی خود را از دست داده است، یعنی انگار که اصلا مهم نیست ما چه چیزی تولید می کنیم. فرآیند تولید محتوا، فارغ از اینکه مخاطب دارد یا ندارد، کیفیت دارد یا ندارد، توزیعش مناسب است یا نه، به کار خود ادامه می دهد. عملا بنگاه باید در چنین شرایطی محتوا را پشتیبانی کند.

یعنی این محتوا هرچه باشد به پشتیبانی آن موظف هستید؟

بله؛ هرچه باشد.

مگر پیش از اینکه مدیرعامل همشهری شوید چه تصوری از این فرآیند داشتید؟

من مثل هر مخاطب عامی تا پیش از این تصویری از نحوه کار بنگاه مطبوعاتی نداشتم؛ روزنامه روی کیوسک را می دیدم و این ویترین تصویر کار را برای من می ساخت. پس از آنکه مدیریت همشهری را پذیرفتم متوجه شدم این چرخه بالعکس است یعنی سال هاست که همشهری به عنوان یک بنگاه اقتصادی و دارای درآمد سرشار، دیگر به هدایت مسیر تولید محتوا اهمیت نمی داده و برایش مهم نبوده که آیا این محتوا برای مخاطبانش جذاب هست یانه. به عبارت دیگر مدت هاست که بنگاه را محتوا اداره نمی کند.

برگردیم به پرسش نخست من؛ مگر ایده آل شما چه بود؟

ایده آل من این بود که محتوایی تولید کنیم که همیشه بنگاه در همه ابعاد وابسته به آن باشد.

منظورتان محتوای روزنامه همشهری است؟

نه همه محتواهای تولیدی در موسسه، شامل روزنامه، مجلات و حتی محتواهای چند رسانه ای.

یعنی انتظار داشتید محتوا، اقتصادی یا به بیان دیگر قابل فروش باشد؟

دقیقا؛ معتقدم محتوا باید قابل فروش باشد. به نظر من در مقوله اقتصاد فرهنگ مساله کلیدی این است که برای ارزیابی میزان نفوذ یک رسانه، شاخص و مبنای سنجشی به جز میزان فروش و تعداد مشتری بیشتر، وجود ندارد. هرچند ممکن است برخی این منطق را نپسندند اما به باور من علت سیطره سینمای آمریکا بر فضای فرهنگی جهان این است که می تواند محصولش را بفروشد. اگر این توانمندی در هالیوود نباشد طبیعتا سبک زندگی آمریکایی از قابلیت نفوذ برخوردار نخواهد شد. با همین منطق اگر هریک از بنگاه های رسانه ای و فرهنگی در ایران هم نتوانند محتوای خود را بفروشند نفوذ خود را در جامعه و در نهایت در بازار از دست خواهند داد.

در نمونه موردی همشهری، روند سیطره بنگاه بر محتوا از چه زمانی آغاز شده است؟

به نظر من از همان سال های نخستین فعالیت همشهری این اتفاق رخ داده است.

پس چرا این سیطره در سه دهه گذشته به فروپاشی همشهری منجر نشده است؟

قاعدتا وقتی بنگاه بر محتوا سیطره پیدا می کند تعریف فروپاشی هم دگرگون می شود. تا وقتی بنگاه سرپاست می تواند هر نوع محتوایی را، حتی اگر مخاطبی نداشته باشد، منتشر کند.

البته من یک مثال نقض برای گفته شما سراغ دارم؛ یادم است در اوایل دهه 80، در شرایطی که فضای رسانه ای تحت تسلط روزنامه های سیاسی، موسوم به روزنامه های دوم خردادی قرار داشت، همشهری توانست با انتشار چند ضمیمه نظیر همشهری جهان، همشهری اقتصادی و بعد از آن همشهری ایرانشهر، جایگاه خود را به عنوان پرتیراژترین روزنامه در ایران حفظ کند، حتی بعدتر همشهری آنلاین آغاز به کار کرد، اما در سال های اخیر هیچ یک از ابتکارات این چنینی پاسخ مناسبی در بازار دریافت نمی کند؛ چرا؟

طبیعتا در مقاطعی که مسائل سیاسی پر رنگ تر شده امواج مخاطبان جدید به سمت سایر رسانه ها حرکت کرده اند اما در همه این سال ها طیف میانه همواره مشتری ثابت همشهری باقی مانده؛ اقدام هایی که شما به آن اشاره کردید عمدتا با این هدف انجام می شده که همشهری را برای طیف میانه مخاطبان، جذاب نگه دارند.

از سوابق این گونه اقدامات در همشهری تا چه حد اطلاع دارید؟

من در 18 ماه گذشته ناگزیر با پیشینه همشهری هم ارتباط برقرار و درباره آن مطالعه و بررسی کرده ام. چنان که با اکثر مدیران عامل سابق همشهری دیدار و گفت و گو و مشورت کرده ام. از این طریق تلاش کرده ام تصویری از فرآیند امور را در دوره های گذشته به دست آورم تا بتوانم در فرآیند اصلاح ساختار همشهری از این تجربیات بهره بگیرم. به این نتیجه رسیدم که در ابتدای تاسیس همشهری چارچوبی برای این موسسه تعریف شد که چارچوب کاملا درستی بوده است. بنیانگذاران همشهری مخاطب این رسانه را طبقه متوسط شهری و محتوا را عمدتا برمبنای سبک زندگی تعریف کرده اند. تحلیل من این است که هرچند توجه به این دو هدف در دوره های مختلف با نوسان هایی مواجه بوده اما همشهری عمدتا در طول دوران فعالیتش روی این دو پایه متعارف حرکت کرده است.

اما همان طور که اشاره کردم معتقدم اقدام های اخیر همشهری در طراحی ضمائم و صفحات برخلاف گذشته، چندان موفق نبوده، پرسشی که پیش می آید این است که آیا در حال حاضر طیفی که مخاطب همشهری بوده اند از بین رفته اند یا اینکه همشهری دیگر نمی تواند نیاز مخاطبان به محتوا را پاسخ دهد؟

به نظرم پاسخ درست، ترکیبی از هر سه عامل است!

عامل سوم چیست؟

به اعتقاد من سه عامل شامل: تحولات درونی همشهری و تغییر طیف و ذائقه مخاطبان به علاوه تغییر فضای عمومی جامعه در این رویداد موثر بوده است. یعنی در این میانه عامل سومی هم به ماجرای اقتصاد رسانه ها در ایران اضافه شده است. در نتیجه مساله را باید فراتر از سطح بنگاهی به نام همشهری دید و تحلیل کرد. طیف مخاطبان رسانه ها در سه دهه گذشته به طور جدی تغییر کرده، زیرا الگوهای مصرف فرهنگی دگرگون شده؛ چنان که به تدریج در سال های اخیر مشاهده می کنیم مدیوم روزنامه اهمیت خود را از دست داده است. این موضوع فقط مختص همشهری یا رسانه های ایرانی به طور عام نیست، بلکه پدیده ای جهانی است.

در تمام دنیا تعداد روزنامه خوانان کمتر شده و رسانه های جدید، مخاطبان را جذب کرده اند. از سوی دیگر اهمیت خبر نسبت به تحلیل کم شده زیرا رسانه های جدید سرعت انتقال خبر را به شدت افزایش داده اند در نتیجه روزنامه ها به خاطر نوع تولید و انتشارشان از موج اخبار عقب مانده اند و اغلب روزنامه های موفق دنیا به سمت تولید محتوای تحلیلی حرکت کرده اند. طبیعتا مخاطبان گزارش های تحلیلی، گروه های کوچک تری هستند. بر اثر این تحول، روزنامه ها برای طیف مخاطبان هدف خود تعاریف تازه ای ارائه داده اند. حتی در ایران هم این تحول را شاهد هستیم چنان که با بررسی دقیق تر کاملا مشخص می شود مثلا روزنامه شرق برای کدام طیف از مخاطبان منتشر می شود، اعتماد برای کدام گروه محتوا تولید می کند، مخاطب دنیای اقتصاد کدام طیف است.

شما در تحلیل دلایل کاهش اقبال به روزنامه ها به عامل سومی هم اشاره کردید؛ چه تغییری در شرایط عمومی جامعه رخ داده که آن را تا این حد در ارزیابی شما حائز اهمیت کرده است؟

به نظر من تغییر شرایط عمومی، یک مولفه کلیدی در تحلیل شرایط کنونی رسانه ها به خصوص روزنامه ها در ایران است. رویدادهای 4-3 سال اخیر و اثر آن بر وضع عمومی اقتصاد ایران همه حوزه های فرهنگی، از جمله روزنامه ها را به شدت تحت تاثیر قرار داده است.

یعنی شما روند تحولات 4 سال اخیر و اثر آن بر فضای کسب و کار روزنامه ها را از همه سال های گذشته جدا می دانید؟

بله. حتی فراتر از این اعتقاد دارم نتایج این تحولات علاوه بر روزنامه ها در سایر فضاهای فرهنگی، به عنوان مثال سینما هم قابل مشاهده است. چنان که بسیاری بر این باورند که پدیده شیوع ویروس کرونا سینمای ایران را به سمت ورشکستگی سوق داده است. شما را ارجاع می دهم به آمار کسانی که پس از بازگشایی به سینماها رفته اند. این آمارها نشان می دهند سالن های سینما عمدتا بلااستفاده و خالی مانده اند. الان این پرسش مطرح است که در صورت تداوم وضع فعلی سرنوشت تئاتر چه خواهد شد. می توانید بررسی کنید و ببینید تولید موسیقی به کدام سمت در حال حرکت است. طبیعتا در این فضا روزنامه ها هم متاثر از شرایط، وضع مطلوبی ندارند؛ به ویژه وقتی متغیرهایی در فرآیند تولید محتوا و انتشار روزنامه ها در ایران دخالت داده می شوند که ما را از وضع کسب و کار سایر روزنامه های دنیا متمایز می کند.

محدودیت های اعمال شده برای رسانه ها و همچنین بی توجهی به قانون کپی رایت، بر حجم گرفتاری های مدیران مطبوعات در ایران افزوده است. این 2 مولفه موجب شده مطبوعات مزیت های رقابتی خود را از دست بدهند. چنان که بر اثر اعمال ممیزی رسانه های غیر رسمی قدرت جذب مخاطب بیشتری نسبت به روزنامه های دارای مجوز پیدا کرده اند. بی توجهی به موضوع کپی رایت هم موجب شده تولید محتوا در مطبوعات به درآمد منجر نشود.الان شرایط به گونه ای شده که تعداد اندکی از موسسات تولیدکننده محتوا با هزینه هنگفت، محتوا را آماده می کنند اما تعدادی رسانه کم هزینه، محتوای تولید شده را بدون اجازه و مجوز برمی دارند، منتشر می کنند و از منافع مالی آن بهره مند می شوند.

در کنار بحران کاغذ و شرایط عمومی، مهم ترین تهدید روند تولید محتوا و کار بنگاه های رسانه ای را اکنون چه می دانید؟

نکته مهم در شرایط فعلی این است که همه مجموعه هایی که تولید محتوا انجام می دهند اکنون منافع قابل توجهی از این تولید نصیبشان نخواهد شد. اکنون پلت فرم هایی که با کمترین هزینه فعالیت می کنند، محتوایی که رسانه ها با هزینه زیاد و به صورت حرفه ای تولید می کنند را برداشته و گاهی حتی با حذف لوگو و نشان تولید کننده اولیه، بدون اینکه هزینه آن را بدهند، به نام خود منتشر می کنند. این روند به این سمت می رود که همه بنگاه های تولید محتوا به دلیل عدم تراز هزینه و درآمد شروع به ضعیف شدن می کنند و این مسیر ادامه می یابد تا از بین بروند. همین مساله موجب می شود که مخاطبان به محتوای درجه اول که هزینه تولید آن بالاست، دسترسی نداشته و به سراغ محتوای فیک و سطح پایین می روند. این موضوع، کل روند تولید فرهنگی را در درازمدت مضمحل می کند.

آخر و عاقبت ادامه این روند چیست؟

به اعتقاد من تداوم حیات این چرخه غلط به زودی تمام رسانه های تولیدکننده محتوا را به تعطیلی خواهد کشاند.

البته جدا از عوامل عمومی که کل فضای مطبوعات ایران را تحت تاثیر قرار داده، به اعتقاد من در مورد خاص همشهری، یک عامل مهم به نام شهرداری و شورای شهر هم در 20 سال اخیر به ریسک های فضای کسب و کار این موسسه افزوده شده اند. با توجه به شناختی که از همشهری دارم این 2 نهاد از مهم ترین عوامل دوری همشهری از مخاطبش بوده اند. چنان که عمده شهرداران و تعداد کثیری از اعضای شورای شهر در 2 دهه گذشته عمدتا تنها به برندینگ شخصی خود توجه داشته اند و سرنوشت همشهری را به فراموشی سپرده اند، این عامل را تا چه حد در بروز وضع فعلی در همشهری موثر ارزیابی می کنید؟

این پدیده، خاص همشهری نیست. همه روزنامه ها و رسانه ها در همه دنیا از خواسته ها و منویات سرمایه گذارانشان تبعیت می کنند. اساسا روزنامه ها برمبنای همین خواسته ها از هم متمایز می شوند و برهمین اساس است که محتوای روزنامه های همشهری، شرق و دنیای اقتصاد متفاوت از هم است.

ولی هیچ وقت شما عکس مدیرمسوول روزنامه شرق یا مدیرمسوول روزنامه دنیای اقتصاد را در صفحه اول روزنامه هایشان نمی بینید، در بعد جهانی هم مایکل بلومبرگ هیچ گاه روی آنتن و در پیشانی رسانه خودش حضور ندارد.

به نظر من هم کاری که درسایر رسانه ها انجام می شود بسیار هوشمندانه تر است. هوشمندانه از این لحاظ که هرچند عکس و تصویر مالکان آن رسانه ها را نمی بینید اما قطعا دیدگاه هایشان را در کل محتوای آن روزنامه ها یا رسانه ها می توانید رهگیری کنید. الان آقای بختیاری برند هست یا نیست؟ بدون اینکه عکس آقای بختیاری در هیچ کدام از صفحات روزنامه دنیای اقتصاد منتشر بشود یا حداقل من تا به حال ندیدم. ولی دنیای اقتصاد برند شخص آقای بختیاری است. در تمام بنگاه های اقتصادی به روی آقای بختیاری باز است. عالی ترین سطوح مدیریتی کشور در حوزه اقتصادی، نمی توانند تلفن آقای بختیاری را جواب ندهند. پس او هم درواقع از رسانه برای برند سازی استفاده کرده است؛ البته هوشمندانه.

چه می شود که همشهری نمی تواند در این حوزه حرفه ای عمل کند؟

این همان بحثی است که در ابتدای گفت و گو به آن اشاره کردم. در اینجا بنگاه از محتوا جدا شده است. وقتی بخش خصوصی یک رسانه را اداره می کند خود بر محتوای تولیدی رسانه اش وقوف عملی و عینی دارد، در نتیجه از هرگونه آشکار شدن در صحنه با هدف تبلیغ پرهیز می کند. سرمایه گذاران بخش خصوصی عمدتا بر مبنای یک سیاست کلی حرکت می کنند که این سیاست کلی در فرآیند تولید به جهت گیری در همه سطوح تبدیل می شود.

با چه هدفی؟

با هدف حداکثر کردن سود.

فرق یک رسانه خصوصی یا یک رسانه وابسته به دولت یا وابسته به بخش عمومی در این حوزه چیست؟

رسانه های وابسته به بخش خصوصی عمدتا سود خود را از محل تولید محتوا کسب می کنند؛ اما در رسانه های غیر خصوصی بنگاه ها مستقل از محتوا مدیریت کار را برعهده دارند، در نتیجه چندان به لزوم کیفیت و یکپارچگی محتوا توجه ندارند.

چرا این تمایز ایجاد می شود؟

چون تک فروشی یا حفظ سطحی از مخاطب موجب کسب درآمد برای بنگاه مطبوعاتی وابسته به دولت یا نهادهای عمومی نمی شود. این ادعا با عدد و رقم کاملا قابل اثبات است.

آیا امکانش هست برمبنای آمار عملکرد همشهری این موضوع را کمی بسط و تفصیل دهید؟

در سال 94، همشهری فقط از محل ضمیمه راهنما یا نیازمندی ها 250 میلیارد تومان عایدی داشته است. در چنین شرایطی اساسا تک فروشی و تلاش برای جذب مخاطب اصلا اهمیتی ندارد. فکر می کنم در همان زمان درآمد همشهری از محل تک فروشی کمتر از 10 درصد این رقم بوده است.

درآمد آگهی های تجاری چقدر بوده است؟

حدود یک پنجم عایدی نیازمندی ها و راهنمای همشهری.

ولی به هرحال؛ افزایش تیراژ یکی از عوامل مهم در جذب آگهی است، چطور می توان گفت به محتوا توجه نمی کردند ولی همزمان تیراژ را بالا می بردند، این موضوع را چگونه می توان توضیح داد؟

به خاطر همان توان بالای مالی، که عرض کردم، تیراژ می توانسته خیلی زیاد باشد و گستره توزیع هم افزایش یابد. در واقع وقتی ارقام درآمدی از محل آگهی های تجاری و نیازمندی ها را در کنار رقم درآمد حاصل از تک فروشی قرار می دهیم به خوبی متوجه می شویم اصلا این 3 رقم با یکدیگر قابل مقایسه نیستند.

در مورد سایر روزنامه ها هم این گزاره صادق است. چنان که در بهار مطبوعات در اواخر دهه 70 خورشیدی مشاهده کردیم همزمان با افزایش شمارگان، درآمد آگهی ها هزینه انتشار روزنامه ها را پوشش می دهد به همین دلیل صاحبان روزنامه ها با فراغ بال به سمت تولید محتوای مورد علاقه خود حرکت کردند. وقتی این چرخه به هم می خورد بنگاه های مطبوعاتی وابسته به بخش خصوصی دچار مشکل می شوند. زیرا با افت تیراژ حجم ورودی آگهی ها ریزش می کند، در پی آن درآمدها کاهش می یابد و در آن هنگام است که اهمیت تک فروشی نمایان می شود. در آن نقطه است که مالک بنگاه متوجه می شود که آیا امکان ادامه حیات را دارد یا ندارد.

درمورد همشهری آیا این اتفاق رخ داده است؟

در همشهری این اتفاق از همان ابتدا رخ داده است. طراحان روزنامه همشهری در همان ابتدا به این ایده فکر کرده بودند که بنگاهی پرقدرت با هدف تولید محتوا را سازماندهی کنند. به خاطر همین، واحد نیازمندی ها با این هدف طراحی شد که بتواند هزینه های تولید محتوا را پشتیبانی کند؛ اما در حال حاضر این شرایط تغییر کرده است. مساله اصلی این است که همشهری تحت ضوابط فعالیت در بخش خصوصی کار نمی کند. از خاصیت های فعالیت در چارچوب بخش خصوصی این است که مدیریت در آن مجموعه ها به سرعت می تواند منافع خود را شناسایی و بلافاصله در جهت دستیابی به آن منافع تصمیم بگیرد و آن را اجرایی کند و حتی اگر اشتباهی در فرآیند کار به وجود آمد آن را تصحیح کند و در مقابل سود و زیان تصمیمش به هیچ کس جز مالکان شرکت پاسخگو نیست. بر همین مبنا همه ساختارها در بخش خصوصی برمبنای منافع تعریف می شود. این رویه در همشهری امکان پذیر نیست. زیرا در طول سال ها در همشهری بدنه بسیار بزرگ اداری شکل گرفته و ساختارهای متعدد نظارتی بر آن حاکم شده، در نتیجه حالا بیشتر شبیه یک بنگاه دولتی است.

یعنی هیچ راه فراری از این بن بست وجود ندارد؟

قطعا راه های برون رفت از وضع کنونی وجود دارد اما حرکت به سمت آن به اتخاذ تصمیم های خیلی بزرگ نیازمند است؛ مثل کوچک کردن سازمان، اصلاح ساختارهای تصمیم گیری و به خصوص تبعیت از ضوابط قانون تجارت. چون طبق این قانون تصمیم ها برمبنای صلاحدید هیات مدیره های حرفه ای گرفته می شود. طبق قانون تجارت حضور یک هیات مدیره قدرتمند تضمین می شود.

در حوزه محتوا چطور؟ در آن حوزه راه برون رفت از وضع فعلی چیست؟

چابک شدن تحریریه ضروری است. به این معنی که نیروهای روزآمد باید در همه ساختارهای رسانه ای برای تولید محتوا فعال شوند.

چیزی که از آن صحبت می کنید عملا به یک دگرگونی در همه ابعاد نیاز دارد، درست است؟

بله به دگرگونی نیاز داریم چون ما در آستانه سال 1400 با قواعد اداره بنگاه در سده قبل کار می کنیم. این موضوع فقط به همشهری محدود نمی شود؛ تقریبا بسیاری از رسانه ها با همین قاعده پیش می روند. برای بسیاری از روزنامه ها فقط تولید سودآور است و نه فروش. گویی اصلا مهم نیست چه چیزی تولید می کنند، صرف اینکه روزنامه منتشر بشود برای خیلی از مالکان رسانه ها به منزله شناسایی سود است. چون در ایران چیزی به اسم رانت کاغذ وجود دارد که تولید روزنامه را با هر محتوایی سودآور می کند.

مستندی برای ادعای خود دارید؟

بله همه این حرف ها را می شود با عدد و رقم ثابت کرد. همین الان چند روزنامه در ایران منتشر می شود که اصلا روی دکه وجود خارجی ندارند و صرفا برای اعلام وصول چند نسخه محدود از آن چاپ می شود. طبق این قاعده روزنامه برمبنای رانت جویی منتشر می شود.

یعنی رقم رانت کاغذ تا این حد قابل توجه است؟

بله؛ توجه داشته باشید این رانت را در سایر ساختارها هم مشاهده می کنیم. روزنامه هایی داریم که به اتکای رانت ارتباطی منتشر می شوند. روزنامه هایی داریم که برمبنای رانت سیاسی منتشر می شوند. روزنامه هایی داریم که برای تامین منافع گروه های خاصی منتشر می شوند. این گونه روزنامه ها منافعشان را از جایی دیگر به دست می آورند. این روال با ساختار بنگاه های استاندارد رسانه ای در دنیا سازگار نیست. مطبوعات مدام خطاب به دستگاه های مختلف از شفاف نبودن انتقاد می کنند اما به اعتقاد من رسانه های ما خود به مراتب از بسیاری از دستگاه ها غیرشفاف تر عمل می کنند.

به لحاظ مالی ؟

بله، کدام گزارش مستقل را سراغ دارید که فرآیندهای مالی موسسات رسانه ای را ارزیابی کرده باشد.

تا آنجا که اطلاع دارم چند سالی است همشهری اطلاعات مالی خود را در سامانه کدال منتشر می کند...

بله گزارش حسابرس رسمی همشهری در کدال منتشر می شود و همه می توانند به صورت شفاف از محل درآمدها و هزینه های این موسسه مطلع شوند. اطلاعاتی که روی کدال منتشر می شود نشان می دهد همشهری یک موسسه دو دفتره نیست و حساب های مالی آن را چهار یا پنج مرجع نظارتی به صورت مداوم پایش می کنند.

بقیه رسانه ها چطور؟

من درباره سایر رسانه ها صحبت نمی کنم اما قاعدتا باید همه این کار را انجام دهند.

فکر می کنید انتشار این اطلاعات چه واقعیتی را به نمایش بگذارد؟

برای همه اثبات می شود که در شرایط فعلی انتشار روزنامه، برای صاحبان رسانه ها، غیراقتصادی است.

یعنی به طور مطلق معتقدید انتشار هیچ روزنامه ای اقتصادی نیست؟

خیر؛ ممکن است تعداد انگشت شماری از روزنامه ها مشمول این قاعده نباشند. شاید حداکثر بتوانم سه روزنامه را مثال بزنم که می توانند با این ادعا که موازنه دخل و خرج و کسب و سود آنها در داخل مجموعه خودشان شکل می گیرد، منتشر شوند که یکی از آنها قطعا همشهری است. البته تعدادی از روزنامه ها با سرمایه گذاری و هزینه صاحبان آن سال هاست که منتشر می شوند و براساس دارایی ها یا سایر فعالیت های اقتصادی توانسته اند به حیات خود ادامه دهند.

البته شما به این نکته اشاره کردید که برای تحقق این هدف باید تصمیم های سخت بگیرید؛ اما در مقابل مشاهده می کنیم در مجموعه شهرداری و شورای شهر تلاش هایی برای الحاق همشهری به یکی از سازمان های زیرمجموعه شهرداری تهران آغاز شده که احتمالا همه رشته های شما را پنبه خواهد کرد، در این باره دیدگاه شما چیست؟

بستگی به این دارد که تعریف شما از رسانه چیست. اگر رسانه را به عنوان انعکاس دهنده نظرهای یک مجموعه بوروکراتیک در نظر بگیرید راه حلی که در برخی مجموعه های وابسته به شهرداری پیگیری می شود، راه قابل قبولی است. نمونه هایی را هم سراغ داریم؛ چنان که روزنامه هایی هستند که با اعتبارات دستگاه ها منتشر می شوند. اما اگر رسانه را با مخاطبش تعریف می کنیم به اعتقاد من همشهری مطلقا نمی تواند وارد چنین فرآیندی شود چون همشهری یک نشانه و برند بسیار پرقدرت در فضای رسانه ای ایران است در نتیجه انتقال آن به زیرمجموعه یکی از سازمان های شهرداری به منزله از بین بردن تمام این سرمایه است.

وقتی روزنامه به یک شخص حقیقی متعلق است مالک می داند برای ساختن برند شخصی خود 15-10 سال زمان دارد بنابراین مسیر را خیلی طبیعی و آرام طی می کند. از طرف دیگر آن شخص حقیقی آینده برند شخصی خود را در روزنامه تعریف کرده، به عنوان مثال؛ نمی خواهد با استفاده از ابزار روزنامه نماینده مجلس، وزیر یا رئیس جمهور شود یا حتی هدفش این نیست که با استفاده از ابزار روزنامه برود و مجوز تاسیس کارخانه ای را بگیرد. یک مالک رسانه ای استاندارد در بخش خصوصی هدفش تبدیل شدن به یک قدرت رسانه ای است. اما در بخش عمومی و دولتی این قاعده صدق نمی کند.

آیا تداوم این وضع چیزی از رسانه های دولتی و عمومی باقی می گذارد؟

معتقدم روند اضمحلال عمومی است و مختص رسانه های عمومی نیست. به نظرم آن چیزی که روزنامه ها را رو به اضمحلال می برد، این روند نیست. اشاره من به ماهیت بنگاهداری در حوزه رسانه در ایران و شرایط فعلی اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور است. به باور من این روزها رسانه ها درگیر زنجیره ای از مسائل هستند که روند فعلی را پیش می برد و حتی به آن شتاب می دهد. اگر همه شرایط طبیعی می بود مسیر مورد اشاره، به سمت اضمحلال، در طول 10 سال آینده طی می شد؛ اما در دوره اخیر اتفاقی رخ داده که ممکن است ظرف دو سال اغلب مطبوعات ایران را از بین ببرد.

مثالی می زنم؛ طبق آمار رسمی در سال 96 معادل 80 هزارتن کاغذ روزنامه وارد ایران شده، این رقم در سال 97 به کمتر از 40 هزار تن کاهش یافت. پارسال حداکثر 27 هزار تن کاغذ برای انتشار روزنامه وارد شد. برمبنای این آمار برای بررسی روند فروش روزنامه در ایران با یک پایه قابل تحلیل، یعنی رقم واردات کاغذ مواجه هستیم. این ارقام نشان می دهد تیراژ روزنامه ها با سرعت فزاینده ای در حال کاهش است.

پیش بینی شما از سال 99 چیست؟

ارزیابی من بر مبنای روند سه ماه گذشته این است که امسال شاید اصلا هیچ کاغذی وارد کشور نشود.

تولید داخل هم که نداریم.

اصلا در حوزه کاغذ تقریبا چیزی به اسم تولید داخل نداریم. حتی مشاهده می کنیم کارخانه های تولیدی خودشان واردکننده کاغذ شده اند. دلیل آن هم شرایط جهانی، کمبودهای ارزی و تحریم های کشتیرانی بخش خصوصی است که عملا واردات کاغذ را غیرممکن می کند. البته این دشواری ها کل اقتصاد را تحت تاثیر قرار داده اما ما درباره شترهای خودمان صحبت می کنیم.

آیا برنامه ای برای مقابله با این بحران وجود دارد؟

باید ببینیم آیا الگوی جایگزینی برای فقدان کاغذ در اختیار داریم یا نه. آیا کاری در این جهت انجام داده ایم یا نه. به نظر من کاری انجام نداده ایم.

بحثمان به جای خوبی رسید؛ همشهری از نخستین روزنامه هایی بود که در دهه 80 خورشیدی پلت فرم آنلاین تاسیس کرد، چه شد این اقدام به نتیجه نرسید تا جایی که شما الان می گویید برای شرایط ناشی از فقدان کاغذ در مطبوعات ایران کاری انجام نشده است؛ چه شد که همشهری یا اغلب موسسات مطبوعاتی نتوانستند از وب سایت های خود بهره برداری تجاری کنند؟

در نمونه همشهری؛ این موسسه مثل بچه پولداری عمل کرد که ارثیه زیادی به دستش رسیده بود. وقتی ارثیه زیادی در حساب موسسه موجود بود دیگر دلیلی برای کار کردن احساس نمی شد. عموما افرادی که از محل ارث و میراث اموال زیادی را مالک می شوند وقتی به فکر کار کردن می افتند که کفگیرشان به ته دیگ بخورد. همشهری به لحاظ تئوری همیشه پیشگام بوده، آن هم به خاطر منابع انسانی غنی آن. افرادی در همشهری فعال بوده اند که رسانه را خیلی خوب می شناخته اند. این را از روز تاسیس تا امروز می شود رهگیری کرد. من همیشه گفته ام دکتر شکرخواه بستر همشهری آنلاین را به نحوی طراحی کرده که هر توسعه ای بخواهی در این ساختار انجام بدهی در آن ساختار پیش بینی شده است. اما اساسا نباید از دکتر شکرخواه انتظار تجاری سازی همشهری آنلاین را داشت چون کار ایشان تجاری سازی محصول همشهری آنلاین نبوده است.

این سوال همواره برای بسیاری در داخل و خارج همشهری وجود داشته که چرا این موسسه که در بخش آگهی های مطبوعاتی پیشتاز و درآمدزا بوده، در بحث ورود به پلت فرم های آنلاین آگهی و تبلیغات، دیر عمل کرد و این فضا را درواقع واگذار کرد.

به نظر من این کار یک اشتباه محاسباتی بوده است. بنگاه ها وقتی بیش از حد بزرگ می شوند فرآیندهای تصمیم گیری در آنها به ترکیبی از خطای محاسباتی، توهم قدرت و دشواری های نظام بوروکراتیک در اتخاذ تصمیم درست وابسته می شود. هر چه بنگاه بزرگ تر باشد خطاهایش هم طبیعتا بزرگ تر خواهد بود. چون در وضعیت ضعف، توهم مدیران بنگاه ها از بین می رود؛ شلاق واقعیت آن قدر دردناک است که مدیر بنگاه را به جهان واقعیت پرتاب می کند.

از زبان شما شنیده ام که دیگر نمی توانیم در آن فضا سهم بازار مناسب بگیریم.

برای سرمایه گذاری در این حوزه مطالعات گسترده ای انجام داده ایم ولی به هر حال باید بپذیریم نفر اولی که وارد یک مارکت می شود همواره نسبت به دیگران دست پیش را دارد. چون وقتی مخاطب، مشتری یک مجموعه شد دیگر به سختی با مجموعه ای دیگر وارد تعامل می شود. این را در بازار سایر استارت آپ ها هم مشاهده می کنیم. البته نکته مهم در بازارهای استارت آپی آن است که برخلاف تصور عمومی این پلت فرم ها عموما هنوز به سود چندانی دست نیافته اند.

واقعا سودآور نیستند؟ بر مبنای چه مستنداتی این موضوع را بیان می کنید؟

برخی از این شرکت ها اطلاعات خود را در سامانه کدال منتشر می کنند. ما صورت های مالی پلت فرم های فعال در حوزه تبلیغات یا دیجیتال مارکتینگ را بررسی کرده ایم و متوجه شده ایم هرچند در این نوع کسب و کارها ارزش دارایی های دیجیتال و دارایی های نامشهود به شدت افزایش یافته اما سود قابل برداشت در صورت های مالی آنها بسیار اندک است؛ حتی برخی استارت آپ ها هنوز به سود نرسیده اند.

پس با این حساب سرمایه گذاری در این حوزه ها هم، لااقل در کوتاه مدت، راه نجات موسسات رسانه ای نیست، برداشت من درست است؟

خیر، ببینید درگیر وضعیت بغرنجی هستیم. برای ورود به این عرصه باید سرمایه گذاری کنیم. تحقیقات ما نشان می دهد رسانه ها نمی توانند با جیب خالی و صرفا با اتکا به برند خود وارد این نوع کسب و کارها شوند.

تخمین شما از آورده اولیه لازم برای ورود به این مارکت چقدر است؟

دست کم باید 150 تا 200 میلیارد تومان منابع تجهیز شود. در مطبوعات ایران چنین سرمایه ای در حال حاضر وجود ندارد. این رقم برای ورود به این بازار لازم است چون رقبای تازه نفس قصد دارند وارد بازاری رقابتی شوند؛ مدیران و مالکان این پلت فرم ها هم قطعا دست روی دست نمی گذارند که رقبا سهم بازارشان را بگیرند. در نتیجه سرمایه گذار باید منتظر جنگ گلادیاتوری وحشتناکی بر سر سهم بازار باشد.

یعنی معتقدید اگر منابع مالی لازم هم فراهم شود، موفقیت در این بازار تضمین نمی شود؟

به باور من تجهیز منابع مالی و جمع آوری پول لازم، شرط لازم برای موفقیت است؛ اما کافی نیست. اگر کمی واقع بین باشیم باید بگویم حتی اگر پول این کار هم فراهم شود سازمانی در مجموعه مطبوعات وجود ندارد که بتواند این کار را با موفقیت به پیش ببرد.

به دلیل ساختار منابع انسانی در مطبوعات؟

به خاطر زیست دوگانه ای که در فضای مطبوعات رشد کرده است.

به ساختار منابع انسانی در مطبوعات اشاره شد؛ من خودم دو نقل از شما در این باره شنیده ام؛ یک بار در جایی گفتید نسبت هزینه پرسنلی به کل هزینه های همشهری 60 درصد است و در جای دیگری این نسبت را 70 درصد بیان کردید. عدد صحیح چیست؟

عدد دقیق 66 درصد است. یعنی 66 درصد هزینه های همشهری هزینه پرسنلی است.

این نسبت در موسسات رسانه ای دنیا چقدر است؟

طبق ارزیابی کارشناسان ما، نسبت هزینه های پرسنلی به کل هزینه ها، در بنگاه های مشابه در مقیاس جهانی، نمی تواند بیش از 15 درصد باشد.

پس چرا همشهری در اصلاح ساختار منابع انسانی تا این حد مماشات کرده و تاخیر داشته است؟ با مانع سیستمی روبه رو بوده اید یا مانع اخلاقی؟

ترکیبی از هر 2 مانع. از یک طرف وضع بد اقتصادی کشور من را به عنوان تصمیم گیرنده، در اتخاذ تصمیم دچار تردید می کند؛ اما از طرف دیگر قواعد بنگاه داری کاملا روشن است. در کنار اینها در شهرداری یک سیاست کلی و ابلاغ شده وجود دارد که ما هم تابع این سیاست هستیم.

آیا شهرداری حاضر است هزینه تصمیم خود را بپردازد؟

شهرداری درگیر مشکلات بسیار بزرگی است که شاید به طور طبیعی اولویت آن همشهری نبوده است. با این حال این پرسشی است که باید از مجموعه کلان شهرداری صورت گیرد.

پس به صورت نقدی هزینه ای نپرداخته است؟

اندک و در شرایط بسیار اضطراری کمک شده است.

وضع بقیه رسانه ها چطور است؟

بقیه هم دست به کار شده اند. به عنوان نمونه یک روزنامه چاپخانه خود را تعطیل کرده؛ چون مالک به این نتیجه رسیده که اگر روزنامه اش را در چاپخانه دیگری چاپ کند به لحاظ اقتصادی به صرفه تر است. این کار قطعا به معنای بیکار شدن تعدادی از پرسنل چاپخانه است. در حوزه اداری و تحریریه هم ناچار به تعدیل نیرو شده است.

که این تعدیل نیرو در همان روزنامه خیلی هم سر و صدا به پا کرد.

چون رسانه در منظر عمومی از هویتی یکپارچه برخوردار است. من و شمایی که فعال رسانه ای هستیم بین کارگر چاپخانه، نیروی بخش اداری و روزنامه نگار تفکیک قائل هستیم ولی در بیرون از این فضا چنین تفکیکی در ذهن مردم وجود ندارد. خاطرتان هست خود ما هم در پایان سال 97 قراردادهای 108 نفر از پرسنل همشهری را تمدید نکردیم. از این تعداد کمتر از 10 درصد عضو تحریریه بودند اما تصویر کلی ارائه شده در بیرون این بود که همشهری 108 نفر از روزنامه نگارانش را تعدیل کرده است.

کدام نگاه صحیح تر است؟

از نظر من زنجیره اشتغال رسانه ای مهم است. چاپ، توزیع و بخش های فنی مثل تحریریه وابسته به چرخه تولید روزنامه است. در نتیجه وقتی تیراژ می ریزد این موجب نگرانی کیوسک دار و مخاطره در زندگی او هم می شود. در این شرایط باید توجه داشته باشیم صنعت چاپ هم با افول مطبوعات دچار مخاطره می شود. با همین استدلال بود که در ابتدای بحثم گفتم که مبنای کار یک بنگاه رسانه ای محتواست. هر بنگاهی بتواند محتوای قابل فروش تولید کند به چرخش کار و ایجاد اشتغال در یک زنجیره بزرگ تر کمک می کند.

خب پس برمی گردیم به بحث اول؛ چرا نگاه بنگاه داری را حاکم نمی کنید و به تعدیل منطقی نیرو بر مبنای محاسبات اقتصادی تن نمی دهید؟

قبول دارم در قالب نگاه بنگاه داری همه فرآیند تولید محتوا را می بایست برمبنای سود و زیان بنگاهی محاسبه و طراحی کنم. هرچند ناچارم در نهایت به این واقعیت تن دهم اما جایگاه همشهری با سایر رسانه ها متفاوت است.

ببخشید من این گفته شما را صرفا یک تعارف محض می دانم. بالاخره همشهری هم بنگاهی اقتصادی است که باید برمبنای قواعد شرکت داری اداره شود، به نظرم یک مدیر با چنین موضوعی باید با عقل سرد برخورد کند، شما چه فکر می کنید؟

اتفاقا داریم با همین عقل سرد برخورد می کنیم. اما متوجه یک نکته هم هستیم؛ تلاطم در همشهری به منزله توفان در سایر رسانه هاست. ما بزرگ ترین جمعیت روزنامه نگار را در بین تمام روزنامه ها داریم که با توجه به مقیاس های همشهری، تصمیم گیری راجع به مسائل این رسانه عوارضی بیش از سایر روزنامه ها دارد. لذا عقل سرد باید اندکی ولرم باشد.

آقای دکتر اتفاقا من معتقدم همشهری باید از این برج عاج خود پایین بیاید و روی زمین تصمیم درست اقتصادی بگیرد...

من اصلا با حرف شما مخالف نیستم اما می گویم هر حرکتی در همشهری در بیرون از همشهری هم بازتاب دارد، در نتیجه براین باورم که مدیرعامل همشهری درقبال ایجاد ناامنی شغلی در کل فضای مطبوعات مسوولیت اجتماعی دارد.

پس بفرمایید با توجه به ضرورت های مسوولیت اجتماعی شما برای آینده چه می توان کرد؟

در وهله اول روشن است که باید بخش های پشتیبانی خود را کوچک کنیم. اما به دنبال راه حلی هستیم که پرسنل شاغل در این بخش ها بیکار نشوند.

چگونه؟

عمده توان ما مصروف این است که نیروهای مازاد اداری و پشتیبانی در سایر مجموعه های شهرداری جایابی و مشغول به کار شوند.

آیا این اصلاح ساختار منابع انسانی در تحریریه هم دنبال خواهد شد؟

ضرورتا، چون یکی از الزامات ورود به فضای جدید کسب و کار در فضای رسانه ای و اجرای طرح تحول دیجیتال، این است که تحریریه به روز شود و در صورت لزوم، پرسنلی که با استانداردهای روز هماهنگ نیستند با نیروهای جوان تر جایگزین شوند. چون در ساختار جدید موسسات مطبوعاتی، از جمله همشهری، در آینده ناگزیر باید سهم رسانه های جدید افزایش یابد.

اجرای این طرح تحول دیجیتال جدی است؟

بله، این طرح در نیمه دوم فروردین به تصویب هیات مدیره همشهری رسیده است. اقدامات مربوط به این طرح را بدون آنکه طنینی داشته باشد آغاز کرده ایم و قصد داریم فضای فعالیت چند رسانه ای را به آرامی تجهیز کنیم. قرار است با تقویت بخش آنلاین محتوای تولیدی خود را در یک فضای جدید عرضه کنیم و حتی در صورت امکان به فروش برسانیم.

آیا تحول دیجیتال فقط به تحول در حوزه تولید محتوا محدود می شود؟

خیر، با برخی استارت آپ ها برای ایجاد تغییر در سیستم کلاسیک توزیع وارد مذاکره شده ایم. قصد داریم از این طریق هم تیراژ را افزایش دهیم و هم از حوزه های دیگر توزیع محتوا درآمد کسب کنیم.

آیا در استارت آپ ها به عنوان سهامدار مشارکت خواهید کرد؟

بله؛ البته با برخی موانع قانونی مواجه ایم که در حال برطرف کردن آنها هستیم. باید از شورای شهر مجوزهایی را برای انجام این کار دریافت کنیم.

یعنی برای این کار باید یک شرکت استارت آپی در زیرمجموعه همشهری فعال شود؟

نه. همشهری باید در یک شرکت استارت آپی سهامدار شود و به همین دلیل باید شورای شهر مجوز لازم را صادر کند.

تجربه جهانی چه می گوید؟

در دنیا شرایط فرق می کند، آنهایی که موفق بوده اند عمدتا یک پلت فرم جامع را مستقر کرده اند. به این معنی که ساختار تولید محتوا را به یک بستر به هم پیوسته و منعطف تغییر داده اند. طبیعتا روزنامه کاغذی در این گونه ساختارها فقط در حد ویترین کار حفظ شده است. در این ساختار شکل کسب درآمد تغییر کرده و عمده درآمد از محل فروش محتوای تولید شده کسب می شود.

آیا اصلاح ساختار همشهری به همین موارد محدود می شود؟

بحث عرضه سهام همشهری در فرابورس را به عنوان یکی از اصلی ترین بخش های برنامه اصلاح ساختار دنبال می کنیم.

برای این منظور کاری هم انجام داده اید؟

جلسات متعددی با بازیگران اصلی برگزار شده، با مدیریت کلان شهرداری و برخی اعضای شورای شهر و فرابورس مذاکره شده و دفاتر مالی همشهری مطابق استانداردها اصلاح شده است.

آیا ورود به فرابورس نظر شما را درباره استقرار یک نظام حرفه ای مدیریت در همشهری تامین می کند؟

فکر می کنم تامین کند؛ چون نظارت مداوم سهامداران جلوی تبدیل همشهری را به یک بنگاه فربه و ناکارآمد می گیرد. البته باید بر این نکته تاکید داشت که ورود به فرابورس برای همشهری درآمد خلق نمی کند.

علت عمده اقدام شما برای ورود به فرابورس چه بوده، تامین مالی؟

نه هدفمان اصلاح ساختار بوده است.

اصلاح ساختار مالکیت؟

اصلاح ساختار مالکیت و طبیعتا اصلاح ساختار مدیریت. جمع بندی من و هیات مدیره این است که تا با این وضعیت دوگانه مواجهیم، یعنی نه به طور کامل تابع الزامات بخش خصوصی و نه به طور کامل تابع الزامات بخش عمومی و دولتی هستیم، اوضاع روز به روز بدتر خواهد شد.

آیا مجموعه شهرداری با تصمیم شما هم دل است؟

برخی بخش ها خیلی موافقند و برخی دیگر مخالفند. به عبارتی فضا در این مورد قطبی شده است. وضع به گونه ای است که کار اصلی من روی هم گرا کردن این دیدگاه ها متمرکز شده است. بر همین مبنا با مدیریت ارشد و اعضای شورا در حال گفت وگو هستیم. در این مذاکرات بر این نکته تاکید داریم که ادامه مسیر با روش فعلی امکان پذیر نیست.

یعنی حضور همشهری در فرابورس را به عنوان یک راه نجات می بینید؟

بله، معتقدم اگر ما بتوانیم این مسیر را طی کنیم ساختار مدیریتی شهرداری هم می پذیرد که همشهری باید برمبنای قواعد بنگاه داری در حوزه رسانه اداره شود.

قصد دارید چه میزان از سهام همشهری را در فرابورس عرضه کنید؟

تصمیم گیری بر عهده من نیست. اما پیشنهادما عرضه 30 درصد سهام است. البته قاعدتا بخشی از این سهام به کارکنان همشهری واگذار خواهد شد.

این فرآیند تا کی انجام خواهد گرفت؟

اگر همه چیز به خوبی پیش برود تا پایان سال سهام همشهری در فرابورس قابل عرضه خواهد بود.

آیا تا الان برآوردی از قیمت و ارزش سهام همشهری داشته اید؟

نه، ولی دارایی های همشهری برای ورود به بورس کاملا کافی است و گزارش های مالی مجموعه در کدال قابل دسترسی است.

پس برخلاف انتظار، همشهری، در مقیاس فضای رسانه ای در ایران، موسسه فقیری نیست...

نه اصلا، ضمن اینکه برند همشهری، برندی معتبر است که ارزش آن دست کم 500 میلیاردتومان تخمین زده می شود اما اینکه فرابورس و سرمایه گذاران به چه شکل این موسسه را قیمت گذاری می کنند بحث دیگری است.

اگر ارزش برند را با ارزش دارایی های همشهری جمع کنیم مشخص می شود با عرضه 30 درصد سهام این موسسه در فرابورس در حدود چندصد میلیارد تومان منابع مالی جذب خواهد شد اما آیا سهامداران همشهری، یعنی سازمان های وابسته به شهرداری، این نقدینگی را در خود همشهری سرمایه گذاری خواهند کرد یا به حساب خودشان واریز می کنند؟

اتفاقا این بحث 2 هفته پیش دستور جلسه مشترک شهردار و معاونان و روسای سازمان های وابسته بود. در آن جلسه موضوع ورود شهروند، همشهری و شهر آفتاب به بورس مورد بررسی قرار گرفت.

از جمله نکات مورد تاکید من در آن جلسه این بود که ورود به بورس به منزله کسب درآمد نیست بلکه به این معناست که نقدینگی کسب شده باید به سرمایه گذاری تبدیل شود و شرکتی که وارد بورس می شود باید پاسخگوی عملکرد خود به سهامداران باشد. لذا این تصور که فروش سهام امکان برداشت از سوی سهامداران را دارد منتفی است.

آیا مجموعه شهرداری منطق شما را پذیرفت؟

(تامل می کند) باید از خودشان بپرسید.

لینک خبر :‌ فرارو
مطبوعات چاپی این روزها با مشکلات فراوانی دست و پنجه نرم می کنند که ورود فضای مجازی و انتشار سریع اخبار در آن و گرانی کاغذ و ملزومات چاپ از جمله آن ها است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹

به گزارش خبرنگار ایمنا ، فیلسوفان و جامعه شناسان از مدرن شدن جوامع سخن می گویند. پیشرفت تکنولوژی و فناوری یکی از نشانه های مدرن شدن است، که در عرصه رسانه نیز نمود پیدا کرده است. در گذشته، رفتن به دکه مطبوعات، خریدن و ورق زدن روزنامه ها و خواندن مطالب طولانی آن، راهی بود که برای اطلاع از اخبار باید پیموده می شد. اما امروزه با گسترش رسانه های دیجیتال، سرعت انتقال اخبار بسیار افزایش پیدا کرده، همچنین ذائقه ها به سوی خواندن مطالب کوتاه تغییر یافته است.

مطبوعات کاغذی در مواجهه با این مساله تصمیم به انتشار مجازی روزنامه و نشریات خود گرفتند، اما این تنها چالشی نبود که برای بقا با آن دست و پنجه نرم می کردند. افزایش قیمت کاغذ و زینک و به دنبال آن کاهش تیراژ، تعدیل نیرو و حتی تعطیلی سرنوشتی بود که انتظار مطبوعات کاغذی را می کشید.

با اینکه مدتی است مسئولان از رفع مشکل کاغذ سخن می گویند، اما تعدیل نیروی روزنامه شرق در چند روز گذشته و آنلاین شدن روزنامه شهروند و به دنبال آن بیکاری بسیاری از فعالان رسانه ای که هر یک می توانستند تأثیر بسزایی در آگاه سازی جامعه و رشد آن داشته باشند، موضوعی است که نمی توان به سادگی از کنار آن گذشت.

منصور گلناری پیشکسوت و کارشناس مطبوعاتی، در گفت وگو با خبرنگار ایمنا ، در این خصوص اظهار می کند: ماندگاری رسانه های مکتوب چند دلیل دارد. ابتدا اینکه مشخص است این رسانه از کیست و مربوط به کجاست. همچنین مطبوعات کاغذی طبق قانون منتشر شده و راه گریزی از آن ندارند. همین امر باعث می شود که ملزم باشند تا طبق قانون حرکت کرده و همیشه نسبت به آن پاسخگو باشند و اگر تخلفی از سوی آنها صورت بگیرد نحوه رسیدگی به آن کاملاً مشخص است، اما رسانه های مجازی به غیر از سایت هایی که از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز گرفته اند (که البته آنها هم راه گریز دارند) راه هایی برای گریز از قانون دارند.

وی می افزاید: در واقع رسانه های مکتوب به دلیل فیزیکی بودن، در دسترس قرار داشتن و غیر قابل حذف و انهدام بودن پاسخ گویی بهتر و شفاف تری به قانون دارند. منظور من این نیست که رسانه های مجازی قانونی نیستند، اما با توجه به قابلیت ها و ظرفیت هایی که این رسانه ها دارند، می توانند به راحتی مطلبی را حذف کنند و چنین کاری پیگیری قانونی را در خصوص چنین رسانه ای دشوار می کند.

نسبت به رسانه های مکتوب کم توجهی می شود

این کارشناس رسانه ای ادامه می دهد: به علاوه رسانه های مکتوب به عنوان یک سند ماندگار ایفای نقش می کنند؛ در صورتی که رسانه های مجازی این قابلیت و ظرفیت را ندارند. در طول چند سال گذشته متأسفانه نسبت به رسانه های مکتوب کم توجهی بسیاری شد. قیمت کاغذ ناگهان شش برابر شد در صورتی که با یک مدیریت صحیح قابل کنترل بود.

گلناری در خصوص راه حمایت از رسانه های مکتوب می گوید: بحث حمایت از رسانه های مکتوب باید از قبل پیش بینی می شد و شیوه نامه هایی برای حمایت از نشریات مکتوب تهیه می شد تا امروز رسانه ها به این وضعیت دچار نشوند. از اخراج یا تعدیل نیروی رسانه های مکتوب حمایت نمی کنم، اما زمانی که یک مدیر رسانه با هزینه های سنگین از جمله تأمین کاغذ، مسائل چاپ، حقوق پرسنل و اجاره دفتر مواجه می شود معمولاً به دنبال راحت ترین راه می گردد که آن هم "تعدیل نیرو" است. من در این خصوص معتقدم که باید به دنبال راه های سخت تری گشت و اگر راهی نیافتیم دست به تعدیل نیرو بزنیم.

وی با اشاره به مجازی شدن برخی رسانه های مکتوب تصریح می کند: اینکه رسانه های مکتوب به سمت فضای مجازی بروند، مسیری است که بسیاری از روزنامه ها و نشریات در حال حرکت به سوی آن هستند. دیجیتال شدن کارهای روزمره امری اجتناب ناپذیر است، اما این روند علاوه بر مزایا مضراتی نیز دارد که لازم است مدیران فرهنگی و رسانه ای هوشیار باشند تا ضررهای چنین فضایی را به حداقل برسانند. نمی گویم مجازی شدن رسانه های مکتوب غیرممکن است و قصد مقاومت در برابر آن را ندارم بلکه سخن من این است که این امر نیازمند زیرساخت ها، قوانین، شیوه ها و حرکت های درست است.

مدیران فرهنگی در پیشگاه مردم پاسخگو باشند

این کارشناس رسانه ای می افزاید: برای آنلاین شدن رسانه های مکتوب باید مسائل قانونی، درآمدی، حقوق پرسنل و آگهی ها در نظر گرفته شوند. آیا وزارت ارشاد شیوه نامه جامع و کاملی برای تبلیغات در رسانه های مجازی دارد؟ آیا دستورالعملی برای پرداخت حقوق و دستمزدها هست؟ در مساله استخدام، انتخاب شغل، ارتقای شغل و تعریف شغلی شیوه نامه جامعی وجود دارد؟ این موارد همان زیر ساخت های فکری و مدیریتی است که ابتدا باید فراهم شود. پس از مشخص شدن چنین مسائلی می توان از منزل مکتوب به منزل مجازی هجرت کرد. به علاوه در کشورهایی که در حوزه رسانه بسیار پیشرفته تر از ما هستند هنوز رسانه های مکتوب کار می کنند، پس اینکه ما بخواهیم رسانه های مکتوب را حذف کنیم عجولانه است.

گلناری در خصوص تأثیر افزایش قیمت کاغذ در بروز مشکلات رسانه های مکتوب، می گوید: کاغذ در به وجود آمدن وضعیت کنونی رسانه های مکتوب بسیار تأثیر داشت، چراکه اسم آنها رسانه مکتوب است یعنی باید روی کاغذ چاپ شود. کاغذ در سال 97 با بحرانی مواجه شد که از نظر من قابل مدیریت بود، اما سوء مدیریت باعث معضل شدن آن، تعطیلی برخی از رسانه ها و کاهش تیراژ آنها تا یک دهم پیش از آن شد و این بسیار بد است. یک مدیر فرهنگی باید در پیشگاه مردم نسبت به این اتفاق پاسخ دهد، آیا مدیران گزارش دادند که در سال 97 و پس از آن چه بلایی بر سر تیراژ رسانه ها آمد؟ اگر قصد داریم فرهنگ جامعه را گسترش دهیم و می گوئیم فضای مجازی مدیریت نشده و لجام گسیخته است پس نیاز به رسانه های مکتوب قوی با تیراژ بالا داریم. افزایش قیمت کاغذ مشکلات بسیاری ایجاد کرد و کسی نیز مسئولیت آن را بر عهده نگرفت، به علاوه هیچ عذرخواهی در این زمینه از کسی نشنیدیم.

حال مطبوعات چاپی خوب نیست

وی می افزاید: در حال حاضر کاغذ موجود است، اما قیمت آن بسیار بالاست. رسانه ها با همان تیراژ سال 97 کار می کنند و کسی در این خصوص سخنی نمی گوید. مثلاً روزنامه ای باید بالای 50 هزار تیراژ چاپ می کرد تا تعرفه آگهی برای آن اعمال شود، در حال حاضر بالای 10 هزار ندارد. این امر تبدیل به یک معادله پیچیده شده که متأسفانه در خصوص حل آن اقدام شایسته ای صورت نمی گیرد و در حال حاضر حال مطبوعات چاپی ما خوب نیست.

این کارشناس رسانه ای تصریح می کند: معتقدم در کشور با توجه به توانمندی فکری، تجربیات ارزشمند و وجود افراد با سواد و متعهد؛ اگر دلسوزی صورت بگیرد و مدیریت فرهنگی و مطبوعاتی در رأس کشور فعالانه و دلسوزانه عمل کرده و از نیروهای جوان استفاده کنند؛ به علاوه به شرط آنکه دلال بازی کم شود و تبعیض ها در این حوزه کاهش پیدا کند، در کمتر از دو سال وضعیت مطبوعات به حالت مطلوب باز گردد.

تا 10 سال دیگر در حوزه مطبوعات به جایی نمی رسیم
گلناری ادامه می دهد: وزارت ارشاد در این حوزه زحمت می کشد و دلسوزانه عمل می کند، اما با سرعتی که جلو می رود تا 10 سال دیگر در حوزه مطبوعات به جایی نخواهیم رسید. مدیریت فرهنگی ما باید سریع و هوشمندانه تر عمل کند. هزاران نفر از افراد مطبوعاتی در کشور از این راه ارتزاق می کنند، اینکه وام کرونا به آنها داده و کمک های معیشتی برای آنها در نظر گرفته شود، خوب است اما صرفاً نوعی مُسکن بوده که اصل معضل را حل نمی کند. باید به جایی برسیم که نویسندگی و گزارشگری آن هم در حد مطلوب جز پر درآمد ترین مشاغل شود؛ اگر به چنین جایگاهی رسیدیم مطبوعات ما رشد خواهند کرد.

وی اضافه می کند: در واقع اگر به جایی رسیدیم که به یک شخص با سواد و فرهیخته سفارش مطلب بدهیم و رقم های قابل قبولی برای چنین کاری به او پرداخت کنیم، جوانان متفکر به این سمت گرایش پیدا کرده و در نتیجه در این حوزه رشد صورت می گیرد؛ چراکه وقتی درآمد باشد سطح فکری جامعه، رسانه ها و در نتیجه کشور رشد پیدا می کند. تا زمانی که به رسانه، مطبوعات و خبرگزاری صرفاً به عنوان یک شغل، که بود و نبود آن تفاوتی ندارد، نگاه شود؛ وضعیت فرهنگی ما بهتر از این نخواهد شد.

کد خبر 432394

لینک خبر :‌ خبرگزاری ایمنا
مدیرعامل اتحادیه تشکل ها و مؤسسات قرآن و عترت گفت: قرار است سوم مردادماه سال جاری، انتخابات اتحادیه مدغم کشوری برگزار شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹ سایت های دیگر : منجیل خبر

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، حدوداً 10 سال از پیشنهاد و فرآیند "ادغام دو اتحادیه مؤسسات و اتحادیه تشکل های قرآن و عترت " گذشته است و حالا پس از این سال ها، هنوز جلسات و بیانیه ها و کمیته هایی برای حل اختلاف بین این دو اتحادیه در رسانه ها منتشر می شود و هنوز تکلیف آنها مشخص نشده است.

رحیم قربانی مدیرعامل اتحادیه مؤسسات و تشکل های قرآن و عترت شب گذشته در برنامه مصباح شبکه قرآن حضور یافت و درباره آخرین اخبار فرآیند اجرایی اتحادیه مدغم قرآنی گفت: 10 سال پیش، با توجه به اینکه بسیاری از فعالیت ها در دو اتحادیه با موازی کاری روبرو بود، به نظر رسید که اتحاد و یکپارچگی بین دو این اتحادیه مردمی قرآنی به وجود آید. کار به شورای توسعه فرهنگ قرآنی رسید و فرآیند ادغام آن در مرحله استانی به خوبی انجام شد اما در مرحله کشوری، یکی از اتحادیه ها زیر همه تعهداتش زد و این ادغام به تعویق افتاد. البته اتحادیه مدغم حدود دو سال است که فعالیت خود را آغاز کرده است اما در حالی است که یکی از طرفین نسبت به آن اعتراض داشت. در این سال ها نامه نگاری ها و بیانیه های متعددی از سوی مدیران مؤسسات صادر شد تا جایی که دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، مسئولیت اداره این موضوع را به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی واگذار کرد.

وی ادامه داد: پیرو دستور دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، کمیته 16 نفره ای با حضور مدیران اتحادیه ها و نمایندگان شورای توسعه برگزار شد و هر دو طرف در بسیاری از موارد به تفاهم و تعامل رسیدند. قرار بود که مجمع عمومی مشترک با حضور 600 نفر از مدیران مؤسسات در اوایل سال جاری برگزار شود اما به دلیل شیوع ویروس کرونا چند بار به تعویق افتاد و نهایتاً قرار است سوم مردادماه سال جاری، انتخابات اتحادیه مدغم کشوری برگزار شود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
سعادتی با بیان اینکه می توان از ظرفیت فضای مجازی برای اجرای فعالیت های فرهنگی و هنری درباره اربعین بهره برد، گفت: کارگروه اربعین با عضویت 8 استان در ستاد هماهنگی کانون های مساجد کشور تشکیل شده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸

به گزارش خبرنگار گروه مسجد و کانون های مساجد خبرگزاری شبستان ، نشست هم افزایی و هم اندیشی کمیته فرهنگی ستاد بزرگداشت اربعین امروز (چهارشنبه، 18 تیرماه) در حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی برگزار شد.

در این نشست، سعید سعادتی با اشاره به فرصت بی نظیر اربعین گفت: با توجه به شرایط بحران کرونا که امسال در کشور با آن مواجه هستیم و احتمال برگزار نشدن همایش پیاده روی اربعین بسیار زیاد است، می توان گفت امسال به بهانه کرونا و برگزار نشدن اربعین حسرت اربعین بر دل ما باشد و ما از این فضا برای اجرای برنامه های متنوع و گوناگون استفاده کنیم.

معاون فرهنگی و هنری ستاد هماهنگی کانون های مساجد کشور با اشاره به تشکیل کارگروه ستاد اربعین در این مجموعه گفت: در این کارگروه هشت استان حضور دارند و می توانیم از ظرفیت فضای مجازی در اجرای برنامه ها استفاده و از تهدیدها به عنوان فرصت استفاده کنیم.

وی به برنامه های پیشنهادی که می تواند از سوی کانون های فرهنگی هنری مساجد پیرامون اربعین برگزار شود، اشاره کرد و گفت: پویش مردمی ایران را حسینیه کنیم، تجربه نگاری پیرامون اربعین و فراخوان دل نوشته، عکس و خاطرات در زمینه اربعین و زیارت مجاری از جمله برنامه هایی است که می توان با استفاده از ظرفیت مردمی در اربعین انجام داد.

معاون فرهنگی و هنری ستاد هماهنگی کانون های مساجد کشور با اشاره به اینکه موکب های اربعین حسینی ظرفیت قابل توجهی در اجرای برنامه ها هستند، گفت: امسال با توجه به اینکه احتمال برگزار نشدن مراسم پیاده روی اربعین می رود، می توان از ظرفیت این موکب ها در فضای مجازی و به صورت غیر حضوری استفاده کرد و هر موکب یک رسانه پیرامون اربعین باشد.

وی برگزاری وبینارهای علمی پیرامون اربعین را از دیگر برنامه هایی دانست که می توان در بزرگداشت اربعین اجرا کرد.

معاون فرهنگی و هنری ستاد هماهنگی کانون های مساجد کشور یک هزار و 200 گروه سرود و 300 گروه نمایشی و نیز بیش از دو میلیون عضو کانون های مساجد را ظرفیت قابل توجه ای دانست که می توان برای اجرای فعالیت های فرهنگی هنری پیرامون اربعین بهره برد.

پایان پیام/ 40

لینک خبر :‌ خبرگزاری شبستان
برای هزاران مؤسسه؛ قطع درآمد و عدم حمایت مالی نهادها و سازمان ها به منزله تعطیلی دائم آنها خواهد بود. اغلب آنها هیچ پس انداز و یا دسترسی به اعتبار مالی ندارند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۸ سایت های دیگر : منجیل خبر خبرگزاری بین المللی قرآن

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، یکی از رویدادهایی که هر ساله در ما ه مبارک رمضان برگزار می شود، نمایشگاه بین المللی قرآن است. نمایشگاهی که تا سال های نه چندان دور، در طول ماه مبارک رمضان و به مدت 30 روز برگزار می شد و استقبال از آن هم کم نبود اما به تدریج، زمان برگزاری این نمایشگاه کوتاه شد و بالأخره در سال 98 تنها 10 روز در مصلای تهران برگزار شد. امسال اما به دلیل شیوع ویروس کرونا، این نمایشگاه در لیست رویدادهای لغوشده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار گرفت.

به گفته برخی از مسئولان معاونت قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، هزینه نمایشگاه بین المللی قرآن به مراتب از هزینه رویدادهای مشابه اش همچون نمایشگاه کتاب و غیره پایین تر است، ضمن اینکه به گفته سیدحمید حسینی، قائم مقام وقت نمایشگاه قرآن در سال 1398، بودجه برگزاری این نمایشگاه در سال 98 با رقم کمتری به نسبت سال قبل از آن مواجه بود.

حجت الاسلام حسینی سال گذشته در جریان هزینه های نمایشگاه قرآن گفته بود: نمایشگاه در سال 98 اقتصادی تر و کم هزینه تر از سال ها قبل برگزار شد. با توجه به اینکه کشور در شرایط تحریم و تورم قرار دارد و از سوی دیگر مسأله سیل در چند استان و بحران در این زمینه وجود داشت، توقع این است که برنامه های حاکمیتی محدودتر شود. تلاش شد با برخی اقدامات همچون کاهش ایام نمایشگاه و فضای مکانی، نمایشگاه کیفی تر و کوچک تر شود، لذا با تمام این اقدامات، هزینه ها به شدت کاهش پیدا کرده است.

مطمئناً اگر این نمایشگاه قرار بود که امسال برگزار شود با توجه به افزایش قیمت ها، هزینه برگزاری این نمایشگاه خیلی بیشتر از سال گذشته در نظر گرفته می شد.

کرونا نه تنها نمایشگاه بین المللی قرآن بلکه بسیاری از زندگی ها و فعالیت های فرهنگی و اجتماعی را تحت تأثر قرار داده است. یکی از بخش های متأثر از کرونا، مؤسسات فرهنگی و قرآنی اند. تعداد قابل توجهی از مؤسسات قرآنی در معرض خطر کاهش درآمد و تعطیلی قرار دارند و چه بسا اغلب آنها نیز زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و با مجوز این نهاد فعالیت می کنند.

رحیم قربانی، مدیرعامل اتحادیه موسسات و تشکل های قرآن و عترت همزمان با ماه رمضان امسال که اعلام شد نمایشگاه قرآن برگزار نمی شود در نامه ای به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان تبلیغات اسلامی اعلام کرد که تعداد قابل توجهی از مؤسسات قرآنی درمعرض خطر کاهش درآمد و تعطیلی اند. بسیاری از مؤسسات در شرایط عادی هم برای کسب حداقل درآمد و گذران امور مؤسسه شان با مشکلات جدی روبه رو بودند و حالا با شرایط به وجودآمده از ویروس کرونا، ضربه بیشتری را متحمل شده اند. حالا که نمایشگاه برگزار نخواهد شد، بهتر است هزینه آن را به مؤسسات قرآنی دهند تا بخشی از خسارات وارده به آنها جبران شود.

در واقع اگر گرانی ها و تورم امسال را درنظر نگیریم و با احتساب هزینه های مالی سال گذشته نمایشگاه قرآن، خواهیم دید که رقمی بالغ بر چند میلیارد تومان از هزینه های جاری نمایشگاه قرآن در دست وزارت ارشاد باقی مانده است. آنچه بیش از هر چیزی مهم است اینکه برای هزاران مؤسسه؛ قطع درآمد و عدم حمایت مالی نهادها و سازمان ها به منزله تعطیلی دائم آنها خواهد بود. اغلب آنها هیچ پس انداز و یا دسترسی به اعتبار مالی ندارند و اگر نهادهای بالادستی به آنها کمک نکنند چه بسا به طور کلی تعطیل می شوند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
ایسنا/اصفهان معاون امور فرهنگی و رسانه ای اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان با بیان توضیحاتی دربارۀ آخرین تصمیمات این اداره کل برای برگزاری مراسم روز خبرنگار و جشنواره مطبوعات، به بند ل مادۀ 139 قانون مالیات نیز اشاره کرد و گفت: گرفتن مالیات از خبرنگاران قانونی نیست.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱ سایت های دیگر : اخبار اصفهان روزنامه اصفهان زیبا

اصغر مختاری در گفت وگو با ایسنا اظهار کرد: بیشتر برنامه های فرهنگی هنری کشور و نه تنها کشور، بلکه کل کره زمین به خاطر ویروس منحوس کرونا به هم خورده است اما با توجه به اینکه اصحاب رسانه از اهمیت ویژه ای برخوردارند، بر آن شدیم از 17 مرداد که در تقویم ما، روز خبرنگار نام گذاری شده به سادگی عبور نکنیم و برای فراموش نشدن فعالیت سترگ این عزیزان، کاری انجام بدهیم.

وی ادامه داد: طی جلساتی که هم در داخل اداره با حضور کارشناسان و هم بیرون، با حضور اصحاب رسانه داشتیم، به این نتیجه رسیدیم که حتماً باید برنامه تقدیر از خبرنگاران در روز خبرنگار انجام شود و اگر امکان برگزاری به شکل حضوری نیست، آن را به صورت غیرحضوری در فضای مجازی برپا کنیم.

معاون امور فرهنگی و رسانه ای اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان تصریح کرد: در همین راستا تقدیرنامه هایی صادر و از زحمت کسانی که در پیشانی این حوزه خدمت می کنند، قدردانی خواهد شد.

مختاری دربارۀ آخرین تصمیمات برای برگزاری جشنوارۀ مطبوعات استان اصفهان گفت: جشنواره مطبوعات احتمالاً به صورت تک موضوعی و با تکیه بر مسائل روز اواخر سال جاری برگزار می شود.

وی با اشاره به بند ل مادۀ 139 قانون مالیات های مستقیم اظهار کرد: طبق این بند فعالیت های انتشاراتی و مطبوعاتی و قرآنی (دارای مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دستگاه های ذی ربط) فرهنگی و هنری که به موجب مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام می شوند، از پرداخت مالیات معاف است و به همین دلیل کسر مالیات از حق التحریر یا حقوق خبرنگاران قانونی نیست.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
ایسنا/مازندران موسیقی محلی یکی از هنرهای ناب در استان مازندران محسوب می شود که برگرفته از فرهنگ هنر اصیل این دیار است، این موسیقی ریشه در هویت مردمان این دیار دارد و در این راستا برگزاری کنسرت های محلی (موسیقی فولکلور) که برگرفته از گویش های تبری است، در سالیان اخیر در مازندران رونق گرفته است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱ سایت های دیگر : هراز نیوز

برگزاری این کنسرت ها در قالب جشنواره های مختلف و در شهرهای گوناگون نشان از اهمیت بالای این نوع از موسیقی در این استان دارد اما در این میان، برخی فعالان این عرصه با مشکلاتی رو به رو هستند، به عنوان مثال، بانوانی در مازندران حضور دارند که اجازه فعالیت مستقل ندارند و همواره در حاشیه قرار دارند.

زهرا نبوی سرپرست یک گروه موسیقی محلی در مازندران است، با وجود اینکه جوان است و در سال 1378 به دنیا آمد و در سن 8 سالگی به دلیل علاقه فراوان به کلاس های موسیقی رفته، اما در مقطع کارشناسی کامپیوتر تحصیل می کند، وی در گفت وگو با ایسنا به این موضوع اشاره کرد که، مهم ترین مشکل، عدم حمایت از بانوان در اجرای موسیقی محلی است، سفارشی بودن و نداشتن آشنا، بزرگترین مشکل در دعوت به برنامه ها است، با وجود آنکه مردان در برنامه های خود از حضور بانوان استفاده می کنند اما اجازه فعالیت مستقل به بانوان داده نمی شود.

سرپرست گروه موسیقی محلی مازندران با بیان اینکه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی این استان، باید گروه های فعال را شناسایی و با آنها در تعامل باشد، تصریح کرد که، از آنجایی که اهل مازندران هستم حفظ و توسعه موسیقی محلی هدف اصلی ام است و به نوعی آواها و گویش های محلی، فرهنگ تبری باعث شده به سمت موسیقی فلکلور بروم در همین راستا تمایل دارم به فرهنگ و هنر مازندران خدمت کنم.

وی با اشاره به اینکه تاکنون در کنسرت های آموزشی، همایش ها و جشنواره ها در شهر های مختلف شرکت کردم و لوح تقدیر های زیادی کسب کردم، خاطرنشان کرد که، قصد داشتیم موسیقی اصیل مازندرانی با پوشش و لباس محلی و آیین های اصیل تبری در معرض نمایش قرار دهیم که به دلیل بیماری کرونا فعلا لغو کردیم.

نبوی یادآور شد که، به دنبال راه اندازی گروهی منسجم در شهرم بودم تا با کمک جوانان، به موسیقی فلکلور خدمت کنیم به همین منظور در سال 97 این کار را عملیاتی کردیم و استقبال پرشوری نیز صورت گرفت.

وی خاطرنشان کرد که، برای توسعه موسیقی محلی در استان نیاز به حمایت مسئولین و خیرین داریم تا بتوانیم استعداد های خود را در این عرصه به ظهور برسانیم.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
نماینده مردم اردبیل، نیر، نمین و سرعین در مجلس شورای اسلامی، از متولیان حوزه کتاب خواست با تسهیل دسترسی مردم به کتاب، بکوشند کتابخوانی رواج یابد؛ هرچند بخش بزرگی از مشکلات این حوزه ناشی از تنگناهای اقتصادی است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱

سیدکاظم موسوی، نماینده مردم اردبیل، نیر، نمین و سرعین در مجلس شورای اسلامی، در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اردبیل، درباره جایگاه مباحث فرهنگی در کشور اظهار کرد: مقام معظم رهبری در فرمایشات خود اغلب به مسئله فرهنگ می پردازند؛ چراکه اگر ما بتوانیم فرهنگ را به معنای حقیقی و واقعی در جامعه لمس کنیم، در کنار آن حتماً از لحاظ اقتصاد و مسائل اجتماعی به دستاوردهایی خواهیم رسید.

وی افزود: اعتقاد ما بر این است که فرهنگ از خانواده ها آغاز شده، به اجتماع رسیده است؛ از حوزه ها به مردم؛ یا از آموزش و پرورش و دانشگاه به فرزندان. باید قبول کنیم که فرهنگ، ریشه و اصالت است. اقتصاد بدون فرهنگ، فساد می آورد و انسان را به انحراف و تباهی می کشاند؛ اما اینکه چرا از عضویت در کمیسیون فرهنگی مجلس اقبالی نشد و نمایندگان به این سمت و سو نرفتند، به نظر من به این دلیل است که بحث معیشت، اشتغال، اسکان و وضعیت جوانان از مسائل اورژانسی کشور است و هر نماینده ای می خواست در کمیسیون های مختلفِ کاری حضور داشته باشد که نتیجه روشن تری به مردم می دهد، وگرنه کمیسیون فرهنگی سرآمد است و اگر استقبال نشد، من به نوبه ی خود تأسف می خورم.

موسوی با ابراز امیدواری نسبت به اینکه حاضران در این حوزه، در مبانی غنی اسلامی و برگرفته از حوزه و دانشگاه و آموزش و پرورش به آنچه جامعه به آن نیاز دارد، بپردازند، در این باره که چرا از استان نماینده ای در کمیسیون فرهنگی نداریم، تصریح کرد: از لحاظ معیشت، اقتصاد، مسائل اجتماعی و اینک ویروس منحوس کرونا، مشکلاتی در جامعه داریم که مردم را به تنگنا کشانده است. خود من اگر کمیسیون اقتصادی نبود، می رفتم. نیّت نکرده بودم و برنامه نداشتم. به سبب مشکلات اقتصادی استان، وارد کارزار انتخاباتی شدم و برای نمایندگی ثبت نام کردم. امتیاز موجود هم می طلبید که وارد این کمیسیون شوم و کارهایی را در این زمینه انجام دهم.

وی ادامه داد: شاید اگر از رفقای ما هم در کمیسیون فرهنگی حضور می داشتند، برای استان بسیار بهتر بود. درعین حال، مجدّ و مصرّ، از طریق سازمان تبلیغات اسلامی، اوقاف، دانشگاه ها، حوزه های علمیه و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، پیگیر مسائل فرهنگی استانی هستیم.

نماینده مردم اردبیل، نیر، نمین و سرعین در مجلس شورای اسلامی اضافه کرد: اگر در جامعه فرهنگ نهادینه شود، به مشکلات دیگری بر نخواهیم خورد. فرهنگ ما، فرهنگ غنی اسلامی است و امید می رود از این فرهنگ - که در رأس آن قرآن مجید و نهج البلاغه و نهج الفصاحه و روایات و احادیث و رفتارهای اسلامی است - بتوانیم برای آینده جامعه، از طیف جوانان و نوجوانان منابع قوی انسانی تربیت کنیم تا نیازهای آینده جامعه با فهم بزرگ آنان حل شود.

وی افزود: مباحثی هست که به اندیشمندان، متفکران، صاحبان خطبه و خطابه و علمای بزرگ مربوط می شود، که همیشه زحمت کشیده اند و در حقیقت منت آنان بر گردن همه ما است.

موسوی درباره شرایط مطالعه، کتاب و کتابخوانی در کشور نیز اظهار کرد: کتاب، بهترین انیس و مونس انسان است. هم راهنمایی و علم افزایی می کند و هم به واقعیت نزدیک است. متأسفانه درصد مطالعه کتب مختلف در حوزه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در بین مردم کشور نسبت به دیگر کشورها بسیار پایین است و باید به این موضوع بسیار توجه کنیم.

وی افزود: متولیان امور باید به این موضوع ارج و اهمیت بدهند تا دسترسی به کتاب تسهیل شود و کتابخوانی رواج یابد که البته بخش بزرگی از این معضل، ناشی از تنگناها و مشکلات عدیده اقتصادی و معیشتی و نارسایی های جامعه است و گرنه منابع غنی انسانی و افرادی داریم که دارای علم و معرفت و فرهیختگی هستند و برآیند این نکته این است که همیشه در خدمت علم بوده اند.

نماینده مردم اردبیل در مجلس تصریح کرد: هرچه در خدمت انسان های فرهیخته باشیم و هرچه بنیاد نخبگان، نهادها و ارگان های مربوطه را توسعه دهیم و به این قشر توجه کنیم، بیشتر خواهیم توانست آنان را با مکانیسمی به مسیر قابل قبول و هدف مورد نظر برسانیم.

موسوی درباره میزان علاقه خود به کتابخوانی هم گفت: به لحاظ کاری اگر بگویم کتاب می خوانم یا در این عرصه ید طولایی دارم، دروغ گفته ام؛ اما در مواقعی اگر فراغت پیدا کنم، برای خود و خانواده اوقاتی را اختصاص داده ام و خواهم داد.

سیدکاظم موسوی، نماینده مردم اردبیل، نیر، نمین و سرعین در مجلس شورای اسلامی، در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اردبیل، درباره جایگاه مباحث فرهنگی در کشور اظهار کرد: مقام معظم رهبری در فرمایشات خود اغلب به مسئله فرهنگ می پردازند؛ چراکه اگر ما بتوانیم فرهنگ را به معنای حقیقی و واقعی در جامعه لمس کنیم، در کنار آن حتماً از لحاظ اقتصاد و مسائل اجتماعی به دستاوردهایی خواهیم رسید.

وی افزود: اعتقاد ما بر این است که فرهنگ از خانواده ها آغاز شده، به اجتماع رسیده است؛ از حوزه ها به مردم؛ یا از آموزش و پرورش و دانشگاه به فرزندان. باید قبول کنیم که فرهنگ، ریشه و اصالت است. اقتصاد بدون فرهنگ، فساد می آورد و انسان را به انحراف و تباهی می کشاند؛ اما اینکه چرا از عضویت در کمیسیون فرهنگی مجلس اقبالی نشد و نمایندگان به این سمت و سو نرفتند، به نظر من به این دلیل است که بحث معیشت، اشتغال، اسکان و وضعیت جوانان از مسائل اورژانسی کشور است و هر نماینده ای می خواست در کمیسیون های مختلفِ کاری حضور داشته باشد که نتیجه روشن تری به مردم می دهد، وگرنه کمیسیون فرهنگی سرآمد است و اگر استقبال نشد، من به نوبه ی خود تأسف می خورم.

موسوی با ابراز امیدواری نسبت به اینکه حاضران در این حوزه، در مبانی غنی اسلامی و برگرفته از حوزه و دانشگاه و آموزش و پرورش به آنچه جامعه به آن نیاز دارد، بپردازند، در این باره که چرا از استان نماینده ای در کمیسیون فرهنگی نداریم، تصریح کرد: از لحاظ معیشت، اقتصاد، مسائل اجتماعی و اینک ویروس منحوس کرونا، مشکلاتی در جامعه داریم که مردم را به تنگنا کشانده است. خود من اگر کمیسیون اقتصادی نبود، می رفتم. نیّت نکرده بودم و برنامه نداشتم. به سبب مشکلات اقتصادی استان، وارد کارزار انتخاباتی شدم و برای نمایندگی ثبت نام کردم. امتیاز موجود هم می طلبید که وارد این کمیسیون شوم و کارهایی را در این زمینه انجام دهم.

وی ادامه داد: شاید اگر از رفقای ما هم در کمیسیون فرهنگی حضور می داشتند، برای استان بسیار بهتر بود. درعین حال، مجدّ و مصرّ، از طریق سازمان تبلیغات اسلامی، اوقاف، دانشگاه ها، حوزه های علمیه و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، پیگیر مسائل فرهنگی استانی هستیم.

نماینده مردم اردبیل، نیر، نمین و سرعین در مجلس شورای اسلامی اضافه کرد: اگر در جامعه فرهنگ نهادینه شود، به مشکلات دیگری بر نخواهیم خورد. فرهنگ ما، فرهنگ غنی اسلامی است و امید می رود از این فرهنگ - که در رأس آن قرآن مجید و نهج البلاغه و نهج الفصاحه و روایات و احادیث و رفتارهای اسلامی است - بتوانیم برای آینده جامعه، از طیف جوانان و نوجوانان منابع قوی انسانی تربیت کنیم تا نیازهای آینده جامعه با فهم بزرگ آنان حل شود.

وی افزود: مباحثی هست که به اندیشمندان، متفکران، صاحبان خطبه و خطابه و علمای بزرگ مربوط می شود، که همیشه زحمت کشیده اند و در حقیقت منت آنان بر گردن همه ما است.

موسوی درباره شرایط مطالعه، کتاب و کتابخوانی در کشور نیز اظهار کرد: کتاب، بهترین انیس و مونس انسان است. هم راهنمایی و علم افزایی می کند و هم به واقعیت نزدیک است. متأسفانه درصد مطالعه کتب مختلف در حوزه های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در بین مردم کشور نسبت به دیگر کشورها بسیار پایین است و باید به این موضوع بسیار توجه کنیم.

وی افزود: متولیان امور باید به این موضوع ارج و اهمیت بدهند تا دسترسی به کتاب تسهیل شود و کتابخوانی رواج یابد که البته بخش بزرگی از این معضل، ناشی از تنگناها و مشکلات عدیده اقتصادی و معیشتی و نارسایی های جامعه است و گرنه منابع غنی انسانی و افرادی داریم که دارای علم و معرفت و فرهیختگی هستند و برآیند این نکته این است که همیشه در خدمت علم بوده اند.

نماینده مردم اردبیل در مجلس تصریح کرد: هرچه در خدمت انسان های فرهیخته باشیم و هرچه بنیاد نخبگان، نهادها و ارگان های مربوطه را توسعه دهیم و به این قشر توجه کنیم، بیشتر خواهیم توانست آنان را با مکانیسمی به مسیر قابل قبول و هدف مورد نظر برسانیم.

موسوی درباره میزان علاقه خود به کتابخوانی هم گفت: به لحاظ کاری اگر بگویم کتاب می خوانم یا در این عرصه ید طولایی دارم، دروغ گفته ام؛ اما در مواقعی اگر فراغت پیدا کنم، برای خود و خانواده اوقاتی را اختصاص داده ام و خواهم داد.
خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اردبیل،
خبرگزاری کتاب ایران

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
تنها سالن سینمای شوش در استان خوزستان از سال 1378 تعطیل شده و بعد از گذشت 21 سال، همچنان تعطیل است. مالک این سالن سینما می گوید در طرح جامع شهریِ شوش، منطقه ای که سینما در آن قرار گرفته به محله ای عملا دورافتاده و در پایین ترین نقطه شهر تبدیل شده است. او از حمایت نشدن از طرف سازمان های مسئول در طی این سال ها گلایه دارد، اما می گوید قول هایی داده شده که شاید امسال به بروز اتفاقات خوبی برای این مجموعه منجر شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۱ سایت های دیگر : منجیل خبر خبرگزاری تابناک ایران خبر خلیج فارس آفتاب نیوز

تصویربردار: سیدحامد موسوی / تدوینگر: عماد نعمتی

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی با بیان اینکه تاکنون هیچ اقدام عملی برای جبران خسارات رسانه ها انجام نشده است، تشریح کرد: هر چه از سال 99 می گذرد وضعیت رسانه و مطبوعات ما متأثر از کرونا دچار مشکلات جدی شده و به حالت نیمه تعطیل در آمده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰

مجتبی محمودی با بیان این مطلب اظهار کرد: بیماری کرونا تیر خلاص به صنعت مطبوعات و رسانه ها بود و بسیاری از رسانه ها را در آستانه ورشکستگی قرار داده است.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی ادامه داد: پیش از کرونا رسانه ها عملا دو چالش اصلی داشتند، اول چالش مخاطب بود که تحت تاثیر سونامی شبکه های اجتماعی به شدت پراکنده شدند و مرجعیت مطبوعات تا حدود زیادی کم شد.

وی افزود: دومین چالش، بحران کاغذ بود، در یکی دو سال اخیر قیمت کاغذ به شدت بالا رفت و نشریات ما با انبوهی از هزینه های غیر قابل پیش بینی مواجه شدند که باعث شد مطبوعات هزینه های جبران ناپذیری را متحمل شوند.

محمودی با اشاره به شکنندگی رسانه ها در ایام کرونا خاطرنشان کرد: در دو ماه اخیر وزارت ارشاد خواستار اعلام ضرر و زیان ها از سوی موسسات فرهنگی هنری و رسانه ها شد که به دلیل عدم اطلاع رسانی، بسیاری از مطبوعات متوجه این فراخوان نشدند و یا امیدی به گرفتن تسهیلات نداشتند.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی با بیان اینکه تاکنون هیچ اقدام عملی برای جبران خسارات رسانه ها انجام نشده است، تشریح کرد: هر چه از سال 99 می گذرد وضعیت رسانه و مطبوعات ما متأثر از کرونا دچار مشکلات جدی شده و به حالت نیمه تعطیل در آمده است.

وی ادامه داد: ما بحث کمبود امکانات و تجهیزات حفاظت فردی و اجتماعی را در رسانه ها داریم، متاسفانه هیچ تمهیداتی برای محافظت از اصحاب رسانه در ایام کرونا اندیشیده نشده است.

محمودی با تأکید بر کمبود امکانات بهداشتی برای اصحاب رسانه اضافه کرد: با این حال انتظاری که از رسانه ها وجود داشت این بود که رسانه ها در خط مقدم مبارزه با کرونا باشند که خوشبختانه این بار نیز از آزمون مواجهه با کرونا سرافراز بیرون آمدند.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی ادامه داد: تحت تاثیر فضای کنونی و مشکلاتی که رسانه ها با آن مواجه بوده اند، برخی رسانه ها مجبور به تعدیل روزنامه نگاران و خبرنگاران خود شدند که این امر از اتقاقات ناگواری بود که شاهد آن بودیم.

وی افزود: از طرفی دیگر بحث بیمه خبرنگاران و اصحاب رسانه همچنان دچار مشکل است و در سال های اخیر اقدام عملی خاصی در این راستا انجام نشده است که حاصل آن محرومیت بیش از 70 درصد خبرنگاران از بیمه رسانه ای و مطبوعاتی بوده است.

محمودی با بیان تعطیلی بسیاری از نشست های خبری جهت حفظ پروتکل های بهداشتی و فاصله گذاری اجتماعی اضافه کرد: این تعطیلی باعث شد تعامل میان خبرنگاران و خیلی از نهادها کمرنگ شود که خدشه ای بزرگ در فرایند اطلاع رسانی محسوب می شود.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی ادامه داد: فعالیت رسانه ای در کشور ما در هر حال حاضر بسیار شکننده است و شأن خبرنگاران در بسیاری از موارد رعایت نمی شود.

وی با اشاره به وضعیت معیشتی نامناسب خبرنگاران افزود: کسانی که توقع داریم نویدبخش و امیدبخش جامعه باشند، متاسفانه خود این افراد در وضعیت نامناسبی قرار دارند، توقع این است که اقدام عملیاتی نه شعاری برای رسیدگی به دغدغه های این قشر انجام شود.

محمودی بیان کرد: متولی اصلی حل مشکل رسانه ها در مرحله اول وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و در مرحله بعد اداره کار و موسسات بیمه هستند که جای دارد اصحاب رسانه را بطور ویژه مشمول اقدامات حمایتی خود قرار دهند.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی با اشاره به کاهش آگهی ها در مطبوعات اضافه کرد: بسیاری از رسانه ها درآمدشان مبتنی بر فروش است، زمانی که فروش نباشد به تبع آگهی تبلیغاتی نیز نیست و درآمدی عائد مطبوعات نمی شود.

وی ادامه داد: پس از گرانی بنزین انتظار این بود که برای توزیع کنندگان مطبوعات یارانه ای قرار بگیرد اما نهایتا حتی برای سرپرستی روزنامه ها در استان ها نیز یارانه خاصی برای بنزین اختصاص داده نشد.

محمودی گفت: پیشنهاد من این است که یک صندوق حمایت از رسانه ها ایجاد شود و دولت باید از آن حمایت کند که آن صندوق بتواند رسانه های در آستانه ورشکستگی را از بحران نجات بدهد.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی با اشاره به مجاهدت رسانه ها در خط مقدم مبارزه با کرونا اظهار کرد: من کارنامه درخشانی برای رسانه ها می بینم، آنها به خوبی توانستند از مسئولین مطالبات به حق، هوشیارانه و مؤثر داشته باشند.

وی بیان کرد: خبرنگاران همچون سربازانی هستند که در خط مقدم جبهه در حال مبارزه با دشمن هستند ولی ستادی که باید پشتیان این افراد باشد وجود ندارد و سیاست های تشویقی نیز برای روحیه بخشی به این سربازان وجود ندارد.

لینک خبر :‌ تابناک خراسان رضوی
معاون امور هنری و سینمایی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی خبر تعطیلی سینماهای مشهد را تکذیب کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰

به گزارش تابناک رضوی محمدرضا محمدی در گفتگو با خبرنگار ما عنوان کرد: طبق آخرین تصمیم گیری ستاد مبارزه با کرونای استان که دیروز به ما ابلاغ شده است سینماهای مشهد تعطیل نشده اند.

وی خاطر نشان کرد: با توجه به نامه معاون محترم امور بهداشتی دانشگاه و رئیس بهداشت استان خراسان رضوی و بند 3 صورتجلسه پنجاهمین جلسه ستاد پیشگیری و مقابله با کرونا ویروس استانداری، این ممنوعیت ها در خصوص برگزاری کلاسهای حضوری آموزشگاههای آزاد هنری .سینمایی،و مراکز زبان بوده و قرار است تا اطلاع ثانوی بصورت غیر حضوری برگزار شوند.

معاون امور هنری و سینمایی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی تاکید کرد: در رابطه با تعطیلی سینماها و سالنهای نمایش منتظر تصمیم گیری ستاد استان هستیم ودر صورت ابلاغ بلافاصله به مدیران سینماها اعلام خواهد شد.

محمدی در حالی این خبر را اعلام کرد که روز گذشته مدیر کل نظارت بر عرضه و نمایش سازمان سینمایی از تعطیلی سینماهای مشهد و چند شهر دیگر خبر داده بود.

لینک خبر :‌ تابناک خراسان رضوی
بوستان مفاخر تبریز یا بوستان طوبائیه، یکی از بوستان های تبریز است که در محله آبرسان و در حاشیه خیابان آزادی واقع شده و 15 هزار مترمربع مساحت دارد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰

تبریزمن- طاهر خیری: محل این بوستان و مسجد طوبی که در کنار این پارک واقع شده است، باغ بزرگی بود که به حاج رضا طوبی از بازرگانان نامی تبریز تعلق داشت. او بعدها باغ خود را وقف و به گورستان طوبائیه تبدیل می کند.

در این گورستان، تعدادی از مشاهیر آذربایجان از جمله، باقرخان( سالار ملی )، آیت الله میرزا فتاح شهیدی، رضا طوبی و محمد نخجوانی دفن شده اند.حدود ده سال پیش، این گورستان به پارک مفاخر تبدیل و بخشی از این پارک به یادمان مفاخر آذربایجان اختصاص داده شد.

حجت الاسلام آل هاشم امام جمعه محبوب تبریزی ها در خطبه های نماز جمعه 13 تیر طی سخنانی از وضعیت نامناسب مزار مفاخر آذربایجان در پارک مفاخر این شهر انتقاد می کند و خواستار توجه مسئولان استان به خصوص اداره کل اوقاف و امور خیریه به این قضیه و ساخت آرامگاهی در شان این بزرگان می شود.البته سید بزرگوار پیش از این و در خطبه های نماز جمعه مهر ماه سال 96 از وضعیت نامناسب تابلو سنگ ها و تخریب مزار این مشاهیر در پارک مفاخر زبان به گلایه گشوده بود که متاسفانه گوش شنوایی از طرف مسئولان ذی ربط پیدا نشد و بعد از گذشت چند سال این معضل برطرف نشده است.

طبق توافقی که سالها پیش بین شهرداری تبریز و اوقاف و امور خیریه منعقد گردید، قرار بر این شد که زمین این پارک در تملک اوقاف بماند و شهرداری نیز حفاظت و نگهداری آنرا بر عهده بگیرد.حتی مدتی بعد از طرف مدیرکل وقت اوقاف استان اعلام شد که این بوستان به مرکز فرهنگی و پارک مخصوص بانوان تبدیل خواهد شد. حال این سوال به ذهن متبادر می شود که چرا تاکنون اقدامی برای ساخت آرامگاه این بزرگان و مرمت مزارشان توسط مدیریت شهری و اداره اوقاف صورت نگرفته که در نهایت با واکنش امام جمعه تبریز مواجه شده است و ایشان بر لزوم تکریم علما و مشاهیر آذربایجان تاکید می کنند.

مگر نه اینگه تبریز شهر فرهنگ است و شهره آفاق. نام بزرگانی را بر دوش می کشد که هر کدام مایه فخر و مباهات مردمان این سرزمین است. آیا سزاوار است اینچنین به میراث گذشته مان پشت کرده و در حق شان جفا کنیم.این حق نسل امروز و فردای ما است که از مشاهیر و بزرگان این دیار بسیار بدانند و برای شان شناسانده شود.

در حالی که دشمن با به راه انداختن جنگ نرم، هویت، میراث کهن و باورهای ما را نشانه گرفته است اهمیت شناساندن سرمایه های انسانی و داشته های گرانقدر میهن عزیزمان به نسل حاضر دوچندان می شود.غفلت مسئولان از این موضوع و بی توجهی به حفظ آثار و بناهای فرهنگی خطای نابخشودنی است و آنها دیر یا زود باید جوابگوی عملکرد خود باشند.

لینک خبر :‌ تبریزمن
مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی در خصوص رفع مشکلات خبرنگاران در شرایط شیوع کرونا گفت: پیشنهاد من این است که یک صندوق حمایت از رسانه ها ایجاد شود و دولت باید از آن حمایت کند که آن صندوق بتواند رسانه های در آستانه ورشکستگی را از بحران نجات بدهد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰ سایت های دیگر : تابناک خراسان رضوی قدس آنلاین

مجتبی محمودی در گفت وگو با خبرنگار فارس در مشهد اظهار کرد: بیماری کرونا تیر خلاص به صنعت مطبوعات و رسانه ها بود و بسیاری از رسانه ها را در آستانه ورشکستگی قرار داده است.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی ادامه داد: پیش از کرونا رسانه ها عملا دو چالش اصلی داشتند، اول چالش مخاطب بود که تحت تاثیر سونامی شبکه های اجتماعی به شدت پراکنده شدند و مرجعیت مطبوعات تا حدود زیادی کم شد.

وی افزود: دومین چالش، بحران کاغذ بود، در یکی دو سال اخیر قیمت کاغذ به شدت بالا رفت و نشریات ما با انبوهی از هزینه های غیر قابل پیش بینی مواجه شدند که باعث شد مطبوعات هزینه های جبران ناپذیری را متحمل شوند.

محمودی با اشاره به شکنندگی رسانه ها در ایام کرونا خاطرنشان کرد: در دو ماه اخیر وزارت ارشاد خواستار اعلام ضرر و زیان ها از سوی موسسات فرهنگی هنری و رسانه ها شد که به دلیل عدم اطلاع رسانی، بسیاری از مطبوعات متوجه این فراخوان نشدند و یا امیدی به گرفتن تسهیلات نداشتند.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی با بیان اینکه تاکنون هیچ اقدام عملی برای جبران خسارات رسانه ها انجام نشده است، تشریح کرد: هر چه از سال 99 می گذرد وضعیت رسانه و مطبوعات ما متأثر از کرونا دچار مشکلات جدی شده و به حالت نیمه تعطیل در آمده است.

وی ادامه داد: ما بحث کمبود امکانات و تجهیزات حفاظت فردی و اجتماعی را در رسانه ها داریم، متاسفانه هیچ تمهیداتی برای محافظت از اصحاب رسانه در ایام کرونا اندیشیده نشده است.

محمودی با تأکید بر کمبود امکانات بهداشتی برای اصحاب رسانه اضافه کرد: با این حال انتظاری که از رسانه ها وجود داشت این بود که رسانه ها در خط مقدم مبارزه با کرونا باشند که خوشبختانه این بار نیز از آزمون مواجهه با کرونا سرافراز بیرون آمدند.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی ادامه داد: تحت تاثیر فضای کنونی و مشکلاتی که رسانه ها با آن مواجه بوده اند، برخی رسانه ها مجبور به تعدیل روزنامه نگاران و خبرنگاران خود شدند که این امر از اتقاقات ناگواری بود که شاهد آن بودیم.

وی افزود: از طرفی دیگر بحث بیمه خبرنگاران و اصحاب رسانه همچنان دچار مشکل است و در سال های اخیر اقدام عملی خاصی در این راستا انجام نشده است که حاصل آن محرومیت بیش از 70 درصد خبرنگاران از بیمه رسانه ای و مطبوعاتی بوده است.

محمودی با بیان تعطیلی بسیاری از نشست های خبری جهت حفظ پروتکل های بهداشتی و فاصله گذاری اجتماعی اضافه کرد: این تعطیلی باعث شد تعامل میان خبرنگاران و خیلی از نهادها کمرنگ شود که خدشه ای بزرگ در فرایند اطلاع رسانی محسوب می شود.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی ادامه داد: فعالیت رسانه ای در کشور ما در هر حال حاضر بسیار شکننده است و شأن خبرنگاران در بسیاری از موارد رعایت نمی شود.

وی با اشاره به وضعیت معیشتی نامناسب خبرنگاران افزود: کسانی که توقع داریم نویدبخش و امیدبخش جامعه باشند، متاسفانه خود این افراد در وضعیت نامناسبی قرار دارند، توقع این است که اقدام عملیاتی نه شعاری برای رسیدگی به دغدغه های این قشر انجام شود.

محمودی بیان کرد: متولی اصلی حل مشکل رسانه ها در مرحله اول وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و در مرحله بعد اداره کار و موسسات بیمه هستند که جای دارد اصحاب رسانه را بطور ویژه مشمول اقدامات حمایتی خود قرار دهند.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی با اشاره به کاهش آگهی ها در مطبوعات اضافه کرد: بسیاری از رسانه ها درآمدشان مبتنی بر فروش است، زمانی که فروش نباشد به تبع آگهی تبلیغاتی نیز نیست و درآمدی عائد مطبوعات نمی شود.

وی ادامه داد: پس از گرانی بنزین انتظار این بود که برای توزیع کنندگان مطبوعات یارانه ای قرار بگیرد اما نهایتا حتی برای سرپرستی روزنامه ها در استان ها نیز یارانه خاصی برای بنزین اختصاص داده نشد.

محمودی گفت: پیشنهاد من این است که یک صندوق حمایت از رسانه ها ایجاد شود و دولت باید از آن حمایت کند که آن صندوق بتواند رسانه های در آستانه ورشکستگی را از بحران نجات بدهد.

مدیر عامل خانه مطبوعات و رسانه های خراسان رضوی با اشاره به مجاهدت رسانه ها در خط مقدم مبارزه با کرونا اظهار کرد: من کارنامه درخشانی برای رسانه ها می بینم، آنها به خوبی توانستند از مسئولین مطالبات به حق، هوشیارانه و مؤثر داشته باشند.

وی بیان کرد: خبرنگاران همچون سربازانی هستند که در خط مقدم جبهه در حال مبارزه با دشمن هستند ولی ستادی که باید پشتیان این افراد باشد وجود ندارد و سیاست های تشویقی نیز برای روحیه بخشی به این سربازان وجود ندارد.

انتهای پیام/ 70061

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
معاون شهردار قم با انتقاد از عدم تخصیص اعتبارات برای اتمام بازسازی و ساماندهی اطراف امامزاده موسی مبرقع(ع) گفت: درحالی که این طرح به عهده اوقاف بوده ولی متأسفانه هیچ همکاری در زمینه اعتبارات تاکنون از طرف اوقاف انجام نشده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰ سایت های دیگر : باشگاه خبرنگاران جوان تابناک قم شهر بیست

غلامرضا جانقربان در گفت وگو با خبرنگار تسنیم در قم ، با اشاره به آخرین وضعیت ساماندهی امامزاده موسی مبرقع (ع) اظهار داشت: متأسفانه این طرح از چند سال قبل آغازشده و به علت های مختلف در این مدت و عدم پیشرفت پروژه سبب نارضایتی مردم شده است.

وی با بیان اینکه شهرداری تملکات این پروژه را انجام و ابتدای دهه 90 طرح جامعی را تهیه کرده و بیش از 40 میلیارد ریال هزینه شد، ابراز کرد: بیش از 50 درصد این هزینه را شهرداری بر عهده گرفت و بخشی نیز توسط دفتر مقام معظم رهبری و استانداری انجام شد.

معاون شهرسازی و معماری شهرداری قم با بیان اینکه در این پروژه 150 ملک تملک شده و بیش از 150 ملک باقی مانده است، افزود: همچنین شهرداری یک اعتبار 5 میلیاردی برای پارکینگ این طرح اختصاص داده است.

وی با انتقاد از عملکرد اوقاف و امور خیریه استان به عنوان بهره بردار نهایی تصریح کرد: درحالی که این طرح به عهده اوقاف بوده ولی متأسفانه هیچ همکاری در زمینه اعتبارات تاکنون از طرف اوقاف انجام نشده است.

جانقربان با اشاره به اینکه وظیفه شهرداری ساماندهی امامزادگان نیست، یادآور شد: به نظر می رسد در حال حاضر بیش از 200 میلیارد تومان اعتبار برای تملکات و احداث کاربری های مختلف در این مجموعه نیاز است.

معاون شهرسازی و معماری شهردار قم خاطرنشان کرد: وضعیت ساماندهی این منطقه مطلوب نبوده و برای بهبود کیفیت زندگی نیازمند اعتبارات هستیم.

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
مشهد- ایرنا- معاون هنری و سینمایی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی گفت: کلاس های حضوری در تمامی آموزشگاه های آزاد هنری و سینمایی این استان تا اطلاع بعدی تعطیل است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۲۰ سایت های دیگر : باشگاه خبرنگاران جوان

محمدرضا محمدی روز جمعه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: این تصمیم با توجه به نامه معاون امور بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مشهد و رییس مرکز بهداشت خراسان رضوی و بند سه صورتجلسه پنجاهمین جلسه ستاد استانی پیشگیری و مقابله با کرونا اتخاذ شده است.

وی ادامه داد: بر این اساس کلاس های آموزشگاه های آزاد هنری، سینمایی، مراکز مهارت آموزی و زبان در این استان به صورت غیرحضوری و مجازی برگزار می شود.

معاون هنری و سینمایی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی گفت: 252 آموزشگاه آزاد هنری دارای مجوز در رشته های هنرهای تجسمی و خوشنویسی، سرود و آهنگ های انقلابی، هنرهای نمایشی و هنرهای سنتی در این استان فعالیت دارند که از این تعداد 80 آموزشگاه در شهر مشهد دایر هستند.

وی افزود: 25 آموزشگاه موسیقی و پنج شرکت تولید و تکثیر آثار موسیقایی نیز در این استان فعالیت دارند.

بر اساس آخرین آمار رسمی تاکنون 250 هزار و 458 نفر در ایران به بیماری کووید 19 مبتلا شده اند. این بیماری جان 12 هزار و 305 نفر را در کشور گرفته است.

همچنین تاکنون 212 هزار و 176 نفر از مبتلایان به ویروس کرونا در ایران بهبود یافته اند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
جمعی از شاعران و نویسندگان حوزه ادبیات کودک و نوجوان در میزگردی به مناسبت روز ادبیات کودک و نوجوان از دغدغه ها، بایدها و نبایدها و مشکلات این حوزه در ایران و همدان سخن گفتند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۴/۱۹

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در همدان، به مناسبت روز ادبیات کودکان و نوجوانان سازمان فرهنگی، اجتماعی، ورزشی شهرداری همدان و حوزه هنری همدان میزگردی برگزار کردند. در این میزگرد پنج شاعر و نویسنده حوزه کودکان و نوجوانان نظرات و دغدغه های خود را بیان کردند.

آنچه را که این شاعران و نویسندگان گفتند، در ادامه می خوانیم؛

مریم زندی، مسئول واحد آفرینش های ادبی حوزه هنری همدان و شاعر حوزه کودک: به عنوان اولین مبحث، تعریف شما از ادبیات کودک و نوجوان چیست؟

مهدی طراوتی توانا، مربی کانون پروش فکری کودکان و نوجوانان و شاعر: وقتی در وادی تعاریف وارد می شویم؛ می توانیم دو نوع تعریف برای هر مقوله داشته باشیم؛ نخست تعاریف قراردادی که چارچوبی برای صفرتاصد آن مبحث تعیین می کند، دوم تعاریف استنباطی است که می تواند شاخه های جدیدی را به حوزه تعریفی ادبیات، مخصوصا ادبیات کودک اضافه کند.

نمی خواهم وارد مبحث اول شوم، چرا که همه با آن آشنا هستند اگر بخواهیم به صورت ذوقی و مبتنی بر معلومات و تجربیات فردی این ادبیات را تعریف کنیم؛ به نظر من مجموعه ای از نوشتارها، سروده ها، تالیفات و آفرینش هایی است که در جهت رشد و تعالی فکری کودکان، خردسالان و نوجوانان دخیل است و تاثیر می گذارد یعنی مجموعه نوشتارهایی که می تواند جنبه های تربیتی و جنبه های آموزشی داشته باشد و در پیدایش و ارتقا ظرفیت های جهان بینی به کودکان و نوجوانان ما کمک کند.

این مجموعه نوشتارها می آیند و با آمیختگی با زبان کودکان و فضا و تصاویر کودکانه چیزی را به نام ادبیات کودک و نوجوان برای ما به وجود می آورند. اگر این تعاریف را بازنگری کنیم و درباره آن صحبت کنیم و بحث بسیار طولانی خواهد بود اما این را باید در نظر بگیریم که در ادبیات کودک و نوجوان بیشتر از آنچه که به دنبال خلق اثر صرفاً هنری باشیم؛ که دارای ارزش های هنری است، باید بیشتر به جنبه های تربیتی و آموزشی مسئله توجه کنیم؛ چون کودکان ما پیش از دریافت جنبه های هنری، دوست دارند که یادبگیرند. جنبه های آموزشی آن را خواسته و ناخواسته در نظر می گیرند. بسیاری از کتاب های موجود یا شعرهایی که خودمان می سراییم با محوریت آموزش سروده می شوند که نهایتاً یک جهان بینی کودکانه را برای کودک و نوجوان ایجاد می کنند. چه در شعر، چه در قصه، چه در داستان ها چه در حوزه نمایش برای کودک و ن