بولتن فرهنگی هنری / مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی 31 خرداد 99
در پی انتشار اخباری در مورد رسیدگی به مشکلات اقامت و مسایل مربوط به استاد نجیب مایل هروی، مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام داشت که با پیگیری این وزارت و اقدامات موثر وزارت کشور، وزارت امور خارجه، و نهادهای مرتبط موضوع پذیرش تابعیت مایل هروی تایید شده و آخرین مراحل اداری و قانونی خود را پشت سر می گذارد.

بر اساس اعلام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ تابعیت استاد هروی پژوهشگر برجسته افغانستانی پذیرفته شد

شایان ذکر است یک بار دیگر مراحل اداری آن طی شده بود که با عدم موافقت خانواده متوقف شده است.

هم چنین به پاس سال ها خدمت فرهنگی استاد نجیب مایل هروی به فرهنگ و تمدن ایران زمین علاوه بر انتخاب ایشان به عنوان شخصیت برگزیده در انتشار و گسترش زبان و ادبیات فارسی در جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران ،نشان درجه یک هنری نیز به این نویسنده اعطا شده است که این موضوع بیانگر باورمندی عمیق نسبت به مشترکات تمدنی و فرهنگی بین دو ملت ریشه دار و همزبان ایران و افغانستان بوده و مسئولان فرهنگی ایران، ارزش های تمدنی بین این دو کشور دوست و برادر را فراتر از مناسبات سیاسی و مرزهای جغرافیایی دانسته و ایران و افغانستان را یک ملت واحد می دانند. و نیزبخوبی به جایگاه استاد مایل هروی در گسترش ارتباطات فرهنگی و ادبی و زبانی دو ملت واقف هستند.

بر اساس این گزارش علاوه بر موارد فوق، با پیشنهاد مشترک وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و وزیر مسکن و شهرسازی و با موافقت هیات دولت، به پاس خدمات ارزشمند استاد نجیب مایل هروی به فرهنگ و تمدن ایران یک واحد مسکونی در مشهد مقدس در اختیار ایشان قرار گرفته است و پس از طی مراحل قانونی و ابلاغ رسمی پذیرش تابعیت ،سند این واحد مسکونی به نام ایشان به ثبت می رسد.

یادآور می شود که سند واحد مسکونی هنوز به نام ایشان نیست ،هرچند واحد مسکونی در اختیار ایشان است ، که این موضوع بر اساس قوانین کشور است که ثبت سند متوقف بر تابعیت بوده ولی با پذیرش تابعیت از سوی ایشان و اقدامات اداری یادشده، این مشکل برطرف می شود.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
نیکنام حسینی پور مدیر وقت خانه کتاب و فروزنده اربابی عضو بنیاد بین المللی مولانا در صفحه های شخصی خود در اینستاگرام به خبرهای مربوط به استاد نجیب مایل هروی واکنش نشان دا دند.

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نیکنام حسینی پور در صفحه شخصی اینستاگرام خود درباره ماجرای پیگیری چندساله سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در مورد استاد نجیب مایل هروی نوشت:

دیروز تاحالا خبرهایی از پسر استاد مایل هروی منتشر می شود که به علت مشکل پدرش خودسوزی کرده. من پیگیری کردم البته دوهفته است که این اتفاق افتاده اما دلیلش مبهم است و چون که در سایت ها آمده بود که باید کاری کرد و دیدم در حق آقای دکتر صالحی جفا می شود و من از طرف ایشان کارهای استاد را پیگیری می کردم گزارش ارایه می کنم، از سال 96 که استاد مریض احوال بودند و در منزل شان در یوسف آباد بودند بنده به نمایندگی دکتر صالحی کمک هایی به وی انجام دادیم و موقعی که در بیمارستان پیامبران بستری شدند هزینه آن توسط صندوق هنر تامین شد و با پیگیری آقای دکتر صالحی وزیر ارشاد و آقای آخوندی وزیر مسکن در هیات دولت مصوب شد که منزلی مسکونی در مشهد به ایشان داده شود که انجام شد و منزل تحویل ایشان شد، همچنین بحث اقامت وی از طریق وزارت کشور و وزارت خارجه پیگیری شد که حل شده، البته ایشان نمی خواهند تابعیت افغانستانی خودش را از دست بدهد ولی می گفت اقامت ده ساله به من بدهید که این موضوع هم حل شده. همچنین مشکلی درخصوص کتاب هایش با یکی از ناشران داشت که آن را هم حل کردیم و مرتب هم پیگیر احوالش بودند آقای صالحی، حالا اینکه پسرش با چه نیتی و به چه دلیلی خودش را آتش زده نمی دانم اما باید مواظب بدخواهان ایران فرهنگی باشیم که از این آب گل آلود ماهی نگیرند. ضمنا همه اسناد موجود است و اگر لازم شد منتشر می شود.

همچنین فروزنده اربابی عضو بنیاد بین المللی مولانا در صفحه شخصی خود در اینستاگرام نسبت به خبرهای مربوط به نجیب مایل هروی واکنش نشان دا د و نوشت:

بی بی سی بنگاه نفاق پراکنی، ایکاش مجبور نمی شدم که این پست را به اشتراک بزارم ولی می بینم سال ها مهمان نوازی ما زیر سوال رفته، من خود اشاره ایی مختصر از خدماتی که به عنوان یک ایرانی برای استاد و فرزند بیمارشان انجام داده ام به اطلاع همگان می رسانم، آن هم چند مورد از موارد بیشمار درمان چشم استاد توسط پرفسور هرمز شمس، تقبل جراحی فرزند بیمار جناب استاد توسط جناب دکتر مرتضوی در بیمارستان خصوصی و اطاق خصوصی، حل و فصل کردن مدرسه و سرویس مدرسه فرزند ایشان، فرستادن پرستار و کارگر برای تهیه غذا و نظافت منزل جناب استاد و خیلی کار های دیگر که نیاز به گفتن نداره و الان هم اگر این اتفاق نمی افتاد این موارد را علنی نمی کردم و در تمام این مدت خبری از این شهاب نبود، ما بودیم و ما، حضرت استاد بهاالدین خرمشاهی و خانواده محترم استاد کم محبت نکرده اند به جناب مایل و همینطور استاد دکتر توفیق سبحانی، در حیرتم اگر مشکلی در تمدید اقامت جناب استاد پیش آمده چرا خود جناب استاد مطرح نکرده اند، آیا راه معقول تری نبوده، استاد پنجاه سال در ایران هستند اگر کارشکنی بوده پس چطور پنجاه سال در ایران ساکن هستند، ازدواج کرده اند، خونه خریده اند، در کتابخانه مجلس و کتابخانه آستان قدس کار کرده اند، البته جناب مایل خود بارها به من و همسرم گفته اند حاضر به ترک تابعیت افغانستان نیستند، جا داره وزارت خارجه در مورد اقامت جناب مایل روشنگری کنند تا مهمان نوازی پنجاه ساله ما خدشه دار نشه، نمی دونم چرا دست ما ایرانی ها نمک نداره، انتظار داریم حضرت استادی اجازه ندهند بنام ایشان این قبیل کارها انجام بشه، من به خاطر مقام علمی حضرت استادی به اندازه ده تا کارگر در منزل ایشان کار کرده ام، آن هم نه یک بار و دوبار و یک ماه، دوماه و سه ماه، چندین سال، اگر مقام علمی ایشان را ارج نمی نهادیم که این همه خدمت نمی کردیم، شایسته نام این مرد فرهیخته نیست این قبیل کارهای نابخردانه، امیدوارم شهاب هم آسیب جدی به خودش نزده باشد و دور این قبیل کارهای نگرده و صاحب کرم را پشیمان نکنه، این کشور نشان درجه یک هنری اعطاء کرده به جناب مایل هروی، منزل در اختیار ایشان گذاشته، ناشرین تالیفات پربار ایشان را مانند مولف های ایرانی قرارداد بسته، عالم و آدم در این مملکت هوای استاد را داشته اند و ناسپاسی فرزند ایشان من را متعجب کرده، ما ایرانی ها به جناب استاد نجیب مایل هروی ارادت داریم و منت دار کارهای ارزشمند ایشان هستیم، خداوند استاد را برایمان نگه دارد .

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
نماینده مردم مشهد به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به خاطر حمایت ضعیف از هنرمندان رسانه های دیداری و شنیداری تذکر داد.

به گزارش خبرنگار پارلمانی خبرگزاری فارس، حجت الاسلام نصرالله پژمانفر نماینده مردم مشهد و کلات در مجلس شورای اسلامی به سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به خاطر حمایت ضعیف از هنرمندان رسانه های دیداری و شنیداری تذکر داد.

متن تذکر نماینده مشهد به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به شرح زیر است:

خلاصه تذکر:

چرا وزارت ارشاد در حمایت از هنرمندان رسانه های دیداری و شنیداری مخصوصا در این ایام پسا کرونایی این قدر ضعیف عمل می کند و به گونه ای گزینشی برخورد می کند؟

شرح تذکر:

یکی از دلایل تشکیل صندوق اعتباری هنر، حمایت از کلیه هنرمندان فعال در همه آثار هنری بوده و در سیاست ها و قوانین مرتبط از جمله ماده 92 قانون برنامه ششم توسعه، به این وظیفه دولت تصریح شده است.

اکثریت قریب به اتفاق هنرمندان رسانه های دیداری و شنیداری اعم از رادیو و تلویزیون، نمایش خانگی، تلویزیون های تعاملی، پادکست و دیگر اشکال ارتباطی سالهاست از هیچ گونه حمایت های این صندوق برخوردار نیستند.

با توجه به رسالت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و وظایف قانونی آن، درخواست رسیدگی هرچه سریع تر به این موضوع را از مراجع مربوطه و همچنین مجلس شورای اسلامی درخواست داریم.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
نماینده ولی فقیه در حج و زیارت با اشاره به ارسال دو نامه به عربستان درباره وضعیت حج تمتع و کمک به سعودی ها در صورت برپایی این مناسک گفت: تاکنون از این دو نامه جوابی نگرفتیم، اما امیدواریم به زودی سعودی ها وضعیت حج را مشخص کنند.

به گزار خبرنگار حج و زیارت خبرگزاری فارس، حجت الاسلام سیدعبدالفتاح نواب نماینده مقام معظم رهبری در امور حج و زیارت در گفت وگو با رادیو گفت وگو با اشاره به آمادگی ایران برای انجام مناسک حج تمتع اظهار داشت: تشکیل کاروان، معرفی مدیران و روحانیون کاروان ها و همچنین عوامل اجرایی انجام شده است. علاوه بر این، کلاس های آموزشی و پس از آن معاینات پزشکی زائران خانه خدا صورت پذیرفت و تمامی اقدامات برای اعزام زائران به حج تمتع سال جاری همچون سال های گذشته پیگیری شد.

وی با بیان اینکه پس از انجام فعالیت ها برای اعزام زائران به خانه خدا، منتظر تصمیم عربستان برای برپایی حج تمتع بودیم، گفت: تا قبل از ماه مبارک رمضان به نظر می رسید که عربستان تصمیم دارد که حج تمتع امسال را برگزار کند، اما هر چه گذشت امیدها به یاس تبدیل شد و بر اساس آمارها وضعیت کرونا در عربستان بیشتر شده و با وضع موجود احتمال برپایی حج از سوی عربستان کاهش پیدا کرد. البته گزارش هایی می رسید که عربستان برای انجام حج با کاهش سهمیه در حال آمادگی است و مقدمات انجام می گیرد.

حجت الاسلام نواب با بیان اینکه هر ساله از قبل از ماه مبارک رمضان وزیر حج عربستان هر 10 روز اطلاعیه ای به منظور آمادگی عربستان برای برپایی حج و وضعیت آنجا برای تمام کشورها صادر می کرد، افزود: در این مدت هیچ نامه یا اطلاعیه ای از سوی عربستان صادر نشد. علاوه بر این، با توجه به اینکه در دهه سوم ماه رمضان، عمره رمضانیه که برای عربستان بسیار اهمیت دارد، انجام نگرفت، ما اطمینان پیدا کردیم که عربستان قصد اجرای حج را ندارد و در این زمینه با مشکلاتی روبرو است.

نماینده ولی فقیه در حج و زیارت از ارسال دو نامه به عربستان خبر داد و گفت: در این مدت دو نامه از سوی ایران به عربستان ارسال شد؛ هم برای همکاری برای اجرای حج در صورتی که امکانات ایجاب کند، و هم در رابطه با مشخص شدن وضعیت حج تمتع سال جاری. تاکنون از این دو نامه جوابی نگرفتیم، اما امیدواریم به زودی عربستان تصمیم نهایی را بگیرد و زائران را از بلاتکلیفی در بیاورد. ما نیز بر اساس شیوه ای که عربستان اعلام کند، برنامه ریزی کرده و اقدامات اجرایی را انجام خواهیم داد.

به گزارش فارس، امسال 87 هزار و 500 ایرانی قرار بود از 6 تیرماه به حج تمتع مشرف شوند که تاکنون عربستان درباره وضعیت حج سال جاری تعیین تکلیف نکرده است و با وجود اینکه یک هفته تا آغاز اعزام ها باقی مانده است، به نظر می رسد که سعودی ها آمادگی اجرای حج تمتع را ندارند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
با نزدیک شدن به آغاز اعزام زائران به حج تمتع و سکوت سعودی ها درباره وضعیت حج امسال، بر تعداد کشورهای انصراف دهنده برای حضور در حج تمتع سال جاری افزوده شده و تاکنون عدم حضور حدود 20 درصد زائران از کشورهای مختلف قطعی شده است.

به گزارش خبرنگار حج و زیارت خبرگزاری فارس، با شیوع کرونا و نامشخص بودن وضعیت حج تمتع از سوی سعودی ها، کشورهای اسلامی یکی پس از دیگری در حال انصراف از تشرف به حج تمتع سال جاری هستند؛ به طوری که ابتدا کشور سنگاپور و پس از آن کشورهای اندونزی، تایلند، هند و مالزی از حضور زائران کشورشان به عربستان در ایام حج تمتع انصراف داده و حج امسال را به دلیل شیوع کرونا لغو کردند.

چندی پیش نیز مقامات برونئی موافقت خود را با پیشنهاد شورای مذهبی اسلامی این کشور به منظور لغو مشارکت زائران برونئی در سفر حج سال 2020 میلادی اعلام کردند.

همچنین دولت آفریقای جنوبی به دلیل شیوع کرونا و بسته بودن مرزهای این کشور، از تصمیم جدید مبنی بر تعطیلی حج امسال خبر داد و با این روند هر روز بر تعداد کشورهایی که از حج تمتع سال جاری انصراف می دهند، افزوده می شود.

با روند انصراف برخی از کشورها به ویژه کشورهایی با سهمیه بالا در حج تمتع، دولت سعودی نیز بیشتر در برپایی حج تمتع تردید داشته و همچنان به صورت رسمی هیچ خبری از برپایی یا عدم برپایی حج تمتع را اعلام نکرده است.

بر اساس گزارش سعودی ها، هر سال بیش از 2 میلیون و 500 هزار زائر از کشورهای مختلف به حج تمتع مشرف می شوند.

از این تعداد تاکنون علاوه بر کشورهای اندونزی با سهمیه 221 هزار زائر و هند با سهمیه 175 هزار زائر که بیشترین حاجی را از بین کشورهای انصراف دهنده داشتند، کشورهایی همچون مالزی با سهمیه 31 هزار و 600 زائر، تایلند با سهمیه 8 هزار زائر، سنگاپور با سهمیه 900 زائر، برونئی با سهمیه یک هزار زائر و آفریقای جنوبی با سهمیه 2 هزار و 500 زائر از تشرف به حج تمتع سال جاری انصراف دادند که در مجموع تعداد انصرافی های حج امسال تاکنون هفت کشور با سهمیه 440 هزار نفر یعنی حدود 20 درصد زائران حج تمتع می رسد.

به گزارش فارس، اواسط فروردین ماه سال جاری با توجه به شیوع کرونا در جهان، دولت سعودی از کشورهای اسلامی خواست تا برای سفر به حج امسال برنامه ریزی نکنند. از آن زمان تاکنون هیچ اطلاعات و اخبار جدیدی از سوی مقامات سعودی درباره وضعیت حج تمتع منعکس نشده است و بر اساس گزارش های منابع خبری قرار است این هفته پادشاه سعودی در جلسه ای با حضور دولتی ها و مسؤولان حج، لغو حج تمتع امسال را بررسی وضعیت حج امسال را مشخص و اعلام کند که تاکنون هیچ خبری از سوی عربستان منعکس نشده است.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
به اطلاع اعضای محترم صندوق اعتباری هنر می رساند؛ باتوجه به مقررات سازمان تأمین اجتماعی پرداخت حق بیمه سه ماهه اول سال جاری برای افرادی که فیش پرداخت دریافت کرده اند صرفاً از طریق همان فیش امکان پذیر است. به همین دلیل در حال حاضر پرداخت سهم حق بیمه این دسته از اعضا ازسوی صندوق میسر نیست.

به گزارش ایلنا، به اطلاع اعضای محترم صندوق اعتباری هنر می رساند باتوجه به مقررات سازمان تأمین اجتماعی پرداخت حق بیمه سه ماهه اول سال جاری برای افرادی که فیش پرداخت دریافت کرده اند صرفاً از طریق همان فیش امکان پذیر است. به همین دلیل در حال حاضر پرداخت سهم حق بیمه این دسته از اعضا از سوی صندوق میسر نیست.

لذا تأکید می شود به منظور جلوگیری از قطع خدمات بیمه تأمین اجتماعی نسبت به پرداخت آن در مهلت مقرر اقدام کنند.

بدیهی است؛ صندوق نسبت به استرداد مبلغ حق بیمه پرداختی این دسته از اعضا اقدام خواهد کرد.

از آنجا که استرداد حق بیمه اعضا صورت می گیرد، تمامی بیمه شدگان نسبت به تکمیل پروفایل و تصحیح اطلاعات بانکی در سامانه عضویت صندوق به نشانی www.honarcredit.ir در اسرع وقت اقدام کنند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کار ایران
فضای باز امامزادگان از اوایل خرداد ماه با رعایت نکات بهداشتی به روی زائران باز شدند و از امروز نیز پس از 3 ماه تعطیلی، برپایی نماز جماعت در فضای باز آستان مقدس امامزادگان مجاز شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۷ سایت های دیگر : شیعه نیوز حیات عقیق

به گزارش خبرنگار حج و زیارت خبرگزاری فارس، پس از شیوع کرونا در کشور، اماکن مذهبی و امامزادگان تعطیل شدند، به طوری که از اواخر اسفندماه درهای آستان امامزادگان به روی مردم بسته شد.

البته با تعطیلی امامزادگان، فعالیت های جهادی خادمان آغاز شد، تا جایی که علاوه بر تولید و توزیع ماسک و مواد بهداشتی و حتی لباس ایزوله برای کادر درمان، طبخ و توزیع غذا و همچنین بسته های معیشتی نیز بین نیازمندان صورت گرفت.

با دستور ستاد مبارزه با کرونا از اوایل خردادماه فضای باز امامزادگان پس از 2 ماه و نیم تعطیلی باز شد و زائران در ساعات خاص امکان تشرف به آستان های مقدس را با رعایت نکات بهداشتی پیدا کردند، به طوری که امامزادگان از صبح تا یک ساعت قبل از اذان ظهر و همچنین از یک ساعت بعد از اذان ظهر تا یک ساعت قبل از نماز مغرب بازگشایی شدند.

این روند به دلیل عدم مجوز برای برپایی نماز جماعت در امامزادگان بود که از امروز پس از 3 ماه تعطیلی، با توجه به دستورالعمل جدید، امکان برگزاری نمازهای جماعت در امامزادگان نیز وجود دارد و متولیان آستان امامزادگان در صورت صلاحدید و رعایت نکات بهداشتی می توانند نماز جماعت برپا کنند.

البته داشتن مهر و تسبیح شخصی و رعایت فاصله اجتماعی و همچنین استفاده از ماسک از نکات بهداشتی برپایی نمازهای جماعت در امامزادگان است. علاوه بر این، تربتخانه امامزادگان یعنی ورودی به سمت ضریح همچنان بسته است و نمازهای جماعت نیز باید در فضای باز آستان های مقدس برپا شود.

به گزارش فارس، از اوایل خردادماه با دستور ستاد مبارزه با کرونا مساجد باز و برپایی نماز جماعت با رعایت نکات بهداشتی از سر گرفته شد.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
تهران - ایرنا - نماینده ولی فقیه در امور حج و زیارت گفت: با توجه به گسترش بیماری ناشی از ویروس کرونا در کشورهای مختلف و افزایش روزافزون بیماران آن در دنیا و نیز عربستان، مسئولان این کشور در صورت شرایط موجود نمی توانند حج 99 را برگزار کنند.

حجت الاسلام والمسلمین سید عبدالفتاح نواب روز چهارشنبه در گفت وگوی اختصاصی با خبرنگار حج و زیارت ایرنا افزود: با توجه به امضا تفاهمنامه مسئولان ایران و عربستان در آذر سال 98 و انجام اقدامات اولیه درخصوص عقد قرارداد اسکان، تغذیه، حمل ونقل و غیره در عربستان و انجام امورات مربوط به اعزام در داخل کشور آمادگی لازم برای اعزام در صورت اعلام عربستان را داریم.
وی با بیان اینکه اگر خداوند اراده کند و کره زمین را از این بلایا پاک سازد احتمال برگزاری حج به واقعیت تبدیل خواهد شد، ادامه داد: با توجه به تشکیل کاروان ها و نام نویسی بیش از 90 درصد زائران واجد شرایط برای اعزام به حج امسال، و تعیین معین و معینه و عوامل اجرایی و غیره فقط منتظر اعلام عربستان برای حضور در حج هستیم.
سرپرست حجاج ایرانی افزود: تاکنون قراردادهای آشپزخانه در مکه و مدینه، نوع ارائه خدمت، مدیران هتل ها، برنامه ریزی برای اعزام تیم های پزشکی و غیره به انجام رسیده و برای اعزام به حج تمتع در آمادگی کامل قرار داریم.
نواب تصریح کرد: تاکنون دیگر کارهای مورد نیاز و آموزش های لازم به زائران ارائه شده و هیچ گونه کاستی خاصی وجود ندارد و اگر لطف خداوند شامل مردم و مشکل کرونا حل شود با همان کیفیت حج امسال را نیز برگزار خواهیم کرد.
وی در پاسخ به سوال خبرنگار ایرنا مبنی بر اینکه اگر شرایط عربستان برای اعزام زائران به حج 99 مهیا شود برای جلوگیری از آلوده شدن زائران ایرانی به ویروس کرونا چه تمهیداتی را در نظر گرفته اید، گفت: در صورت تضمین دولت عربستان مبنی بر سفید بودن مناطق خود از ویروس کرونا، علاوه بر تقویت تیم پزشکی و پیش بینی های لازم، ستاد مبارزه با ویروس کرونا کشور نیز باید اعزام زائران را تایید کند تا پس از آن اقدامات اعزام آغاز شود.
نماینده ولی فقیه در امور حج و زیارت با بیان اینکه اکنون عربستان دارای شرایط دشواری است، گفت: با توجه شیوع سریع ویروس کرونا بعید می دانم عربستان بتواند وضعیت قرمز خود را به زرد یا سفید تغییر دهد.
نواب در پاسخ به این سوال که اگر حج امسال با هدف رعایت فاصله اجتماعی منجر به ریزش سهیمه کشور شود، اولویت اعزام با چه افرادی است، تصریح کرد: براساس چارچوب برنامه ریزی های به انجام رسیده اولویت اعزام با زائرانی است که در اولین مراحل فراخوان همه عملیات مربوط به اعزام خود را به صورت کامل به انجام رسانده اند، خواهد بود.
وی گفت: اگر در این ارتباط شرایط خاصی را عربستان اعلام کند یا به طور مثال شرایط سنی یا بیماری را شرط اعزام عنوان کند ملزم به رعایت آنها هستیم.
سرپرست حجاج ایرانی در پاسخ به اینکه مسایل اقتصادی حج تا چه میزان برای عربستان اهمیت دارد، گفت: مسایل اقتصادی ناشی از اعزام زائران کشورهای مختلف به عربستان از اهمیت بسیار بالای برای آنها برخوردار است زیرا که کاهش قیمت نفت و تک محصولی بودن آن کشور اهمیت آن را دو چندان کرده است با توجه به اینکه مسئولان حج عربستان پیش تر نیز اعلام کرده بودند که پذیرای 15 میلیون زائر از سراسر دنیا هستند.
وی در پاسخ به این سوال که تا چه میزان احتمال برگزاری یک حج نمادین با با حضور برخی مسئولان کشورهای مختلف وجود دارد، گفت: اگر قرار بود که این روش به انجام برسد شاید این کار را در عمره رمضانیه انجام می دادند، گرچه اینگونه زیارت جز واجبات نیست اما برای عربستان از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.
سرپرست حجاج ایرانی در خصوص اینکه آیا تاکنون زمان را از دست نداده ایم یا نه اظهار داشت: اگر تا اوایل ذی القعده دیرتر شود حج لطمه بزرگی خواهد دید زیرا زائران باید آموزش های مختلف را یاد گرفته و خود را آماده سفر کنند در حالی اکنون زائران در بلاتکلیفی به سر می برند.
وی درمورد ضرر و زیان احتمالی ناشی از لغو قرارداد امسال نیز گفت: اگر جمهوری اسلامی خود سفر حج را لغو کند باید خسارت به پردازد در غیر این صورت اگر عربستان با توجه به شرایط موجود نتواند حج را برگزار کند هیچ گونه ضرر و زیانی به کشور وارد نخواهد شد و مبالغ پیش پرداخت های ما برای سال بعد منظور می شود.

نواب افزود: امسال در صورت برگزاری حج تمتع، 87 هزار زائر ایرانی به همراه نیروهای ستادی، اجرایی، پزشکی، خدمات و غیره برای انجام مناسک حج از 20 ایستگاه پروازی کشور راهی عربستان خواهند شد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
با وجود بازگشایی تدریجی مرزهای زمینی ایران و عراق، اما این مرزها همچنان به روی مسافران ایرانی بسته است.

به گزارش ایسنا، عراق اسفندماه 98 همزمان با شیوع ویروس کرونا، مرزها زمینی مشترک با ایران را بست و پس از آن پروازهای بین دو کشور را به حالت تعلیق درآورد. سازمان حج و زیارت ایران در فروردین ماه از تدوین دستورالعمل و پروتکل هایی برای از سرگیری اعزام زائران به این کشور، خبر داد اما با افزایش محدودیت های تردد در دو شهر زیارتی نجف و کربلا ادامه قرنطینه اماکن زیارتی در این شهرها، پیگیری این درخواست منتفی شد.

19 خردادماه گذرگاه مرزی مهران باز شد درحالی که فعالیت آن به تردد کالا محدود شد. تردد کامیون ها از مرز مهران، آن چنان که سخنگوی گمرک ایران گفته است فقط در روزهای یکشنبه و چهارشنبه امکان پذیر است.

حالا هیات گذرگاه های مرزی عراق خبر داده که دو کشور برای بازگشایی گذرگاه های شلمچه و سومار توافق کرده اند، هرچند هنوز با از سرگیری فعالیت مرز چذابه، مخالفت می شود.

مرزهای هوایی دو کشور نیز هنوز مسدود است. برخی ایرلاین های ایرانی مطابق جدول پروازی که در وب سایت خود قرار داده اند پیش بینی کرده اند پرواز بین ایران و عراق در مردادماه از سر گرفته شود. هرچند عراق هنوز درباره آغاز تردد مسافر بین دو کشور اظهارنظری نکرده است. در مرزهای زمینی نیز فعلا جواز تردد کالا صادر شده است.

ایرج مسجدی سفیر ایران در عراق در آخرین اظهار نظری که داشته، گفته که در مقطع کنونی، شرایط برای سفرهای زیارتی عتبات عالیات عراق مناسب نیست.

مسجدی پس از دیداری که با وزیران امور خارجه، بهداشت و محیط زیست عراق داشته گفته است: در آن دیدارها موضوع بازگشایی تدریجی مرزها برای مبادلات تجاری دو روز در هفته، مجوز ورود کارکنان ایرانی با هماهنگی وزارت بهداشت عراق و اجرایی کردن توافقات راهبردی رؤسای دو کشور بررسی شد.

پس از آن، محمد آزاد سرپرست معاونت عتبات سازمان حج و زیارت در تایید اظهارات سفیر ایران در بغداد، گفت: به دلیل شیوع کرونا و به دستور ستاد ملی مبارزه با کرونا، سفرهای زیارتی به عتبات عالیات عراق و سوریه فعلا امکان پذیر نیست.

سازمان حج و زیارت که از آذرماه سال گذشته به شکل محدود اعزام کاروان های زیارتی را به سوریه آغاز کرده بود، در اسفندماه پس از بسته شدن مرزها و توقف پروازهای بین المللی، این برنامه را متوقف کرد.

این سازمان همزمان با عراق، طرح برقراری سفر زیارتی با سوریه را مطرح کرد اما بحران کرونا باعث شده فعلا عراق و سوریه تصمیم جدیدی برای برقراری سفرهای زیارتی نگیرند. هرچند که رییس سازمان حج و زیارت گفته براساس پروتکل سفرهای زیارتی که تهیه شده، می توان با غربالگری زائران و صدور کارت سلامت، سفر به عتبات عالیات عراق و سوریه را برقرار کرد.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
رئیس مجمع صنفی ناشران موسیقی معتقد است که تشکیل صندوقی برای حمایت از اهالی موسیقی ضروری است و برای تشکیل این صندوق می توان از درآمدهای حاصل از قانون 10 درصد استفاده کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱

خبرگزاری تسنیم - کنسرت های موسیقی از یکم تیر اجازه برگزاری دارند. پس از چهار ماه تعطیلیِ اجراهای موسیقی، اکنون اما و اگرهای بسیاری درباره از سرگیریِ کنسرت ها وجود دارد. پروتکل هایی تعیین شده و قرار است سالن ها تنها نیمی از صندلی هایشان برای هر اجرا پر شود.
تعطیلیِ چهارماهه ی کنسرت های موسیقی، نوازندگان و آهنگسازان و خوانندگان را با مشکلات بسیاری مواجه کرده است. این قشر اکنون چهار ماه است که کل درآمدش یا بخش زیادی از درآمدش را به علت شیوع ویروس کرونا از دست داده است. مشکلاتی که در این چند ماه برای موسیقی به وجود آمد، نشان داد که این هنر و هنرمندانش چقدر بدون حامی و پشتیبان هستند.

برای بررسی اوضاع موسیقی در دوران کرونا و البته برای رسیدن به راهکارهایی در جهتِ حمایت بیشتر از اهالی موسیقی، با امیرعباس ستایشگر هم صحبت شدیم. ستایشگر آهنگساز موسیقی ایرانی و رئیس هیأت مدیره مجمع صنفی ناشران موسیقی است.
در ادامه حاصل گفت وگو با این هنرمند را می خوانید:

شیوع ویروس کرونا باعث شد که در چهار ماه گذشته تمام کنسرت های موسیقی تعطیل شود. در روزهای گذشته دولت اعلام کرده که از اول تیرماه، اجازه برگزاری کنسرت های موسیقی صادر می شود و اجراها با رعایت برخی پروتکل ها می تواند از سر گرفته شود. برایمان از چهار ماه گذشته بگویید و اینکه در این چهار ماه چه بر موسیقی ایران و اهالیش گذشته است.

جهان درگیر پدیده ای شد که هیچ کس چگونگی برخورد با آن را نمی دانست. موسیقی و هنرمندانش هم از این قاعده مستثنا نبودند. همیشه پیش خودم فکر می کردم که مصادف شدنِ این اتفاق با شبِ عید هنرمندان که برنامه های وسیعی برگزار می کنند، حتماً حکمتی داشته است.

این از معدود وقایعی بود که تمام بخش های موسیقی درگیر آن بودند؛ هنرمند و مسئول و منتقد و همه و همه با آن مواجه شدند. امیدوارم که باعث کم رنگ شدن یا به حاشیه رفتنِ بخش هایی از موسیقی نشود.

منظورتان کدام بخش از موسیقی است، خودتان هم اشاره کردید که تمام بخش های موسیقی با کرونا درگیرند. حال چرا باید بخش خاصی از موسیقی بیشتر از دیگر بخش ها آسیب ببیند.

در چنین اوضاعی موسیقی هایی که مخاطبانِ خاص و محدود دارند بیشتر آسیب می بینند؛ موسیقی دستگاهی، موسیقی نواحی و موسیقی کلاسیک. در این روزها باید به دولت کمک کنیم. در چنین اوضاعی قائل به فاصله گذاری بین دولت و هنرمند نیستم. همه ما با مسئله ای درگیریم که تا کنون تجربه مواجهه با آن را نداشته ایم.

ما هم اگر به جای دولت بودیم، شاید همین تصمیم را می گرفتیم و از مسئولیت شانه خالی می کردیم. در این اوضاع هم دولت باید به اهالی موسیقی کمک کند و هم اهالی موسیقی به دولت کمک کنند.

برای از سرگیریِ فعالیت های موسیقی سه جلسه برگزار شد که در این جلسه ها مدیرعامل خانه موسیقی، مدیرعامل مجمع صنفی و مدیرکل دفتر موسیقی وزارت ارشاد حضور داشتند تا درباره بازگشایی کنسرت های موسیقی تصمیم گیری شود. اکنون این جلسه ها به پروتکل هایی رسیده که بر اساس آن، سالن ها با نیمی از ظرفیت می توانند میزبان کنسرت های موسیقی باشند و در عین حال اجاره بهای سالن ها هم باید نصف شود. بر اساس این پروتکل ها، برای هر خریدی که روی سایتِ بلیت فروشی انجام می شود، دو صندلی از سمت راست و دو صندلی از سمت چپ قفل می شود.

صحبت اصلی من روی موسیقی دستگاهی، موسیقی کلاسیک و موسیقی نواحی است.

اشاره کردید که دولت اجازه برگزاری کنسرت ها را صادر کرده و با این کار به نوعی از مسئولیتش در قبال اهالی موسیقی شانه خالی کرده است. مگر دولت در چهار ماه گذشته که کسب و کارِ اهالی موسیقی تعطیل بوده، حمایتی هم انجام داده است؟

تا جایی که من می دانم، موضوع سه ماه بیمه اعضای صندوق هنر را دولت تأمین کرده است. از سوی دیگر فرم هایی هم به اهالی موسیقی داده شده تا پرکنند و بر اساس آنها از سوی دولت به هنرمندان وام پرداخت شود.

در حقیقت دولت طی چهار ماه گذشته کمکی نکرده و در نهایت همان حق بیمه هنرمندان را پرداخت کرده است.

قرار بر این است که بر اساس نیاز هر مؤسسه و هر فعالیتِ فرهنگی هنری و بر اساس فُرم هایی که پُر شده است به آنها وام پرداخت شود.

امیدواریم این حمایت ها شکل واقعی به خودشان بگیرند و دولت از موسیقی و هنرمندانش حمایت کند. به بحث اصلی خودمان برگردیم. اشاره کردید که بخش موسیقی دستگاهی، کلاسیک و نواحی بیشتر از دیگر بخش های موسیقی در معرض آسیب قرار دارند.

تمام هنرمندانی که در این سال ها در بخش موسیقی کلاسیک، دستگاهی و نواحی فعالیت می کردند، دچار آسیب بودند. این حاصل ساختاری معیوب است که ربطی به این دولت و دولت های قبل یا حتی شرایط کرونایی ندارد.

حالا که مشکل کرونا به وجود آمده و قرار است ظرفیت سالن نصف شود و حتی با وجود اینکه فرض کنیم هزینه ها هم نصف می شود؛ باز هم با این تردید روبه روییم که آیا مخاطب به سالن کنسرت می آید یا خیر.

من خیلی خوشبین نیستم که مردم برای دیدن کنسرت هایی در بخش موسیقی کلاسیک، دستگاهی یا نواحی به سالن بیایند.

دومین موضوع تقویت روحیِ هنرمند است. همه چیز هم پول نیست؛ موضوع اصلی بالارفتن روحیه هنرمند است که می خواهد کارش دیده شود. حالا تصور کنید که سالنی با ظرفیت 200 نفر، تنها 100 نفر تماشاگر دارد. این مسئله بر روحیه هنرمند تاثیر منفی می گذارد.

در این زمینه فکر نمی کنم کسی مقصر باشد. در واقع این کرونا است که ماجرا را به این شکل درآورده است.

واقعاً نمی توان کسی را مقصر دانست. ما با ماشین خرابی مواجهیم که همه باید هُلش بدهند شاید درست شود. اصل ماجرا مورد تردید است؛ اینکه نصف سالن بیایند و ماسک بزنند و دستکش داشته باشند یک بحث است و بحث اصلی کلیت ماجراست.

فکر می کنم که همکارانمان در بخش برگزاری کنسرت های موسیقی پاپ با نصف ظرفیت سالن هم بتوانند کنسرت ها را برگزار کنند. به هر حال آنها از سالن هایی با ظرفیت حدود 2 هزار نفر به بالا استفاده می کنند و این مسئله کار را برای آنها راحت تر می کند.

اما در بخش موسیقی دستگاهی، کلاسیک و نواحی فکر می کنم که اوضاع به این زودی به شرایط عادی برنگردد.

وقتی سالن نصفِ اجاره بهایش را بگیرد، باید دقت کنیم که بسیاری از هزینه ها همچنان پابرجاست و به هیچ وجه نصف نمی شود. هزینه هایی مانند ایاب و ذهاب، تدارکات و تبلیغات همچنان با قیمت ثابت پابرجا هستند. از سوی دیگر برگزارکننده نمی تواند به نوازندگان یا خوانندگان موسیقی دستگاهی، کلاسیک و نواحی بگوید که دستمزدتان را نصف کنید. به هر حال این عزیزان در چند ماه گذشته هیچ فعالیتی نداشته اند و هم اکنون تحت فشار بسیار زیادی هستند.

باز هم تأکید می کنم که این شرایطی جدید است و ما مانند دیگر نقاط جهان نمی توانیم به آن نگاه کنیم. باید بپذیریم که شرایط موسیقی در کشورمان خاص است. نمی توانیم نوع برخوردِ کشورهای اروپایی با موسیقی در دوران کرونا را مبنا قرار دهیم. ما باید بتوانیم سیستم خودمان را پیاده کنیم.

برای این اوضاع و برای اینکه جریان موسیقی در بخش های کلاسیک، دستگاهی و نواحی همچنان به حیات خودش ادامه دهد، چه راهکارهایی دارید؟

یکی از راهکارها؛ تداوم و قدرت بخشیدن به کنسرت های آنلاین برای موسیقی دستگاهی، کلاسیک و نواحی است. من واقعا تاسف می خورم از اینکه در این چند ماهِ گذشته این همه کنسرت موسیقی پاپ داشتیم اما دریغ از برگزاری چند اجرا در بخش های موسیقی دستگاهی یا کلاسیک یا نواحی.

یعنی در ایران یک نفر حق ندارد تکنوازی تار بشنود در قالب یک اجرای آنلاین؛ این جفا در حق موسیقی دستگاهی است. یعنی یک نفر در ایران ما حق این را نداشته که اجرایی از موسیقی کلاسیک یا نواحی را به صورت آنلاین ببیند.

البته این واقعیت را هم می دانیم که بخش زیادی از مردم علاقه مند به موسیقی پاپ اند. اما وقتی نگاه می کنیم که حدود 40 سانس کنسرت آنلاین برگزار شده، چرا نباید چند سانس از این اجراها به موسیقی دستگاهی، کلاسیک یا نواحی اختصاص داشته باشد. اینجا جای گله وجود دارد.

اولین راهکار ما این است که دولت و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، زمینه ای را فراهم کند تا اهالی موسیقی دستگاهی، کلاسیک و نواحی بیایند و اجراهایشان را به صورت آنلاین برای مخاطبانشان برگزار کنند.

چه ایرادی دارد که تالار رودکی را برای چند شب به یک تهیه کننده بدهند تا در آنجا بتواند کنسرت هایی در قالب موسیقی دستگاهی یا کلاسیک یا نواحی برگزار کند. این کار چه ایرادی دارد؟

ما باید کنسرت های آنلاین بخش موسیقی دستگاهی، کلاسیک و نواحی را پررنگ تر کنیم و رونق بیشتری به آنها بدهیم.

دولت می تواند علاوه بر اینکه سالن هایش را به طور رایگان در اختیار چنین رویدادهایی قرار می دهد، کمک هزینه مالی هم برای هر اجرا داشته باشد.

شاید همین که دولت سالن هایش را به طور رایگان در اختیار برگزار کننده قرار دهد کمک خوبی باشد.

سالن ها که در همین حالت عادی خاک می خورند و خالی اند.

متأسفانه برای برخی از مدیران ما، اینکه سالن خالی باشد و خاک بخورد بهتر از این است که رایگان در اختیار گروه ها قرار گیرند.

سیستم مالی چنین کنسرت هایی قابل تعادل است. به هر حال بسیاری از این گروه ها چندین ماه تمرین می کنند تا یک کنسرت برگزار کنند و درآمد مالی هر کدام از اعضای گروه رقمی در حدود یک میلیون تومان می شود. پس گروه های موسیقی برای برگزاری کنسرت های آنلاین طمعِ مالی چندانی ندارند.

برای برگزاری این کنسرت های آنلاین، می توان بلیت فروشی هم کرد یا خیر؟ منظورم فروشِ حقِ دیدنِ کنسرت به هر کاربر است که معمولاً با رقم های اندکی مثل 5 یا 10 هزار تومان انجام می شود.

این کنسرت ها باید به صورت رایگان برای مخاطب پخش شود. اما راهِ درآمدش این است که از سهمِ اینترنتی که کاربران استفاده می کنند درصدی به گروه برسد و البته اسپانسرهای فرهنگی هم بیایند و از این اجراها حمایت کنند.

درآمد مالی این اجراها هم به طور کامل به هنرمندان و تیم برگزار کننده برسد.

به نظرم پروژه خرید بلیت برای دیدن کنسرت آنلاین، ماجرایی شکست خورده است و در ایران به هیچ وجه جواب نمی دهد.

راهکار دیگری برای حمایت از موسیقی دستگاهی، کلاسیک یا موسیقی نواحی در این اوضاعِ کرونایی دارید؟

دولت باید صندوقی برای اهالی موسیقی تأسیس کند که هیأت امنایی معتمد داشته باشد. اعضای این هیأت امنا می توانند از مسئولان وزارت ارشاد، از هنرمندان و از نمایندگان صنفی هنرمندان باشد.

اهالی موسیقی طرح هایی را که دارند، به صندوق ارائه می کنند تا از این صندوق وام بگیرند. اگر دولت در زمینه تأسیس چنین صندوقی اقدام نکند، خودِ جامعه موسیقی می تواند انجام دهد. مشکل این است که در جامعه موسیقی اختلاف رأی زیاد است و این صحبت ها معمولاً در نطفه خفه می شود.

کمی بیشتر درباره این صندوق برایمان بگویید.

خانه موسیقی اعلام کرده که 16 هزار عضو دارد. من فرض می گیرم که تنها هزار نفر از اهالی موسیقی عضو این صندوق شوند. حق عضویتِ این صندوق ماهیانه 25 هزار تومان باشد. با این رقم، این صندوق در هر سال حدود 300 میلیون تومان پول خواهد داشت. وقتی صندوق شکل بگیرد، می توان از دولت هم درخواست کمک کرد. دولت می تواند برای تهیهکنندگانی که در زمینه موسیقی تجاری فعالیت می کنند، الزام بیاورد که در قبالِ چند کنسرت تجاری، چند کنسرت در زمینه موسیقی دستگاهی یا موسیقی نواحی هم برگزار کنند یا اینکه به این صندوق کمک کنند.

برای دولت در بدترین شرایط اقتصادی هم، 500 میلیون یا یک میلیارد تومان پولی نیست. اما وجود این رقم در یک صندوق، خیلی به کار می آید.

در جامعه موسیقی هنرمندانی هستند که گاهی کارشان لَنگِ یک میلیون تومان است. اختصاص دادنِ 500 میلیون یا یک میلیارد تومن برای چنین صندوقی، به هیچ وجه کار دشواری نیست.

این صندوق می تواند در شرایط بحرانی مثل الان (شیوع ویروس کرونا) به دادِ اهالی موسیقی برسد. این صندوق موجب اطمینان خاطرِ اهالی موسیقی می شود. مثلاً فلان هنرمند می خواهد آلبومی منتشر کند و به 20 میلیون تومان پول نیاز دارد. این رقم را به راحتی می تواند از این صندوق وام بگیرد و طیِ یک یا دو سال هم آن را پس بدهد.

در سال گذشته قانونی تصویب شد که براساس آن 10 درصد از درآمد کنسرت ها در شهرهای کلان، به خزانه دولت واریز می شد. پرسش این است که این 10 درصد در سال گذشته چقدر بود و الان این پول کجاست و در چه زمینه هایی خرج شد. شاید با همین 10 درصدی که سال گذشته دولت از اهالی موسیقی گرفت، می شد همین صندوق را تشکیل داد و جایی برای حمایت از اهالی موسیقی شکل بگیرد.

تا جایی که من در جریان هستم، 10 درصدِ مربوط به 6 ماه دوم سال گذشته هنوز از شرکت ها دریافت نشده است. همین مبلغ را می توانند از شرکت ها بگیرند و با آن صندوق تشکیل شود.

در ابتدای صحبت هایم اشاره کردم که هم ما باید به دولت کمک کنیم و هم دولت به ما.

این دو راهکاری که ارائه کردید، می تواند بسیار مؤثر و مفید باشد. دولت باید در این اوضاعِ بحرانی به هنر موسیقی کمک کند و این راهکارها می تواند جریان موسیقی دستگاهی، کلاسیک و نواحی را رونق دهد.

دولت و اهل موسیقی هر دو باید به همدیگر کمک کنند. دولت این توان را ندارد که جماعت موسیقی را در خانه نگه دارد و از آنها حمایت مالی کند. ما هم نمی توانیم همه چیز را از دولت بخواهیم. تا این اتفاق دوسویه نیفتد، این مشکل مهار نمی شود. من با 20 سال سابقه برگزاری کنسرت، مطمئنم که اگر حرکتی جدی در این زمینه رخ ندهد، موسیقی کلاسیک، دستگاهی و نواحی با آسیب جدی مواجه می شود.

مهم ترین آسیبی که این سه بخش از موسیقی را تهدید می کند، کدام است؟

آسیب این موسیقی تعطیل شدن نیست؛ بی مایه شدن است. شما دیگر موزیسینی مثل پرویز مشکاتیان پیدا نخواهید کرد؛ حتی اگر شبی 100 کنسرت در بخش موسیقی دستگاهی برگزار شود.

بخشی از موسیقی دستگاهی و موسیقی کلاسیک، ذهنیت سازی است؛ یعنی هنرمند خودش را ارائه می دهد تا بتواند خودش را تکمیل کند. در بخش های دیگر موسیقی فقط بحث برگزاری کنسرت مطرح است و ایرادی هم نیست؛ چرا که این خصوصیت آن موسیقی ها است.

ولی ما اگر الان به داد موسیقی های با مخاطبِ محدود نرسیم، ذوق در این موسیقی ها می خشکد.

در این روزها شاهدیم که در فضای مجازی بسیاری از افراد ساز می زنند و مخاطبان زیادی هم دارند و هر شب هم برنامه ای برگزار می کنند. اما از دل این کارها موزیسین درنمی آید.

به هر روی ما در اینجا دو راهکار ارائه دادیم که به نظرم راه های عملی و مؤثری هستند. خطر از بین رفتنِ ذوق در موسیقی ما وجود دارد؛ حتی اگر جیب هنرمند پر از پول باشد.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
تهران - ایرنا- ناشر، پژوهشگر و آهنگساز با اشاره به ناشناخته بودن پدیده کرونا برای جهان و پیامدهای آن بر شاخه های هنری و موسیقی گفت: در این اوضاع هم دولت باید به اهالی موسیقی کمک کند و هم اهالی موسیقی به دولت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱ سایت های دیگر : روزنامه بانی فیلم

ستاد ملی مقابله با کرونا از چندی قبل موافقت خود را برای برگزاری کنسرت های موسیقی اعلام کرده و دفتر موسیقی نیز از آمادگی همه جانبه خود برای برگزاری کنسرت ها و نظارت بر افزایش قیمت بلیت ها و رایزنی با سالن ها برای در نظر گرفتن تخفیف برای اجراها سخن گفته است. اما هنوز از برگزاری کنسرت ها خبری نیست و سامانه های رسمی فروش بلیط اجراهای زنده موسیقی عملا مرحله فروش بلیت را آغاز نکرده اند.

امیرعباس ستایشگر پژوهشگر موسیقی و آهنگساز در باره تاثیر کرونا بر هنر و موسیقی در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا گفت: با شیوع کرونا جهان درگیر پدیده ای شد که هیچ کس شکل برخورد با آن را نمی دانست. موسیقی و هنرمندانش هم از این قاعده مستثنا نبودند.
وی با اشاره به میزان اثرگذاری کرونا بر رویدادهای فرهنگی خاطرنشان کرد: از معدود وقایعی بود که تمام بخش های موسیقی درگیر آن بودند. هنرمند، مسئول و منتقد با آن مواجه شدند. امیدوارم باعث کم رنگ شدن یا به حاشیه رفتنِ بخش هایی از موسیقی نشود.

باید فکر کنیم که چه باید بکنیم. باید به دولت کمک کنیم، در شرایط فعلی و با شیوع کرونا، قائل به فاصله بین دولت و هنرمند نیستم. همه ما با مسئله ای درگیر هستیم که تا کنون تجربه مواجهه با آن را نداشته ایم.

این پژوهشگر افزود: ما هم اگر جای دولت بودیم، شاید همین تصمیم را می گرفتیم. در این اوضاع هم دولت باید به اهالی موسیقی کمک کند و هم اهالی موسیقی به دولت.

راهکاری بهتر از بیکاری

وی ادامه داد: برای از سرگیریِ فعالیت های موسیقی سه جلسه برگزار شد که در این جلسه ها مدیرعامل خانه موسیقی، مدیرعامل مجمع صنفی و مدیرکل دفتر موسیقی حضور داشتند تا درباره بازگشایی کنسرت های موسیقی تصمیم گیری شود.

اکنون در پی رایزنی در این جلسه ها به شیوه نامه هایی رسیده ایم که براساس آن، سالن ها با نیمی از ظرفیت می توانند میزبان کنسرت های موسیقی باشند، اجاره بهای سالن ها هم باید نصف شود. بر اساس این شیوه نامه ها، برای هر خریدی که روی سایتِ بلیت فروشی انجام می شود، دو صندلی از سمت راست و دو صندلی از سمت چپ قفل می شود.

نگرانی از وضعیت موسیقی دستگاهی

وی تاکید کرد: صحبت اصلی من روی موسیقی دستگاهی، موسیقی کلاسیک و موسیقی نواحی است. تا جایی که می دانم، موضوع سه ماه بیمه اعضای صندول هنر را دولت تامین کرده است. از سوی دیگر فرم هایی هم به اهالی موسیقی داده شده تا بر اساس اطلاعات آنها از سوی دولت به هنرمندان وام پرداخت شود. قرار بر این است که براساس نیاز هر موسسه و هر فعالیتِ فرهنگی هنری به آنها وام پرداخت شود.

ستایشگر گفت: تمام هنرمندانی که در این سال ها در بخش موسیقی کلاسیک، دستگاهی و نواحی فعالیت می کردند، دچار آسیب بودند. این حاصل ساختاری معیوب است که ربطی به این دولت و دولت های قبل یا حتی شرایط کرونایی ندارد.

ستایشگر ادامه داد: حالا که مشکل کرونا به وجود آمده و قرار است ظرفیت سالن نصف شود و حتی با وجود اینکه فرض کنیم هزینه ها هم نصف می شود؛ باز هم با این تردید روبرو هستیم که آیا مخاطب به سالن کنسرت می آید یا خیر. خیلی خوشبین نیستم که مردم برای دیدن کنسرت های کلاسیک، دستگاهی یا نواحی به سالن بیایند.

دومین موضوع تقویت روحیِ هنرمند است. همه چیز هم بحث پول نیست. موضوع اصلی بالارفتن روحیه هنرمند است که می خواهد کارش دیده شود. حالا تصور کنید سالنی با ظرفیت 200 نفره مثلا 100 نفر نشسته است. این مسئله بر روحیه هنرمند تاثیر منفی می گذارد.

شاید پاپ کمتر مشکل داشته باشد

ستایشگر گفت: واقعا نمی توان کسی را مقصر دانست. در اصل ماجرا تردید وجود دارد؛ اینکه نصف سالن بیایند و ماسک بزنند و دستکش داشته باشند یک بحث است و بحث اصلی کلیت ماجراست.
فکر می کنم همکارانمان در بخش برگزاری کنسرت ها موسیقی پاپ با نصف ظرفیت سالن هم بتوانند کنسرت ها را برگزار کنند. به هر حال آنها از سالن هایی با ظرفیت حدود 2 هزار نفر به بالا استفاده می کنند و این مسئله کار را برای آنها راحت تر می کند. اما در بخش موسیقی دستگاهی، کلاسیک و نواحی فکر می کنم اوضاع به این زودی به شرایط عادی برنگردد.

وی نتیجه گرفت: این شرایط جدید است و ما مانند دیگر نقاط جهان نمی توانیم به آن نگاه کنیم. باید بپذیریم شرایط موسیقی در کشورمان خاص است. نمی توانیم نوع برخوردِ کشورهای اروپایی با موسیقی در دوران کرونا را مبنا قرار دهیم. باید بتوانیم سیستم خودمان را پیاده کنیم.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
تهران - ایرنا - پس از سپردی کردن 109 روز از تعطیلی فعالیت های نمایشی به سبب شیوع ویورس کرونا در نهایت از 21 خرداد ماه شاهد آغاز فعایت هنرمندان نمایش خیابانی و بازگشت حیات به عرصه این هنر با شعار با من، تو، ما/ تئاتر، زندگی، کرونا بودیم. اجرایی که در کنار تدبیر امیدبخش مسئولان نیازمند استمرار و تلاش برای قوت بخشیدن به شکل فعالیت های تئاتری در روزهای آینده در سایه همزیستی با ویروس کروناست.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۰ سایت های دیگر : روزنامه بانی فیلم آقای خبر ایران آنلاین

109 روز؛ این عددی است که بازتاب دهنده تعطیلی فعالیت های نمایشی از سوم اسفندماه 1398 تا 21 خردادماه 1399 به سبب شیوع ویروس کرونا در کشورمان است. عددی که شاید اگر در ابتدای اسفند ماه 98 کسی از آن صحبت می کرد کمتر در نگاه منطقی قابلیت هضم و پذیرش داشت.

روزهایی که باورپذیر نبود

زمانی که از سوم اسفند ماه به سبب دستورالعمل وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی و تبعیت آن از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شاهد تعطیلی فعالیت های فرهنگی و هنری در راستای قطع زنجیره شیوع ویروس کرونا و شکست دادن این ویروس در کشور بودیم؛ اگر به هر یک از فعالان عرصه تئاتر گفته می شد کمتر کسی این بازه زمانی را برای تعطیلی فعالیت های شان می پذیرفت. به ویژه آنکه در طی سه هفته ابتدایی از سوم تا دهم؛ دهم تا هفدهم؛ هفدهم تا بیست و چهارم که شاهد صدور اطلاعیه تعطیلی فعالیت ها و تمدید یک هفته ای آن بودیم همه گمان شان بر آن بود که با آغاز تعطیلات نوروزی بار دیگر شاهد فعالیت هنرمندان تئاتر خواهیم بود.

چرا که قرار بود تا نوروز 99 برای هنرمندان تئاتر، نوروزی متفاوت باشد و این بار برخلاف سالیان گذشته که عموماً شاهد تعطیلی فعالیت های سالن های نمایشی تا تعطیلات سیزدهم فروردین بودیم، بنا بود تا هنرمندان تئاتر از پنجم فروردین ماه و دو روز مانده به روز ملی هنرهای نمایشی - هفتم فروردین ماه - فعالیت خود را با رویکرد و نگاهی متفاوت آغاز کنند. مدیران، مسئولان و دست اندرکاران عرصه تئاتر نیز برای روز ملی هنرهای نمایشی برنامه های مختلفی داشتند

ضربه سخت به معیشت و اقتصاد هنرمندان نمایش

در آن سوی دیگر، یکی از اصلی ترین فعالیت های عرصه تئاتر که به اقتصاد و معیشت هنرمندان به ویژه هنرمندان عرصه تئاتر خیابانی که فصل مهمی از اجراهای خود را در قالب روزهای پایانی اسفند و تعطیلات نوروزی در کنار اجراهای عمومی در محیط های مشخص شده ای چون محوطه بیرونی تئاترشهر، میادین بزرگ شهر تهران و همچنین نقاط مشخص شده در سراسر کشور پشت سر می گذاشتند؛ طی قراردادهای مختلفی با شهرداری ها و دیگر سازمان ها و نهادها در قالب نوروزگاه ها تلاش می کردند تا در کنار بازتاب فصل مهمی از آیین های نمایشی مربوط به نوروز و ریشه دار در فرهنگ غنی ایرانیان، سهم بالایی از مساله معیشت و اقتصاد زندگی خود و خانواده شان را در قالب تولید آثار نمایشی برای ماه های پیش رو تامین کنند.

روزهایی که تئاتر تعطیل نبود و بود

اما این بار دست تقدیر و قضای سرنوشت رویکرد و نگاه متفاوتی را برای جامعه ایران همسو با دیگر کشورهای جهان درگیر با این ویروس تقدیر کرده بود! که مهم ترین و بزرگ ترین ضربه آن در کنار مساله اقتصادی به محاق رفتن فعالیت های فرهنگی و هنری آن هم در اوج فصل تولید و اجرای آثار نمایشی یعنی روزهای پایانی اسفندماه و تعطیلات نوروزی بود.

اگر از کنار حاشیه های اتفاق افتاده در بدنه تئاتر مانند استعفای شهرام کرمی مدیرکل اداره هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در روزهای پایانی اسفند ماه و سپردن سکان داری این اداره کل به دستان قادر آشنا مدیرکل فعلی در بیست و هفتم اسفند ماه بگذریم که ثمره آن انتقادها و اعتراض های هنرمندان تئاتر بود؛ اما شاید ویروس کرونا با تمام تبعات آن در به تعطیلی کشاندن فعالیت های هنرمندان تئاتر در کنار دیگر شاخه های فرهنگی و هنری، باعث شد هنرمندان این عرصه با راه اندازی پویش های مختلف مانند #تئاتر-تعطیل-نیست این بار سالن های نمایشی را به فصلی دیگر برای کار و تولید بدل کنند.

از تبدیل شدن برخی از سالن ها و مکان های نمایشی مانند تالار سرو، تماشاخانه حافظ اسوه و یا کارگاه تولید عروسک هنرمندان تئاتر عروسکی به محلی برای ساخت ماسک جهت ارائه به خانواده های کم بضاعت و گروه پزشکان و پرستاران که در خط مقدم مبارزه با این ویروس قرار داشتند، می توان سخن گفت. آن هم در روزهایی که شاهد افزایش قیمت چند برابری اقلام بهداشتی بودیم.

اما روح سرکش و پر جنب وجوش هنرمندان تئاتر به این نیز راضی نشد و این بار بستر فضای مجازی را برای اجرای آثار نمایشی انتخاب کردند و پای سازمان ها و نهادهایی چون شهرداری، اداره کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و حوزه هنری به این بستر باز شد. اتفاقی که در تعطیلات نوروزی و روزهای نیمه دوم فروردین ماه باز هم مرهمی شاید کوچک بر زخم بزرگ به محاق رفتن تعطیلی فعالیت های نمایشی شد.

اما تردیدی در این مساله وجود ندارد که آنچه که به تئاتر معنا و هویتی حقیقی عینی و ملموس می دهد در گرو اجرای زنده و در مواجهه مستقیم با مخاطب است که از آن به تعبیر اجرای نفس به نفس یاد می شود.

و بالاخره آمد روزی که باید...

در نهایت از ابتدای خردادماه 1399 و بعد از پیگیری ها و جلسات متعدد اداره کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با ستاد ملی مبارزه با کرونا و تعامل مستقیم با وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی آرام آرام با کاهش شیب ابتلا و تلفات ناشی از ویروس کرونا در کشور و به تبع آن در پایتخت، چراغ سبز آغاز فعالیت های فرهنگی و هنری با محوریت فعالان عرصه تئاتر در کنار رعایت شیوه نامه های بهداشتی و اصل فاصله گذاری هوشمند و اجتماعی از سوی نهادهای بالادستی صادر شد.

این جا بود که بار دیگر مسئولان و دست اندرکاران عرصه تئاتر به ویژه عرصه هنرهای نمایشی میدانی، محیطی و خیابانی در تعامل مستقیم با دست اندرکاران وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی و ستاد ملی کرونا تلاش کردند تا گام نخست در مسیر احیاء فعالیت های نمایشی زنده و در مواجهه مستقیم با مخاطب را رقم زنند.

درنهایت بعد از جلسات مختلف و متعدد کارشناسان و شوراهای هماهنگی؛ آسیب شناسی و برنامه ریزی برای دستیابی به بهترین شیوه تولید و ارائه آثار؛ درنهایت مقرر شد تا در تهران به عنوان پایتخت و تعدادی از استان های مشخص شده که از آن ها به عنوان استان های سفید یاد می شود با رعایت شیوه نامه های بهداشتی و تاکید بر اصل فاصله گذاری و تعامل همراه مخاطبان با هنرمندان عرصه نمایش خیابانی، ا ین بار با محوریت مساله کرونا و تمامی اتفاقات و حوادث همراه با آن دست به تولید آثار نمایشی بزنند و 21 خردادماه 1399 فصل 10 روزه و آزمایشی اجراهای نمایش خیابانی در تهران، پنج استان و شهرستان دیگر کشور آغاز شد.

به همین سبب به محوطه مجموعه تئاترشهر به عنوان محیط میزبان اجرای آثار نمایش میدانی و خیابانی در پایتخت سری زدیم تا از نزدیک نه تنها روح تشنه و علاقه مند به دیدن تئاتر را بعد از نزدیک به 110 روز تعطیلی فعالیت ها پاسخی درخور دهیم که شیوه اجرا و نحوه برگزاری نمایش ها با توجه به رویکرد متفاوت و تحت ارائه شیوه نامه های بهداشتی و رعایت اصل فاصله گذاری را رصد کنیم.

آنچه در ادامه از خاطر شما می گذرد حاصل حضور در روز 25 خردادماه در محوطه بیرونی مجموعه تئاترشهر و روایتی است که از اجرای آثار نمایشی و نظر برهی از مخاطبان در این نقطه از خاطر شما می گذرد.

90 دقیقه اجرا، شوق همراهی در قامت شیوه نامه های بهداشتی

مطابق آنچه از ابتدا گفته شده بود، مقرر بود تا از ساعت 17 تا 18:30 در محوطه بیرونی مجموعه تئاترشهر، گروه های نمایشی تحت شیوه نامه مدون، اجراهای خود را به مخاطبان ارائه کنند.

اما باتوجه به گرمای هوای خردادماه پایتخت و شدت آفتاب در کنار اقبال و استقبال غیرقابل تصور که از این آثار به وجود آمد، می شد غرولندها و انتقادهای مخاطبان همچنین فعالان و هنرمندان این عرصه را شنید! به همین سبب در بازه زمانی کمتر از سه روز، ساعت اجراها در تعامل با هنرمندان تئاتر و مسئولان و دست اندرکاران برگزاری این رویداد در محوطه بیرونی مجموعه تئاترشهر به 18:30 تا 20 تغییر پیدا کرد.

تعامل مثال زدنی تمامی بخش ها و مسئولان

سکویی تعبیه شده در محوطه بیرونی مجموعه تئاترشهر برای اجراگران قرار داده شده است و طبق گفته های پیشین مسئولان در تعامل با شهرداری منطقه در فاصله یک ونیم متری از یکدیگر صندلی های مشخص بر روی نقاط نشانه گذاری شده قرار گرفته تا مخاطبان ضمن رعایت فاصله اجتماعی در فراغ بال روی صندلی نشسته و نظاره گر اجرای هنرمندان نمایش خیابانی باشند تا در کنار لذت بردن از همراهی با فعالیت های تئاتری و به نوعی جشن گرفتن حیات مجدد تئاتر بعد از 110 روز تعطیلی باشیم.

همچنین طبق برنامه ریزی ها مقرر شده بود تا شاهد کمترین احتمال بروز خطر در حوزه انتقال ویروس کرونا به سبب ازدحام افراد در قالب شیوه متداول آشنا و شناخته شده مواجهه مخاطبان با آثار نمایشی خیابانی که عموماً مخاطبان گرداگرد فعالان این عرصه جمع می شدند و در فاصله ای بسیار نزدیک از یکدیگر در تعامل مستقیم با اثر نمایشی قرار می گرفتند، نباشیم.

همکاری مسئولان بخش های مختلف از بدنه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تا فعالان و همکاران مجموعه تئاترشهر با مسئولان شهرداری منطقه و همچنین نیروی انتظامی؛ الحق فضایی متفاوت و لبریز از تعامل و همکاری را برای اجرای آثار نمایشی و همچنین رعایت دقیق شیوه نامه های بهداشتی در مواجهه مخاطبان با آثار نمایشی اجرایی کرده بود.

هرچند دراین میان عده ای از مردم بازهم برای فرار از آفتاب تیز خردادماه به زیر درختان و محیط هایی که کمی دارای سایه است پناه برده و در فاصله نزدیک از یکدیگر قرار گرفته اند اما مسئولان شهرداری منطقه در تعامل با مأموران نیروی انتظامی در گفت وگویی صمیمی با مخاطبان از آن ها درخواست می کردند تا ضمن رعایت فاصله اجتماعی یا بر روی صندلی ها بنشینند و یا اگر بناست تا زیر سایه قرار گیرند فاصله یک ونیم متری را رعایت کنن د، که خوشبختانه تمامی موارد از سوی مردم با توجه به همراهی با این ویروس ناخوانده از ابتدای اسفندماه تا امروز و آشنایی شان به تمامی ضوابط و قواعد رعایت شیوه نامه های بهداشتی و رعایت فاصله گذاری اجتماعی رعایت می شد.

از سوی دیگر میزان اقبال و استقبال مردم از آثار به حدی بود که بیش از 150 صندلی قرار داده شده بر روی نشانه های مشخص نه تنها پر بود که شاید چیزی حدود همین تعداد افراد گرداگرد محیط اجرا با رعایت تمامی نکات بهداشتی و فاصله گذاری هوشمند و اجتماعی حضور داشتند تا روح تشنه و شیفته خود در مواجهه با آثار هنرمندان تئاتر را بعد از حدود 110 روز تعطیلی فعالیت های نمایشی پاسخی درخور و شایسته دهند.

عاشق تئاترم و شروع اجراها را به فال نیک می گیرم

مرد میان سالی که موهای بلند جوگندمی شده اش، با برگی از روزنامه سایه ای بر روی سر خود انداخته بود، با جدیت با آثار هنرمندان همراهی می کرد و گاه به واسطه موقعیت های طنز ایجاد شده در قالب اثر نمایشی خنده ای بلند و از ته دل سر می داد نظرم را جلب کرد.نزد او رفتم و با معرفی خود به گفت وگویی کوتاه با او پرداختم.

اسماعیل حسین خانی که آخرین روزها و ماه های فعالیت خود به عنوان کارمند یکی از نهادهای دولتی را بعد از پشت سر گذاشتن 29 سال از فعالیتش در آن نهاد در انتظار بازنشستگی است؛ به عنوان یکی از مخاطبان پروپاقرص تئاتر طبق گفته خودش؛ در محوطه بیرونی تئاترشهر روی صندلی نشسته و همراه با آثار نمایشی دمی را در فراغ بال سپری می کند.

او جمله اش را این گونه شروع می کند که: هنرمندان تئاتر آن هم در این شرایط حسابی جرات و جسارت دارند نه بهتر بگویم آن ها جگر بزرگی دارند. حقیقتاً دلم برای فعالیت هنرمندان تئاتر تنگ شده بود. بخش مهمی از زندگی من که در ساعت های کاری بیشتر به مسیر یکنواخت و روتین زندگی بدل شده بود و برای تنوع دادن به آن با هنرمندان نمایش میدانی همراه و دمخور بودم.

وی ادامه می دهد: به ویژه آنکه بیشتر علاقه مند به حوزه تولید نمایش های میدانی و خیابانی هستم تا آنکه خودم را در یک سالن محبوس کنم و به نشستن آثار هنرمندان در آن فضا بپردازم. زنده بودن تئاتر برای من لذت بخش است اما آنچه که بیشتر من را مشتاق دیدن آثار تئاتر میدانی می کند نقش و حضوری است که مخاطب و تماشاگر می تواند در همراهی با آثار هنرمندان داشته باشد! آن ها می توانند بدون هیچ قاعده ای با بازیگران وارد گفت وگو و تعامل شوند و به سبب علاقه ای که به عرصه تئاتر و هنر دارم این شیوه اجرایی را نسبت به شیوه اجرای آثار هنرمندان در سالن های نمایشی بیشتر می پسندم.

اسماعیل با نفس بلندی که بیرون می دهد یادآور می شود: ولی خب با توجه به آنچه که امروز شاهدش هستیم بازهم نمی توانم با هنرمندان تئاتر ارتباطی مستقیم برقرار کنم و با آن ها وارد دیالوگ شوم تا در فضای داستانی آن ها شریک شوم و تنها به عنوان یک مخاطب روی صندلی نشستم و با آثار هنرمندان همراه هستم. هرچند شرایط موجود و قوانین را باید پذیرفت و از همه مهم تر بیش از سه ماه دور بودن از فعالیت های هنری حتی به عنوان مخاطب برای من سخت بود و این را به عنوان نقطه شروع به فال نیک می گیرم.

شانس و پارتی ندارم اما روزی سیمرغ بلورین می گیرم

نیما و آرمیتا میناخانی دو نوجوان 13 و 16 ساله که در کنار صندلی مادرشان به عنوان مخاطبان آثار نمایشی در محوطه بیرونی مجموعه تئاتر شهر حضور دارند هرچند مادرشان تمایلی به گفت وگو ندارد اما با من از عشق و علاقه شان به هنر تئاتر می گویند و هر بار که می گویند می خواهند ادامه مسیر تحصیلی و آینده شان را به عنوان بازیگر انتخاب کنند مادرشان باوجود سکوت، چشم غره می رود و نفس عمیقی می کشد و می گوید امان از دست این بچه ها!

نیما با اشاره به آنکه در روزهایی که مدارس باز بود به عنوان یکی از اعضای گروه تئاتر مدرسه مشغول فعالیت بودم و آخرین اجرایم در دهه فجر در قالب اجرای نمایشی با محوریت ورود امام خمینی(ره) به ایران در مدرسه شان به نام کوشا بود گفت: می دانم که کار بازیگری زحمت دارد و حضور در هنر به خیلی چیزها نیاز دارد. حضور در هنر نیازمند تحصیل و پشت سر گذاشتن دوران دانشگاهی در این شاخه هنری است اما مسئله اصلی اینه که در کنار آموختن علم و دانش این هنر نیازمند شانس و آشنا یا همان پارتی هم هستیم.

آرمیتا حرف او را قطع می کند و می گوید: من و برادرم می دانیم که سهم شانس و آشنا و پارتی در این عرصه بالاست اما می خواهیم مانند تعدادی دیگر از هنرمندانی که به واسطه هنر، پشتکار و استعدادشان در این عرصه درخشیدند وارد این حوزه شویم. من به شخصه اطمینان دارم که روزی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش زن را در سینما از آن خود خواهم کرد.

اینجاست که مادرشان بار دیگر زیر لب غرولند کنان می گوید هنوز وارد زندگی نشدید؛ زندگی خرج داره؛ تئاتر نون و آب نمی شه!

اولین بار است اجرای تئاتر می بینم

محمدمیلاد جولانی که لباس خدمت وظیفه بر تن دارد و به عنوان یکی از نیروهای انتظامی مشغول نظم بخشی و سامان دهی نسبت به رعایت شیوه نامه های بهداشتی و فاصله گذاری اجتماعی و هوشمند در محوطه بیرونی تئاترشهر است در گفت وگویی کوتاه با ابراز خوشحالی از فراهم شدن ساعتی برای سرگرم شدن مردم در این ایام آن هم بعد از روزهای سختی که همه ما پشت سر گذاشتیم می گوید: خدا رو شکر مردم بدون نیاز به تذکر تمامی مسائل را رعایت می کنند و آن هایی که شاید کمتر به این نکات توجه می کنند نیز با اشاره کوچکی تمامی مسائل را مدنظر قرار داده و شاهد نظم بالایی در اجرای آثار نمایشی هستیم.

وی ادامه می دهد: برای من هم شرایط و فضای متفاوتی است و برای اولین بار است که با چنین حوزه و فضایی در زمینه اجرای آثار تئاتری آشنا می شوم. شاید نتوانم تمام تمرکزم را به اجرای هنرمندان بدهم اما با شنیدن صدای شان و همچنین داستانی که برای مردم می گویند من نیز همراه می شوم. به نظرم ایجاد این شرایط برای خوشحالی و شادی مردم حتی به شکلی کوتاه و زمانی محدود بسیار حرکت خوب و شایسته ای است.

تدبیر مسئولان امیدوار کننده بود

اجرای نمایش کویید 18 با کارگردانی امیرحسین انصافی تمام می شود. بعد از اجرا سراغ او می روم و از زبانش می شنوم این تازه آغاز حرکت است و قطعاً دیکته ای نوشته نشده غلط ندارد. به هرحال مشکلاتی مانند ساعت اجرا بود که در فاصله زمانی کوتاهی توسط مسئولان حل شد.

وی ادامه می دهد: تلاش کردیم تا با بهره گیری از آنچه که در محیط پیرامون مان در این ایام اتفاق افتاده، مهم ترین رسالت تئاتر که بازتاب مسائل اجتماعی به مخاطبان است را رعایت کنیم. نمایش های تولید شده توسط من و همکارانم در عرصه تئاتر خیابانی با محوریت شعار این رخداد من، تو، ما/ تئاتر، زندگی، کرونا و رویداد و موضوعاتی که در این ایام همه مردم ایران آن را تجربه کردند تولید شده است.

وی خاطرنشان می کند: تلاش کردیم با زبانی طنز برای ارتقاء سطح روحیه و افزایش نشاط اجتماعی در کنار رسالت هنری مان با توانایی و بضاعتی که داریم گامی برای شاد کردن مردم برداریم و امیدواریم که بعد از این بازه 10 روزه مسئولان بار دیگر طی تمهیداتی تلاش برای ادامه جریان و چرخه حرکت تئاتر در جامعه را برداند.

اجرا کردن در چنین شرایطی حتی برای ما به عنوان هنرمندان عرصه تئاتر هم سخت است. با رعایت فاصله گذاری اجتماعی و یا ماسک برروی صورت؛ اما وقتی چنین اقبالی را از سوی مخاطبان می بینیم که آن ها نیز مانند ما از ملزومات بهداشتی مانند دستکش و ماسک استفاده می کنند انرژی مان را بیش از پیش برای اجراهای نمایشی می گذاریم و امیدواریم که هرچه سریع تر شر این ویروس از کشورمان کنده شود و بار دیگر شاهد برقراری عادی شرایط در قالب اجراهای آثار نمایشی باشیم.

این نمایشنامه نویس و کارگردلن تئاتر در پایان تاکید می کند: اگر بنا باشد تا طبق گفته مسئولان همزیستی با این ویروس داشته باشیم نیازمند برنامه ریزی های دقیق تر برای ادامه فعالیت هنرمندان در این عرصه هستیم. چراکه بسیاری از هنرمندان این عرصه به واسطه تولید و ارائه آثار نمایشی امرار معاش می کنند و حقیقتاً روزها و ماه هایی که پشت سر گذاشته ایم از نظر اقتصادی شرایط بسیار سختی بود و تنها امیدمان به آغاز بازگشایی فعالیت ها بود و خوشحالیم که مسئولان در این زمینه تدبیری خوب اندیشیدند.

از: امین خرمی

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۰

فراز تاجیک، خواننده جوان کشورمان، معتقد است که با وجود عدم فعالیت اجراهای عمومی، به دلیل علاقه مردم به موسیقی، این روزها همچنان به تولید موزیک مشغول است؛ هر چند که وضعیت نامساعد اقتصادی و حمایت دولت ها تنها از گروهی خاص در این حوزه، عرصه را بر قشر موسیقی نیز تنگ کرده است. با تاجیک به بهانه انتشار و پخش تازه ترین ویدیو کلیپش با نام بدون تو گفت و گویی انجام داده ایم که در ادامه می آید:

***

این روزها اوضاع کار موزیک چطوره؟ در کنار کارهای دیگه تون مثل اجرا و فعالیت های دیگر؟

اوضاع موزیک این روزها چندان خوب نیست و ما فقط برای آنکه بتوانیم تولید کنیم، در تلاش هستیم که البته تولید هم به نوبه خود شرایط مالی گسترده ای را لازم دارد. در وضعیتی هستیم که اجراهای عمومی تعطیل شده و هیچ برنامه ای نیست که بواسطه آن بتوانیم برنامه ریزی کنیم و در خدمت مردم باشیم. همچنین تولید موسیقی در این روزها یکنواخت شده ولی موزیک هایی داریم با تولید دوستانی به تعداد انگشتان دست که از جنبه کیفیت و متریال صوتی خوب کار می کنند. من هم به نوبه خود کار موسیقی در قالب ویدیو کلیپ تولید کرده ام با نام بدون تو ؛ از ساخته های شهراد امیدوار؛ با شعر و ملودی حمید مدیری و ویدیو کلیپ از آرش رئوف، که به تازگی پخش شده است و امیدوارم مورد پسند دوستداران موسیقی باشد.

تمرکزتون بر کار خوانندگی در شرایط این روزها مانند وضعیت ناخوب اقتصادی و بیماری اپیدمی در جامعه ، مثل قبل هست یا تغییری نکرده؟

خوب کار موسیقی کار همیشگی ما هست و قطعا باید در وضعیت های گوناگون بر آن تمرکز داشته باشیم و همواره باید بازار موسیقی و نحوه فعالیت خود را در این بازار سبک سنگین کنیم و مد نظر داشته باشیم. ولی واضح است که دوران قرنطینه کرونایی به ما و بچه های موسیقی سخت می گذرد. از سویی کار تبلیغات را هم حدود 13 سال است که در قالب گروه مشاوران تبلیغاتی فراز برای گروهها و شرکت ها و کمپانی هایی که نیاز به تبلیغات دارند، انجام می دهیم، ولی شرایط بد اقتصادی شرکت ها را هم این روزها دچار چالش کرده و در مجموع کار کردن در ایران این روزها با موانع بسیاری مواجه است و چاره ای هم نیست؛ باید دوام بیاوریم و دست و پنجه نرم کنیم تا بتوانیم به کارمان ادامه دهیم.

وضعیت جامعه مثل مشکلات اقتصادی در کشور و مسایلی از قبیل بحران های اجتماعی که این روزها جامعه و مردم را گرفتار کرده، چه تاثیری بر کار حرفه ای تون داشته تا الان؟

شنیدن موسیقی خوشبختانه یا متاسفانه به دلیل رعایت نکردن حق کپی رایت در ایران، هزینه ای برای کسی ایجاد نمی کند و گوش دادن به موسیقی با اشاره یک کلیک برای همه میسر و جذاب است، ولی ما به دلیل مشکلات کرونایی و اقتصادی کشور نمی توانیم اجرای کنسرتی و ارگانی داشته باشیم و نبود این موضوع دستمان را بسته ؛ چرا که از سویی هزینه های خرید بلیط برای بسیاری از خانواده هایی که قبلا شرکت می کردند، سنگین هست و دیگر نمی توانند شرکت کنند. به همین دلیل مجبوریم تعداد کنسرت ها را کمتر کنیم. در مجموع مردم ما اخیرا به دلیل نداشتن کار و معاش تنها حواسشان به این موضوعات محدود شده و مسایل اخیر تاثیر بدی بر زندگی مردم گذاشته و متاسفانه زندگی مردم را بهم ریخته است؛ مردم نازنینی که خیلی دلشان پاک است و هنر دوست هستند،ولی جامعه ما درگیر چالش های بد بیکاری و گرفتاری های این چنینی شده و این مساله دامنگیر همه اقشار مردم و هنرمندان است. اما این آسیب ها از آنجایی برای ما تا حدودی کمتر است که مردم برای بهتر شدن حال دلشان همیشه موسیقی را گوش می دهند و با آن همذات پنداری می کنند و از این حیث در کار حرفه ای ما تاثیر بدی دیده نمی شود و اگر کار از نظر کمّی محدود شده، به لحاظ کیفی افتی نداشته است.

از فعالیت های فعلی تون راضی هستید ؟و آیا در حوزه های دیگر غیر از تولید موزیک هم فعالیتی دارید ؟

در حوزه موزیک از کارم رضایت دارم و اولین ویدیو کلیپ رسمی ام بعد از 40 تِرک آماده و تولید شده است؛ کار قشنگی است و دوستش دارم و تلاش کردیم مردم هم دوست داشته باشند. شعر و ملودی خیلی خوب است و امیدواریم نتیجه خاصی را که مد نظر داریم، بگیریم. فعالیت دیگرم در حوزه تبلیغات است و در شرکت تبلیغاتی مان مشغول هستیم و سعی می کنیم مشتریانی را که از قبل می شناختیم، در حالت خوب قبلی نگه داریم و کارشان را انجام دهیم و تلاش می کنیم که راضی باشند.

درباره حال و هوای جدیدترین کارتان کمی توضیح دهید...

اخیرا غیر از ویدیو کلیپ بدون تو کار جدید دیگری دارم که فضای آن کمی غم دارد و سعی کردیم تاثیرگذار باشد. موضوع آن درباره یک دوستی اجتماعی است و عشق یک طرفه که خود فرد از عشق طرف مقابل مطلع نیست و در نهایت با نامزدش وارد می شود که ماجرا را غمگین تر می کند..

اگر قرار باشه از مسایل امروز جامعه و کشورمون در تولید موزیک الهام بگیرید چه موضوعی هست در وهله نخست؟

در وهله نخست از نبود کسب و کار مناسب و سخت شدن رسیدن به زندگی مشترک برای جوانان عزیزمان و ناراحتی های فردی و اجتماعی که اغلب آنها ریشه در مسایل مالی و اقتصادی دارد، الهام خواهم گرفت. متاسفانه این وضعیت در حالی است که در کشوری ثروتمند زندگی می کنیم و امیدوارم که در این باره بتوانم کاری انجام دهم.

از سویی تولید یک کار شاد و شیش و هشت را هم پیش رو دارم که در قالب ویدیو کلیپ پخش خواهد شد. برای این کار در مرحله میکس و ضبط و مسترینگ هستیم و امیدواریم که مردم دوست داشته باشند..

درباره حمایت ها از کارهایتان هم بگویید، چگونه هست و آیا در این باره با موانعی روبرو نبودید؟

من هیچگاه از سوی دولت حمایتی نداشته ام؛ چه در زمانی که مجری تلویزیون بودم و چه در کار موزیک و همیشه با هزینه شخصی خودم کار کرده ام و تهیه کننده آلبومم با نام یه کم هوامو داشته باش که در سال 90 پخش شد، آقای ابوالفضل مظاهری بودند. در حال حاضر هم جناب آقای احمدرضا بخشی، رییس کمیسیون چای ایران و نماینده محترم Iran tea masters Cup اسپانسر من هستند و امیدواریم بتوانیم با افتخار در کنار این مجموعه ارمغان خوبی را در کل دنیا برای چای ایرانی داشته باشیم.

در هر حال کار موسیقی هم در ایران مافیایی برای خودش دارد؛ به این صورت که برخی آقایان فقط از برخی دوستان حمایت می کنند. این مساله هم از عدم حمایت وزارت ارشاد نشات می گیرد که فقط به یک سری سرویس می دهند و اگر به وزارت ارشاد برای دریافت مجوز مراجعه کنید، کار شما را راه نمی اندازند و می گویند برو با یک شرکت بیا و در این زمینه هم فقط چهار یا پنج شرکت فعال است. متاسفانه در سال های اخیر ، این هم از دسته مشکلاتی است که گریبانگیر اغلب هنرمندان و همکاران ما شده است. پروانه توکلی

لینک خبر :‌ روزنامه آسیا نیوز
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱ سایت های دیگر : رصد اقتصادی تیتر امروز

برترین ها: یاس، شخصیت منحصر به فردی در فضای رپ ایرانی ست. از این جهت که هم اعتراض می کند و هم از مرزهای هنجاری رد نمی شود، جوری که انگار بندبازی می کند، مطلبی درباره او به بهانه زادروزش.

یاسر بختیاری (یاس) متولد 30 خرداد 1361 در استان گیلان شهرستان تالش می باشد. اولین بار پدر یاسر بختیاری از سفر های تجاری خود از آلمان سی دی توپاک را برایش آورد و این شروع علاقه مند شدن یاس به رپ بود. پس از فوت پدر یاسر بختیاری در 18 سالگی اش مجبور به پذیرش مسئولیت خانواده شد. او برای انجام این وظیفه ی مهم مجبور به ترک دانشگاه شد و شروع به کار کرد. از لقب های یاس می توان به برکت رپ فارس و سلطان رپ فارسی اشاره کرد.

سبک آهنگ های یاس

مضمون بیشتر ترانه های یاس انتقاد و اعتراض به مشکلات و بحران های اجتماعی نظیر فقر، اعتیاد، بی کاری، جنگ، روسپی گری، خودکشی، طلاق و ... است. شاید یکی از دلایل عدم دریافت مجوز اکثر کار های یاسر همین اعتراضی بودن کارش می باشد.

یاس کنسرت هایی در شهر های مختلف آمریکا همانند لس آنجلس، واشینگتن، لاس وگاس، نیویورک، دیترویت و شیکاگو برگزار نموده است و همچنین به عنوان نماینده ای از موسیقی رپ فارسی، تجربه ی اجرا و شرکت در نشست های موسیقایی در راستای معرفی و توسعه ی رپ فارسی در برخی از دانشگاه های آمریکا، از جمله دانشگاه میشیگان و دانشگاه نیویورک را داشته است. او که فعالیت خود را از دهه 80 آغاز کرد در سال هایی که طی کرده پخته تر شده و بعضی کنسرت هایش را نیز در خارج از کشور برگزار کرد؛ جایی که جوانان ایرانی مقیم آن کشور ها با او درد های جامعه را زمزمه می کنند.

یاس یک صدای معترض و سرکش است؛ این را می توان به گواه کار هایی که از او شنیده ایم اذعان کرد. خاصیت موسیقی رپ البته که معترض بودن است، اما کم هستند کسانی که در فضای رپ فعالیت می کنند و در باب معضلات و مشکلات، آثارشان را ارائه کنند. کم نیستند خوانندگانی که این روز ها به نام رپ سعی می کنند عاشقانه ای بخوانند و یا این موسیقی را محملی برای دعوا های شخصی کرده اند و به یکدیگر در قالب آثارشان فحاشی می کنند و این مسئله و ترویج بیش از پیش چنین خوانندگانی موجب شده بسیاری از خانواده ها فرزندانشان را از گوش دادن به موسیقی رپ منع کنند در حالی که ذات موسیقی رپ یعنی صدای معترض.

یاس همان گونه که از نامش پیداست و خودش می گوید به دنبال صلح است و از اتفاقات جامعه و رنجش های مردمش می گوید و طبیعتا کسی که می خواهد از معضلات و نامهربانی ها بگوید نمی تواند در چارچوب بوروکراسی اداری نهاد های صادر کننده مجوز قرار گیرد. هرچند برخی آثار وی که در باب مسائل استراتژیک بود مجوز وزارت ارشاد را گرفت، اما در ادامه او موفق به اخذ مجوز برای آثارش نشد و او نزدیک به یک دهه است که مجوزی برای آثارش نگرفته است. حتی همکاری اش برای فیلم بارکد نیز با منع اجازه پخش صدای وی در سینما های سراسر کشور مواجهه شد.

در ادامه او برای سریال رقص روی شیشه هم خواند که بعد ها از روی نسخه های دوم توزیع، این صدا حذف شد و بار دیگر دست به دست بین مردم و در تلفن های همراه چرخید. امروز یاس دیگر دنبال مجوز نیست تا به قول دیگران زیرزمینی بخواند و از داخل همین زیرزمین ها برای مردمی که تشنه ی شنیدن درد های جامعه هستند موسیقی بسازد. این روز ها کمتر کسی است که یاس را نشناسد.

یکی از کار های مهم یاس درباره زهرا امیر ابراهیمی بود؛ موسیقی که با هدف فرهنگ سازی شکستن سی دی هایی بود که زندگی این بازیگر تلویزیون را به حراج گذاشته بود. اثری که روی مردم تاثیر داشت و برای فروکش کردن آن موج از بی اخلاقی در جامعه کمکی شایان بود.

او، اما در ادامه آثار ماندگار دیگری را نیز به مخاطبانش هدیه داد. از کار "پیاده میشم" در باب دختران خیابانی و تن فروشی های اجباری تا اثر "از چی بگم" دختران شین آباد که هنوز هم با شنیدن آن دل مخاطبان از شنیدن این حقیقت تلخ به درد می آید.

نامه ای به فرزند با مضمون بی مهری به پدران و مادران در خانه سالمندان از دیگر آثار ماندگار یاس است؛ او همچنین در نقد خواننده های پوشالی اثری را با نام سفارشی ساخت که با واکنش برخی خوانندگان تازه واردی که به دنبال دست و پا کردن شهرتی برای خود بودند روبه رو شد و هجمه های بسیاری علیه یاس پس از انتشار این موسیقی شکل گرفت.

بد شدم، سرکوب، وصیت نامه، من می جنگم، من ادامه می دم، مسافر، همه چی درست میشه، بغض و لال دیگر آثار کارنامه کاری یاس است و امیدواریم امروز و به بهانه تولد 37 سالگی او، بازهم کار های بهتری از این رپر موفق کشور ببینیم و در ایران روی استیج شاهد اجرای یاس باشیم.

لینک خبر :‌ برترین ها
حسین موذن با اشاره به مشخص نبودن چگونگی تامین هزینه گروه های نمایشی عنوان کرد بازگشایی تالار هنر منوط به مشخص شدن چگونگی حمایت اداره کل هنرهای نمایشی از آثار است.

به گزارش گروه سایر رسانه های دفاع پرس ، حسین مؤذن مدیر تالار هنر در گفت وگویی درباره چگونگی بازگشایی این تالار با توجه به اطلاعیه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مبنی بر بازگشایی مراکز هنری از اول تیرماه اظهار داشت: در صورت بازگشایی تالار هنر اولویت با نمایش هایی است که اسفند ماه اجرایشان به دلیل بیماری کرونا متوقف شد که در این راستا با رضا بیات و امید انصاری کارگردانان دو نمایش افسانه پری دریایی و دنیای شگفت انگیز اکو و تاکو صحبت هایی شده است.

وی ادامه داد: البته اداره کل هنرهای نمایشی قرار است درباره چگونگی بازگشایی سالن ها و نحوه حمایت از گروه ها و پروتکل های بهداشتی به صورت متمرکز اطلاع رسانی کند از همین رو زمان دقیق بازگشایی تالار هنر نیز وابسته به این بخشنامه خواهد بود چون در حال حاضر اما و اگرهایی برای آغاز به کار سالن ها و فعالیت گروه های نمایشی وجود دارد.

مؤذن تأکید کرد: هنرمندان ما برای بازگشت به عرصه تئاتر دغدغه مسائل مالی را دارند و اولین پرسش دو کارگردانی که برای اجرای دوباره آثارشان با آنها گفت وگو کردیم نیز نگرانی از چگونگی حمایت و مسائل مالی بود بر این اساس که وقتی قرار است سالن ها با 50 درصد ظرفیت خود آغاز به کار کنند تکلیف 50 درصد باقی مانده چه می شود و این ضرر را چه کسی باید جبران کند.

مدیر تالار هنر یادآور شد: به عنوان نمونه، تالار هنر بدون در نظر گرفتن 40 صندلی بالکن، 200 نفر ظرفیت دارد و با شرایط اعلام شده اگر قرار باشد تنها از نصف ظرفیتش استفاده کند باید مذاکراتی برای تأمین هزینه 50 درصد دیگر انجام گیرد، چون همین نصف ظرفیت هم به دلیل اینکه هنوز اعتمادسازی برای حضور مخاطبان در سالن های تئاتر صورت نگرفته است و تماشاگران با تئاتر قهر کرده اند، کامل پر نمی شود.

مؤذن در پایان درباره لزوم برگزاری جلسه با نمایندگان تئاتر عنوان کرد: معتقدم وقتی ستاد ملی مقابله با کرونا نباید فقط با وزارت ارشاد جلسه می گذاشت چون لازم بود حتماً نمایندگانی از جامعه تئاتر و خانه تئاتر به این جلسه دعوت می شدند تا دغدغه های هنرمندان نیز شنیده شود. اگر این اتفاق رخ می داد ممکن بود تصمیم دیگر برای بازگشایی سالن ها گرفته شود.

منبع: مهر

انتهای پیام/ 341

لینک خبر :‌ خبرگزاری دفاع مقدس
آمل- مدیر کارگروه مدو لباس کشور، از ساماندهی و بهتر شدن وضعیت دوخت و طراحی لباس های فرم دانش آموزان توسط این کارگروه بر اساس تفاهم نامه دوجانبه با معاونت پرورشی وزارت آموزش و پرورش خبر داد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۰ سایت های دیگر : چهار دانگه اقتصاد آینده

سیده مرضیه شفائی که برای افتتاح سومین دفتر نمایندگی لباس های سنتی کشور در شهرستان آمل به مازندران سفرکرده بود، در گفت وگو با خبرنگار مهر افزود: با تلاش و همکاری کارگروه مدل و لباس و انجمن پوشاک مدارس کشور تلاش خواهد شد حداقل تا پیش از شروع سال تحصیلی جدید این اقدام مهم اجرایی و لباس فرم دانش آموزی کشور سروشکل بهتری نسبت به گذشته به خود بگیرد.

وی ادامه داد: متأسفانه اکنون در دوخت و انتخاب لباس های فرم دانش آموزی هیچ توجهی به نوع رنگ، جنس و حتی دوخت و دوز آن نمی شود.

اجبارهای مدیران مدارس برای لباس فرم های غیر کارشناسی شده

مدیر کارگروه مدل و لباس کشور، گفت: لباس های فرم مدارس که در این سال ها فقط و به توصیه مدیران به دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی توصیه و به نوعی اجبار به پوشیدن می شد، در حالی شلوار و روپوش پسرانه و دخترانه حتی متناسب با فصل سرد سال هم نبود.

شفائی ابراز امیدواری کرد، با تفاهم نامه ای که اخیراً با وزارت آموزش وپرورش شده، لباس فرم دانش آموزان در همه مقاطع تحصیلی بر اساس روانشناسی و روان شناختی دانش آموزان، متناسب بارنگ، جنس و بافت استان ها بومی و کیفی دوخت و دوز سروشکل بهتری نسبت به گذشته بگیرد.

راه اندازی موزه مد و لباس اقوام ایرانی

مدیر کارگروه مد و لباس کشور، به اقدام دیگر این کارگروه برای راه اندازی خانه طراحان و احیای مد و لباس اقوام ایرانی و موزه ای با همین عنوان خبر داد و گفت: مقدمات راه اندازی این موزه با تعامل و همکاری که سازمان اوقاف و امور خیریه با مکانی که مورد پیشنهاد کارگروه بوده امیدوار هستیم تا پایان امسال راه اندازی شود.

شفائی ادامه داد، این یک طرح ملی هست و تمام تلاش ها بر همین هست که تا پایان امسال این رویداد مهم در راستای احیای مد و لباس های اقوام ایرانی در قالب موزه تخصصی بهره برداری برسد.

مد و لباس اقوام ایرانی درپوشش خارجی ها

مدیر کارگروه مد و لباس کشور در ادامه با اشاره به اینکه تنوع و جایگاه لباس اقوام ایرانی در همه دوره های تاریخی موردتوجه در دیگر کشورها نیز بوده است، گفت: در سال های اخیر شاهد این هستیم که برخی کشورها در مراسم های آئینی و سنتی و حتی برنامه های فرهنگی از مد و لباس اقوام ایرانی الگوپذیری و حتی فراتر از آن به نام خود نمایش می دهند.

شفائی بابیان اینکه چنین اقدامی از سوی کشورهای منطقه و کشورهای دارای تمدن تاریخی در استفاده غیرمجاز از مد و لباس اقوام ایرانی غیراخلاقی و توهین آمیزه است، تصریح کرد، شناسایی و احیای مد و لباس های فراموش شده اقوام ایرانی و اصالت گذاری بر روی این لباس ها از کپی برداری و استفاده های ابزاری از تاریخ و فرهنگ ایرانی کمتر خواهد شد.

وی راه اندازی موزه مد و لباس اقوام ایرانی را در همین راستا و حضور گردشگران خارجی برای معرفی این هنر صنعت ایرانی بیان کرد.

راه اندازی دفاتر مد و لباس در استان های کشور

مدیر کارگروه مد و لباس کشور همچنین با اشاره به اینکه تاکنون دفتر نمایندگی لباس های سنتی در استان های سیستان و بلوچستان و قم راه اندازی و مازندران به عنوان سومین دفتر استانی کشور است که به مرکزیت آمل افتتاح شد، از راه اندازی این دفتر به زودی در استان های خراسان های رضوی، شمالی و جنوبی، کرمان و هرمزگان خبر داد.

شفائی، هدف از راه اندازی دفترها نمایندگی مد و لباس در استان ها را شناسایی، احیا و ساماندهی مد و لباس اقوام ایرانی و تولید دوباره این نوع لباس ها توسط خیاطان علاقه مند و نیز زنان سرپرست خانوار بیان کرد.

کد خبر 4952540

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
تهران-ایرنا- شورای هنر، یکی از شوراهای وابسته به شورای انقلاب فرهنگی است که سیاست های کلان حاکمیتی در این حوزه را در جهت حمایت و کمک به هنر و اهالی هنر تدوین می کند تا راهگشا و هدایتگر جامعه هنری در همه عرصه ها برای رسیدن به رشد و رونق اقتصاد فرهنگ و هنر در کشور و عرصه بین المللی باشد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۰ سایت های دیگر : آقای خبر روزنامه بانی فیلم شورای عالی انقلاب فرهنگی

موضوع هنر و آنچه به عنوان فعالیت های هنری در جامعه رواج داشته و دارد به مرحله ای رسیده که امروز اهمیت هنر کمتر از معیشت مردم محسوب نمی شود. بسیاری از کارشناسان و هنرمندان معتقد هستند در هنر و پیرامون آن ظرفیت هایی وجود دارد که بدون شک بها دادن به آنها نه تنها باعث رونق آن بلکه به مرور با بین المللی کردن جنبه های گوناگون آن می توان در زمینه صادرات و ارز آوری به کشور و کمک به رونق اقتصادی به ویژه اقتصاد فرهنگ و هنر، عاملی تاثیر گذار برای رشد و توسعه کشور تلقی کرد.

امروز خوشبختانه به استناد آمار، اسناد و شواهد موجود، کارنامه تولیدات فرهنگی و هنری جمهوری اسلامی ایران به مراتب در بسیاری از حوزه ها و شاخه ها بهتر از قبل از پیروزی انقلاب بوده تا جائیکه امروزه تولیدات فرهنگی و هنری از این سرزمین به جهانیان عرضه شده به عنوان کالای فاخر و مرغوب شناخته شده و حرفی برای گفتن به جهانیان دارد.

جایگاه رفیع هنرپس از انقلاب شکوهمند اسلامی و ارزشی ایران به حدی از اعتبار رسیده که همواره توسط بیشتر ملت ها مورد احترام قرار گرفته و این مرزو بوم را عجین شده با هنر می شناسند؛ هنر و هنرمندان خلاق ایرانی در همه رشته ها و عرصه ها امروز در اقصی نقاط جهان زبانزد خاص و عام است.

بسیاری از کارشناسان، اساتید دانشگاه و صاحب نظران معتقدند که باید هنر به عنوان دیپلماسی عمومی بیش از گذشته مورد حمایت قرار گیرد هرچند این مهم تا حد فراوانی انجام شده و ادامه دارد و در موقعیت فعلی نیز هنر توانسته در عرصه های گوناگون ابزاری برای مقابله با تحریم های ظالمانه و یکطرفه دشمنان تلقی شده و به دنبال آن رونق اقتصاد فرهنگ و هنر را در کشور شاهد باشیم.

آنچه حائز اهمیت است اینکه عرصه هنر یکی از مهمترین حوزه های مرتبط با فرهنگ، هویت ملی و ارزشهای اسلامی در جامعه به شمار می رود که باید مورد اهتمام جدی قرار گیرد چراکه هنر موضوعی اساسی است که قلمرو علایق یک جامعه را تشکیل می دهد و نیازمند توجه و اهتمام بیشتری است.

به هر ترتیب امروز هنر یک موضوع اساسی همواره برای همگان نه تنها در ایران بلکه در جای جای جهان به عنوان یک زبان مشترک مد نظر بوده و هست تا جائیکه به آن نگاه علمی و اجرایی نیز معطوف شده و به عنوان نیازهای جامعه نگریسته می شود از این رو در کشور عزیزمان ایران مسئولان فرهنگی و دولتمردان نهایت تلاش ها را صورت داده اند تا با تشکیل شورای هنر در کشور گامی در جهت اجرایی شدن و هدایت جامعه به سمت تمدن نوین اسلامی برداشته و در عین حال به اهالی هنر و هنرمندان نیز کمک و همه جانبه حمایت کنند تا در آینده نزدیک شاهد رشد و شکوفایی این عرصه بوده و در نتیجه رشد و رونق اقتصاد فرهنگ و هنر را شاهد باشیم.

تشکیل شورای هنر

تشکیل شورای هنر یکی از مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 1377 است که از آن زمان تا سال 1388 به صورت مستمر 59 جلسه را برگزار کردند. اما به دلیل مشکلاتی که از سال 88 اتفاق افتاد این جلسات تعطیل شد.

البته در این 11 سالی که از توقف برگزاری جلسات شورای هنر می گذرد، کمیسیون هنر و معماری شورای عالی انقلاب فرهنگی نسبت به انجام وظایف خود در حوزه های هنری اهتمام داشته و ذی نفعان این حوزه در تمامی بخش های دولتی همواره در جلسات کمیسیون حضور پیدا می کردند.

ولی واقعیت امر این است که حوزه هنر یکی از مهم ترین امور مرتبط با ارزش های اسلامی است که باید برای گسترش این موضوع اهتمام ورزید و امیدوارم برگزاری شصتمین جلسه شورای هنر که با حضور سه وزیر محترم دولت و سایر نمایندگان بخش ها صورت گرفت گام مهمی در جهت پیشرفت حرکت ها شود.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی دررابطه با اعضای حقوقی و حقیقی شورای هنر در گفتگویی اظهار داشت: بر اساس قوانین اعضای حقوقی شورای هنر متشکل از رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، رئیس سازمان صداوسیما، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزیر آموزش و پرورش، وزیر علوم تحقیقات و فناوری هستند که بر اساس ای ین نامه مصوب شورای هنر سه عضو حقیقی دیگر نیز در مجموعه شورا حضور پیدا می کنند. که بر اساس تصمیمات اتخاذ شده در این جلسه قرار است طی روزهای آینده رأی گیری مجازی توسط اعضای فعالی صورت گرفته و اعضای حقیقی نیز به زودی معرفی شوند.

انتصاب رئیس شورای هنر

حجت الاسلام و المسلمین سعیدرضا عاملی در بخش دیگری از صحبت های خود گفت: در جلسه شصتم شورای هنر ضمن مرور مصوبات قبلی شورای هنر، نظام موضوعات نیز مورد بررسی قرار گرفت تا در جلسات آتی تصمیم گیری های بهتری برای اجرایی شدن مصوبات صورت پذیرد. از سوی دیگر با رأی گیری که صورت گرفت سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان رئیس شورا و محمدحسین ایمانی خوشخو به عنوان دبیر شورای هنر انتخاب شدند.

وی تصریح کرد: طبق آخرین صحبت های که در جلسه اخیر صورت گرفت بنا بر این شده که ما شاهد مصوباتی باشیم که رویکرد اثرگذاری بیشتری داشته باشند. ضمن اینکه اعضای حاضر در این جلسه موضوعات اساسی را مطرح کردند که باید در جلسات آینده بر اساس اولویت ها آنها را مد نظر قرار دهیم. به هر ترتیب هنر اکنون موضوع اساسی است و در این راه نگاه علمی و اجرایی جزوی از نیازهای جامعه فرهنگی هنری است. به همین منظور نهایت تلاش ها صورت می گیرد تا مصوبات شورای هنر در جهت اجرایی شدن و هدایت جامعه به سمت تمدن نوین اسلامی قدم بگذارد. این در حالی است که بر اساس برنامه ریزی های انجام گرفته تمامی مصوبات شورای هنر در فهرست دو هفته ای دستورات شورای عالی انقلاب فرهنگی قرار می گیرد و اگر اعضا روی آن نکته و اعتراضی داشته باشند در صحن شورا مطرح می شود. در غیر این صورت برای ابلاغ به رئیس شورا ارجاع داده می شود.

اعضای شورای هنر

اعضای شورای هنر شامل وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزیر علوم و آموزش عالی، رییس سازمان صدا و سیما، رییس سازمان تبلیغات اسلامی و سه نفر از اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی هستند که رییس، دبیر و منشی از میان اعضا انتخاب می شوند.

بر اساس آیین نامه تصویب شده، شورای هنر با هدف تدوین سیاست های لازم در امر هنر، تشکیل شد و وظایف آن، تدوین سیاست های کلان هنری جمهوری اسلامی ایران برای پیشنهاد به شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجمع تشخیص مصلحت نظام، ارایه پیشنهاد سیاست ها و راهکارها در زمینه آموزش عالی و پژوهش های هنری، ارتقاء فرهنگ مکتوب هنر مذهبی و شرقی، انتقال مفاهیم و ارزش های انقلاب اسلامی به نسل جدید از طریق هنر، تبیین جنبه های نظری هنر در زمینه هایی چون زیبایی شناسی، عرفان، فلسفه و همچنین شناسایی و نقد جریانات هنری، برنامه ریزی برای معرفی آثار کلاسیک فرهنگی - هنری به منظور حفظ و اشاعه هویت فرهنگ ایرانی–اسلامی را در دستور کار خود دارد.

وظایف شورای هنر

از سوی دیگر نیز تقویت ارتباط و هماهنگی میان بخش های تولیدی، اجرایی و علمی هنر، تعیین سیاستهای معرفی و ترویج هنرهای بومی و محلی، حمایت از پژوهشها دینی، فلسفی و عرفانی درباره مبانی هنر واستفاده کاربردی از نتایج این پژوهشها در تولید آثار هنری، معماری و شهرسازی، تصویب اساسنامه بنیادها و نهادهای هنری در سطح ملی که از شورای عالی انقلاب فرهنگی ارجاع می شود، ارزیابی گزارش سالانه فعالیتهای هنری کشور و ارائه آن به شورای عالی انقلاب فرهنگی، تبیین نقش کاربردی هنر و تدوین و پیشنهاد سیاستهای مربوط به آن و بررسی موارد ارجاعی از شورای عالی انقلاب فرهنگی، از جمله وظایف این شورا است.

شورای هنر می تواند برای اجرای وظایف خود گروه های کار تشکیل دهد و در موضوعات هنری از صاحب نظران و کارشناسان مربوط افرادی را برای مشورت دعوت کند، مصوبات شورا پس از تصویب نهایی در شورای عالی انقلاب فرهنگی از طریق دبیرخانه شورای عالی به دستگاه های اجرایی ابلاغ می شود.

شورای هنر از سال 1388 پس از برگزاری 59 جلسه، تعطیل شده بود اما از ماه آینده با تایید شورای عالی انقلاب فرهنگی و به ریاست سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی کار خود را آغاز خواهد کرد.

از جمله تصمیات این شورا، می توان به تصویب برگزاری جایزه جلال آل احمد در سال 1385 اشاره کرد.

هنرمندان همواره حامی و پشتوانه دولت

با عنایت به تلاش دولت تدبیر و امید در جهت کمک و حمایت از اهالی هنر و هنرمندان آنچه امروز حائز اهمیت است اینکه شورای هنر بتواند در جهت مرتفع کردن مسائل و مشکلات هنرمندان گامهای اساسی و رو به جلو برداشته و حامی خوبی از آنها در عمل به شمار آید. بی شک اهالی هنر نیز با تلاش و کوشش مضاعف و با همتی راسخ و عزم و اراده جدی با خلق آثار هنر فاخر و ارزشمند قادر خواهند بود پله های ترقی و پیشرفت را یکی پس از دیگری پیموده و به قله های رفیع پیشرفت نائل آیند.

این مهم دور از انتظار نیست و افق ها دست یافتنی است چراکه اهالی فرهنگ و هنر در جمهوری اسلامی ایران همواره ثابت کرده اند که در سخت ترین شرایط همچون تحریم های همه جانبه تهدید ها را به فرصت تبدیل کرده و با خلق آثار کم نظیر در بیشتر زمینه ا و رشته های هنری حرفی برای گفتن در دنیای هنر و هنرمندان را برای خود و به نام میهن اسلامی ایران به ارمغان آورده و خواهند آورد و ایستادگی برای رسیدن به خودکفایی را برای این مرزو بوم رقم زده و همواره حامی و پشتوانه دولت و دولتمردان بوده و خواهند بود.

گزارش از منیره زینلی

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
گالری هنر طهران و گالری سایه در روز جمعه 30 خردادماه با رعایت پروتکل های بهداشتی، به ترتیب نمایشگاه های عکاسی 99 و دومین نمایشگاه کارت پستال کاربافو را برگزار خواهند کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۰ سایت های دیگر : آقای خبر رویش افکار

به گزارش خبرنگار مهر ، نمایشگاه های هنری که حدود 3 ماه به دلیل شیوع بیماری کرونا تعطیل بودند، از دو هفته پیش با تمهیدات بهداشتی گشایش یافته اند.

بر این اساس، گالری های مختلف با اعمال موارد بهداشتی که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرده و با رعایت تمهیدات و پروتکل های بهداشتی مدنظر برای مخاطبان، نمایشگاه های هنری را برپا کرده اند. در ادامه برخی نمایشگاه های هنری که در روز جمعه 30 خردادماه در گالری های پایتخت گشایش می یابند، برمی شماریم.

به علاوه این نمایشگاه ها، تعدادی دیگر از گالری های پایتخت با توجه به رویکردهای خود، نمایشگاه مجازی در صفحه اینستاگرام و سایت خود برگزار می کنند مثل گالری های آرتیبیشن ، گلستان، شیرین و ایرانشهر.

گالری هنر طهران

گالری هنر طهران با برپایی نمایشگاه عکاسی 99 به کیوریتوری فریدون فربود، فعالیت های نمایشگاهی هنری خود را آغاز خواهد کرد.

این نمایشگاه از جمعه 30 خردادماه به مدت یک ماه در گالری هنر طهران به نشانی خیابان کریمخان زند، خیابان ایرانشهر، بن بست نیکوشهر ، پلاک 3 گشایش می یابد. در استیتمنت این نمایشگاه به قلم فریدون فربود آمده است:

قاب های کوچک و روایت های عکاسانه . عکاسی شاید تنها ثبت یک تصویر به نظر برسد اما هر عکس نگاه و داستانی در پی خود دارد و پنجره ای است به بخشی از زندگی و منظری است برای دیدن.

نمایشگاه عکاسی 99، بستری برای این روایت های عکاسانه است و قاب تصاویر آنها شاید دریچه ای به جهان پیرامون هر یک از ما باشد. قاب های کوچک این نمایشگاه، بهانه ای برای نگریستن به بخشی از عکاسی معاصر ایران و روایت تصویر شخصی بیش از 90 عکاس است.

این نمایش که به مناسبت افتتاح گالری هنر طهران ترتیب داده شده، آغاز مسیری است که از این پس در پیش گرفته خواهد شد.

گالری شکوه

نمایشگاه نقاشی های 77 هنرمند با عنوان سکو 99 از جمعه 30 خردادماه در گالری شکوه به نشانی فرمانیه، بلوار اندرزگو، خیابان سلیمی شمالی، کوچه امیر نوری، پلاک 19 برپا می شود.

این نمایشگاه در سه بخش برگزار خواهد شد که در مجموع آنها 134 اثر از 77 هنرمند به نمایش در آمده است. همچنین همزمان با ارائه آثار هنری این نمایشگاه در گالری شکوه برای بازدیدکنندگان ایرانی، آثار این نمایشگاه به صورت آنلاین در نمایشگاه بین المللی بیافرین (biafarin.com) برای بازدیدکنندگان از سراسر جهان با امکان خرید آثار هنری با استفاده از تکنولوژی شرکت کانادایی مدیریت و بازاریابی هنری بیافرین فراهم شده است.

در نمایشگاه سکو 99 آثار نصرت الله مسلمیان، داود شهیدی، واهیک هارتونیان ، آرمان یعقوب پور، پژمان رحیمی زاده، علیرضا آدمبکان ، امیر راد، زروان روحبخشان ، عیسی جباری، شیما خشخاشی، تکتم میرباقری، بارائه رئیسی، نرگس سلیمان زاده، رضا بابک و دیگر هنرمندان عضو مؤسسه سکو به نمایش در می آید.

گالری سایه

دومین نمایشگاه کارت پستال کاربافو از جمعه 30 خرداد تا 11 تیرماه در گالری سایه به نشانی خیابان کریمخان ، خیابان سنایی، خیابان سیزدهم، شماره 21 آغاز به کار می کند.

در این نمایشگاه آثار 86 هنرمند طراح و نقاش به نمایش در می آید.

گالری اُ

نمایشگاه انفرادی نقاشی امید بازماندگان از جمعه 30 خرداد تا 16 تیرماه در گالری اُ واقع در خیابان سنایی، خیابان شاهین ( خدری )، پلاک 18، طبقه اول افتتاح می شود.

در استیتمنت این نمایشگاه آمده است: اصلی ترین موضوع آثار بازماندگان، زندگی و مناظر شهری است که با ضرب قلم موهای خاص این هنرمند به تصویر درمی آیند. آثار او در کمال سادگی -هرچند رمزآلود- عموماً بر اساس احساسی که هنرمند در لحظه نسبت به فضا و شرایط زندگی داشته شکل گرفته اند و در پی بیانی شعارگونه نیستند. به عبارت دیگر، آثار وی بیش از آن که بر دنیای واقعی استوار باشند، قصد در بازنمایی احساس هنرمند در لحظه ای خاص را دارد و در نهایت، آنچه آثار او را متفاوت می کند، شکار لحظه هایی ست که ممکن است افراد دیگر بی توجه و به سادگی از کنار آن عبور کنند؛ مانند انعکاس نور بر روی بیلبوردی در جاده یا حس وزش باد در شاخه های درختان در اثری دیگر. احساس جاری و سادگی در آثار بازماندگان عنصری است که به سرعت مخاطب را به وجد می آورد و این مسأله فارغ از حضور یا عدم حضور فیگور در نقاشی ها، از عمده ویژگی های برجسته این هنرمند به شمار می رود.

کد خبر 4952367

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
معاون فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران با اشاره به استقبال شهروندان از برگزاری کنسرت های آنلاین گفت: شهرداری تهران با اینکه وظیفه ای در برگزاری کنسرت ندارد اما شاید در مناسبت های خاص این کنسرت ها برگزار شود.

محمدرضا جوادی یگانه در گفت وگو با ایسنا، در مورد سرانجام کنسرت های آنلاین که درایام نوروز توسط شهرداری تهران و خوانندگان اجرایی می شد گفت: نظرسنجی ها نشان داد که 5 درصد مردم تهران اعلام کردند که کنسرت های آنلاین را تماشا کردند اما از آنجایی که این کنسرت ها به صورت آنلاین بر بستر اینترنت بود،قطعا مردم در اقصی نقاط ایران و حتی خارج از کشور ممکن است این کنسرت ها را مشاهده کرده باشند.

وی با بیان اینکه شرکت برگزار کننده تیوا نیز اعلام کرده است که براساس "آی پی" تا حدود 6 میلیون این کنسرت ها را مشاهده کردند، تصریح کرد: عدد ثابتی نداریم اما بررسی فضای مجازی نشان داد که استقبال از برخی کنسرت ها همچون علیرضا قربانی یا جناب خان بسیار زیاد بوده است.

معاون فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران با بیان اینکه برگزاری کنسرت آنهم به صورت آنلاین یک اتفاق جدید و نویی بود که در کشور رخ داد، در مورد تدارم برگزاری اینگونه کنسرتها افزود: وظیفه شهرداری تهران برگزاری کنسرت نیست و ما در ایام نوروز برای تشویق مردم به در خانه ماندن و پرکردن اوقات فراغت آنها اقدام به برگزاری چنین مراسماتی کردیم و تصمیم جدی بر ادامه دادن کنسرت های آنلاین نداریم اما شاید در مواقع خاص و مناسبتی کنسرت های آنلاین برگزار شود.
انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
مدیر مرکز تئاتر مولوی اعلام کرد این مجموعه با رعایت پروتکل بهداشتی وزارت ارشاد و همچنین دستورالعمل تکمیلی مرکز بهداشت دانشگاه تهران، از 1 تیر فعالیت خود را از سر می گیرد.

امیرحسین حریری مدیر مرکز تئاتر مولوی درباره وضعیت و زمان از سرگیری فعالیت های این مجموعه تئاتری بعد از توقف چند ماهه فعالیت های تئاتری به دلیل شیوع ویروس کرونا، به خبرنگار مهر گفت: بر اساس ابلاغیه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و با هماهنگی دانشگاه ها، از اول تیر اجرا در سالن کوچک مرکز تئاتر مولوی با به صحنه رفتن مونولوگ ابر شلوارپوش به کارگردانی امیر اخوان از سر گرفته می شود.

وی ادامه داد: طی هفته آتی نیز 2 نمایش و همیشه بهار مهیار جوادی ها و پنهان خانه پنج در آرش فلاحت پیشه اجراهای خود را که پیش از این به دلیل شیوع ویروس کرونا متوقف شده بود، در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی از سر می گیرند.

حریری درباره رعایت پروتکل های بهداشتی در مرکز تئاتر مولوی توضیح داد: همه شرایط بهداشتی برای از سرگیری فعالیت های این مرکز موردتوجه قرار گرفته و با مشاوره مرکز بهداشت دانشگاه تهران دستورالعمل بهداشتی تکمیلی نیز تدوین و به گروه ها ارائه شده است تا در هنگام تردد و همکاران تالار و مخاطبان و همچنین فعالیت و اجرای گروه ها رعایت شود.

وی تأکید کرد: با برنامه ریزی های بهداشتی که در مرکز تئاتر مولوی در نظر گرفته ایم شرایط به گونه ای رقم می خورد که هیچ گونه نگرانی برای شرایط بهداشتی و ویروس کرونا وجود نداشته باشد هر چند انجام کوچک ترین اعمال روزانه هر کدام از ما در زندگی هم می تواند درصد ریسک ابتلا به این ویروس را داشته باشد. امیدوارم به زودی روند شیوع این ویروس کاهش پیدا کند تا بازه زمانی اعتمادسازی مخاطب برای حضور در سالن های تئاتر کمتر شود.

مدیر مرکز تئاتر مولوی افزود: در کنار همه این موارد ضدعفونی پایش کسانی که در مجموعه تردد می کنند و همچنین ضدعفونی روزمره مجموعه را در دستور کار داریم. سعی مان بر این است که تمام فعالیت ها و اتفاقاتی که به لحاظ خدماتی برای مخاطبان صورت می گیرد نیز کمترین تجمیع و تماس را داشته باشد.

حریری در پایان سخنان خود درباره استفاده از ظرفیت 50 درصد سالن های مرکز تئاتر مولوی، یادآور شد: طبق ابلاغیه وزارت ارشاد 50 درصد ظرفیت سالن مورد استفاده قرار می گیرد. طبق هماهنگی هایی که با سایت فروش بلیت آثار انجام داده ایم قرار بر این است که در هنگام خرید بعد از رزرو یک یا چند صندلی، صندلی های مجاور به صورت اتوماتیک قفل شوند تا فاصله گذاری رعایت شود. البته برای اجراهای سالن اصلی مجموعه، ظرفیت 50 درصد بر اساس چیدمان اجراها لحاظ می شود.

کد خبر 4950179

فریبرز دارایی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر

تالارهای مختلف مجموعه تئاتر شهر روز پنجشنبه 29 خرداد ماه با همکاری ناحیه یک شهرداری منطقه 11 تهران و یک ایستگاه آتش نشانی برای دومین بار پیاپی ضد عفونی و گندزدایی شدند.

به گزارش واحد ارتباطات، آموزش و پژوهش مجموعه تئاترشهر، با همکاری ناحیه یک شهرداری منطقه 11 تهران و کارکنان ایستگاه آتش نشانی منطقه 5 ، تالارهای مختلف مجموعه تئاتر شهر روز پنجشنبه بیست و نهم خرداد ماه برای دومین بار پیاپی ضدعفونی شدند. این در حالی است که اردیبهشت ماه امسال نیز با همراهی نیروهای داوطلب و کادر جمعیت هلال احمرمنطقه 11 تهران، تالارهای تئاتر شهر گندزدایی و ضدعفونی شده بودند.
در عملیات ضدعفونی و گندزدایی که غیر از مجموعه تئاتر شهر در برخی تماشاخانه خصوصی نیز به اجرا درآمد، اصغر طاهری شهردار ناحیه یک منطقه 11 تهران به طور مستقیم بر عملیات ضدعفونی نظارت داشت.
با انجام این عملیات گند زدایی و ضد عفونی، مرحله جدید اجرای شیوه نامه بهداشتی تالارهای نمایشی تئاتر شهر آغاز شده که طی روزهای آینده جزییات بیشتری از آن در دسترس مخاطبان قرار می گیرد.
مدیریت مجموعه تئاتر شهر چندی پیش با انتشار شیوه نامه اجرایی و بهداشتی بازگشایی تالارهای نمایشی مجموعه تئاتر شهر پیرو دستور العمل ابلاغی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پس از انتشار اطلاعیه ستاد ملی مبارزه با کرونا ، هرگونه اجرای عمومی آثار نمایشی در این مجموعه با حضور تماشاگران و هنرمندان را منوط به اجرای دقیق این شیوه نامه دانست.
این شیوه نامه مبتنی بر چند فصل تنظیم شده که طی آن ضمن بیان جزییاتی از پروتکل های بهداشتی موارد مربوط به حضور تماشاگران – هنرمندان – کارکنان و سایر مراجعه کنندگان به واحدهای مختلف ، نحوه برنامه ریزی اجراهای کنونی و نمایشهای آینده تالارهای مختلف تئاتر شهر، شرایط پذیرش مخاطبان برای تماشای آثار نمایشی و پیش بینی برای ارائه خدمات مناسب تر مورد توجه قرار گرفته است.

اشتراک گذاری در:

لینک خبر :‌ روزنامه بانی فیلم
فقدان شفافیت لازم در ارائه آمارهای دقیق و قابل ارزیابی از گردش مالی کنسرت های آنلاین برگزارشده در دوره کرونا، تحلیل و آسیب شناسی درست این تجربه تازه و مهم را ناممکن کرده است.

خبرگزاری مهر - گروه هنر- علیرضا سعیدی: هرگز نمی توانید خود و دیگری را متقاعد کنید که سال 1399 حداقل تا به امروز که مشغول مطالعه این گزارش هستید، اگر نگوییم متفاوت ترین اما قطعاً یکی از متفاوت ترین و تکراری نشدنی ترین مقاطع زندگی تان نبوده است؛ تکرار می کنم، هرگز نمی توانید. چون این سال از همان ابتدای بهارش که به واسطه یک بیماری با زمستانش پیوند خورد، این خبر تقریباً بد را به ما داد که: مبادا فکر کنید همه چیز رو به راه است!

کووید 19 بدجوری حالمان را گرفت، همه زنجیره ها و ارتباطات انسانی را به یک بار قطع کرد، مانند کارتون ها و داستان هایی که در دوران کودکی نشانمان می دادند که وقتی زمستانی از راه می رسد، همه جا ساکت می شود و این موسیقی سکوت است که باید جای هر موسیقی و صدای دیگری را برایمان بگیرد. چون قرنطینه بودیم و قرنطینه یعنی در خانه ماندن تا قطع یک زنجیره مستحکم بیماری که هنوز هم که هنوز پاره نشده و اگر هم مراقب نباشیم به این زودی ها هم پاره نمی شود که نمی شود...

زنجیره ای که فارغ از تمام مشقت ها و سختی هایی که در معیشت و اقتصاد خانواده ها و مردم به وجود آورد، ما را از آنچه سرگرمی می نامیم هم دور کرد، خیلی دور. حتی همان یک ذره فراغت فرهنگی و لذت هنری که در سبد مصرف خانوار ایرانی یا بهتر بگوییم برخی خانوارهای ایرانی وجود داشت، به طور کامل حذف شد و شرایطی را ایجاد کرد که نه تئاتری روی صحنه باشد، نه فیلمی بر پرده اکران و نه موسیقی ای روی صحنه؛ رویه ای که با اعلام تعطیلی کامل اماکن فرهنگی شکل جدی تری به خود گرفت و متفاوت ترین بهار این چند دهه را برای تماشاگران و مخاطبان آثار فرهنگی هنری رقم زد و سرنوشت قصه را در این شرایط به یک جمله رساند: همه جا تعطیل است.

اما نمی شد دست روی دست گذاشت و بی خیال حال خوب مردم شد؛ زمستان تمام شده بود و چند روزی هم از بهار بی رمق 99 گذشته بود، مردم با اینکه در صفحات مجازی مشغله ها، فعالیت ها و بعضاً اجراهای خانگی هنرمندان محبوب خود را دنبال می کردند، اما دلشان یک اتفاق مشابه با آنچه پیش تر در روزهای عادی تجربه کرده بودند، می خواست، چیزی شبیه اجرای زنده یا اتفاقاتی از این دست... هنرمندان هم بدشان نمی آمد کارهایی را برای مخاطبانشان بکنند چرا که هم نگران فراموش شدن از حافظه دیداری و شنیداری مخاطبان بودند و هم مایل بودند هرچند اندک، کاری کنند تا شرایط روحی جامعه از این حالت وهم انگیز و غم انگیز رهایی پیدا کند.

شهد شیرین این ایده فرهنگی به دلیل عدم شفافیت های لازم در ارائه آمار استقبال مخاطبان و همچنین ماجرای دستمزدها وارد حاشیه شد. حاشیه ای که اگر مدیریت رسانه ای و محتوایی بیشتری روی آن می شد قطعاً اصلی پروژه می توانست تبدیل به اتفاقی ماندگار در سخت ترین روزها شود که نشد وقتی قصه کنسرت های آنلاین خیلی خیلی جدی می شود!

حالا قصه کرونا رفته رفته به جای جالب رسیده بود و آن ارائه ایده ها و طرح هایی برای رو در رویی با مخاطبان از طریق فضای مجازی به انواع و اقسام مختلف بود که فارغ از تئاتر و سینما که موشکافی آن جای دیگری می طلبد در موسیقی نیز تجلی پیدا کرد و آن ایده برگزاری کنسرت های آنلاین بود که قبل ترها در قالب جشنواره ها و رویدادهای موسیقایی ملی از جمله جشنواره موسیقی فجر در مرحله آزمون و خطا قرار گرفته بود.

حالا بعد از گذشت تقریباً 3 سال از اجرای این ایده ها، تکرار آن در شرایط کرونایی ابتدا توسط یک خواننده شناخته شده یعنی روزبه نعمت اللهی مطرح و اجرا و پس از آن با حمایت نهادهایی چون معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران در قالب پروژه نوروزخانه و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با همکاری بنیاد رودکی و دفتر موسیقی وزارت ارشاد شکل جدی تری پیدا کرد.

متأسفانه بعد از چندی، شهد شیرین این ایده فرهنگی که حالا معلوم نیست سرمنشاء اصلی آن توسط چه فرد یا سازمانی پایه گذاری شد، به دلیل عدم شفافیت های لازم در ارائه آمار استقبال مخاطبان و همچنین ماجرای دستمزدها وارد حاشیه شد. حاشیه ای که اگر مدیریت رسانه ای و محتوایی بیشتری روی آن می شد قطعاً اصلی پروژه می توانست تبدیل به اتفاقی ماندگار در سخت ترین روزها شود که نشد.

تقریباً اوایل فروردین ماه سال 1399 بود که از سوی نهادهای رسانه ای مرتبط با شهرداری تهران از جمله برج میلاد و معاونت امور اجتماعی فرهنگی هنری شهرداری تهران خبری به رسانه ها در قالب روزهای کرونایی ارسال شد که در آن از برگزاری اولین دوره برگزاری کنسرت های آنلاین با حمایت شهرداری تهران همکاری دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (در حوزه صدور مجوز ) و اجرای مؤسسه ای به نام جام سبز به مدیریت امیر حسین بی ریا طی پروژه نوروزخانه با حضور خوانندگانی چون امید حاجیلی ، مهدی جهانی، روزبه بمانی، گروه استاد وحید اسداللهی، رضا یزدانی، گروه رستاک، حمید عسگری، گروه گیل و آمارد به سرپرستی ناصر وحدتی، مهدی یغمایی، گروه ژوانا ، حمید حامی، گروه لیان بوشهر به سرپرستی محسن شریفیان، سینا سرلک و اشوان از روز هشتم فروردین خبر داده بود.

تماشای یک کنسرتِ واقعیِ رایگان و یک اتفاق عجیب

البته بعد از ماجرای پروژه نوروزخانه که می تواند پروژه ای دارای امتیاز و دستاوردی مثبت برای مدیران شهری تلقی شود، کنسرت های آنلاین دیگری با هنرمندی گروه دال ، گروه داماهی ، و تعدادی دیگر برگزار شد.

حتی برخی نهادها از جمله بنیاد فرهنگی هنری رودکی با حضور مجموعه هایی چون ارکستر ملی ایران، ارکستر سمفونیک تهران، علیرضا قربانی، همایون شجریان، بردیا کیارس ، کیوان ساکت، وحید تاج، پرواز همای، علی زند وکیلی برنامه های متفاوتی را پیش روی مخاطبان قرار دادند. ضمن اینکه اقدامات شخصی دیگری نیز توسط هنرمندانی چون کیهان کلهر، سالار عقیلی، حریر شریعت زاده، رضا صادقی، حسام الدین سراج، حامد همایون صورت گرفت که بر اهمیت ماجرای کنسرت های آنلاین افزود.

اگرچه بعدها به دلیل برخی از مشکلات ممیزی و مجوز برای برخی از گروه ها، حاشیه سازی ایجاد و منجر به تغییر برخی از برنامه ها شد، اما مهم ترین نکته مد نظر برگزارکنندگان نشاط بخشی و رعایت حال شهروندانی بود که در روزهای قرنطینه حوصله و شرایط حضور در اجرای زنده را نداشتند و این بار می توانستند خوانندگان و هنرمندان محبوبشان را از قاب فضای مجازی و از طریق سامانه ها و پلتفرم های دارای مجوزی ببینند که برایشان یک کنسرتِ واقعیِ آنلاینِ رایگان اجرا می کردند...

بله؛ کنسرت رایگان . یعنی شما به عنوان یک مخاطب هیچ مبلغی را بابت آن پرداخت نمی کنید، اما می توانید بر اساس قراردادی که سامانه ها و پلتفرم ها با مجریان برگزاری کنسرت منعقد کرده بودند، به تماشای کنسرتی بنشینید که دیدنش کاملاً رایگان بود.

این یعنی یک اتفاق خوب که تا اینجای قصه هیچ چالشی را ایجاد نمی کند. البته بماند که بعدها برخی از اپراتورهای تلفن همراه در یک شرایط عجیب و غریب که در گزارش دیگری به آن پرداخته شد، دست به بدعت های جدیدی زدند که ماجرای کنسرت های آنلاین را وارد فاز تازه ای کرد؛ شرایطی که هیچ رنگ و لعابی از شفافیت در آن وجود نداشت و آن قدر ماجرا را پیچیده و عجیب کرد که بعدها حرف و حدیث های فراوانی هم از آن به بیرون درز کرد. حرف و حدیث هایی که همین ماجرای عدم شفافیت می تواند در صورت روشنگری حاشیه های زیادی را برای خیلی ها خلق کند.

اما در همین چارچوب بود که خود خوانندگان و گروه ها هم از برگزاری چنین رویدادهایی در فضای مجازی به شدت استقبال کرده و ابراز امیدواری می کردند تا هرچه زودتر در این کنسرت های آنلاینِ رایگان با مخاطبانشان دیدار کنند. کنسرت هایی که بعد از چند روز از برگزاری آنها غیر از ماجرای رایگان بودن و مسائل پیرامون آن وارد چالش جدیدی به نام چالش آمار بازدیدکنندگان آنلاین و تفاوت آن با آمار بازدیدکنندگان بعد از برگزاری کنسرت آنلاین نیز شد و مسائلی را پدید آورد که پرسش های اساسی را برای مخاطبان، کارشناسان و اهالی رسانه ایجاد کرد.

آیا خوانندگان برای برگزاری و حضور در این کنسرت ها واقعاً بدون پول و در راه رضای مخاطبانشان حاضر به برگزاری کنسرت شده اند؟ اینکه آیا خوانندگان برای برگزاری و حضور در این کنسرت ها واقعاً بدون پول و در راه رضای مخاطبانشان حاضر به برگزاری کنسرت شده اند؟ آیا در چالش یا پیمایش کنسرت آنلاین رایگان چیزی به نام دستمزد ، قرارداد و این چانه زنی ها بین تهیه کنندگان، خوانندگان در یک طرف و مجریان برگزاری کنسرت های آنلاین وجود نداشت؟

آیا غیر از موارد انگشت شماری از هنرمندان که حاضر شدند بدون دریافت دستمزد برای خود و گروهشان دست به برگزاری کنسرت در فضای مجازی بزنند، هنرمندان شرکت کننده در این پروژه به ویژه خوانندگان ستاره پولی دریافت نکردند؟ آیا آمارهایی که از سوی نهادها و مجموعه های میزبان برگزاری کنسرت ها تا به امروز در رسانه ها منتشر شده از شفافیت های لازم برخوردار است؟ آیا برگزاری کنسرت ها توانسته توجیه اقتصادی مناسبی در فرآیند تولید، بازاریابی و فروش محصولات موسیقایی کشورمان داشته باشد؟ اصلاً چرا تاکنون گزارش آماری از میزان دستمزد گروه های حاضر در این کنسرت های آنلاین در اختیار مردم قرار نگرفته است؟

به هر حال همه این پرسش ها و پرسش هایی شبیه این ابهاماتی است که فارغ از اقدامات ارزشمندی که می تواند در این راستا مورد توجه و تشویق قرار گیرد، قابل پیگیری است.

دستمزدهایی که در اتاق های شیشه ای پرداخت نشد!

اولین چالشی که در قالب همین پرسش ها مطرح می شود، بحث میزان دستمزد خوانندگان و گروه های اجرایی این کنسرت های آنلاین است که چه در پروژه های وابسته به شهرداری تهران و چه در پروژه های زیر مجموعه نهادهای دیگر شبهاتی را مطرح کرد مبنی بر اینکه تعدادی از خوانندگان دستمزدهای نجومی از مدیریت پروژه ها دریافت کرده اند. مبالغی که از صحت و سقم آن تا لحظه انتشار این گزارش نیز از سوی هیچ نهادی تأیید یا تکذیب نشده و فعلاً در حد گمانه زنی و شایعه در بین اهالی رسانه دست به دست می شود.

بسیاری از منابعی که ترجیح می دهند نامی از آن ها در رسانه ها و محافل هنری منتشر نشود، از پرداخت دستمزدهایی خبر می دهند که دربرگیرنده ارقام سرسام آور و هنگفتی است که ماجرای برگزاری کنسرت های آنلاین را در صورت روشن شدن رقم قراردادها و درست بودنشان، وارد فاز تازه ای می کند که اگر بحث بیت المال و کلیدواژه هایی از این دست را با آن ها ترکیب کنیم دیگر رایگان بودن اصل اقدام و پرداخت دستمزد از جیب مردم صورت جدی تری هم پیدا می کند! حتی بسیاری از منابعی که ترجیح می دهند نامی از آنها در رسانه ها و محافل هنری منتشر نشود، از پرداخت دستمزدهایی خبر می دهند که دربرگیرنده ارقام سرسام آور و هنگفتی است که ماجرای برگزاری کنسرت های آنلاین را در صورت روشن شدن رقم قراردادها و درست بودنشان وارد فاز تازه ای می کند که اگر بحث بیت المال و کلید واژه هایی از این دست را با آنها ترکیب کنیم دیگر رایگان بودن اصل اقدام و پرداخت دستمزد از جیب مردم صورت جدی تری هم پیدا می کند!

کما اینکه در این راستا هنوز مرجع مدیریتی از سوی شهرداری تهران یا بنیاد فرهنگی هنری رودکی برای میزان دقیق دستمزد خوانندگان و نوازندگان بحث قطعی نکرده است.

ذکر این نکته مهم خالی از لطف نیست که به هر حال در چارچوب نظام اقتصادی موسیقی، موضوع انعقاد قرارداد ، دریافت دستمزد در فعالیت ها و اجراهای زنده موسیقایی امری معمول و قانونی است که بین امضاکنندگان قرار داد اعم از خواننده، تهیه کننده، کنسرت گذار در وجوهات مختلفی منعقد می شود. شرایطی که در اعلام کردن رقم قرارداد و رسانه ای کردن آن نیز شرط و شروطی ذکر می شود که آن هم می تواند امری طبیعی به نظر آید. کما اینکه در همین زمینه قوانین موجود دسترسی آزاد به اطلاعات برخی شرایط قانونی را تعیین کرده که می توان آن را هم در مواردی قانونی به صورت عمومی عنوان کرد.

اما نکته حائز اهمیت اینجاست که وقتی در این شرایط بحرانی، ماجرای برگزاری کنسرت آنلاین آن هم به صورت رایگان به میان می آید و هنرمند نیز با شور و هیجانی وصف ناپذیر از حضورش در این کنسرت های آنلاین سخن می گوید، پس باید به گونه ای اعلام شود که همین خواننده و هنرمند در ازای دریافت مبلغ قابل توجهی حاضر به حضور در این اجراهای رایگان شده است، حتی باید میزان دریافت این مبلغ نیز به صورت شفاف اعلام شود. چرا که اولاً این هزینه کرد از جیب بیت المال بوده و دوماً این تصور برای مخاطب به وجود می آید که خواننده مورد نظر برای حضور در کنسرت آنلاین، آنچنان هم رایگان در برنامه حضور نداشته و به واسطه دریافت یک دستمزد برای خود یا گروهش راضی به اجرای برنامه شده است.

دستمزد گرفتن یا دستمزد نگرفتن؛ مساله این است؟

قطعاً برگزاری کنسرت آنلاین برای خواننده و گروه نوازنده (که در این شرایط کرونایی محل درآمد دیگری غیر از اجرای کنسرت ندارند) امر انتقاد برانگیزی نیست چرا که این مجموعه به واسطه یک تلاش گروهی و انعقاد یک قرارداد مالی شرایطی را فراهم کرده که مردم بدون پرداخت هزینه ای به تماشای یک ساعت کنسرتی بنشینند که در روزهای غیر کرونایی برای دیدن آن باید هزینه های هنگفتی را متقبل شوند و حالا به دلیل ایجاد شرایطی جدید از سوی یک مجموعه که با خواننده و گروه هم قرارداد بسته می توانند رایگان از یک اجرای زنده لذت ببرند.

مدیرکل دفتر موسیقی ارشاد: آنچه در حوزه های مالی این پروژه ها انجام می گیرد، موضوعی است که در حوزه وظایف دفتر موسیقی نیست و من نمی توانم در این حوزه اظهارنظری داشته باشم اما پرسش و ابهام اصلی اینجاست که چرا در این زمینه شفافیتی برای اعلام هزینه ها و قراردادها نیست؟ چه بسا در ماجرای کنسرت آنلاین یکی از خواننده های پرطرفدار، شنیده شده که وی از مجموعه ای که برای کنسرتش قرارداد بسته مبلغ نجومی دریافت کرده که به هیچ وجه حتی با منطق اقتصادی برگزاری کنسرت در شرایط عادی هم توجیه پذیر نیست!

محمد اله یاری مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی طی روزهای اولیه برگزاری کنسرت های آنلاین بود که به دلیل انتشار برخی از شبهات و پرسش های مطرح شده از میزان دستمزدهای میلیونی که رفته رفته تبدیل به بحث اصلی کنسرت های آنلاین رایگان در میان اصحاب رسانه شده بود به خبرنگار مهر گفت: رابطه مالی بین خوانندگان و سیاست هایی که در این زمینه برای برگزاری پروژه نوروزخانه طراحی شده است، مجموعه نکاتی است که ما از آن بی اطلاعیم و فقط در حوزه صدور مجوز با برگزارکنندگان همکاری کرده ایم. کما اینکه طی هفته های گذشته خوانندگان دیگری از جمله رضا صادقی، روزبه نعمت اللهی، حامد همایون، فرزاد فرخ و تعدادی دیگر نیز برای برگزاری کنسرت های مجازی نسبت به دریافت مجوزهای لازم اقدام کرده بودند و دفتر موسیقی نیز بر اساس ضوابط قانونی این حوزه، همکاری و مساعدت لازم را با دست اندرکاران این پروژه ها انجام داده و می دهد. برگزاری کنسرت های مجازی در روزهایی که در آن قرار گرفته ایم از نظر ما اتفاق خوبی است که می تواند به عنوان یکی از وجوهات سرگرم کننده برای مردم در روزهایی که باید در خانه بمانند مورد توجه قرار بگیرد اما آنچه در حوزه های مالی این پروژه ها انجام می گیرد، موضوعی است که در حوزه وظایف دفتر موسیقی نیست و من نمی توانم در این حوزه اظهارنظری داشته باشم.

قرار دادها رقم عجیب و غریبی داشت یا نداشت؟

محسن فتاحی سرپرست اداره کل فرهنگی معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری تهران که تا زمان انتشار این گزارش به صورت شفاف گزارش مالی از نحوه و میزان دستمزد گروه های شرکت کننده در پروژه های موسیقایی این مجموعه ارائه نکرده نیز، هم طی روزهای گذشته در گفتگویی با سایت موسیقی ما پیرامون ماجرای میزان دستمزدها گفته بود: قطعا مانند سایر قراردادهای شهرداری تهران ما قراردادهای این پروژه ها را به صورت شفاف اعلام می کنیم. اما نکته این است که خواننده پول نگرفته؛ بلکه گروه پول گرفته است، کما اینکه در این زمینه خیلی از خوانندگان نیز سهم خودشان را هم نگرفته اند. ضمن اینکه شما اگر سرجمع بیشترین پولی که توسط گروه ها گرفته شده تقسیم بر تعداد شب ها، گروه ها و عوامل کنید، می بینید که عدد عجیب و غریب و اعجاب انگیزی نیست.

اگر اعتقادی به شفاف سازی وجود دارد، قطعاً باید طی روزهای آینده شاهد انتشار گزارش مشروحی از میزان دستمزدهای پرداخت شده از سوی نهادی مجری برگزاری کنسرت ها به خوانندگان از جمله شهرداری تهران و بنیاد فرهنگی هنری رودکی در ایام کرونایی برای برگزاری کنسرت آنلاین باشیم امیرحسین بی ریا مدیر مؤسسه جام سبز هم درباره داستان پرحاشیه انتشار فهرستی جنجالی از دستمزد گروه ها و خوانندگان در فضای مجازی گفت: ما هم آن لیست منتشر شده دستمزد خوانندگان را دیدیم و باید بگوییم آن لیست یک فهرست بی پایه و اساس بوده و هیچ صحتی ندارد. حتی ما با توجه به مسئولیت اجتماعی مان توانستیم از این گروه ها تخفیف هم بگیریم و به هنرمندان حداقل دستمزدها را پرداخت کنیم.

گرچه تمامی موارد مطرح شده از سوی مدیرکل دفتر موسیقی وزارت ارشاد، سرپرست اداره کل فرهنگی معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران و مدیر مؤسسه جام سبز با توجه به جایگاه حقوقی افراد می تواند مورد وثوق رسانه ای قرار گیرد و تبدیل به مرجعی قابل استناد برای روشنگری مردم و رسانه ها تلقی شود اما قطعاً این روشنگری ها و اعتماد سازی فقط در نیمه راه قرار می گیرد، چرا که اگر اعتقادی به شفاف سازی وجود دارد، قطعاً باید طی روزهای آینده شاهد انتشار گزارش مشروحی از میزان دستمزدهای پرداخت شده از سوی نهادی مجری برگزاری کنسرت ها به خوانندگان از جمله شهرداری تهران و بنیاد فرهنگی هنری رودکی در ایام کرونایی برای برگزاری کنسرت آنلاین باشیم که قطعاً منبع اصلی بودجه ها (اگر اسپانسری در کار نباشد) از محل بودجه بیت المال تأمین شده که باید در معرض قضاوت مردم برای ارزیابی قرار گیرد. کما اینکه این شفاف سازی می تواند بسیاری از اتهامات مطرح شده به سوی مدیران و خوانندگان را نیز برطرف کند.

ذکر این نکته نیز لازم است که در روزهایی که گروه ها و هنرمندان مختلفی مشغول برگزاری کنسرت بودند، تعدادی از هنرمندان و خوانندگان شناخته شده و گران قیمت نیز بودند که بدون در نظر گرفتن دستمزد و قرارداد کنسرت هایی را در صفحه های مجازی خود و برخی پلتفرم ها برگزار کردند که به معنا و مفهوم مطلق کلمه رایگان بوده اند.

شفاف سازی، شفاف سازی و شجاعت در شفاف سازی؛ فقط همین!

به هر حال با توجه به بازگشایی مجدد تالارهای اجرای موسیقی که می بایست بر اساس پروتکل های بهداشتی ستاد ملی مقابله با کرونا با ظرفیت 50 درصد مخاطبان انجام پذیرد، ماجرای برگزاری کنسرت های آنلاین که می توانست تبدیل به یک جریان مؤثر در آینده شود و طیف گسترده تری از مخاطبانی را که توانایی مالی حضور در اجراهای زنده ندارند، به سمت موسیقی بکشاند، در مرحله حاشیه متوقف شده است.

فراموش نکنیم هم زمان با بحران کرونا در برخی دیگر از کشورها شرایط هم دردی هنرمندان با مردم به گونه ای دیگر هدایت شد و این هنرمندان و خوانندگان بودند که دست در دست دولت ها و مجموعه های مردم نهاد تلاش کردند نه تنها پولی را برای اجرای برنامه هایشان در کنسرت های آنلاین دریافت نکنند، بلکه از جیب خود هم برای کمک به مقابله با بیماری کووید 19 خرج کنند.

این شرایط قطعاً درباره بسیاری از هنرمندان ما هم صدق می کند و نگارنده تردیدی ندارد که شاید در بین همین خوانندگانی که احتمالاً هزینه های زیادی را برای برگزاری کنسرت های آنلاین خود دریافت کرده اند هنرمندانی بوده باشند که این مبالغ را صرف امور خیریه در جهت مبارزه با ویروس کرونا یا دستمزد گروه نوازندگان خود کرده اند. اما روی صحبت این گزارش خطاب به مدیران مجموعه ها، پلتفرم ها، وی اودی ها ، نرم افزارها و اپلیکیشن هایی است که اولاً از جیب بیت المال هزینه هایی را برای برگزاری کنسرت ها کردند که می بایست برایشان گزارش مالی ارائه دهند و دوماً گزارش کاملی از میزان دقیق آمار بازدیدکنندگان آنلاین نسبت به آمار بازدیدکنندگان آفلاین را ارائه دهند تا شبهات موجود در این زمینه نیز برطرف شده و شیرینی برگزاری این کنسرت های آنلاین را که تقریباً بخش زیادی از مردم با آن ها ارتباط خوبی برقرار کردند، دو چندان کنند.

به طور حتم اگر شجاعت در بیان شفافیت وجود داشته باشد، قطعاً گام های مهم و مستمری در انتظار برگزاری کنسرت های آنلاین در دوران کرونایی برداشته می شود و مردم نیز با این فضای جدید از مصرف محصولات هنری خود، همراهی بیشتری با مجموعه ها و نهادهای مرتبط با این موضوع خواهند داشت.

کد خبر 4947775

علیرضا سعیدی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
مدیر کل هنر های نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: آثار محمد علی کشاورز بررسی و به بازیگران جوان آموزش داده می شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۸ سایت های دیگر : جام جم

قادر آشنا در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما ، گفت: استاد محمد علی کشاورز فعالیت خود را از تئاتر آغاز کرد و همواره ارتباط خوبی با هنرجویان و فعالان هنر نمایش داشت.
وی ادامه داد در زمان حیات استاد کشاورز همواره جلساتی با هنرجویان جوان گذاشته می شد و وی تجربیات و دانش خود را به آن ها انتقال می داد. جلساتی که بسیار مفید بود و هنرجویان به آن ها علاقه مند بودند.
آقای آشنا گفت حالا که دیگر ایشان را نداریم تصمیم داریم مجموع آثار وی را جمع آوری و سبک کاری و اخلاق حرفه ای استاد کشاورز را به آن ها آموزش دهیم.

لینک خبر :‌ خبرگزاری صدا و سیما
محمودرضا رحیمی، سخنگوی خانه تئاتر عنوان کرد: یکی از بزرگترین چالش های ما در سال های اخیر تعریف شغل تئاتر بوده که این روزها هم شاهدیم نه وزیر و نه رییس جمهور در صحبت هایشان حرفی از تئاتری ها نمی زنند چرا که برای هنرمندان تئاتر تعریف شغلی در وزارت کار وجود ندارد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۸

به گزارش خبرنگار تئاتر خبرگزاری فارس، چهار ماه از فضای تعطیلی تئاتر و مراکز هنری و فرهنگی به دلیل شیوع ویروس کرونا می گذرد در این مدت اتفاقات نه چندانی افتاده است یک عده تلاش کردند تا فضای مجدد تعریف شد و گرفتن کد شغلی هنرمندان را مطرح کنند تا چالش های عرصه تئاتر در زمینه بیمه بیکاری ، مالیات و مسائل دیگر رفع و رجوع شود یکی از مراکزی که در این عرصه فعال بود، خانه تئاتر بود هر چند که انتقادات زیادی هم در این عرصه به او مطرح شده اما نمی بایست تلاش ها را در نظر نگرفت.

محمودرضا رحیمی، سخنگوی خانه تئاتر در ارتباط با مسائل مطرح شده این مدت و برآیند آنها به گفت وگو مشروح با فارس نشسته است که در ادامه می خوانیم:

*آقای رحیمی چند وقتی می گذرد از طرح چندین باره تعریف شغلی هنرمندان تئاتر توسط وزارت کار و نامه نگاری های خانه تئاتر برای رئیس جمهور و سایر مسئولان فرهنگی و هنری کشور، الان مباحثی مطرح می شود مبنی بر اینکه هیچ اتفاقی مجدد بعد از این همه سال نیافتاده و هنوز هم هنرمندان با مشکلات گذشته درگیر هستند. در این راستا فعالیت های شما به کجا انجامیده و آیا برآیندی هم داشته است؟

از چند وجه می توان این موضوع را بررسی کرد نخست رسیدن یک حرکت چند ساله به انجمن های صنفی که اگر چنانچه در این چند ماه آینده یک انتقال نرم از سوی انجمن ها به سمت انجمن صنفی داشته باشیم، مسئله کد شغلی که مطرح شده و وزارت کار و امور اجتماعی هم پذیرفته با احتساب حضور صندوق و کارفرمایی خود وزارت فرهنگ و ارشاد و پشتیبانی و رفاه هنرمندان که همچنان توسط خانه تئاتر تحت عنوان یک اتحادیه برگزار می شود، می تواند یک گام مثبتی باشد اما تنه یک نقطه شروع متعادل است.

*پس از آن چه مسائلی مطرح است؟

به دلیل اینکه پس از کد شغلی نوبت می رسد به مجموعه ای تحقیقات، بررسی ها، پژوهش ها و جلسات متعددی که باید برای تعریف گونه های مختلف انجمن صنف ها صورت بگیرد. فرض کنید اگر ما انجمن طراحان داریم اینها باید در شاخه های مختلف توسط خود انجمن های صنفی تعریف شوند و به یک سهم بندی متعادل نسبت به وضعیتی که فعلا قوانین کار کشور دارد، برسیم.

*آقای رحیمی عده ای می گویند که در این صورت ما زیر نظر وزارت کار می رویم مگر این مشکلی دارد؟

خیر ، این یک سوتفاهم است و اصلا هم مسئله بدی نیست بهرحال قوانین کار کشور توسط وزارت کار نوشته می شود و همه کسانی که کار می کنند و دارای کُد شغلی هستند زیر نظر قوانین کار کشور هستند که توسط وزارت کشور تدوین و سپس اجرایی می شود.

در هر صورت خوشحال هستیم که ما به یکی از مطالباتمان به زودی می رسیم اما بهرحال همین هم یک مسیر سختی را جلوی پایمان می گذارد و امیدواریم از پس آن بر بیاییم و نتیجه بگیریم.

*نظرتان درباره پروتکل های بهداشتی بازگشایی سالن های تئاتر چیست؟

خب، پروتکلی که جدیدا هم اداره کل هنرهای نمایشی رسانه ای کردند، خیلی از مسائلش مطالبات به حق هنرمندان در این سال ها بوده که وقتی منتشر شد، ما خیلی امیدوار شدیم که به تدریج سایر مسائل که جایش خالی است مثل حق و حقوق تماشاخانه دارها و چند ماهی که کار نکردند، هم قدری برایمان آینده روشنی را نمایش دهد ، چرا که به نظرم کارشناسانه نوشته شده و چند بندش حتی در فضای پساکرونا و بدون ویروس کرونا هم می تواند به قوت خود باقی باشد و این نباید صرفا برای این باشد که ما برای فضای کرونایی اجرا کنیم خیلی از قوانین که مطرح شده را ما سال هاست که مطرح می کنیم تا برای احترام به تئاتر رعایت شود.

بنابراین این اتفاق خوبی است فرض کنید ما هیچگاه در این زمینه حرکت دخالتی نکردیم پیشنهاداتی دادیم و خواهش کردیم که آنها را به کار ببندند حال می بینیم که از این پیشنهادات جاهای مختلف استفاده می شود، خوشحال هستیم. البته هنوز فکر می کنم در زمنیه مساعدت های مالی برای سالن ها و هنرمندان اتفاقی نیافتاده و ما هم دنبال این هستیم اما وظیفه خانه تئاتر رفتن و گرفتن نیست و وظیفه ما درخواست دادن صرف است.

*مسائلی مطرح شده بود که چرا خانه تئاتر تهران کمکی به خانه تئاتر شهرستان ها نمی کند؟

این هم یکی دیگر از سوتفاهم ها است، چرا که خانه تئاتر شهرستان ها زیر نظر تهران نیست و ان را خیلی ها نمی دانند و ما را مقابل هم قرار می دهند زیرا که چنین چیزی در اساسنامه ما تعریف نشده است.

خانه تئاتر تهران فقط در زمینه مجوز می تواند فعالیت کند اما به هیچ عنوان نمی تواند تمام خانه های تئاتر کشور را که الان بازگشایی شدند، پوشش بدهد، به دلیل اینکه اساسا چنین چیزی در اساسنامه اش نیست ما فقط در هدف مشترکمان که تلاش برای رسیدن به حقوق تئاتری ها است فعالیت مشابه داریم، در خود اساسنامه شهرستان ها هم کاملا روشن است که در واقع ما مسئله مان این است که کارها را به صورت شبه صنفی در استان خود انجام دادیم از اسپانسر تا به سمت کمپانی رفتن و احقاق حقوق هنرمندان و تفاوت اساسی خانه تئاتر با سایر انجمن ها در انتخابی بودنش است.

البته این را هم بگویم که مثلا انجمن هنرهای نمایشی استان ها هم همین شرایط را دارند منتها زیر نظر انجمن تهران هستند که خودش انتصابی است. ما نظرمان این است که اگر امور به دست خود تئاتری ها باشد ، شرایط بهتر می شود. ما پذیرای همه تئاتری ها هستیم و با هیچکس در تعارض قرار نداریم و معتقدیم فقط باید فکر کنیم چه کسنی می توانند به تئاتر بیاندیشند که البته در این عرصه ها نقصان زیاد داشتیم که امیدواریم به زودی حل شود و تبدی به سوتفاهم نشود.

نکته دیگر که باید در این بحث بگویم این است که درست است این روزها کرونا لذت حضور در کنار هم را از ما تئاتری ها گرفت اما یک اتفاق خوبی که رقم زد، تشکیل اتاق فکرهای مختلف بود که باعث شد تعاریف درستی در تئاتر شکل بگیرد. با این حال همچنان یکی از دلمشغولیت های من مسئله انجمن صنفی است و جلسات زیادی با انجمن ها گذاشتیم تا بتوانند به سرعت مسیر درست را طی کنیم و در این دو ماهی که با کمیسیون تسهیل گر انتقال جلسه داشتیم، تلاش داریم بتوانیم انجمن ها را ابتدا به یک انسجام درست برسانیم و سپس به سمت انتخابات جدید خود خانه تئاتر پیش برویم.

*آقای رحیمی یک بحث دیگر مالیات هنرمندان است در این زمینه چه کاری انجام شده و آیا در نهایت هنرمندان تئاتر می بایست مالیات پرداخت کنند یا خیر؟

خانه تئاتر در این عرصه جلسات متعدد برگزار کرد و الان ما باید امیدوار باشیم تا ببینیم تا 1400 این بند مالیاتی به چه شرایطی برسد. قائدتا اگر کد شغلی تصویب شود ما چون دارای وجوهات شغلی می شویم ، مالیات هم باید پرداخت کنیم. الان در قوانین کار اگر ببینیم متوجه می شویم خیلی مشاغل حتی خیلی جزئی هم کد شغلی دارند اما تئاتر ندارد، البته تئاتر تعریف ایسسکو برای پنجاه سال پیش را دارد و متعاقبش قوانین مربوط به پدیدآورندگان هنری سال 48 تصویب شد و الان هم هنوز از همین قوانین استفاده می شود.

هیچ وقت هیچ هنرمندی نمی گوید مالیات نباید باشد، هیچ شهروندی نمی خواهد این را بگوید این یک رفتار مجازی اشتباه بود که یک عده به راه انداختند، هیچ جای دنیا نمی شود مالیات نباشد، همه باید داشته باشند اما به شرطی که شغلی تعریف شود ما هم می گوییم اول این شغل سرو شکل پیدا کند، آقای رییس جمهور و وزیر به عنوان شغل از آن صحبت کنند و نگران درباره آن نباشند، چون پایه همه هنرها تئاتر است اما کارهای ساختاری تعریف شغل انجام نشده و این فرار هنوز در لفظ هم صورت می گیرد.

الان این اتفاقات فعلی درباره انجمن صنفی خوب است هر چند شما می بینید که در یک مسیری هستیم که به فتح نهایی رسیدیم و باید کلی تلاش کنیم تا به قله برسیم. ایجاد کردن یک کد شغلی برای وزارت کار هزینه دارد و خیلی طبیعی است که چندان مایل به باز کردن کد شغلی نباشند و حال که این اتفاق افتاده من به فال نیک می گیرم و امیدوارم به خاطر این بحث که خیلی سختی ها را تحمل کردیم و بعد صد و اندی سال به این کد می رسیم، پس از این اتفاقات خوبی بیافتد.

به نظر من تمام تعاریف بعدی من جمله مالیات از این پس باید تعریف شود فکر می کنم اگر سال گذشته این کد شغلی وجود داشت، خود دولت هم چندان راضی نبود همین تعداد محدود که می توانست مالیات خوب بگیرد را هم دچار بخشودگی بکند. به نظر من چون بیس تعاریف را نداشت به ضرر خود دولت هم تمام شد. پس اگر تعاریف مربوط به کارگر و کارفرمایی در هنر تئاتر روشن شود ما هم مثل همه دیگر شهروندان باید قسمتی از درآمد و سرمایه مان را به عنوان مالیات دهیم و این یک امر همگانی است.

هیچ عقلی سلیمی نمی گوید که مالیات پرداخت نمی کند منتها مشکل این است که شغل ما شغل تعریف نشده است

ما حرفمان این است که در این سال ها هیچگونه حقوق مربوط به هنرمند تئاتر به او داده نشده است، اینجاست که ما ورود کردیم وگرنه در باب بحث مالیات هیچ عقل سلیمی نیست که بگوید مالیات نمی دهد منتها ما باید یک آورده ای داشته باشیم که براساس آن بگوییم مثلا سالی این اندازه درآمد داریم و مالیات آن را بدهیم. ما هنرمندانی داریم که شاید در یک سال رقم درآمدشان سی میلیون شده اما سال بعد هیچ نداشته اند، چون حمایت حداکثری دولتی از تئاتر نیست و برای فرهنگ هزینه درست نمی شود پس چطور با این شرایط الان ما می گوییم این اندازه مالیات می دهیم درحالیکه دستمزدهایمان انضباط ندارد؟! اگر این انضباط ایجاد شود همه دستمردهای ما از اجرا و تمرین و کف دستمزد مشخص است و می توانیم بر اساس آن مالیات پرداخت کنیم.

*آقای دکتر الان پروتکل های اداره هنرهای نمایشی برای بازگشایی سالن ها ابلاغ شده است، خانه تئاتر هم خودش سالن تئاتر دارد و حتما برنامه ریزی های اجراهایش را شروع کرده ، برنامه در این راستا به چه صورت قرار است، باشد؟

ببینید سالن استاد جوانمرد و اسکویی هیچکدام خارج از قواعد کشوری نیست و همه این اتفاقات در خانه تئاتر هم می افتد. اما از سوی دیگر باید بگویم هر چقدر هم پروتکل باشد و مسائل دستوری و نگاه بالا به پایین شود، اینها جلوی این را نمی گیرند که فراموش کنیم باید از فرهنگ حمایت مادی بشود، این حمایت تا نباشد هنرمند انگیزه ندارد. الان یک مسئله مطرح است که می گویند تنها 50 درصد ظرفیت سالن ها در هر اجرا پر شود ، خب برای بقیه 50 درصد دیگر چه فکری کرده اند که حمایت از هنرمند و گروه و سالن صورت بگیرد؟

نکته دیگر اگر چنانچه یک شخصی در سالن تئاتری آمد که اجرای زنده دارد و همه چیز مبتنی بر تمرکز و رفتارهای احساسی و هیجانی است که روح و تخیل تماشاگر را هدف قرار می دهد، یک نفر با ماسک یا بی ماسک سرفه یا عطسه کرد مگر می شود در میان یک پدیده زنده مثل یک بندبازی ، بگوییم همه چیز را نگه داریم چون یک نفر سرفه یا عطسه کرد و باید از سالن بیرون برود. هیچ راهکار مناسبی هم در این مدت نداشتند که بگویند مثلا فلان کار را انجام دهیم.

البته این مشکل فقط برای تئاتر نیست در آموزش و پرورش و دانشگاه و مراکز دیگر هم نبود ما در مدیریت دچار چالش های جدی هستیم و کسی نیست واقعا به داد فضاهای مختلف برسد و مدیریت های ما ناتوان هستند بهرحال ما نباید با جان انسان ها بازی می کنیم یک شرایط بحرانی به وجود آمده، پنج ماه است راهکار مناسب نداریم ما مدیریت کشورمان ناکارآمد است .

نکته دیگر هم درباره سالن های خانه تئاتر که مدیریتش با آقای آرش دادگر است و تصمیمات را شورای هنری به همراه اقای دادگر می گیرند. یک نفر هم نماینده هیئت مدیره مرکزی خانه تئاتر آقای حمیدرضا نعیمی است و تا این لحظه درباره برنامه هایش من هنوز برنامه ای ندارم و نمیدانم جلسه ای برگزار شده یا خیر که البته نقص من هم هست که عذرخواهی می کنم.

البته از این اطلاع دارم که تاکنون چندین بار سالن ها ضدعفونی شده است.

*البته خب این کفایت نمی کند و باید دید شرایط با ورود مخاطبان و هنرمندان به سالن ها به چه صورت است؟

بله همینطور است. به نظر من اصلا راه این مسئله فضای دستوری بازگشایی سالن ها نیست بلکه باید یک اتاق فکر باشد ما سالهاست که مطرح می کنیم حال الان یک پروتکل داده اند که البته آن هم پیشنهادات چندین سال گذشته ما بوده است منتها این کافی نیست . ما همه برای تئاتر تلاش میکنیم و حرفمان یکی است و حال کی قرار است فارغ از فضاهای تو و منی کنار هم باشیم و کار کنیم؟ ما خیلی ساده می توانیم کنار هم باشیم و فکر کنیم بارها هم این تقاضا را داشتیم اما واقعا فضای خانه تئاتر اجرایی به معنای سندیکا نبوده و نیست اما در حد پیشنهاد همیشه پیشنهاداتمان را دادیم و اتاق فکر را برگزار کردیم. به نظرم ما قدری در فکر کردن تعلل می کنیم و در جنگ کردن البته پیشرو هستیم.

*شما در عرصه تئاترهای مجازی هم این مدت فعال بودید مثلا بحث تئاتر+خانه که خیلی هم مورد استقبال قرار گرفت.

بله من اتفاقا در عرصه فعالیت های مجازی و دعواهایی که شکل گرفته بود هم به خیلی دوستان آدرس هایی داده بودم که مثلا همین الان در کشور فرانسه هفتصد معلم ریز و درشت مسائل تئاتر را آن لاین تدریس می کنند. بالاخره ما هم باید این فضاها را ترویج کنیم ما نمی گوییم این کل تئاتر شود، اما می توانیم قسمتی از تئاتر را هم به صورت مجازی پشتیبانی کنیم.

منتها مسئله این است که یک عده فقط دعوا می کنند و به همین دلیل هم ما به تصمیم نمی رسیم و در نهایت هم خسته می شویم. این اصل قضیه است که همیشه ما را به یک فضای ساکت و صامت می رساند. الان تمام کمپانی های بزرگ دنیا می گویند از هر روشی می توانید درباره تئاتر صحبت کنید اما در کشور ما الان سکوت ایجاد شده است.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
سرپرست معاونت امور هنری و سینمایی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان شمالی با اشاره به اعلام آغاز فعالیت های هنری از ابتدای تیرماه، گفت: دستور العمل اجراهای صحنه ای موسیقی توسط دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در شرایط کرونایی ابلاغ شده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۹ سایت های دیگر : باشگاه خبرنگاران جوان خبرگزاری برنا

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خراسان شمالی، ابوالحسن حیدری، بلیت فروشی در سایت های بلیت فروشی حداکثر تا 50 درصد ظرفیت سالن، سایت های بلیت فروشی به گونه ای برنامه ریزی کنند که بر آن مبنا به ازای هر خرید (فردی یا گروهی) و رزرو صندلی، حداکثر دو صندلی از چپ و راست امکان فروش بلیت نداشته باشد و مسئله فاصله گذاری مورد توجه قرار گیرد .

وی، اضافه کرد: ضدعفونی سالن اجرای صحنه ای، یک بار در روز، استفاده از دستگاه تب سنج در ورودی سالن ها، استقرار اورژانس یا کارشناس بهداشت در سالن ها، استفاده از ماسک و دستکش توسط کارکنان و انتظامات سالن و درج الزام همراه داشتن ماسک و دستکش حین ورود به سالن های اجراهای صحنه ای روی بلیت های خریداران از موارد مهم در رعایت پروتکل های بهداشتی به شمار می رود.

حیدری، ادامه داد: الزام به رعایت فاصله زمانی دو ساعت بین هر اجرای صحنه ای برای سهولت در خروج مخاطبان سانس قبلی و ورود مخاطبان سانس بعدی ، جلوگیری از افراد متفرقه در پشت صحنه و گروه هنری (نوازندگان) در ساعاتی که قبل از شروع اجرای صحنه ای مشغول تمرین و تست صدا هستند باید از ماسک استفاده کنند .

وی، همچنین انجام خط گذاری در ورودی های سالن های اجرای صحنه ای برای رعایت فاصله ی اجتماعی، تنظیم صدا (ساند چک) حداقل دو ساعت قبل از شروع برنامه به پایان رسیده باشد جلوگیری از تراکم حضور مخاطبان در لابی سالن ها و رعایت دستورالعمل های مصوب وزارت بهداشت در بوفه های پذیرایی سالن های اجرای صحنه ای را از دیگر دستورالعمل های بهداشتی برشمرد.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
مدیر انتشارات یوتا می گوید اگر هزینه پیش تولید 16 عنوان کتاب واقعیت افزوده را در پیش تولید کتاب ساده صرف می کردم، حدود 90 کتاب کاغذی دیگر داشتم است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱

ریحانه فضلی خانی، مدیر انتشارات یوتا، از ناشران فعال در تولید کتاب واقعیت افزوده در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) ، یوتا را یک نشر نوپا در زمینه کتاب واقعیت افزوده کودک خواند و گفت: پروانه فعالیت نشر یوتا آبان ماه 1396 اخذ شد و اولین کتاب این نشر با واقعیت افزوده در اردیبهشت ماه 1397 چاپ شد.

وی با بیان اینکه اولین کتاب واقعیت افزوده نشر یوتا کتاب رنگ آمیزی دو بعدی همراه بازی تعبیه شده در آن بود، اضافه کرد: این کتاب واقعیت افزوده را همان سال برای اولین بار در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران عرضه کردیم، تا بازخورد مخاطب را ببینیم.

او ادامه داد: عکس العمل بچه ها نسبت به این نرم افزار واقعا دیدنی بود و نشان می داد که از این نوع کتاب لذت می برند. استقبال والدین هم از کتاب خوب بود؛ چرا که یکی از مشکلات والدین با بچه های امروزی، وابستگی شدید آن ها به گوشی های موبایل است و کتاب واقعیت افزوده بین دنیای دیجیتال و دنیای کاغذ پیوند برقرار می کرد؛ زیرا کودک باید حتما کتاب را ورق می زد تا از نرم افزار استفاده کند.

مدیر انتشارات یوتا نمایشگاه کتاب سال 1397 تهران را نقطه شروع تولید کتاب واقعیت افزوده در این نشر خواند و گفت: قبل از آن هم نمونه های خارجی این نوع کتاب ها را زیاد دیده بودم، اما بازخوردی که در نمایشگاه کتاب دیدیم، ما را به فکر ورود به این حوزه انداخت. تا پایان همان سال پانزده عنوان کتاب واقعیت افزوده دیگر را برنامه نویسی و چاپ کردیم که صفر تا صد کار هم در ایران انجام شده است.

فضلی خانی درباره چگونگی تجهیز کتاب های نشر یوتا به فناوری واقعیت افزوده، عنوان کرد: ما ایده و طرح را برای یک تیم فنی که کار واقعیت افزوده انجام می داد، طبق قراردادی ارائه می کردیم و با برنامه ای منسجم، پیاده سازی می شد. بنابراین سطح کیفی پانزده کتابی که بعدا تولید کردیم، خیلی بالاتر از کتاب اول بود.

مدیر نشر یوتا درباره سطح فناوری واقعیت افزوده کتاب های این نشر گفت: کتاب های ما در واقع چهاربُعدی اند؛ یعنی علاوه بر اینکه کاراکتر اصلی داستان به صورت سه بعدی شبیه سازی شده است، صدا و حرکت هم دارد. همچنین در همین حوزه یک سری کتاب داستانی هم داریم که داستان آن ها به صورت انیمیشن اجرا می شود و در سطح مطلوبی تولید شده است.

این ناشر کتاب کودک ضمن اعلام متوقف شدن تولید کتاب های واقعیت افزوده در نشر یوتا گفت: ما حدود یک سال در این حوزه فعالیت داشتیم و طی این مدت، شانزده عنوان کتاب واقعیت افزوده تولید کردیم، اما باوجود برنامه ریزی برای تولید بیست عنوان کتاب جدید، در سال 1398 هیچ تولیدی نداشتم.

وی اضافه کرد: علت توقف تولید کتاب های واقعیت افزوده در نشر یوتا، برخلاف نشرهای دیگر که فقط تحریم و شرایط اقتصادی را عامل رکود مطرح می کنند، عدم حمایت مراجع ذی صلاح و ناآگاهی مردم از فناوری واقعیت افزوده بوده است. درواقع واقعیت افزوده یک تکنولوژی جدید است که کمتر از ده درصد مردم با آن آشنایی دارند و همین عدم آگاهی باعث شد که کار ما در مرحله توزیع متوقف شود.

فضلی خانی همکاری نکردن نهادهای مسئول و مرتبط با حوزه کتاب را از دیگر عوامل محدودکننده تولید کتاب واقعیت افزوده خواند و افزود: برخلاف تصور ما هیچ کدام از نهادهای مرتبط با نشر، ازجمله وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، پخشی های کتاب و کتاب فروشی ها استقبال ویژه ای از کتاب ها نکردند.

او ادامه داد: ما تصور می کردیم اگر همکاران در این حوزه، با این تکنولوژی آشنا شوند، از کتاب ها استقبال می کنند. اما در حقیقت بین کتاب های واقعیت افزوده و دیگر کتاب ها تفاوتی قائل نبودند. اول از همه بحث درباره تخفیف پیش می آمد و نحوه تسویه، سپس درباره عملکرد آن ها صحبت می شد.

مدیر نشر یوتا ضمن اشاره به هزینه سنگین تولید کتاب های واقعیت افزوده اظهار کرد: ما برای پیش تولید کتاب های واقعیت افزوده هزینه سنگینی می پرداختیم و امکان نداشت این کتاب ها را با تخفیف های هفتاد، هشتاد درصدی در بازار پخش کنیم. با این شرایط هزینه های تولید هم تامین نمی شد. برای همین، هم تولید این سری کتاب ها در چاپ اول آن متوقف شد و هم ایده هایی که برای کتاب های بعدی داشتم.

وی افزود: برنامه ریزی کرده بودیم در سال 1398 هم بیست عنوان جدید به این کتاب ها اضافه کنیم، که چون سرمایه اولیه برنگشت، عملی نشد. درحال حاضر دنبال راهکاری هستیم تا آگاهی های لازم برای استفاده از تکنولوژی واقعیت افزوده را به مردم ارائه دهیم و بعد کتاب های مجهز به این فناوری را تولید و پخش کنیم تا بتوانیم در مرحله بعدی تولیدات جدیدی داشته باشیم. ناگفته نماند برای معرفی این تکنولوژی حتی به فکر تبلیغات تلویزیونی هم بودیم.

فضلی خانی با بیان اینکه هزینه تولید کتالب های واقعیت افزوده بسته به کاری که در برنامه واقعیت افزوده انجام می دهید، متفاوت است، اظهار کرد: نمونه هایی از کتاب های آموزشی واقعیت افزوده وجود دارد که به عنوان مثال فقط لینک فیلم تدریس استاد را روی کتاب قرار داده و با قرار دادن گوشی روی صفحات کتاب آن فیلم پخش می شود؛ ولی در کتاب های واقعیت افزوده نشر یوتا، کاراکترهایی که خودمان طراحی کرده ایم را به صورت سه بعدی بازسازی کردیم و به آن جان داده ایم.

فضلی خانی ضمن اشاره به هزینه ساخت انیمیشن برای کتاب های واقعیت افزوده نشر یوتا، گفت: این هزینه اضافه بر هزینه نرم افزار است؛ چنان که اگر هزینه پیش تولید این شانزده عنوان کتاب واقعیت افزوده را در پیش تولید کتاب ساده صرف می کردیم، حدود نود کتاب کاغذی ساده دیگر داشتیم؛ این یعنی هزینه تولید کتاب واقعیت افزوده تقریبا پنج برابر کتاب کاغذی است.

این ناشر تولیدکننده کتاب واقعیت افزوده، قیمت گذاری نامناسب این نوع کتاب ها را از دیگر مشکلات تولید کتاب با این فناوری خواند و افزود: دست ما به عنوان ناشر کتاب واقعیت افزوده برای تعیین قیمت کتاب ها باز نیست و رنج قیمت کتاب هایمان نمی تواند بالاتر از رنج قیمت کتاب ساده تعیین شود. در این میان چون سیستم توزیع کتاب هم سیستم درستی نیست، باعث می شود که هزینه تولید این کتاب ها به صرفه نباشد.

او ادامه داد: اگر بخواهیم کتاب واقعیت افزوده خود را با تخفیف بالا عرضه کنیم، هزینه تولید آن جبران نمی شود و درصورت فروش رفتن هم خواب سرمایه موجب توقف کار شده است.

مدیر نشر یوتا ضمن تاکید بر اینکه این نوع نشر نیاز به حمایت دارد، گفت: البته منظور از حمایت، صرفا حمایت مالی نیست؛ بلکه منظور حمایت های تبلیغاتی و معرفی آثار تولید شده با این تکنولوژی است تا مردم بدانند که چنین فناوری روی کتاب پیاده می شود.

فضلی خانی آینده کتاب واقعیت افزوده در ایران را مبهم و نامعلوم خواند و گفت: این نشر با این شرایط، راه به جایی نمی برد؛ مگر اینکه ناشران فعال در این زمینه کار را ادامه بدهند و خود ناشر خصوصی بخواهد سرمایه اش را برای این کار صرف کند تا این فن آوری جدید شناخته شود که هم سرمایه بر است هم زمان بیشتری می طلبد.

فضلی خانی همکاری ناشران و فعالان حوزه نشر را در پیشبرد تولید کتاب واقعیت افزوده موثر خواند و افزود: همکاری و همراهی بقیه در این کار خیلی مفید است، مخصوصا برای کتاب کودک. زیرا استفاده از این فناوری هم موجب علاقه کودک به کتاب می شود و هم دیگر نیاز نیست که خود کودک برای مطالعه کتاب سواد خواندن داشته باشد.

وی ضمن تاکید بر لزوم تولید کتاب واقعیت افزوده کودک، گفت: کتاب های مجهز به این فناوری جذابیت های خاص خودش را دارد و به رشد کودک کمک می کند. مخصوصا برای امروز که تکنولوژی این قدر زود پیشرفت می کند، فناوری بسیار مناسبی است.

ریحانه فضلی خانی، مدیر انتشارات یوتا، از ناشران فعال در تولید کتاب واقعیت افزوده در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) ، یوتا را یک نشر نوپا در زمینه کتاب واقعیت افزوده کودک خواند و گفت: پروانه فعالیت نشر یوتا آبان ماه 1396 اخذ شد و اولین کتاب این نشر با واقعیت افزوده در اردیبهشت ماه 1397 چاپ شد.

وی با بیان اینکه اولین کتاب واقعیت افزوده نشر یوتا کتاب رنگ آمیزی دو بعدی همراه بازی تعبیه شده در آن بود، اضافه کرد: این کتاب واقعیت افزوده را همان سال برای اولین بار در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران عرضه کردیم، تا بازخورد مخاطب را ببینیم.

او ادامه داد: عکس العمل بچه ها نسبت به این نرم افزار واقعا دیدنی بود و نشان می داد که از این نوع کتاب لذت می برند. استقبال والدین هم از کتاب خوب بود؛ چرا که یکی از مشکلات والدین با بچه های امروزی، وابستگی شدید آن ها به گوشی های موبایل است و کتاب واقعیت افزوده بین دنیای دیجیتال و دنیای کاغذ پیوند برقرار می کرد؛ زیرا کودک باید حتما کتاب را ورق می زد تا از نرم افزار استفاده کند.

مدیر انتشارات یوتا نمایشگاه کتاب سال 1397 تهران را نقطه شروع تولید کتاب واقعیت افزوده در این نشر خواند و گفت: قبل از آن هم نمونه های خارجی این نوع کتاب ها را زیاد دیده بودم، اما بازخوردی که در نمایشگاه کتاب دیدیم، ما را به فکر ورود به این حوزه انداخت. تا پایان همان سال پانزده عنوان کتاب واقعیت افزوده دیگر را برنامه نویسی و چاپ کردیم که صفر تا صد کار هم در ایران انجام شده است.

فضلی خانی درباره چگونگی تجهیز کتاب های نشر یوتا به فناوری واقعیت افزوده، عنوان کرد: ما ایده و طرح را برای یک تیم فنی که کار واقعیت افزوده انجام می داد، طبق قراردادی ارائه می کردیم و با برنامه ای منسجم، پیاده سازی می شد. بنابراین سطح کیفی پانزده کتابی که بعدا تولید کردیم، خیلی بالاتر از کتاب اول بود.

مدیر نشر یوتا درباره سطح فناوری واقعیت افزوده کتاب های این نشر گفت: کتاب های ما در واقع چهاربُعدی اند؛ یعنی علاوه بر اینکه کاراکتر اصلی داستان به صورت سه بعدی شبیه سازی شده است، صدا و حرکت هم دارد. همچنین در همین حوزه یک سری کتاب داستانی هم داریم که داستان آن ها به صورت انیمیشن اجرا می شود و در سطح مطلوبی تولید شده است.

این ناشر کتاب کودک ضمن اعلام متوقف شدن تولید کتاب های واقعیت افزوده در نشر یوتا گفت: ما حدود یک سال در این حوزه فعالیت داشتیم و طی این مدت، شانزده عنوان کتاب واقعیت افزوده تولید کردیم، اما باوجود برنامه ریزی برای تولید بیست عنوان کتاب جدید، در سال 1398 هیچ تولیدی نداشتم.

وی اضافه کرد: علت توقف تولید کتاب های واقعیت افزوده در نشر یوتا، برخلاف نشرهای دیگر که فقط تحریم و شرایط اقتصادی را عامل رکود مطرح می کنند، عدم حمایت مراجع ذی صلاح و ناآگاهی مردم از فناوری واقعیت افزوده بوده است. درواقع واقعیت افزوده یک تکنولوژی جدید است که کمتر از ده درصد مردم با آن آشنایی دارند و همین عدم آگاهی باعث شد که کار ما در مرحله توزیع متوقف شود.

فضلی خانی همکاری نکردن نهادهای مسئول و مرتبط با حوزه کتاب را از دیگر عوامل محدودکننده تولید کتاب واقعیت افزوده خواند و افزود: برخلاف تصور ما هیچ کدام از نهادهای مرتبط با نشر، ازجمله وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، پخشی های کتاب و کتاب فروشی ها استقبال ویژه ای از کتاب ها نکردند.

او ادامه داد: ما تصور می کردیم اگر همکاران در این حوزه، با این تکنولوژی آشنا شوند، از کتاب ها استقبال می کنند. اما در حقیقت بین کتاب های واقعیت افزوده و دیگر کتاب ها تفاوتی قائل نبودند. اول از همه بحث درباره تخفیف پیش می آمد و نحوه تسویه، سپس درباره عملکرد آن ها صحبت می شد.

مدیر نشر یوتا ضمن اشاره به هزینه سنگین تولید کتاب های واقعیت افزوده اظهار کرد: ما برای پیش تولید کتاب های واقعیت افزوده هزینه سنگینی می پرداختیم و امکان نداشت این کتاب ها را با تخفیف های هفتاد، هشتاد درصدی در بازار پخش کنیم. با این شرایط هزینه های تولید هم تامین نمی شد. برای همین، هم تولید این سری کتاب ها در چاپ اول آن متوقف شد و هم ایده هایی که برای کتاب های بعدی داشتم.

وی افزود: برنامه ریزی کرده بودیم در سال 1398 هم بیست عنوان جدید به این کتاب ها اضافه کنیم، که چون سرمایه اولیه برنگشت، عملی نشد. درحال حاضر دنبال راهکاری هستیم تا آگاهی های لازم برای استفاده از تکنولوژی واقعیت افزوده را به مردم ارائه دهیم و بعد کتاب های مجهز به این فناوری را تولید و پخش کنیم تا بتوانیم در مرحله بعدی تولیدات جدیدی داشته باشیم. ناگفته نماند برای معرفی این تکنولوژی حتی به فکر تبلیغات تلویزیونی هم بودیم.

فضلی خانی با بیان اینکه هزینه تولید کتالب های واقعیت افزوده بسته به کاری که در برنامه واقعیت افزوده انجام می دهید، متفاوت است، اظهار کرد: نمونه هایی از کتاب های آموزشی واقعیت افزوده وجود دارد که به عنوان مثال فقط لینک فیلم تدریس استاد را روی کتاب قرار داده و با قرار دادن گوشی روی صفحات کتاب آن فیلم پخش می شود؛ ولی در کتاب های واقعیت افزوده نشر یوتا، کاراکترهایی که خودمان طراحی کرده ایم را به صورت سه بعدی بازسازی کردیم و به آن جان داده ایم.

فضلی خانی ضمن اشاره به هزینه ساخت انیمیشن برای کتاب های واقعیت افزوده نشر یوتا، گفت: این هزینه اضافه بر هزینه نرم افزار است؛ چنان که اگر هزینه پیش تولید این شانزده عنوان کتاب واقعیت افزوده را در پیش تولید کتاب ساده صرف می کردیم، حدود نود کتاب کاغذی ساده دیگر داشتیم؛ این یعنی هزینه تولید کتاب واقعیت افزوده تقریبا پنج برابر کتاب کاغذی است.

این ناشر تولیدکننده کتاب واقعیت افزوده، قیمت گذاری نامناسب این نوع کتاب ها را از دیگر مشکلات تولید کتاب با این فناوری خواند و افزود: دست ما به عنوان ناشر کتاب واقعیت افزوده برای تعیین قیمت کتاب ها باز نیست و رنج قیمت کتاب هایمان نمی تواند بالاتر از رنج قیمت کتاب ساده تعیین شود. در این میان چون سیستم توزیع کتاب هم سیستم درستی نیست، باعث می شود که هزینه تولید این کتاب ها به صرفه نباشد.

او ادامه داد: اگر بخواهیم کتاب واقعیت افزوده خود را با تخفیف بالا عرضه کنیم، هزینه تولید آن جبران نمی شود و درصورت فروش رفتن هم خواب سرمایه موجب توقف کار شده است.

مدیر نشر یوتا ضمن تاکید بر اینکه این نوع نشر نیاز به حمایت دارد، گفت: البته منظور از حمایت، صرفا حمایت مالی نیست؛ بلکه منظور حمایت های تبلیغاتی و معرفی آثار تولید شده با این تکنولوژی است تا مردم بدانند که چنین فناوری روی کتاب پیاده می شود.

فضلی خانی آینده کتاب واقعیت افزوده در ایران را مبهم و نامعلوم خواند و گفت: این نشر با این شرایط، راه به جایی نمی برد؛ مگر اینکه ناشران فعال در این زمینه کار را ادامه بدهند و خود ناشر خصوصی بخواهد سرمایه اش را برای این کار صرف کند تا این فن آوری جدید شناخته شود که هم سرمایه بر است هم زمان بیشتری می طلبد.

فضلی خانی همکاری ناشران و فعالان حوزه نشر را در پیشبرد تولید کتاب واقعیت افزوده موثر خواند و افزود: همکاری و همراهی بقیه در این کار خیلی مفید است، مخصوصا برای کتاب کودک. زیرا استفاده از این فناوری هم موجب علاقه کودک به کتاب می شود و هم دیگر نیاز نیست که خود کودک برای مطالعه کتاب سواد خواندن داشته باشد.

وی ضمن تاکید بر لزوم تولید کتاب واقعیت افزوده کودک، گفت: کتاب های مجهز به این فناوری جذابیت های خاص خودش را دارد و به رشد کودک کمک می کند. مخصوصا برای امروز که تکنولوژی این قدر زود پیشرفت می کند، فناوری بسیار مناسبی است.
خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)
خبرگزاری کتاب ایران

وی افزود: برنامه ریزی کرده بودیم در سال 1398 هم بیست عنوان جدید به این کتاب ها اضافه کنیم، که چون سرمایه اولیه برنگشت، عملی نشد. درحال حاضر دنبال راهکاری هستیم تا آگاهی های لازم برای استفاده از تکنولوژی واقعیت افزوده را به مردم ارائه دهیم و بعد کتاب های مجهز به این فناوری را تولید و پخش کنیم تا بتوانیم در مرحله بعدی تولیدات جدیدی داشته باشیم. ناگفته نماند برای معرفی این تکنولوژی حتی به فکر تبلیغات تلویزیونی هم بودیم.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
چند سالی است که ورود سلبریتی ها به دنیای ادبیات پررنگ تر شده و این اتفاق انتقاد بسیاری از صاحب نظران را در پی داشته است.

به گزارش خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ، در چند سال گذشته، ورود سلبریتی ها به دنیای ادبیات پررنگ تر شده است. بجز تعدادی محدود برخی از این چهره ها به عقیده منتقدان، ورودشان به دنیای ادبیات حرفه ای نیست. همزمانی این موضوع با نویسندگی سوشا مکانی دروازه بان حاشیه ساز فوتبال، باعث شد نگاهی به ورود سلبریتی ها به این حوزه داشته باشیم که دردسر هایی را برای ادبیات به همراه دارد.

پیشتر نیز، بازیگرانی همچون صابر ابر با کتاب سیصد هزار تومانی اش در فضای مجازی جنجال به پا کرد. بهاره رهنما نیز با چاپ کتاب های زن باران و مالیخولیای محبوب من خودش را نویسنده می داند. بهنوش بختیاری کلاغ های قیطریه را می نویسد بلکه قار قار کلاغ هایش، خبر نویسندگی او را به گوش بقیه برساند.

بیژن اشتری مترجم آثار متعددی نظیر حرمسرای قذافی ، رفیق: زندگی و مرگ ارنست چگوارا ، لنین: زندگی انقلابی سرخ و سودابه امینی، شاعر و نویسنده آثاری همچون زمهریر ، هزار زن سیب حوا در گفت و گو با باشگاه خبرنگاران جوان، دلایل مخالفت و موافقت خود را با این موضوع بیان کردند.

هنرمندان برای ژست روشنفکری، کتاب می نویسند

اشتری، مترجم کتاب حرمسرای قذافی ، درباره دلایل روی آوردن هنرمندان به بازار کتاب و نویسندگی گفت: میل به جاودانگی در وجود آدمی، دلیل نوشتن آثار ماندگار شده است. ولی برای سلبریتی ها، کتاب نوشتن یک ژست و پُزِ روشنفکری است. دیدن اسمشان روی جلد کتاب به عنوان نویسنده اثر، آنان را به وجد می آورد. با جشن امضا با هوادارانشان شوآف می کنند و به دوستانشان کتاب های خود را هدیه می دهند. چه معنی دارد که بازیگر سینما، کتابِ شعر و داستان بنویسد؟! دلیل فروش این کتاب ها، وجود اسم خانم یا آقای سلبریتی روی جلد کتاب است.

امینی، نویسنده کتاب زمهریر هم که دانش آموخته روان شناسی بالینی دانشگاه الزهرا (س) است، در این باره گفت: تمایل به هویت یابی و هویت سازی عاملی است که شاید با میل به جاودانگی و مبارزه با مرگ یا احساس نابودی تفاوت داشته باشد. البته شاید در شاهراهی از عواطف و هیجانات با یکدیگر تلاقی کنند. منِ آدمی به چند وجه تقسیم می شود؛ منِ فردی، منِ اجتماعی، منِ ملی و منِ جهانی. هرچه قدرتِ منِ فردی بیشتر باشد، فرد احساسِ هویتِ فردی بیشتری می کند. هر قدر به سمت جهانی شدن برویم، ویژگی های فردی و قومی کمرنگ تر می شوند. البته این قاعده از نظر شکلی و صوری صدق می کند. من های فردی را می شناسیم که به خاطر هویتِ معنوی قدرتمندشان به منِ جهانی تبدیل شده اند.

آن چیزی که از گفته مصاحبه شونده های ما برداشت می شود، این است که میل به جاودانگی و پز روشنفکری دلایل اصلی گرایش سلبریتی ها به نویسندگی است، اما چقدر این آثار ارزش و ماندگاری دارند؟

اشتری درباره ارزش چاپ این آثار و میزان استقبال مردم از آن، بیان کرد: به دلیلِ زندگی در عصر ارتباطات و دوران مدرنیته، هر کس توانایی انجام هر کاری را دارد. فرد روی تخت دراز می کشد و با یک تلفن هوشمند، اشعارش را در فضای مجازی منتشر می کند. اکثر آثار سلبریتی ها به دلیل ارزش پایین محتوا مخاطب پیدا نمی کنند. هر کس نمی تواند وارد این حوزه شود و زندگی نامه خود را بنویسد. فردی که زندگی اش، جوهر، تاثیر گذاری مثبت و جریان ساز نداشته باشد چه طور توقع دارد زندگی نامه اش را مردم بخوانند؟!

البته امینی نظر متفاوتی با اشتری دارد و می گوید: نباید از همه انتظارِ یکسانی داشته باشیم. به عبارتی هرکه قلم به دست می گیرد، قصدِ نوشتن شاهکار ادبی ندارد. این افراد می دانند، جایگاه ادبی شان کجاست. چرا باید از آنان خرده بگیریم؟ هرکسی در این عالم ماموریتی دارد. بازخوانی و بازنوشت خویشتن مرور همان ماموریت است و اگر کسی به این ترتیب و با نوشتن زندگینامه خود، منِ زیباتری می آفریند، باید به او احترام بگذاریم.

موضوعی که ما در این گزارش به آن پرداختیم، علاوه بر ورود چهره های غیر ادبی به نویسندگی، تمایل زیاد این افراد به نوشتن زندگی نامه خودشان است که آیا واقعاً صلاحیت نوشتن این سبک را دارند یا خیر.

بیشتر بخوانید :

چرا بعضی ناشران به چاپ کتاب سلبریتی ها اقدام می کنند؟ کتاب سلبریتی ها به ادبیات آسیب می زند دلایل تمایل سلبریتی ها به حوزه ادبیات

اشتری، درباره صلاحیت ورود چهره های ورزشی و هنری به حوزه بیوگرافی معتقد است: ژانر بیوگرافی، ارزش خاص خود را دارد. سن جوانی زمان نوشتن بیوگرافی نیست، زمان آن سن پیری است که فرد ناتوان شده و در خانه مانده. فرد آن وقت شروع به نوشتن خاطراتش می کند و این معنای بیوگرافی است. یک سوال پیش می آید که چرا بازیگر یا خواننده ایرانی از هنر خودش احساس رضایت نمی کند و می خواهد خودش را در دیگر حیطه های هنری نشان دهد. انگار خودش، خودش را قبول ندارد. در درونش می داند بازیگری اش هنر نیست و باید از جای دیگر رضایت خاطرش را جلب کند.

امینی، برخلاف صحبت های اشتری به ما می گوید: زندگینامه نویسی نوعی مستند سازی است؛ بنابراین الزاماً نباید کسی که زندگینامه خود را می نویسد قبلاً شاهکار ادبی آفریده باشد. چه ایرادی دارد کسی که نویسنده نیست زندگینامه بنویسد؟ کسی که درباره ماندگاری اثر هنری قضاوت می کند، پدید آورنده اثر نیست، بلکه روح جمعی ملتی است که آن اثر برای آن ها خلق شده است. بنابراین باید صبور باشیم و دیگران را به خاطر اقدام فرهنگیشان، قضاوت نکنیم. کسی جای کسی را تنگ نمی کند. به خصوص در عالم هنر اینچنین است. خلاقیت هدیه الهی است. شما هیچ هنرمند اصیلی را پیدا نمی کنید که کمر به نابودی هنرمند دیگری بسته باشد. برعکس هنرمند اصیل سعه صدر دارد، اهل تربیت هنرمندان دیگر است و دست کوچکتر ها را می گیرد.

دریافت پول برای چاپ کتاب های بی محتوا

امینی همچنین در پاسخ به گرفتن پول نشر برای ورود بازیگران پولدار و بدون اطلاعات نویسندگی گفت: در مورد اقتصاد نشر باید بگویم ما با اقتصادی بیمار روبه رو هستیم و اگر ناشری از پدیدآورنده هزینه دریافت می کند، حتما ناچار است. چاپ اثر از منظر محتوایی نیازمند ارزیابی و بررسی است. یکی از مراحل ارزیابی توسط ناشر و کارشناس معتمد ناشر انجام می شود. ارزیابی در مرحله دیگر توسط وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی انجام می شود. اما پس از چاپ روی هر اثری ارزش گذاری می شود. اثر نویسنده با داوران جشنواره ها سر و کار دارند. گاه ارزش ادبی اثر به دریافت جایزه در جشنواره بستگی پیدا می کند و گاه به نظر منتقدانی که اثر را نقد می کنند. در سال های گذشته تعداد جشنواره ها و جوایز ادبی بیشتر بود و پدید آورندگان تشویق می شدند آثاری ارزشمند خلق کنند و در کنار این جشنواره ها برگزاری کارگاه های نویسندگی نیز انجام می شد و اکنون با تغییر سبک زندگی مردم و ایجاد فضای مجازی تعداد مدعیان تدریس مجازی بیشتر شده است.

اشتری، نیز خاطرنشان کرد: هر زندگی نامه ای ارزش چاپ ندارد. ناشر معتبر، هیچ وقت قبول نمی کند که اثر بی محتوا را چاپ کند. شاید ناشر درجه 3، 4 و درجه 5 با پرداخت تمام هزینه های چاپ، نشر و توزیع توسط نویسنده، با چاپ زندگی نامه بی محتوا موافقت کند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
ناشران در شرایط کنونی در زمینه مخاطب پیدا کردن و فروش کتاب هایشان مشکل دارند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۰

احمد دولت آبادی، مدیر مسئول انتشارات نگارتابان در گفت وگو با خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ، درباره وضعیت کنونی انتشار کتاب گفت: ناشران مشکلی در زمینه انتشار کتاب ندارند. اتحادیه ناشران و کتابفروشان سهمیه کاغذ را به ناشران بدهند، ناشر هم می تواند مقداری پول برای انتشار کتاب هزینه کند.

وی افزود: ناشران در شرایط کنونی برای پیدا کردن مخاطب و فروش کتاب هایشان مشکل دارند این مسئله می تواند در آینده برای ناشران در زمینه فعالیت در صنعت نشر مانع ایجاد کند،امسال نمایشگاه بین المللی کتاب تهران برگزار نمی شود و از سوی دیگر کتابفروشان هم به دلیل شیوع بیماری کرونا در زمینه فروش کتاب های ناشران ضعیف عمل می کنند.

دولت آبادی افزود: اگر نمایشگاه بین المللی کتاب تهران برگزار می شد ناشران راحت تر در زمینه نشر فعالیت می کردند، چون ناشران براساس درآمدشان از نمایشگاه کتاب تهران برای بخشی از فعالیت هایشان در ضنعت نشر پیش بینی کرده بودند و برگزار نشدن آن مانعی برای جامه عمل پوشاندن به این بخش از فعالیت ها است. الان بسیاری از ناشران دست به عصا راه می روند اگر از آن ها حمایت نشود بسیاری از ناشران باید روز های بدی را در پیش داشته باشند. اگر تهمیداتی برای صنعت نشر اندیشیده نشود اوضاع نشر در دو سه ماه آینده بدتر می شود.

مدیر مسئول انتشارات نگارتابان ادامه داد: مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حال حاضر برای برگزاری سی و سومین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران تلاش می کنند، وزارت ارشاد در برخی موارد نمی تواند کاری انجام دهد برای مثال ستاد مقابله با بیمای کرونا نتیجه نهایی برگزاری نمایشگاه کتاب را اعلام می کند و می گوید امکان برگزاری نمایشگاه کتاب وجود دارد یا نه. این مسئله در سازمان های دیگر هم دیده می شود وزارت ارشاد می تواند به غیر از برگزاری نمایشگاه کتاب برای خرید کتاب از ناشران اقدام کند.

دولت آبادی بیان کرد: ناشران برای دریافت وام ثبت نام کرده بودند وزارت ارشاد می تواند این وام را به ناشران پرداخت کند تاکنون ناشران تنها برای دریافت وام ثبت نام کردند و مبلغ وام به آن ها پرداخت نشده است اگر بخواهند از صنعت نشر در شرایط کنونی حمایت کنند می توانند از کتابفروشی ها حمایت کنند شیوع بیماری کرونا نمی تواند در اعطای وام به ناشران دخالت کند و مانعی در این زمینه به وجود بیاورد.

او اظهار کرد:قرار بود هنرمندان از پرداخت حق بیمه ماه های فروردین تا خرداد معاف شده بودند قرار بود کسانی که حق بیمه فروردین تا خردادشان را پرداخت کرده بودند حق بیمه ماه های تیر تا شهریورشان را پرداخت نکنند، چون خودم نویسنده هستم و بیمه هنرمندان دارم چند روز پیش به بیمه رفتم بازهم گفتند چنین موضوعی به ما ابلاغ نشده است تا الان هیچ حمایت بیمه ای از هنرمندان نشده است

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
خانه کتاب در زمان فعالیت خود اساساً چه فعالیت ویژه ای را به ناشران و نویسندگان ارائه می کرده است. درباره این سوال می توان به خوبی فکر کرد و برایش پاسخ های متعددی از جنس گزارش های مردمی نوشت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۰ سایت های دیگر : آقای خبر

خبرگزاری تسنیم - حمید روشن ضمیر

هفته گذشته طی مراسمی و با تکریم مدیر عامل موسسه خانه کتاب، به فعالیت این موسسه در عرصه فرهنگی کشور پایان داده شد و بنا بر تصمیم تازه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، فعالیت این موسسه در قالب موسسه تازه تاسیسی که با ادغام بنیاد شعر و ادبیات داستانی و موسسه نمایشگاه های فرهنگی ایران ایجاد می شود، ادامه پیدا می کند.

در مراسم فوق اظهار نظرهای متفاوتی درباره فعالیت این موسسه و پایان آن بیان شد. برخی با عصبانیت و آشفتگی و برخی با کنایه و برخی هم با لبخند هایی از سر تمسخر به این تصمیم خرده گرفتند. اینکه چرا این خرده گیری ها که در برخی موارد تنه به تنه عقده گشایی شخصی می زد، در مدت بیش از شش ماه گذشته که خبر از انجام این مهم داده شد، به زبان این افراد جاری نشده بود و اینکه چرا آنهایی که دائم دم از کار گروهی و کارشناسی در کشور می زنند، در مواجهه با چنین تصمیمی که با نظر شخص وزیر گرفته شده (که از قضا مورد تایید همین افراد است) حاضر نیستند، نظری مخالف با خود را بپذیرند، قطعاً نکات جالب توجهی است که باید به دقت درباره آنها صحبت و موشکافی کرد، اما آنچه این نوشتار به بهانه برخی اظهار نظرهای شاذ در این مراسم سعی در روایت آن دارد درباره کارکرد این موسسه است.

خانه کتاب در زمان فعالیت خود اساساً چه فعالیت ویژه ای را به ناشران و نویسندگان ارائه می کرده است. درباره این سوال می توان به خوبی فکر کرد و برایش پاسخ های متعددی از جنس گزارش های مردمی نوشت، اما واقعیت این است که فعالیت های این موسسه در چند بخش قابل رصد بوده است. نخست امور مربوط به خدمات آماری نشر در این موسسه که با تاخیر حداقل سه ماهه ارائه می شود و نیز ارائه شابک به ناشران که به سادگی امکان دیدن این مهم نیز در پنجره واحد نشر که از سال گذشته در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای چابک سازی خدمات صدور مجوز انتشار کتاب شکل گرفت، قابل ارائه بوده است.

دومین کار فعالیت مربوط به ساماندهی امور اهل قلم بوده که مساله بیمه و نیز برخی تسهیلات کم رمق به آنها را آن هم برای اجرایی شدن توسط نهاد دیگری ساماندهی کرده است. تلاش های موسسه خانه کتاب در این زمینه هرچند که گاه با انتقاداتی از سوی اهالی قلم نیز روبرو بود اما قابل تقدیر است.

خانه کتاب بنا به وظیفه ذاتی خود (به تعبیر نگارنده) در سال هایی نه چندان دور بانی برگزاری چندین جایزه ادبی مهم در کشور بود که از آنها جایزه جلال از بدنه آن جدا شد، بدون اینکه اعتراضی از سوی این نهاد وارد شود. جایزه های کتاب فصل و گام اول حذف شد و مراسم سنتی کتاب سال نیز برجا ماند. این اتفاق در حالی است که این نهاد وجاهت برگزاری چنین رویدادهایی را در خود داشت، اگر حداقل خودباوری در این زمینه در آن وجود می داشت.

مساله سوم در فعالیت های این موسسه را در برگزاری بزرگداشت ها و نیز نشست های فرهنگی برای اهالی قلم بود که در سال های اخیر تا حد زیادی از منظر حضور چهره ها و موضوعات در حال بهبود و پوست اندازی بود. حضور فعال مدیرعامل سابق این موسسه در این مراسم ها و داشتن روحیه حمایتی وی برای پیشبرد این امور در زمره موضوعاتی است که در تاریخ فعالیت این موسسه باقی خواهد ماند.

در کنار این موضوع به تلاش این موسسه برای ارائه برخی خدمات جانبی و مشاوره ای برای اهالی قلم نیز باید به عنوان یک گام مهم در راستای تنوع در ارائه خدمات نگاه کرد.

بگذارید کمی بیشتر به خدماتی که این روزها ناشران ایرانی به آن نیازمندند بیاندیشیم. خدمات صنفی، خدمات امور مالیاتی، خدمات مشاوره ای در حوزه بین الملل، خدمات حقوقی، خدمات بیمه ای، خدمات حضور موثر در فضای فضای مجازی و ....

هرچند که نمی توان از یک موسسه نیمه دولتی انتظار داشت تا همه این موارد را سامان ببخشید، اما در مواردی چند همچون ارائه اطلاعات کاربردی و استراتژیک برای ناشران، ارائه خدمات تاثیرگذار حمایتی برای اهالی قلم و نیز خدماتی که برخی از آنها یاد شد نیازهای قابل توجه و روزافزونی بدنه نشر را فرا گرفته که در نبود بخش خصوصی فعل و کوشا و دارای امکانات برای رفع آن انتظار این بود که این موسسه بتواند نقشی تاثیرگذارتر در این عرصه ایفا کند که به هر تقدیر چنین نشد و شاید بتوان ایجاد و حفظ تنها خبرگزاری تخصصی کتاب در ایران را به عنوان یکی از مهمترین فعالیت های این موسسه طی سال های اخیر برشمرد.

با این تفصیل چابک سازی این ساختار به منظور کوچک کردن واحدهای اجرایی و نیز بازتعریف فعالیت ها و خط مشی های این نهاد امری است که نه تنها ضروری که در مواردی برای توسعه کیفی و کمی نشر در ایران حیاتی نیز به شمار می رود و می توان در مقطع کنونی حداقل امیدوار بود که بسیاری از این وظایف ذاتی در ساختار تازه دیده شده و اجرایی شود و برای این اتفاق نیز به ارائه پیشنهاد و راهکار پرداخت.

حالا این سوال باقی است که منتقدان چشم و گوش بسته و مرثیه سرایان در مذمت به چنین اصلاحی در واقع منتقد چه هستند؟ منتقد موقعیت خود یا موقعیت فعلی این موسسه و یا موقعیت خودشان در آینده این موسسه؟ باید به این سوال هم بیشتر فکر کرد.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۰

با گذشت تنها 23 روز از عمر مجلس یازدهم ، مجلسی که قرار بود با اولویت دادن به دو عنصر اقتصاد و فرهنگ ، به فکر چاره برای چالش های پر شمار کشور باشد گویا در پیمودن این راه ، ظاهرا جدی به نظر نمی رسد.
بازهم مثل همیشه ، دور خیز اول تمامی نمایندگان، فارغ از تجربه ، توان و تخصص فردی ، کمیسیون های اقتصادی است نه بدان خاطر که به کرشمه ای گره از زلف اقتصاد کشور بگشایند بلکه بدان سبب که در حوزه انتخابیه خود ، کلاس گذاشته ، نام و نشانی برای خود یا دور آینده انتخابات، دست و پا کنند.
باز هم بر حسب عادت مالوف و سبیل معمول در تمامی دوره ها ،تنها جایی که خریداری ندارد، کمیسیون فرهنگی است.
فرهنگ در بازار این کشور تنها کالایی است که از دیرباز خریدار واقعی ندارد !
پیشنهاد ختم قرآن در جلسات مجلس ، اصرار بر تغییر نام خیابان ها ، معابر و برخی از اماکن شهری ، سوق دادن بیش از پنجاه درصد مردم گرفتار آمده در زیر خط فقر به ازدواج اجباری برای به توان و تصاعد رساندن شمار جمعیتی که هم اکنون در گرداب تورم غوطه ور گشته است نمی تواند رفتارهای فرهنگی ما را به سامان کرده ، اصلاح کند.

آموزش و پرورش طبقاتی شده ، داغ بودن بازار اختلاس و ارتشاء ، زمین خواری یا ویلا خواری ، پر دادن آقازاده ها یکی پس از دیگری به بلاد فرنگ ، ویژه خواری با تهدید به حربه سوال و استیضاح ، تفاوت حداقل 20 برابری دریافتی کارگزاران نجومی بگیر با کارمندان حداقل بگیر با چراغ سبز مجلس دهم ، رشد 42 درصدی مستاجران بی مسکن ، فوران دوباره آتشفشان اعتیاد و رفتار های پرخطر ، فراوانی کودکان کار ، بی سرپرست یا بدسرپرست ، زندگی شاهانه کارگزاران کاخ نشین لواسانات در مقابل آلونک نشین های 30 درصدی پناه برده به حاشیه نشین شهرها از فرط فقر و بیکاری ، کاهش امید به زندگی در بین بازنشستگان خسته از تبعیض ، رقابت نابرابر و بد فرجام میان پولبران و کولبران از جمله پدیده های اجتماعی است که باید همزمان در دستور مشترک های کمیسیون اجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی مجلس قرار گیرد.

داشتن نگاه صرفا انتزاعی ، تک عاملی ،حداقلی و تجزیه شده به پدیده های پیچیده و در هم تنیده اجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی خطای راهبردی است که متاسفانه چنین اتفاقی را به تکرار در مجالس ایران شاهد بوده ایم.

تنقیح و اصلاح قوانین ، اتخاد رویکرد علمی و درست در به کارگیری ابزارهای نظارتی در حوزه های فرهنگی -اجتماعی ، پیشگام شدن در ارائه طرح های مقتضی یا داده کاوی در بررسی لوایح پیشنهادی دولت مستلزم تبیین و شناخت عمیق و دقیقی از مسایل در حوزه های یاد شده است که اتفاقا می طلبد قوی ترین ، باسواد ترین و متخصص ترین نمایندگان که گریبان برای دفاع از حقوق ملت چاک می دهند در این کمیسیونها جای گیرند.
آیا کسی تاکنون این پرسش مقدر را پاسخ گفته است که در طول دو دهه گذشته دست آورد کمیسیون هایی مانند آموزش ، تحقیقات و فن آوری ، فرهنگی و اجتماعی مجلس در مواجهه درست با چالش های فراوان تربیتی ، فرهنگی و اجتماعی که رابطه چند سویه ، تعاملی و متقابل با مشکلات اقتصادی دارند کدام است ؟
کدام گره را به سرپنجه تدبیر گشوده اند؟
آیا توانسته اند از هدر رفت منابع موازی در این حوزه جلوگیری کنند؟
آیا به جای معلول ستیزی ، ریشه ها را هدف گرفته اند ؟
معضلات فرهنگی و اجتماعی را نمی توان بابرپایی همایش ، سمینار، تدوین چند مجله و کتاب ،سخنرانی به تکرار رفته استادان حوزه و دانشگاه به فراموشی سپرده یا وقوع آن را به تاخیر افکند.
مجلس زمانی می تواند در راس امور جای گیرد که مجلسی ها درک درستی از رویدادهای اجتماعی و فرهنگی روزگار خویش داشته ، به دور از مجامله و تعارفات معمول در فکر چاره برای آن باشند.

ارسال مطلب برای صدای معلم

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

لینک خبر :‌ صدای معلم
احمد شاکری با بیان اینکه جشنواره ها سلیقه سازی و اذهان مخاطب را مدیریت می کنند می گوید: آنچه در اختتامیه جایزه جلال گفتم گویای مقوله ای مبنایی در فضای ادبیات داستانی پس از پیروزی انقلاب است. مقوله ای که سایه اش بر تمام ابعاد ادبیات از جمله تولید، پژوهش، نقد گسترده شده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۰ سایت های دیگر : آقای خبر

خبرگزاری فارس گروه کتاب و ادبیات: احمد شاکری عضو هیأت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی است، اما نام او در فضای رسانه، شما را به یاد نامه های سرگشاده و نقدهای صریح او بر مجموعه های فرهنگی و ادبی می اندازد. با این وجود، ساحت دیگری از آثار او که کمتر بدان پرداخته شده، پژوهش هایی درباره ادبیات داستانی دفاع مقدس و فلسفه ادبیات است.

در سال های گذشته، پژوهش جستاری در اصطلاح شناسی و مبانی ادبیات داستانی دفاع مقدس و مجموعه نقد درباره مانایی و میرایی جوایز متعددی را از آن خود کردند. آخرین و پرحاشیه ترین این جوایز جایزه ادبی جلال آل احمد در سال 98 بود که درباره مانایی و میرایی شاکری در بخش پژوهش تقدیر شد. او در سخنرانی کوتاه اختتامیه این جایزه نیز به نقد مجموعه برگزارکننده این جایزه پرداخت و حالا ما هم درباره این کتاب با او سخن کرده ایم و هم درباره اظهارات صریحش که در آیین پایانی جایزه جلال مطرح کرد.

* بدون مقدمه از اختتامیه جایزه جلال آل احمد در سال گذشته صحبت کنیم. اختتامیه جشنواره ها فرصت مناسبی است تا نویسنده یا پژوهشگر، اثر خود را معرفی کند و درباره چگونگی تالیف آن سخن بگوید. به نظر می رسد مهم ترین کاری که هر نویسنده ای انجام می دهد و مهم ترین دلیلی که کتابی برگزیده می شود صرفا آن اثر است. چرا شما در اختتامیه جایزه جلال آل احمد فرصت سخن گفتن درباره کتابتان را به مجالی برای نقد مجموعه برگزارکننده این جایزه اختصاص دادید؟ آیا این به آن معنی نیست که مسائلی در فضای ادبی کشور وجود دارند که اهمیت شان از مسأله ای که برای آن دست به پژوهش زده اید، بیش تر است؟

تشکر از توجه و ریزبینی تان در طرح مسأله، سوالی که مطرح کردید چالش برانگیز است. البته این سئوالی نیست که تنها بنده باید بدان پاسخ بگویم. بلکه تمام کسانی که در حوزه ادبیات، بلکه هر حوزه دیگری فعل و کاری انجام می دهند و سخنی می گویند باید درباره آن پاسخگو باشند. چرا که هر کنشی مسبَّب مسأله ای است. انسان ابتدا مسائل را شناسایی می کند، سپس آنها را اولویت بندی می کند و در مرحله آخر با تشخیص نوع واکنش مناسب با مسأله عملی را انجام می دهد. مقوله مسأله شناسی در حوزه ادبیات در ساحت کلانش مقوله ای بسیار پیچیده، متغیر و بااهمیت است. حتی شما به عنوان خبرنگار و رسانه ها نیز در هر کنشی در ساحت اطلاع رسانی و نقد با این مقوله مواجهند. به بیانی سوال اصلی این است که سوال های ما در این زمینه چیست؟ آیا می توان نیازها را به مسائل مشخصی ترقی داد و میان آنها اولویت بندی کرد؟ سپس درباره واکنش مناسب نسبت به این مسائل برنامه ریزی کرد؟ آنچه مسلم است این است که ما در حوزه ادبیات و به خصوص ادبیات داستانی دچار گم بود مسائل هستیم. کاستی ها و نواقص را احساس می کنیم، میل به حرکت و تغییر نیز در ما وجود دارد، اما دایره و سعه مسائل برای ما مشخص نیست. نه برای نویسنده ای که می نویسد، نه برای مدیری که برنامه ریزی و اجرا می کند و نه برای منتقدی که تنور نقد را روشن نگاه می دارد.

این موجب شده تا برخی مشاجرات در فضای ادبیات داستانی اساسا به واسطه اختلاف در مسأله بودن مسأله، بدفهمی مسأله، درک غلط از اولویت های مسائل و فقدان مرجع مناسب برای حل علمی مسائل است.

جشنواره ها و جوایز ادبی در طول دو دهه گذشته رونق چشمگیری پیدا کرده و اتفاقا این جشنواره ها به صورت غیرمستقیم در مسأله مند کردن ادبیات تاثیرگذارند

* اگر به گفته شما گم بود مسأله مسأله اساسی حوزه ادبیات داستانی است، چرا به عنوان پژوهشگر به سراغ فلسفه داستانِ داستان رفته اید؟

ابتدا باید پاسخ پرسش قبل را تکمیل کنیم. سوالی که فرمودید را علی القاعده خود شما نیز باید پاسخ درخوری برای آن داشته باشید. مقایسه ای که فرمودید چندان قابل دفاع نیست. در حقیقت، اختتامیه یک جشنواره ملی برای کسی که دقایقی برای سخن گفتن در اختیار خواهد داشت، یک فرصت است. فرصتی برای بیان حرف های ناگفته به مخاطبانی که دقیقا در آن زمان و مکان گرد آمده اند. شما در طول سال چند جلسه عمومی را می توانید پیدا کنید که در آن وزیر ارشاد و معاونان ایشان و جمعی از اهالی ادبیات حضور داشته باشند و فرصتی برای بیان دغدغه ها اختصاص داده شود؟ البته این عدم دسترسی به مسئولان و فقدان سازوکارهای لازم برای مواجهه اهالی ادبیات و وقوع گفت وگو و نقد در میان آنها خود از جمله مسائل مهم ادبیات امروز است.

به هر حال، اثر پژوهشی یا ادبی که در یک جایزه یا جشنواره برگزیده می شود، خود بیان لازم را برای معرفی اش خواهد داشت. اما می خواهم به شما عرض کنم آنچه بنده در اختتامیه جایزه جلال عرض کردم، در واقع بی ارتباط به درباره مانایی و میرایی نیز نبود. همه می دانیم که جشنواره ها و جوایز ادبی در طول دو دهه گذشته رونق چشمگیری پیدا کرده و اتفاقا این جشنواره ها به صورت غیرمستقیم در مسأله مند کردن ادبیات تاثیرگذارند.

جشنواره ها سلیقه سازی و اذهان مخاطبان خود را مدیریت می کنند. آنچه بنده در اختتامیه بیان کردم گویای مقوله ای مبنایی در فضای ادبیات داستانی کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی است. مقوله ای که سایه اش بر تمام ابعاد ادبیات از جمله تولید، پژوهش، نقد، آموزش، مدیریت و خود جشنواره ها گسترده شده است.

ما با ادبیات سکولار، تقابل مبنایی داریم. بنابراین جشنواره ای که شفاف و معقول عمل می کند، نمی تواند در بخش های مختلف، از مبانی مختلف حمایت کند. بحث بر سر این بود که چطور ممکن است جشنواره ای در بخش داستان یک کار اروتیک و ضداعتقادی را معرفی کند و در سوی دیگر به پژوهشی بر مبنای باورهای دینی جایزه دهد. این مسأله مهمتر است یا پرداختن به مثلا چیستی ایده اولیه در درباره مانایی و میرایی ؟

اینکه بدانیم کدام مسائل مهم ترند، یک موضوع است و اینکه بدانیم مسائل چگونه پاسخ داده می شوند، موضوع دیگری است. در حقیقت ما در مواجهه با یک مسأله و وقوف بر اهمیت آن و در مسیر پاسخ گویی به آن ناگزیر خواهیم بود آن مسأله را به مسائل مبنایی و جزیی خرد کنیم. اینجاست که مسائل پیشینی و مبانی آن موضوع اولویت می یابند.

* بگذارید مسأله را صریح تر مطرح کنم. آقای شاکری در مقام نقد، فردی کاملا عمل گراست. منظورم این است که کاملا مرتبط با مسائل بیرونی جزیی ادبیات سخن می گوید. اما زمانی که مقاله ایده اولیه را در کتاب درباره مانایی و میرایی می خوانیم یا زمانی که کتاب فلسفه داستان داستان را ورق می زنیم با فرد دیگری مواجه می شویم.

همه ما در شئون و ساحات مختلفی کار می کنیم و قلم می زنیم. هر ساحتی اقتضائات خود را دارد.

اگر رجوعی به پایان نامه های ارشد و دکتری در محافل دانشگاهی داشته باشید، عموما به شیوه تطبیقی عمل می کنند. یعنی نظریه ای مطرح را از یک اندیشمند غربی می گیرند و تنها کاری که دانشجو انجام می دهد، تطبیق آن اسلوب بر چند اثر داستانی است

* منظورم این است که گویا ذهنی که فلسفه داستان داستان را می نویسد، مربوط به امروز نیست. گویا اساساً کاری به مسائل جاری ادبیات ندارد. بلکه در حال بحث انتزاعی و عقلی و ذهنی درباره مسائل فلسفی ادبیات داستانی است. گویا عالم این کتاب ها عالم ذهن است، نه واقعیت بیرونی.

زمانی که وارد بحث فلسفه ادبیات می شوید، علی القاعده به نحو ثبوتی به موضوع ورود می کنید. این ساحتی است که با ذهن و انتزاعیات آن کار دارد. شما روی مفاهیم و ابعاد آن کار می کنید و به نحو پیشینی به استقبال چیزی می روید که ممکن است هنوز موجود نشده است و تحقق بیرونی نیافته است. این را می خواهم مقدمه ای قرار دهم به اینکه یکی از کاستی های ما در حوزه پژوهش، غفلت از فلسفه های مضاف به خصوص در حوزه ادبیات و داستان است. شما اگر رجوعی به پایان نامه های ارشد و دکتری در محافل دانشگاهی داشته باشید، عموما به شیوه تطبیقی عمل می کنند. یعنی نظریه ای مطرح را از یک اندیشمند غربی می گیرند و تنها کاری که دانشجو انجام می دهد، تطبیق آن اسلوب بر چند اثر داستانی است که با کمک استاد راهنما آن را انتخاب کرده است.

یعنی نه تنها در دانشگاه های ما که علی القاعده باید تولیدکننده علم باشند و مرزهای علم و نظریه ادبی را بگشایند و بر اساس داشته های معارفی حکمی و فلسفی ما ایده های جدیدی را در این باره مطرح کنند، اساسا تولید نظریه وجود ندارد، بلکه نقد نظریه نیز در دستور کار پایان نامه های دانشگاهی نیست. این بدان معنی است که ما در بهترین حالت موجود در دانشگاه ها تلاش می کنیم با استقراء های ناقص تعدادی منتخب و محدود از آثار داستانی را بر اساس فلان نظریه فهم کنیم. یعنی رویکردی تاخیری پسینی نسبت به مقوله ادبیات وجود دارد. حتی در این نگاه تاخیری، اساسا ساختارهای پژوهشی و بن مایه های نوعا اومانیستی آن اصولا با مبانی فکری و بافت فرهنگی آثار تولید شده در ایران اسلامی نیست، لذا فهم غلطی از متن در اختیار قرار می دهد.

حرکت پژوهشی بنده در طول 10 سال اخیر در مسأله شناسی حوزه ادبیات تقریبا چنین مسیری را دنبال کرد. نخستین طرح نامه ای که از بنده در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی به تصویب رسید، ادبیات داستانی سیاه دفاع مقدس بود . این موضوع کاملا بیرونی و جاری ادبیات داستانی دفاع مقدس در طول 40 سال بوده است و البته تاکنون کتابی به صورت تئوریک درباره طرح ساختارهای ادبی و فکری این آثار و همچنین تحلیل و پاسخ گویی به آنها تولید نشده است. اما پرداخت به این موضوع سوال های دیگری را پدید آورد که به نظر می رسید بدون توجه به آنها نمی توان اساسا به چیستی ادبیات داستانی دفاع مقدس یا ضد آن، ادبیات داستانی سیاه دفاع مقدس متوجه شد.

آن هم چیستی خود ادبیات داستانی است. مگر می توان درباره اضافه دفاع مقدس به ادبیات داستانی سخن گفت؛ بدون آنکه داستان و ارکان و جوانب و کارکردها و مولفه ها و غایت و منابع آن فهم شود؟ بنابراین یک پژوهشگر در فرایند فکری خود به جایی می رسد که می بیند باید مبانی برای کار خود اخذ کند و در صورتی که این مبانی تامین نشده باشد، گریزی از پژوهش و تاسیس تئوری در این باره نخواهد داشت. این به آن معنی است که پلی بین مسائل موجود عینی بیرونی و مسائل فلسفی ذهنی انتزاعی زده می شود و حل یکی را به دیگری موکول می کند.

یکی از مشکلات اساسی، خودباختگی نسبت به غرب و بی اعتمادی و خودکم بینی نسبت به داشته های علمی و فرهنگی ایران اسلامی است

* اما مشکل اینجا است که این انتزاعی بودن تا جایی پیش می رود که حتی به نظر من، مخاطبان این کتاب ها نیز اندک هستند. نثر کتاب های فلسفی همه فهم نیست. چگونه می شود ما به مسأله اهمیت بدهیم؛ در حالی که در کتاب های نظری ما عملا به موضوعی توجه کنیم که اساسا مسأله جاری و همگانی ادبیات در کشور نیست و برخی نویسندگان تصور کنند دانستن یا ندانستن ان مسأله برایشان یکسان است؟

بله کتاب های فلسفی کتاب های همه فهمی نیست. انتظار هم نمی رود که مخاطبان عام آن را مطالعه کنند. در حقیقت کار در حوزه فلسفه مضاف به ادبیات کاری بین نخبگانی است.

می خواهم سخن شما را تایید و تاکید کنم. اگر سوال شود که آیا مخاطب چنین کتاب هایی نویسندگان ایرانی هستند هم نمی توانم آن را تایید کنم. به هر حال همانطور که علم، زاییده بسترهای فکری فرهنگی و ادبی در یک کشور است، به همان مرتبه مخاطب نیز پرورش یافته همین فضا است. این سوال شاید به نظر برسد که داستان نویس امروز ایرانی تصورش این است که برای نوشتن داستان به چه چیزی نیازمند است؟ شاید آخرین چیزی که به آن فکر کند، مبانی نظری و فلسفی ادبیات داستانی است. چه بسا غالب نویسندگان اساسا در ذهن خود نیز به این مقوله به عنوان ضرورت داستان نویسی توجه ندارند. البته این تا حدی قابل چشم پوشی نیز هست. به هر حال وقتی شما در بستر علمی که دهه هاست تحت سیطره تئوری ترجمه ای غرب بوده است وارد می شوید مشکلات مضاعف خواهند شد. یکی از مشکلات اساسی، خودباختگی نسبت به غرب و بی اعتمادی و خودکم بینی نسبت به داشته های علمی و فرهنگی ایران اسلامی است . مشکل دیگر کم کاری فلاسفه و اهل حکمت در حوزه های دیگر چون ادبیات داستانی است. انتظار آنکه دانش آموخته دکتری نقد ادبی یا روایت شناسی دانشگاه با مبانی فلسفه اسلامی دست به تولید علم زند انتظار گزافی است. همانطور که حوزه های علمیه ما و مجامع تدریس فلسفه ما نیز به واسطه دور بودن از حوزه ادبیات داستانی و مسائل جاری جهانی عملا آمادگی لازم را برای ورود به این عرصه ندارند. یعنی دو دسته از محققان در دو سوی این دره عمیق قرار دارند، اما ورود به این عرصه عمیق با اکتفا به داشته های یک دسته امکان پذیر نیست. این همان مسأله ای است که در حوزه فقه مضاف هم داریم. به عنوان مثال چه کسی باید فقه روایت و فقه داستان را تولید کند؟ خب، این انتظار از دانش آموخته های ادبیات معاصر در دانشگاه نمی رود. همچنان که حوزه های علمیه و طلاب فاضل برای ورود به این عرصه تربیت علمی لازم را طی نکرده اند.

علاوه بر همه این علل، ساختاری که بتوان وسائط و مجرای تاثیرگذاری پژوهش ها بر متن ادبیات داستانی را فراهم کند نیز موجود نیست. طبیعی است که نویسنده اهل مطالعه آثار پژوهشی نیست. اما انتظار می رود جریان های نقد قوی کار واسطه گری را انجام دهند و یافته های پژوهشی را بر آثار داستانی تطبیق دهند و فهم نویسندگان و مخاطبان داستان را جهت داده، ارتقا دهند.

* با این حساب با وجود ضعف جریان نقد ادبی این پژوهش ها نیز به نتیجه ای نخواهد رسید.

البته بنده در این باره خوش بین هستم. گرچه معتقدم بحث ضعف جریان نقد ادبی مطرح نیست. چیزی که واقعا با آن دچار هستیم به خصوص در جریان ادبی متعهد به انقلاب اسلامی اساسا فقدان جریان نقد ادبی است نه ضعف آن. باید بپذیریم که کار اثباتی و تولید فکر در حوزه نظری ادبیات داستانی دشوار و پیچیده است. ما در این باره نه تنها به منابع آموزشی که به تغییر دیدگاه ها و ساختارهای علمی در دانشگاه ها و مجامع علمی نیاز داریم. همانطور که در عرصه صنعت فاصله و شکاف آشکاری میان دانشگاه ها و مراکز صنعتی در کشور وجود دارد، فاصله معنی داری میان دانشگاه ها و فضای جاری ادبیات و به خصوص ادبیات داستانی دیده می شود. با این وجود باید کار را شروع کرد و ضروری ترین کار در این زمینه تولید فکر و نظر در مبانی است.

* با فرض اینکه این موانع با انتشار آثار نظری تولیدی برداشته شود، انتظار می رود چه کارکرد علمی برای آثاری که بدان اشاره شد به خصوص در موضوع فلسفه داستان وجود داشته باشد؟

به نظر بنده کارکردها روی دیگر سکه ضرورت ها و نیازها هستند. کارکردها دقیقا همان ضرورت هایی را مرتفع می سازند که پژوهشگر با توجه به آنها و با هدف رفع انها اقدام به تئوری پردازی کرده است.

بسیاری از نویسندگان پیش از خلق داستان خلاصه کلی داستان یا داستانِ داستان خود را تنظیم می کنند

* درباره کارکرد دو اثر پژوهشی شما فلسفه ایده اولیه و فلسفه داستانِ داستان چه تصوری وجود دارد؟

این دو موضوع هم در تحلیل و نقد ادبی و هم در تولید داستان بسیار حایز اهمیت هستند. تحلیل ساختار روایی جز با روش شناسی مناسب در تجزیه داستان ممکن نیست. تا منتقد قادر نباشد بافت داستان را جدا کرده و لایه ها و جوانب و ارکان آن را تمیز دهد، اساسا قادر به تحلیل کارکردها و دقایق این امور نخواهد بود. در حوزه تولید نیز دقیقا اینگونه است.

هیچ داستان نویسی نیست مگر آنکه در طول آفرینش داستان به ایده اولیه یا سوژه داستانی اش توجه می کند و آن را سرآغاز خلق داستان قرار می دهد. همچنان که بسیاری از نویسندگان پیش از خلق داستان خلاصه کلی داستان یا داستان داستان خود را تنظیم می کنند و برخی دیگر در طی فرایند داستان نویسی آن را طراحی می کنند. با وجود چنین ضرورتی بسیاری از منابع نظری و آموزشی داستان اساسا یا به این دو عنوان توجهی نشان نداده اند یا به صورت کاملا فشرده و مجملی به آنها پرداخته اند. جالب است بدانید با وجود اهمیت ایده اولیه تنها دو کتاب تالیفی وجود دارد. نخست جزوه ای مختصر با نام مایه داستان نوشته آقای مهدی حجوانی و دیگری کتابی مختصر با نام سلول بنیادین داستان نوشته آقای محمدرضا سرشار ؛ این کتاب ها نیز در حد تعاریف اولیه و خصوصیات کلی بیش از هر چیز برای راهنمایی نویسندگان نوشته شده اند و جنبه های نظری و تئوریک در آنها اندک است.

وضعیت در موضوع داستان داستان به مراتب بدتر است. تا جایی که بنده احصاء کردم هیچ کتاب مستقلی در این باره چه در حوزه تالیف و چه ترجمه نوشته نشده است. توجه دارید که مفهوم داستان در تعبیر داستان داستان با پی رنگ اساسا متفاوت است. در حالی که سلول بنیادین داستان که کتاب ارزشمندی نیز هست تقریبا 4 یا 5 خصوصیت برای ایده اولیه شمرده است، در فلسفه ایده اولیه این خصوصیات به 150 خصوصیت رسیده و حجم کتاب قریب به 700 صفحه است. این بدان معنی است که می توانیم با تولید تئوری درباره جوانب و ارکان داستان مبانی نقد را تقویت کنیم.

باید گفتمانی بومی وجود داشته باشد. لازم است آراء اندیشمندان داخلی تفسیر، تحلیل و نقد شود

* به عنوان سوال پایانی، همانطور که اشاره کردید در کتاب درباره مانایی و میرایی و فلسفه داستان داستان به آراء برخی پژوهشگران داخلی توجه زیادی نشان داده اید. این تا حدودی در محافل دانشگاهی غیرمتداول است. آیا توجه شما به این معنی است که نظریه پردازان به خصوص غربی نادیده گرفته شده اند یا یافته های نویسندگان داخلی از آنها پیش تر است؟

همانطور که اشاره کردید تقریبا به عنوان یک روال علمی در آثار پژوهشیِ بنده، تلاش شده تا آراء اهالی نظر داخلی نیز مورد بحث قرار گیرد. البته این به معنای بی توجهی به آراء نظریه پردازان غربی نیست. چنانکه در فلسفه داستان داستان ارجاعات و مواجهه انتقادی مشخصی با آراء روایت شناسان دیده می شود. با این وجود دیدن آراء اندیشمندان داخلی بیش از هر چیز ما را به یک رویکرد متوجه می سازد. رویکردی که به نظر می رسد می تواند به تولید علم منجر شود. این رویکرد یک سویش خود باوری است.

از دیرباز مجامع دانشگاهی ما مقهور غرب بوده اند. آن هم مقهور نام ها نه مقهور دانش ها. چه بسا نظریه ای قابل نقد بلکه ضعیف از یک تئوریسین غربی به تمام و کمال پذیرفته می شود و نظریه ای بومی با عدم خود باوری به کناری نهاده می شود. شخصا باور دارم برخی تاملات اندیشمندان داخلی در حوزه ادبیات می تواند کاملا قابل بحث بوده و از جهاتی نوآورانه باشد. فراموش نکنیم در طول چهل سال گذشته و به خصوص با نگاه به مبانی و ارزش های انقلاب اسلامی تلاش های وافری برای ورود رویکرد دینی در حل معضلات و توضیح ماهیت ادبیات و هنر انجام شد. ما به سنت علمی مستمر بومی نیازمندیم. در این سنت باید گفتمانی بومی وجود داشته باشد. لازم است آراء اندیشمندان داخلی تفسیر، تحلیل و نقد شوند و از خلال گفت وگوها و نقد و نظرها، تولید علم اتفاق بیفتد. بر این اساس در چند کتاب پیش گفته تاکید وافری بر نقد و تحلیل آراء اندیشمندان داخلی وجود داشته است.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
مدیر انتشارات سروش گفت: فرصت تبلیغ و ترویج کتابخوانی همچنان وجود دارد، در این زمینه برنامه دقیق و همه جانبه ای تنظیم شده و امیدواریم هر چه زودتر عملیاتی شود. البته طرح در انتظار دستور رئیس سازمان صدا و سیماست.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۸ سایت های دیگر : آقای خبر

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، تقریبا 4 ماه از شیوع ویروس کووید 19 می گذرد و کم و بیش همه اصناف و مشاغل درگیر این بیماری بوده و هستند. در این بین بازار نشر نیز از این رویداد متاثر بوده است، رویدادی که برخی از آن به عنوان یک فرصت یاد کرده و برخی به عنوان یک تهدید به آن نگاه می کنند.

بر اساس این موضوع گفت وگویی با ابراهیم شمشیری مدیرعامل انتشارات سروش انجام شد که در ادامه می خوانید:

برنامه مدون انتشارات سروش در انتظار دستور رئیس سازمان صداوسیما

*بعد از گذشت چند ماه از شیوع بیماری کرونا، وضعیت نشر را چگونه ارزیابی می کند؟

کرونا ضمن آسیب ها و مشکلاتی که در حوزه نشر ایجاد کرده است، به نظر می رسد می تواند به عنوان یکی از بزرگترین فرصت ها در حوزه نشر تلقی شود. با توجه به تاکیدات مکرر رهبر معظم انقلاب در خصوص موضوع کتاب و کتابخوانی و همچنین با فرصتی که به جهت ماندن مردم در خانه ایجاد شده بود، در ایام نوروز، نامه ای را تنظیم و پیشنهاداتی را به رئیس سازمان صدا و سیما ارائه کردم.

البته سازمان، برنامه ریزی منظم و قابل توجهی در پخش فیلم، سریال، برنامه های مختلف ترکیبی، مسابقات و همچنین ظرفیت آموزشی در شبکه های مختلف و ... انجام داده بود که قابل تقدیر است. اما فرصت دیگری که وجود داشت و همچنان ادامه دارد، فرصت تبلیغ و ترویج کتابخوانی، برگزاری مسابقات کتابخوانی، معرفی کتاب های خوب و... است. در این زمینه برنامه دقیق و همه جانبه ای تنظیم شده و امیدوار هستیم که هر چه زودتر عملیاتی و اجرا شود. چرا که تقریباً اکثر معاونین سازمان صدا و سیما با این موضوع موافق بوده و استقبال کرده اند، و منتظر دستور رئیس سازمان صدا و سیما برای عملیاتی شدن موضوع هستیم.

با بررسی های صورت گرفته امروز بیش از 30 الی 40 هزار عنوان کتاب مناسب در بازار نشر وجود دارد که می تواند به افزایش آگاهی و معلومات بچه ها، خانواده ها و ... در این ایام کمک کند. موضوع مهم دیگر بحث کتاب درمانی است که در ایام کرونا، مورد توجه قرار گرفت. کاهش آلام، مصیبت ها و فشارهای روحی و روانی از طریق مطالعه کتاب در بحث های علمی روز روانشناسی، موضوعی است که بر آن تاکید می شود و می توان روی این موضوع در این ایام کار کرد.

نکته مهم دیگر که در این ایام رخ داد، ورود ناشران و کتابفروشان خصوصی و دولتی به بحث فروش اینترنتی، کتاب الکترونیک و کتاب صوتی است که برخی از ناشران از این موضوع و استقبال مخاطبان خبر داده اند که این موضوع نشان دهنده ظرفیت جدی در این زمینه است. همچنین با یک برنامه ریزی دقیق؛ ایجاد زیرساخت های لازم برای عرضه کتاب و حمایت های وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی در فضای مجازی و در بحث کاغذ، در بحث های تبلیغی، ترویجی و ... این یک فرصت بی نظیر و استثنایی برای گسترش فرهنگ مطالعه، کتابخوانی و عرضه کتاب های خوب خواهد بود.

انتقال انبار سروش از خارج از تهران به خیابان انقلاب در ایام کرونا

* انتشارات سروش چه تمهیدات و اقداماتی را در ایام کرونا انجام داده و در ادامه در نظر دارد؟

انتشارات سروش برای ایام نوروز 10 بسته معرفی کتاب برای گروه سنی مختلف در موضوعاتی همچون ادبیات، رمان، تاریخ و موضوعات تخصصی و ... آماده کرده بود که علاوه بر معرفی آن در فضای مجازی و تبلیغات سایت و ... به صورت تیزرهای تلویزیونی نیز پخش شد و این موضوع همچنان ادامه دارد. چرا که بیش از 1800 عنوان کتاب در انتشارات سروش موجود است که موضوعات مختلف و رده های مختلف سنی را پوشش می دهد. در حوزه فروش نیز، فروش الکترونیک کتاب، ارسال کتاب و همچنین کتاب الکترونیک در نرم افزارهای کتابخوان طاقچه، فراکتاب، چارخونه و کتابراه را در دستور کار قرار دادیم که از ابتدای امسال تعداد این عناوین از 15 به 70 عنوان کتاب رسیده است. همچنین در فروش اینترنتی در سایت سروش، کتاب به صورت رایگان ارسال عرضه می شد که مورد استقبال مخاطبان بود.

اقدام موثر دیگر انتشارات سروش که به مرور کتابفروشی ها، مراکز پخش و مخاطبان از آن بهره خواهند شد، انتقال انبار سروش از خارج از تهران به خیابان انقلاب است .

در حوزه چاپ کتاب نیز در دو سه ماه اخیر بیش از 10 عنوان کتاب چاپ اولی و همچنین حدود 30 عنوان کتاب تجدید چاپ شده است.

ارشاد با حمایت از برگزاری نمایشگاه مجازی، فرصت خوب و نامحدودی برای همه استان ها فراهم کند

* نگاه و نظر شما به عدم برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب چگونه است؟

همانطور که اشاره شد می توان به موضوع نگاه فرصت محور و تهدید محور داشت. برداشت من این است که اکثر افراد با نگاه تهدید محور به برگزار نشدن نمایشگاه نگاه می کنند، چرا که بسیاری از ناشران در حد مطلوب عرضه کتاب در این فضا را ندارند. اما نگاه دیگر فرصت محور است که برخی از ناشران در این ایام دست به کار شده و تحت عنوان نمایشگاه کتاب فعالیتی در فضای مجازی داشته اند. اما به نظر می رسد همچون سال های گذشته وزارت ارشاد متولی این کار است.

به نظر می رسد ناشرانی که این فضا را درک کرده و به اهمیت فضای مجازی و ظرفیت آن توجه داشتند دچار مشکلات جدی نشدند، گرچه با توجه به نبود زیرساخت های مناسب، کار با فراز و نشیب های بسیاری همراه بوده است. در این بین وزارت ارشاد با ظرفیت زیرساختی که در اختیار دارد، همچنین با حمایت از برگزاری نمایشگاه به صورت مجازی، می تواند فرصت خوب و نامحدودی برای همه استان ها فراهم کند. علاوه بر اینکه مشکلات هر ساله موجود در نمایشگاه برای غرفه داران، ناشران، مخاطبان و ... نخواهد بود. همچنین با ورود وزارت ارشاد به این موضوع و ایجاد تسهیلات برای تولید کتاب الکترونیک و کتاب صوتی، ایجاد تسهیلات برای زیرساخت عرضه و فروش اینترنتی کتاب، تهدید عدم برگزاری نمایشگاه کتاب به یک فرصت تبدیل خواهد شد.

باید نگاهی ایجابی به مسائل و اهداف کتابخوانی و رشد آن در فضای مجازی داشت

* با نگاهی گذرا به مشاغل در سطح جامعه، می توان گفت با رعایت کم و بیش پروتکل های بهداشتی از سوی مردم فعالیت های به حالت عادی برگشته است. نظر شما در خصوص برگزاری نمایشگاه به صورت استانی و در فضای کوچکتر چیست؟ با توجه به اینکه همه مردم در اقصی نقاط کشور امکان حضور در نمایشگاه مجازی را ندارند.

صرف نظر از مشکل تولید و گرانی کاغذ، بدون اغراق یکی از مهمترین و بزرگترین مشکلات حوزه نشر شبکه توزیع و نحوه دسترسی ایجاد کردن مخاطبان به کتاب است. با توجه به استقبال هر ساله مخاطبان از نمایشگاه کتاب، مخاطب احساس می کند که در ظرفیت های متنوع دیگر که ایجاد شده و یا می توان ایجاد کرد، اشراف و دسترسی به موضوع را ندارد. البته ما تجربیات موفق در زمینه های دیگر هم داشتیم، تجربه موفق در ایستگاه مطالعه که در 6ماه، حدود 14 میلیون نسخه کتاب در سراسر کشور توزیع شد که متولی این تجربه موفق نهاد کتابخانه ها بود. البته صدا و سیما و وزارت فرهنگ نیز می توانند در این زمینه ورود کنند و ما نیز به نمایندگی از این دو علاقه مند به کمک هستیم. بدین صورت که از طریق ترویج کتاب و کتابخوانی و معرفی کتاب، ایجاد انگیزه کنیم و در ادامه از طریق ظرفیت های متنوعی چون ایستگاه راه آهن، مترو، بیمارستان ها و ... به ارائه کتاب بپردازیم. علاوه بر ناشران، افراد دیگری هستند که علاقه مند به این حوزه بوده و تمایل دارند در این موضوع ورود کنند.

در ادامه به مرور زمان، تعداد کتابفروشی ها، مراکز عرضه کتاب و ... گسترش یافته و مشکل پخش به نوعی حل می شود. ضمن اینکه تاکید می کنم برخی از افراد دسترسی نداشته و یا علاقه مند به تهیه کتاب از طریق فضای مجازی چه به صورت الکترونیک و چه فروش الکترونیکی نبوده، اما در مقابل افرادی هستند که خرید اینترنتی و مطالعه کتاب الکترونیکی برایشان عادی است. به نظرم باید این ظرفیت ها را جدی گرفت و نگاهی ایجابی به مسائل و اهداف کتابخوانی و رشد آن در فضای مجازی داشت.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
کمال شفیعی، شاعر کشورمان طرحی را برای حمایت از اهالی قلم پیشنهاد داد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۷ سایت های دیگر : افکار نیوز

کمال شفیعی، شاعر در گفت وگو با خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ، درباره پیشنهادش برای اهالی قلم گفت: اگر چه نمایشگاه بین المللی کتاب تهران باوجود بیماری کرونا تعطیل است اما مطالعه تعطیل نیست.

وی افزود: با وجود اینکه شیوع بیماری کرونا باعث شده است کتابفروشی ها کمتر کتاب بفروشند، بن های کتاب را می توان به هنرمندان داد تا اینگونه هم از هنرمندان، ناشران و هم کتابفروشان حمایت شود و هم سواد افراد جامعه بالا برود.

او افزود: در شرایط کنونی که کتاب کمتر فروش می رود باید هزینه ای هرسال در قالب بن کتاب به اهالی قلم، دانشجویان و دانش آموزان داده شود. در شرایط کنونی نیاز به اندیشه، پژوهش و مطالعه از بین نرفته است و هرساله همان نیاز در کشور وجود دارد. روند تحقیق، پژوهش ومطالعه در کشور تعطیل نشده است و باید از اهالی قلم حمایت شود.

این شاعر کودک و نوجوان ادامه داد:چاپ دوم کتابم با عنوان کفشم زمانی گاوبوده در نشر پیدایش و چاپ دوم کتاب دیگرم با عنوان به یک زبان عاشق می شویم در نشر مروارید منتشر می شود. کتابم با عنوان اگر درختان پای رفتن داشتند تا یک ماه آینده در نشر گویا منتشر می شود و قرار بود این کتابم برای عرضه در سی وسومین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران آماده شود که شیوع بیماری کرونا باعث شد نشر گویا عجله ای برای انتشار آن نداشته باشد در نتیجه کتابم با تاخیر منتشر می شود.

شفیعی بیان کرد:کتابم با عنوان هزار بار بیشتر در انتشارات مدرسه مراحل نهایی نشر را می گذراند. سه کار پژوهشی و یک رمان نوجوان در دست نگارش دارم. هم اکنون رمان نوجوانم در مرحله نهایی نگارش است این کتاب را با زبانی متفاوت و خلاقانه نوشتم هنوز اسمی برای آن انتخاب نکردم و ناشر کتاب هم مشخص نیست مجموعه شعر سپیدم را با عنوان بی شکلی منتشر خواهم کرد.

این نویسنده گفت:چند ناشر به من برای انتشار مجموعه شعر جدیدم پیشنهاد دادند تا دو سه هفته دیگر ناشر آن مشخص می شود. این مجموعه شعر با مجموعه های شعر قبلی ام کاملا متفاوت است شعر های آن از سال 96 تا کنون سروده شده اند و تجربیاتم را در این چند ساله اخیر بیان می کند.

او اظهار کرد:یکی از پژوهش هایم تاریخی است. در آن تاریخ اسد آباد همدان را از دوران پارینه سنگیتا پهلوی دوم بررسی کردم. به سیر تحول منطقه از ارمنستان تا عراق پرداختم. پژوهش دیگرم در حوزه زبانشناسی و درباره بررسی گفتمان سکوت در چند رمان ایرانی و خارجی است در کار پژوهشی دیکرم به مقایسه تطبیقی آثار عین القضات همدانی می پردازم این پزوهش تا مهر ماه آماده می شود این کتاب قرار است در انتشارات سوره مهر منتشر شود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
نماینده سابق مجلس گفت: معمولا مسئولان در شعار می گویند که فرهنگ در اولویت شان است اما در عمل توجهی به مقوله فرهنگ ندارند
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۷ سایت های دیگر : امتداد نیوز خبرگزاری تقریب

محمد اسماعیل سعیدی در گفتگو با خبرنگار مهر با انتقاد از مسئولانی که توجه به مسائل فرهنگی کشور ندارند، اظهار داشت: در سیاست های کلان باید به این سوال پاسخ داده شود که آیا فرهنگ جز اولویت ها و زیربناهای اصلی کشور است یا خیر.

وی افزود: معمولاً بسیاری از مسئولان در شعارهای خود می گویند که به فرهنگ توجه دارند و مسائل فرهنگی در اولویت آنان است اما در عمل خلاف آنرا شاهد هستیم.

نماینده سابق مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: جای تأسف دارد که بودجه فرهنگی کشور کمتر از یک درصد کل بودجه کشور است و متأسفانه دولت در بودجه ریزی توجهی به مسائل فرهنگی ندارد و فرهنگ در اولویت دولت نیست.

سعیدی بیان کرد: معمولاً نمایندگان مجلس هم گرایش زیادی به حضور در کمیسیون فرهنگی ندارند که این مسئله در همه مجالس وجود داشت اما انتظار می رفت که مجلس یازدهم به مقوله فرهنگ توجه بیشتری کند اما صرفاً 6 نفر از نمایندگان متقاضی حضور در کمیسیون فرهنگی بودند.

وی افزود: جهت گیری دولت درباره مسائل فرهنگی هم همین گونه است و دولتمردان هم آنطور که باید و شاید به مسائل فرهنگی توجه نمی کنند و تعطیلی جلسات شورای عالی انقلاب فرهنگی نشان می دهد که مقوله فرهنگ برای مسئولان اهمیتی ندارد.

نماینده سابق مجلس تاکید کرد: تا فرهنگ اصلاح نشود، قطعاً مشکلات کشور در حوزه هایی چون اقتصاد نیز حل نمی شود و باید مسئولان مسائل فرهنگی را در اولویت کاری خود قرار دهند.

کد خبر 4951181

زهرا علیدادی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به صاحبان و فعالان چاپ و نشر که در ایام کرونا دچار آسیب شده اند تسهیلات ارائه می دهد.

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، فعالان حوزه چاپ و نشر می توانند برای دریافت تسهیلات به سامانه کارا وابسته به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی مراجعه کنند.

بر این اساس، صاحبان مشاغل حوزه چاپ و نشر که دارای کد بیمه تأمین اجتماعی(کد کارگاهی) هستند و تاکنون برای دریافت تسهیلات ویژه کسب و کارهای آسیب دیده از بحران همه گیری کرونا در سامانه کارا وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی ثبت نام نکرده اند می توانند در سامانه کارا به نشانی https://kara.mcls.gov.ir ثبت نام کنند.

بر اساس این خبر، به محض تایید تقاضای فعالان فرهنگی و هنری در این سامانه، بنگاه ثبت کننده درخواست، با دریافت پیامک، برای دریافت تسهیلات به بانک معرفی خواهد شد.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
تهران- ایرنا- کتاب خم اثر علیرضا سیف الدینی از جایزه مهرگان طلایی کنار گذاشته شد و این نویسنده نیز از داوری این دوره کناره گیری کرد.

دبیرخانۀ جایزۀ مهرگان با انتشار یادداشتی از علیرضا زرگر، مدیر جایزۀ مهرگان، اعلام کرد از آن جا که برابر با آیین نامۀ جایزه مهرگان ادب، امکان حضور هم زمان یک نویسنده به عنوان داور جایزۀ مهرگان و اثر او به عنوان کتاب نامزد دریافت جایزه - در هیچ یک از بخش های جایزۀ مهرگان ادب یا مهرگان علم- سابقه ندارد، رمان کتاب خَم نوشتۀ علیرضا سیف الدینی اثر برگزیدۀ دورۀ بیستم جایزۀ مهرگان ادب از بخش جایزۀ مهرگان طلایی کنار گذاشته می شود.

در جایزه مهرگان طلایی یک رمان به عنوان برگزیدۀ دو دهۀ جایزۀ مهرگان ادب انتخاب می شود. سیف الدینی داور این بخش جایزه در دو سال گذشته 41 رمان نامزد دریافت جایزه مهرگان طلایی را خوانده و داوری کرده بود و مطابق آیین نامه جایزه مهرگان پس از کنار گذاشته شدن اثر او مشکلی برای ادامه داوری وی وجود نداشت؛ اما وی بنابر تمایل شخصی و با در نظر داشتن برخی ملاحظات اخلاقی و حرفه ای ترجیح داد تا از داوری در جایزه مهرگان طلایی کناره گیری کند.

در دوره های گذشته جایزه مهرگان نیز رمان هایی از زنده یاد فتح الله بی نیاز، علیرضا سیف الدینی، احمد پوری و در همین دوره بیستم رمان آ اثر لیلا صادقی به دلیل حضور نویسنده اثر به عنوان داور از گردونه داوری کنار گذاشته شده تا فرآیند داوری شفاف باشد، اصول حرفه ای رعایت شود و هیچ گونه حاشیه ای بر انتخاب داوران در جایزه مهرگان سایه نیندازد.

شایان ذکر است که پنج رمان کتابِ خَم، آتش زَندان، شکوفه های عناب، کوچ شامار و ط که در این دوره جایزه مهرگان طلایی داوری نشده اند در دوره بعدی جایزه مهرگان طلایی -پایان دهه سوم- در کنار دیگر آثار برگزیده دهه داوری خواهند شد.

با توجه به پایان کار داوران در جایزه مهرگان طلایی، به زودی فهرست رمان های راه یافته به مرحله نهایی این جایزه اعلام می شود. مراسم نهایی اهدای جایزه در صورت مهیا بودن شرایط به صورت عمومی در اواخر تابستان 99 برگزار خواهد شد.

جایزه مهرگان طلایی مطابق آیین نامه اعطای جوایز مهرگان، هر 10 سال یک بار به یک رمان، یک مجموعه داستان و یا یک کتاب علمی تعلق خواهد گرفت. نخستین دوره جایزه مهرگان طلایی در بخش رمان برگزار می شود و به دلیل برگزاری نشدن این جایزه در دهه اول، رمان های برگزیده مهرگان ادب در طول بیست سال گذشته داوری خواهد شد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
خبرگزاری میزان- یک نویسنده کتاب گفت: آیا تاکنون راهکاری درست برطرف شدن برای کاهش سرانه مطالعه ایجاد شده است؟، از طرفی این کاهش مطالعه طبیعتاً به کاهش چاپ و متعاقباً کاهش دستمزد نویسندگان ختم می شود، رویدادی که زندگی را برای اهل قلم هر روز سخت تر می کند.

تاریخ انتشار: 13:30 - 28 خرداد 1399

- کد خبر: 629681
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۸

بهناز ضرابی زاده در گفت وگو با خبرگزاری میزان پیرامون کاهش سرانه مطالعه کتاب در کشور و تاثیرات آن بر جامعه نویسندگان گفت: سرانه مطالعه کتاب در کشور هر روز در حال کاهش است و این کاهش بدون شک تاثیر عمده ای در وضعیت امرار معاش نویسندگان قدیمی و جوان شده است.

نویسنده نامزد جایزه چهره سال هنر انقلاب نسبت به عدم تبلیغات مناسب در عرصه کتاب اظهار کرد: متاسفانه وضعیت عرضه نسبت به تقاضای موجود خوب نیست، رسانه ها و مسئولین چندان توجهی به فضای کتاب و انتشار آثار ندارند و اگر اثری هم چاپ شود برای آشنایی مخاطب با آن اثر هیچ تلاشی نمی شود، از طرفی هم افزایش قیمت کاغذ بهای تمام شده کتاب را دو چندان کرده که خود عاملی برای کاهش خرید مردم است.

بیشتر بخوانید: برای مطالعه معرفی آخرین کتب منتشر شده از انتشارات سوره مهر اینجا کلیک کنید

نویسنده دختر شینا ما نیازمند آن هستیم که تمامی مناطق و بخش های کشور با فرهنگ خود آشنایی بیشتر پیدا کنند، این آشنایی می تواند از طریق چاپ آثاری مربوط به آن منطقه صورت گیرد، آثاری که علاوه بر مردم بومی سایر مردم و حتی گردشگران نیز بتوانند از آن بهره مند شوند.

ضرابی زاده از عدم برنامه ریزی مناسب برای پر کردن اوقات فراغت جامعه با کتابخوانی تصریح کرد: در زمانی که فضای مجازی تمامی وقت مردم را از آن خود کرده باید برنامه ای درست برای بازگشت مردم به سوی کتاب در نظر گرفته شود، ذائقه مردم می تواند بار دیگر به سمت کتابخوانی کشیده شود و یکی از اهرم های مهم در این مساله تبلیغات درست و از جمله حمایت رسانه ها است.

نویسنده کتاب ساجی موفقیت در بخش کیفی کتاب را معطوف به ایجاد محیطی آرام برای نویسندگان دانست و اضافه کرد: وقتی می خواهیم از لحاظ کیفی آثار مطلوبی داشته باشیم باید وضعیت زندگی روزانه و معیشت نویسندگان را جدی بگیریم، یک نویسنده برای خلق اثری خوب به آرامش ذهنی و جسمی نیازمند است.

وی در همین راستا خاطرنشان کرد: سالهاست که همه از کاهش سرانه مطالعه در کشور می گویند، پی بردن به این اتفاق مسئله بسیار ساده ای است اما آیا تاکنون راهکاری درست ایجاد شده است؟، از طرفی این کاهش مطالعه طبیعتاً به کاهش چاپ و متعاقباً کاهش دستمزد نویسندگان ختم می شود، رویدادی که زندگی را برای اهل قلم هر روز سخت تر می کند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ میزان
خبرگزاری میزان- یک نوسینده کتاب گفت: ظاهراً سرانه مطالعه کتاب افزایش نداشته است، اما باید به این موضوع توجه کرد که اقبال عمومی به سوی کتاب های دیجیتال تغییر کرده است.

تاریخ انتشار: 07:00 - 29 خرداد 1399

- کد خبر: 629448
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۹

سعید محمدی در گفت وگو با خبرگزاری میزان، پیرامون سرانه مطالعه کتاب و اقبال مردم از کتاب و کتابخوانی گفت: ظاهراً سرانه مطالعه کتاب افزایش نداشته است، اما باید به این موضوع توجه کرد که اقبال عمومی به سوی کتاب های دیجیتال تغییر کرده است، هر چند زیرساخت های این تکنولوژی هنوز به خوبی شکل نگرفته اما علاقه به مطالعه کتاب های دیجیتال سرعتش از بسترسازی های لازم برای فراگیرشدن این تکنولوژِی در جامعه بیشتر بوده است.

وی در همین راستا ابراز کرد: نکاتی مهم همچون حق تالیف و حق ناشر به عنوان دغدغه هایی است که متاسفانه هنوز در جامعه ما شکل رسمی به خود نگرفته و به آن بی توجهی می شود، این موارد حتماً باید مورد توجه قرار بگیرد تا ضرری متوجه مولف و یا ناشر نگردد و در عین حال رفاه حال مخاطب را نیز به دنبال داشته باشد.

بیشتر بخوانید: برای مطالعه معرفی آخرین کتب منتشر شده اینجا کلیک کنید

محمدی به راهکار های افزایش سرانه مطالعه اشاره و اظهار کرد: مشکلات متعددی بر سر راه گسترش و توسعه بستر های مطالعه وجود دارد، در برخی از موارد این موانع را باید در حوزه پخش کتاب ها جستجو نمود، زیرا به نحوه مناسبی توزیع و در دسترس مخاطب قرار نمیگیرد، در عین حال خوانندگان کتاب هم متوجه وجود کتاب های جذاب و جدید نمی شوند و یا گاهی در دسترس مخاطب قرار نمی گیرد، از سوی دیگر عدم تبلیغات و ناآشنایی مخاطبان با کتاب و کتابخوانی در زمینه کاهش سرانه مطالعه بی تاثیر نخواهد بود.

وی وجود مشکلات اقتصادی را یکی دیگر از عوامل تاثیرگذار بر سرانه مطالعه دانست و افزود: مشکلات و چالش های اقتصادی که بر سر راه خانواده ها وجود دارد عموماً سبب می شود تا کتاب را به عنوان کالای فرهنگی از سبد خانوار خارج کنند این موضوع تاثیر قابل توجهی بر سرانه مطالعه دارد.

محمدی قرنطینه ناشی از بیماری کرونا را فرصتی مغتنم و ارزشمند برای مطالعه خواند و افزود: قطعاً قرنطینه ای که ناشی از بیماری کرونا فرصتی ارزشمند برای مطالعه بوده است، البته بسیاری از افراد این فرصت را ارج نهادند و به بهترین شکل از آن استفاده کردند، برخی نیز به فضای مجازی پناه بردند و برخی نیز از کتاب های دیجیتال استفاده کردند که من معتقدم تعداد این افراد بسیار است.

وی گرانی کاغذ و در ادامه افزایش قیمت کتاب را زمینه ساز بی انگیزگی در مطالعه دانست و تصریح کرد: گرانی کاغذ باعث می شود که کتاب ها با قیمت بیشتری تهیه و در اختیار مخاطب قرار بگیرد، در عین حال برخی از کتاب ها که دارای ارزش های بیشتری هستند محزون می مانند، بدین ترتیب کتاب های عامه پسند بیشتر چاپ می شوند در چنین شرایطی کتاب ها با مضامین خوب مورد ظلم قرار می گیرند، من معتقدم باید در مزینه کتابخوانی فرهنگ سازی شود تا کتاب های خوب به مردم معرفی و از چاپ کتاب های بی محتوا و کم ارزش جلوگیری به عمل بیاید.

محمدی پیرامون برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران خاطرنشان کرد: نمایشگاه بین المللی کتاب که همواره به عنوان یکی از اتفاقات خوب حوزه نشر در کشور از آن یاد می شود رویکردی است که همواره با اقبال مردمی همراه است، این رویداد همواره به همه افراد جامعه یادآور می شود که تغذیه ذهن نیز یکی از رویکرد های ارزشمند در زندگی هر فرد محسوب می شود، نمایشگاه به عنوان فرصتی خوب برای ناشر و مخاطب محسوب شده و برگزاری آن بسیار ضروری و ارزشمند است، من معتقدم با رعایت دستورالعمل های بهداشتی لازم می توان نمایشگاه بین المللی کتاب را برگزار کرد و این امر رویدادی بسیار مبارک خواهد بود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ میزان
خبرگزاری میزان- یک نویسنده کتاب گفت: من معتقدم برگزاری نمایشگاه کتاب به صورت مجازی نمی تواند موثر باشد و از نظرم مورد استقبال نیز قرار نمی گیرد زیرا تاثیرگذاری این رویداد ادبی در گردهمایی کتابخوانان آن است.

تاریخ انتشار: 13:39 - 29 خرداد 1399

- کد خبر: 627387
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۹

مریم عرفانیان درگفت و گو با خبرگزاری میزان، پیرامون سرانه مطالعه در کشور در دوران قرنطینه خانگی گفت: سرانه مطالعه در کشور پایین است، اما باید در نظر بگیریم که این امر ریشه در برخی رفتار های موجود در خانواده دارد. اتفاقی که حتی با خانه نشینی طولانی مدت در ماه های گذشته هم تغییر چندانی نکرده است.

وی در همین راستا ادامه داد: کتاب های صوتی و حتی پی دی اف هایی که عموماً در تلفن همراه خوانده می شود عموماً در آمار مطالعه گنجانده نمی شود؟، در عین حال هنگامی که کودکان گوشی هایی را که در آن کتاب ها به صورت صوتی و یا پی دی اف قرار گرفته در دست والدین مشاهده می کنند متوجه نمی شوند که والدین در حال مطالعه هستند بلکه به نظر آن ها می آید که والدین در حال وقت گذرانی در فضای مجازی هستند.

بیشتر بخوانید: برای مطالعه معرفی آخرین کتب منتشر شده اینجا کلیک کنید

عرفانیان مطالعه کتاب کاغذی را ارزشمند دانست و ابراز کرد: کتاب های فیزیکی حال و هوای خود را دارند، در عین حال حضورشان در خانواده بیانگر فرهنگ مطالعه است، از سوی دیگر کودکان می آموزند که مطالعه جزیی از رویکرد روزانه برای هر فرد محسوب می شود. مانوس شدن کودکان با کتاب و کتابخوانی به کانون خانواده ها باز می گردد البته باید باید این مهم را در نظر داشت که کتاب خواندن به بلوغ فکری کودکان کمک می کند.

وی ارزش کتاب و کتاب خوانی را مورد بررسی قرار داد و ابرازکرد: کتاب خوانی زمینه باز شدن فکر را در نوجوانان رقم می زند، در عین حال افراد با سرنوشت های متعدد آشنا می شود و می توانند تجربه اندوزی کنند. می توان با کتاب سفر کرد و ناشناخته ها را شناخت می توان سیستم کار با برخی از تکنولوژی ها را آموخت. کتاب همواره یار خوب و دوست شفیق برای انسان بوده است لذا باید مطالعه را یکی از فعالیت های روزانه دانست.

عرفانیان در مورد برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران ابراز کرد: نمایشگاه بین المللی کتاب تهران یک رویداد فرهنگی است که در حاشیه آن رخداد های جالبی رقم می خورد به عنوان مثال رونمایی بسیاری از کتاب ها که در نوع خود جذاب است و به نوعی معرفی و تبلیغ برای کتاب ها بشمار می رود.

وی برگزاری مجازی نمایشگاه کتاب را یک رویداد ناموفق دانست و اظهار کرد: من معتقدم برگزاری نمایشگاه کتاب به صورت مجازی نمی تواند موثر باشد و از نظرم مورد استقبال نیز قرار نمی گیرد.

عرفانیان بازگشایی نمایشگاه بین المللی را همانند سال های گذشته مناسب دانست و خاطر نشان کرد: نمایشگاه کتاب چنانچه طبق اعلام وزارت بهداشت برگزار شود باید با تدابیر بهداشتی و توجه به فاصله اجتماعی همراه باشد، بی توجهی به عمق فاجعه بیماری کرونا عواقب جبران ناپذیری را به دنبال دارد لذا چنانچه این رویداد ادبی برگزار شود حتما باید با در نظر گرفتن اصول و ضوابط باشد.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ میزان
بهزاد خواجات، شاعر، مدرس دانشگاه و منتقد ادبی در یادداشتی به فعالیت های بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان پرداخته و آن در اختیار ایبنا قرار داده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۹

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، بهزاد خواجات: اگر حتا بگویید که این متعارف نیست از اهل قلم که در تکریم یک مرکز فرهنگی – گیرم دولتی – سخن براند، برخورنده چرا باشد وقتی که از سرِ صدق است و در پاسداشتِ حرمت قلم و قلم ورزان؟ من با بنیاد ادبیات داستانی به طور رویاروی از سال 1397 آشنا شدم و از همان سال تا کنون جز عملکردی حرفه ای و فارغ از سویه داری های شایع از آن ندیده ام.

در کشور ما متأسفانه عده ای مرزهای فرهنگی را چون مرزهای تحزب، متصلب و سخت می خواهند و این مسئله در نویسندگان و منتقدان تمام طیف ها وجود دارد و خاص یک گروه نیست؛ نگاهی بسته و تنگ که نویسنده را با نظامیان و حتا چریک ها اشتباه گرفته و بر دوش آنان چنان وظایف ناهمگونی نهاده است که گاه خود نویسنده هم در زیر این همه دشواریِ وظیفه، از نقش تاریخی – اما منفرد – خود به اشتباه می افتد. شکی نیست که نویسنده وظایفی دارد اما این وظیفه از غیر بر او ابلاغ نمی شود و همان گزارش تاریخیِ فردیتِ اوست؛ و این ها را گفتم تا بگویم که وقتی بنیادی دولتی باشد اما استقلال نویسنده را به رسمیت بشناسد و بدون هیچ چشمداشتی برای اعتلای ادبیات بکوشد، بی شک افرادی درست درجایی درست نشسته اند و چشم انداز آنان تعبیر خواب هایی است که یک قرن، حسرت نویسندگان ما بوده است.

البته من همه چیز را رؤیایی نمی بینم و خواب زده نشده ام، من هم انتقاداتی دارم به دشواری گاه به گاه چاپ کتاب، اما چرا جایی که چراغی می سوزد، باید از آن چشم پوشید؟ و این رواداریِ کلام و اهلش، همان طور که گفتم از انتصاب افرادی مجرب و کاردان حکایت دارد و در این زمانه چنین اتفاقی، اکسیر اعظم اگر نیست، پس چیست؟

مهدی قزلی تا در سمت ریاست این بنیاد بود، در کنار معاون خود بهروز جلالی (که خود شاعری تواناست) هزار نقش زیبا برای شعر و داستان این سرزمین رقم زد و حال که بهروز جلالی سکاندار این بنیاد شده است، با انبوهی از تجربیات ارزنده می تواند امیدبخش آینده ای روشن تر شود. بنیادی با تعداد محدودی کارمند اما کارهایی بزرگ چون جایزه پروین اعتصامی و جایزه جلال آل احمد، جایزه فجر و کلاس ها و کارگاه های آموزشی و ... که همگی سازمانی می طلبد با طول و عرضی سترگ.

من در بسیاری از جشنواره های دولتی و غیردولتی با حفظ فردیت و استقلال خود در سمت داوری بوده ام اما به صراحت و صداقت به رفتار حرفه ای و فارغ از جناح بندی این بنیاد در برگزاری جشنواره فجر و دیگر جشنواره ها اعتراف می کنم و بهای آن هر چه باشد می دهم. من همیشه گفته ام که برای ارزیابی سلامت یک جشنواره به خروجی آن و برگزیدگان بنگرید و سپس قضاوت کنید نه به اعیان و مناظر آن. مثلاً فلان جایزه غیردولتی که آن قدر اما و اگر دارد از سوی خود داورانش و حرف از تحمیل آرای گردانندگان که ایمان بیاوری جشنواره، غیردولتی بودنش آن قدرها مهم نیست که سلامت اش و من ندیدم در داوری برای این بنیاد که حتا یک نفر بگوید مصلحت در انتخاب فلانی است یا اشاره ای کند غیرمستقیم به کتابی یا شاعری. حتا کسانی که در سال های قبل سمتی در جشنواره داشته یا داور و صاحب کتاب بودند خود – با وجود شایستگی اثرشان – از شرکت در مسابقه انصراف می دادند تا از آن رفع شائبه کنند.
باید پذیرفت که ادبیات می تواند مجمع تقریب آرمان های شاعران و نویسندگان قرار بگیرد اما این مهم، به یک آمادگی ژرف نیاز دارد تا بتواند تاریخ بدبینی و کج بینی های ما را شکست دهد. من نمی گویم در این راه موانعی نیست بلکه بر نقش یگانه هر فرد به عنوان کارگزاری فرهنگی انگشت می گذارم و معتقدم باید از تمامی ظرفیت های موجود قانونی برای پیشبرد ادبیات بهره گرفت و این یک مسئولیت همیشگی و طاقت فرساست که از لجاجت با نهادهای فرهنگی بیشتر نتیجه می دهد.

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، بهزاد خواجات: اگر حتا بگویید که این متعارف نیست از اهل قلم که در تکریم یک مرکز فرهنگی – گیرم دولتی – سخن براند، برخورنده چرا باشد وقتی که از سرِ صدق است و در پاسداشتِ حرمت قلم و قلم ورزان؟ من با بنیاد ادبیات داستانی به طور رویاروی از سال 1397 آشنا شدم و از همان سال تا کنون جز عملکردی حرفه ای و فارغ از سویه داری های شایع از آن ندیده ام.

در کشور ما متأسفانه عده ای مرزهای فرهنگی را چون مرزهای تحزب، متصلب و سخت می خواهند و این مسئله در نویسندگان و منتقدان تمام طیف ها وجود دارد و خاص یک گروه نیست؛ نگاهی بسته و تنگ که نویسنده را با نظامیان و حتا چریک ها اشتباه گرفته و بر دوش آنان چنان وظایف ناهمگونی نهاده است که گاه خود نویسنده هم در زیر این همه دشواریِ وظیفه، از نقش تاریخی – اما منفرد – خود به اشتباه می افتد. شکی نیست که نویسنده وظایفی دارد اما این وظیفه از غیر بر او ابلاغ نمی شود و همان گزارش تاریخیِ فردیتِ اوست؛ و این ها را گفتم تا بگویم که وقتی بنیادی دولتی باشد اما استقلال نویسنده را به رسمیت بشناسد و بدون هیچ چشمداشتی برای اعتلای ادبیات بکوشد، بی شک افرادی درست درجایی درست نشسته اند و چشم انداز آنان تعبیر خواب هایی است که یک قرن، حسرت نویسندگان ما بوده است.

البته من همه چیز را رؤیایی نمی بینم و خواب زده نشده ام، من هم انتقاداتی دارم به دشواری گاه به گاه چاپ کتاب، اما چرا جایی که چراغی می سوزد، باید از آن چشم پوشید؟ و این رواداریِ کلام و اهلش، همان طور که گفتم از انتصاب افرادی مجرب و کاردان حکایت دارد و در این زمانه چنین اتفاقی، اکسیر اعظم اگر نیست، پس چیست؟

مهدی قزلی تا در سمت ریاست این بنیاد بود، در کنار معاون خود بهروز جلالی (که خود شاعری تواناست) هزار نقش زیبا برای شعر و داستان این سرزمین رقم زد و حال که بهروز جلالی سکاندار این بنیاد شده است، با انبوهی از تجربیات ارزنده می تواند امیدبخش آینده ای روشن تر شود. بنیادی با تعداد محدودی کارمند اما کارهایی بزرگ چون جایزه پروین اعتصامی و جایزه جلال آل احمد، جایزه فجر و کلاس ها و کارگاه های آموزشی و ... که همگی سازمانی می طلبد با طول و عرضی سترگ.

من در بسیاری از جشنواره های دولتی و غیردولتی با حفظ فردیت و استقلال خود در سمت داوری بوده ام اما به صراحت و صداقت به رفتار حرفه ای و فارغ از جناح بندی این بنیاد در برگزاری جشنواره فجر و دیگر جشنواره ها اعتراف می کنم و بهای آن هر چه باشد می دهم. من همیشه گفته ام که برای ارزیابی سلامت یک جشنواره به خروجی آن و برگزیدگان بنگرید و سپس قضاوت کنید نه به اعیان و مناظر آن. مثلاً فلان جایزه غیردولتی که آن قدر اما و اگر دارد از سوی خود داورانش و حرف از تحمیل آرای گردانندگان که ایمان بیاوری جشنواره، غیردولتی بودنش آن قدرها مهم نیست که سلامت اش و من ندیدم در داوری برای این بنیاد که حتا یک نفر بگوید مصلحت در انتخاب فلانی است یا اشاره ای کند غیرمستقیم به کتابی یا شاعری. حتا کسانی که در سال های قبل سمتی در جشنواره داشته یا داور و صاحب کتاب بودند خود – با وجود شایستگی اثرشان – از شرکت در مسابقه انصراف می دادند تا از آن رفع شائبه کنند.
باید پذیرفت که ادبیات می تواند مجمع تقریب آرمان های شاعران و نویسندگان قرار بگیرد اما این مهم، به یک آمادگی ژرف نیاز دارد تا بتواند تاریخ بدبینی و کج بینی های ما را شکست دهد. من نمی گویم در این راه موانعی نیست بلکه بر نقش یگانه هر فرد به عنوان کارگزاری فرهنگی انگشت می گذارم و معتقدم باید از تمامی ظرفیت های موجود قانونی برای پیشبرد ادبیات بهره گرفت و این یک مسئولیت همیشگی و طاقت فرساست که از لجاجت با نهادهای فرهنگی بیشتر نتیجه می دهد.
خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، بهزاد خواجات:
خبرگزاری کتاب ایران

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
این روزها که به موعد نهایی ادغام موسسات زیرمجموعه معاونت فرهنگی وزارت ارشاد نزدیک می شویم، اظهارنظرهایی درباره این اتفاق از سوی اهالی فرهنگ در محافل و جلسات مختلف مطرح می شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۷ سایت های دیگر : آقای خبر افق نیوز بسیج جنوب ایران آوای نشاط سینما پرس

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، نویسندگان و شاعران کشور به عنوان صاحبان اصلی این هنر و نگاهبانان دژ دیرپای فرهنگ ایران زمین به سهم خود اظهارنظرهایی در زمینه ادغام موسسات فرهنگی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داشته اند که گاه به گفتار و نوشتار در بوته نقد عرضه شده و گاه در قالب توصیه و رهنمون به برنامه ریزان و تصمیم سازان وزارت ارشاد ارائه شده است.

فارغ از ظرف عرضه این نظرها، آن چه در همه مطالب می توان مشاهده کرد، جدیت و دغدغه مشترک شاعران و نویسندگان در موضوع ادغام موسسات زیرمجموعه معاونت فرهنگی است که نشان دهنده اهمیت موضوع است.

حال، مروری اجمالی خواهیم داشت به برخی از این اظهارنظرها تا ببینیم در کنار ادعای نافرجام بودن طرح تجمیع فعالیت موسسات از سوی برخی افراد، چه کسانی با چه جایگاه علمی و ادبی انجام این کار را به سود آینده این بخش از فرهنگ می دانند. همچنین چگونه می توان از آسیب های احتمالی این طرح کاست و چگونه می توان بر آورده های ادبی و فرهنگی این طرح افزود؟

کاظمی: شعر و ادبیات داستانی نیازمند حمایت جدی دولت است

محمدکاظم کاظمی، شاعر، منتقد و پژوهشگر ادبی، نسبت به ادغام موسسات واکنش نشان داده و می گوید: تجربه 30 ساله گواه این است که شعر یک خطه رشد نخواهد کرد؛ مگر این که در کنار استعداد و توانایی فطری شاعران، تشکل ها و نهادهای ادبی نیرومندی هم وجود داشته باشند و به طور مستمر کار کنند.

دبیر علمی یازدهمین جشنواره بین المللی شعر فجر در این باره می افزاید: بنیاد شعر و ادبیات داستانی در طول دوره فعالیت خود از نهادهای نیرومند و تاثیرگذار بوده است؛ هرچند با نیروی انسانی کم شمار و امکاناتی که در قیاس با برنامه های این بنیاد بسیار نبود. برگزاری جشنواره های شعر فجر و پروین، حمایت از انجمن های ادبی و برگزاری کارگاه های آموزشی در شهرهای مختلف و پایگاه بزرگ (مجازی) نقد شعر، بخشی از فعالیت های مؤثر آن در حوزه شعر بوده است که من خبر دارم.

محمدکاظم کاظمی، شاعر

وی ادامه می دهد: اینک قرار است فعالیت های بنیاد در کنار دو موسسه دیگر معاونت فرهنگی ارشاد تجمیع شود. بارها در این چند سال از سوی شاعران و نویسندگان دور از مرکز، مطالبه ای برای تشکیل دفترهای نمایندگی بنیاد در شهرهای دیگر بیان شده است و حالا برای کسانی که سال ها نقش این نهاد در پرورش و ترقی شعر این مملکت و بلکه سراسر قلمرو زبان فارسی را دیده اند و اثرات آن ها را در نسل های پیاپی قلم به دستان جوان به خوبی حس کرده اند، باید منتظر باشند که پس از ادغام بنیاد در مؤسسه جدید، جایگاه ادبیات در آن مجموعه چه خواهد بود؟

کاظمی خاطرنشان می کند: می توانیم انتظار داشته باشیم که در آن صورت و با تمرکز فعالیت های مرتبط این سه موسسه که قرار است آن را مدیری جوان و با دانش اداره کند، میان بخش های چندگانه آن داد و ستد بهتری صورت گیرد. مثلاً می توانیم انتظار داشته باشیم که کتاب های شعر و داستان از این پس حامی نیرومند و متمرکزی خواهند داشت. صد البته این را باید گفت که ادبیات چیزی نیست که بدون این نهادها، بتواند نیرومند بماند.

بایرامی: مباد که آشیانه ادبیات گزند ببیند

محمدرضا بایرامی، نویسنده مردگان باغ سبز و برنده جایزه های کبرای آبی و خرس طلایی از کشور سوئیس اظهار نظر درباره آینده ادبیات در روند ادغام را با این عبارت آغاز می کند: علاقه بسیاری از نویسندگان به ادبیات داستانی ریشه در نامتعین و نامتعارف بودن این هنر دارد. بنابراین موقعیتی که تعادل یک ساختار و سیستم را با هدف نوزایی به هم می ریزد همواره برای ما نویسندگان چالشی دوست داشتنی است و این همان فضای دراماتیکی است که در سرشت داستان نهفته است.

محمدرضا بایرامی، نویسنده

دبیر یازدهمین دوره جایزه ادبی جلال آل احمد در ادامه می گوید: با این اشاره ، هرگز قصد القای این را ندارم که الزاما به همریختگی ساختار هر چیز موجب بروز پدیده ای ارزشمندتر و پویاتر از پدیده قبل خواهد شد. بلکه از آن جهت به نوزایی در ساختار موسسات امیدوارم که در تمثیل ها و بیان قدما به آن پرداخته شده است. ضرب المثل: کار را به کاردان باید سپرد

وی می گوید: در مشورتی که با بنده شد مثل هر پوینده راه و عاشق ادبیات، ابتدا دلم لرزید که مبادا بنیاد این آشیانه کوچک باقی مانده برای ادبیات و ادیبان نیز در مسیر ادغام گزند یابد؟! اما با توضیحاتی که آقای دکتر جوادی دادند، امیدوار شدم که در طینت ادغام یا همان ساماندهی، درایت و دانش فرهنگی نقش آفرین است.

عباسی: داستان ایرانی نیازمند توجه بیشتر مسئولان فرهنگی

شهریار درباره موضوع ساماندهی عباسی این گونه اظهار نظر می کند: سال گذشته در اختتامیه جایزه جلال آل احمد به دکتر جوادی (معاون امور فرهنگی وزیر ارشاد) گفتم بازار کتاب و داستان ایرانی رهاست، ترجمه های بی رویه داستان ایرانی را خفه کرده و حمایتی از داستان نویسی ایرانی نمی شود. سینمای ایران سالیان طولانی در اختیار فیلم ایرانی است مطمئن باشید پیشرفت داخلی و خارجی سینمای ایران مدیون حمایتی است که سینما از فیلم ایرانی می کند. بنابراین نظر من با ادغام موسسات منفی است؛ مگر مدیری که می خواهید بر آن مجموعه بگمارید تلاش کند تا همه ما اهالی ادبیات با نگرش های مختلف را به این اطمینان برساند که در موسسه جدید چیزی از جایگاه شاعران و نویسندگان نسبت به روزگار فعالیت بنیاد کم نخواهد شد.

شهریار عباسی، نویسنده

دبیر دهمین جایزه ادبی جلال آل احمد در این باره می افزاید: آقای جوادی در مورد آینده ادبیات داستانی و شعر در موسسه جدید گفته که هیچ فعالیتی از این مجموعه حذف نخواهد شد. ما هم به این قول ایشان اطمینان خواهیم داشت و به نیروی جوانی آقای دهقانکار در مدیریت موسسه فراگیر و نیز آقای جلالی در حوزه ادبیات هم امیدوار هستیم.

برگزیده جایزه ادبی جلال آل احمد همچنین می گوید: ناشران هم به مسئله کتاب و ترجمه به دلیل اقتصادی بودنش نگاهی دیگر دارند، مردم ما هم متاسفانه شیفته آن سو هستند و داستان ایرانی را نمی خوانند. امیدوارم ادغام این موسسات موجب نگاه تازه ای به کتاب، ادبیات و داستان ایرانی شود.

حنیف: سکان موسسه جدید را به اهالی فرهنگ بسپارید

محمد حنیف، نویسنده و پژوهشگر ادبی، چندی پیش طی یادداشتی، نظرات خود را درباره ادغام موسسات نوشته بود: امیدوارم در روند ادغام این موسسات، به وظایف بنیاد و خانه کتاب، نگاه نمایشگاهی نشود. که در آن صورت، بعد از چند سال، جز ویترینی از آن ها باقی نخواهد ماند. مگر طی این سال ها کم دیده ایم طرح هایی که با اهدافی دهان پرکن مطرح شده اند و حتی بارقه ای از امید در دل ها روشن کرده اند، اما در نهایت نه تنها راهی نوین نگشاده اند، که فرسنگ ها نیز از آنچه بوده اند عقب نشینی کرده اند.

محمد حنیف، نویسنده

حنیف می افزاید: ادغام موسسات زیرمجموعه معاونت فرهنگی منجر به رستگاری نمی شود، مگر آنکه مدیرانی هدایت آن را به عهده بگیرند که همچون پیش، در جایگاه درست خود نشسته باشند، پیشینه ادبیات داستانی قابل دفاعی داشته باشند، داستان نویسان را با آثارشان بسنجند، نه با عقاید و سمت و سوی سیاسی شان، همچنان قاطع، در عین حال بی کینه باشند. همه جانبه نگر، منظم و پرکار و شجاع و در عین حال وفادار و متعهد به ادبیات باشند. و بالاخره کتاب داستان را برای خود ادبیات داستانی و مخاطبان آن بخواهند، نه برای تزئین و گذاشتن پشت ویترین نمایشگاه های فرهنگی که امیدوارم مدیران جوان مجموعه جدید چنین باشند که موجب دلگرمی اهالی ادبیات باشند.

دهقان: بنیاد شعر و ادبیات داستانی بنیاد همه شعرا و داستان نویسان ایرانی است

این در حالی است که احمد دهقان از نویسندگان صاحب نام کشور نیز در مراسم تودیع مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی و معرفی سرپرست جدید این موسسه به چالش های پیش روی ادغام موسسات پرداخته بود. وی عقیده دارد: عنوان بنیاد شعر و ادبیات داستانی گویای همه چیز هست؛ به دلیل اینکه در کشوری هستیم که اقوام مختلفی در آن زندگی می کنند، اما همه زیر پرچم ایران هستیم و در شهرستان ها مراکز مختلف ادبی کارهایی انجام می دهند، اما بنیاد شعر و ادبیات داستانی نهادی بالاتر از همه این هاست.

احمد دهقان، نویسنده

این نویسنده با پرداختن به این موضوع که یکی از کارهایی که در بنیاد انجام شد، اما دیده نشد دوره های آل جلال است می گوید: در این دوره ها از همه ایران جوانان مستعد جمع می شدند و به رایگان چند روز آموزش می دیدند. حتی از دورترین مسافت می آمدند تا در این دوره ها شرکت کنند. این بنیاد از ابتدای مسیر به اینجا و امروز رسیده است و امیدوارم در روند ساماندهی، پرچم ادبیات ایران زمین همواره بالای سر آن باشد؛ زیرا این مجموعه، بنیادِ همه شعرا و همه داستان نویسان ایرانی است و باید همه به آن افتخار کنند.

خالق رمان سفر به گرای 270 درجه ابراز امیدواری کرد: با توجه به شناختی که از دکتر جوادی دارم، با انتخاب دکتر ایوب دهقانکار که مدیری جوان و صاحب ایده است، باید منتظر اتفاقات خوبی برای ادبیات کشورمان باشیم.

زاهدی مطلق: به موفقیت موسسه جدید یقین دارم

ابراهیم زاهدی مطلق نیز که زمانی عهده دار معاونت داستان بنیاد شعر و ادبیات داستانی بوده در پاسخ به پرسشی درباره میزان رضایتمندی اهالی ادبیات از طرح ساماندهی موسسات می گوید: در دوره ای که موضوع ادغام یا به عبارتی ساماندهی موسسات از سوی معاونت امور فرهنگی در مراحل نخست پیگیری بود به همراه چند تن از پیشکسوتان و صاحب نظران ادبیات به معاونت فرهنگی برای تبادل نظر دعوت شدم. در این جلسه با توجه به توضیحات معاون امور فرهنگی وزارت ارشاد پیرامون برنامه مدون و هدفمندی که برای این طرح ترسیم شده، همه ما که در جلسه حضور داشتیم برای این اتفاق اقناع شدیم.

وی درباره جایگاه شعر و ادبیات داستانی در موسسه جدید افزود: تا پیش از این، مدیریت بنیاد شعر و ادبیات داستانی ناگزیر بود علاوه بر تمرکز بر مسائل مربوط به شعر و داستان و امور اجرایی جشنواره ها و جایزه های ادبی، به مواردی نظیر حقوق و امور پرسنلی و موارد مالی، اداری و اجرایی نیز بپردازد؛ ولی در موسسه جدید، قرار است برای ادبیات، کتاب، نمایشگاه و امور مالی و اجرایی مدیران و بخش های مجزایی در نظر گرفته شود که باعث دقت و تمرکز هر بخش بر امور محوله شود.

ابراهیم زاهدی مطلق، نویسنده و روزنامه نگار

برگزیده جایزه کتاب سال دفاع مقدس در بخش دیگری از صحبت هایش به عیار مدیران فرهنگی وزارت ارشاد اشاره کرده و می گوید: ابتدا که زمزمه هایی از طرح ادغام موسسات مطرح شد، من به دلیل نگرانی هایی که داشتم جزو منتقدان این طرح بودم. این نگرانی هم از دلبستگی وافر من به ادبیات نشات می گرفت. ولی در حال حاضر بسیار امیدوار به آینده هستم که در انتظار کتاب و ادبیات داستانی کشورمان است. دلیل این اطمینان خاطر و امیدواری هم انتخاب آقای دهقانکار به عنوان شخصیت فرهنگی و دانشگاهی در مدیریت موسسه جدید، به اهالی ادبیات دلگرمی دادند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
جلسه 828 شورای عالی انقلاب فرهنگی عصر سه شنبه 27 خردادماه 1399 به ریاست حجت الاسلام والمسلمین دکتر حسن روحانی رئیس جمهور و با حضور حجت الاسلام والمسلمین ابراهیم رئیسی رئیس قوه قضائیه، دکتر محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی و اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی به صورت حضوری و مجازی برگزار شد.

به گزارش مرکز خبر شورای عالی انقلاب فرهنگی، دکتر سعیدرضا عاملی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی ضمن عرض تسلیت شهادت امام جعفر صادق(ع) در تشریح علت تأخیر در برگزاری جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: آخرین جلسه شورا 29 بهمن 98 برگزار شد و اولین مورد مبتلا به کرونا در کشور نیز 30 بهمن اعلام شد که باعث شد کشور وارد سازوکار خاصی شود و البته این شرایط همچنان ادامه دارد.

دکتر عاملی با بیان این مطلب که برای برگزاری جلسات شورا تدبیری اندیشیده شد که برخی از اعضا به صورت حضوری و برخی نیز به صورت نیمه حضوری در این جلسه حضور داشته باشند، گفت: امیدواریم با این سازوکار جلسات شورای عالی انقلاب فرهنگی به صورت منظم برگزار شود.

تأیید برنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 1399
وی در تشریح مصوبات این جلسه گفت: برنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 1399 در دو ظرفیت حوزه فرهنگ و حوزه علم و فناوری در سه بخش در حوزه علم و فرهنگ به صورت اسناد سیاستی، امور اجرایی شورا و گزارشات نظارتی که در صحن شورا باید ارائه شود، تدوین شده است که در این جلسه ضمن بیان ملاحظاتی در خصوص اولویت سنجی دستورات، دادن اختیارات نظارتی کامل به دبیرخانه در اصلاح روندها در صورت مواجه با مشکل و زیاد بودن سرفصل های پیشنهادی مورد تایید اعضاء شورای عالی قرار گرفت.

دکتر عاملی: یکی از نقص های سیاستگذاری و قانونگذاری که در شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجلس شورای اسلامی وجود دارد این است که اکثر مصوبات در قالب طرح است

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: بعضی از اعضاء بر اهمیت گزارش اقدامات صورت گرفته نسبت به مصوبات شورا در صحن شورای عالی تأکید داشتند و بعضی دیگر بر اکتفاء به گزارش های کتبی تأکید می کردند، در عین حال ارائه گزارشی که منتهی به راهبرد جدید شود را لازم می دانستند.
دکتر عاملی در تشریح برنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 1399 گفت: مزیتی که این برنامه دارد این است که برای اولین بار مسیر ایجاد لایحه در شورا فراهم شده است.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان این مطلب که یکی از نقص های سیاست گذاری و قانون گذاری که در شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجلس شورای اسلامی وجود دارد این است که اکثر مصوبات در قالب طرح است، افزود: با توجه به اینکه تعداد لوایح کم است طرح از درون دبیرخانه شورای عالی و مجلس شورای اسلامی شکل می گیرد و پیشنهاد می شود و در ادامه فرآیند تصویب را طی می کند.

95 درصد مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در قالب طرح است
وی با اشاره به اینکه 95 درصد مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز در قالب طرح است ادامه داد: با توجه به اینکه به شورای عالی نقد می شود که مصوباتش اجرایی نمی شود این سازوکار را پیشنهاد دادیم تا مسیر مصوبات از ذی نفع آغاز شود تا انگیزه بیشتری نسبت به اجرا پیدا کند.

دکتر عاملی در تشریح علت اجرایی نشدن مصوبات شورا، گفت: یکی از علت ها این است که دستگاه ذی نفع در تدوین مصوبه نقش کمرنگی دارد، که پیشنهاد شد دستگاه ذی نفع پیشنهادات خود را در قالب لایحه به دبیرخانه شورای عالی ارائه دهد و در صحن شورا هم دفاع کند، البته لازم به ذکر است که لایحه دست کار کارشناسی را نمی بندد.

وی با اشاره به ماده 3 آیین نامه داخلی شورای عالی انقلاب فرهنگی مبنی بر اینکه دبیر شورا موظف است برنامه سالیانه شورا را در اول سال مشخص کند و به تصویب اعضا برساند، ابراز امیداواری کرد: این سازوکار که بر پایه لایحه و طرح تنظیم شده است مسیر اجرایی شدن مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی را تسهیل کند.
ضرورت باز مهندسی حکمرانی فرهنگی و انجام آمایش فرهنگی
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: موضوع آمایش فرهنگی کشور و اصلاح نظام حکمرانی فرهنگی به عنوان یکی از برنامه های حوزه فرهنگ در برنامه های شورای عالی در سال 1399 قرار گرفته است و مقرر شد که در قالب لایحه در شورای عالی انقلاب فرهنگی طرح شود.

دکتر عاملی گفت: در برخی از موضوعات فرهنگی بیش از 30 متولی داریم و نهایتاً هم مشخص نیست چه کسی باید پاسخگو باشد

وی افزود : ما در برخی از موضوعات فرهنگی بیش از 30 متولی داریم و نهایتاً هم مشخص نیست چه کسی باید پاسخگو باشد مانند موضوعات مرتبط با قرآن کریم و امور مرتبط با مساجد.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه نیاز به یک ساماندهی در حوزه فرهنگی داریم، اظهار داشت: باید مأموریت هدایت و راهبری موضوعات فرهنگی به یک یا دو دستگاه خاص محول شود که بتوانیم کار را از دستگاه های مشخصی پیگیری کنیم و این یکی از عناوین لوایح شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 99 است.
واگذاری تدوین موضوعات برنامه پنج ساله هفتم در حوزه فرهنگ و علم و فناوری به یک کمیته تلفیق
دکتر عاملی ادامه داد: وظیفه تدوین موضوعات مرتبط با برنامه پنج ساله هفتم در حوزه فرهنگ و علم و فناوری به یک کمیته تلفیق واگذار شده، که بتواند برنامه را با توجه به نگاه فراقوه ای و فراسازمانی شورای عالی انقلاب فرهنگی تدوین و در صحن شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب برساند.
دکتر عاملی افزود: زیرساخت اصلی برنامه های سال 99 و از این به بعد شورای عالی انقلاب فرهنگی بیانیه گام دوم مقام معظم رهبری مدظله العالی است و همچنین تدوین برنامه پنج ساله هفتم در حوزه علم و فناوری و فرهنگ بر پایه بیانیه گام دوم خواهد بود.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه ما با یک سند مرجع به نام بیانیه گام دوم مواجه هستیم که هفت راهبرد اساسی در آن تدبیر شده است، خاطر نشان کرد: این بیانیه یک نگاه یکپارچه به نظام برنامه ریزی دارد.

وی با اشاره به فرمایش مقام معظم رهبری مدظله العالی در یکی از بیاناتشان در سوم فروردین سال 99 مبنی بر اینکه "قدرت و قوت ایران منوط به قدرت و قوت در حوزه های مختلف اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و نظامی و... است"، گفت: علم و فناوری موضوعی یکپارچه است که نیازمند توان چندبخشی و نگاه چند رشته ای است و این موضوع در برنامه سال 99 شورای عالی انقلاب فرهنگی تدوین شده است.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه جلسه امروز یک مصوبه اجرایی هم داشت، گفت: شورای هنر یکی از شوراهای تخصصی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی است که شورای بسیار مهمی برای سیاست گذاری و برنامه ریزی و نظارت در حوزه های مختلف هنر است.
انتخاب رئیس و نمایندگان شورای عالی انقلاب فرهنگی در شورای هنر
وی با اشاره به این نکته که شورای هنر از سال 88 تعطیل بوده که مجدداً امسال احیا شد افزود: در جلسه امروز مصوب شد، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی عهده دار ریاست شورای هنر باشد.

دکتر عاملی در پایان با اشاره به اساسنامه شورای هنر، که مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز است، افزود: در جلسه امروز جناب حجت الاسلام والمسلمین دکتر احمد واعظی و حجت الاسلام والمسلمین دکتر حمید پارسانیا و دکتر محمدعلی کی نژاد بعنوان نمایندگان شورای عالی انقلاب فرهنگی در شورای هنر انتخاب شدند.

لینک خبر :‌ شورای عالی انقلاب فرهنگی
دبیر شورای عالی انقلاب در جلسه 828 شورای عالی انقلاب فرهنگی با حضور رؤسای سه قوه، 95 درصد مصوبات این شورا را در قالب طرح عنوان کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۸

به گزارش حوزه دانشگاهی گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان ، جلسه 828 شورای عالی انقلاب فرهنگی عصر سه شنبه 27 خردادماه 1399 به ریاست رئیس جمهور و با حضور حجت الاسلام والمسلمین ابراهیم رئیسی رئیس قوه قضائیه، محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی و اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی به صورت حضوری و مجازی برگزار شد.

سعیدرضا عاملی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی ضمن عرض تسلیت شهادت امام جعفر صادق (ع) در تشریح علت تأخیر در برگزاری جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: آخرین جلسه شورا 29 بهمن 98 برگزار شد و اولین مورد مبتلا به کرونا در کشور نیز 30 بهمن اعلام شد که باعث شد کشور وارد سازوکار خاصی شود و البته این شرایط همچنان ادامه دارد.

عاملی با بیان این مطلب که برای برگزاری جلسات شورا تدبیری اندیشیده شد که برخی از اعضا به صورت حضوری و برخی نیز به صورت نیمه حضوری در این جلسه حضور داشته باشند، گفت: امیدواریم با این سازوکار جلسات شورای عالی انقلاب فرهنگی به صورت منظم برگزار شود.

تأیید برنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 1399

او در تشریح مصوبات این جلسه گفت: برنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 1399 در دو ظرفیت حوزه فرهنگ و حوزه علم و فناوری در سه بخش در حوزه علم و فرهنگ به صورت اسناد سیاستی، امور اجرایی شورا و گزارشات نظارتی که در صحن شورا باید ارائه شود، تدوین شده است که در این جلسه ضمن بیان ملاحظاتی در خصوص اولویت سنجی دستورات، دادن اختیارات نظارتی کامل به دبیرخانه در اصلاح روند ها در صورت مواجه با مشکل و زیاد بودن سرفصل های پیشنهادی مورد تایید اعضاء شورای عالی قرار گرفت.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: بعضی از اعضاء بر اهمیت گزارش اقدامات صورت گرفته نسبت به مصوبات شورا در صحن شورای عالی تأکید داشتند و بعضی دیگر بر اکتفاء به گزارش های کتبی تأکید می کردند، در عین حال ارائه گزارشی که منتهی به راهبرد جدید شود را لازم می دانستند.

عاملی در تشریح برنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 1399 گفت: مزیتی که این برنامه دارد این است که برای اولین بار مسیر ایجاد لایحه در شورا فراهم شده است.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان این مطلب که یکی از نقص های سیاست گذاری و قانون گذاری که در شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجلس شورای اسلامی وجود دارد این است که اکثر مصوبات در قالب طرح است، افزود: با توجه به اینکه تعداد لوایح کم است طرح از درون دبیرخانه شورای عالی و مجلس شورای اسلامی شکل می گیرد و پیشنهاد می شود و در ادامه فرآیند تصویب را طی می کند.

او با اشاره به اینکه 95 درصد مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز در قالب طرح است ادامه داد: با توجه به اینکه به شورای عالی نقد می شود که مصوباتش اجرایی نمی شود این سازوکار را پیشنهاد دادیم تا مسیر مصوبات از ذی نفع آغاز شود تا انگیزه بیشتری نسبت به اجرا پیدا کند.

عاملی در تشریح علت اجرایی نشدن مصوبات شورا، گفت: یکی از علت ها این است که دستگاه ذی نفع در تدوین مصوبه نقش کمرنگی دارد، که پیشنهاد شد دستگاه ذی نفع پیشنهادات خود را در قالب لایحه به دبیرخانه شورای عالی ارائه دهد و در صحن شورا هم دفاع کند، البته لازم به ذکر است که لایحه دست کار کارشناسی را نمی بندد.

او با اشاره به ماده 3 آیین نامه داخلی شورای عالی انقلاب فرهنگی مبنی بر اینکه دبیر شورا موظف است برنامه سالیانه شورا را در اول سال مشخص کند و به تصویب اعضا برساند، ابراز امیداواری کرد: این سازوکار که بر پایه لایحه و طرح تنظیم شده است مسیر اجرایی شدن مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی را تسهیل کند.

ضرورت باز مهندسی حکمرانی فرهنگی و انجام آمایش فرهنگی

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: موضوع آمایش فرهنگی کشور و اصلاح نظام حکمرانی فرهنگی به عنوان یکی از برنامه های حوزه فرهنگ در برنامه های شورای عالی در سال 1399 قرار گرفته است و مقرر شد که در قالب لایحه در شورای عالی انقلاب فرهنگی طرح شود.

او افزود: ما در برخی از موضوعات فرهنگی بیش از 30 متولی داریم و نهایتاً هم مشخص نیست چه کسی باید پاسخگو باشد مانند موضوعات مرتبط با قرآن کریم و امور مرتبط با مساجد.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه نیاز به یک ساماندهی در حوزه فرهنگی داریم، اظهار داشت: باید مأموریت هدایت و راهبری موضوعات فرهنگی به یک یا دو دستگاه خاص محول شود که بتوانیم کار را از دستگاه های مشخصی پیگیری کنیم و این یکی از عناوین لوایح شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 99 است.

واگذاری تدوین موضوعات برنامه پنج ساله هفتم در حوزه فرهنگ و علم و فناوری به یک کمیته تلفیق

عاملی ادامه داد: وظیفه تدوین موضوعات مرتبط با برنامه پنج ساله هفتم در حوزه فرهنگ و علم و فناوری به یک کمیته تلفیق واگذار شده، که بتواند برنامه را با توجه به نگاه فراقوه ای و فراسازمانی شورای عالی انقلاب فرهنگی تدوین و در صحن شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب برساند.

عاملی افزود: زیرساخت اصلی برنامه های سال 99 و از این به بعد شورای عالی انقلاب فرهنگی بیانیه گام دوم مقام معظم رهبری مدظله العالی است و همچنین تدوین برنامه پنج ساله هفتم در حوزه علم و فناوری و فرهنگ بر پایه بیانیه گام دوم خواهد بود.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه ما با یک سند مرجع به نام بیانیه گام دوم مواجه هستیم که هفت راهبرد اساسی در آن تدبیر شده است، خاطر نشان کرد: این بیانیه یک نگاه یکپارچه به نظام برنامه ریزی دارد.

او با اشاره به فرمایش مقام معظم رهبری مدظله العالی در یکی از بیاناتشان در سوم فروردین سال 99 مبنی بر اینکه قدرت و قوت ایران منوط به قدرت و قوت در حوزه های مختلف اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و نظامی و غیره است، گفت: علم و فناوری موضوعی یکپارچه است که نیازمند توان چندبخشی و نگاه چند رشته ای است و این موضوع در برنامه سال 99 شورای عالی انقلاب فرهنگی تدوین شده است.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه جلسه امروز یک مصوبه اجرایی هم داشت، گفت: شورای هنر یکی از شورا های تخصصی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی است که شورای بسیار مهمی برای سیاست گذاری و برنامه ریزی و نظارت در حوزه های مختلف هنر است.

انتخاب رئیس و نمایندگان شورای عالی انقلاب فرهنگی در شورای هنر

او با اشاره به این نکته که شورای هنر از سال 88 تعطیل بوده که مجدداً امسال احیا شد افزود: در جلسه امروز مصوب شد، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی عهده دار ریاست شورای هنر باشد.

بیشتر بخوانید :

در آموزش عالی نیازمند یک سیاستگذاری فرهنگی با نگاه به فضای فیزیکی و مجازی هستیم بررسی ابعاد و آثار کرونا بر فعالیت های آموزش عالی کشور

عاملی در پایان با اشاره به اساسنامه شورای هنر، که مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز است، افزود: در جلسه امروز جناب حجت الاسلام والمسلمین دکتر احمد واعظی و حجت الاسلام والمسلمین دکتر حمید پارسانیا و دکتر محمدعلی کی نژاد بعنوان نمایندگان شورای عالی انقلاب فرهنگی در شورای هنر انتخاب شدند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
خیالمان راحت بود اگر هیچ چیز سر جایش نیست حداقل کتابی هست تا حواسمان را غرق در قصه های خودش کند مع الاسف کتاب هم جز کالا های لوکس قرار گرفته است و در سبد خانواده ها قرار ندارد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۲۸ سایت های دیگر : آقای خبر دیار آفتاب

گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو- هانیه مختاری؛ افزایش 2 تا 3 درصدی قیمت کتاب سبب فروش هرچه کمتر آن شده است. از آن طرف هم ناشران به دلیل گرانی و نبود کاغذ، در حال تعطیلی انتشاراتی خود هستند، مافیای کاغذ که از ابتدا کاغذ را با ارز دولتی خریداری می کنند، اما با قیمت دلار آزاد به دست تولیدکنندگان و مصرف کنندگان می رسانند، مسبب تعطیلی این انتشاراتی ها هستند.

خاطرات خوش روز های کودکی و شروع سال تحصیلی با بوی کتاب های نو و قفسه های پر از کتاب گوشه ی خانه هایمان، در ذهنمان تداعی میشود و آن هایی که دلار 4200 تومنی به جیب میزنند این عطر دل انگیز را گویا به فراموشی سپرده اند. کاهش فروش کتاب و کم شدن صفحات روزنامه ها نشان میدهد اوضاع وخیم است. به گفته ی معاون وزیر ارشاد دو نفر 24 میلیون یورو برای واردات کاغذ دریافت کرده اند که اصلا وجود خارجی ندارند و گویا شکایت هم آب در هاونگ کوبیدن است. اما سوال اینجا است که آیا کسی که ارز دولتی به آن ها داده است هم وجود خارجی ندارد؟

پای صحبت ناشران که مینشینی، متوجه میشوی این قصه سری دراز دارد. فروشندگان میگویند اصلا بحث گرانی کاغذ نیست، مشکل از چاپ و نشر است یعنی اگر مشکلات چاپ و نشر کم شود متقاضی برای خرید کتاب زیاد می شود و در نتیجه فروش بالا میرود و همچنین قیمت کاغذ هم افزوده میشود با این حال دولت ترجیح میدهد بازار فروش راکد باشد تا اینکه قیمت ها بالاتر از این برود. با این وجود که با این قیمت ها، فروش کتاب باز هم به ضرر دولت نیست!

کوچه خیابان های ظهیر الاسلام هم حرفایی برای گفتن دارند. مشکل کمبود کاغذ نیست. مشکل قیمت سرسام آورش است. طبق اقدام وزارت فرهنگ ارشاد اسلامی براساس میزان کتابی که هر ناشر در طول هر سال منتشر می کند و در خانه کتاب به ثبت می رسد، سهمیه مشخصی از کاغذ یارانه ای برای ناشران در نظر می گیرد. بر این اساس مشاهده میشود برای برخی از ناشران این سهمیه تنها 2 درصد از نیازهایشان را رفع میکند و این باعث میشود آن ها برای جبران کمبود هایشان رو به کاغذ با قیمت آزاد بیاورند و همین موجب افزایش قیمت کتاب هایشان میشود.

قصه ی پر غصه ی واردات
سیدحسن میرباقری، رئیس انجمن واردکنندگان کاغذ و مقوا، اما معتقد است که افزایش قیمت اخیر در بازار کاغذ واقعی نیست و حباب است. او می گوید: این افزایش قیمت به دلیل تاخیری است که در اختصاص ارز 4200 تومانی پیش آمده است، تصور می کنم به محض رسیدن کاغذ های خریداری شده با دلار 4200 تومانی به ایران این افزایش قیمت از بین برود.

میرباقری ضمن اظهار امیدواری نسبت به پایین آمدن قیمت کاغذ در بازار با ترخیص کالا های وارد شده از گمرک گفت: نوسانات بازار دلار خواه ناخواه تاثیر خود را روی بازار کاغذ نیز نشان می دهد.

میرباقری همچنین گفته است: حجم قابل توجهی از کاغذ هایی که با ارز 4200 تومانی خریداری شده اند، هنوز وارد کشور نشده است، به هر حال فردی که ارز را گرفته و برای طرف خارجی حواله کرده است، به هدف خود رسیده، اما هنوز بار ها نیامده است. بالاخره باید مشخص شود محموله ها کجاست؟ بانک ها برای پرداخت ارز 4200 تومانی مدارک لازم را جمع آوری کرده اند. با همین مدارک می توان پیگیر ورود کالا ها به کشور بود. ورود این کالا ها به بازار می تواند آرامش نسبی را برگرداند.

دوربین، رو به کتاب دوستان
کمی آن طرف تر، اما متقاضیان این بازار راکد، مجبور می شوند به نسخه های دیجیتالی کتاب ها رو بیاورند. دردی سنگین و غمبار که در مقابل تحمل قیمت های کتاب طاقت فرساتر نیست...
افرادی هم هستند که رو به کتاب های دسته دوم خیابان انقلاب آوردند، زیر لب هم از قیمت های حبابی این روز ها یاد میکنند... نمیدانم بازار خرید و فروش است، است یا کف و صابون.

ما نیز سالهاست به انتظار روند کاهشی تمام محصولاتی که گران شده است نشسته ایم. افسوس که شتر در خواب بیند پنبه دانه...

حالا که این روز ها صحبت از فقر فرهنگی است باید توجه به عرصه ی کتاب و کتابخوانی بیش از پیش باشد به طوریکه هیچ یک از اقشار جامعه این فشار متحمل شده را حس نکنند و با خیال راحت بار علمیشان را سنگین تر کنند. اما اندکی واکاوی در این عرصه گویای این است که کسی توجهی به گرانی این کالا و پیامد های منفی اش ندارد و هر کسی به نوعی از زیر بار مسئولیت شانه خالی میکند و پیدا کردن مافیای کاغذ کار حضرت فیل است.

خیالمان راحت بود اگر هیچ چیز سر جایش نیست حداقل کتابی هست تا حواسمان را غرق در قصه های خودش کند مع الاسف کتاب هم جز کالا های لوکس قرار گرفته است و در سبد خانواده ها قرار ندارد و مطالعه فقط در بین شمار اندکی از ایرانیان جریان دارد و حتی بسیاری از دانش آموزان و دانشجویان نیز جز کتاب درسی، مطالعه دیگری ندارند.

امید است روزی نرسد که بوی خوش کتاب به فراموشی سپرده شود و در بازار ناشران فاصله ی تامین و خرید حل شود تا دوباره آرامش به این حوزه باز گردد و این کالای به اصطلاح طلای سفید هم، کنار طلای زرد نرود.

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجو
از اول تیرماه قرار است سینما ها آغاز به کار کنند، اما همچنان نحوه اکران فیلم ها مشخص نیست
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱

شکیبا افخمی راد/ شهرآرانیوز - سینما های ایران قرار است از فردا آغاز به کار کنند؛ سینما های مشهد نیز چندین روز است که دست به کار شده اند و با ضدعفونی سالن های سینما خود را برای فصل تازه اکران آماده می کنند. همچنین پردیس سینمایی اطلس از روز گذشته بلیت فروشی آنلاین فیلم های سینمایی را در سایت سینما تیکت آغاز کرده است.

اما در یکی دو روز گذشته انتشار اخبار ضد و نقیض درباره اکران فیلم های سینمایی از اول تیر مخاطبان را سردرگم کرده است.

رسول صدرعاملی تهیه کننده فیلم سینمایی شنای پروانه ، به دلیل برآورده نشدن انتظاراتش و فراهم نشدن تمهیداتی که برای نمایش فیلمش به او وعده داده شده بود از نمایش شنای پروانه در این روز ها منصرف شده است.

صدرعاملی در گفتگو با ایسنا در این باره گفته است: طی دو هفته گذشته جلساتی با آقای انتظامی رئیس سازمان سینمایی، دکتر حناچی شهردار تهران و اعضای هیئت مدیره خانه سینما برای فراهم آوردن شرایط اکران داشتیم تا حمایت جدی از اکران این دو فیلم (شنای پروانه و خوب، بد، جلف 2) انجام شود، اما حالا که کمتر از چند روز به اکران فیلم باقی مانده است، هیچ خبری از حمایت ها نیست بنابراین با توجه به اینکه هیچ کدام از قرار ها به سرانجام نرسیده است، فعلا از اکران فیلم معذوریم. او همچنین خاطرنشان کرده است: سینماداران بدون هماهنگی با ما سایت بلیت فروشی را باز کرده اند، در حالی که هیچ کدام از قول و قرار هایی که طی دو هفته گذشته به ما داده شده، عملی نشده است.

اکران 10 فیلم به جای 2 فیلم
بنا به گفته های این تهیه کننده قرار بوده تنها دو فیلم خوب بد جلف 2 و شنای پروانه به مدت سه هفته اکران شوند، اما بلیت فروشی فیلم های دیگر از جمله آثاری که در روز های پیش از تعطیلی سینما ها اکران شده بودند آغاز شده است. فیلم های چهل و هفت به کارگردانی احمد اطراقچی، عطر داغ اثر علی ابراهیمی، یادم تو را فراموش ساخته علی عطشانی و بی وزنی به کارگردانی مهدی فرد قادری، 4 فیلمی هستند که در روز های پایانی بهمن اکرانشان را در سینما ها آغاز کردند و گویا قرار است با بازگشایی سینما ها به اکرانشان ادامه دهند. علاوه بر این فیلم ها برخی رسانه ها از اکران فیلم های خروج ساخته ابراهیم حاتمی کیا و طلا اثر پرویز شهبازی که به عنوان آغازگران نمایش آنلاین در سینمای ایران لقب گرفته اند، خبر داده اند. اتفاقی که باعث انتقاد های زیادی شده است. نیما حسنی نسب منتقد سینما دراین باره در صفحه اینستاگرامش نوشته است: اگر فیلم هایی که به بهانه کرونا و تعطیلی سینما ها به صورت آنلاین پخش شدند و برای تماشایش در پلتفرم ها مجازی بلیت فروختند، با بازگشایی سینما ها اکران آنلاین شوند پس اکران آنلاین یعنی کشک. یعنی باز همه چیز مثل همیشه جعلی و بی ریشه و سرکاری بوده و برای تأمین تداوم منافع یک گروه و اسامی و سهامی خاص و عام در سینمای نزار ایران کماکان بر روی یک پاشنه می چرخد، پاشنه هرج ومرج، زد و بند و نظام تولید و پخش مافیاطور. از دیگر فیلم هایی که گفته شده از اوایل تیرماه روی پرده می روند زیرنظر اثر مجید صالحی و جهان با من برقص ساخته سروش صحت هستند. این دو فیلم از روز های آغازین دی ماه 98 روی پرده سینما ها رفته بودند و در دوران تعطیلی سینما ها نیز به ترتیب در اکران آنلاین و سینما ماشین به نمایش گذاشته شدند.
اعلام اسامی تمام این فیلم ها درحالی است که در مصوبه اعلام شده به سینما ها تنها از نحوه اکران دو فیلم خوب بد جلف 2 و شنای پروانه یاد شده است. براساس آن نیز این دو فیلم در سینما های دارای بیش از 7 سالن در تهران در چهار سالن و در شهرستان ها نیز در سه سالن نمایش اجازه اکران خواهند داشت و همچنان معلوم نیست دیگر فیلم ها که تعدادشان نیز کم نیست چگونه قرار است در سالن های باقی مانده نمایش داده شوند. دیگر نکته درخور توجه اکران سه فیلم در بخش هنر و تجربه است. بنا بر اعلام روابط عمومی موسسه هنر و تجربه، با صدور مجوز فعالیت مجدد سینما ها پس از بحران کرونا و آغاز اکران فیلم ها از اول تیرماه، موسسه هنر و تجربه نیز اکران فیلم های خود را با ظرفیت محدود از سر می گیرد. بر این اساس فیلم سینمایی یلدا به کارگردانی مسعود بخشی و تهیه کنندگی علی مصفا و مستند جایی برای فرشته ها نیست به کارگردانی سام کلانتری و تهیه کنندگی حامد شکیبانیا فیلم های جدیدی هستند که اکران خود را از اول تیرماه در سینمای هنر و تجربه آغاز می کنند. همچنین مستند صحنه هایی از یک جدایی به کارگردانی و تهیه کنندگی وحید صداقت که از 27 بهمن روی پرده سینما های هنر و تجربه رفته بود، ادامه اکران خود را دنبال می کند. نمایش فیلم های هنر و تجربه نیز درحالی قرار است آغاز شود که در سینما ها کوچک ترین سالن ها به این فیلم ها اختصاص داده می شود که شاید در شرایط این روز ها چندان فضای مناسبی نباشند.

حواشی ایجاد شده برای شنای پروانه
نبود تبلیغات و اطلاع رسانی درست برای اکران دو فیلم شنای پروانه و خوب، بد، جلف 2 از دیگر موضوعاتی است که صدرعاملی به آن ها به عنوان وعده های محقق نشده سازمان سینمایی و شهرداری تهران اشاره کرده است. او در این باره گفته است: قرار بود شهرداری تهران یک حمایت جدی برای اطلاع رسانی فیلم ها داشته باشد، مثلا در میادین شهر ها گیشه های نمادین نصب کند و از سوی دیگر هنرمندان نیز با همکاری خانه سینما برای تبلیغات فیلم ها همکاری کنند تا بتوانیم طبق پروتکل های بهداشتی ظرفیت پنجاه درصدی سالن ها را پر کنیم و همچنین انجمن سینماداران هم هزینه پنجاه درصد تبلیغات فیلم ها را برعهده بگیرد. این تمهیدات برای این بود که علاوه بر پروتکل های بهداشتی مردم به سینما ها بیایند تا به امرار معاش خانواده سینما که فقط عوامل پشت و جلوی دوربین نیستند نیز کمک شود. با توجه به این شرایط تهیه کننده شنای پروانه به کارگردانی محمد کارت از تماشاگرانی که در انتظار اکران این فیلم بودند نیز عذرخواهی و اظهار امیدواری کرد که هر چه زودتر این فیلم در شرایط مناسب اکران شود. انصراف شنای پروانه درحالی است که با توجه به قوانین و صحبت های اخیر معاون نظارت سازمان سینمایی هر فیلمی از اکران انصراف دهد تا 6 ماه فرصت نمایش نخواهد داشت. به این ترتیب در صورت قطعی شدن این اتفاق، شنای پروانه در بهترین حالت زمستان امسال می تواند روی پرده برود. از سوی دیگر این فیلم که به عنوان اثر برگزیده تماشاگران در سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر انتخاب شده بود این روز ها با حاشیه دیگری نیز روبه رو شده است. آن هم شکایت همسر وحید مرادی یکی از گنده لات های تهران از سازندگان شنای پروانه است. او با حضور در خانه سینما از تهیه کننده و کارگردان فیلم به علت کپی برداری از شخصیت همسرش شکایت کرده و گفته است: نمی گذارم این فیلم قاتل دوم شوهرم باشد. انصراف شنای پروانه و حواشی ایجاد شده برای این فیلم درحالی است که برخی سینما ها بلیت فروشی این اثر را آغاز کرده اند و هنوز سازمان سینمایی نیز به این انصراف واکنشی نشان نداده است. همچنین هنوز مشخص نیست سینما هایی که در روز های اخیر به ضدعفونی کردن سالن های خود مشغول بوده اند درنهایت با چه ترکیبی قرار است آغاز به کار کنند. قطعا اکران تعداد زیادی فیلم در سالن های سینما ها حتی با وجود 50 درصد ظرفیت سالن ها می تواند باعث شلوغی راهرو ها و ورودی سینما ها به ویژه با وجود نیمه بها بودن بلیت ها در سه روز آغازین شود که این اتفاق چندان با پروتکل های بهداشتی مطابقت ندارد.

لینک خبر :‌ شهرآٰرا نیوز
مرجانه گلچین: سلبریتی ها کمی به خودشان بیایند.بازیگر سریال زوج یا فرد گفت: امیدوارم تعطیلی پروژه های سینمایی به بازیگرانی که همواره روی پرده بودند شوک وارد کرده و به آنها یادآوری کند که کمی وضعیت بازیگران کم کار را درک کنند
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱

تحریریه زندگی آنلاین : بازیگر سریال زوج یا فرد گفت: امیدوارم تعطیلی پروژه های سینمایی به بازیگرانی که همواره روی پرده بودند شوک وارد کرده و به آنها یادآوری کند که کمی وضعیت بازیگران کم کار را درک کنند، امیدوارم این بازیگران کمی احساس بازیگرانی که سال ها در خانه بوده اند را تجربه کنند. مرجانه گلچین پیرامون تغییرات احتمالی تأثیر حضور سلبریتی ها در سینمای پساکرونا بعد از بازگشایی سینماها گفت: واقعیت امر دوران قرنطینه بدون شک در فرهنگ جامعه تاثیرگذار بوده و بسیاری از افراد را به مطالعه بیشتر، همنشینی با خانواده و تماشای آثار مختلف سینمایی ترغیب کرده اما واقعیت امر نمی توانیم خوش بین باشیم که سینمای بعد از کرونا در روند انتخاب بازیگران خود تغییر خاصی نماید. وی در همین راستا ادامه داد: مشکلات پیرامون انتخاب بازیگران و یا محدودیت در حضور بازیگران سینما مشکلی نیست که امروز به وجود آمده باشد و مشکلی هم نیست که بعد از کرونا حل شود، استفاده از بازیگران چهره در اکثریت آثار و پرکار بودن برخی بازیگران در مقابل بیکاری عده زیادی از بازیگران همواره چالش بزرگی در عرصه سینما بوده است.

بیشتر بخوانید:
ناگفته های الیکا عبدالرزاقی از معلولیت و دشواری های زندگی

* مافیای انتخاب بازیگران سینما سالهاست حضور داشته و افرادی در این میان هستند که همواره به قول معروف نان به هم قرض می دهند

گلچین: از نظر من باید دید دوران قرنطینه برای بازیگران سلبریتی و پرکار سینما چطور می گذرد و برای بازیگرانی که سالها کاری نداشته اند چطور می گذرد؟

بسیاری ازسلبریتی های سینما تئاتر را هم در دست گرفته اند

بازیگر سریال سه دونگ سه دونگ درباره حضور حداقلی برخی از بازیگران در اکثر آثار سینمایی افزود: ما همواره شکایت خود را به خانه سینما برده ایم که چرا برخی بازیگران در همه آثار سینمایی حضور دارند و از برخی بازیگران حتی نامی هم برده نمی شود، این گلایه همواره بین ما بازیگران وجود داشته و بعید می دانم که مافیای انتخاب بازیگران سینما پس از بازگشایی سینماها از هم پاشیده شود. وی در همین رابطه اضافه کرد: مافیای انتخاب بازیگران سینما سالهاست حضور داشته و افرادی در این میان هستند که همواره به قول معروف نان به هم قرض می دهند، در حال حاضر می بینیم که بسیاری از بازیگران سلبریتی سینما تئاتر را هم در دست گرفته اند و به صورت گروهی از آثار سینمایی راهی تئاترهایی با سرمایه تولید بالا می شوند.

بیشتر بخوانید:
روی دیگر سکه زندگی را با کرونا دیدیم

مشکلات عدیده معیشتی بازیگران پیشکسوت

بازیگر سریال زوج یا فرد درباره بیکاری بسیاری از بازیگران در ایام کرونا اذعان کرد: واقعیت امر بسیاری از بازیگران از قبل هم در قرنطینه بوده اند، آن ها با بیکاری و کم کاری آشنا بوده اند و باور کنید که این تعطیلات کرونا برای آنها اتفاق بسیار پیچیده ای نیست زیرا مدت هاست که دیده نشده اند. وی در همین راستا تصریح کرد: امیدوارم تعطیلی پروژه های سینمایی به بازیگرانی که همواره روی پرده بودند شوک وارد کرده و به آنها یادآوری کند که کمی وضعیت بازیگران کم کار را درک کنند، امیدوارم این بازیگران کمی احساس بازیگرانی که سالها در خانه بوده اند را تجربه کنند و بدانند که هیچکس از پول و دستمزد بدش نمی آید اما بهتر است که کمی انصاف هم داشته باشیم. این بازیگر سینما با اشاره به مشکلات عدیده معیشتی بازیگران پیشکسوت افزود: بازیگران ما در این شرایط به شدت غم نان دارند، آن ها در این شرایط باید به فکر کرایه عقب افتاده خانه هایشان باشند و اگر نه که بازیگران سلبریتی شاید امروز بیکار باشند اما چندین فیلم در نوبت اکران داشته و به سرعت با آغاز فصل تولید سر کار می روند. گلچین در همین رابطه خاطرنشان کرد: مثالی این روزها بین مردم وجود دارد که فرق بین دارا و ندار در ایام قرنطینه چیست، از نظر من باید دید دوران قرنطینه برای بازیگران سلبریتی و پرکار سینما چطور می گذرد و برای بازیگرانی که سالها کاری نداشته اند چطور می گذرد؟ این قیاسی ناراحت کننده است که شاید به اندکی تأمل در قبال آن بتوانیم غم بسیاری از هنرمندان کشور را درک کنیم.

لینک خبر :‌ زندگی آنلاین
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱ سایت های دیگر : جهانی پرس دنیای سینما خبرگزاری فارس

تهران (پانا) - مدیرگروه سینمایی هنرشهر آفتاب می گوید سامانه فروش بلیت ایران تیک به صورت مستقل و جدا از پلتفرم سینماتیکت اقدام به فروش بلیت سینما کرد و همین امر باعث شد شیوه ارائه خدمات به مخاطبان سینما در شیراز با کیفیت بسیار مطلوبی صورت پذیرد.

به گزارش ایران تیک، محسن خباز درباره سامانه فروش ایران تیک اظهار کرد: سامانه فروش ایران تیک که زیر نظر مؤسسه فرهنگی هنری شهر آفتاب شیراز فعالیت می کند از حدود سال 88 – 89 فعالیت خود را آغاز و در زمینه فروش بلیت سینما و موسیقی و تئاتر خدمات رسانی کرد.

او افزود: از سال 94 و همزمان با آغاز به کار سینما فرهنگ شیراز و پردیس سینمایی گلستان و بازگشایی مجموعه فرهنگی سینمایی هنرشهر آفتاب شیراز، سامانه فروش بلیت ایران تیک به صورت مستقل و جدا از پلتفرم سینماتیکت اقدام به فروش بلیت سینما کرد و همین امر باعث شد شیوه ارائه خدمات به مخاطبان سینما در شیراز با کیفیت بسیار مطلوبی صورت پذیرد.

مدیرگروه سینمایی هنرشهر آفتاب در رابطه با علل ضرورت خدمت رسانی ایران تیک در سطح ملی عنوان کرد: بیش از هر چیز لازم می دانم از جناب آقای مهندس مسچی عزیز و مؤسسه سینما شهر به واسطه نگاه بلند ایشان و تأثیر انکار ناپذیرشان در توسعه سینمای دیجیتال ایران سپاسگزاری نمایم. در عین حال ما با توجه به تجربه هایی که در فروش بلیت در سامانه ایران تیک داشتیم و با عنایت به مطالعات و پژوهش هایی که صورت گرفت به این نتیجه رسیدیم که با توجه به گسترش روزافزون سینمای ایران ومخاطبان، تنها یک پلتفرم نمی تواند همه نیازهای سینمای ایران و مخاطبان را برآورده کند و بر این اساس ایران تیک را در سطح ملی بارگذاری کردیم.

او با اشاره به استقرار تیم تخصصی و کارشناسان در این زمینه ادامه داد: با توافقی که میان مؤسسه فرهنگی هنری شهر آفتاب شیراز و شرکت آژند پردازش بامن شکل گرفت، راه اندازی ایران تیک در سطح ملی آغاز شد و شرکت نگارگران سرزمین تماشا به مدیریت عاملی پویا شرکت بزازان از جوانان با نشاط و پر انگیزه که هم درک درستی از اتمسفر سینما دارد و هم دارای تحصیلات آکادمیک درحوزه ی مدیریت است، تاسیس گردید که برای فعالیت مذکور سامانه طراحی شده مورد نظر نیازمند تغییر بود.

او می گوید در این میان سازمان سینمایی نیز برای آنکه بتواند به صورت متمرکز بر فروش سینمای ایران نظارت داشته باشد و با توجه به اهدافی که برای ارتقای شیوه ی فروش بلیت سینما داشتند به دنبال برنامه ای بودند که مجموعه های متعددی بتوانند بر یک بستر مشخص، اقدام به فروش بلیت آنلاین نمایند.

بنیانگذار ایران تیک با بیان اینکه راه اندازی سامانه های متعدد فروش بلیت سینما اقدامی هوشمندانه است عنوان کرد: پیش تر به دلیل تکیه به یک سامانه، بروز هرگونه اختلال در آن موجب می شد خریداری بلیت از سوی مخاطبان با مشکل روبرو شود. همچنان که در ادوار گذشته در مقاطع بسیار کوتاهی این اتفاق افتاد و سینمای ایران از این ناحیه آسیب دید. برای برون رفت از این عارضه به نظر می رسید که سینمای ایران همچون دیگر بخش های خدماتی مثل سامانه های فروش بلیت هواپیما و ... باید در فضایی رقابتی قرار گیرد. این فضای رقابتی قطعاً به انبساط اقتصادی سینمای ایران کمک خواهد کرد.

خباز گفت: در نهایت با مذاکره سازمان سینمایی با مجموعه های مختلف و شرکت های فعال در زمینه فروش آنلاین، تصمیم بر آن شد سامانه ایران تیک نیز با توجه به تجربیات موفق در این زمینه فعالیت کند. همچنین با توجه به سبقه گروه برنامه نویسی ایران تیک که متشکل از گروه های متخصص و جوان هستند، نرم افزار و سامانه ای با نام سمفا طراحی شد تا یک هاب و مرکز کنترل فروش بلیت آنلاین را در قالبی رقابتی بستر سازی نماید.

وی درباره برخی شائبه ها مبنی بر اینکه سمفا و ایران تیک هردو زیر نظر تیم فنی ایران تیک اداره می شوند اظهار کرد: سامانه سمفا، ارتباطی با ایران تیک ندارد. گروه نرم افزاری ایران تیک با توجه به تجربیاتی که از اتمسفر سینما داشتند سفارشی را که از سمت سازمان سینمایی به ما محول شده بود طراحی و پیاده سازی کردند و در اختیار این سازمان قرار دادند.

خباز یادآور شد: معتقدم این سامانه به نفع سینمای ایران است. سامانه سمفا با درکی که ما از آن داریم و با افق چشم اندازی که از سوی سازمان سینمایی برای آن در نظر گرفته شده است می تواند در یکی دو سال آینده تغییرات چشم گیری در مدیریت سینمای ایران شکل دهد چراکه هم مخاطبان از این سامانه بهره ی خوبی خواهند برد و هم سینماگران و صاحبان آثار و سینماداران می توانند از این سامانه به بهترین نحو ممکن استفاده کنند و روند مدیریتی سینمایی ایران درحوزه های مختلف کاملاً مکانیزه و هوشمند صورت پذیرد.

این سینمادار خاطر نشان کرد: هریک از گروه های ارائه کننده سامانه آنلاین فروش بلیت با چشم اندازی که دارند می توانند کارهایی را برای توسعه اقتصاد سینمای ایران انجام دهند و این اتفاق، موجب هم افزایی و رونق سینمای ایران خواهد شد. تصور می کنم الگوهای فروش و ایده پردازی هایی که هر کدام از ما می توانیم داشته باشیم به رشد سینمای ایران کمک می کند. البته که لازمه آن، رشد همه جانبه ی سینمای ایران است و باید تمامی بخش های سینما هم به رشد و بالندگی برسند.

وی درباره مزیت های رقابتی ایران تیک نسبت به دیگر سامانه های فروش عنوان کرد: این سامانه همان طور که از ابتدا یک رسانه جامع فروش بلیت در حوزه فرهنگ و هنر بوده است در فضای توسعه ای هم در همان شکل حرکت خواهد کرد؛ ایران تیک قرار نیست صرفاً در فضای سینما تنفس کند و بنا است در حوزه تئاتر و موسیقی هم فعالیت داشته باشد.

بنیان گذار ایران تیک افزود: مجموعه سامانه های فروش بلیت سینما با نگاه به فصول مشترک با سامانه های دیگر می توانند به ابزاری دست یابند که مخاطب بتواند با فراغ بال بیشتری دست به انتخاب بزند چرا که معتقدم از این پس کیفیت خدمات در این زمینه مهم تر از چگونگی فروش یک بلیت است.

خباز تاکید کرد: بهتر است به جای مانع تراشی ها، با کمک یکدیگر به رشد بستری کمک کنیم که درنهایت اقتصاد سینمای ایران را رشد می دهد. به عنوان یک سینمادار که مجموعه های متعدد سینمایی را با همکاران خود راهبری می کنم، اولویت نفع اندکی که سامانه فروش در بر خواهد داشت نیست، بلکه افزایش فروش بلیت سینما و ارتقای ضریب اشغال سینماها است.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا می توانیم امیدوار باشیم سمفا به عدالت در سینمای ایران کمک می کند، گفت: درصورتی که عدالت را مترادف با مساوات قرار ندهیم بله. عدالت بر مبنای تلاش بیشتر و شیوه های متعدد و متکثر فروش، فرضیه ای است که در بستر فعلی که سازمان سینمایی در سمفا تعریف کرده قابل اجرا است. رفع انحصار قطعاً به رشد، بالندگی و هم افزایی می انجامد. انحصار با هر کیفیتی باعث می شود میزان پویایی و تلاش یک مجموعه به کمترین میزان خود برسد چرا که رقیبی برای رقابت ندارد.

خباز در پایان توضیح داد: امیدوارم ما سیاست گذاران و گردانندگان سامانه های فروش بلیت سینما با نگاهی کلان به موجودیت سینمای ایران به دور از جمود و ایستایی به رشد این صنعت کمک کنیم و به کمال مطلوب آن که طراوت هرچه بیشتر سینمای ایران است دست یابیم.

لینک خبر :‌ خبرگزاری پانا

مسعود میر_روزنامه نگار

تماشاگران روی صندلی ها می نشینند، سالن، تاریک می شود و ناگهان زندگی روی پرده سینما آغاز خواهد شد. دوباره همه چیز رنگ فراموشی می گیرد و روزگار می شود همان روز و شب جهان فیلم و کولاک کرونا و هرم آفتاب تابستان با اتمسفر مطبوع هنر و صنعت قابل تحمل خواهد شد.تماشاگران روی صندلی ها می نشینند، سالن، تاریک می شود و ناگهان زندگی روی پرده سینما آغاز خواهد شد. دوباره همه چیز رنگ فراموشی می گیرد و روزگار می شود همان روز و شب جهان فیلم و کولاک کرونا و هرم آفتاب تابستان با اتمسفر مطبوع هنر و صنعت قابل تحمل خواهد شد.

کرونا و سینما
باید ادامه داد و زندگی را هنرمندانه پیش برد و حالا در سال سخت پایان قرن چهاردهم خورشیدی، فصل دوم سال، فصل محبوب مردم و سینما خواهد بود. بازگشایی سینماها بعد از وقفه ای حدود 100 روزه حالا با شرایطی متفاوت رقم خواهد خورد و البته باید اعتماد کرد به حرف آن اندیشمندانی که گفتند: زندگی ما دیگر هیچ وقت به روزگار قبل از کرونا باز نخواهد گشت. لاجرم فیلم دیدن هم در عصر جدید آداب جدید دارد و اینگونه است که دیگر برای ورود به سالن سینما باید قید در گوشی های 2 نفره حین تماشای فیلم را فاکتور گرفت و پذیرفت که به جای چک کردن بلیت، سنجش دمای بدن برای کنترلچی های سالن اهمیت بیشتری دارد.
سینما در عصر جدید حکایت تقلا و تلاش برای ادامه رفاقت با هنر هفتم است ولو با دشواری و هراس. حکایت ادامه زندگی فیلم و سالن و تماشاگر عاشق است در روزهای بی ازدحام و قرنطینه های ناخواستنی.

آداب بازگشایی
توقف چند روزه یا چند ماهه فعالیت یک سینما معمولا به خاطر مشکلات اقتصادی، جابه جایی های مالکیتی یا در نهایت امور عمرانی و بازسازی های مرتبط با آن در ذهن ما تعریف شده بود. بازگشایی بعد از این توقف ها هم معمولا ختم می شد به رفع مانع اصلی و بعد هم ادامه فعالیت با تنظیم قرارداد نمایش و احیانا یک نظافت سریع برای رفع خاطره روزهای بی تماشاگری و خاک خوردن سالن ها. این روزها اما کرونا سبب شد بازگشایی سینماها آداب و مقدمات خاصی داشته باشد. نمونه اش اینکه در یک قلم مامورهای آتش نشان و واحدهای مرتبط با سلامت، سالن های سینما را با تجهیزات جدید و ابزار عجیب خودشان کاملا ضدعفونی کردند. مردانی با لباس های ویژه تلاش می کنند تا سالن ها، از باجه فروش بلیت تا صندلی های سالن ها، از لوث وجود ویروس پاک شوند؛ مبادا تماشاگری در دلش نگرانی راه یابد و به جای تمرکز بر حضور خلوت انس با سینما به دغدغه های کرونایی متصل شود.

آیین جدید فیلم دیدن
کنار هم بنشینیم؟ نه. این سؤال و جواب را بگذارید در مختصات سالن سینما و کلام 2 یا چند نفری که می خواهند با هم به تماشای یک فیلم بنشینند. دیگر بی خیال شوید و با 2 صندلی فاصله از کنار دستی تان فیلم را ببینید. البته اگر با افرادی به سینما می روید که از سلامت شان مطمئن هستید، می توانید کنار هم بلیت بگیرید اما فراموش نکنید که میان شما و همراهان شما با 2 یا چند نفر دیگری که می خواهند با شرایط مشابه شما فیلم ببینند 2 صندلی فاصله خواهد بود.قبل از ورود به سالن سینما شما تب سنجی خواهید شد و اگر احیانا اوضاع مساعد نباشد و دمای بدنتان عدد استانداردی را نشان ندهد، نمی توانید به سالن وارد شوید.

پروتکل سالنی
در روزهای گذشته سازمان سینمایی با برگزاری یک کارگاه آموزشی برای سینمادارها و کارکنان آنها آموزش های جدید را برای بازگشایی سینماها در دوران کرونا در اختیار این افراد قرار داد. مهم ترین آنها اجباری بودن استفاده از ماسک و دستکش برای همه کارکنان سینماهاست و البته قوانین سفت و سخت برای ضدعفونی صندلی ها بعد از پایان هر سانس. با اجرای این دستورالعمل ها دیگر فاصله میان سانس ها حدود 10 دقیقه نیست و 30دقیقه زمان برای خروج تماشاگران از سالن، ضدعفونی کردن صندلی ها و ورود تماشاگران سانس بعد در نظر گرفته شده است.

لینک خبر :‌ روزنامه همشهری
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱

فرهاد یلدا_روزنامه نگار

آقای سرشلوغ شاید عنوانی تکراری اما مناسب با احوالات علی سرتیپی باشد. او را در حالی برای انجام مصاحبه ملاقات کردم که از یک طرف مشغول رتق و فتق تحویل گرفتن جدیدترین پردیس سینمایی پایتخت بود و از سوی دیگر جزئیات انجام امور مربوط به ضدعفونی کردن و مهیا سازی سالن های سینمایی اش برای روز اول تیرماه را رصد می کرد. سرتیپی بازیگر، تهیه کننده، سرمایه گذار، پخش کننده و البته سینمادار است اما نامش بیشتر از همه عناوینش معتبر است. در آستانه بازگشایی سینماها حرف های او را درباره سینما در دوران کرونا، مافیای اکران و روزهای آینده هنرهفتم بخوانید.

آقای سرتیپی به نظر شما سینمای پساکرونا چه شکلی است؟
واقعیتش این است که نمی دانیم اما قطعا، قطعا و قطعا سینما هیچ وقت از بین نخواهد رفت و هیچ چیزی جای سالن و پرده بزرگ را نخواهد گرفت و این نکته ای قطعی است، اما این مشکلات و این فراز و نشیب ها و این ویروس بسیار کوچک به ما اعلام کرد که باید حواسمان خیلی جمع باشد. کرونا سالن ها را تعطیل کرد و وقتی من و همه اهالی سینما در این محیط ها قرار می گیریم غم وجودمان را فرا می گیرد که چطور یک موجود ساده اینگونه زندگی ما را تحت تأثیر قرار داده است. در واقع من معتقدم کرونا ما را به خودمان آورد که اگر مردم نباشند ما هیچ چیزی نیستیم و این حضور مردم و نشاط مردم است که به همه چیز ازجمله سالن های سینما رنگ زندگی می بخشد.

این توقف اکران یک الک برای سینما به شمار می رود. سینمای ایران هم در بحث تولید با یک ترمز مواجه شد و انبوه فیلم های پشت خط مانده برای اکران دیگر به تعدادشان افزوده نشد و هم به بهانه اکران آنلاین، برخی آثار یک محک جدی خوردند. نظر شما دراین خصوص چیست؟
ما تنها کشوری هستیم که فیلمسازان و سازندگان آثار سینمایی اش دوست دارند هر چه فیلم تولید می کنند در سینما اکران شود. در دنیا فیلم ها دسته بندی می شوند که آیا این فیلم مناسب سالن سینماست یا نه باید در فضاهای دیگر اکران شود. به خاطر همین موضوع سینمای ما در دنیا از نظر تولید رتبه دوازدهم یا سیزدهم را دارد، اما از نظر سالن در قعر جدول هستیم و هرچند مدتی است که تعداد سالن ها اضافه شده اما همیشه این کمبود سالن و تعداد بالای فیلم ها برای سینمای ما دردسرساز بوده است. همیشه ما تعدادی فیلم داریم که امکان اکران برایشان فراهم نمی شود و بحث فیلم سوزی در کشور موضوع تازه ای نیست. حالا کرونا ما را با شرایطی مواجه کرد که مجبور شویم فکر کنیم که تعدادی از فیلم هایمان بروند در فضای آنلاین به نمایش درآیند. البته ما در دنیا چیزی به نام اکران آنلاین نداریم چون فیلم یا اکران سالن می شود یا همزمان عرضه اینترنتی هم خواهد داشت. شرایط ما آنقدر خاص است که الان با هجوم فیلم ها برای اکران آنلاین مواجه شد ه ایم؛ درحالی که شرایط پوشش این تعداد متقاضی در کشور وجود ندارد.

بحث زیرساخت ها و کپی رایت و قاچاق مدنظرتان است؟
بله. این فیلم ها با این موانع روبه رو هستند و از آن مهم تر اینکه نمی شود با چندتا بیلبورد یک فیلم را برای نمایش در فضای مجازی به درستی معرفی کرد. موضوع دیگر اینکه نمی توان بدون داشتن برنامه خاص برای تماشاگران و برآورد دقیق از سطح توقع آنها، یک دفعه هفته ای 3 فیلم جدید در اینترنت به نمایش گذاشت و بعد هم منتظر نتیجه خوب ماند.

پروژه اکران آنلاین در دوران کرونا چه کم داشت؟
امنیت. ما باید شرایطی به وجود بیاوریم که این فیلم ها 2 ساعت بعد در شبکه های ماهواره ای به نمایش درنیایند. نکته دیگر اینکه باید روی این فیلم ها کار کرد و به چند تبلیغ محیطی برای موفقیت فیلم دلخوش نبود. نکته دیگر اینکه اکران آنلاین، فیلم های خاص خودش را می خواهد؛ به عنوان مثال خروج در اکران آنلاین دیده نمی شود چون آن فیلم برای پرده بزرگ ساخته شده و وقتی آن را در موبایل می بینی اصلا کار و زحمتی که برای صدا و تصویر این فیلم کشیده شده دیده نمی شود. من اعتقاد دارم همانطور که یکسری فیلم ها اشتباهی در سینماها به نمایش در می آیند یکسری فیلم ها هم اشتباهی در اکران آنلاین عرضه شدند.

یک تئوری وجود دارد که قبلا درباره هنر و تجربه هم مطرح شد و آن هم اینکه فیلمی که فروش خوبی نخواهد داشت باید در اکران آنلاین تعریف شود؛ مثلا خیلی ها درباره فیلم ابراهیم حاتمی کیا چنین نظری داشتند و معتقد بودند این فیلم روی پرده با استقبال مواجه نمی شود. فیلم آقای شهبازی هم مشمول این تئوری بود. با پذیرفتن این تئوری می خواهم بپرسم آیا اکران در اختیار فیلم های بفروش است؟
در هر صورت این کلیت درست است اما فیلم آقای حاتمی کیا می توانست بیشتر بفروشد.
البته فراموش نکنید که در هر صورت سینما باید جوابگوی شرایط و هزینه هایش باشد. سینما در دنیا هم سرگردانی دارد. سینما برای زدن حرف های اجتماعی و سیاسی خوب است، اما شرایط خاص خودش را می طلبد. در پاریس هم سینماهایی اجاره می شود که فیلم های خاص سیاسی یا اجتماعی را به نمایش درآورند و تماشاگران محدودی هم دارند. تأکید می کنم ما سینما را به عنوان سرگرمی می بینیم.

شفاف بگویید که نظرتان درباره مافیای اکران چیست؟
من بارها گفته ام که اصلا مبلغ گردش مالی در سینما چقدر است که مافیا داشته باشد ولی یک آدم هایی می آیند و سرمایه گذاری می کنند در سینما و مخصوصا در سالن سازی که باید به نظر آنها هم توجه داشت. اتفاقا همه چیز در سینما شفاف است و عملکردش روی پرده است. ارتباطات در سینما مشخص است اما به نظرم آنقدر در سینما کم کار می شود که اگر یکسری آدم ها بخواهند در سینما کار کنند و مثلا اقتصادش را جلو ببرند به آنها انگ زده می شود و می گویند این آقا از ارتباطش استفاده کرد. راستش من نمی فهمم مافیا یعنی چه؟
اگر کار کردن، دویدن، تلاش کردن، دل سوزاندن، سالن خوب ساختن و فیلم خوب تهیه و پخش کردن برای سینما یعنی مافیا، من مافیا هستم. ولی اگر زد و بند و ارتباط و اینها مدنظر باشد من نه این چیزها را می فهمم و نه آن را بلدم.

ولی در این دوقطبی موافقان و مخالفان اکران و موضوع مافیای مدنظر حتی امثال بهمن فرمان آرا هم گلایه و نکته دارند.
با همه احترامی که برای ایشان قائلم می گویم شما باید فیلم را ببینید و بگویید این اثر چرا نرفته در سینماها؟ درباره فیلم آقای فرمان آرا بگویم که اولا قرار بود فیلم اکران شود ولی شرایط خاص کرونایی پیش آمد اما بالاخره خروجی خود فیلم هم مهم است دیگر. ما یک مشکل اساسی داریم؛ اینکه سالن سینما کم داریم و وقتی سالی 110 تا 120 فیلم می سازیم که باید در 400 سالن اکران شود مشخص است که این سفره بسیار کوچک خواهد بود. فیلم آقای فرمان آرا بسیار فیلم خوبی است اما شرایط اکران به لحاظ استقبال سینمادار را نداشت. نگاه سینمادارها با نگاه کسی که فیلم می سازد و تولید می کند در بسیاری جاها متضاد است و ما نباید توقع داشته باشیم کسی از منافع خودش بگذرد و راضی شود به اکران فیلمی که در گیشه موفق نخواهد بود.

استدلال عمومی الان به این شکل است که فیلم های سطحی اکران می گیرند و سینما دار می خواهد چراغ سینمایش را روشن نگه دارد و از این فیلم ها استقبال می کند و در سوی دیگر فیلم های دغدغه مند بیرون گود می مانند. این دو نگاه و استدلال نمی توانند به هم پیوند بخورند؟به زبان ساده فیلم خوب و اکران خوب باهم جمع نمی شوند؟
توجه کنید که مسئله اصلی مان سالن های بسیار کم است و اول باید این را حل کنیم. بعد اینکه تولیدمان را باید کاهش دهیم چون این فیلم های تولیدی بالاخره باید اکران شوند و وقتی نمی شوند صدای سازندگان بلند می شود. حالا یک بار آقای فرمان آرا می گوید و یکجا آقای الوند و پوراحمد...
بالاخره ما باید قبول کنیم که با فضای عرضه و تقاضا مواجهیم. من همین الان به دوستانم می گفتم که فقط نظافت همین سینمایی که ما در آن نشسته ایم و گپ می زنیم ماهانه 300 میلیون هزینه دارد. خب، سینما باید پول دربیاورد تا این هزینه ها را جبران کند؛ وگرنه چه کسی قرار است این پول ها را پرداخت کند؟ درباره فیلم هایی هم که معتقدند اگر امکان اکران داشتند فروش خوبی را تجربه می کردند هم من از همین تریبون می گویم که به این عزیزان 50سالن سینما می دهم اگر بتوانند فقط 30 درصد ظرفیتش را پر کنند، من به آقای فرمان آرا و دیگر دوستان با این شرایط سالن می دهم.

مدیریت چند سالن سینما در کشور بر عهده شماست؟
حدود 50 تا.

چند صندلی ؟
حدود 20 هزارتا.

یعنی چند درصد ظرفیت سینماهای کشور در اختیار آقای سرتیپی است؟
فکر کنم حدود یک پنجم.

شما معتقدید تولید در سینمای ایران زیاد است. به نظرتان بعد از روزهای کرونا این معادله تغییر می کند؟
تولید در سینمای ما بسیار زیاد است و معتقدم این معادله تغییر می کند اما باید منتظر ماند و دید. اگر که به روال عادی برگردیم باز تولید اضافه خواهد شد و مشکلات ادامه می یابد.

راه برون رفت از این بحران چیست؟ بالاخره بدنه سینما با معضل بیکاری هم مواجه است.
گام اول افزایش ظرفیت سالن های سینما در کشور است. البته سریال سازی هم بخشی از این بیکاری را جبران می کند، اما اگر بخواهیم دورنمایی برای سینما بسازیم باید بگویم سینماهای ما پاسخگوی 50 درصد تولیدات سینمای کشور هستند و اگر این تعداد تولید را بخواهیم ادامه دهیم و بخواهیم همه، رضایت حداقلی داشته باشند باید سالن هایمان را اقلا به دوبرابر افزایش دهیم.

ما از نظر مالی سال سینمایی 99را از دست داده ایم؟
به طور کامل.

هیچ امیدی نیست؟
شاید اواخر سال درست شود اما فعلا نه. امیدوارم همزمان با بازگشایی سینماها و مراقبت های ما و مردم رونق به سینماها بازگردد. فراموش نکنیم که همه سالن های ما به اندازه جان یک انسان ارزش ندارد.

لینک خبر :‌ روزنامه همشهری
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۰

بیستمین فیلم سینمایی ابراهیم حاتمی کیا از فردا – اول تیر – در سینماهای کشور اکران می شود.
این فیلم در اکران برخط سه میلیارد تومان فروش کرد و در اکران سینما ماشین با استقبال گسترده مردم در تهران و شهرستانها روبرو شد.
خروج با بازی فرامرز قریبیان توسط سازمان سینمایی اوج تهیه شده است.

لینک خبر :‌ روزنامه کیهان
دنیای اقتصاد : پس از ماه ها تعطیلی سینماها، سالن های نمایش و موسیقی به دلیل کرونا و خسارت های اقتصادی ناشی از آن، با روشن شدن چراغ این مکان ها از فردا یکم تیرماه، دل صاحبان این صنوف به روزهای پیش رو کمی گرم می شود. هرچند مشکل محدودیت 50 درصدی ظرفیت با رعایت پروتکل های بهداشتی و همچنین مشکلات جلب اعتماد مخاطبان به جای خود باقی است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱ سایت های دیگر : 55آنلاین

پیش از این نیز گالری ها با رعایت مقررات اجازه بازگشایی پیدا کرده بودند اما تاکنون آن طور که باید و شاید نتوانسته اند به روزهای پررونق خود بازگردند، تکرار این تجربه برای دیگر صنوف مرتبط با هنر باعث شده برخی از تهیه کنندگان و برگزار کنندگان آثار و رویدادهای هنری با تردید و نگرانی به پیش روی بنگرند. با اینکه تاکنون 6 فیلم برای اکران و پنج نمایش برای اجرا معرفی شده و پیش فروش آنها نیز آغاز شده است اما هنوز برای قضاوت درباره نتیجه اقتصادی عرضه این آثار زود به نظر می رسد. از این رو می توان گفت روزهای آینده و میزان استقبال از فیلم ها و موفقیت نمایش ها نه تنها می تواند بخشی از زیان های ماه های گذشته را جبران کند که بر سرنوشت آثاری که پس از این عرضه خواهند شد نیز نقش تعیین کننده ای ایفا کنند زیرا از نگرانی تهیه کنندگان و دست اندرکاران محصولات هنری خواهد کاست؛ به ویژه این نگرانی برای اجرای کنسرت ها بیش از دیگر هنرهاست، زیرا با اینکه ستاد ملی مقابله با کرونا از چندی قبل موافقت خود را برای برگزاری کنسرت های موسیقی اعلام کرده و دفتر موسیقی نیز از آمادگی همه جانبه خود برای برگزاری کنسرت ها و نظارت بر افزایش قیمت بلیت ها و رایزنی با سالن ها برای در نظر گرفتن تخفیف برای اجراها سخن گفته است، اما هنوز از برگزاری کنسرت ها خبری نیست و سامانه های رسمی فروش بلیت اجراهای زنده موسیقی عملا مرحله فروش بلیت را آغاز نکرده اند.

بسیاری از اهالی صنعت سینما امیدوارند بتوانند با بازگشت قدم به قدم به روزهای عادی، خاطره فروش روزهای گرم تابستان های گذشته را بار دیگر تکرار کنند. برای این منظور سازمان سینمایی اعلام کرده برای اطمینان مردم به منظور حفظ سلامتشان مواد شوینده و ضدعفونی کننده برای همه سینماها در نظر گرفته شده است. علاوه بر پایتخت استان هایی چون اصفهان، آذربایجان شرقی و خراسان رضوی از فردا با اتخاذ تدابیر بهداشتی سالن های خود را به روی تماشاچیان خواهند گشود. دفتر نظارت بر عرضه و نمایش سازمان سینمایی ضوابطی را برای شروع به کار مجدد سینماهای کشور تهیه و در سایت رسمی این سازمان منتشر کرده که علاوه بر کاهش ظرفیت سالن ها و استفاده از ماسک، مهم ترین آنها رعایت فاصله تماشاچیان و نحوه چینش تماشاچیان بر صندلی هاست به نحوی که حداکثر فاصله را با هم داشته باشند. از این گذشته باید زمان اکران و فاصله سانس ها به نحوی باشد که سینماداران بتوانند سالن را ضدعفونی کنند.

همچنین به تازگی مطابق توافق پخش کنندگان و سینماداران، سینماها در روزهای اول، دوم و سوم تیر برای برخی فیلم ها به ارائه بلیت های نیم بها می پردازند تا بابی برای آشتی دوباره مردم با سینماها شود.

در چهار ماه گذشته بیشترین بار نمایش فیلم ها بر دوش اکران های آنلاین بود. از این رو برای شروع دوباره در سالن های سینما نیاز به فیلم های پرقدرتی است که بتوانند دوباره تماشاگران را پس از روزهای قرنطینه به بیرون از خانه بکشانند. پس از هفته ها گمانه زنی سرانجام قرار شد فیلم خوب، بد، جلف: ارتش سری به کارگردانی پیمان قاسم خانی به همراه چند فیلم اکران اسفند 98 نیز به فهرست اضافه شوند. فیلم های خوب، بد، جلف2 ساخته پیمان قاسم خانی، چهل و هفت به کارگردانی احمد اطراقچی و عطاالله تبریزی، یادم تورا فراموش ساخته علی عطشانی، عطر داغ به کارگردانی علی ابراهیمی، بی وزنی به کارگردانی مهدی فرد قادری و یلدا ساخته مسعود بخشی، آثاری هستند که از فردا در سینماها به نمایش درخواهند آمد.

با اعلام از سرگیری فعالیت های سینمایی و هنری از اول تیرماه، تماشاخانه های تئاتری نیز با وجود نگرانی هایی که از چگونگی فعالیتشان در این دوران، رفع نشدن خطر ابتلا به کرونا و میزان اعتماد و استقبال مخاطبان وجود دارد کم کم در حال بازگشایی هستند. در همین راستا پنج اثر نمایشی قرار است از اوایل تیرماه اجرای عمومی خود را در تماشاخانه هایی که اکثرا خصوصی هستند، آغاز کنند بر همین اساس نمایش های یازده جریحه روح به کارگردانی فرزاد امینی و است به کارگردانی پرنیا شمس در تئاتر مستقل تهران، آگوست در اوسیج کانتی به کارگردانی میکائیل شهرستانی در تماشاخانه مهرگان، ابر شلوارپوش به کارگردانی علیرضا اخوان در سالن کوچک تالار مولوی و پسر به کارگردانی محسن مظاهری در تماشاخانه سیمرغ جزو اولین نمایش هایی هستند که با آغاز بازگشایی تماشاخانه ها جرات به صحنه بردن آثارشان را پیدا کرده اند و آغاز فروش بلیت، رسما در این مسیر پیشگام شده اند.

همچنین در روزهای گذشته دور جدیدی از ضدعفونی و انجام پروتکل های بهداشتی برای سالن های دولتی و خصوصی آغاز شده است. به عنوان مثال تالارهای مختلف مجموعه تئاتر شهر روز پنج شنبه 29 خرداد ماه با همکاری ناحیه یک شهرداری منطقه 11 تهران و یک ایستگاه آتش نشانی برای دومین بار پیاپی ضدعفونی و گندزدایی شدند. این عملیات ضدعفونی و گندزدایی غیر از مجموعه تئاتر شهر در برخی تماشاخانه های خصوصی نیز به اجرا درآمد. همچنین طبق پروتکل های تصویب شده مقرر شده است: تمامی راهنمایان تالارها که در ارتباط مستقیم با تماشاگران قرار دارند، از آغاز تا پایان ماموریت کاری خود، از ماسک استاندارد، محافظ صورت (شیلد) و دستکش استفاده خواهند کرد. در مبادی ورودی مجموعه و لابی هر سالن تجهیزات و ماده ضد عفونی کننده برای استفاده تماشاگران قرار خواهد گرفت. تمامی تماشاگران موکدا باید با ماسک (و ترجیحا دستکش) وارد مجموعه شوند و در حین تماشای نمایش و تمام زمانی که در هر نقطه ای از مجموعه نیز حضور دارند، باید ماسک را روی صورت خود نگاه دارند.

لینک خبر :‌ دنیای اقتصاد
بیتا منصوری با اشاره به معضل همیشگی اکران در سینمای ایران تأکید کرد که بحران اکران در سال 99 حل نخواهد شد و اکران آنلاین نیز نمی تواند برای سینمای ما موفق باشد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱

بیتا منصوری، تهیه کننده سینما، در گفت وگو با خبرنگار گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری برنا، اظهار داشت: اگر امروز با شیب نزولی آمار مبتلایان به کرونا مواجه هستیم دلیل اصلی اش به تعطیلات نوروز و در خانه ماندن مردم برمی گردد، طبیعتاً پس از بازگشت مردم به محل کار و اتمام تعطیلات نوروزی شاهد افزایش آمار خواهیم بود و فکر می کنم در این شرایط فعلاً نمی توان به بازگشایی دوباره سینماها امیدوار بود.

منصوری خاطرنشان کرد: سینمای ایران هر سال با بحران اکران روبرو بود و امسال در چنین شرایطی این بحران شدت گرفته و شرایط ویژه تری برای سینمای ایران به وجود آمده است که فکر می کنم عبور از این بحران کار آسانی نخواهد بود. امسال در اکران و تولید معضلات بزرگی خواهیم داشت، اگر به فیلم های دو یا سه سال اخیر که در صف اکران هستند نگاهی داشته باشید می بینید که تعداد این فیلم ها بسیار بالا است و در شرایطی که سینماها باز بودند نیز وضعیت وحشتناک بود اما امروز بسته شدن سینماها در این مدت طولانی تولید را متوقف کرده و به تعداد فیلم های در صف اکران افزوده است. قطعاً در سال 99 معضل اکران حل نشدنی است و حتی اگر به زودی سینماها باز شوند و فیلم ها بر پرده سینماها نمایش داده شوند کمتر کسی حاضر است به سینما برود و در سالن فیلم ببیند.

او افزود: به نظر من مردم تا مدت ها به سینما نخواهند رفت و قطعاً ترس ناشی از خطر ابتلا به ویروس کرونا در وجود همه مردم وجود دارد. تنها راه حلی که می توان برای نجات سینما و عبور از این بحران مطرح کرد کمک دولت است. دولت در این شرایط می تواند با ارائه تخفیف ها و یارانه هایی برای سینماها حداقل بخشی از هزینه های جاری پرسنل و حقوق آنها را پرداخت کند تا کسی از کارکنان سینماها اخراج نشود و خسارت به حداقل برسد. تا جایی که من اطلاع دارم این کار در کشورهایی چون آلمان انجام می شود و دولت بخش اعظمی از حق بیمه کارکنان مشاغل مختلف را پرداخت می کند.

تهیه کننده فیلم سینمایی رخ دیوانه در پایان با اشاره به پیشنهاد اکران آنلاین برای فیلم های سینمایی گفت: اکران آنلاین در ایران موفق نخواهد بود. اگر فیلم خروج به شکل آنلاین پخش می شود باید بپذیریم که شرایط این فیلم با دیگر آثار سینما تفاوت دارد. یک شخص حقیقی که با هزینه شخصی یک فیلم را ساخته نمی تواند ریسک اکران آنلاین را به جان بخرد. در شرایطی که فیلم سینمایی خروج در کمتر از 24 ساعت نسخه قاچاقش در فضای مجازی منتشر می شود قطعاً هیچ تهیه کننده و سرمایه گذاری در بخش خصوصی نمی تواند ریسک اکران آنلاین فیلمش را بپذیرد. ما نمی توانیم خود را با نت فلیکس و شبکه هایی از این دست مقایسه کنیم، در کشور ما قانون کپی رایت وجود ندارد و هیچ اطمینانی برای سینماگران نیست که فیلمشان قاچاق نشود. در شرایط فعلی فکر می کنم در بخش خصوصی و مستقل تنها فیلمسازان و تهیه کنندگانی حاضر به اکران آنلاین اثرشان شوند که فیلمشان سال ها پشت در اکران مانده باشد که حداقل اکران آنلاین شرایطی برای دیده شدن فیلمی که ساخته اند را فراهم می کند./2

لینک خبر :‌ خبرگزاری برنا
یکم تیرماه روزی است که سینماها کشور پس از مدت طولانی تعطیلی بازگشایی خواهند شد و چرخه اکران به راه می افتد، در این بین آثاری همچون "خوب، بد، جلف" و "جهان با من برقص" به پرده نقره ای بازخواهند گشت و فیلم های "طلا" و "خروج" نیز همزمان با اکران آنلاین، به سینماها می آیند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱

به گزارش خبرنگار ایمنا ، پس از گذشت نزدیک به چهار ماه تعطیلی سینماها، به دلیل شیوع ویروس کرونا، حالا و پس از لغو بسیاری از محدودیت ها، سالن های سینما از اول تیرماه بازگشایی می شوند. این در حالی است که تعدادی از فیلم هایی که پشت خط اکران مانده بودند، اکران آنلاین را به انتظار برای به روی پرده رفتن ترجیح و این توفیق اجباری را تجربه کردند.

در تازه ترین برنامه سینمایی هفت، مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی، پیرامون بازگشایی سینماها گفت: " از اول تیرماه، قرار است سینماها با ضوابطی که ستاد ملی مبارزه با کرونا تأیید کرده و با 50 درصد ظرفیت بازگشایی شود. " بنا بر گفته مسعود نجفی از اول تیر ماه، هفت فیلم اکران می شود که شامل پنج فیلمی است که از اسفند اکرانشان متوقف شد و دو فیلم جدیدی نیز به نمایش در خواهند آمد.

در ادامه نگاهی داریم به آثاری که از اول تیرماه به روی پرده می روند.

مورد عجیب شنای پروانه

شنای پروانه، اولین ساخته سینمایی محمد کارت، از گزینه های اکران نوروز 99 بود که به دلیل شیوع کرونا اکران آن به تعویق افتاد. این فیلم به تهیه کنندگی رسول صدرعاملی و بازی جواد عزتی، طناز طباطبایی، امیر آقایی، پانته آ بهرام، علی شادمان، آبان عسکری و علیرضا داوود نژاد، در جشنواره فیلم فجر به شدت مورد استقبال قرار گرفت و علاوه بر نامزدی در 12 رشته، توانست سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران، بهترین بازیگر مکمل زن و مرد، صدا گذاری و صدابرداری و تدوین را از آن خود کند. پس از برگزاری جلسه ای در وزارت ارشاد برای تصمیم گیری در مورد اکران این فیلم، صدر عاملی به رسانه ها اعلام کرد: "روزهایی که به واسطه شیوع کرونا در آن به سر می بریم، دورانی تاریخی است و ما هم برای اکران فیلم باید تصمیمی تاریخی می گرفتیم. به همین دلیل توانستم سرمایه گذار فیلم را راضی کنم تا شنای پروانه در این مقطع اکران شود. شنای پروانه که بهترین فیلم از نگاه تماشاگران در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر بود، برای دوباره زنده شدن سینما به خود مردم تقدیم می شود".

با توجه به حواشی این فیلم در جشنواره به ویژه شبیه سازی وحید مرادی، به نظر می رسید این فیلم جز پر فروش های اکران 99 باشد. اما روز گذشته و در کمتر از 48 ساعت مانده به بازگشایی سینماها، رسول صدر عاملی از انصراف شنای پروانه از اکران خبر داد. این تهیه کننده اعلام کرد: " در اعتراض به اینکه هیچکدام از قرارها با سازمان سینمایی به نتیجه نرسیده، فعلاً از اکران معذوریم. صدرعاملی همچنین به عدم پایبندی شهرداری، هنرمندان و خانه سینما در حمایت هایی که قول آن را داده بودند اشاره کرد".

با توجه به قوانین و صحبت های اخیر معاون نظارت سازمان سینمایی، هر فیلمی که از اکران انصراف دهد تا شش ماه فرصت اکران نخواهد داشت. حالا باید دید آیا صحبت های صدر عاملی برای جلب حمایت بیشتر سازمان سینمایی است یا سازندگان شنای پروانه با این تصمیم اکرانشان را تا زمستان امسال به تعویق می اندازند.

چهل و هفت، اکران قطعی تیرماه

به غیر از شنای پروانه، "چهل و هفت"، دومین فیلم جدیدی بود که متقاضی اکران تیرماه شد. فیلمی که شاید در شرایط عادی، به این زودی ها نمی توانست رنگ پرده را به خود ببیند و شاید در مناسبات اکران جا می ماند. اما حالا این فیلم به کارگردانی احمد اطراقچی و عطاالله تبریزی، از فردا روانه اکران می شود.

"چهل و هفت" روایتگر داستان سه زن از سه طبقه اجتماعی در شب آغاز زمستان است. لادن مستوفی، مهدی احمدی، شیدا خلیق ، رابعه مدنی، مهرنوش ستاری، بهنام مؤمنی، فرشته آلوسی، بهزاد داوری، احسان شاملو، محمدرضا غفاری، حمیدرضا آذرنگ، شقایق فراهانی و ریما رامین فر در این فیلم ایفای نقش کرده اند. فیلم چهل و هفت با شعار نه به خشونت علیه زنان به روی پرده می رود.

این فیلم هیچکدام از مؤلفه های فروش در گیشه را ندارد. از ترکیب بازیگران گرفته تا عنوانی که چندان دهان پر کن و کنجکاوی برانگیز نیست. شاید اگر سازندگان این فیلم، اکران آنلاین را ترجیح می دادند، اقبال بیشتری برای جذب مخاطب داشتند.

بازگشت "خوب، بد، جلف 2" به سینماها

خوب، بد، جلف 2: ارتش سری، ساخته پیمان قاسم خانی، از گزینه های اکران نوروز 99 بود که 30 بهمن به مدت چهار روز بر روی پرده سینماهای سراسر کشور رفت و از سوم اسفند به علت شیوع بیماری کرونا سینماها تعطیل شد. با توجه به فروش بالای قسمت اول این فیلم و حضور بازیگرانی همچون پژمان جمشیدی، سام درخشانی، حامد کمیلی، فرهاد آییش و گوهر خیراندیش و همچنین سابقه درخشان پیمان قاسم خانی در عرصه طنز، به نظر می رسد خوب، بد، جلف 2 بتواند در گیشه موفق باشد.

قاسم خانی پیش تر با اکران آنلاین این فیلم مخالفت کرد و گفت: تماشای کمدی در سالن سینما حال بهتری دارد و اینکه مردم همه با هم بخندند، یک تجربه دسته جمعی جذاب است. لذت فیلم کمدی دیدن در سینما برای شخص من بالاتر از هر چیز دیگری است.

جهان با من برقص دوباره می آید

اولین ساخته سینمایی سروش صحت، فیلم دیگری است که از اول تیر ماه به روی پرده می رود. "جهان با من برقص"، ساخته تحسین برانگیز سروش صحت، پیش از شیوع کرونا و تعطیلی سینماها در رتبه اول جدول فروش هفتگی قرار داشت. این فیلم به اکران آنلاین تن نداد، اما طرح سینما ماشین را تجربه کرد که با استقبال مخاطبان روبرو شد.

علی مصفا، جواد عزتی، هانیه توسلی، پژمان جمشیدی، سیاوش چراغی پور، کاظم سیاحی ، بهار کاتوزی، رامین صدیقی، پاوان افسر، شیوا بلوچی، مهیار پوربابایی و مهراب قاسم خانی ، بازیگران این فیلم هستند. با توجه به استقبالی که در زمان اکران از این فیلم شد و تعریف و تمجیدهایی که در توصیفش بیان شد، انتظار می رود همچنان به فروش بالایش ادامه دهد.

خروج، طلا و زیر نظر، مسافران اکران آنلاین

از میان فیلم هایی که قرار است از اول تیر ماه به روی پرده روند، سه فیلم "خروج"، "طلا" و "زیر نظر"، آثاری هستند که در دوران تعطیلی سینماها، راهی اکران آنلاین شدند و حالا با بازگشایی سینماها به روی پرده می روند.

زیر نظر اولین ساخته سینمایی مجید صالحی، مضمونی طنز دارد و بازیگرانی همچون رضا عطاران، امیر جعفری، مهران احمدی، سروش جمشیدی و آزاده صمدی در آن به ایفای نقش پرداخته اند.

طلا به کارگردانی پرویز شهبازی، با موضوعی اجتماعی به مشکلات جوانان در جامعه امروز می پردازد. نگار جواهریان، هومن سیدی، طناز طباطبایی، احترام برومند و مهرداد صدیقیان، بازیگران طلا هستند.

خروج، آخرین ساخته ابراهیم حاتمی کیا است که اکرانش در جشنواره با حاشیه های زیادی همراه بود. فیلمی سیاسی_ اجتماعی با محوریت اعتراض کشاورزان به مساله آب و با بازی فرامرز قریبیان، کامبیز دیرباز، حمید ابراهیمی، پانته آ پناهی ها و گیتی قاسمی. خروج اولین فیلمی بود که اکران آنلاین و طرح سینما ماشین را تجربه کرد.

با توجه به اینکه این سه فیلم در شبکه های وی او دی قابل دسترس هستند، بعید به نظر می رسد موفقیت چندانی در گیشه عایدشان شود.

حالا باید منتظر ماند و دید آیا در شرایطی که کرونا بار دیگر دوران اوج خود را تجربه می کند، مخاطبان حاضرند در سالن های سینما به تماشای فیلم بنشینند و یا همچنان اکران آنلاین را در خانه هایشان ترجیح می دهند.

کد خبر 429499

لینک خبر :‌ خبرگزاری ایمنا
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱ سایت های دیگر : تابناک باتو خبر خودرو

خبرگزاری صبا: برخی حواشی به وجود آمده در چند روز گذشته حکایت از آن دارد که دو فیلم شنای پروانه و خوب، بد، جلف 2 به اکران اول تیر نمی پیوندند؛ امری که امروز عصر بالاخره نهایی می شود.

در حالی که قرار بود بازگشایی سینماها از فردا یکشنبه اول تیرماه پس از چهارماه تعلیق به دلیل شیوع ویروس کرونا باشد ولی زمزمه هایی مبنی بر اکران نشدن دو فیلم سینمایی خوب، بد، جلف 2: ارتش سری به کارگردانی پیمان قاسمخانی و تهیه کنندگی محسن چگینی و فیلم سینمایی شنای پروانه به کارگردانی محمد کارت و تهیه کنندگی رسول صدرعاملیبه گوش می رسد که اگر این دو فیلم اکران خود را منتفی کنند عملا سینماها فیلم جدیدی برای عرضه ندارند و ناگزیر می شوند فیلم های اکران اسفند را روی پرده ببرند که همین امر ممکن است آغاز اکران اول تیر ماه را منتفی کند.

در این میان شنیده می شود که ممکن است سینماهای کشور نیز با توجه به بحران کرونا با یک هفته تاخیر کار خود را آغاز کنند.

رسول صدرعاملی تهیه کننده شنای پروانه 30 خردادماه بود در گفتگو با یکی از رسانه ها اعلام کرد این فیلم به دلیل محقق نشدن شرایط مدنظر قرار نیست روی پرده سینما برود. همچنین شنیده می شود که عوامل فیلم سینمایی خوب، بد، جلف 2: ارتش سری به این شرایط اکران راضی نیستند و ممکن است از اکران در این روز انصراف بدهند.

حال محسن چگینی تهیه کننده خوب، بد، جلف 2: ارتش سری در گفتگویی کوتاه با خبرنگار صبا درباره این موضوع عنوان کرد: عصر امروز 31 خردادماه همه چیز مشخص می شود.

همه این اتفاقات و گمانه زنی ها در حالی است که بلیت فروشی تا شب گذشته در سایت سینماتیکت و تا صبح امروز در سایت ایران تیک برقرار بوده و حتی ظرفیت سالن های نمایش نیز با توجه به پروتکل های بهداشتی تقریبا پر شده است.

حال باید منتظر ماند و دید آیا سینماها طبق گفته مسئولان از فردا بازگشایی می شوند یا نه و چه فیلم های قرار است در نهایت روی پرده بروند.

لینک خبر :‌ برترین ها
سینماپرس: عباس رافعی کارگردان سینما در پی آغاز به کار مجلس یازدهم شورای اسلامی، در خصوص رویکرد کمیسیون فرهنگی جدید مجلس نسبت به سینما گفت: کمیسیون فرهنگی مجلس باید باعث گسترش فرهنگ ایرانی-اسلامی در سینما شود؛ این روزها سینمای ایران بسیار نحیف شده و از مشکلات عدیده ای رنج می برد، دولت از نظر اقتصادی کمک شایسته ای به سینما نمی کند و نظارت جدی هم بر سینما وجود ندارد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱ سایت های دیگر : هشدار نیوز

کارگردان فیلم های سینمایی فصل فراموشی فریبا و آوازهای سرزمین من در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود : این وظیفه اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی است که با دلسوزی و دغدغه مندی نسبت به سینمای کشور بتوانند بخشی از مشکلات جاری در این حوزه را برطرف نمایند. برداشت بنده از آنچه که پیش از این در کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی رخ داده این است که اعضای این کمیسیون خودشان به سمت سینماگران نمی آیند و با سینماگران احساس بیگانگی دارند؛ متأسفانه مقوله فرهنگ از نظر این افراد در جاهای دیگر به غیر از سینما است و سینما جزو علاقمندی های شان نیست.

وی ادامه داد: بی تردید ایجاد تعامل میان یکایک اهالی سینما، مسئولان سازمان سینمایی و اعضای محترم کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی می تواند برای سینمای کشور بسیار مثمرثمر باشد از این رو معتقدم دیدارهای منظم هفتگی اعضای کمیسیون با سینماگران باید در دستور کار قرار گیرد و اگر وقت چنین ملاقاتی با یکایک سینماگران وجود ندارد اعضای کمیسیون حداقل هفته ای یک بار نشستی جدی با رئیس سازمان سینمایی داشته باشند.

رافعی خاطرنشان کرد: اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی همگی سیاستمدار هستند و شناخت چندانی نسبت به حوزه فرهنگ و به ویژه سینما ندارند و بعضاً به دلیل اینکه کمیسیون های دیگر پر شده از سر اجبار به سمت کمیسیون فرهنگی می آیند. من امیدوارم در مجلس یازدهم دغدغه مندی جدی از سوی اعضای کمیسیون نسبت به حوزه فرهنگی و هنری و بالاخص سینما را شاهد باشیم.

این سینماگر با بیان اینکه برنامه ریزی منظم برای تماشای فیلم های سینمایی با حضور سینماگران و اعضای کمیسیون می تواند باعث ایجاد یک تعامل متقابل شده و مشکلات عدیده سینما بالاخص مشکلات زیرساختی، اقتصادی و محدودیت های سینما را برطرف کند اظهار داشت: مسئولان کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی باید به این باور برسند که اگر سینما تقویت شود امنیت ملی ما تقویت می شود. انتظار ما این است که مسئولان محترم این کمیسیون در زمان برنامه ریزی رئیس جمهور و وزرا برای بودجه نویسی نظارت داشته باشند و بتوانند باعث ایجاد افزایش بودجه سینما شوند.

کارگردان فیلم های سینمایی کیمیا و خاک و آفتاب بر همه یکسان می تابد تأکید کرد: اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی باید پشتیبان معنوی سینماگران باشند؛ کمیسیون فرهنگی نباید عملکردی انفعالی داشته باشد. آن ها باید مرتباً معضلات سینما را به مدیران سینمایی گوشزد کنند و از آن ها انتظار برطرف شدن این معضلات و مشکلات را داشته باشند.

رافعی در پایان این گفتگو متذکر شد: پیش از این همه دستورها روی کاغذ بوده و اغلب جنبه عملی و اجرایی به خود نگرفته است؛ بی شک اگر اهتمام و دغدغه مندی در بین اعضای کمیسیون وجود داشته باشد آن ها می توانند با برقراری یک ارتباط تنگاتنگ میان سینماگران و خود، موانع و مشکلات متعدد در سینما را برای همیشه برطرف کنند.

لینک خبر :‌ سینما پرس
در حالی که طبق اطلاع رسانی قبلی سازمان سینمایی قرار بر آغاز فعالیت سالن های سینمایی از فردا یکشنبه اول تیرماه است، اما به گفته رئیس انجمن سینماداران هنوز هیچ چیز در این زمینه قطعی نیست!

اعتمادآنلاین| هرچند با اعلام رسمی رئیس جمهور و طبق تصمیم ستاد ملی مقابله با کرونا اعلام شده بود سینماها در کنار دیگر مراکز هنری می توانند از ابتدای تیرماه با 50 درصد ظرفیت و رعایت پروتکل های بهداشتی فعالیت خود را از سر بگیرند، اما در کمتر از 24 ساعت مانده به موعد اعلام شده، شواهد نشان از اوج بلاتکلیفی مسئولان سینمایی و بحران تصمیم گیری آن ها در این زمینه دارد.

طبق اعلام روابط عمومی سازمان سینمایی قرار بر این بود که سینماها اکران خود را با دو فیلم شنای پروانه محمد کارت و خوب، بد، جلف 2؛ ارتش سری پیمان قاسم خانی به همراه 5 فیلم اکران اسفند 98 از سر بگیرند اما با اعلام انصراف ناگهانی رسول صدرعاملی به عنوان تهیه کننده شنای پروانه در اعتراض به اجرایی نشدن وعده های حمایتی سازمان سینمایی، همه چیز به حالت تعلیق درآمد.

از سوی دیگر اوج گیری مجدد شیوع ویروس کرونا در کشور و طرح هشدارهای مکرر در زمینه لزوم از سرگیری محدودیت ها، این نگرانی را به وجود آورده است که ستاد ملی مقابله با کرونا هم در تصمیم گیری خود در زمینه فعالیت مراکز هنری تجدیدنظر کند و در این زمینه طبیعتاً سینما نیز مستثنی نمی تواند باشد.

در مجموع در حالی فردا یکشنبه اول تیرماه، موعد اعلام شده از سوی دولت برای بازگشایی سینماها فرامی رسد که همه چیز در وضعیت بلاتکلیف و مبهم است؛ نه ترکیب فیلم ها قطعی شده است، نه سامانه های فروش بلیت آغاز به کار کرده اند و نه فرصتی برای تبلیغ فیلم های احتمالی باقی مانده است!

محمد قاصداشرفی رییس انجمن سینماداران صبح امروز شنبه 31 خردادماه، درباره آخرین وضعیت بازگشایی سینماها از فردا یکشنبه اول تیرماه گفت: قرار بود که سینماها از ابتدای تیرماه باز شوند اما همان طور که در خبرها آمد رسول صدرعاملی از اکران فیلم سینمایی شنای پروانه انصراف داد و به همین دلیل در حال حاضر مشخص نیست که آیا سینماها برای فردا یکشنبه اول تیرماه باز خواهد شد یا نه؛ هیچ چیز قطعی نیست.

وی درباره زمان آغاز به کار سامانه های فروش بلیت هم تأکید کرد: تا تصمیم گیری نهایی در این زمینه صورت نگیرد طبیعتاً هیچ بلیتی فروخته نمی شود.

قاصداشرفی در پایان یادآور شد: باید مشکلات به وجود آمده برطرف شود تا بتوانیم برای بازگشایی سینماها تصمیم بگیریم.

البته سینماهای سراسر کشور به طور کامل آماده بازگشایی هستند تا در صورت تایید نهایی و تصمیم گیری از سوی مسئولان سینمایی فعالیت خود را آغاز کنند.

قرار است ظهر امروز شنبه 31 خردادماه جلسه ای با حضور صاحبان فیلم های شنای پروانه و خوب، بد، جلف 2: ارتش سری در سازمان سینمایی برگزار شود تا در صورت حل مشکلات موجود سینماها آخرین تصمیمات در این زمینه اتخاد شود؛ تصمیماتی که البته باید دید با توجه به زمان باقی مانده می تواند در راستای بازگشایی سینماها از فردا باشد یا مبنایش، تغییر تاریخ اعلامی برای از سرگیری فعالیت سالن های سینمایی است؟

منبع: مهر

لینک خبر :‌ پایگاه خبری اعتماد
یک وکیل دادگستری بعد از تشکیل کارگروهی دیگر برای مبارزه با قاچاق فیلم های سینمایی در کنار کمیته صیانت سازمان سینمایی، از الزامات بین المللی برای جلوگیری از قاچاق فیلم در فضای جهانی گفت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۳/۳۱

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، در ماه های اخیر خصوصاً با اکران آنلاین فیلم های سینمایی آمار قاچاق فیلم های سینمایی بار دیگر بالا رفت و شاهد پخش فیلم ها در فضای مجازی و همینطور نمایش فیلم ها در شبکه های ماهواره ای بودیم.

در این چند روزه با انتشار خبر تشکیل کارگروه مبارزه با سرقت و قاچاق فیلم های سینمایی با ریاست جانشین فرمانده نیروی انتظامی و با حضور دبیر شورای عالی تهیه کنندگان و برخی از اعضای خانه سینما، بار دیگر این سؤال مطرح می شود که آیا سینمای ایران با توجه به عدم پذیرش قانون کپی رایت در جهان می تواند در مقابل پخش فیلم های سینمایی خود از شبکه های ماهواره ای شکایت کند یا خیر؟

در این خصوص خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، در گفتگوی کوتاهی با ابوذر نصرالهی وکیل پایه یک دادگستری که در زمینه های حقوقی مرتبط با حوزه فرهنگ تا به حال پرونده هایی را در دست داشته است، به بررسی این موضوع پرداختیم.

ابوذر نصرالهی وکیل دادگستری

* امروز با خبر شدیم که کارگروهی با عنوان مبارزه با سرقت و قاچاق فیلم های سینمایی به ریاست جانشین فرمانده نیروی انتظامی و با حضور برخی از تهیه کننده های سینما و اعضای خانه سینما تشکیل شده است. البته این در حالی است که در سازمان سینمایی کمیته صیانت وجود دارد و در آنجا این وظیفه تعریف و تبیین شده است که از قاچاق فیلم های سینمایی جلوگیری شود. آیا قوانین سینمایی جدی و محکمی برای مقابله با قاچاق وجود دارد؟

در خصوص حمایت از پدید آورندگان آثار فرهنگی و هنری، قانونی تحت عنوان حمایت از مولفان و مصنفان مصوب سال 1348 وجود دارد. حسب بند 3 ماده 2 این قانون، از جمله مواردی که موضوع حمایت قانونگذار قرار گرفته است، آثار سمعی و بصری است که برای نمایش در تئاتر، سینما، رادیو و تلویزیون و به هر ترتیب ضبط شده باشد.

بنابراین هر سریال یا فیلمی که ساخته شده باشد و یا به طور کلی هر اثری که در این عرصه برای آن از جانب نهادها با سازمان های مربوطه مجوز صادر شده باشد یا مالکیت فکری آن به نحو قانونی ثبت شده داشته باشد مورد حمایت قرار گرفته است.

به موجب ماده 23 این قانون اگر فردی بدون اجازه صاحب اثر تمام یا قسمتی از آن را که مورد حمایت قانون قرار گرفته است را بدون اجازه مالک به نام خودش یا به نام دیگری و یا حتی به نام صاحب اثر پخش، منتشر یا عرضه کند به حبس از 6 تا سه سال محکوم می شود
همچنین باید اضافه کنم که ماده 29 این قانون به دستگاه قضایی اجازه داده است تا علاوه بر رسیدگی به شکایت به ضابطین دادگستری دستور دهد جلوی پخش غیر قانونی این آثار را بگیرد.

منتها نبایست از نظر دور داشت که حق بر اثر یک حق خصوصی است و بر این پایه بر اساس قید مندرج درماده 29 و صراحت ماده 31 قانون حمایت از مؤلفین و مصنفین، این جرایم از جمله جرایم قابل گذشتند یعنی دولت و وزارت ارشاد یا مقام قضایی در صورت مواجهه با تخلفات رأساً با تکلیفی مواجه نیست و تعقیب تنها با شکایت شاکی یا همان صاحب اثر آغاز می گردد. البته زمانی که یک فیلم و یا کتابی به صورت غیرمجاز تولید و پخش میشود دادستان این امکان را دارد که رأساً به عنوان مدعی العموم ورود نماید که البته این ورود بیشتر به لحاظ تأمین امنیت فرهنگی کشور و مبارزه با نشر غیر مجاز آثار است و نه حمایت از مالکیت خصوصی افراد بر این آثار.

*آیا کشور ما با توجه به عدم پذیرش قانون جهانی کپی رایت، می تواند با شکایت و اقدامات قضایی در مقابل چنین کارهای غیرقانونی ایستادگی کند؟ در حال حاضر هم شبکه های ماهواره ای فیلم های سینمایی ایرانی را نمایش می دهند و هم برخی از سایت ها و کانال ها که البته برخی از آنان گویا با دستور قضایی توبیخ شدند و بعد از آن با عذرخواهی به ادامه فعالیت پرداختند و تنها لینک های قانونی و حلال را برای دانلود بارگذاری کردند.

در بحث جهانی و بین المللی باید اشاره کنم که دفتر حقوقی وزارت ارشاد تا به حال چندین همایش در مورد مالکیت فکری و حمایت از آثار فرهنگی برگزار کرده است که در آن ها موضوع الحاق ایران به این کنوانسیون مطرح و مورد کنکاش و نقد و نظر حقوقدانان و صاحب نظران در این حوزه واقع گردیده است. در صورتی که ما به این کنوانسیون بپیوندیم صاحب اثر می تواند در صورتی که اثری که برای اولین بار در ایران نمایش داده شده باشد و بعد از آن در هر یک از کشورهای عضو بدون رعایت حقوق صاحب اثر نمایش داده شود، اقدام حقوقی نماید.

در حال حاضر مسأله پیوستن به این کنوانسیون در دست بررسی است و علت طولانی شدن آن نیز این نکته است که بایست بررسی شود که آیا منافع آن برای مردم ما بیشتر است یا مضار آن؟ در صورت تصویب لایحه در هیأت دولت به مجلس می رود و در آنجا در صورتی که به صورت قانون تصویب شود، می تواند مورد استفاده بین المللی ما قرار بگیرد.

قاچاق فیلم ها در خیابان

البته باید این نکته را بیان کنم که حتی اگر فیلم ایرانی اولین نمایشش در کشوری باشد که آن کشور عضو این کنوانسیون باشد، در صورت پخش غیرمجاز فیلم در سایر کشورهای عضو، امکان پیگرد قانونی وجود دارد.

اما من به عنوان یک وکیل و حقوق دان مسلمان می گویم که اسلام برای مالیکت تمام ادیان و مذاهب و انسان ها حرمت قائل است و اجازه نمی دهد که از هرگونه اثری که توسط فردی در جهان ساخته شده باشد بدون اجازه او از آن استفاده کنیم. در کشور ما متأسفانه کتاب های زیادی ترجمه می شود بدون اینکه از پدید آورنده آن اجازه ای اخذ شده باشد، یا نرم افزارهای زیادی استفاده می شود بدون اینکه از پدیدآورنده اجازه بگیریم؛ در حالی که مالکیت امری محترم است و در اسلام به حدی این موضوع اهمیت دارد.

نمی توانیم شرعاً از اثر فردی در هر جای دنیا به خاطر هزینه ساز بودنش برای مصرف کننده داخلی صرف نظر کنیم. خاطرمان باشد که این موضوع تنها به نفع کشورهای خارجی نیست بلکه بیشترین سودش برای خود ایران و منافع ملی آن است. به عنوان نمونه متأسفانه از نقشه فرش ایرانی به صورت گسترده سؤ استفاده می شود که با میلیون ها دلار ارزش دارد.

در مورد شکایت از کشورهایی که شبکه های ماهواره ای آنان در حال پخش فیلم های ما به صورت غیرقانونیند باید گفت که در حال حاضر ما با برخی از کشورها مانند ترکیه، روسیه و چندین کشور دیگر قراردادهایی داریم که طبق آن قراردادها محاکم آن کشوره تحت شرایطی مکلف به معاضدت قضایی با مراجع قضایی جمهوری اسلامی ایرانند و با توجه به اصل صلاحیت جهانی محاکم کیفری در خصوص جرایمی که علیه اتباع ایران در اقصی نقاط جهان رخ می دهد در صورت استفاده غیر مجاز مجرمانه وفق مقررات فرد خاطی را به نحو تأثیر گذاری مورد تعقیب قرار دهد. در مورد کشورهایی که این قرارداد وجود ندارد، یک دادگاه مستقل می تواند درصورت اقامه دعوی توسط صاحب اثر به موضوع رسیدگی کند. در هر حال اینگونه نیست که به دلیل نبود قانون کپی رایت در کشور ما هیچ اقدام قضایی نتوان کرد و شاهد بر باد رفتن سرمایه خودمان باشیم.

در پایان این مصاحبه این سوال مطرح می شود که با توجه به اینکه اقدامات قضایی در داخل کشور سختی ها و مشکلات آن را در سطح جهانی ندارد و در یک نگاه کلی حتی مشکل کپی رایت در داخل مطرح نیست و بنابراین اقدام قضایی تهیه کننده از قاچاقچی فیلم از سهولت بیشتری برخوردار است، چرا صاحبان و مالکان آثار سینمایی اقدام به شکایت و برخورد قضایی نمی کنند؟ امروز خبر حبس قاچاقچی فیلم متری شیش ونیم توسط تهیه کننده آن منتشر شد و البته عدم معرفی نام وی گمانه هایی را مبنی بر شناس بودن فرد خاطی ایجاد کرده است.

بنابراین شناسایی و معرفی قاچاقچیان فیلم ها در داخل کشور امری شدنی و ممکن است؛ اما با این حساب عدم پیگیری تهیه کننده ها و مالکان آثار جای سؤال دارد؟

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
این تغییر مسیر صدور مجوز می تواند تاثیرات چشمگیری در فرآیند تولید داشته باشد. تابناک با پیش بینی این وضعیت در بهمن سال 1398، این پرسش را همان زمان مطرح کرد که فیلمسازان به دریافت پروانه ساخت سریال برای وی اوی دی ها نیاز دارند؟! و اکنون آن پیش بینی تحقق یافته است.

با انتقال اختیار صدور مجوز سریال های توزیع شده در وی او دی ها یا همان ویدیوکلوب های اینترنتی از وزارت فرهنگ و ارشاد به سازمان سینمایی، عملاً اختیار صدور مجوز برای سریال های تولیدی در شبکه نمایش خانگی از این وزارتخانه سلب شده و به صداوسیما منتقل خواهد شد؛ اتفاقی که تاکنون از سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مسکوت گذاشته شده است.

به گزارش تابناک ؛ بهمن حبشی، مدیر کل دفتر نظارت بر تولید فیلم به تازگی با اعلام اینکه صدور مجوز تولید سریال های نمایش خانگی تا اطلاع ثانوی متوقف شده است، گفت: تعداد مجوز های صادره و سریال های در حال تولید و آماده توزیع برای نمایش خانگی، بیشتر از نیاز و ظرفیت بازار است و تا نمایش چند سریال آماده توزیع و ایجاد تعادل میان زنج