بولتن فرهنگی هنری/مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی 30 فروردین 99
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در حکمی حجت الاسلام والمسلمین محمدعلی انصاری را به عنوان نماینده خود و مسئول هماهنگی و نظارت بر هیات های رسیدگی به تخلفات اداری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان های وابسته منصوب کرد.

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در حکم سیدعباس صالحی خطاب به حجت الاسلام محمدعلی انصاری آمده است:

نظر به تعهد و تجارب ارزنده جنابعالی و به استناد ماده 34 آیین نامه قانون رسیدگی به تخلفات اداری به عنوان نماینده اینجانب و مسئول هماهنگی و نظارت بر هیات های رسیدگی به تخلفات اداری وزارتخانه و سازمان های وابسته منصوب می شوید.

شایسته است در راستای پیشگیری از وقوع و کاهش تخلفات اداری، ضمن پیگیری و نظارت بر برگزاری منظم جلسات و هماهنگی بین هیات ها، بازرسی مستمر از چگونگی عملکرد و بررسی وضعیت حضور اعضا، گزارش های لازم را به طور نوبه ای از طریق حوزه وزارتی به اینجانب و هیات عالی نظارت ارائه کنید.

امید می رود با استعانت از خداوند متعال در انجام وظایف محوله موفق و موید باشید.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
حوزه/ فراتر از رویکردهای صرفاً منتقدانه به وضعیت فرهنگ به خصوص اوضاع نابسامان فضای مجازی و از جمله اینستاگرام، می بایست بر اساس دغدغه انقلابی و دینی، پاسخی ایجابی به شرایط فعلی داشت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰

به گزارش خبرگزاری حوزه در شرایط فرهنگی و رسانه ای اخیر که لایوهای مبتذل اینستاگرامی، زمینه دغدغه مندی و نگرانی بیش از پیش بسیاری از اقشار جامعه از جمله طیف متدینین را فراهم کرده، جای این سوال مطرح است که در مواجهه با چنین شرایطی آن هم با توجه به اقتضائات روزگار "زندگی در فضای مجازی" چه باید کرد و به راستی راه حل چیست!؟

نکته ای که به ذهن حقیر می رسد این که به نظر می رسد بسیاری از ما گویا زنده ایم به نقد کردن و برای مرحله پسانقد، چندان راه حل و یا راهکاری نداریم مگر حرف های تکراری که به صورت مصداقی راهکاری را فرارویمان قرار نمی دهد.

البته این سخن بدان معنا نیست که قائل به رها بودن و آزادی مطلق بستر جولان بی عفتی ها و بی حیایی ها در بستر اینستاگرام و غیره پهن باشد، بلکه غرض طرح این مساله است که در کنار اتخاذ راهکارهای قانونی برای نظارت و ساماندهی این قبیل امور، از بُعد فرهنگی و اجتماعی، چه راه حل های ایجابی برای این گونه شرایط داریم و چگونه می توانیم به ترازِ مدیریت مطلوب و کم هزینه فضای مجازی و پالایش آن از منجلاب بی اخلاقی ها و ابتذال ها، نزدیک و نزدیک تر شویم.

نکته حائز اهمیت بعدی این است که نباید در این زمینه دچار افراط و تفریط شویم به این معنا که نه مثل برخی افراد ظاهر الصلاح، چنین حُکم کنیم که باید صرفاً این شرایط و وضع را نظاره گر بود و هیچ نگفت و نه این که از آن سو، قائل به حداکثر محدودیت ها باشیم تا آن جا که به این نقطه برسیم که چشممان را هم بر صورت مساله ببندیم.

به هر حال واقعیت های زندگی مدرن این مسایل و موضوعات را هم در پی دارد و مهم در این میان، نوع مواجهه ما با این شرایط جدید است.

از آن جا که بسیاری از این قبیل نوشته ها، در درون خود ممکن است باعث سوء برداشت شود باید متذکر شوم که اشتباه نشود، ما انتقاد جدی به مسئولان دولتی از جمله وزیر ارتباطات و ایضاً وزیر ارشاد بابت ضعف ها و قصورها و تقصیرهایشان داریم از این بابت که گویا برنامه ای برای نظارت و کنترل ندارند اما خودمان نیز به هر حال در این باره به سهم خود مسئولیم، از حیث که واقعاً چه محتوای تولیدی مناسبی را عرضه کرده ایم و این که به هر حال به این نقطه برسیم که برای عبور از معضلات و بحران های فرهنگی و اخلاقی، چه می توانیم بکنیم، گذشته از این که صرفاً اعتراضی نموده و نقدی کنیم که همین هم بودش از نبودش به مراتب بهتر است و گرنه به جماعتی خنثی و صرفاً نظاره گر تبدیل می شویم که اگر سیل ضدفرهنگی از بستر رسانه و فضای مجازی، هویت جامعه را از بین ببرد، ککمان هم نمی گزد!

از سوی دیگر، سال هاست که به درستی بر لزوم بصیرت افزایی و ارتقای سواد رسانه ای تأکید می کنیم اما بسیاری از ما – از جمله خود نگارنده – فقط تا همین جا پیش می رویم و بعد از این نقطه، برای جذب افراد و ارتقای سواد رسانه ای و بصیرت آن ها کار چندانی نکرده و یا نمی کنیم و این را می توان تعمیم داد به بسیاری از ارگان ها و نهادهایی که اصل شکل گیری شان در سال های پس از انقلاب برای تحقق همین مقاصد بوده است.

نه این که بی دغدغه باشیم بلکه اتفاقاً دغدغه هایی پاک و انقلابی داریم و مشاهده این وضعیت ناراحتمان می کند، اما باید ببینیم که در گام دوم انقلاب در عرصه فرهنگ و به خصوص با واقعیت مسلمی چون فضای مجازی چه باید بکنیم!؟

مسأله مهم بعدی که شاید در این سال ها تا حدودی از آن غفلت شده، ناظر به بحث آزاداندیشی و تحلیل های علمی و منطقی درباره این قبیل قضایاست بی آن که لزوماً این مباحث رسانه ای و چالش برانگیز شود باید کارشناسان دینی، اجتماعی، فرهنگی، و نیز صاحب نظران رسانه ای و تحلیلگران عرصه سیاست و اقتصاد و ... در همفکری و نشست های کاربردی متعدد، شرایطی را رقم بزنند که خروجی آن پیشنهاد راهکارهایی سازنده برای مدیران تصمیم گیر جامعه و کشور شود.

از این حیث حتی شاید لازم باشد در طلیعه دهه پنجم انقلاب و در دوران کرونایی که بیشتر خانه نشین هستیم تا گرفتار نشست ها و همایش ها و غیره و ذلک، بیشتر بیندیشیم و این تأمل و اندیشه قطعاً به مدد ما خواهد آمد اگر نیت خالصانه به دنبال آن باشد.

ثمره چنین اندیشه ای انشاالله تحلیل درست خواهد بود و از پیِ آن راهکارهایی که می تواند در صورت پخته شدن بر اساس اقتضائات روز- بی آن که گرفتار مصلحت سنجی های محافظه کارانه شود- در وادی فرهنگ به داد انقلاب و مردم انقلابی ما برسد.

سید محمد مهدی موسوی

لینک خبر :‌ خبرگزاری حوزه
با حکم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، سید سعید سرابی مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان شد.

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در متن حکم سید عباس صالحی خطاب به سید سعید سرابی آمده است:

نظر به سوابق فرهنگی و تجربیات ارزنده جناب عالی به موجب این حکم به سمت مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان منصوب می شوید.

امید است با استعانت از خداوند متعال و بهره گیری از ظرفیت های موجود و نیروهای کارآمد و فرهیخته و تعامل سازنده با مسئولان و مدیران استان و ارتباط نزدیک با اصحاب فرهنگ و هنر و مردم فرهنگ دوست و هنر پرور استان اصفهان در مسیر رشد فضایل اخلاقی، شکوفایی و اعتلای فرهنگ و هنر اسلامی و ایرانی موفق و موید باشید.

مدیرکل دفتر نوسازی و تحول اداری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خراسان رضوی و مدیرکل دفتر تبلیغ و ترویج فعالیت های قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از جمله فعالیت های فرهنگی سرابی پیش از حضور در اصفهان است.

خاطرنشان می شود، پیش از این حجت الاسلام والمسلمین محمد علی انصاری، مدیرکلی فرهنگ و ارشاد اسلامی این استان را بر عهده داشت.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در جدیدترین توئیت خود با اشاره به مصوبه امروز هیات دولت نوشت: براساس مصوبه دولت، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت ورزش و جوانان و همچنین شهرداری ها می توانند از اجاره بها اماکن خود صرف نظر یا افزایش دوره بهره برداری را بالا ببرند.

در متن توئیت سید عباس صالحی آمده است:

با توجه به تعطیلی اماکن و فضاهای فرهنگی و هنری و ورزشی، این پیشنهاد در دولت مصوب گردید: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت ورزش و شهرداری ها در مورد اماکن واگذار شده به بخش خصوصی مجاز باشند تا نسبت به امهال یا بخشودگی اجاره در دوره تعطیلی یا افزایش دوره بهره برداری اقدام کنند.

در متن توئیت سید عباس صالحی آمده است:

با توجه به تعطیلی اماکن و فضاهای فرهنگی و هنری و ورزشی، این پیشنهاد در دولت مصوب گردید: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت ورزش و شهرداری ها در مورد اماکن واگذار شده به بخش خصوصی مجاز باشند تا نسبت به امهال یا بخشودگی اجاره در دوره تعطیلی یا افزایش دوره بهره برداری اقدام کنند.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
بهانه این گزارش نامه هایی بود که چند روز پیش وزیر ارشاد به صورت جداگانه به چند مسئول ارسال کرد و با اعلام خسارت های وارده به بخش فرهنگ کشور، خواستار مساعدت های هرچه سریع تر دولت به مشاغل آسیب پذیر فرهنگ، هنر و رسانه کشور شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : خبر گزاری رسا

به گزارش فرهیختگان آنلاین ، من چه جوری داخل خانه بمانم. باید کار کنم و خرج خانواده ام را بدهم. کارم با همین موتور است. قبلا با پروژه های سینمایی کار می کردم و پیک موتوری شان بودم. یکی از دوستانم معرفی کرده بود، اما خب الان دوماهی می شود که بیکار هستم. بیمه هم ندارم، پس مجبورم با موتور کار کنم تا خرجم را دربیاورم. شنیدن این حرف ها درد دارد. کرونا برای خیلی ها این درد سخت را به همراه داشت؛ بیکاری، ضرر سخت و هنگفت. دردی که مطمئنا جبرانش بسیار مشکل است. پشت ظاهر خوش رنگ و لعاب سینما، عواملی هم هستند که نان و روزگارشان متصل به پروژه های سینمایی و تلویزیونی است؛ عواملی که حتی بیمه هم ندارند و فقط زمانی که بر سر این پروژه ها باشند، درآمدی عایدشان می شود. قصه غم نان مخصوص پشت صحنه سینما نیست و البته در حوزه کتاب، تئاتر و موسیقی هم کم نداریم از این موارد.

بهانه این گزارش نامه هایی بود که چند روز پیش سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به صورت جداگانه به معاون اول رئیس جمهور، رئیس دفتر رئیس جمهور، رئیس سازمان برنامه و بودجه و معاون اقتصادی رئیس جمهور ارسال کرد و با اعلام خسارت های وارده به بخش فرهنگ کشور، خواستار مساعدت های هرچه سریع تر دولت به مشاغل آسیب پذیر فرهنگ، هنر و رسانه کشور شد. در بخشی از نامه وزیر ارشاد آمده است: میزان خسارت وارده به این بخش تا پایان فروردین ماه جاری بالغ بر 9,760,921 میلیون ریال، معادل 976 میلیارد تومان برآورد و نیز حمایت های پیشنهادی صندوق اعتباری هنر در سه بخش حق بیمه، سرانه درمان و جبران خسارت بیکاری پیش بینی شده است که شامل 218,789,659,500 ریال حق بیمه برای 35500 نفر از اعضای صندوق، 137,768,400,000 ریال سرانه درمان برای 78100 نفر از اعضا و 1,439,980,000,000 ریال برای جبران خسارت بیکاری هنرمندان در نظر گرفته شده است. البته وزیر ارشاد در همان ایام در حساب توئیتری خود اعلام کرد اصحاب فرهنگ و هنر منتظر خبرهای خوب از جلسه کمیته اقتصادی ستاد ملی کرونا هستند. البته انتشار این نامه واکنش هایی هم به همراه داشته و برخی از اهالی هنر معتقدند این مبالغ کمتر از خسارتی است که در این چند ماه بر سر فعالان حوزه فرهنگ و هنر آمده است. با توجه به این مبالغ، سراغ حوزه های مختلف رفتیم تا ببینیم چه مشکلاتی در این چند ماه داشته اند و شاید این مساله همچنان تا چند ماه آینده هم برایشان وجود داشته باشد.

سینمادارها و سینمای خالی

این طور نیست که تولید یک اثر سینمایی فقط وابسته به کارگردان، تهیه کننده و بازیگر باشد، بلکه تعداد زیادی پشت دوربین هستند که بخش مهمی از درآمدشان در زمان تولید فیلم به دست می آید. این مساله را هم در نظر بگیرید که اگر فیلم ها به سمت اکران آنلاین بروند، شاید تنها ضرر این روزها برای سینمادارها باشد که هیچ منبع درآمدی ندارند و باید از جیب شان هم هزینه کنند. برای اینکه بیشتر از اوضاع سینماها بدانیم، سراغ محمدقاصد اشرفی، مدیر انجمن سینماداران رفتیم تا برایمان از خسارت های این روزهای سینماها بگوید. وقتی فیلمی به صورت آنلاین عرضه می شود، از یک طرف سرمایه گذار فیلم مجاز است فیلمش را به هرصورتی که دوست دارد اکران کند، چون مالک فیلم است. از طرف دیگر باید این را هم بگوییم که ما در سینما به جز عرضه فیلم، محصول دیگری برای اکران نداریم. تا قبل از اینکه این بیماری بیاید، همه ما این را می دانستیم که فیلم باید در سینما اکران شود.

فیلم هایی که پروانه نمایش می گیرند، باید ابتدا در سینما اکران شوند و بعد به شبکه نمایش خانگی بروند، اما حالا شرایط این گونه پیش رفته و با توجه به تعطیلی سینماها و همچنین پرخطر بودن آنها در شیوع کرونا، فعلا سینماها تعطیل است و ما هم تابع نظرات ستاد ملی کرونا هستیم. از طرف دیگر ما در هیات مدیره مان بحثی را مصوب کردیم که هر فیلمی که به غیر از سینماها در هر جایی اکران شود، دیگر در سینماها نمی تواند اکران شود و نمایش داشته باشد. حتی اگر مالکان فیلم متقاضی این مساله باشند، ما نمی توانیم این کار را انجام دهیم. حالا برگردم به خسارت های این چند وقت که بحث اصلی مان است. شما می دانید فیلم تا زمانی که اکران نشده، خسارتی هم در پی ندارد، اگر فیلم اکران شود و در اکران خسارت و ضرر ببیند، آن زمان می توانیم بگوییم این فیلم ضرر دیده است، اما بخش مهم این است که تا زمانی که اکران نشده، خسارتی هم متوجه آن نیست، باوجودی که سرمایه تهیه کننده خوابیده و دوست دارد هرچه زودتر این سرمایه برگردد.

درست از همان زمانی که اعلام تعطیلی سینماها را داشتیم، سینمادارها با خسارت های زیادی روبه رو بوده اند. چون نگهداری سالن ها مستلزم هزینه است؛ تهویه ها باید روشن باشد، نگهداری خود سالن، نگهبانی و پرسنلی که در سینماها هستند و... . سینمادارها سعی کردند نیروی اخراجی نداشته باشند، چون اگر پرسنل اخراج می شدند، بیکاری سنگینی به دولت تحمیل می شد. مثلا خود بنده مالک سینما ماندانا هستم و همه حق و حقوق کسانی را که در سینما کار می کنند پرداخت کرده ام. اگر هم قرار است این افراد بیکار شوند باشد، باید طوری باشد که بتوانند حقوق و مزایای خودشان را با توجه به بیمه بیکاری دریافت کنند. اما خسارت ها فقط به این مساله برنمی گردد. ما از سوم اسفندماه تعطیل شدیم، فروردین هم در حال اتمام است و احتمالا تا خرداد هم وضعیت همین باشد. این حجم از خسارت واقعا قابل باور نیست، بحث ما این است که سینماها درآمدزایی داشت و از آن درآمدزایی سعی می کرد حقوق پرسنل و بقیه موارد را پرداخت کند. اما الان درآمدزایی که نداریم، هیچ، در کنارش کلی هزینه هم باید داشته باشیم و خرج کنیم. منتظریم بیینیم مسئولان امر چه تصمیمی برای موضوع می گیرند. به سینماها کمک می کنند یا نه؟ هنوز که هیچ نتیجه ای نگرفته ایم و کسی هم خودش را در این رابطه مسئول نمی داند. ما به وزارت ارشاد پیشنهادی هم دادیم و برآورد کردیم که سینمادارها برای هر پرده سینما، 30 میلیون تومان هزینه پرداخت کرده اند که خب هزینه سنگینی است.

در مورد این خسارتی که وزیر اعلام کرده است، باید بگویم این مبالغ با واقعیت همخوانی ندارد. این آماری بوده که سازمان سینمایی به وزیر اعلام کرده است. حالا این برآوردها چطور اعلام شده و چه کسی خسارت ها را به ارشاد اعلام کرده، نمی دانم، اما مبالغ خسارت به سینمادارها خیلی خیلی زیاد است. سینمای ایران امسال دو فصل مهم اکران خود را از دست داده است؛ یکی اکران نوروز و دیگری احتمالا اکران عید فطر. برای درک میزان خسارتی که به سینمادارها وارد شده، کافی است به رقم فروش فروردین ماه سال گذشته نگاه کنید که سینماها به فروش بالای 42 میلیارد تومان رسیدند.

ورشکستگی نشر زیر سایه سنگین کرونا

چک های برگشتی، انبارهای مملو از کتاب، سفارش های اینترنتی پایین و... تصویرهایی است که از وضعیت کتابفروشان در این روزها داریم و البته این مساله محدود به کتابفروش ها نیست و باید از همه صنعت نشر اسم برد؛ از ناشر تا چاپخانه دار و بقیه کسانی که در این صنعت حضور دارند و تقریبا می توان گفت گل سرسبد درآمدشان را که قرار بود در نمایشگاه کتاب باشند، از دست دادند. همین چند روز پیش بود که یکی از کتابفروشان در یک گروهی صحبت می کرد و از خسارت هایی می گفت که این روزها به او و همکارانش تحمیل شده و در کنارش مجبور شده چند نفری را از کتابفروشی تعدیل کند، چون درآمدی ندارد که بتواند حقوق بدهد. ناشران هم با توجه به اینکه قرار بود نمایشگاه کتاب تهران در فروردین برگزار شود، کتاب هایشان را در تیراژ بالا چاپ کرده و در انبارها نگه داشته اند تا در نمایشگاه به فروش برسد و الان کتاب ها در انبارها مانده اند.

نادر قدیانی که سال ها در حوزه نشر فعال است، در مورد این مساله و خسارت هایی که به ناشران وارد می شود، می گوید: در شرایط فعلی به خاطر کرونا دولت می توانست با همان محدودیت هایی که برای سوپرمارکت ها و نانوایی ها در نظر گرفته شده بود، محدودیت هایی را برای کتابفروشی ها در نظر بگیرد، البته بخشی از کتابفروشی ها که شرایط استانداردی دارند. این را هم بگویم که اگر تا دو ماه آینده به شرایط عادی بازنگردیم، ورشکستگی تمام حوزه های فرهنگ را دربر می گیرد. این ورشکستگی تنها مربوط به اهالی قلم، گرافیست ها، کتابفروش ها و ناشران نیست؛ چراکه تمام حوزه های فرهنگ شرایط نگران کننده ای دارند، ولی خانواده نشر بیشترین زیان را دیده است. درمورد نمایشگاه کتاب هم حرف و سخن زیاد است. برگزاری چنین نمایشگاهی که 32 دوره از آن سپری می شود، نشان از جایگاه مهم آن دارد. در این نمایشگاه حدود 10 تا 15 درصد گردش اقتصادی نشر را شاهدیم. ناشران عمومی و کودک که این روزها شاهد عدم برگزاری نمایشگاه هستند، آسیب های بیشتری نسبت به ناشران آموزشی می بینند، زیرا آنها با آغاز سال تحصیلی می توانند کتاب های خود را به فروش برسانند، بنابراین پیشنهاد می کنم بهترین روش در روزگاری که قرار است نمایشگاه کتاب در آن برگزار نشود، این است که 35 تا 40 میلیارد هزینه نمایشگاه به نسبت فروش ناشران تخصیص یابد و وزارت ارشاد از آنها کتاب خریداری کند. هرچند وزارت ارشاد از سال گذشته همچنان در این حوزه به ناشران بدهکار است که امیدواریم در پرداخت تسریع حاصل شود.

مساله دیگر بحث ناشرانی است که از ناشران خارجی کتاب خریده اند و باید پول ناشر خارجی را طی یک مدت زمانی برگردانند. مساله بعدی که این ناشران با آن مواجه هستند پاگیر شدن کتاب ها در گمرک است. محسن عمرانلو، مدیر کمیته ناشران خارجی نمایشگاه کتاب تهران در این زمینه می گوید: در بخش عربی توانستیم به موقع مانع ارسال بارهای ناشران شویم و هیچ محموله ای از طرف ناشران عربی به ایران ارسال نشد، اما در بخش لاتین قبل از انتشار خبر لغو برگزاری نمایشگاه کتاب تهران در اسفند، عمده بارهای ناشران لاتین به ایران وارد شده بود و تنها یک کامیون حامل بارهای ناشران لاتین بود که با بسته شدن مرزها امکان ورود پیدا نکرد. آمار کتاب های ثبت شده در سامانه نمایشگاه ، حدود 25 هزار عنوان کتاب 2017 به بعد و 50 هزار عنوان کتاب قبل از 2017 است، از این میان حدود 40 تن کتاب از خارج از ایران آمده که در گمرک تهران نگهداری می شود. مشکل این است که برای خروج از گمرک باید کتاب ها ارزیابی شود، تیم ارزیابی در وضعیت فعلی امکان فعالیت ندارد و نمی توان عجله ای هم برای خروج کتاب ها به خرج داد. صاحبان اصلی این بار، موضوع را از ما پیگیری کرده اند، اما با توجه به اینکه تا 15 فروردین عملا در تعطیلات بودیم، شرایط را درک می کنند، به هر حال باید امیدوار بود که وضعیت بهتر و روال عادی طی شود. البته ماندن کتاب ها در انبار گمرک نباید مورد غفلت واقع شود ، چراکه اگر بار بیش از سه ماه در انبار گمرک بماند، گمرک اعلام متروکی و هزینه انبارداری سنگینی مطالبه می کند. البته چون این بار به اسم وزارت فرهنگ و ارشاد است و شرایط خاصی دارد، قطعا این زمان طولانی تر خواهد بود. در حوزه علوم، کتاب ها تاریخ مصرف دارند و اگر مدت زمان زیادی باقی بمانند ، دیگر چندان به کار مخاطبان و مراکز علمی و پژوهشی نمی آیند. باید ترخیص یا مرجوع شوند. مرجوع شدن این بارها با توجه به بسته بودن مرزها امکان پذیر نیست، پس باید به فکر استفاده از آنها باشیم. ضرر و زیان به حوزه نشر مانند حوزه های دیگر قابل شمارش نیست، اما باید این را بگوییم که ناشران، بهترین زمان فروش کتاب هایشان که همان نمایشگاه کتاب بود را از دست داده اند و امیدواریم که معاونت فرهنگی با تمهیدات لازم جلوی این خسارت های میلیاردی را بگیرد.

موسیقی و ضررهای میلیاردی

موسیقی هم مانند بقیه حوزه ها دچار خسارت های زیادی شده است. برگزاری کنسرت ها عقب افتاده و این مساله ضررهای زیادی را به این حوزه وارد کرده است. براساس اطلاعات ارائه شده توسط برخی سایت های شناخته شده فروش بلیت کنسرت، صنعت موسیقی ایران در ماه پایانی سال 98 متحمل خسارت 10 میلیارد تومانی شد. اسفندماه برای اهالی موسیقی زمان ویژه ای برای برگزار کنسرت هاست. معمولا جشنواره موسیقی فجر، هرسال اواخر بهمن ماه برگزار می شود و بلافاصله پس از پایان این جشنواره روند برگزاری کنسرت ها آغاز می شود. هنرمندان ژانرهای مختلف موسیقی تلاش می کنند تا حداقل یک اجرا در اسفند برای خودشان دست وپا کنند؛ چراکه با پایان اسفند، وارد تعطیلی های نوروز می شویم و تا اواخر فروردین هم دیگر خبر خاصی نخواهد بود.

مسعود برزی، مدیر بخش موسیقی سایت تیوال در گفت وگویی که با تسنیم داشت، می گوید: شیوع کرونا موجب لغو رویدادهای هنری شد و ضربه شدیدی به اقتصاد هنر ایران وارد کرد. طبق ارزیابی ای که داشتیم در بخش موسیقی و کنسرت هایی که فروش بلیتش روی سایت ما انجام می شد، تاکنون جامعه موسیقی ضرری 30 میلیارد ریالی را متحمل شده است. امیدواریم با همدلی و فرهنگ بالای اجتماعی در کنار هم از این بحران گذر کنیم. طول دو هفته نخست اسفند 1398 بیش از 13 هزار بلیت خریده شده از تیوال لغو شد و تا پایان سال این رقم به بیش از 20 هزار بلیت رسید. تیوال همسو با یکی از مهم ترین ارزش های سازمانی خود طی سال ها فعالیت که اطلاع رسانی و پاسخگویی جامع و اقدام سریع در پشتیبانی کاربرانش است، بازگشت سریع هزینه خریداران را در اولویت قرار داد و تا پیش از شروع تعطیلی های نوروز، تمام مبالغ مربوط به حدود 20 هزار بلیت کنسرت موسیقی به خریداران عودت داده شد. اکنون در شرایطی که تعطیلی اجباری رویدادهای هنری برای حفظ سلامتی مردم و هنرمندان انجام شده است باید همه ما برای شروع دوباره فعالیت هنر در ایران تلاش کنیم. شروعی که بدون رعایت نکات بهداشتی از جانب مردم و مدیریت و نظارت صحیح مسئولان میسر نخواهد بود.

از طرف دیگر، محمدحسین توتونچیان، مدیر سایت ایران کنسرت هم در گفت وگویی که با سایت موسیقی ما داشته است، گفته بود برای لغو کنسرت های دو هفته اول اسفند، مبالغ بیش از 110 هزار بلیت را عودت داده اند. توتونچیان تاکید کرده بود که این عدد شامل بلیت های دو سایت ایران کنسرت یعنی سایت مختص موسیقی و سایت ایران نمایش برای تئاترهای تهران و شهرستان ها است. توتونچیان همچنین گفته بود مبالغ لغو بلیت های دو سایت ایران کنسرت و ایران نمایش طی فقط دو هفته اول اسفند حدود 9 میلیارد تومان بوده است. از آنجا که رقم اعلامی توتونچیان مربوط به دو هفته نخست اسفندماه است، می توان گفت این رقم تا پایان اسفند افزایش هم داشته است و شاید حدود دوبرابر شده باشد.

ضررهای نامعلوم تئاتر

دقیقا همان هفته اولی که با کرونا مواجه شدیم و همه چیز تعطیل شد، شهرام کرمی، مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره متضرر شدن گروه های تئاتری در پی تعطیل شدن فعالیت های هنری گفت: نکته ای که در ابتدا به ذهن خطور می کند این است که گروه های تئاتری که فعالیتی گروهی دارند و چندین ماه تلاش برای تمرین و اجرای یک اثر نمایشی کرده اند، لطمه می خورند. زیرا فعالیت های این گروه ها متکی به گیشه است و طبیعی است که در این شرایط امکان فروش بلیت نیست و تأمین هزینه ها برای گروه های تئاتری بسیار دشوار می شود. درحال برنامه ریزی هستیم تا با مدیران سالن ها اعم از دولتی و خصوصی وارد گفت وگو شویم تا درصورت امکان و میسر بودن در جدول اجراهای شان، فرصت تمدید یک هفته ای گروه های نمایشی را فراهم کنند تا گروه ها لطمه کمتری ببینند. تلاش می کنیم به خاطر تعطیلی پیش آمده به تعداد اجراهای گروه ها افزوده شود تا گروه ها کمتر متضرر شوند. شهرام گیل آبادی در اواخر اسفند ماه نامه ای به وزیر ارشاد نوشت و در این نامه مواردی را متذکر شد که برای گروه های تئاتری درنظر گرفته شود و در این نامه خواستار حمایت ها در چند بخش شد:

1. بسته حمایت مالی پرداخت بلاعوض هایی به گروه ها، هنرمندان، اعضای خانه تئاتر، تماشاخانه ها و مشاغلی که در تعطیلی ناشی از کرونا ویروس دچار تنگی در معیشت و... شده اند.
2 . بسته حمایت اعتباری؛ لغو مالیات، عوارض شهری، قبوض انرژی و... .
3. بسته تسهیلات ارزان بانکی؛ پرداخت وام های کم بهره و ... .
4. بسته جبران بیمه ای اقدام بیمه ها در پرداخت حقوق ایام بیکاری، حقوق ناشی از عوارض کلی ناشی از بیماری اپیدمی و... .
5. بسته حمایت بهداشتی ؛ تقدیم بسته های بهداشتی به تمامی هنرمندان عضو خانه ها و صندوق اعتباری هنر.
6. بسته حمایت معیشتی؛ اهدای بسته حمایت ارزاق عمومی به تمامی هنرمندان عضو در خانه ها و صندوق اعتباری هنر .

رضا جاویدی ازجمله کارگردان های تئاتر است که نمایشی را قبل از شیوع کرونا آماده اجرا می کرد، اما حالا چند ماهی گذشته است و همچنان تعطیل هستند او در گفت وگویی درباره این روزها می گوید: ما با استرس زیادی کار را جمع کردیم تا به زمان اجرا در اسفندماه سال گذشته برسیم، چندین ساعت در روز تمرین می کردیم و خوشبختانه همه چیز در نهایت به خوبی پیش رفت و اجرا به اول اسفندماه رسید، منتها شیوع کرونا به یک باره همه چیز را برای ما تغییر داد، در ابتدا فکر می کردیم که تعطیلات کوتاه مدت است، منتها تعطیلات به یک باره طولانی شد و همه برنامه هایمان را به هم ریخت. همه چیز در تئاتر رسیدن به اجرا از راه تمرین است، وقتی یک اجرا دو ماه تعطیل می شود بدون شک اگر بخواهیم بار دیگر آن را روی صحنه ببریم باید تمام تمرینات خود را تکرار کنیم تا هماهنگی بین بازیگران بار دیگر ایجاد شود. در اینکه گروه ها متضرر شده اند شکی نیست، اما اینکه چه مقدار ضرر وارد شده هنوز نمی توان نظری قطعی داد، باید زمان بگذرد تا شرایط به حالت طبیعی بازگردد. باید ببینیم که وزارت ارشاد، مرکز هنرهای نمایشی یا سالن نمایش چگونه برخوردی در قبال این قضایا خواهند داشت تا بعدا بتوانیم میزان ضرر احتمالی را تخمین بزنیم. سالن ها و تماشاخانه های خصوصی در جریان شیوع کرونا صددرصد ضرر کرده اند، باید دید این تماشاخانه ها موظف به بازاجرای آثاری که متوقف شده اند، می شوند یا خیر. باز هم می گویم همه چیز در تئاتر در هاله ای از ابهام است و باید دید بعد از بازگشایی اماکن فرهنگی چه رویکردی در برنامه قرار می گیرد.

تعطیلی همچنان ادامه دارد، هیچ تئاتری اجرا نشده است و گروه های تئاتری همچنان درحال ضرر هستند و هنوز برای ضرر و زیان شان چیزی درنظر گرفته نشده است؛ و همه چیز در هاله ای از ابهام است.

* نویسنده: عاطفه جعفری، روزنامه نگار

لینک خبر :‌ فرهیختگان
سمنان- طی حکمی از سوی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، فرشید فلاح به عنوان مدیرکل جدید فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سمنان جایگزین حجت الاسلام علی اصغر فضیلت شد.

به گزارش خبرنگار مهر ، طی حکمی از سوی وزیر ارشاد اسلامی کابینه دوازدهم، فرشید فلاح لاله زاری مدیرکل سابق ارشاد اسلامی استان کرمان، به عنوان مدیرکل جدید فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سمنان و جایگزین حجت الاسلام علی اصغر فضیلت شد.

این انتصاب در حالی رقم می خورد که فضیلت هنوز دو سال نیست که به عنوان مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سمنان مشغول به کار شد تا در یکی از با ثبات ترین ادارت کل استان سمنان نیز شاهد تغییر دیگری باشیم.

فرشید فلاح لاله زاری متولد سال 53 در کرمان و کارشناس ارشد علوم سیاسی است و سرپرستی روابط عمومی و اداره مطبوعات و تبلیغات اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی کرمان، ریاست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان های کرمان، بافت و بردسیر، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان و مدیرکل حوزه استاندار کرمان نیز بوده است.

وی همچنین چهار روز هم به عنوان مدیرکل کانون پرورش فکری استان سمنان مشغول به کار بود که یکباره برای وی حکم مدیرکلی ارشاد اسلامی استان کرمان را ابلاغ کردند تا یکی از عجیب ترین رویدادهای حوزه وزارت خانه ای در سال 92 در استان کرمان رقم بخورد آن هم یک هفته ای که ارشاد اسلامی این استان سه مدیرکل داشت!

معاونت طرح و برنامه، معاونت اداری و مالی، سرپرستی دفتر مدیر کل و روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خراسان رضوی، سرپرستی دبیرخانه شورای فرهنگ عمومی و شورای پژوهشی خراسان رضوی، معاون اجرایی بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا ( ع) و مدیرکل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان خراسان رضوی از دیگر سمت های وی است.

قرار است مراسم معارفه فلاح لاله زاری هفته آتی در سمنان برگزار شود.

کد خبر 4901901

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: تلاش می کنیم تا خردادماه بیمه هنرمندان را پرداخت کنیم. هرچند قول قطعی نمی دهم.

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در برنامه شهر فرنگ که به موضوع فرهنگ و هنر در روزگار کرونا اختصاص داشت به برخی موارد پاسخ گفت.

* عرصه فرهنگ و هنر و رسانه متاثر از کرونا

صالحی در ابتدای سخنان خود ضمن خسته نباشید به جامعه درمانی کشور و تشکر از تلاش های شبانه روزی آنها درباره نامه اهالی هنر به این وزارتخانه گفت: یکی از بخش هایی که از ویروس کرونا متأثر بود حوزه فرهنگ، هنر و رسانه است. از این رو از ابتدای اسفندماه حوزه های مرتبط با فرهنگ و هنر چون با اجتماعات مرتبط بودند ابتدا موقتا تعطیل شدند و در ادامه دو ماه است که چنین شرایطی دارند. سالن های سینما، تئاتر، موسیقی و نمایشگاه کتاب تحت تأثیر این اتفاق قرار گرفت.

* همه مشاغل تحت تاثیر کرونا / خسارت در حوزه رسانه سهمگین بود

وی با بیان اینکه اقتصاد حوزه فرهنگ و هنر در مقایسه با برخی حوزه ها محدود و کوچک است، اما همین حوزه های محدود تأثیرات فراوانی گذاشت، گفت: ما در سال 1398 حدود 124 میلیارد تومان در نمایشگاه کتاب فروش داشتیم. بنابراین ناشران توقع داشتند و برای سال جاری کتاب چاپ کردند تا به نمایشگاه سال 99 نیز به میدان بیایند و کتاب های خود را عرضه کنند، آنها نیز شرایط خاصی داشتند. بنابراین همه مشاغل تحت تأثیر فضا قرار گرفت. این اتفاقات خسارت آور بود و در حوزه رسانه هم اینگونه بود.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اضافه کرد: در حوزه رسانه هم خسارت ها سهمگین بود، چرا که بخش عمده درآمدها از آگهی تأمین می شد. حتی در عرصه های دیگر هنر نیز ما شاهد تعطیلی هایی بودیم مثلاً 80 سالن تئاتر یا 300 گالری هنرهای تجسمی که تعطیل هستند، البته از شنبه قرار است شروع به کار کنند. حتی خانه های مد و لباس که شامل 500 مؤسسه هستند عملاً تعطیل شده بودند، 6 هزار آموزشگاه هنری که 30 هزار شغل را تأمین می کردند تعطیل بودند. بنابراین دامنه وسیع در حوزه خسارات را شاهد هستیم.

* خسارت اعلام شده حوزه فرهنگ، هنر رسانه تا 25 فروردین بود

صالحی در پاسخ به اینکه نامه ای به ستاد مبارزه با کرونا درباره برآورده خسارت 976 میلیارد تومانی داشتید تا چه تاریخی خسارت ها برآورد شده است، گفت: این برآورد میلیاردی تا 24 یا 25 فروردین بود ولی ما تلاش کردیم برآوردها دقیق باشد. در حوزه مطبوعات بیش از 7200 مطبوعات مکتوب داریم. اما 3 هزار تا از آنها را در این برآورد مطرح کردیم چرا که 1800 فصل نامه ها داریم در این آمار گنجانده شده بودند. اما هنوز متاثر نشده اند چرا که فصل نامه ها زمانی دارند برای انتشار، می بینید که با یک دقتی وارد شدیم ، آنچه برآورد شده واقعیت دارد و برای ما مهم بود.

* اهالی فرهنگ هنر و رسانه در میان 10 رسته آسیب پذیر

وی با بیان اینکه ما طی دو مرحله کارهای مربوط به خسارت اصحاب فرهنگ و رسانه را برآورد کردیم گفت: اتفاق اول این بود که اهالی این عرصه در میان 10 رسته آسیب پذیر قرار گرفتند و در مرحله دوم پس از ارائه نامه کمیته اقتصادی 2 روز بعد در کلیات بحث مواردی را در توزیع مبالغ بررسی کردند و الان این مسئله در بخش دستورالعمل ها قرار دارد.

* نگاه مثبت کمیته اقتصادی دولت به اهالی فرهنگ و هنر

عالی رتبه ترین مسئول در وزارت ارشاد با بیا ن اینکه انصافاً نگاه مساعدی نسبت به مسئله وجود دارد، تصریح کرد: برداشت من این است نگاه کمیته اقتصادی دولت به حوزه فرهنگ مثبت بوده و کوتاهی صورت نگرفته هرچند اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه هم توقع زیادی ندارند.

* غیر از اینکه به بنگاه ها توجه می کنید به اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه نیز به عنوان شخصیت حقیقی توجه کنید

صالحی در پاسخ به اینکه وجه مشترک نامه های ارسالی به شما از سوی اهالی فرهنگ، هنر و رسانه معیشتی بود آیا می توانید کمکی داشته باشید، گفت: موضوع بحث بیکاری اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه 2 شاخه دارد؛ نکته اول اینکه این درد قدیمی است، بخش قابل توجهی از اهالی این عرصه شغل ثابتی ندارند و بخش وسیعی شغل های فصلی و کوتاه مدت دارند. حالا به این مشکل قدیمی مشکل دیگری هم اضافه شده آنکه افرادی که کار هم داشتند به اعتبار مشکلات آخر سال کار آنها نیز تعطیل شد. مثل تئاتر، موسیقی و ... در واقع همه فضاهای در تعطیلی به سر می بردند. اما برخی از اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه بیکاری موقت فصلی داشتند که کرونا بر این بیکاری هم افزوده شد. ما بخشی که برنامه خودمان اضافه کردیم این بود که غیر از اینکه به بنگاه ها توجه می کنیم به اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه نیز به عنوان شخصیت حقیقی توجه کنیم.

* صرف حمایت از بنگاه ها کفایت نمی کند و اشخاص هم نیازمند حمایت هستند

وی درباره بیمه بیکاری هم تأکید کرد: 24 هزار شاغل شامل اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه بیمه کارفرما ندارند و مشمول بیمه بیکاری هم نمی شوند. اگر پرداخت ها صرفاً در حوزه بیمه بیکاری باشد اهالی این حوزه مشمول نمی شوند و فشار زیادی به آنها وارد می شود. ما از آقایان نهاوندیان و نوبخت و ستاد اقتصادی دولت تقاضا داشتیم تا بحث بیمه بیکاری، خارج از فضای بنگاه ها به اصحاب فرهنگ و هنر ارائه و تخصیص یابد. ما باید این مسئله را جدی بگیریم چرا که صرف حمایت از بنگاه ها کفایت نمی کند و اشخاص هم نیازمند حمایت هستند. ما برآوردی از درآمد اصحاب و هنر داشتیم و با قیاس با کارمندان در سال 97 باید بگویم دریافت های اصحاب فرهنگ و هنر یک تا 2 میلیون تومان است. اما وقتی کشوری به فرهنگ و هنر شناخته می شود زیبنده نیست که اهالی فرهنگ و هنر آن اینگونه در معیشت ضعیف باشند.

* خبر خوش آقای وزیر: تلاش می کنیم تا خردادماه بیمه هنرمندان را پرداخت کنیم

این مقام مسئول در وزارت ارشاد ضمن اشاره به تمدید اعتبار دفترچه های بیمه های تأمین اجتماعی در سه ماهه ابتدای سال 99 و خبری که در خروجی پایگاه خبری وزارت ارشاد درباره مصوبه هیئت مدیره این صندوق درباره پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی اعضا قرار گرفته گفت : این تمدید صورت گرفته و به ما فرصت می دهد با توجه به تعداد قابل توجه بیمه شدگان صندوق اعتباری فرهنگ، پشتوانه هایی درست کنیم ؛ تلاش می کنیم تا فضای سه ماهه (تا خردادماه )حق بیمه هنرمندان را پرداخت کنیم. هرچند قول قطعی نمی دهم اما بسیار امیدواریم در سه ماه آتی تا پایان خرداد سهم بیمه هنرمندان را با منابعی که در حال به دست آوردن هستیم پرداخت کنیم تا بخشی از مشکلات آنها حل شود.

وی درباره هنرمندانی که مشمول بیمه بیکاری نمی شوند هم گفت: در شورای توسعه به عنوان یکی از احکام مطرحه بود، مجموعه هایی مکلف شده بودند تا در کمیسیون های تخصصی که بحث هایی در آنها مطرح شده بود پیگیر ماجرا باشند. قرار شد کارگروه کوچکی بحث را نهایی کند تا به کمیسیون فرهنگی دولت بیاید و بعد آن را به صحن دولت ببریم، با این نگاه بحث را تعقیب می کنیم البته مشکلاتی وجود دارد چون قانون بیمه بیکاری با ادبیات و مقررات خود محدودیت هایی ایجاد می کند، اینکه منابع بیرونی از منابع صندوق بیمه بیکاری را ضمیمه کنیم و از این طریق فضای اصحاب فرهنگ و مشمول بیمه بیکاری قرار دهیم بحثی است که در کمیسیون های اصلی فرهنگی دولت در حال بحث است امیدواریم این بحث را با نگاه ها مثبت پیش ببریم.

* دو ایده برای طرح های جایگرین

صالحی درباره اینکه پیشنهادهایی مبنی براینکه حالا که جشنواره های فرهنگی و هنری و نمایشگاه ها تعطیل شده می توان بودجه آن را به اهالی این عرصه ارائه کرد نظر شما چیست، گفت: این بحث مفصل است. نگاه کوتاه مدت ممکن است این باشد که تعطیلی و منتقل کردن بودجه آن به اهالی این حوزه (یارانه مستقیم) خوب است، چون مشکل روزمره را حل می کند، ولی یک نگاه می تواند این باشد که برداشت وسیع برای کسب و کار فرهنگی هدف قرار گیرد، اینکه آیا می توان نمایشگاه کتاب یا نمایشگاه قرآن را در فضای مجازی داشته باشیم تا از طریق نمایشگاه ها فضای مجازی کسب و کارها فرصت بروز پیدا کنند؟ اگر با این نگاه حرکت کنیم ممکن است در کوتاه مدت با یارانه مستقیم نمایشگاه حرکت کنیم در کوتاه مدت جواب ده باشد و آثاری هم داشته باشد، اما آن ساختار را از دست می دهیم که پروسه و جریان اتفاق افتد مثل جریانی که به کتاب و کتابخوانی و توسعه نشر منتهی می شود.

وی افزود: این امر علاوه براینکه می تواند اقتصاد مولد باشد (اگر ایده طرح های جایگزین را برای برنامه های تعطیل شده را جلو ببریم) می تواند به اصحاب فرهنگ و هنر هم کمک کند.

* اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه طی این 2 ماه پا به پای ملت ایران خوب پیش آمدند

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره برنامه های پساکرونا هم گفت: اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه طی این 2 ماه پا به پای ملت ایران خوب پیش آمدند، قوی، محکم، جدی و مسئولیت اجتماعی را خوب ادا کردند، چرا که یکی از دغدغه های ما در ایام کرونا پایین آمدن سرانه مصرف فرهنگی کشور بود. اینکه سرانه مصرف فرهنگی کاهش یابد از دغدغه های جدی ما بود. اما اتفاقاتی را مشاهده کردیم و آنچه دیدیم نشان می دهد متفاوت بوده ایم، مثل اینکه پست کتاب در یک ماهه اخیر 240 میلیون تومان ارسال محموله پستی کتاب داشته است، اما در هشت ماهه اول سال 98 این رقم حدود 69 میلیون تومان بود. یعنی در یک ماه چهار برابر هشت ماه بوده است.

صالحی گفت: چهار هزار محموله پستی به مناطق روستایی ارسال شد. حتی در پویش کتابخوانی هم 236 هزار نسخه کتاب به فروش رفت آن هم در کمتر از یک ماه، هرچند ما پویش های دیگری را از سوی نهاد کتابخانه ها داشتیم که با اقبال وسیع مواجه شد. در حوزه هنر هم اینگونه بود. پخش آنلاین 20 تئاتر در تهران و استان ها، اجرای 20 کنسرت آنلاین در تهران و 25 کنسرت در استان ها، اجرای قطعاً ارکستر ملی و سمفونیک، 50 تولید اثر هنری در حوزه های موسیقی، شعر و ... که همچنان ادامه دارد. این نشان می دهد که هنرمندان با تولیدات هنری خود به خانه مردم آمدند هرچند شبکه نمایش خانگی هم فضای قابل توجهی در فیلم دیدن پدید آورد . در حوزه های دینی هم همین گونه عمل شد. در واقع ما دغدغه مصرف فرهنگی و افت آن را داشتیم اما مردم فضای وسیعی پدید آوردند. حتی آنها کتاب و فیلم معرفی می کردند که موجب شد سرانه مصرف فرهنگی کاهش نیابد.

* دغدغه ما این بود مردم در فضای کرونا در خانه چه کار می کنند/جریان اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه فرصت های خوبی برای در خانه ماندن ایجاد کردند

وی درباره فراغت کرونایی و دغدغه های آن هم گفت: دغدغه ما این بود مردم در فضای کرونا در خانه چه کار می کنند. در این مسیر اما جریان اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه فرصت های خوبی برای در خانه ماندن ایجاد کردند. اینکه چگونه از فرصت ها استفاده کنیم یا پویش هایی از این دست مثل زندگی از نو که 90 اثر برگزیده را معرفی می کرد یا جشنواره مد و لباس در فضای مجازی، تولید قطعات موسیقی یک دقیقه ای و آرشیو خاطرات سینما و ... از این قبیل است. هرچند لیست بلند بالایی وجود دارد اما نکته مهم این است که فعالیت های اهالی فرهنگ و هنر در حوزه سلامت تأثیرگذار و قابل توجه است.

* یکی از جبهه ها حامی سلامت در این روزها جبهه فرهنگ، هنر و رسانه بود که به کمک مردم آمدند

این مقام مسئول در وزارت ارشاد با بیان اینکه اهالی فرهنگ و هنر در حوزه سلامت کارهای قابل توجهی تولید کردند، گفت: آنها ابتدا نامه ای در فضای تحریم به هنرمندان مستقل جهان درباره تحریم های ظالمانه آمریکا علیه ملت ایران را نوشتند که بسیار مورد توجه قرار گرفت. هرچند در مسیر درمان کرونا خط مقدم ما کادر درمانی هستند اما جامعه ایران وارد صحنه شد و یکی از جبهه ها که از آن حمایت کرد جبهه فرهنگ، هنر و رسانه بود که به کمک مردم آمدند. بیش از هزار نفر هنرمند در پویش های رسانه ملی و فضای مجازی مردم را دعوت به آموزش های عرصه سلامت و در خانه ماندن کردند.

وی درباره اینکه به نظر می رسد شروع کرونا ما را در حوزه فرهنگ متوجه فضاهای جدیدی کرد، توضیح داد: ما در این راستا 11 جلسه داشتیم و ترکیب دوگانه دستگاه های اجرایی، صداوسیما و 6 خبرگزاری را هم داشتیم. باید به طور خاص از جریان رسانه تشکر کنم چراکه اگر شرایط اجتماعی در آرامش حرکت می کند به این دلیل است که جریان اطلاع رسانی کشور پابه پا آمد ( هم رسانه های مکتوب هم رسانه ملی و هم خبرگزاری ها)، چرا که این 2 ماه می توانست اتفاقات بسیاری رخ دهد اما جریان اطلاع رسانی مثلا در حوزه شایعه کمبود مواد غذایی به سرعت رسانه پای کار آمد و اطلاع رسانی درست صورت گرفت و مقابل شایعه گرفته شد، هرچند متولیان امر هم خوب عمل کردند و تمامی کالاها به وفور دیده می شود. بحث ما در کرونا جناحی و سلیقه ای نیست بلکه ملی است و جریان رسانه ای در این امر منافع ملی را خوب درک کرد.

* باید بسترهای مجازی را در اختیار جریان سنتی قرار دهیم

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در بخش دیگری از سخنانش با بیان اینکه به نظر من یکی از مواردی که باید به آن توجه کنیم این است که تهدید را به فرصت تبدیل کنیم، گفت: خیلی وقت ها می خواستیم کاری را شروع کنیم اما فهم کلاسیک مجال به آن نمی داد ولی طی این چند وقت اتفاقاتی رخ داد که نشان می دهد ممکن است کارآمدی ها هم سریع خود را نشان دهد. موراد بسیار کطرح بود اینکه تماشاخانه های آنلاین ممکن است اجرا شود؟ یا حتی مخاطب خواهد داشت؟، این موارد محل چون و چرا بود. ولی اتفاقاتی رخ داد و تجربه خوبی داشتیم؛ یا حتی پویش کتاب های الکترونیکی نشان می دهد ناشران سنتی هم می توانند وارد فضای مجازی شوند. ما باید بسترهای مجازی را در اختیار جریان سنتی قرار دهیم و خوشبختانه این عادت به فضای مجازی طی این 2 ماه افزایش یافته حتی بهره وری آن هم برای دانش آموزان تغییر یافت.

* کرونا نسل دیجیتال را سرعت داد

صالحی با بیان اینکه کرونا نسل دیجیتال را سرعت داد و ما اکنون جامعه وسیع مخاطب را در فضای مجازی داریم، گفت: رایزنی های سازمان فرهنگ و ارتباطات خانه های فرهنگ مجازی شکل می دهند تا ما از آن طریق بتوانیم دیپلماسی فرهنگی را به نحو دیگری فعال کنیم و در فضای بین الملل مجازی هنر ایران را تعریف کنیم و ببینیم که در این صورت تنها جامعه ایران مخاطب نیست بلکه میلیون ها انسان را می توان به عنوان مخاطب داشت به نظر می آید کرونا اتفاق تلخی است که پیامدهای اقتصادی سخت و جانی در پی داشته است. این ایام تأثیرات قابل توجهی در حوزه روحی و روانی مردم داشته است اما بعد از کرونا باید بدانیم جریان افسردگی اجتماع را چگونه به نشاط اجتماعی تبدیل کنیم که در این جریان نشاط اجتماعی، اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه می توانند نقش آفرین باشند و فضای پساکرونا را اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه می توانند با نشاط همراه کنند و در آن اثرگذار باشند. می توان از فرصت ها استفاده کرد و بر تهدیدها غلبه کرد.

* ادغام موسسات قطعی است اما برای کاهش هزینه های بالاسری نه تعدیل نیرو

وی درباره این سؤال مهم که چندی است ادغام مؤسسات زیرمجموعه معاون فرهنگی وزارت ارشاد مطرح می شود سرانجام این ادغام صورت می گیرد یا خیر، گفت: بحثی که ما در راستای ادغام داشتیم این بود که هزینه بالاسری مؤسسات را کاهش دهیم. ما می توانیم با کاهش هزینه های بالاسری (نه تعدیل نیرو) این رویکرد را داشته باشیم و در این راستا به نقطه خوبی رسیده ایم. برای ما 2 نکته مهم بود اول اینکه فعالیت های فرهنگی این مؤسسات روزآمد می شود اما کاهش نمی یابد و دیگر مسائل معیشتی کارمندان این مجموعه بود که برای ما بسیار جدی است.

* تقسیم عادلانه کمک به هنرمندان

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پایان درباره تقسیم عادلانه کمک به هنرمندان از کمک های دریافتی به وزارت ارشاد هم گفت: ما خسارت ها را دقیق ارزیابی کردیم تا از مقداری که به ما خواهد رسید با مجموعه ناظر ترکیبی (از خود و صنوف) مسیر را پیش ببریم.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
تهران - ایرنا - وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به رونق کتاب و کتابخوانی و فضای مجازی در زمان کرونا گفت: طی یک ماه گذشته 240میلیون تومان محموله پستی کتاب ارسال شد.

سید عباس صالحی در گفت و گوی تلویزیونی امشب شبکه خبر افزود: در دوران کرونا فعالیت های فرهنگی در فضای مجازی مخاطبان گسترده پیدا کرده است .

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به پیامدها و خسارت های شیوع بیماری کرونا در کشور گفت: با فعالیت بخشی از اصحاب فرهنگ و هنر در فضای مجازی، این فضا مخاطبان زیادی پیدا کرده است به طوری برخی از نمایش های آنلاین ما در این فضا مخاطبان بسیار گسترده داشته است.

وی تاکید کرد: ما باید در این شرایط تهدیدها را با فرصت تبدیل کنیم و با عرضه فرهنگ و هنر ایرانی در فضای مجازی، باید مخاطبان عام خود را در این فضا در ایران به 80 میلیون نفر و در جهان به میلیاردها نفر برسانیم.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: شیوع ویروس کرونا به اصحاب فرهنگ و هنر تا 25 فروردین ماه سال جاری، 976 میلیارد تومان خسارت وارد کرده است.

صالحی اظهارداشت: متاسفانه به علت تعطیلی تمام اماکن فرهنگی وهنری در کشور، امسال این همه خسارت به اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه وارد شده است.

وی با بیان اینکه برای بررسی وضعیت اصحاب فرهنگ و هنر آنها در 10 رسته قرار گرفته اند اظهارداشت: بحث مسائل اقتصادی اصحاب فرهنگ و هنر به کمیته اقتصادی مقابله با کرونا هیات دولت ارجاع شده است تا کلیات خسارت های وارده به اصحاب فرهنگ و هنر در این فضا مورد بررسی قرار گیرد و امیدواریم با نگاه مثبت دولت و این کمیته هرچه از دست آنها بر می آید برای هنرمندان کشور مضیقه نشود.

صالحی با اشاره به بحث بیکاری اصحاب فرهنگ و هنر یادآورشد: بخش وسیعی از اصحاب فرهنگ و هنر همواره کار مستمری ندارند و شغل های آنها کوتاه مدت است، اما کرونا مشکلات آنها را بسیار بیشتر کرده است و تمام فعالیت گروه های تولیدی در سینما، نمایش، تئاتر، گروه های موسیقی در تهران و شهرستان ها در این ایام تعطیل شدند.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اظهارداشت: در نامه ای که به کمیته اقتصادی ستاد مقابله با کرونا دولت ارسال شده بر این مساله تاکید شده است که با نگاه مثبت اصحاب فرهنگ و هنر بتوانند از بیمه بیکاری نیز همانند بنگاه های اقتصادی به صورت شخصی استفاده کنند، زیرا انتشار بیماری کرونا و تعطیلی فعالیت های هنری در این نوروز فشار بیشتری را بر اصحاب فرهنگ و هنر تحمیل کرده است.

صالحی بیان کرد: در ایام نوروز سال 98 اکران فیلم های سینمایی در سینماهای کشور حدود 57 میلیارد تومان بود و در اسفند و فروردین ماه سال سال گذشته در مجموع سالن های سینما در کشور بیش از 67 میلیارد تومان فروش داشتند اما امسال شاهد تعطیلی همه سالنهای سینما در این ایام بودیم.

وی با بیان اینکه در این ایام به 400 گروه موسیقی در کشور خسارت زیادی وارد شد گفت: فعالیت هر 250 گروه هنرهای تجسمی در کشور تعطیل شد و 500 خانه مد و لباس در کشور غیر فعال شدند و 6 هزار آموزشگاه هنری نیز در کشور عملا از فعالیت باز ماندند و بیش از 170 سالن نمایشی نیز در کشور تعطیل شدند.

صالحی اظهارداشت: در نامه ای از آقای نهاوندیان و آقای نوبخت به عنوان اعضای کمیته اقتصادی ستاد مقابله با کرونا دولت درخواست کرده ایم که بحث بیمه بیکاری اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه ها را جدی بگیرند، زیرا این اشخاص نیازمند حمایت بیشتری هستند.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: بررسی ها نشان می دهد که در سال 97 متوسط درآمد اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه ها یک تا دو میلیون تومان از حقوق کارکنان دولت که عموما کم است کمتر دریافتی داشتند و این نشان می دهد اصحاب فرهنگ و هنر ما در معیشت ضعیفی هستند و از طرفی مساله کرونا نیز در این مقطع خسارت زیادی به آنها وارد کرده است.

وی یادآورشد: تمام تلاش ما این است که بتوانیم تا پایان خرداد ماه سال جاری حق بیمه هنرمندان را پرداخت کنیم تا بخشی از مشکلات هنرمندان بدین وسیله حل و فصل شود.

به گفته وزیر ارشاد، بحث بیمه بیکاری اصحاب فرهنگ و هنر در کمیسیون فرهنگی دولت در حال بررسی است و امیدواریم با نگاه مثبت سازمان تامین اجتماعی و سازمان برنامه و بودجه بتوانیم بیمه بیکاری هنرمندان را برای همیشه حل و فصل کنیم.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه بیان کرد: شیوع بیماری کرونا بر فعالیت تمام مجموعه های فرهنگی و هنری تاثیر گذاشت و خسارت زیادی را به اصحاب فرهنگ و هنر وارد کرد ، اما در این ایام سخت اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه به خوبی توانستند ند برای مقابله با بیماری کرونا به کمک حوزه سلامت بیایند به طوری که نامه ای که هنرمندان کشورمان در خصوص تحریم ها و بیماری کرونا منتشر کردند در بین هنرمندان بسیاری از کشورهای جهان بازتاب گسترده ای داشت.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اظهارداشت: خوشبختانه تاکنون هنرمندان، اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه ها در این عرصه به خوبی توانسته اند مسائل مربوط به مقابله با کرونا را مطرح کنند و با اطلاع رسانی اصحاب رسانه سفرهای نوروزی بین 60 تا 80 درصد امسال کمتر شدند و ما توانستیم با اطلاع رسانی مناسب روز طبیعت را نیز به خوبی پشت سر بگذاریم.

صالحی از اقدامات تمام اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه در این مقطع تشکر کرد و گفت: مقابله با ویروس کرونا یک مساله ملی است و تمام جریانات رسانه ای برای تامین منافع ملی به خوبی توانستند به وظایف خود در این عرصه عمل کنند.

وی با اشاره به پیامدهای دوران پساکرونا برای اصحاب فرهنگ و هنر اظهارداشت: هرچند که شیوع بیماری کرونا ضررهای زیادی را به اصحاب فرهنگ و هنر وارد کرده است، اما در این ایام ما باید تلاش کنیم که تهدیدها به فرصت تبدیل شوند.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بیان کرد: در این شرایط راه اندازی تماشاخانه های آنلاین اتفاق بسیار مثبتی بود تا بتوانیم در حوزه مجازی به پویش های فرهنگی بیشتری اهمیت دهیم.

صالحی با بیان اینکه در دو ماه اخیر مردم ایران به استفاده از فضای مجازی بسیار اهمیت قائل شده اند، گفت: با شیوع بیماری کرونا بسیاری از فعالیت های فرهنگی و هنری در کشور تعطیل شدند اما فضای مجازی در جامعه ما مخاطبان زیادی پیدا کرد.

وی تاکید کرد: ما باید در دوران پساکرونا، افسردگی جامعه را به نشاط اجتماعی تبدیل کنیم و اصحاب فرهنگ وهنر در این دوران می توانند در زمینه بازگشت نشاط به جامعه اسلامی نقش مهمی را ایفا کنند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از کمک های این وزارتخانه به هنرمندان می گوید.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا ، فعالان عرصه فرهنگ، هنر و رسانه نیز مانند تمام اقشار جامعه از شیوع بیماری کرونا دچار ضرر و زیان های فراوانی شده اند. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان سازمان مسئول، امور ات فرهنگی و هنری کشور را در دست دارد.

اقدامات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای کمک به آسیب دیدگان در حوزه هنر، فرهنگ و رسانه به سبب شیوع بیماری کرونا را از زبان وزیر ارشاد مشاهده کنید.

انتهای پیام/4100/

لینک خبر :‌ خبرگزاری آنا
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با تشریح اقدامات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در ایام کرونا، گفت: در ایام شیوع ویروس کرونا اهالی فرهنگ، هنر و رسانه کشور برای مقابله با این ویروس اقدامات زیادی داشتند، بیش از هزار هنرمند در پویش های مختلف رسانه ملی و فضای مجازی مردم را به آموزش های سلامت آشنا و در بسیاری از بخش ها همچون موسیقی، تئاتر، سینما، کتاب و... شاهد اتفاقات خوبی بودیم، به نحوی که نه تنها سرانه مصرف فرهنگی و هنری کشور در این ایام کاهش نیافت بلکه شیوع کرونا ما را متوجه فضاهای جدید هم کرد.

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سیدعباس صالحی در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه در روزهای اخیر شماری از هنرمندان نامه ای با موضوع کمک به اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه در روزهای مبتلا به کرونا در حوزه های بیمه تامین اجتماعی، تامین نیازهای معیشتی و ... خطاب به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر کرده اند، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی چه اقدام هایی در این زمینه انجام داده است، گفت: در روزهای شیوع ویروس کرونا حوزه فرهنگ، هنر و رسانه یکی از بخش هایی از کشور بود که تحت تاثیر این ویروس قرار گرفت.

وی در عین حال تصریح کرد: بخشی از فعالیت های این اصحاب با اجتماعات همراه بود و قبل از اعلام تعطیلی برخی از این اصحاب خودشان اقدام به تعطیلی فعالیت هایشان کردند و تا این لحظه حدود دو ماه است که این فعالیت ها تعطیل شده است. برخی از کسب و کارهای این حوزه نیز با فاصله دیگری رو به تعطیلی رفته که از آن جمله سالن های سینمایی، تئاتر، موسیقی، نمایشگاه های فرهنگی و ... است.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه با تاکید بر اینکه هر چند اقتصاد فرهنگ و هنر کوچک است اما برای اهالی این حوزه موضوعی اساسی است، گفت: به عنوان مثال در سال 98 بیش از 57 میلیارد فروش سینما داشته ایم و در کل فروردین و اسفند همین سال 67 میلیارد تومان فروش داشته ایم و کرونا در همه بخش های فرهنگ، هنر و رسانه تاثیرات خود را داشته و خسارت های ناشی از آن سهمگین بوده است.

وی با اشاره به بخش های مختلف حوزه فرهنگ، هنر و رسانه متاثر از تعطیلی مراکز فرهنگی هنری بر اثر شیوع ویروس کرونا ادامه داد: در بخش موسیقی 4هزار گروه موسیقی، 80 سالن تئاتر در تهران، 250 تا 300 گالری نمایش هنرهای تجسمی، خانه های مد و لباس، 26 هزار آموزشگاه هنری و ... در کشور داریم که به دلیل تعطیلی خسارت های زیادی به آنها وارد شده است.

صالحی همچنین درباره میزان خسارت های وارده به حوزه فرهنگ، هنر و رسانه گفت: تا تاریخ 24 فروردین 976 میلیارد تومان به حوزه فرهنگ و هنر کشور خسارت وارد شده است. 7 هزار و 200 مطبوعات مکتوب داریم که بر اساس دقت های صورت گرفته 2500 تا 3000 تا از مطبوعات در کشور خسارت دیده اند و حدود 1800 باقیمانده فصل نامه هستند.

وی با تاکید بر اینکه همه با شرایط دولت و حاکمیت آشنا هستیم، افزود: این برآورد خسارت تا تاریخ 24 فروردین بوده است.

صالحی در پاسخ به این پرسش که در فضای مجازی اعلام کرده اید که اهالی فرهنگ، هنر و رسانه منتظر خبرهای خوب باشند، منظور چه خبرهایی بوده، گفت: دو مرحله اقدامات برای خسارت های ناشی از شیوع کرونا در این حوزه داشته ایم. در مرحله اول 10 رسته آسیب پذیر فرهنگ، هنر و رسانه و موارد مرتبط با تشخیص وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مورد بررسی قرار گرفتند. مرحله دوم هم بعد از برآورد نامه ارسالی به آقایان جهانگیری و نهاوندیان بود. در حال حاضر نیز این نامه در مرحله دستورالعمل است و آقای نهاوندیان و نوبخت نیز نگاه مساعدی نسبت به حوزه های مختلف فرهنگ، هنر و رسانه دارند و نگاه کمیسیون اقتصادی هم به این موضوع مثبت است زیرا اهالی فرهنگ، هنر و رسانه توقع زیادی ندارند و باید تلاش کنیم حداقل توقع آنها را برآورده کنیم.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره این پرسش که منظور از تامین نیازهای معیشتی برای اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه در این نامه چیست، خاطرنشان کرد: حوزه بیکاری این اهالی دو شاخه است. یک شاخه درد قدیمی است که دارای شغل های ثابت و مستمر نیستند و به صورت فصلی کار می کنند و شاخه دوم درد کرونا است که بر مشکل قدیمی اهالی فرهنگ، هنر و رسانه افزوده است.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: به طور مثال برخی از مشاغل این حوزه از جمله موسیقی و تائتر در روزهای نوروز هم کار داشته اند که در این شرایط همان را هم از دست داده اند و سالن ها تعطیل هستند. در بخشی از این نامه به کمیته اقتصادی ستاد ملی مبارزه با کرونا با این نگاه تاکید داشته ایم که علاوه بر کمک و حمایت از بنگاه ها و صنوف فرهنگی و هنری به خود اشخاص فعال در این حوزه به عنوان شخص حقیقی نیز به صورت مستقیم توجه شود.

وی در عین حال تصریح کرد: درآمد کارمندان متوسط رو به پایین است و درآمد اصحاب فرهنگ و هنر در سال 97 از یک و نیم تا دو میلیون بوده و این در حالی که کشور ایران که به عنوان کشور فرهنگ و تمدن معروف است، وجود چنین شرایطی برای اهالی فرهنگ و هنر در آن زیبنده نیست.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره مهلت پرداخت حق بیمه سه ماهه نخست سال 99 و اعتبار دفترچه های تامین درمانی اهالی فرهنگ و هنر و رسانه و چگونگی پرداخت حق بیمه از سوی این وزارتخانه گفت: این مدت تمدید شده و این فرصت را نیز به ما می دهد که برای بیمه شده های این حوزه در صندوق هنر پشتوانه ایجاد کنیم و تلاش می کنیم حق بیمه سه ماهه آنها تا خرداد را پرداخت کنیم تا بخشی از مشکلات آنها را رفع کنیم.

وی درباره اینکه آیا می شود هنرمندان مشمول بیمه بیکاری باشند، افزود: در حال حاضر در کمیسیون فرهنگی دولت این طرح در حال بررسی است و قرار شد کارگروه کوچکی برای پیگیری آن تشکیل تا برای بررسی به صحن دولت ارسال شود. البته این کار دارای مشکلاتی است زیرا قانون بیکاری یکسری محدودیت ها را هم ایجاد می کند ولی امیدواریم بتوانیم با توجه به منابع مالی کشور این موضوع را محقق کنیم.

صالحی در پاسخ به این پرسش که پیشنهادهایی مبنی برتعطیلی جشنواره های فرهنگی و هنری وجود دارد تا بر این اساس بودجه آنها به هنرمندان اختصاص یابد، آیا از نظر شما پیشنهاد مناسبی است یا خیر، ادامه داد: در نگاه کوتاه مدت این اقدام خوب است اما در نگاه دیگر باید تلاش کنیم برداشت های وسیع تری برای کسب و کارهای فرهنگی و هنری داشته باشیم. اینکه آیا می توانیم نمایشگاه های کتاب و قرآن را به صورت مجازی برگزار کنیم و کسب و کارهای آنها از این طریق بروز و ظهور یابد. ممکن است در کوتاه مدت آثاری داشته باشد اما جریان کتاب خواندن و توسعه نشر و ... را از دست می دهیم. بنابراین باید به گونه ای رفتار کنیم که در مقابل برنامه های تعطیل شده به اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه هم کمک کنیم.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به این پرسش که در ایام شیوع کرونا از اقدامات صورت گرفته راضی هستید، گفت: در این ایام اتفاقاتی صورت گرفته و اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه در این مدت پا به پای ملت به خوبی مسئولیت اجتماعی خود را انجام دادند.

کرونا نقشی در کاهش سرانه مصرف فرهنگی نداشت

وی در عین حال تصریح کرد: یکی از دغدغه های این ایام این بود که مصرف فرهنگی کشور کاهش نیابد و تعطیلی مراکز فرهنگی و هنری منجر به کاهش سرانه مصرف فرهنگی نشود. اما اتفاقاتی که در حوزه فرهنگ و هنر در این ایام مشاهده می کنیم متوجه می شویم که اقدامات خوبی در این زمینه صورت گرفت. از جمله اینکه در یک ماه اخیر 240 میلیون تومان ارسال مجموعه پستی کتاب داشته ایم. این بدان معناست که در یک ماه 4 برابر در 8 ماه این پست صورت گرفته است.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی بیان کرد: در حوزه پلتفرم ها هم 236 هزار نسخه کتاب به فروش رسیده است. پویش "هر کتاب یک کتابخوان" و "هر خانه یک کتاب"، پخش آنلاین تئاتر که در حوزه خود اتفاق تازه ای بود، اجرای کنسرت ها در فضای مجازی، پویش مشاهنر که 500 نفر از بزرگان هنر در آن حضور داشتند و عرضه روزانه یک محتوای جدید در شبکه نمایش خانگی و اقدامات بسیار دیگری در حوزه های دینی و قرآنی که از سوی معاونت قرآن و عترت این وزارتخانه و نهادها و موسسات مرتبط صورت می گیرد.

هنرمندان در روزهای شیوع کرونا به خانه های مردم آمدند

صالحی ادامه داد: فعالیت اصحاب فرهنگ و هنر در حوزه سلامت هم یکی دیگر از اقدامات قابل توجه در این زمینه است. بیش از هزار هنرمند در پویش های مختلف رسانه ملی و فضای مجازی مردم را به آموزش های سلامت آشنا می کردند و یا نامه هنرمندان با هدف نه به تحریم علیه ایران به هنرمندان مستقل جهان که بازخوردهای خوبی هم داشت از دیگر این اقدامات است که قابل تقدیر است.

وی تاکید کرد: با این اقدامات هنرمندان به خانه های مردم آمده اند و مردم هم خودشان فضای وسیعی را در این زمینه به وجود آورده اند و هم در فضای مجازی کتاب های خوانده شده و فیلم هایی را که دیده اند به یکدیگر معرفی کرده اند.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تصریح کرد: با این اقدامات کمک شد نه تنها سرانه مصرف فرهنگی و هنری کاهش نیابد بلکه شیوع کرونا ما را متوجه فضاهای جدید هم کرد.

هنرمندان و رسانه ها مسئولیت اجتماعی خود در مقابله با کرونا را به خوبی انجام دادند

صالحی ادامه داد: در جریان خدمت به سلامت جامعه در این ایام کادر درمانی کشور جبهه مقدم است اما جامعه ایران به ویژه اهالی فرهنگ، هنر و رسانه نیز به کمک این مشکل آمدند. کمیته اطلاع رسانی ستاد ملی مبارزه با کرونا بر عهده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است که تاکنون 11 جلسه ستاد خبری داشته ایم و در اینجا از تمامی اهالی رسانه تشکر ویژه می کنم و اگر شرایط اجتماعی کشور در این ایام با آرامش حرکت می کند جریان اطلاع رسانی رسانه ها در آن نقش ویژه ای دارد و هم صدا و سیما، خبرگزاری ها و هم رسانه های مکتوب پا به پای ما آمدند و در طرح های مختلف از جمله "در خانه بمانیم" و "سفر نرویم" و ... ما را همراهی کردند به طوری که 60 تا 70 درصد سفرها کاهش یافت.

وی در عین حال تصریح کرد: رسانه ها به خوبی مسئولیت اجتماعی خود را در این ایام انجام دادند. شیوع کرونا یک موضوع جناحی و ... نیست بلکه یه مشکل ملی است و آینده کشور به آن وصل است و جریان رسانه ای با این نگاه منافع ملی را حس کرد که باید کرونا را در کنار یکدیگر از بین ببریم.

کرونا نسل دیجیتال را سرعت داد

صالحی درباره نقش کرونا در معرفی نقش فضاهای جدید برای ادامه فعالیت های فرهنگی و هنری به ویژه نقش فضای مجازی، گفت: اینکه چگونه بتوانیم تهدید را به فرصت تبدیل کنیم را باید مورد توجه قرار بدهیم. در این ایام اتفاقاتی افتاد که قبلا فکر می کردیم ممکن نیست. مثلا اجرای صحنه ای کنسرت ها در فضای مجازی یا پویش کتاب و کتاب های الکترونیک که نشان داد ناشران سنتی می توانند در فضای مجازی فعال تر شوند. دانش آموز اول ابتدایی امروز درس خود را از طریق فضای مجازی پیگیری می کند. در واقع کرونا نسل دیجیتال را سرعت داد.

وی در عین حال تصریح کرد: با این فضا اهالی فرهنگ، هنر و رسانه به جای اینکه فکر کنند به اندازه یک سالن مخاطب دارند می توانند به این فکر کنند که از طریق فضای مجازی 80 میلیون نفر مخاطب دارند و در عرصه بین المللی نیز این تعداد به میلیاردها مخاطب خواهد رسید.

کمک اهالی فرهنگ، هنر و رسانه برای ایجاد نشاط اجتماعی در دوران پسا کرونا

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: کرونا یک اتفاق تلخ بود و پیامدهای سخت اقتصادی و جانی به همراه داشت و شاهد قرنطینه و افسردگی و سوگ های خاموش آن بوده ایم و باید به این فکر کنیم که چگونه می توان از طریق اهالی فرهنگ، هنر و رسانه به ایجاد نشاط اجتماعی در دوران پسا کرونا کمک کنیم و از فرصت های ایجاد شده برای مقابله با کرونا بهره ببریم.

ادغام موسسه های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با نگاه کاهش هزینه ها

وی درباره درباره ادغام موسسه های خانه کتاب، بنیاد ادبیات داستانی و نمایشگاه های فرهنگی ایران، گفت: با این اقدام قصد داریم هزینه های بالاسری موسسات فرهنگی را پایین بیاوریم. منظور از کاهش هزینه های بالاسری تعدیل نیرو نیست بلکه ساختمان ها را نیز در برمی گیرد. در این زمینه به نتایج خوبی رسیده ایم و مسائل معیشتی کارمندان این موسسه ها هم برای ما جدی است و یک اصل به شمار می آید.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره این پرسش که آیا کمک هایی که دریافت می شود شامل همه هنرمندان است و با توجه به نامه برخی سینماگران مبنی بر اینکه هدیه نوروزی به همه آنها تعلق نمی گیرد، گفت: همه خسارت ها در این زمینه را ارزیابی کرده ایم و هرمقدار خسارت که به دست ما برسد قرار است با یک مجموعه ناظر ترکیبی از وزارتخانه و صنوف مرتبط اقدامات بعدی صورت بگیرد.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
سید عباس صالحی شامگاه پنج شنبه(28فروردین ماه) با حضور در برنامه شهر فرنگ از شبکه خبر اقدامات انجام شده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای دوران شیوع ویروس کرونا و پس از آن را تشریح می کند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : میزان هنر آنلاین دولت خبر آنلاین خبرگزاری کتاب ایران

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، برنامه شهر فرهنگ امشب از ساعت 22:15 به مدت 43 دقیقه با اجرای حمیدرضا مدقق میزبان سید عباس صالحی خواهد بود.

قرار است این برنامه در قالب موضوعاتی همچون فرآیند طی شده و اقدامات انجام گرفته وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای جبران خسارت صنوف و کسب و کارهای فرهنگی، اقدامات و فعالیت های این وزارتخانه و اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه در مقابله با کرونا و همچنین برنامه های راهبردی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای دوره پسا کرونا مورد بحث و گفت وگو قرار گیرد .

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹ سایت های دیگر : آخرین خبر افق تازه شهدای ایران

به گزارش جماران؛ سید عباس صالحی ، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، در صفحه شخصی خود در توییتر در رابطه با متوفیان کرونا و خانواده های عزادار نوشت: دنیای تنهایی، بیم بیماری، سیمای مرگ در اخبار جهانی، سوگ های خاموش در عزای عزیزان کرونا یی و ..زخم های عفونی روانی خواهند بود. برای درمان آن از هم اکنون بیندیشیم.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ جماران
مدیرکل بقاع متبرکه سازمان اوقاف و امور خیریه از تهیه دستورالعمل بهداشتی برای اماکن زیارتی خبر داد.

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، شیوع ویروس کرونا و حفظ سلامتی مردم باعث شد تا درب امامزادگان و اعتاب مقدس چند وقتی به روی زائران بسته شود، این تصمیمی بود که ستاد ملی کرونا گرفته بود و متولیان اماکن مقدس نیز از آن تبعیت کردند.

حجت الاسلام مروی تولیت آستان قدس رضوی(ع) روز گذشته در یادداشت اینستاگرامی از تهیه دستورالعمل بازگشایی حرم های مطهر خبر داد.

حجت الاسلام نوروزپور مدیرکل بقاع متبرکه سازمان اوقاف و امور خیریه در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی تسنیم درباره جزئیات این دستورالعمل گفت: کارگروه زیارت ستاد ملی کرونا، دوشنبه 25 فروردین ماه جلسه ای را با حضور نمایندگان نهادهای مذهبی و اماکن مقدس در سازمان حج و زیارت برگزار کرد که در آن جلسه، دستورالعمل بازگشایی حرم های مطهر با رعایت ضوابط بهداشتی تهیه و برای تصمیم نهایی به ستاد ملی کرونا ارسال شد.

وی ادامه داد: در این دستورالعمل وظایف هر یک از نهادها و بخش ها به طور دقیق آمده است. زمان بازگشایی حرم های مطهر با ستاد ملی کرونا است و ما درباره زمان بازگشایی تصمیمی نگرفته ایم.

انتهای پیام/+

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
پس از مخالفت استاندار نجف برای برقراری سفر به عتبات در دوران کرونا، استاندار کربلا نیز در بیانیه ای از عدم پذیرش زائران داخلی و خارجی تا پایان این بیماری به کربلا خبر داد.

به گزارش خبرنگار حج و زیارت خبرگزاری فارس، علیرضا رشیدیان رئیس سازمان حج و زیارت چندروز گذشته از آماده سازی پروتکل بهداشتی برای از سرگیری اعزام زائران به عتبات و ارسال آن به طرف عراقی خبر داد تا در دوران فروکش کردن کرونا اعزام زائران به عتبات برقرار شود.

پس از آن در اولین واکنش مسؤولان عراقی، استاندار نجف پذیرش زائران به این شهر را در دوران کرونا ممنوع دانست و در بیانیه ای اعلام کرد که برقراری سفر به عتبات نه تنها برای زائران سایر کشورها بلکه برای عراقی ها هم تا پایان کرونا امکان پذیر نیست.

همچنین استاندار کربلا نیز پس از این ادعا، در بیانیه ای عنوان کرد که از پذیرش زائران داخلی و خارجی به کربلا برای زیارت امام حسین (ع) معذور است و قوانین سازمان جهانی بهداشت در این شهر اعمال می شود و تا پایان کرونا امکان تشرف به کربلا وجود ندارد.

به گزارش فارس، سفر به عتبات از اوایل اسفندماه متوقف شد و دولت عراق هم محدودیت هایی برای مبارزه با کرونا در شهرهای مختلف به ویژه شهرهای زیارتی اعمال کرد، به طوری که در شهرهایی همچون نجف و کربلا امکان پذیرش زائران وجود ندارد و ممنوعیت تردد بین شهری توسط پلیس اعمال می شود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
بر اساس اطلاعیه صندوق اعتباری هنر اعتبار دفترچه های درمانی تامین اجتماعی تا اول خرداد 99 تمدید شد

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی سازمان سینمایی، بر اساس اطلاعیه صندوق اعتباری هنر مهلت پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی سه ماهه اول سال 99، تا 31 خرداد ماه است و تا آن زمان بیمه اعضا دچار مشکل نخواهد شد.

همچنین براساس اعلام وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، اعتبار دفترچه های درمانی تامین اجتماعی نیز تا اول خرداد 99 تمدید شد.

دفترچه هایی که منقضی شده بود، معتبر هستند و مراکز درمانی سازمان تامین اجتماعی و دیگر مراکز درمانی طرف قرارداد مکلف هستند که این دفترچه ها را معتبر فرض کنند. همچنین صدور و ارسال دفترچه های درمانی پس از این تاریخ کاملاً غیرحضوری انجام خواهد شد.

کد خبر 4902496

زهرا منصوری

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
فارس نوشت: پیروز ارجمند اجرای کنسرت های زنده در فضای مجازی را مورد تقدیر قرار داد و از ذکر نمونه هایی مشابه در ایتالیا و اسپانیا با عنوان کنسرت های بالکنی یاد کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰ سایت های دیگر : خبرگزاری فارس برترین ها رادیو گفت و گو

پیروز ارجمند در رابطه با پخش زنده کنسرت های موسیقی در ایام شیوع کرونا گفت: امید در بحران بیش از گذشته ایجاد می شود نسبت به زمانی که انسان در رفاه و صلح به سر می برد! امروز در دوره ای تاریخی به سر می بریم و همواره زیبایی ها را شاهد بودیم و امروز رخدادی که کرونا برای فرهنگ و موسیقی پدید آورده، زیبا و منحصر به فرد است.

ارجمند با بیان اینکه همواره شاهد برخوردهایی از این دست از سوی هنرمندان موسیقی با بحران های مختلف در کشور بوده ایم، گفت:این روند را به طور خاص در دوران مشروطیت تجربه کردیم که تعدادی از موسیقی دانان از جمله عارف قزوینی، درویش خان و... کنسرت های عام المنفعه برگزار می کردند. بعدها در زمان انقلاب موسیقی حماسی را تجربه کردیم و در دوره دفاع مقدس نیز نمونه هایی از این موسیقی را داشتیم.

ارجمند شکل کنونی کنسرت های برخط را نمونه ای از موسیقی بحران نامید و افزود: انسان امروز دچار بحران شده و ما همچون همیشه بر این باوریم که هنر هیچگاه تمامی ندارد و هنرمندان هیچگاه بازنشستگی ندارند.موسیقی دانان از طریق فضای مجازی برای مردم آثار مختلفی ایجاد کرده و این روند که بنده نام کنسرت بالکنی را بر آن می نهم، در کشورهای مختلف از جمله ایتالیا و اسپانیا شکل گرفت.

ارجمند همچنین در خصوص زیر ساخت های مورد نیاز برای گسترش این نوع از موسیقی گفت: موسیقی هیچگاه قدرت بالایی برای مانایی نداشته و لذا در بستر حمایت ها شکل گرفته اما موسیقی مردمی و خیابانی وجود داشته که همچون موسیقی محلی صرفا برای مردم و بدون دریافت وجه اجرا می شود. هرگاه هنر شکلی مردمی به خود گرفته، دریچه های روشنی پیش روی آن باز شده است.

ارجمند همچنین به تجربه خود در حوزه هنری اشاره کرد و گفت: بنده در ارشاد و حوزه هنری تجربه های مشترکی از گفتمان و رفت و آمد فرهنگی را کسب کردم و معتقدم کرونا باعث شد برای اولین بار مرزهای جغرافیایی و سیاسی در دنیا برداشته شود و همه مردم از دریچه های واحد به هنر نگریستند.

241241

کد خبر 1378155

لینک خبر :‌ خبر آنلاین
یک پژوهشگر و مدرس باسابقه تئاتر معتقد است نگاه سوداگرانه و کاسبکارانه بر فرهنگ و هنر غالب شده و همین مسئله این حوزه را از اصالت و جنبه های خلاقانه دور کرده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹ سایت های دیگر : ایلام بیدار شهدای ایران

اردشیر صالح پور نویسنده، پژوهشگر، کارگردان و مدرس تئاتر به مهر گفت: فاجعه زمانی آغاز شد که پدیده ای به نام تهیه کنندگی تئاتر در این حوزه سیطره پیدا کرد. تهیه کنندگان جوان نوخاسته با پول های ناسالم وارد این حوزه شدند و با اسم بخش خصوصی تئاترها را از ارزش، تعهد و رسالت خارج و تئاتر لاکچری (اشرافی) را باب کردند. این غفلت فرهنگی مدیران فرهنگی باعث شد ذائقه جامعه تغییر کند این کارشناس هنرهای نمایشی افزود: در نتیجه این رویکرد، جامعه سوار بر قطاری شده است که روز به روز مسیرش به بی راهه می رود؛ مسیری که در آن باغ ها قطع می شود و به جایش برج ها می روید. روابط اقتصادی ناسالم، اختلاس ها و سوداگری ها در همه شئونات جامعه روح جامعه را خدشه دار کرده است و مسائل اقتصادی آنچنان واجد ارزش شده که دیگر هیچ کس برای فرهنگ ارزشی قائل نیست.
صالح پور عنوان کرد: در واقع فاجعه زمانی آغاز شد که این مسایل پایش به عرصه فرهنگ و هنر و مخصوصا تئاتر نیز باز شد. به این مفهوم که پدیده ای به نام تهیه کنندگی تئاتر در این حوزه سیطره پیدا کرد و با حضور این افراد در تئاتر پرداخت دستمزدهای نجومی به بازیگران باب شد تا جایی که دستمزدها به ماهی 120 میلیون تومان در ماه می رسید. تهیه کنندگان جوان نوخاسته با پول های ناسالم وارد این حوزه شدند و با اسم بخش خصوصی تئاترها را از ارزش، تعهد و رسالت خارج و تئاتر لاکچری را باب کردند. این غفلت فرهنگی مدیران فرهنگی باعث شد ذائقه جامعه تغییر کند.
این مدرس تئاتر با اشاره به تغییر سیر روال فرهنگی جامعه یادآور شد: با این شرایط تئاتر به آتراکسیون و تفنن تبدیل شده است و اگر قصد اجرای تئاتری را داشته باشید مدیر سالن اول از شما می پرسد چند چهره شناخته شده برای فروش بیشتر گیشه در اختیار دارید. این مناسبات فرهنگ و هنر را تحت تاثیر قرار داد و اینجا بود که اقتصاد بر هنر پیروز شد که این مسئله با روح ارزش های ما کاملا منافات دارد.
معتقدم که نگاه سوداگرانه دولت بسیار آسیب رسان بوده است و آنقدر که دغدغه اش روی مسایل اقتصادی و کسر مالیات بوده بر روند کیفی آثار نمایشی توجهی نداشته و می بینیم که این روزها بسیاری از تئاترها نه بر ارزش ها استوار هستند نه تعهد و کیفیت.
صالح پور ادامه داد: الان کار به جایی رسیده که اگر کسی پول ندارد نباید زندگی کند، تئاتر تولید کند یا تماشاگر تئاتر باشد. متاسفانه در این شرایط خود دولت هم کاسب کار شد به شکلی که در طرح به اصطلاح خصوصی سازی، سالن هایی را که با پول ملت برای هنرمندان ساخته شده بود اجاره داد. به عنوان نمونه در شهر کوچکی تنها یک سالن تئاتری وجود داشت اما دولت همین سالن را هم به بخش خصوصی واگذار کرد و این سالن تقریبا سه سال در اختیار فردی قرار گرفت که نه اهل فرهنگ بود و نه از تئاتر چیزی می دانست و در نهایت هم این فرد بعد از آسیبی که به هنرمندان رساند آنجا را ترک کرد و بسیاری از اموال را هم با خودش برد.

لینک خبر :‌ روزنامه کیهان
خبرگزاری میزان- بحران کرونا از اسفند ماه سال گذشته وارد کشور شد و به طور کلی تمامی فعالیت های فرهنگی و هنری از جمله تئاتر، سینما و موسیقی را تحت الشعاع خود قرار داد. اتفاقی که اذعان بسیاری از هنرمندان تاثیری طولانی مدت بر بدنه فرهنگی هنری کشور خواهد داشت.

تاریخ انتشار: 09:49 - 30 فروردین 1399

- کد خبر: 613471
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰ سایت های دیگر : افکار نیوز

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی خبرگزاری میزان، بحران کرونا از اسفند ماه سال گذشته وارد کشور شد و به طور کلی تمامی فعالیت های فرهنگی و هنری از جمله تئاتر، سینما و موسیقی را تحت الشعاع خود قرار داد. اتفاقی که به اذعان بسیاری از هنرمندان تاثیری طولانی مدت بر بدنه فرهنگی هنری کشور خواهد داشت.

تعطیلی دو ماهه سالن های سینما، تماشاخانه های تئاتر و سالن های برگزاری کنسرت باعث شده تا بسیاری از هنرمندان این عرصه ها با وضعیت بد مالی و معیشتی روبرو شوند، البته بخش بسیار کوچکی از جامعه هنرمندان از جمله بازیگران چهره شاید هزینه گذران ماه ها تعطیلی را داشته باشند، اما اکثر بازیگران غیر چهره به صورت پروژه ای مشغول به فعالیت هستند و طی دو ماه گذشته هیچگونه درآمدی نداشته اند.

بیشتر بخوانید: برای مشاهده آخرین اخبار از سینمای ایران اینجا کلیک کنید

حال پس از گذشت دو ماه و گذر از دوره بحرانی بیماری کرونا مسئله ای بزرگ پیش روی عرصه هنر و فرهنگ و همچنین مسئولین فرهنگی کشور قرار گرفته و آن هم نوع و شیوه درست بازگشایی مراکز فرهنگی و آغاز دوباره فعالیت های هنری است. اتفاقی که شاید به اندازه کرونا خطر جانی و مالی نداشته باشد، اما به طرز فاحشی می تواند به ادامه روند معیوب معیشت منجر شود، با توجه به ادامه فرآیند روانی خروج از بیماری کرونا در جامعه بدون شک باید تمهیداتی ویژه برای اعتمادسازی بین مخاطبان هنر های مختلف لحاظ شود.

به عنوان مثال چگونگی بازگشایی سالن های سینما و تماشاخانه های تئاتر چالشی بزرگ برای اداره این نهاد های هنری و فرهنگی محسوب می شود، اینکه این سالن ها باید در چه بازه زمانی، با چه تعداد مخاطب و چند سانس میزبان مخاطبان باشند.

این چالش همچنان از سوی مهمترین نهاد فرهنگی کشور یعنی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بدون پاسخ مانده و سازمان سینمایی و همچنین مرکز هنر های نمایشی نیز راهکاری مستند نسبت به چگونگی بازگشایی سالن های خود ارائه نداده اند.

اتفاقی که بازگشایی مراکز فرهنگی را همچنان در هاله ای از ابهام قرار داده این است که چرا هیچکدام از مسئولین فرهنگی این حوزه ها نظری قابل تامل نسبت به این امر نداده اند، البته چندی پیش راهکاری از سوی وزارت بهداشت اعلام شد که به واسطه غیر اصولی بودن به سرعت پس گرفته شد.

حال باید دید که چگونه می توان به ادامه فعالیت تئاتر و سینما امیدوار بود، شاید کم کردن سانس های نمایش آثار سینمایی و تئاتری یک راه حل برای شروع دوباره این فعالیت ها باشد، از طرفی کاهش مخاطبان سینما و تئاتر و ایجاد فاصله بین صندلی ها هم نظر دیگری است که اکثرا در مورد آن صحبت می شود.

اما در این میان نکته مهم آنجاست که اگر قرار بر بازگشایی سالن های سینما و تئاتر با کم شدن مخاطبان باشد، چه شخص و یا نهادی ضرر حاصل از کم بودن مخاطبان را می دهد؟ آیا دولت هزینه صندلی های خالی سالن های تئاتر و سینما را تقبل می کند و در کل در این شرایط کدام آثار اکران یا نمایش خود را قبول می کنند.

از سویی دیگر رعایت اصول بهداشتی چالشی بسیار بزرگ در بازگشایی سالن ها خواهد بود، بدون شک در صورت وجود تماشاگران در سالن های تئاتر و سینما، حال به هر تعداد ملزم به این است که پس از خروج آن ها از سالن تمامی صندلی ها، محوطه اجرا و لابی به طور کامل ضد عفونی شود، حال سوال آنجاست که مسئولین سالن تا چه امکان مالی فراهم آوردن این امکانات را دارند و تا چه حد می توان این ضد عفونی را به صورت استاندارد انجام داد؟.

از سویی مخاطبان تئاتر، سینما و یا کنسرت باید پیش از ورود به سالن هم ضد عفونی شوند، این مراحل بهداشتی هزینه بالایی در پی خواهد داشت و باید دید آیا نهادی از سوی وزارت ارشاد و بهداشت در این امر کمک بهداشتی و یا مالی خواهد کرد یا خیر.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ میزان
سی سال است در ارتباط با اینکه تئاتر جزء مشاغل به حساب بیاید، مذاکره و صحبت می شود حتی الان به جاهای خوبی هم رسیده اما هنوز مثل بیمه سه ماهه ای که قرار بود در این ایام به هنرمندان ببخشند، اجرایی نشده است. ما یک دوران پساکرونایی برای تئاتر پیش بینی می کنیم که خیلی خطرناک تر از حالاست.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰

خبرگزاری فارس گروه تئاتر: نزدیک به 2 ماه از تعطیلی سالن های نمایش و سینما به دلیل شیوع کرونا می گذرد که وضعیت هنرمندان تئاتر به دلائل مختلف با لغو اجراها و بهم ریختن برنامه های نمایشی سالن ها، بلاتکلیفی بیم بیکاری و ضرر و زیان ناشی از لغو اجراها بحرانی شده و هنوز هم از سوی مسئولان اتحاد نظر و دستورالعمل مشخصی برای تعیین خسارت های این دوره مشخص نشده است.

در زمینه بررسی آسیب های تئاتر در دوران پیش تا پسا کرونا با جمعی از هنرمندان و مسئولان تماشاخانه ها به گفت وگو نشستیم. در این میزگرد علی برجی و سیروس همتی از بازیگران و کارگردانان تئاتر، رضا حسن پور ، مدیر تماشاخانه خصوصی آژمان، حمید اصغری تتماج ، مدیر آموزشگاه هلیا فیلم و مدیر تماشاخانه تتماج حضور پیدا کرده و شهرام گیل آبادی مدیر عامل خانه تئاتر نیز طی یک تماس در فضای مجازی نقطه نظرات خود را بیان کردند.

*با بحرانی که کرونا در عرصه تئاتر ایجاد کرده و دغدغه های هنرمندان برای کار و زندگی به نظرتان چه چیز این روزها از همه شرایط کنونی برای زندگی هنرمندان نگران کننده تر است؟ تئاتر یا شرایط خود هنرمندان؟

سیروس همتی: به نظر من مهمترین مسئله در این شرایط بحران، معیشت هنرمندان خواهد بود، چون الان زنده ماندن خیلی مهمتر از این است که فکر کنیم چه کار باید انجام دهیم. نخست جسم باید آماده باشد بعد ما می توانیم به مسائل کاری و طرح و برنامه تئاتر و آینده شغلی در مقام بازیگر، کارگردان و نویسنده بپردازیم.

ما الان خانواده هایی را می شناسیم که پدر، مادر و فرزند خانواده هنرمند تئاتر هستند و اینها نسبت به سایرین می بایست اولویت بیشتری برای دغدغه مسئولان باشند. در زمینه معیشت این خانواده ها نیاز به بُن و سبد کالا هست و همینطور براساس شماره کارت هایی که مرکز از همه هنرمندان دارد ، در این دوره می توانند مبالغی آنها را شارژ کنند.

*نکته حائز اهمیت اینکه تئاتر هنوز جزو مشاغل محسوب نمی شود و بر این اساس جزو مشاغل سخت و زیان آور از سوی دولت هم آورده نشده است...

همتی: بله همینطور است ولی اگر ما شغل نیستیم چطور سیستم از ما 9 درصد مالیات کسر می کند؟ سال پیش ما با گروهمان برای مرکز کار کردیم اما هنوز پولش را دریافت نکردیم. شاید تا چند روز دیگر این اتفاق بیافتد اما هنوز نیافتاده است. ما همین که شش ماه تا یک سال بعد پول کارمان را می گیریم که ارزشش کاسته می شود، چطور امکان دارد که با ما مثل یک صنف برخورد نشود؟ همه ما که امروز اینجاییم عضو پیوسته یا وابسته خانه تئاتر هستیم حتی برای کسانی که هنرمند هم هستند و عضو خانه تئاتر نیستند هم کار سختی نیست که از سوی دولت یک پیام بیاید و کد ملی شان دریافت شود و همه جزو مشاغل محسوب شوند.

*اصلا چرا تا به حال این اتفاق نیافتاده است؟

علی برجی: سی سال است در ارتباط با اینکه تئاتر جزو مشاغل به حساب بیاید، مذاکره و صحبت می شود. در هشت سال گذشته به شدت این مسئله توسط هیئت مدیره خانه تئاتر و دوستان پیگیری شده و جلسات متعدد برگزار شده حتی با بیمه و تأمین اجتماعی و وزرا و معاونان رییس جمهور و کارشناسان اقتصادی صحبت کردند که چگونه این امر مدون و امکان پذیر شود. مسئله این است که اتفاقات خوبی هم افتاده و حتی تأییده هیئت وزرا هم شده اما هنوز اجرایی نشده است. این هم مثل بیمه سه ماهه ای که قرار بود در ایام کرونا به هنرمندان ببخشند اما هنوز تا این تاریخ اتفاق نیافتاده است.

*موانعش چه چیزهایی بوده است؟

برجی: علاوه بر زمان، بخشی به تغییرات مربوط می شود. مثلا یک وزیر این طرح را تأیید اما با تغییرش وزیر بعدی پیگیر نمی شود و دوباره همه مسائل از اول مطرح می شود یا با تغییرات مسئولان هنرهای نمایشی و معاونان و سایر مسئولان این پروسه مدام تکرار می شود بنابراین این سیستم بروکراسی و کاغذبازی است که ما را این روزها اذیت می کند. چرا که دوباره در اوج انجام این امر در ایام کرونا هستیم و به اینجا رسیده که مدون و قانون شود اما هنوز امضای آخر به قولی انجام نشده است.

*ظاهرا شما در خانه تئاتر فعالیت هایی برای پیگیری وضعیت هنرمندان انجام می دهید؟

برجی: خانه تئاتر به شدت پیگیر بحث امرار معاش هنرمندان است مخصوصا اقشار آسیب پذیرتر را پیگیری می کند. یکی از کارهای ما این روزها تماس با نزدیک 5 هزار عضو خانه تئاتر است یعنی نموداری از تأهل، تجرد، بیماری، مسکن و درآمد هر شخص ترسیم می کنیم تا شرایط زندگی هنرمندان در این وضعیت مشخص شود، اینطور خود هنرمندان هم به پیگیری ما امیدوار می شوند بخشی از این دوستان از نظر ما ستاره دار هستند همان کسانی که مشکلاتشان بیشتر است، بیمار در خانه دارند یا حقوقی ندارند تا درصورت رسیدن بودجه زودتر به آنها رسیدگی شود.

*خانه تئاتر بودجه ای هم برای حمایت از هنرمندان دارد؟ برخی ادعا می کنند خانه تئاتری که خود هیچ پولی ندارد چطور می تواند حامی هنرمندان باشد؟

برجی: خوشبختانه بودجه ای که وزیر ارشاد از بخش اقتصادی کرونایی دولت خواسته بود، ظاهرا به وزارت ارشاد اعطا کرده اند که امیدواریم این بودجه تخصیص پیدا کند و به بچه های تئاتر نگاه ویژه تری شود و خانه تئاتر هم به شکل سبد کالا یا حمایت های مالی به هنرمندان در شرایط مختلف کمک کند.

همتی: انتظار می رفت دولت حاضر که دو دوره جایگاه خود را مرهون هنرمندان است و خیلی هنرمندان از سلبریتی سینما و تئاتر این رییس جمهور بی تدبیر را تبلیغ کردند، شغل بودن تئاتری ها را محقق کند. یعنی ما رکبی خوردیم که هیچ بنی بشری در قاره آفریقا هم از دولتش نخورده بود.

برجی: ما از ابتدای انقلاب شهدایی در عرصه هنر دادیم مثل شهید قشقایی و سید قلم، شهید آوینی و ایام دفاع مقدس تا مدافعان حرم شهدای قشر هنرمند داشتیم واقعا تنومندی درخت انقلاب که الان ثمره داده بخشی برای همین هنرمندان شهید است و خیلی ها هم در همین عرصه گام بر می دارند اما این بد است که عده ای تصور کنند ما از فضا آمده ایم واقعا ما از کره دیگری نیامدیم ما برای همین بدنه و درخت انقلاب هستیم چرا باید ما را جدا از خود بدانند؟

چرا باید یک بنا حق بیمه بیکاری داشته باشد که البته حقش هم هست اما یک هنرمند که پول بیمه هم از جیبش با شرایط سخت می دهد، حق بیکاری نداشته باشد. مگر ما بچه یتیم هستیم که به ما اینطور نگاه می کنند؟

*آقای اصغری شما درباره وضعیت فعلی آموزشگاه های خصوصی توضیح بفرمایید با توجه به اینکه خودتان هم در این زمینه و هم تماشاخانه خصوصی فعالیت دارید.

حمید اصغری تتماج: هلیا فیلم بیست سال است که کار آموزشی می کند و تماشاخانه تتماج هم در کنار آن فعال است. ما دقیقا از ابتدای اسفند ماه سال 98 تعطیل شدیم. کار ما با خانواده ها است و خانواده ها این روزها می ترسند خودشان و فرزندانشان به کلاس بیایند. قطعا این شرایط تا چهار پنج ماه دیگر نیز ادامه دارد و خانواده ها آنچه کنسل می کنند کلاس های بازیگری است و با این احتساب تا چند ماه دیگر خیلی آموزشگاه ها احتمال تعطیلی شان زیاد است.

بهرحال ما یک سری تعهداتی دادیم و شهریه دریافت کردیم و مردم یا پولشان را می خواهند یا کلاسشان که ما هم این شهریه را هزینه ساختمان سه طبقه کردیم که هر طبقه حدود 5 میلیون ماهیانه اجاره اش است، خیلی ها شاید بگویند که صاحب ملک ها اجاره ها را می بخشند یا تعویق می اندازند اما برای ما چنین اتفاقی نیافتاده است.

الان برخی دوستان آموزش آنلاین کار می کنند و به نظرم بد هم نیست خودم هم شاید انجام دهم اما من معتقدم بازیگری به جز بحث نظری، یعنی استاد و هنرجو روبه روی هم کار عملی انجام دهند. نکته دیگر هم بحث قرارداد با اساتید است که از سال گذشته برای آموزشگاه ها بسته شده و بهرحال خیلی اساتید تخصصی در یک اموزشگاه کار می کنند و اینها هم زندگی دارند. هر آموزشگاه هم نزدیک به 10 استاد تخصصی دارد و کنار اینها هم کارمندان آموزشگاه ها هستند. در نهایت یک بلبشویی می شود که مدیر آموزشگاه ترجیح میدهد درب سالن را ببندد تا اینکه دچار مشکلات بیشتر شود.

*وضعیت تماشاخانه تتماج به چه صورتی است؟

اصغری: اول این را بگویم که آخرین نمایش ما با عنوان سه شنبه 16 بهمن در سال 98 به کارگردانی آقای برجی و نویسندگی علی موسویان و با بازی هنرجویان شب افتتاحیه به دلیل کرونا تعطیل شد. برای سال جدید هم تصمیم گرفتیم تماشاخانه را وسعت دهیم از سالن انتظار تا کافی شاپ و یک سالن دیگر داشته باشیم کلی هزینه کردیم که با این وضعیت به بحران خوردیم. امسال هم تصمیم گرفتیم درصدی با هنرمندان کار کنیم تا هم کمکی به شرایط کارگردان ها هم به ما باشد.

نکته را آخر بگویم که من خودم از بدنه جبهه و مسجد هستم ، در عملیات ها حضور پیدا کردم و خیلی از دوستان هم همینطور هستند اما زمان هایی مثل انتخابات آیا فقط باید به حساب بیاییم چرا باید اینطور باشد؟ خیلی از این بچه های تئاتر برای کارهایی فقط برای دلشان می آیند و دنبال پول در خیلی مواقع نیستند اما قرار نیست همیشه اینطور باشد.

*آقای حسن پور شما هم با توجه به اینکه مسئول یک تماشاخانه خصوصی هستید بفرمایید وضعیت تماشاخانه های خصوصی این روزها به چه صورت است چقدر اجاره می دهند و دچار چه مشکلاتی هستند؟

حسن پور: من و چند نفر از دوستان یک برآوردی از ماه اسفند کردیم، در این ایام دو میلیارد و پانصدمیلیون تومان خسارت به تماشاخانه های خصوصی وارد شد هر تماشاخانه یک میزان خسارتی داده بود اعم از هزینه گروه تا اجاره سالن و دیگر هزینه های جانبی که معمولا در هر تماشاخانه تحمیل می شود. من اطلاع دارم برخی تماشاخانه های خصوصی تا 100 میلیون هم ماهیانه اجاره می دهند.

من اطلاع دارم برخی تماشاخانه های خصوصی ماهیانه تا 100 میلیون هم ماهیانه اجاره می دهند

اگر این شرایط ادامه پیدا کند، این عدد دو تا چند برابر می شود و بعد چند ماه می بینیم که یک تماشاخانه فقط ششصد میلیون اجاره سالن باید بدهد و قطع به یقین نمی تواند ادامه بدهد.

بهرحال مالک هم یک ماه یا دو ماه را می بخشد، دیگر بقیه ماه ها را که نمی بخشد. تازه این فقط هزینه اجاره است ، پرسونل هم هستند و حدودا نزدیک به 250 نفر در حوزه سالنداری بیکار هستند و هر سالن عوامل خاص خود را دارد.

*درباره گروه ها هم بهرحال این شرایط وجود دارد؟

بله گروه هایی که اجراهایشان کنسل شده هم چون پرداختی به سالن داشتند توقع دارند. حتی یک سری گروه ها قرارداد دارند که حتما باید اجرا بروند، بعد از بازگشایی مجدد سالن ها تداخل ممکن است در کارها ایجاد شود. خود تماشاخانه آژمان در اسفند ماه 4 اجرا روی صحنه داشت که کنسل شد. فروردین هم که الان تمام شد 4 اجرا قرار بود به صحنه برود که باز کنسل شد و اینها همه توقع دارند که در سال جدید به صحنه بروند.

بهرحال بسیاری از بچه های تئاتر زندگی شان از راه تئاتر می گذرد اینطور نیست که فقط سرگرمی باشد و بگویند حالا تئاتر نشد یک کار دیگر بکنیم البته برخی هم هستند که اینطوری کار میکنند چون بهرحال تئاتر شغل محسوب نمی شود ولی قاعده اش این است که یک حمایتی از ما و هنرمندان صورت بگیرد.

*آقای حسن پور از سال گذشته یک ستاد مقابله با کرونا در مرکز هنرهای نمایشی تشکیل شد که البته مشخص نشد به کجا رسید شما هم در جلسات این ستاد حضور داشتید آیا طبق گفته ها قرار است حمایتی از سالن های خصوصی صورت بگیرد؟

بله سال گذشته با آقای کرمی دو جلسه داشتیم که در جلسه دوم این قول را دادند که تماشاخانه های خصوصی یک عددی برای حمایت از دولت می گیرند اما این تمام شد و وقتی آقای قادر آشنا آمدند ، جلسه ای با او انجمن تماشاخانه های خصوصی برگزار کرد و او هم صراحتا گفته بود که فعلا بودجه ای برای حمایت وجود ندارد و گفتند که اولویتشان هنرمندان هستند و بعد تماشاخانه ها قرار دارند.

آقای برجی گفتند بچه های تئاتر یتیم هستند اما من می گویم که تماشاخانه های خصوصی یک پله عقب تر هستند. خیلی ها اعتقاد دارند چون ما تماشاخانه خصوصی داریم خب باید خودمان همه کار را انجام دهیم و نیاز به حمایت نداریم. من یک آماری به شما بدهم که سال 98 نزدیک به 800 اجرا در تماشاخانه های خصوصی رفته و نزدیک به یک میلیون نفر در این تماشاخانه ها تماشاگر داشته که این یک میلیون نفر اگر قرار بود در همان چند سالن دولتی کار ببینند من فکر میکنم شاید سال 1420 نوبت خود من می شد!

سال 98 نزدیک به 800 اجرا در تماشاخانه های خصوصی رفته و نزدیک به یک میلیون نفر این تماشاخانه ها تماشاگر داشتند

این همه فارغ التحصیلان آموزشگاه ها و دانشگاه ها که مشتاق و آماده کار هستند کجا باید کار کنند؟

فقط در سالن های دولتی؟ این یک امر نشدنی است. تماشاخانه خصوصی در این زمینه به دولت کمک کرده و به تبع حالا انتظار کمک از دولت دارد که توقع بیجایی هم نیست.

سه سال پیش به سالنداری وارد شدم قبل از آن در دانشگاه تئاتر خواندم و بازیگری کردم و با دو نفر دیگر آقای رضایی و آقای داغستانی تماشاخانه زدم ما قرض کردیم و وسیله فروختیم تا تماشاخانه به سامان شد در این مدت هم کارها خوب پیش رفت بهرحال تماشاخانه ما سه نقطه سابق بود و دیگر از رونق افتاده بود ولی اتفاقات خوبی برایمان افتاد حتی رسیدیم به ماهی 5 تا 6 اجرا .

*خیلی ها این روزها مطرح می کنند که تئاتر ضرورت جامعه نیست و اگر هم اتفاق نیافتد چه مشکلی مگر پیش می آید؟

حسن پور: ببینید در همین دو ماهی که گذشت و 90 درصد مردم در خانه ماندند و نیاز به سرگرمی داشتند که مهمترین منابعش فیلم و کتاب و سریال و تئاتر بود. بنابراین اصلی ترین کار در زمان قرنطینه را هنر انجام داد یک نمونه همین سریال پایتخت که در ایام نوروز پخش شد و بازیگران اصلی اش از بدنه تئاتر هستند و طبق اعلام زمان سریال پایتخت هم جرم و جنایت کمتر شد خب چطور می شود چنین چیزی که تأثیر به این بزرگی در جامعه دارد شغل محسوب نشود و حتی ضرورت هم نباشد! این صحبت ها قدری عجیب است و نمی شود آن را قبول کرد.

الان حوزه سالنداری رقابتی شده است و برای اینکه در این رقابت بمانیم هر سال ما متحمل هزینه می شویم. فروردین سال گذشته ما 40 میلیون تومان هزینه سالن کردیم که شاید به چشم نیاید. یک صندلی خیلی معمولی 150 هزار تومان است و این را در شصت یا اعداد دیگر برای تامین یک سالن باید ضرب کرد. در این ایام تماشاخانه های خصوصی به شدت آسیب دیدند و به نظر من اگر این روند ادامه یابد و اگر حمایتی نشود منظورم یارانه یک میلیونی نیست بلکه حمایت به هنرمندان و سالن ها است،کار به تعطیلی سالن ها می رسد.

همتی: به نظر من در این نشست جای یک مدیر خالی است که تکلیف آدم هایی مثل من را مشخص کند جالب اینجاست که تا الان هیچ مدیری تریبون دست نگرفته چون تکلیف خودش هم نامشخص است و همینطور زنجیروار می توانیم جلو برویم.

برجی: یک زمانی بود که اعضای خانه تئاتر کارمند وزارت فرهنگ و ارشاد بودند بعد از انقلاب این شغل ستاره دار شد یعنی اشخاصی اگر در تئاتر فعالیت می کردند و بازنشسته می شدند کسی جایگزینشان نمی شد. اتفاقی که باید الان بیافتد این است که اهالی هنر از سینما تا تئاتر و موسیقی و ... شغل به حساب بیایند و حرفه شان تعریف شود چون امرار معاششان از این راه است.

سیستم باید برنامه ای بچیند که این عزیزان کارشان شغل به حساب بیاید تا اتفاقی اگر برایشان بیافتد بیمه و بیمه بیکاری داشته باشند. یک خواهش مهم دارم که اینکار نوشدارو بعد از مرگ سهراب نشود چون بروکراسی اداری ما افتضاح است و نباید بعد کرونا این اتفاق بیافتد که دیگر فایده ای ندارد. ما یک دوران عجیب پساکرونایی برای اهالی هنر خواهیم داشت که آن وضعیت خیلی خطرناک تر از الان است.

*الان این نامه ای که از سوی خانه تئاتر برای دفتر ریاست جمهوری نوشته شد و آنها هم ارجاع به وزارت ارشاد دادند داستانش چیست؟

یک بخشی از این نامه حمایت از هنرمندان دوران کرونایی و یک بخش پیگیری مطالبات شغلی و صنفی بود که جناب رییس جمهور دستور آن را دادند و ابلاغ به معاونت ریاست جمهوری و وزیر بهداشت و ارشاد کردند. بحث من این است همانطور که الان ستاد کرونا در همه ابعاد اقتصادی و بهداشتی و ... داریم واقعا باید برای هنر ستاد کرونا جدی داشته باشیم مسئولان از وزیر ارشاد تا همین حوزه هنری و شهرداری تهران و مرکز هنرهای نمایشی جلساتی داشته باشند تا این اتفاقات مثل بروکراسی اداری حداقل زودتر انجام شود وگرنه این نامه به نتیجه نمی رسد.

مقام معظم رهبری یک میلیارد یورو برای این شرایط کرونایی تخصیص دادند صحبت ما هنرمندان این است درست است 60 درصد برای وزارت بهداشت تعلق گرفته اما یک بخش این وضعیت به بهداشت روانی هم مرتبط است قطعا هنرمندان در این بهداشت روانی مردم تأثیرگذار هستند از این شصت درصد بهداشتی ، 5 درصد هم به هنرمندان تعلق پیدا کند، بعد ببینید چه اتفاق مثبتی خواهد افتاد.

حسن پور: من در خیابان زیاد دیدم که حتی این روزها قنادی ها هم فروش اینترنتی دارند تنها کاری که شاید نشود اینترنتی انجام داد، کار هنری است البته یکی دو تماشاخانه اتودی زدند و نمایش آن لاین دارند اما واقعا ماهیت تئاتر اینطور نیست و نفس به نفس با تماشاگر همراه باید باشد بنابرای کار اینترنتی هم برای تئاتر کاملا موقت است.

برجی: البته باید همین را هم تشکر و قدردانی کرد همین جشنواره های مجازی و کارهای جاهایی چون پردیس تئاتر تهران که تلاش خود را می کنند امیدواریم این صدا به گوش مسئولان برسند.

*آقای همتی به نظر شما آیا اُفت کمّی که ما در گذشته در تئاتر داشتیم در دوران پسا کرونا بیشتر می شود؟

بهرحال از پنج شش سال پیش که پای بازیگران چهره به تئاتر باز شد و سالنداران به جای متن به بازیگر چهره توجه کردند و مرکز هنرهای نمایشی حمایتش را از گروه های نمایشی برداشت، این روند آغاز شد و گروه ها به جای کیفیت و توجه به مغز، فکر و ایده به جذب تماشاگر روی آوردند. بنابراین پاسخ من به سوال شما بله است و اینکه صد در صد این اتفاق خواهد افتاد اینکه یک مدیر به جای سی اجرا، پانزده اجرا به گروه خواهد داد، گروه هم مجبور است که قبول کند و پول سالن گران را بدهد چرا که سالندار هم هزینه زیاد کرده و اجاره اش بالا رفته است.

به نظر من در دوران پس از کرونا برای جبران مافات همه چیز گران تر و عجله ای تر می شود و اوضاع کیفی تئاتر اگر آقای قادر آشنا، حسین عالم بخش، شهرام گیل آبادی و دیگر مسئولان حمایت نکنند خیلی شرایط بدی می شود.

برجی: من هم اعتقادم بر ایناست که قطعا اوضاع پساکرونایی تئاتر به شدت بد خواهد بود یعنی همه این فشارها و انرژی که در این زمان جمع شده می بایست پس از این آزاد شود و این لطمات زیادی اگر به تئاتر ما خواهد زد.

*آقای اصغری اولویت های شما به عنوان تماشاخانه دار پس از کرونا تغییر خواهد کرد؟

من اتفاقا تصمیم دارم شرایطی فراهم کنم که تعداد اجراهای بیشتری در سالن به گروه ها بدهم البته سالن من خیلی بزرگ نیست و بیشتر از 15 اجرا نمیشود در آن رفت. ما هر سال شش ماه اول تولید می رفتیم و شش ماه دوم اجرا می رفتیم ولی الان شرایط سالن بهتر شده و کل سال می توانیم اجرا برویم.

در بحث بازیگران سینما و تلویزیون در تئاتر هم باید بگویم که من خودم با سوپراستارهای ارمنستان فیلم بازی کردم اما چون بازیگر ستاره ایرانی در کارمان نبود به چشم یک عده نیامد و این درد ما است. همین ها باعث می شود فیلم و سریال های خودمان هم جذاب نباشد. الان فیلمی که واقعا کیف کنیم و آن را کار هنری بدانیم خیلی کم است. امیدوارم مسئولان یک مقدار به فکر هنر و جامعه هنری به ویژه تئاتری باشند ما اگر کارمان را دوست نداشتیم الان اینجا نبودیم و در تئاتر سرمایه گذاری نمی کردیم من خودم سه میلیارد تومان پول پیش ساختمان آموزشگاه و تماشاخانه و کلی هم ماهیانه اجاره می دهم و این عشق است که من را در تئاتر نگه داشته است.

*آقای حسن زاده شما چه برنامه ای برای آژمان دارید؟

حسن زاده: ببینید تماشاخانه ما هم خیلی بزرگ نیست. سه سال است که اینجا مستقر شدیم و برنامه ریختیم کارهایی اجرا بروند که کیفیت لازم را داشته باشند که خیلی هم خلاقانه شد درست است چهره ها خیلی سمت سالن های کوچک نمی آیند اما همیشه به این برنامه مان عمل کردیم به کیفیت اهمیت میدهیم و یک سالنی هم داریم به نام تجربه ، طوری طراحی شده که کارگردان موظف است به سالن فکر کند و شیوه اجرایی اش را مناسب سالن انتخاب کند.

الان به جز حمایت دولت، ما به حمایت صدا و سیما و شهرداری هم نیازمندیم که خیلی می توانند به تئاتر کمک کنند اما این اتفاق نمی افتد. شهرداری تهران با بیلبوردها و تبلیغاتی که دارد می تواند یک درصد را هم به تئاتر اختصاص دهد خیلی از مردم حتی نمی دانند تئاتر چیست. این خیلی عجیب است و خیلی ها سالن های ما را به رسمیت نمی شناسند و فقط تئاتر شهر را شنیده اند، صدا و سیما هیچ چیز از تئاتر نمی گوید شبکه چهار یک شب در هفته نیم ساعت دوازده شب درباره تئاتر صحبت می کند. حتی این ارتباط شهرداری و صدا و سیما با تئاتر می تواند تعاملی باشد، بلیتی دریافت کنند یا درصدی از اجرا را بگیرند.

*آقای گیل آبادی شما در جریان نقطه نظرات دوستان قرار گرفتید، لطفا به عنوان یک مسئول عرصه نمایشی کشور در زمینه رفع بحران ها و ارتباط با وزارت ارشاد و ریاست جمهوری بفرمایید چه فعالیت هایی انجام دادید و در چه زمینه هایی این روزها دغدغه مند بودید؟

گیل آبادی: متأسفانه زیرساخت های مدنی، اجتماعی و فرهنگی برای هنرمندان در این کشور یا وجود ندارد یا بشدت ضعیف است در این لحظات سخت حتی کارگران شریف روزمرد یا ساختمانی هم تا حدود زیادی تکلیفشان روشن است اما هنرمندان بلاتکلیف هستند علتش هم روشن است این که ما شناخت درستی از هنر نداریم و اندیشه هنری در کشور ما برعکس کشورهای پیشرو دنیا مورد توجه نیست.

در فضاهای کارکردی هم ما صدها استفاده ای که در دنیا از هنر می شود برای توسعه اندیشه و فکر و در برنامه ریزی اجتماعی از قابلیت های هنر استفاده جدی نمی شود به همین دلیل ما با مشکلات پیچیده ای در عالم هنر مواجه هستیم و یکی از مشکلات ایناست که هنوز مشاغل هنری در کشور ما به رسمیت شناخته نشدند و عدم به رسمیت شناخته شدن مشاغل هنری باعث شده خیلی مزایایی که یک شهروند در کشور ما باید داشته باشد در اختیار هنرمندان قرار نگیرد مثل بیمه که هنوز خویش فرما است، حقوق ایام بیکاری که تکیفش مشخص نیست یا بیمه از کار افتادگی و ضرر و زیانی که این روزها حادث شده و ما جزو اولین صنوفی بودیم که سوم اسفند در بخشنامه ارشاد تمام گالری ها، سینماها و تئاترها تعطیل شدند اینها فضاهای فرهنگی بودند و بعد از ابلاغ هیچوقت فکر نکردند که حال ضرر و زیان را چه کسی جبران میکند.

ما در تئاتر حدود 75 شغل مستقیم و وابسته داریم که این مشاغل از سوم اسفند هم در نظر بگیریم و تا انتهای خرداد حدود 25 هزار نفر بیکار هستند این شرایط در سایر فرایندهای فرهنگی نشان می دهد که ما فرهنگ را قربانی ندانم کاری های خود میکنیم. این موضوع در فصل کرونا و شیوع بیماری کرونا درست است که پیچیده شده اما فی نفسه موجود بوده و از قبل پیچیده و سخت بوده اما متاسفانه هیچ دولتی به سمت این موضوع نرفته است.

بنابراین ما به محض این اتفاق، یادداشتی به وزیر ارشاد دادیم که به فکر این ضرر و زیان باشند وقتی پاسخی منطقی نگرفتیم به آقای رییس جمهور نامه دادیم و رونوشت به وزیر رفاه و آقای نهاوندیان شد، اما باز پاسخ درستی نگرفتیم البته نامه دو مرتبه به وزارت ارشاد رسیده و مجبور شدیم دست به یک همگرایی جمعی بزنیم که این یک اعتراض مکتوب به امضای شش هزار نفر از خانواده تئاتر است و خانه سینما هم از این حرکت حمایت کرد و الان درحال حاضر ما منتظر پاسخ هستیم و البته وزیر ارشاد نامه ای به رییس جمهور، معاون اول و مسئولان دیگر زد اما این نامه نگاری ها کفایت نمیکند.

دقیقا مهمترین خواسته های هنرمندان تئاتر در این ایام چیست؟

ما خواسته مان به صورت روشن چند چیز است، نخست تعریف شغل، دوم تسریع در ثبت صنوف هنری در وزارت کار با تسهیلاتی که وزارت ارشاد باید داشته باشد، سوم حقوق ایام بیکاری در این موقعیت و چهارم هم ضرر و زیان تئاترهای مختلف با توجه به اقتصاد ضعیف تئاتر و پنجم پرداخت شش ماه حق بیمه و بیمه درمانی شان.

اگر این اتفاق شکل نگیرد مطمئنا ما حرکت بعدی خواهیم داشت و بالاخره اعتراض مدنی خود را طوری مطرح میک نیم که هنرمندان تئاتر به حق خود برسند. بهرحال دولت باید یک زمانی فکر میکرد اما سلب مسئولیت کرد، الان زمان سختی است که بسیاری بچه های تئاتری برای معیشت خود هم دچار مشکل هستند.

ببینید برخی نکات را وزیر ارشاد در برآوردشان انتقال داده و روشن است اما اینکه پاسخ روشنی دولت دهد ما مکلف هستیم به عنوان خانه تئاتر بحث های متعدد خانواده تئاتر را پیگیری کنیم و ما آنها را پیگیری کنیم.

ارتباطتان با مدیریت جدید هنرهای نمایشی چگونه است؟

ما از قدیم با آقای آشنا مراوداتی داشتیم رابطه خوبی داریم اولین جلسه را با آقای دکتر حسینی خدمتشان بودیم و قرار شده خانه تئاتر و مرکز ارتباط منظمی برای رسیدن به اهداف مشترک با هم داشته باشند.

ممنون از همه که وقت گذاشتید.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
محمد اله یاری مدیرکل دفتر موسیقی از اجرایی نشدنِ قانون کسر 10 درصد از درآمد کنسرت ها به نفع دولت، در سال 1399 می گوید.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰ سایت های دیگر : ملیت سینما پرس

خبرگزاری تسنیم - یاسر یگانه

یکی از اتفاق های ناخوشایندی که در سال 1398 گریبان موسیقی کشور را گرفت، قانونی بود که به پیشنهاد دولت در مجلس شورای اسلامی تصویب شد. براساس این قانون 10 درصد از درآمد کنسرت های موسیقی باید به حساب خزانه دولت وریز می شد. این اتفاق به اقتصاد موسیقی ضربه وارد کرد و موجب نارضایتیِ بسیاری از اهالی موسیقی شد.

پس از اعتراض ها بود که مسئولان وزارت ارشاد در اندیشه ی این افتادند که برخی از ژانرهای موسیقی مانند موسیقی ایرانی، نواحی و کلاسیک را از این قانون مستثنا کنند. اما باز هم ناخوشنودیِ اهالی موسیقی ادامه داشت تا در نهایت اعلام کردند که قانون کسر 10 درصد از درآمد کنسرت ها به نفع دولت، تنها مختصِ سال 1398 خواهد بود و در سال 1399 اجرایی نخواهد شد.

اکنون پرسش اصلی این است که آیا این قانون در سال 1399 هم در قانون بودجه گنجانده شده یا حذف شده است.

پرسش دیگری که در این میان ذهن من را درگیر کرده این است که در سال 1398 چه رقمی از راه این قانون به خزانه دولت واریز شده و چه سرنوشتی در انتشار این پول است؟

برای یافتن پاسخِ تمام این پرسش ها با محمد اله یاری فومنی مدیر کل دفتر موسیقی همکلام شدم تا از زبان او ماجرای قانون کسر 10 درصد را جویا شوم.

در ادامه حاصل گفت وگو با مدیرکل دفتر موسیقی را می خوانید:

* آقای اله یاری می خواهم پرسش اصلی را در همین ابتدای گفت وگو مطرح کنم؛ آیا قانون کسر 10 درصد از درآمد کنسرت ها در سال 1399 هم پابرجا خواهد بود و امسال هم اجرایی می شود یا در همان سال 1398 پرونده اش برای همیشه بسته شد.

تبصره بند میم قانون بودجه سال 1398، تبصره ای بود که جزء احکام سالانه بودجه بود و برای سال 98 اجرایی شد. برای سال 1399 وزارت ارشاد مکاتباتی با سازمان برنامه و بودجه داشت و پیشنهاد شد که این تبصره با توجه به اینکه تبصره ای عامی بود به آن شکل در بودجه امسال نباشد. به طور شفاهی می دانیم که این تبصره در بودجه سال 1399 لحاظ نشده است.

ما جلسه های بسیاری با صنف های موسیقی برگزار کردیم و دیدگاه بسیاری از هنرمندان را هم جویا شدیم و با توجه به تمام این نظرات، به این نتیجه رسیدیم که این تبصره نباید در قانون بودجه سال 1399 لحاظ شود.

تاکید می کنم که من به صورت شفاهی می دانم که قانون کسر 10 درصد از درآمد کنسرت ها به نفع دولت، در بودجه سال 1399 لحاظ نشده است؛ با این حال باید صبر کنیم تا کتاب قانون سال 1399 را ببینیم و با اطمینان درباره اش صحبت کنیم؛ این کتاب هفته آینده منتشر می شود.

*یعنی عملی نشدن این قانون در سال 1399 هنوز قطعی نیست؟

من به صورت شفاهی می دانم که نیست، اما ترجیح می دهم که هفته آینده با دیدن کتاب قانون سال 1399، با قطعیت درباره اش صحبت کنم.

قانون مورد بحث ما در سال 1398 اجرایی شد و بسیاری از کنسرت های برگزار شده در تهران و برخی شهرستان ها مجبور شدند که 10 درصد از درآمدشان را به حساب دولت واریز کنند. این مبلغ در مجموع چقدر بوده است و قرار است در چه زمینه هایی خرج شود.

قانون کسر 10 درصد از درآمد کنسرت های موسیقی، در تهران و هشت کلان شهر دیگر اجرایی شد. در مجموع برای 9 کلان شهری که جمعیتی بالای یک میلیون نفر دارند تصویب شد. در شهرهایِ دیگر، مبلغ 10 درصد به طور مستقیم از کنسرت گذارها اخذ شده و به خزانه کل استان واریز شده است.

در تهران هم کنسرت هایی که بیشتر از 1200 نفر مخاطب داشته اند مشمول این قانون بودند. این تصمیم براساس گفت و گویی که با دیوان محاسبات و سازمان بازرسی کل کشور داشتیم، اتخاذ شد.

برای شش ماه اول مبالغی را شرکت ها پرداخت کردند که به حساب خزانه واریز شد. برای شش ماه دوم می بایست جلساتی در پایان سال برگزار می کردیم که متاسفانه به دلیل شیوع ویروس کرونا و مشکلاتی که گریبان گیر کشور شد، این اتفاق هنوز رخ نداده است. از سوی دیگر در اسفندماه هم کلیه کنسرت ها تعطیل شد.

به زودی جلسات مربوط به این موضوع برگزار می شود تا میزان مبالغ پرداختی شش ماه دوم سال 1398 مشخص و پرداخت شود. میزان مبالغی که از این طریق در استان ها به حساب خزانه واریز شده هم در اختیار مراکز استان است و ما میزان این مبالغ را نمی دانیم.

* یعنی در حال حاضر مشخص نیست درآمد دولت از راه قانون 10 درصد، چقدر بوده است.

در حال حاضر تجمیعی از مبالغِ واریزی برمبنای قانون کسر 10 درصد را در اختیار نداریم. مبالغی که در استان ها واریز شده در اختیار استان هاست. در تهران هم هنوز مبالغِ مربوط به 6 ماه دوم واریز نشده است.

* مبالغی که هر کسرت می بایست به حساب خزانه واریز کند، چطور مشخص و پرداخت می شد.

میزان مبلغ را ما مشخص و به شرکت ها اعلام می کنیم. شرکت ها هم مبالغ را مستقیم به حساب خزانه واریز می کنند و فیش پرداختی را به ما تحولی می دهند.

* مبالغ پرداختی در 6 ماه اول تهران هم مشخص نیست؟

در حال حاضر آمار تجمیعِ میزان واریزی ها را نداریم.

* درآمدهای حاصل از اجرای این قانون در عرصه موسیقی، قرار است کجاها خرج شوند؟

مبالغ واریزی براساس تبصره بند میم، طبق قانون می بایست در شهرستان های محروم خرج مصارف فرهنگی و هنری شود. طبیعی است که وزارتخانه به صورت کلان و در معاونت توسعه و مدیریت و در معاونت استان ها باید پیگیری کند و مبالغ واریزی را مشخص کند. خزانه هم این مبلغ را به حساب وزارتخانه واریز کند و وزات ارشاد هم این مبالغ را در شهرهای محروم خرج مصارف فرهنگی و هنری کند.

وزارتخانه در تدارک است تا پس از پایانِ واریزی ها، مبالغ را مشخص و آن را به خزانه اعلام کند. به هر حال طبق قانون این مبالغ باید صرف امور فرهنگی و هنری در مناطقِ کمتربرخوردار شود.

*پس از شیوع ویروس کرونا در کشور، یکی از عرصه هایی که آسیب های بسیاری دید هنر موسیقی بود. اجراهای موسیقی از همان اوایل اسفند تعطیل شد و تا امروز هم تعطیل مانده است. پیش بینی شما درباره از سرگیریِ برگزاری کنسرت های موسیقی چیست و به نظرتان چه زمانی شاهد برگزاری کنسرت ها خواهیم بود.

از اول اسفند با هماهنگی ستاد ملی کرونا و براساس نگرانی که این ستاد داشت اجراهای هنری و موسیقی در کشور متوقف شد. این امر شامل تمام اجراها، یعنی اجراهای بزرگ، متوسط و کوچک شد. هنرمندان ما دو ماه فعالیت عمومی نداشته اند. این تعطیلیِ دو ماهه هنرمندان و آموزشگاه های موسیقی موسیقی را با ضرر و ضیان مواجه کرده است.

در اسفندماه جلسه های بسیاری برای تعیین میزان خسارت و البته راهکاری برای جبران این خسارت ها برگزار کردیم. در این بین هم با مجمع صنفی ناشران و شرکت های بزرگ برگزاری کنسرت های موسیقی هم گفت گو کردیم.

به صورت کلی تمام این دوستان اعلام کردند که تابع دستورهای ستاد ملی مبارزه با کرونا هستند. برای هنرمندان و فعالان حوزه موسیقی بیش از هر چیز رعایت مسائل بهداشتی و حفظ سلامت جامعه مهم بود. در نهایت هم در اسفند 1398 و فروردین 1399 کنسرت های موسیقی به طور کلی برگزار نشد.

در هفته گذشته هم جلسه های زیادی برگزار کردیم تا راهکارهایی برای از سرگیریِ فعالیت های حوزه موسیقی پیشنهاد کنیم. پیگیر هستیم تا پروتوکل هایی را برای از سرگیری برگزاری کنسرت ها تعیین و آنها را برای تصویب نهایی به ستاد ملی مبارزه با کرونا ارائه کنیم.

* این پروتکل ها شامل چه چیزهایی خواهد بود؟

مواردی مانند اینکه چه فاصله ای میان مخاطبان باید رعایت شود. هنگام ورود و خروج چه موارد ضدعفونی باید در اختیار مخاطبان قرار گیرد. یا اینکه مخاطبان را مسلح به ماسک و دستکش کنیم. در نهایت با رعایت این موارد و اگر ستاد ملی مبارزه با کرونا اوضاع را مساعد تشخیص دهد، اجراها را از سرمی گیریم.

* ماه مبارک رمضان هم در پیش است و از اوایل اردیبهشت به استقبال ماه مبارک رمضان می رویم.

بله، ماه مبارک رمضان هم از اوایل اردیبهشت شروع می شود. پیش بینیِ خوشبینانه ما این است که پس از ماه مبارک رمضان و در اوایل خرداد بتوانیم اجراهای موسیقی را شروع کنیم. البته همه اینها بستگی به این دارد که ستاد ملی کرونا، اوضاع این بیماری را چگونه ارزیابی کند و چه تصمیمی برای تجمع ها می گیرد.

روز گذشته دیدم که ستاد ملی مبارزه با کرونا، تجمع در پاساژها و محیط های سربسته را هنوز خطرناک می داند.

طبیعی است که وقتی تجمع در محیط های سربسته خطرناک تشخیص داده شود، این تجمع در سالن های سینما، تئاتر و موسیقی هم خطرناک طلقی شود.

به هر روی جامعه موسیقی تا کنون در راستای مبارزه با ویروس کرونا نهایت همکاری و همراهی را داشته است. اما این به معنیِ بی اهمیتی ما برای از سرگیریِ اجراهای موسیقی نیست. همه مایل هستیم که هر چه زودتر فعالیت های هنری از سرگرفته شود.

* موسیقی هم مانند دیگر هنرها براثر شیوع ویروس کرونا آسیب های بسیاری دید. دولت برای جبران این خسارت ها برنامه ای دارد؟

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در روزهای اخیر نامه ای را به چهار نفر از اعضای اقتصادی دولت نوشتند و میزان خسارت های وارد شده به هنر را اعلام کردند. در طول هفته گذشته جلسه هایی داشتیم تا رقم و میزان خسارت وارد شده به موسیقی را مشخص کنیم.

تعداد اجراهایی که در فروردین و اسفند برگزار نشد را معین کردیم. برآورد کردیم که این اجراها چه تعداد مخاطب داشته و میانگین قیمت بلیت ها چقدر بوده است. این برآورد شامل اجراهای موسیقی ایرانی و پاپ است و در نهایت به یک برآورد ریالی رسیدیم.

بیمه هنرمندان را هم پیگیری کردیم و با مساعدت صندوق اعتباری هنر و خانه موسیقی این مشکل هم رفع شد.

ما میزان خسارت موسیقی در دوران شیوع کرونا را مشخص کردیم. دیگر عزیزان در دیگر حوزه های وزارت ارشاد هم خسارت های وارده را تعیین کردند و در نهایت به عدد 1000 میلیارد تومان رسید که از طرف وزارتخانه به دولت اعلام شد و امیدواریم که از طرف دولت این خسارت ها جبران شود. گرچه ممکن است که این کمک ها در قالب بیمه و یا وام های پرداختی جبرانِ خسارت های وارده را نکند اما نشان می دهد که مجموعه وزارتخانه نسبت به این موضوع بی اهمیت نبوده و تلاش خودش را برای جبران بخشی از خسارت ها کرده است.

* به نظرتان این مبلغ 1000 میلیارد تومان از سوی دولت پرداخت شود؟

دولت هم باید به منابع مالیش نگاه کند و ببیند که تا چه حد توانِ جبران این خسارت ها را دارد. باید دید چه بخشی از این خسارت ها در قالب پرداخت وام و چه بخشی هم در قالب پرداخت حق بیمه ها قابل جبران است.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
همزمان با رونمایی از پوستر مسابقه بین المللی کارتون ما کرونا را شکست می دهیم ، داوران این رقابت هنری نیز معرفی شدند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹ سایت های دیگر : آقای خبر باشگاه خبرنگاران جوان شفاف نیوز

به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا ، همزمان با رونمایی از پوستر مسابقه بین المللی کارتون ما کرونا را شکست می دهیم ، داوران این رقابت هنری نیز معرفی شدند؛ بر این اساس، بهرام عظیمی، محمدحسین نیرومند و سید مسعود شجاعی طباطبایی داوری این مسابقه بین المللی را به عهده خواهند داشت.

مسابقه بین المللی کارتون ما کرونا را شکست می دهیم به دبیری سید مسعود شجاعی طباطبایی و با مشارکت دانشگاه علوم پزشکی شیراز، اداره کل هنر های تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مرکز هنر های تجسمی حوزه هنری، معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، روایت فتح، بنیاد احسان برکت و شبکه مجازی آی گپ برپا شده است و بیش از 3000 اثر از هنرمندان بیش از 82 کشور دنیا به دبیرخانه این مسابقه رسیده است.

انتهای پیام/+

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
سعید فلاح فر (کارشناس و منتقد هنری) در یادداشتی به تبارشناسی نگارخانه های ایرانی پرداخته و با گشت و گذاری در دهه های مختلف به بررسی وضعیت فعالیت نگارخانه ها و آنچه امروز در قالب تفکیک نگارخانه های دولتی و خصوصی جای می گیرند، نشست.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹

آنگاه که برای تبارشناسی نگارخانه های ایرانی اراده کنیم، در فرض یقین اولین جمله باز می مانیم. مثلاً نمی دانم به گشت و گذاری که در دهه هفتاد میان معدود نگارخانه های تهران داشتیم، می شد گفت؛ گالری گردی ؟ اصلاً با تصویری که در همین چند سال گذشته؛ هنرمندان و نگارخانه دارن و حراج ها و سلبریتی ها و ژورنالیست ها و دلالان و کلکسیونرها و منتقدها و مدیران هنری و... از نگارخانه ها و نمایشگاه های هنری ساخته اند، می شود به آنچه در دهه هفتاد و پیش از آن تجربه کرده بودیم، عنوان نگارخانه و گالری داد؟ یا به عکس اگر آن روزگار را معیار بدانیم، آیا می شود نگارخانه های امروزی را قاطعانه نگارخانه به حساب آورد؟ در حالی که حتی عنصر دور از ذهنی مثل؛ پراگندگی جغرافیایی و منطق جایگیری شهری نگارخانه ها هم دچار تغییرات اساسی شده است. هر آنچه عمداً از این قیاس ناگزیر، پرهیز کنیم یا هر آنچه فراموشی را به یاری بگیریم، از کنار سندی که در قالب آئین نامه تاسیس نگارخانه ها در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تصویب شده، نمی توانیم بگذریم. آئین نامه ای که به وضوح نگاهی دیگرگونه به نگارخانه ها دارد و مثلاً وسواسی در امور مالی این صنف (اعم از سهم منطقی و روشن فروش، مالیات، اسناد تجاری، مالکیت شهری و ملکی و...) نشان نمی دهد. تا جایی که این آئین نامه در سال های گذشته محل اختلاف فراوان بوده است. اختلافی که بیشتر ناشی از تحولات معانی و تطورات تصویر عمومی نگارخانه هاست تا ضعف ذاتی آئین نامه.

با این مقدمه؛ تعبیر امروزین از خاطراتی که در نگارخانه هایی مثل سالن های فرهنگسراها ، راهروهای نمایشگاهی ادارات فرهنگی ، نگارخانه سوره ، نگارخانه برگ و... تجربه کرده بودیم، دشوار است. از جمله تلاش برای تفکیک نگارخانه های دولتی و خصوصی آن دوره، به مرزهای برجسته و تاثیرگذاری آنچنان که امروزه اتفاق می افتد منجر نمی شود. وظائف ماهوی که در آن دوره برای نگارخانه متصور بود، ساختارهای چندان متفاوتی در بخش دولتی و خصوصی نداشت. تا جایی که حتی برای عده زیادی از برگزارکنندگان و بازدیدکنندگان نمایشگاه، محل سئوال نبود. سئوالی که نقش جدی در سنجش نگارخانه های امروزی دارد. پاسخ به این چرایی همان است که از تعاریف تازه و تصاویر عمومی نگارخانه های امروزی برمی آید. حدفاصل یک بنیاد فرهنگی و هنری تا بنگاه تجاری و مالی و به طور مشخص؛ نسبت فرهنگ عمومی، هنر، اقتصاد، تجارت، معیار ارزشگذاری آثار و... عواملی هستند که در بایدها و نبایدهای نوظهور عملکردهای دولتی و خصوصی را در نسل جدید نگارخانه ها قابل تشخیص می کند.

برای قیاس این دو بخش در دگرگونی های اخیر و یا ارئه تصویر واقعی تر از فعالیت های شبهه دولتی؛ نگارخانه برگ نمونه قابل توجهی محسوب می شود. بعد از نسل اول نگارخانه های تهران، گالری برگ یکی از معروف ترین و تاثرگذارترین مراکز نمایش هنرهای تجسمی بود که در بخش دولتی و توسط شهرداری تهران راه اندازی شد. افول فعالیت های این گالری تا حد تعطیلی و راه اندازی مجدد یک گالری با همین نام در عمارت عین الدوله در سال 1386 (که هرگز به تکرار موقعیت گذشته برگ دست پیدا نکرد) نمودار مکرری است که کم و بیش شامل اغلب نگارخانه های دولتی آن دوره می شود.

در حالی که فرهنگسراهای دولتی و بعضی نهادهای وابسته به دولت، دانشگاه های هنری، ادارات کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی و... در فضاهای نمایشگاهی دل به سیاست های کلی خود بسته بودند، سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران با تاسیس نگارخانه لاله، امکان دیگری را در حاشیه بوستان لاله تجربه کرد. آنچه در این گالری به عنوان سیاستی موفقیت آمیز دنبال می شد، تمایل به تبعیت از شیوه مدیریت نگارخانه های خصوصی بود که تا حد امکان به مدیران مستقل تر و حرفه ای تر سپرده شد.

به این ترتیب می توان نتیجه گرفت؛ مدیریت دولتی، ذاتاً خود را در رقابت و عملکرد امروزی نگارخانه داری منفعل و شکست خورده می دید و به جای اتخاذ شیوه های معمول دولتی گذشته و یا جستجوی مدیریتی متفاوت، چاره ای جز رفتارهای خصولتی (!) و تبعیت از شیوه بخش خصوصی و تقلید از آن نداشت. غیر از دوره های محدود و تجربه های موقت و اندکی مثل؛ خانه هنرمندان، پردیس ملت، چند نهاد اقتصادی و بانکی و... این سرانجام را باید پایان ورود بخش دولتی به امور گالری داری در فضای جدید این صنف دانست. چراکه رفتار هنرمندان، اقبال عمومی، مخاطب های هنر، بازار هنر، تاثیرگذاری بر رویدادهای اجتماعی و... به وضوح در بخش دولتی و خصوصی از یکدیگر فاصله گرفته اند. اختلاف نظرهای سیاسی، اجتماعی و گاهی ایدئولوژیک، اختلاف سلیقه های شغلی و حرفه ای بین بخش دولتی و خصوصی و چگونگی همراهی با افکار عمومی (که فارغ از ارزیابی، خاصیت اغراق آمیز فضای هنری این روزهاست) بیشترین سهم را در جدایی این دو مسیر داشته اند. البته این قاعده و ساختار هنوز به شهرهای کوچکتر سرایت نکرده است. با کمی اغماض باید پذیرفت که؛ اگرچه در فضاهای کوچکتر و محدودتر جای چندانی برای دولت باقی نمانده اما هنوز مدیریت دولتی به دلیل در اختیار داشتن منابع مالی، قدرت اجرایی، دسترسی به منابع هنری مختلف و فضاهای نمایشگاهی بزرگتر (و گاهی حرفه ای تر) مثل فرهنگسرای نیاوران، موزه صبا، موزه هنرهای معاصر تهران و... همچنان در انحصار برگزاری بسیاری از نمایشگاه های مناسبتی، رویدادهای حرفه ای و ملی، نمایشگاه های بزرگ و... برتری خود را نسبت به بخش خصوصی (تقریباً) حفظ کرده است. انحصار و تسلطی که در مناسبات امروزی قدرت و ثروت و...، به ویژه با شکل گیری پیدا و پنهان کاری ها و جذب تصمیم گیران دولتی، چندان هم ماندگار و پاسخگوی توقعات و مطالبات تازه نمی نماید. البته ممکن است این تحولات، متعاقب هر تعریف تازه ای از جایگاه هنرهای تجسمی و تعریف نهاد نگارخانه دستخوش تغییرات دیگری هم باشد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کار ایران

اردشیر صالح پور پژوهشگر و مدرس باسابقه تئاتر معتقد است نگاه سوداگرانه و کاسبکارانه بر فرهنگ و هنر غالب شده و همین مساله این حوزه را از اصالت و جنبه های خلاقانه دور کرده است.

اردشیر صالح پور نویسنده، پژوهشگر، کارگردان و مدرس تئاتر درباره نگاه اقتصادی دولت به تئاتر و کسر 9 درصد مالیات بر ارزش افزوده از اجراهای تئاتری با وجود بحرانی که گریبانگیر حوزه فرهنگ و هنر شده است به تئاتر آنلاین گفت: امر فرهنگ یک پدیده شخصی، انتفاعی و بیزینسی نیست و متاسفانه نگاه انتفاعی، سوداگرانه و اقتصادی بر روند فعالیت های کشور چنان حاکم شده که بسیاری از ارزش ها را تحت تاثیر خود قرار داده است.

صالح پور تاکید کرد: فراموش نکنیم انقلاب ما یک انقلاب فرهنگی بود و ما ملتی صاحب فرهنگ و تمدن هستیم بنابراین هویت ما و حیات و هستی و معرفت شناسی ملت ایران بر فرهنگش استوار است اما این نگاه اقتصادی کلیه شئونات جامعه را در برگرفته و کار به جایی رسیده که بسیاری از ارزش ها و اخلاقیات را هم تحت الشعاع خودش قرار داده است.

شهر در تسخیر فست فودها!

وی ادامه داد: اگر نگاه به تبلیغات شهری بیندازیم متوجه می شویم که چهره تبلیغات شهری چقدر به جنبه های بیزینسی و انتفاعی رویکرد و توجه دارد و به عنوان نمونه انواع فست فودها و رستوران ها بیلبوردهای شهری را در تسخیر خود درآورده اند؛ همان بیلبوردهایی که زمانی به ارزش های انقلابی و شعارهای فرهنگی اختصاص داشت که این امر نشان دهنده این است که جامعه ایران در رویکرد و سبک زندگی خودش به یک تغییر رسیده؛ تغییری که ناخواسته است و از غفلت مسئولان و گردانندگان جامعه حاصل شده است.

فاجعه زمانی آغاز شد که پدیده ای به نام تهیه کنندگی تئاتر در این حوزه سیطره پیدا کرد. تهیه کنندگان جوان نوخاسته با پول های ناسالم وارد این حوزه شدند و با اسم بخش خصوصی تئاترها را از ارزش، تعهد و رسالت خارج و تئاتر لاکچری را باب کردند. این غفلت فرهنگی مدیران فرهنگی باعث شد ذائقه جامعه تغییر کند این کارشناس هنرهای نمایشی افزود: در نتیجه این رویکرد، جامعه سوار بر قطاری شده است که روز به روز مسیرش به بی راهه می رود؛ مسیری که در آن باغ ها قطع می شود و به جایش برج ها می روید. روابط اقتصادی ناسالم، اختلاس ها و سوداگری ها در همه شئونات جامعه روح جامعه را خدشه دار کرده است و مسائل اقتصادی آنچنان واجد ارزش شده که دیگر هیچ کس برای فرهنگ ارزشی قائل نیست.

صالح پور عنوان کرد: در واقع فاجعه زمانی آغاز شد که این مسایل پایش به عرصه فرهنگ و هنر و مخصوصا تئاتر نیز باز شد. به این مفهوم که پدیده ای به نام تهیه کنندگی تئاتر در این حوزه سیطره پیدا کرد و با حضور این افراد در تئاتر پرداخت دستمزدهای نجومی به بازیگران باب شد تا جایی که دستمزدها به ماهی 120 میلیون تومان در ماه می رسید. تهیه کنندگان جوان نوخاسته با پول های ناسالم وارد این حوزه شدند و با اسم بخش خصوصی تئاترها را از ارزش، تعهد و رسالت خارج و تئاتر لاکچری را باب کردند. این غفلت فرهنگی مدیران فرهنگی باعث شد ذائقه جامعه تغییر کند.

وقتی اقتصاد بر هنر پیروز شد!

این مدرس تئاتر با اشاره به تغییر سیر روال فرهنگی جامعه یادآور شد: با این شرایط تئاتر به آتراکسیون و تفنن تبدیل شده است و اگر قصد اجرای تئاتری را داشته باشید مدیر سالن اول از شما می پرسد چند چهره شناخته شده برای فروش بیشتر گیشه در اختیار دارید. این مناسبات فرهنگ و هنر را تحت تاثیر قرار داد و اینجا بود که اقتصاد بر هنر پیروز شد که این مساله با روح ارزش های ما کاملا منافات دارد.

معتقدم که نگاه سوداگرانه دولت بسیار آسیب رسان بوده است و آنقدر که دغدغه اش روی مسایل اقتصادی و کسر مالیات بوده بر روند کیفی آثار نمایشی توجهی نداشته و می بینیم که این روزها بسیاری از تئاترها نه بر ارزش ها استوار هستند نه تعهد و کیفیت صالح پور ادامه داد: الان کار به جایی رسیده که اگر کسی پول ندارد نباید زندگی کند، تئاتر تولید کند یا تماشاگر تئاتر باشد. متاسفانه در این شرایط خود دولت هم کاسب کار شد به شکلی که در طرح به اصطلاح خصوصی سازی، سالن هایی را که با پول ملت برای هنرمندان ساخته شده بود اجاره داد. به عنوان نمونه در شهر کوچکی تنها یک سالن تئاتری وجود داشت اما دولت همین سالن را هم به بخش خصوصی واگذار کرد و این سالن تقریبا سه سال در اختیار فردی قرار گرفت که نه اهل فرهنگ بود و نه از تئاتری چیزی می دانست و در نهایت هم این فرد بعد از آسیبی که به هنرمندان رساند آنجا را ترک کرد و بسیاری از اموال را هم با خودش برد.

وی درباره کسر مالیات بر ارزش افزوده از اجراهای تئاتری گفت: در هیچ کجای دنیا از هنر و فرهنگ سوبسید نمی گیرند بلکه سوبسید می دهند و از هنر و فرهنگ حمایت می کنند برای اینکه این عرصه ها روح جامعه را منعکس می کند اما متاسفانه در ایران قضیه برعکس است و دولت خودش مساله خصوصی سازی را بدون پشتوانه مطرح کرد و باعث حضور رانت خواران در این حوزه شد. معتقدم که نگاه سوداگرانه دولت بسیار آسیب رسان بوده است و آنقدر که دغدغه اش روی مسایل اقتصادی و کسر مالیات بوده بر روند کیفی آثار نمایشی توجهی نداشته و می بینیم که این روزها بسیاری از تئاترها نه بر ارزش ها استوار هستند نه تعهد و کیفیت.

اخذ مالیات با روح هنر همخوانی ندارد

صالح پور متذکر شد: البته منظورم این نیست که فعالیت های اقتصادی در هنر جایی ندارند اما این مسایل نباید به بیزینس تبدیل شوند. این معضلات همه ناشی از نبود برنامه ریزی و مدیریت درست و تداخل نگاه سوداگرانه در عرصه فرهنگ و هنر است. معتقدم باید حقوق هنرمندان ما تامین شود و آنها در رفاه باشند و از فراورده های هنری شان حمایت شود تا بتوانند خلاقیت، علو طبع و رفعت در جامعه ایجاد کنند اما در حال حاضر ارزش ها به سایه رفته است.

وی در پایان صحبت هایش متذکر شد: قطعا مالیات بر ارزش افزوده باید از حوزه فرهنگ و هنر برداشته شود چون این کار با روح هنر همخوانی ندارد. هنر و فرهنگ یک فعالیت بطنی است و با روح و روان جامعه سروکار دارد بنابراین در یک پروسه طولانی مدت جواب می دهد پس وقتی که الان یک سرمایه گذاری فرهنگی صورت گیرد و هنرمندان از پرداخت سوبسید معاف شوند تاثیرش را بر سلامت نفس جامعه خواهیم دید. نگران تولید آثار فرهنگی شریف و سالم هستم نه اینکه هر ناهنری را هنر جلوه دهند بلکه دولت باید برای کارهای اصیل سرمایه گذاری فرهنگی بکند.

لینک خبر :‌ تئاتر آنلاین
نوازنده و آهنگساز شناخته شده موسیقی کشورمان با انتقاد از اقدامات برخی از هنرمندان موسیقی در فضای مجازی درباره تلاشش برای آموزش اصولی به تعدادی از هنرجویان توضیحاتی ارائه کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹ سایت های دیگر : آمد خبر پایگاه خبری اعتماد مردم نیوز هرمزبان

سامان احتشامی آهنگساز و نوازنده پیانو در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اشاره به تازه ترین فعالیت های خود در عرصه موسیقی بیان کرد: این روزها تنها کاری که می توانم در قرنطینه و ایام در خانه ماندن انجام دهم، آموزش آنلاین است که به صورت بسیار جدی روی آن تمرکز کرده ام. به هر حال اکنون که کلاس ها و کارگاه های آموزشی به صورت کامل تعطیل شده اند، ما ناچاریم از طریق آموزش آنلاین در فضای مجازی کارهایی را برای تعدادی از هنرجویان انجام دهیم.

احتشامی ادامه داد: البته خیلی از هنرجویان هستند که مایل نیستند در فضای مجازی فراگیری را تجربه کنند اما من کوشش می کنم برای آن دسته از افرادی که در روزهای قرنطینه هم مایل به فراگیری هستند برنامه ریزی هایی را برای آموزش انجام دهیم که امیدوارم هنرجویان نیز از کار ما رضایت داشته باشند.

وی افزود: البته این نکته مهم را هم باید بگویم که موضوع آموزش آنلاین دربرگیرنده مباحث و شرایط تخصصی است که در هر رشته ای از موسیقی قابل اجرا نیست. به عنوان مثال من به عنوان نوازنده پیانو که حوزه تخصصی آموزشی من نیز هست، می توانم نسبت به آموزش آنلاین اقدام کنم. اما کارشناسان تخصصی حوزه موسیقی می دانند که هر سازی را نمی توانیم در فضای مجازی به هنرجویان آموزش بدهیم. اتفاقاً در این روزها هم برایم جالب است که خیلی از رفقا برای اینکه از کلافگی و بی حوصلگی خانه نشینی بیرون بیایند، می آیند و بدون در نظر گرفتن ضوابط تخصصی آموزش نوازندگی در فضای مجازی، کارهایی می کنند که برایم بسیار عجیب و غریب است، چرا که برخی از سازها برای آموزش نیازمند فراهم شدن ملزوماتی در مقدمه آموزش هستند که باید استاد حضوری در محل آموزش حضور داشته باشد و من نمی دانم چطور برخی ها برای اینکه از بیکاری دربیایند این روش آموزشی را برای ادامه، انتخاب کرده اند.

این آهنگساز و نوازنده که طی سال های اخیر فعالیت های زیادی را در عرصه موسیقی انجام داده است، تصریح کرد: خیلی از مخاطبان موسیقی در فضای مجازی، می دانند که سامان احتشامی از جمله هنرمندانی است که همواره تلاش کرده خارج از فضای رسمی حوزه موسیقی، کارهایی را اجرا و تولید کند که بتواند به سهم خود در شادی بخشی و ایجاد روحیه در جامعه نقش ایفا کند. کما اینکه در این زمینه هم نهایت تلاشم را کرده آم تا بتوانم با استمرار این فضا شرایطی را فراهم کنم که مردم برای زندگی در شرایط فعلی انگیزه داشته باشند. حتی در این چارچوب بارها و بارها از ناحیه برخی ها زخم زبان هایی به من وارد شده که چرا دست به چنین کارهایی می زنم اما واقعاً برایم اهمیت نداشت چرا که دوست داشتم و دارم تا مردمم با موسیقی لحظه های خوبی را سپری کنند. اما ماجرا وقتی برای من جالب می شود که خیلی از همین دوستان منتقد که به دلیل بخل و حسد به من برای حضور این چنین در فضای مجازی خرده می گرفتند، خود در برخی موارد سردمدار کارهایی می شوند که تا همین دیروز به خاطر انجامش به من و امثال من فحش می دادند!

احتشامی تاکید کرد: مدت زیادی است که غیر از آموزش که دغدغه اصلی من است، فعالیت مضاعفی در فضای مجازی ندارم چرا که به دلیل شرایط بدی که در جامعه حکمفرما شده و هر روز شاهد مرگ تعدادی از هموطنان عزیزم به دلیل ابتلا به ویروس کرونا هستم اصلا حال و روز خوبی ندارم و می توانم بگویم برای خلق موسیقی بسیار بی حوصله ام. البته که کارهای بسیار زیادی برای انتشار و تولید اثر دارم که فعلاً تا خلاص شدن از شر این ویروس برنامه ای برای آن ها طراحی نکرده ام. امروز تمام جهان به هم ریخته و من معتقدم در این شرایط خلق موسیقی آنچنان فایده ای برای مخاطبان ندارد. امروز آنچه نیاز است مهربانی و توجه مردم به همدیگر است. امروز تنها کاری که من به عنوان هنرمند می توانم انجام دهم دعوت به در خانه ماندن برای مقابله با شیوع ویروس کروناست وگرنه کارهای دیگر به اعتقاد من چندان تاثیری در مثبت شدن اوضاع جز اینکه از بی کاری رها شویم ندارد.

وی در بخش دیگری از صحبت هایش گفت: چند وقت پیش متوجه شدم علی جعفری پویان نوازنده شناخته شده ویولن، دست به ابتکار جالبی زده که برایم بسیار ارزشمند بود. او نیز مانند من و برخی دیگر از هنرمندان تلاش می کند در فضای مجازی به ارائه نکات اموزشی بپردازد اما چون ماجرا به گونه ای است که جهت آموزش باید این سازها را کوک کرد، به برخی از دوستان و هنرجویانش که در نزدیکی خانه هنرجویان مبتدی تر حضور دارند، توصیه کرد تا بروند و سازهای آن ها را برای فراگیری کامل نکات آموزشی کوک کنند. این به اعتقاد من یک کار مفید است که می تواند مورد توجه قرار گیرد وگرنه من اعتقاد دارم در این شرایط تولید موسیقی نمی تواند دردی را التیام دهد.

کد خبر 4898705

علیرضا سعیدی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
مدیرکل هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرد: نگارخانه های هنرهای تجسمی به شرط ثبت نام در سامانه اصناف و صنایع وزارت بهداشت، از ابتدای اردیبهشت ماه مجاز به فعالیت هستند.

به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از واحد ارتباطات و رسانه اداره کل هنرهای تجسمی، هادی مظفری مدیرکل هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرد: با توجه به ابلاغ ستاد ملی مبارزه با کرونا برای اجرای طرح فاصلهگذاری هوشمند و حمایت از فعالیت نگارخانه ها با اولویت صیانت از سلامت کارکنان، هنرمندان و بازدیدکنندگان، این واحدهای صنفی می توانند درصورت تمایل به بازگشایی، فعالیت های خود را از اول اردیبهشت آغاز کنند.

البته پیش از آن ضرورت دارد نگارخانه های هنرهای تجسمی برای شروع فعالیت های خود در سامانه ثبت نام اصناف و صنایع وزارت بهداشت به نشانی http://www.salamat.gov.ir ثبت نام کرده و با رعایت نکات بهداشتی اعلام شده فعالیت کنند.

شروع و ادامه فعالیت ها منوط به عدم برگزاری افتتاحیه و برگزاری برنامه هایی است که منجر به تجمع و تراکم مراجعه کنندگان شود.

آغاز و ادامی فعالیت های نگارخانه ها بدون ثبت نام در این سامانه منجر به عدم صدور مجوز فعالیت و یا در صورت فعالیت، موجب توقف فعالیت واحد مربوطه خواهد شد.

راهنمایی های لازم برای فعالیت واحدهای کاری، پس از تکمیل ثبت نام به صورت الکترونیکی ابلاغ خواهد شد.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
کنسرت آنلاین پرواز همای آخر هفته جاری در تالار وحدت برگزار می شود.

به گزارش خبرگزاری تسنیم ، تالار وحدت میزبان کنسرت آنلاین پرواز همای است و این رویداد جمعه 29 فروردین 1399 از ساعت 21 برگزار می شود.
علاقه مندان می توانند این اجرای زنده را از تلویزیون تعاملی و اپلیکیشن تیوا تماشا کنند.

برای تماشای کنسرت آنلاین پرواز همای بدون پرداخت هزینه، مخاطبان می توانند به سایت تیوا به نشانی www.tva.tv و اپلیکیش نوا در نشانی www.gettv.com مراجعه کنند.

بنیاد فرهنگی هنری رودکی با همکاری و مشارکت تلویزیون تعاملی تیوا، دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همراهی هنرمندان، با توجه به عدم امکان حضور تماشاگران در تالارهای این بنیاد، مجموعه کنسرت های آنلاین برگزار می کند. این اجراها به پیشنهاد هنرمندان و بدون دریافت هزینه روی صحنه می رود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
تعدادی از هنرمندان تئاتر، تلویزیون و موسیقی با همکاری شهرداری منطقه 11 کارگاه خیریه تولید ماسک را در تالار حافظ تهران راه اندازی کردند.

به گزارش خبرگزاری مهر ، کارگاه خیریه تولید ماسک های بهداشتی برای مقابله با ویروس کرونا و توزیع بین شهروندان نیازمند توسط هنرمندان در بنیاد فرهنگی هنری رودکی واقع در پهنه فرهنگ و هنر رودکی منطقه 11 راه اندازی شد.

حمید شریف زاده بازیگر تئاتر و تلویزیون که مسئولیت برگزاری کارگاه خیریه تولید ماسک را به عهده دارد؛ گفت: طی روزهای گذشته با حمایت بنیاد فرهنگی هنری رودکی کارگاه خیریه تولید ماسک با شعار با همدلی در برابر هجوم کرونا پیروزیم در تالار حافظ راه اندازی شده که طی آن تعدادی از هنرمندان تئاتر، تلویزیون و موسیقی به همراه جمعی از کارکنان معاونت هنری وزارت ارشاد و بنیاد فرهنگی هنری رودکی به صورت کاملاً رایگان و داوطلبانه در تالار حافظ حضور پیدا کرده و تولید و ساخت ماسک مشارکت دارند.

وی افزود: با توجه به محدودیت های موجود در تولید انبوه لوازم بهداشتی، با همکاری برخی هنرمندان از جمله اتابک نادری پس از انجام مذاکرات لازم با آقای مسگرخویی از معاونان بنیاد فرهنگی هنری رودکی، خوشبختانه به نمایندگی از مجموعه خیرین فعال این حوزه از این ابتکار استقبال شد و تالار حافظ را برای اجرای این پروژه در اختیار هنرمندان قراردادند.

شریف زاده خاطر نشان کرد: 27 دستگاه چرخ خیاطی از سوی بنیاد فرهنگی هنری رودکی در اختیار هنرمندان داوطلب این کار خیر قرار گرفت و پس از تجهیز موارد فنی مربوط راه اندازی کارگاه، پارچه و مواد دیگر تهیه شد و رسماً فعالیت تولید آغاز شد.

مسئول گروه تهیه و تولید ماسک توسط هنرمندان در تالار حافظ بنیاد فرهنگی هنری رودکی افزود: در روزهای گذشته تعدادی از هنرمندان تئاتر، موسیقی و تلویزیون برای حضور در این کارگاه ها اعلام آمادگی کردند و برای مشارکت حاضر شدند و نکته قابل توجه حضور سایر اقشار از جمله کارکنان معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بنیاد رودکی و حتی تعدادی از شهروندان تهرانی که شغل فرهنگی ندارند نیز در این فعالیت عام المنفعه بود.

شریف زاده با اشاره به استقبال شهروندان عادی برای مشارکت در این طرح گفت: بیش از 70 درصد از فعالان که در تولید ماسک با ما مشارکت می کنند از مردم عادی و شهروندان هستند و ما برای حضور بیشتر هنرمندان از آنها دعوت می کنیم تا در این طرح همکاری کنند.

وی با اشاره به اینکه تا کنون گروه های موسیقی در تالار حاضر شده و برای تقویت روحیه جهادگرانه خیرین اجرای زنده داشتند عنوان کرد: در کارگاه تولید ماسک بنیاد رودکی قادر هستیم شبانه روز فعالیت کنیم و برای رفع این ویروس تمام ظرفیتمان را به کار گیریم و در این مسیر دلگرمی و حضور گروه های هنری می تواند کمک زیادی به پیشبرد هدف ما داشته باشد.

شریف زاده افزود: برای حفظ موارد بهداشتی سلامت مشارکت کنندگان، مواد شوینده و ضد عفونی کننده به شکل روزانه توسط شهرداری ناحیه یک منطقه 11 به گروه تحویل می شود و تمامی افراد حاضر و ابزارآلات کارگاه طی چند نوبت در روز ضد عفونی می شوند و روند تولید به شکل بهداشتی با نظارت کادر بهداشت کشور پیش می رود.

او در انتها از مردم و اقشار هنری جامعه دعوت به همکاری کرد و عنوان داشت: شهروندان و هنرمندان می توانند با مراجعه به بنیاد فرهنگی هنری رودکی به نشانی: تهران خیابان حافظ، پایین تر از چهار راه کالج، بلوار استاد شهریار، بنیاد فرهنگی هنری رودکی، برای تحویل کمک های مادی و غیر مادی اعم از ابزارآلات بالاخص چرخ های خیاطی در این طرح مشارکت کنند تا با یاری یکدیگر از این مرحله حساس عبور کنیم و کرونا را شکست دهیم.

کد خبر 4901404

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی موفقیت عبدالحسین مختاباد خواننده موسیقی ایرانی و تعدادی دیگر از هنرمندان را در چند رویداد بین المللی تبریک گفت.

به گزارش خبرنگار مهر ، محمد اله یاری مدیرکل دفتر موسیقی به عبدالحسین مختاباد خواننده و آهنگساز موسیقی سنتی کسب نشان طلای رقابت های 2020 جایزه جهانی موسیقی را تبریک گفت.

در متن این پیام تبریک آمده است: کسب نشان طلای رقابت های 2020 جایزه ی موزیک جهانی، نشان از دانش، تجربه مفید و توانمندی های جناب عالی در ارایه ی چهره ی بین المللی موسیقی ایرانی دارد. در دوره ای که بیش از پیش، نیازمند معرفی زوایای پیدا و پنهان هنر ایران اسلامی هستیم؛ موسیقی نقش مؤثر و شایسته در عرصه خطیر دیپلماسی فرهنگی ایفا می کند و نام وزین این مرز و بوم پرگهر را طنینی گسترده تر می بخشد.

ضمن تبریک صمیمانه این رویداد ارجمند، دوام توفیق تان را از درگاه ایزد منان در عرصه های پیش روی این هنر شریف، آرزومندم.

اله یاری همچنین به سینا علم که برای نوازندگی در آلبوم کمانه رو و احمد میرمعصومی برای آهنگسازی آلبوم نوازش لحظه ها ، که نشان نقره و حامد حافظی برای تکنوازی سنتور در آلبوم از برگ ها و شاهین یوسف زمانی برای آهنگسازی قطعه صبح ، نشان برنز را در همین جایزه دریافت کرده اند، تبریک گفت.

جایزه جهانی موسیقی به عنوان نهادی معتبر و بین المللی برای معرفی موزیسین های مستقل از سال 2011 پایه گذاری شد و هر ساله به 9 هنرمند موسیقی نشان طلا، به 100 نفر نشان نقره و به 50 نفر نشان برنز اعطا می کند. این نخستین بار است که یک ایرانی در این رقابت ها، توانسته جایزه طلایی دریافت کند.

کد خبر 4901603

علیرضا سعیدی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
دفتر برنامه ریزی آموزش های هنری وزارت ارشاد با انتشار اطلاعیه ای شرایط فعالیت آموزشگاه های آزاد هنری را با در نظر گرفتن شرایط و ضوابط مربوط اعلام کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر ، دفتر برنامه ریزی آموزش های هنری معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با انتشار اطلاعیه ای درباره آغاز فعالیت آموزشگاه های آزاد هنری فعالیت این مجموعه ها را با در نظر گرفتن شرایط و ضوابط مربوط به طرح فاصله گذاری اجتماعی را آزاد اعلام کرد.

در این اطلاعیه آمده است: با توجه به شرایط فعلی و تصمیم ستاد ملی مقابله با کرونا در زمینه آغاز فعالیت های صنفی با خطر کمتر با رعایت فاصله گذاری اجتماعی، فعالیت آموزشگاه های آزاد هنری فقط با رعایت شرایط زیر مجاز است.

- آموزشگاه های آزاد هنری ابتدا در سامانه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اطلاعات واحد خود را ثبت کنند.

- پروتکل ها و قواعد بهداشتی ستاد ملی مقابله با کرونا در موضوع بهداشت محیط و ضدعفونی مداوم تجهیزات و محل آموزشگاه رعایت شود.

- برگزاری کلاس های تک نفره(یک هنرجو)، استاد-شاگرد با رعایت پروتکل های بهداشتی بلامانع است.

- به منظور تداوم فعالیت های آموزشی، استفاده از امکانات فضای مجازی برای آموزش هنری در صورتی مجاز است که اولا با نظارت و برنامه ریزی آموزشگاههای آزاد هنری انجام شود و ثانیا آموزش با استفاده از نرم افزارهای داخلی انجام شود به طوری که نظارت و پاسخگویی آموزشگاه آزاد هنری ممکن باشد.

آموزش هنری به صورت حضوری و در بستر فضای مجازی فقط با رضایت هنرجو و خانواده امکانپذیر است و اجباری نیست.

هزینه استفاده از کلاس های آموزش هنری مجازی 20 درصد کمتر از آموزش هنری حضوری خواهد بود.

شروع فعالیت دوباره آموزشگاه های آزاد هنری در تمام کشور به جز استان تهران از زمان صدور این اطلاعیه و با رعایت مفاد آن مجاز است.

کد خبر 4901663

علیرضا سعیدی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : ساعت24

گروه فرهنگ و هنر – قرنطینه هر چقدر هم که اختیاری باشد، گذراندنش ساده نیست. خصوصا که معلوم هم نباشد تا چه زمانی باید تحملش کنی. اما راهکارهایی برای ساده کردن این سختی هم وجود دارد و موسیقی یکی از آن ها است، از همخوانی همسایه های یک خیابان گرفته تا تماشای کنسرت های آنلاین شناخته شده ها. چون موسیقی جادویی است که چه نواختن نت های آن و چه گوش کردن به آن، حال مان را دگرگون می کند.
تقریبا از اواخر سال 2019، جهان گرفتار معضلی به نام کرونا شده است. این ویروس آنچنان مسری است که تنها راه کنترلش کاهش دیدارهای اجتماعی و افزایش فاصله میان افراد است. به همین دلیل بسیاری از کشورها راه قرنطینه را پیش گرفتند تا از طریق خانه نشینی افراد جامعه، زنجیره انتقال این ویروس را بشکنند. اما از سوی دیگر استرس ناشی از مبتلا شدن به این ویروس تازه و نیاز به معاشرت های اجتماعی مردم را به سمت خلاقیت کشاند. یکی از ابزارهایی که می شد با استفاده از آن هم بر ترس غلبه کرد و هم راهی ساده برای ایجاد حس مشترک یافت، موسیقی بود. آمدن پشت پنجره ها و آوازخوانی دسته جمعی بالکنی در گوشه گوشه دنیا نشان داد موسیقی مرز نمی شناسد و البته این جمله نیچه را یادآوری کرد که زندگی بدون موسیقی اشتباهی بزرگ است خواه بپذیریم خواه انکار کنیم؛ واقعیت موسیقی در زندگی جریان دارد.
موسیقی دانان جهان و کرونا
با فراگیر شدن ویروس کرونا و قرار گرفتن مردم در حجم بالایی از استرس و ناامیدی نسبت به آینده، موسیقی مجالی برای رهایی از تنش های موجود بود. شاید همین امر در کنار موج جهانی همخوانی موسیقی از پشت پنجره ها، اهالی موسیقی در اقصی نقاط جهان را به این فکر انداخت که از طریق فضای مجازی با نوای موسیقی شان به این روزها رنگی تازه تر ببخشند. شاید در این میان بتوان از کنسرت آندره آ بوچلی به عنوان نمونه موفق یاد کرد. اجرایی که در همان شب ابتدایی 32 میلیون بازدیدکننده داشت. اجرای نیم ساعتی بوچلی، این خواننده سرشناس اپرا برای امید بخشیدن به هموطنان ایتالیایی اش، چنان با اقبال روبه رو شد که نزدیک به 5 میلیون نفر آن را به صورت مستقیم تماشا کردند. پیشنهاد دهنده این برنامه شهردار میلان بود که برای امید بخشیدن به همشهریان و هموطنانش این پیشنهاد را به بوچلی داد و او به سرعت از آن استقبال کرد. این برنامه که متشکل از موسیقی کلاسیک و تنها یکی از ترانه هایش انگلیسی زبان بود در مجموع با در نظرگرفتن کادر هنری با همکاری 15 نفر و بهره گرفتن از 6 دوربین پخش شد. در بخشی از این اجرا بوچلی بیرون کاتدرال خالی رو به میدان شهر به اجرا پرداخت و دیدن خواننده نابینا که به تنهایی گام برمی دارد و در برابر میکروفون می ایستد نیز برای مخاطبان جالب بود. در طول اجرا تصویر خیابان های خالی لندن، پاریس، نیویورک و دیگر شهرهای بزرگ نیز پخش می شد.
در این اجرا خود بوچلی هم تنهاست و در کلیسای جامع بزرگ شهر تنها یک نوازنده که با ارگ بزرگ کلیسا وی را همراهی می کند حضور دارد. این به معنی حس مشترک انزوا در سراسر جهان و نیز کلیساها و مراکز خالی مذهبی در سراسر جهان است که در این مقطع همه در یک حس مشترک هستند.
26 فروردین هم یانی، موسیقیدان شهیر یونانی که خاطره کنسرت های او با بهره گیری از خیل عظیمی از نوازندگان بین المللی از سراسر جهان سال ها است در آرشیو دیداری و شنیداری مردم جهان ثبت شده، طبق وعده اش مقابل دوربینی از منزل خود نوازندگی کرد. او در این اجرای خانگی به مردم که از ساعت ها قبل برای اجرای او ثانیه شماری می کردند، گفت: موسیقی مردم جهان را به هم نزدیک می کند. تصور کنید که در این لحظه من مهمان خانه های شما هستم. و با این تصور نواختن را آغاز کرد. اجرای این هنرمند مشهور که کمتر از ده دقیقه طول کشید، بداهه ای بود با بهره گیری از فضای رمانتیک غالب بر اکثر آثار این هنرمند.
کنسرت آنلاین در ایران
در ایران هم با شروع خانه شینی اختیاری مردم، خوانندگان به این مسیر جهانی پیوستند. در ابتدا برخی هنرمندان در خانه هایشان لایو گذاشتند و برای علاقه مندان شان زنده اجرا کردند. بنیامین بهادری اولین خواننده ایرانی بود که چراغ کنسرت های آنلاین را روشن کرد. او از پشت بام خانه خود به اجرای موسیقی پرداخت و کنسرتش را به صورت زنده از صفحه اینستاگرام برای مخاطبانش پخش کرد. پس از بنیامین، هنرمندان دیگری مانند کاوه آفاق، حجت اشرف زاده و سالار عقیلی همین کار را انجام دادند که مورد استقبال مخاطبان قرار گرفتند. زمانی که بازار اجراهای زنده در خانه داغ شده بود، روزبه نعمت اللهی در اقدامی قابل توجه به سالن همایش های برج میلاد تهران رفت تا روبه روی صندلی های خالی این سالن به اجرای کنسرت بپردازد. در همین مسیر با گذشت زمان و همکاری برخی نهادهای دولتی این امکان فراهم شد تا خوانندگان با همراهی تمام گروه شان در سالن کنسرت حاضر شوند و برای صندلی های خالی ای بخوانند که خانه نشینان به شکل مجازی روی آن ها نشسته بودند.
البته کنسرت آنلاین پیش از این هم در کشور مسبوق به سابقه بود. خرداد ماه سال 95 سامانه کنسرت آنلاین کشور که نام اختصاری اش را حام گذاشته بود، با مدیریت حامد عنقا، نویسنده و تهیه کننده تلویزیون، کنسرت علیرضا قربانی در تالار اندیشه حوزه هنری را در پوششی آنلاین ارائه کرد. فضای هیجانی این کنسرت ها به جشنواره موسیقی فجر رسید و حتی قرار شد در دوره سی ودومش تمام کنسرت های جشنواره به صورت آنلاین پخش شود، البته در ادامه همه کنسرت های جشنواره از این سامانه پخش نشدند و اختلافات بین حام و مجموعه ارشاد آغاز شد. درنهایت پروژه پخش آنلاین موسیقی در سال 96 به آخر خط رسید و بعد از مشکلاتی که میان آنها و بنیاد رودکی به وجود آمد، عطای کار را به لقایش بخشیدند.
اما این بار گویا ققنوس از خاکستر خودش به پرواز درآمد و کنسرت های آنلاین باز زنده شدند. امید حاجیلی، مهدی جهانی، روزبه بمانی، گروه استاد اسدالهی، رضا یزدانی، گروه رستاک، حمید عسگری، مهدی یغمایی، حمید حامی، سینا سرلک، گروه لیان بوشهر و... از جمله گروه هایی بودند که در پروژه صندلی های خالی به اجرای برنامه پرداختند. جالب آنکه کنسرت آنلاین مهدی جهانی بیش از 5 میلیون تماشاکننده داشت که آماری قابل توجه است.
ارکستر ملی ایران هم با هدف قدردانی از پزشکان و پرستاران مراکز درمانی درگیر مراقبت از بیماران کرونایی و هشنگ #در_خانه_می مانیم_تا_زودتر_روی_صحنه_برویم قطعه تصویری سبکبال اثر استاد حسین دهلوی را در دسترس مخاطبان قرار داد. از نکات قابل توجه این قطعه، نوازندگی اعضای گروه از خانه هایشان بود که بازتابی جهانی هم داشت. 2 شبکه تلویزیون فرانسه از جمله فرانس دو که یکی از بزرگ ترین شبکه های تلویزیونی این کشور است، در گزارشی به این اجرا پرداخت. همچنین شبکه المیادین لبنان در یک گفت وگوی ویژه با پخش اجراهای خانگی 2 ارکستر ملی ایران و ارکستر ملی لبنان به این رویداد پرداخت. در این گفت وگو که اندریه الحاج، رهبر ارکستر ملی لبنان و امید صدیق، مدیر روابط عمومی و امور بین الملل بنیاد رودکی حضور داشتند، اندریه الحاج، با تمجید از اجرای ارکستر ملی ایران به کیفیت بالای این قطعه اشاره کرد.
در ادامه مسیر موسیقی در روزهای کرونا، قرار است تالار وحدت نیز میزبان کنسرت آنلاین پرواز همای باشد. این رویداد جمعه 29 فروردین ماه از ساعت 21 برگزار می شود و علاقه مندان می توانند این اجرای زنده را از تلویزیون تعاملی و اپلیکیشن تیوا تماشا کنند. همچنین این اجرا به صورت زنده از طریق اینستاگرام بنیاد رودکی در دسترس علاقه مندان است.
در این میان انتقاداتی نیز به این برنامه ها وارد شد، از اختصاص بودجه کلان گرفته تا سرقت ایده. اما آنچه مهم است ماندن مردم در خانه، رعایت شرایط قرنطینه خودخواسته و شاد شدن شهروندان با استقبال مخاطبان از کنسرت آنلاین است. در این شرایط، بهتر است اگر کسی ایده ای برای شادی مردم در قرنطینه خانگی داشته باشد، ارائه دهد تا از تشویش و ناراحتی شهروندان هر اندازه که می شود، کم کند.

ارسال دیدگاه
نام: ایمیل: دیدگاه:

لینک خبر :‌ روزنامه ابتکار
مصطفی ایزدی . فعال فرهنگی
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸

مصطفی ایزدی . فعال فرهنگی

فرض کنیم همه مردم از پیر و جوان برای رعایت پروتکل بهداشتی عصر کرونا در خانه نشستند و همه الزامات قرنطینه را رعایت کردند و نیز فرض کنیم دولت محترم آن قدر ثروتمند است که می تواند در دوره غلبه کرونا بر زندگی مردم، از خزانه کشور هزینه های روزمره آحاد جامعه را بپردازد. در این فرض، کل خانواده های کشور دیگر دغدغه معیشت ندارند؛ بنابراین دولت و اولیای امور خیالشان از اداره جامعه راحت می شود. در اینجا یک پرسش پیش می آید: مگر همه دغدغه های مردم در معیشت خلاصه می شود؟ علی الظاهر پاسخش منفی است. همان مردمی که در خانه نشسته اند چه کم چه زیاد، نیاز های فراوانی غیر از خوردوخوراک دارند. همین قدر که دور هم هستند، اگر امکانات تفریح حداقلی نداشته باشند، اگر با مطالعه کتاب و دیدن فیلم و شنیدن موسیقی و دیگر پدیده های مشابه، در گذران ساعات و روز های زندگی شان، به شادی و آرامش روح و لطافت محیط نرسند، گرفتاری هایی پیدا خواهند کرد که شاید روی زندگی و همبستگی خانواده شان برای همیشه تأثیر منفی بگذارد و این دغدغه بی اهمیتی نیست. حال اگر خانواده هایی باشند که وسع مالی برای خرید کتاب و تهیه فیلم و آثار هنری مورد نیازشان را نداشته باشند، چه ارگان یا سازمان یا اداره ای وظیفه دارد برای رفع این نوع دغدغه ها، نیاز های معنوی اهالی منازل را که غذای روح شهروندان است، برطرف کند؟ شاید بگویید که این همه شبکه رادیویی و تلویزیونی کفایت می کند.

اما چه باید گفت درباره سازمان بزرگی که اولا تمامی مردم را نمی شناسد؛ مردم از نظر مدیران این رسانه، فقط کسانی هستند که مانند متولیان رسانه ملی فکر می کنند و به باور های آنان توجه دارند. ثانیا نمی داند مردم چه می خواهند؟ همان قدر که خواسته های بخشی را آن هم تا اندازه ای برطرف کنند، گویا به وظیفه خود عمل کرده اند. ثالثا تصمیم گیران صداوسیما اگر هم احیانا بدانند اکثر مردم چه می خواهند و چه می پسندند، هیچ کاری به پسند مردم ندارند و هرآنچه خودشان می خواهند روی آنتن می فرستند. رابعا اگر برحسب اتفاق برنامه ای مورد استقبال مردم قرار گرفت و با سلیقه بخش زیادی از جوانان هماهنگ است، بدون اینکه به این سلیقه و استقبال مردم اعتنا کنند، رأسا نسبت به حذف آن و خانه نشین کردن مجری صادق آن اقدام می کنند و کوچک ترین توجهی هم به درخواست های خیل بینندگان تلویزیون ندارند؛ کاری که با برنامه 90 و آقای عادل فردوسی پور کردند. چرا؟ چون حق مردم نیست که از یک برنامه خوششان بیاید یا بدشان ! بلکه این حق تازه واردهایی است که در اتاق های دربسته نشسته اند و هر کاری باب میلشان است، انجام می دهند. حال مردم چه کنند؟ صبح تا شام از آن استفاده کنند تا به راه راست هدایت شوند؟ آیا پخش موسیقی که نه سنتی است نه پاپ و برحسب گفته متخصصان علم موسیقی نه علمی است و نه ذوقی را در ذهن و دل و روح شنونده برمی انگیزد، توان جذب مخاطب امروز را دارد؟ نگارنده فردی متشرع است و باور ندارد از صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران موسیقی لس آنجلسی پخش شود یا فیلم های ناسازگار با فرهنگ ملی- اسلامی نشان داده شود. اکثر مردم علاقه مندند که رسانه ای که با پول مردم اداره می شود، در بعد سیاسی از تک صدایی خسته کننده فاصله بگیرد. به آموزه های مذهبی، در حدی که مردم شناسان متعهد و متخصصان واقعی رسانه مورد نیاز مردم می دانند، پرداخته شود؛ نه آن نوع و میزانی که برخی می پسندند. درهای صداوسیما روی اهالی دانشمند موسیقی و نوازندگان فهیم و هنرمند باز شود. در زمینه های فیلم و سینما، اقتصاد، حکومت داری، فرهنگ، خانواده، اعتیاد و شیوه های برخورد با آن، کسب وکار، ورزش، سیاست داخلی و بین المللی، رسانه و موضوعات دیگری که هر رشته از آن را بخشی از جامعه دنبال می کند، برنامه و فرصت هایی مثل برنامه 90 با همان شیوه انتقاد سازنده، مردم پسند و پرطرفدار تولید و پخش شود تا استقبال جامعه مانند اوایل انقلاب به رادیو و تلویزیون بازگردد. مدیران میانی سازمان باید به گونه ای انتخاب شوند که از تنگ نظری و خط بازی و سوءمدیریت به دور باشند. اما دولت که در فکر تأمین و سامان دادن به معیشت خانواده ها و اقتصاد جامعه است و در این موقعیت که همه باید در خانه بنشینند، اجازه داده فروشگاه ها باز شوند و بخشی از کارمندان دولت در ادارات حاضر شوند و چرخ کارخانه ها بچرخد و سفرها بیش از این تحدید نشود، چه فکری به حال غذای معنوی مردم برای این روزها کرده است؟ بالاخره دانش آموزان و دانشجویان که سه، چهار ساعت در روز بیشتر نمی توانند پشت میز رایانه شخصی یا جلوی شبکه آموزش بنشینند. دولت باید فکری برای بقیه ساعات روز آنان و سایر اعضای خانواده ها بکند. بیرون از خانه که نباید بروند و اگر هم رفتند، هیچ محلی برای تفریح کردن، فیلم دیدن و مطالعه غیردرسی وجود ندارد؛ چون همه جا تعطیل است. به مراکزی هم که سالانه هزاران میلیارد ریال بودجه می گیرند تا کار فرهنگی کنند، امیدی نیست و ندیده ایم از این مراکز، محصولات سودمند و مناسب نسل جوان امروزی بیرون آید. از آنها هم انتظار کارهای مهم نباید داشت؛ چون هرکدام از این مراکز، بودجه های خود را صرف پرداخت حق الزحمه و امور رفاهی کارمندان و کارکنان خود یا ساختن بنا های زیبا برای مراکز یا کتابخانه های خود می کنند. با شرایطی که وصف آن رفت، باید وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که بهتر است به آن وزارت فرهنگ و هنر گفته شود، کاری بکند که آن هم دستش خالی و درهایش بسته است.

مصطفی ایزدی . فعال فرهنگی

فرض کنیم همه مردم از پیر و جوان برای رعایت پروتکل بهداشتی عصر کرونا در خانه نشستند و همه الزامات قرنطینه را رعایت کردند و نیز فرض کنیم دولت محترم آن قدر ثروتمند است که می تواند در دوره غلبه کرونا بر زندگی مردم، از خزانه کشور هزینه های روزمره آحاد جامعه را بپردازد. در این فرض، کل خانواده های کشور دیگر دغدغه معیشت ندارند؛ بنابراین دولت و اولیای امور خیالشان از اداره جامعه راحت می شود. در اینجا یک پرسش پیش می آید: مگر همه دغدغه های مردم در معیشت خلاصه می شود؟ علی الظاهر پاسخش منفی است. همان مردمی که در خانه نشسته اند چه کم چه زیاد، نیاز های فراوانی غیر از خوردوخوراک دارند. همین قدر که دور هم هستند، اگر امکانات تفریح حداقلی نداشته باشند، اگر با مطالعه کتاب و دیدن فیلم و شنیدن موسیقی و دیگر پدیده های مشابه، در گذران ساعات و روز های زندگی شان، به شادی و آرامش روح و لطافت محیط نرسند، گرفتاری هایی پیدا خواهند کرد که شاید روی زندگی و همبستگی خانواده شان برای همیشه تأثیر منفی بگذارد و این دغدغه بی اهمیتی نیست. حال اگر خانواده هایی باشند که وسع مالی برای خرید کتاب و تهیه فیلم و آثار هنری مورد نیازشان را نداشته باشند، چه ارگان یا سازمان یا اداره ای وظیفه دارد برای رفع این نوع دغدغه ها، نیاز های معنوی اهالی منازل را که غذای روح شهروندان است، برطرف کند؟ شاید بگویید که این همه شبکه رادیویی و تلویزیونی کفایت می کند.

اما چه باید گفت درباره سازمان بزرگی که اولا تمامی مردم را نمی شناسد؛ مردم از نظر مدیران این رسانه، فقط کسانی هستند که مانند متولیان رسانه ملی فکر می کنند و به باور های آنان توجه دارند. ثانیا نمی داند مردم چه می خواهند؟ همان قدر که خواسته های بخشی را آن هم تا اندازه ای برطرف کنند، گویا به وظیفه خود عمل کرده اند. ثالثا تصمیم گیران صداوسیما اگر هم احیانا بدانند اکثر مردم چه می خواهند و چه می پسندند، هیچ کاری به پسند مردم ندارند و هرآنچه خودشان می خواهند روی آنتن می فرستند. رابعا اگر برحسب اتفاق برنامه ای مورد استقبال مردم قرار گرفت و با سلیقه بخش زیادی از جوانان هماهنگ است، بدون اینکه به این سلیقه و استقبال مردم اعتنا کنند، رأسا نسبت به حذف آن و خانه نشین کردن مجری صادق آن اقدام می کنند و کوچک ترین توجهی هم به درخواست های خیل بینندگان تلویزیون ندارند؛ کاری که با برنامه 90 و آقای عادل فردوسی پور کردند. چرا؟ چون حق مردم نیست که از یک برنامه خوششان بیاید یا بدشان ! بلکه این حق تازه واردهایی است که در اتاق های دربسته نشسته اند و هر کاری باب میلشان است، انجام می دهند. حال مردم چه کنند؟ صبح تا شام از آن استفاده کنند تا به راه راست هدایت شوند؟ آیا پخش موسیقی که نه سنتی است نه پاپ و برحسب گفته متخصصان علم موسیقی نه علمی است و نه ذوقی را در ذهن و دل و روح شنونده برمی انگیزد، توان جذب مخاطب امروز را دارد؟ نگارنده فردی متشرع است و باور ندارد از صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران موسیقی لس آنجلسی پخش شود یا فیلم های ناسازگار با فرهنگ ملی- اسلامی نشان داده شود. اکثر مردم علاقه مندند که رسانه ای که با پول مردم اداره می شود، در بعد سیاسی از تک صدایی خسته کننده فاصله بگیرد. به آموزه های مذهبی، در حدی که مردم شناسان متعهد و متخصصان واقعی رسانه مورد نیاز مردم می دانند، پرداخته شود؛ نه آن نوع و میزانی که برخی می پسندند. درهای صداوسیما روی اهالی دانشمند موسیقی و نوازندگان فهیم و هنرمند باز شود. در زمینه های فیلم و سینما، اقتصاد، حکومت داری، فرهنگ، خانواده، اعتیاد و شیوه های برخورد با آن، کسب وکار، ورزش، سیاست داخلی و بین المللی، رسانه و موضوعات دیگری که هر رشته از آن را بخشی از جامعه دنبال می کند، برنامه و فرصت هایی مثل برنامه 90 با همان شیوه انتقاد سازنده، مردم پسند و پرطرفدار تولید و پخش شود تا استقبال جامعه مانند اوایل انقلاب به رادیو و تلویزیون بازگردد. مدیران میانی سازمان باید به گونه ای انتخاب شوند که از تنگ نظری و خط بازی و سوءمدیریت به دور باشند. اما دولت که در فکر تأمین و سامان دادن به معیشت خانواده ها و اقتصاد جامعه است و در این موقعیت که همه باید در خانه بنشینند، اجازه داده فروشگاه ها باز شوند و بخشی از کارمندان دولت در ادارات حاضر شوند و چرخ کارخانه ها بچرخد و سفرها بیش از این تحدید نشود، چه فکری به حال غذای معنوی مردم برای این روزها کرده است؟ بالاخره دانش آموزان و دانشجویان که سه، چهار ساعت در روز بیشتر نمی توانند پشت میز رایانه شخصی یا جلوی شبکه آموزش بنشینند. دولت باید فکری برای بقیه ساعات روز آنان و سایر اعضای خانواده ها بکند. بیرون از خانه که نباید بروند و اگر هم رفتند، هیچ محلی برای تفریح کردن، فیلم دیدن و مطالعه غیردرسی وجود ندارد؛ چون همه جا تعطیل است. به مراکزی هم که سالانه هزاران میلیارد ریال بودجه می گیرند تا کار فرهنگی کنند، امیدی نیست و ندیده ایم از این مراکز، محصولات سودمند و مناسب نسل جوان امروزی بیرون آید. از آنها هم انتظار کارهای مهم نباید داشت؛ چون هرکدام از این مراکز، بودجه های خود را صرف پرداخت حق الزحمه و امور رفاهی کارمندان و کارکنان خود یا ساختن بنا های زیبا برای مراکز یا کتابخانه های خود می کنند. با شرایطی که وصف آن رفت، باید وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که بهتر است به آن وزارت فرهنگ و هنر گفته شود، کاری بکند که آن هم دستش خالی و درهایش بسته است.

لینک خبر :‌ روزنامه شرق
ایرج راد که به تازگی از ثبت مشاغل هنری در وزارت کار خبر داده است، درباره آخرین وضعیت تحقق این امر گفت: شیوه نامه تشکیل انجمن های صنفی هنری نهایی شده و به دو وزارتخانه کار و فرهنگ و ارشاد ارائه شده است.

رییس هیات مدیره خانه تئاتر که به عنوان نماینده هنرمندان این رشته در کمیسیون تشکیل انجمن های صنفی هنری حضور دارد، درباره تازه ترین اقدامات این کمیسیون به ایسنا گفت: روز چهارشنبه، 27 فروردین ماه، جلسه ای با حضور اعضای کمیسیون بند 4 که اعضای انجمن های صنفی شامل یک نماینده از تئاتر، یک نماینده از سینما، یک نماینده از موسیقی ، دو نماینده از هنرهای تجسمی و دو نماینده از رسانه هستند، تشکیل شد.

او ادامه داد: در این جلسه شیوه نامه اجرایی تشکل های صنفی بررسی شد و بعد از اعلام دیدگاه اعضای کمیسیون، شکل نهایی آن به تصویب اعضا رسید.

راد اضافه کرد: این شیوه نامه اجرایی مصوب، برای امضا به دو وزارت کار و فرهنگ و ارشاد فرستاده خواهد شد و بعد از آن وارد مراحل اجرایی می شویم.

این هنرمند تئاتر خاطرنشان کرد: اجرایی شدن مصوبات این شیوه اجرایی بر عهده کمیسیون بند 4 است و نحوه عملکرد این کمیسیون در ابلاغیه ای که برای وزارتخانه های کار و فرهنگ و ارشاد ارسال شده، مشخص شده است.

به گفته ایرج راد، این کمیسیون موظف است در دو سال آینده انجمن های صنفی را سر و سامان دهد.

تا زمان شکل گیری کانون فراگیر سراسری انجمن های صنفی فرهنگ و هنر و رسانه، کمیسیون ماده 4 که در تاریخ 22 آبان سال 98 به تصویب هیات وزیران رسیده است، به جای این کانون فعالیت می کند و با تشکیل این کانون سراسری، تمام وظایف این کمیسیون به هیات مدیره کانون منتقل خواهد شد.

با شکل گیری کانون فرهنگ، هنر و رسانه، تمام شاخه های هنری به عنوان شغل در وزارت کار ثبت می شوند و از تمام مزایای مشاغل دیگر همچون حق بیمه، بیمه ایام بیکاری و ... بهره مند خواهند شد.

در حال حاضر هنرمند بودن شغل محسوب نمی شود و این مساله ای است که هنرمندان سال ها در پی حل آن بوده اند و به تازگی بحران کرونا ثابت کرد که حرفه های هنری اگر به عنوان شغل ثبت نشوند، چقدر آسیب پذیر و شکننده هستند.

متن ابلاغیه ها در این لینک قابل مشاهده است.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در حکمی عبادرضا اسلامی کولایی را به عنوان رییس فرهنگسرای نیاوران منصوب کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی فرهنگسرای نیاوران، با توجه به انتصاب سید عباس سجادی رییس سابق فرهنگسرای نیاوران به عنوان معاون شهرداری منطقه یک تهران در اواخر سال 1398، عبادرضا اسلامی کولایی به عنوان رییس فرهنگسرای نیاوران منصوب شد.

در بازدید سید مجتبی حسینی معاون هنری وزیر ارشاد، حمید قبادی مشاور اجرایی، سید امین مویدی مشاور برنامه ریزی و نظارت راهبردی معاونت امور هنری و مهدی افضلی مدیرعامل بنیاد رودکی در عصر چهارشنبه 27 فروردین از فرهنگسرای نیاوران، عبادرضا اسلامی کولایی به عنوان رییس فرهنگسرای نیاوران معرفی شد.

سید مجتبی حسینی در حکم انتصاب عبادرضا اسلامی کولایی نوشته است:

نظر به تعهد، تجربه و سوابق ارزنده کاری جناب عالی و به موجب این حکم به عنوان مشاور اینجانب و رییس فرهنگسرای نیاوران منصوب می شوید.

ضروری است با سرلوحه قرار دادن قانون و مقررات و برنامه راهبردی معاونت امور هنری و به کارگیری نیروهای کاردان، متعهد و کارآمد و با سازماندهی متفکرانه و هوشمندانه تمام امکانات و منابع در اختیار به همراه برنامه ریزی اصولی و هدفمند نسبت به انجام وظایفی که به عهده گرفته اید مجدانه کوشش نمایید.

امید است با اتکال به ایزد متعال در انجام وظایف محوله و نیل به اهداف و سیاستهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کوشا و موفق باشید.

عبادرضا اسلامی پیشتر عضو شورا و معاون موسسه آموزشی علمی، کاربردی فرهنگ و هنر را بر عهده داشته است. معاونت اداری، مالی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان، مدیریت کل پشتیبانی شرکت بازرگانی دولتی ایران، قائم مقام و معاونت موسسه نمایشگاههای فرهنگی ایران و معاونت گردشگری و صنایع دستی کانون جهانگردی و اتومبیل رانی و معاونت فرهنگی و هنری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان هرمزگان از دیگر سوابق اسلامی است.

معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی همچنین از خدمات سید عباس سجادی قدردانی کرد.

کد خبر 4901986

فریبرز دارایی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
خبرگزاری میزان- بازیگر نمایش بوقلمون گفت: معضل بیکاری بازیگران تئاتر و وضعیت بد معیشت آنها به شدت ناراحت کننده است، از نظر من این بیکاری بازیگران تا یک جایی قابل تحمل است و بد از گذشت زمان بیشتر تبدیل به مشکلی بزرگ برای این عرصه خواهد شد.

تاریخ انتشار: 13:32 - 28 فروردین 1399

- کد خبر: 613194
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸

سیروس همتی بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون در گفت وگو با خبرنگار گروه فرهنگی خبرگزاری میزان ، پیرامون فعالیت های خود در عرصه بازیگری گفت: در حال حاضر سر هیچ کار خاصی نیستم، البته چندین اثر پیشنهاد شده بود و در چند اثر بازی داشتم اما همه آنها به دلیل شرایط فعلی تعطیل شده اند.

وی در همین راستا ادامه داد: قرار بود تا در فروردین ماه امسال نمایشی را روی صحنه داشته باشیم، اوایل اسفند ماه تمرینات آن آغاز شد اما به محض جدی شدن خطر کرونا تمرینات تعطیل شده و اجرا هم به تعویق افتاد.

بیشتر بخوانید: برای مشاهده گفت وگوی سیروس همتی پیرامون حضور بازیگر سینما در تئاتر اینجا کلیک کنید

بازیگر نمایش بوقلمون با اشاره به وضعیت بد معیشت بازیگران تئاتر به دلیل شیوع کرونا اضافه کرد: معضل بیکاری بازیگران تئاتر و وضعیت بد معیشت آنها به شدت ناراحت کننده است، از نظر من این بیکاری بازیگران تا یک جایی قابل تحمل است و بد از گذشت زمان بیشتر تبدیل به مشکلی بزرگ برای این عرصه خواهد شد.

وی راهکار خود برای بهبود وضعیت اقتصادی هنرمندان را اینگونه توصیف کرد: من برای مشکل بوجود آمده و تعطیل دو ماهه تئاتر راهکاری ساده دارم، تئاتر ما سالانه بودجه ای را برای تولید آثار به خود اختصاص می دهد، مگر نه اینکه قرار بود این بودجه برای تولید آثار تئاتر طی این دو ماه تعلق بگیرد، حال که اثری تولید نشده به راحتی می توان بودجه این دو ماه را بین هنرمندان تئاتر تقسیم کرد، حال این بودجه هر مبلغی بوده می تواند با تقسیم بین هنرمندان مشکلی را مرتفع کند.

این کارگردان تئاتر در همین رابطه اضافه کرد: اگر این اتفاق به طور جدی رقم بخورد ما می توانیم ماهیانه یک یا دو میلیون تومان به هر هنرمند اعطا کرده و به نوعی بیمه بیکاری به اهالی تئاتر بدهیم، این راهکار بسیار ساده است و امیدوارم از سوی مسئولین وزارت ارشاد جدی گرفته شود، بنده اعتقاد دارم که اگر من مشاور وزیر ارشاد بودم مشکلات تئاتر به راحتی قابل حل بود و شرایط تئاتر بسیار بهتر بود.

وی درباره شیوه بازگشایی تئاتر بعد از عبور از کرونا افزود: در ابتدا بگویم که ما در تئاتر با جمع سر و کار داریم س در ابتدا باید منتظر اعلام رسمی وزارت بهداشت و ارشاد برای بازگشایی تئاتر بمانیم، بعد از آن هم اگر به فرض مثال قرار است با شرایطی خاص تماشاخانه ها باز شوند، وزارت ارشاد باید از آنها و هنرمندان حمایت کند، به فرض مثال اگر قرار است به صورت یک صندلی در میان مخاطب بنشیند، وزارت ارشاد هزینه آن صندلی خالی را بپردازد تا سالن و سازنده اثر ضرر نکند.

بازیگر سریال خداحافظ بچه با اشاره به نگارش اثری درباره کرونا خاطرنشان کرد: طی این روزهای قرنطینه، اثری داستانی را با عنوان سوپ خفاش به نگارش در آوردم، این اثر حاصل تجربیات شخصی خودم و اطرافیانم از برخورد با این بیماری و دوران قرنطینه است و امیدوارم امسال بتوانم شاهد چاپ آن توسط انتشارات فخیم نیستان باشم.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ میزان
فراموشی تئاتر و اهالی آن در سراسر ایران مهم ترین موردی است که در نامه سرگشاده خانه تئاتر خطاب به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نوشته شده و بسیاری از هنرمندان، آن را امضا کرده اند. این مطالبات، نه فقط برای امروز که اولین و ابتدایی ترین درخواست های اهالی تئاتر است که سالها درگیر آن بوده اند. در اینباره با محمودرضا رحیمی، گفت وگویی داشتیم که در ادامه می خوانید.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸

در این نامه سرگشاده، خانه تئاتر از بدیهی ترین حق جامعه تئاتری که همان پذیرفتن تئاتر به عنوان شغل است، صحبت کرده، آیا پیش از این اقدامی درباره این خواسته ها نشده بود؟

این کارگردان تئاتر با توضیح اینکه پیش از این نیز تلاش های بسیاری برای بیان خواسته های تئاتری ها از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شده است، بیان کرد : در ارتباط با تمام موارد مبنایی، بارها نامه نگاری کرده و جلسات حضوری داشتیم و قول هایی را شنیدیم اما به همان شکلی که این حوادث بر ما تاثیر منفی گذاشته و بر روند و آیند وزارت فرهنگ و ارشاد نیز تاثیر گذاشته و حرکت آنها را کند کرده است. در این صورت، آنها نیز تاکنون نتوانستند پاسخگوی موارد به حقی باشند که ما در ارتباط با مسائل، پایش و امنیت شغلی مطرح کرده ایم.

چرا به مطالبات مهم تری مانند امنیت شغلی نیز در این نامه پرداخته نشده است؟

به طور قطع، تفکر ما در خانه تئاتر، تفکر مبنایی است و می بایست به بنیان ها نگاه کنیم اما سرعت حوادث به قدری بالارفته که در شرایط سخت، نمی توانیم به راحتی نتیجه فعالیت های خود را ببینیم؛ چرا که نتیجه ها باید منتج فعالیت های پیشین باشد اما هیچ کدام پاسخ داده نشده است. بنابراین اینگونه تداعی می شود که ما تنها مطالبات مالی داریم که تصوری اشتباه است حتی باید گفت که ما باید پا به پای دولتمردان، در راستای امید و همدلی حرکت کنیم اما سوالات و مطالبات بی پاسخ گذشته ما را در کوران حوادث قرار داده است. این کوران هم مطالبات هنرمندان را به بقای جانی کاهش می دهد.

پیش بینی شما از از تاثیرگذاری این بیانیه و مطالبه گری اهالی تئاتر چیست؟

این بیانیه فعلی در کوران حوادث، مطرح شده و به دلیل نزدیکی ضربه لطمات به بدنه هنر، تنها امنیت جانی و بقای هنرمندان در اولویت قرار گرفته است. در این شرایط بحرانی که نیازهای اولیه ما به مخاطره افتاده، نمی توانستیم مسائل اساسی و بنیادی را مطرح نکنیم. به طبع اگر این بیماری بتواند زاویه روشنی نسبت به حضور هنرمند در جامعه را در مقابل مسئولان باز کند، بسیاری دلگرم کننده خواهد بود. در این صورت می توانیم این بیماری را به عنوان آغاز یک فرصت در نظر بگیریم. زمانی یک پرسش، مطالبه شکل اعتراضی به خود خواهد گرفت، که در مدت زمان طولانی این درخواست ها انباشت شده و بی نتیجه مانده است. با این حال می توانیم امیدوار باشیم که با این بیانیه، ما دیده شده ایم و وزارتخانه ای ما را به عنوان شغل شناخته و مطالبات ما را شنیده است. در این شرایط ابتدا باید بتوانیم به سلامتی اعضا بیندیشیم و پس از آن، به سراغ بحث امنیت شغلی برویم. این یعنی از نقطه های قبلی، جلوتر هستیم و این یک امیدواری برای حرکت های آینده خواهد بود.

و درباره شرایط پسا کرونا ؟

در مورد شرایط پس از کرونا، ما بی شک به نقطه قبلی برنمی گردیم و داشته های بسیاری را از دست خواهیم داد اما این فرصت می تواند شکل تازه ای به زندگی ما پس از این بحران بدهد.

لینک خبر :‌ گیتی آنلاین
یکی از بانیان پویش #مشاهنر می گوید همراهی جامعه هنری و جامعه رسانه ای با این پویش بیشترین عامل موفقیت آن بود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹

سرویس موسیقی هنرآنلاین: علیرضا بهرامی شاعر و روزنامه نگار و یکی از بانیان پویش #مشاهنر (همراهی هنرمندان با مردم در قرنطینه خانگی) درباره ایده شکل گیری این پویش به هنرآنلاین، گفت: ابتدا آقای فاضل جمشیدی (خواننده موسیقی سنتی و دبیر کمپین #مشاهنر) با بنده تماس گرفتند و گفتند برای ایام خانه نشینی مردم در دوران شیوع ویروس کرونا ایده ای به ذهن شان رسیده است.

او افزود: ایده آقای جمشیدی این بود که هنرمندان آثار هنری خودشان را با شکل و شمایل ساده به مردم عرضه کنند. ایشان با این پیشنهاد که این ایده را با کمک یکدیگر عملیاتی کنیم، گفتند وزیر بهداشت از طرح استقبال کرده و موضوع به یکی از مدیران ارجاع داده شده است، اما پس از آن نتوانستند به آن مدیر دسترسی پیدا کنند. ضمن این که گفتند از طرف وزارت بهداشت هم اعلام شده که ما نمی توانیم شما را حمایت کنیم و شما خودتان باید کارتان را انجام بدهید.

بهرامی با اشاره به این که این نوع رفتارها و مواجهه مدیران دولتی با مقوله هنر و هنرمندان بی سابقه نیست، گفت: با این حال هنرمندان ما با وجود تمام کم مهری هایی که در این سال ها دیده اند پا به میدان گذاشتند و در حال حاضر با کمترین چشم داشتی دارند حاصل چندین و چند ساله خودشان را در قالب محصولات هنری منتشر می کنند تا از طریق رسانه ها و فضای مجازی به دست مخاطبانشان برسانند.

این شاعر و روزنامه نگار ادامه داد: پیشنهاد من به آقای جمشیدی این بود که این حرکت در دو بستر، بیشترین تضمین موفقیت را دارد؛ بستر جامعه هنری و بستر جامعه رسانه ای. در این بین رسانه ها در این زمینه همراهی زیادی کردند.

بهرامی بیان کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و مجموعه های پیرامونی آن هم به عنوان متولی هنر، با پویش #مشاهنر همراهی کردند. وزیر ارشاد سنگ تمام گذاشت و از این حرکت حمایت کرد. او علاوه بر توئیتی که در حمایت از این حرکت منتشر کرد، به تمام معاونت های خود ابلاغ کرد که با این پویش هنرمندان، ضمن رعایت استقلال آن، همراهی کنند. ضمن این که موسسه هنرمندان پیشکسوت هم با مدیریت جدید خود پای کار آمد و از این پویش و هنرمندان پیشکسوت حمایت کرد چرا که معتقد است، این موسسه نباید عملاً آسایشگاه کهریزکی در مسیر قطعه هنرمندان بلکه باید انجمنی برای تداوم فعالیت هنرمندان باسابقه به عنوان سرمایه های این مملکت باشد.

بهرامی با اشاره تأثیرگذاری این کمپین گفت: مگر می شود انسان حرکتی را در مسیر تعالی انجام بدهد و تأثیر مثبتی نداشته باشد. به هر حال ما در جامعه زندگی می کنیم و هر کدام از ما سهم و وظیفه ای در این جامعه داریم و باید وظیفه خودمان را ادا کنیم. وظیفه ما همراهی با مردم و تشویق آن ها به در خانه ماندن است. وقتی پزشکان و کادر درمانی ما که در حال حاضر جانشان را در خطر انداخته اند تأکید می کنند تنها راه نجات، قطع زنجیره انسانی انتقال ویروس است، اولین کاری که جامعه هنری و رسانه ای می کند این است که به حرف آن ها اعتماد کرده و در کنارشان حضور پیدا کند. البته این حرکت جامعه هنری نافی سهم مسئولان دولتی نیست. قطعاً پرداختن به امور معیشتی مردم و وضعیت زندگی کسانی که درآمد روزانه داشتند، وظیفه مسئولان دولتی است. برای نمونه، در جامعه تئاتری، دوستان ما بابت هر شب روی صحنه رفتن دستمزد دریافت می کردند و حالا این فرصت و درآمد را از دست داده اند. طبیعتاً با این حرکت #مشاهنر و مشابهان آن، سهم ما ادا شده و جامعه هنری می تواند بابت این موضوع سربلند باشد. امیدوارم مسئولان نیز در مسیری پیش بروند که درنهایت سربلند باشند.

وی در پایان با تأثیرگذار خواندن نقش هنرمندان در این بحران بی سابقه، خاطرنشان کرد: قطعاً هنرمندان در بهبود این شرایط بحرانی، بسیار تأثیرگذار هستند چون اساساً هنر مقوله بسیار تأثیرگذاری است. وقتی شما در پاسخ به مردمی که هفته ها خودشان را در خانه حبس کرده اند و از تمام جذابیت های زندگی شان صرف نظر کرده اند، یک اثر هنری را عرضه می کنید، قطعاً به نوعی جبران آن همراهی و همدلی مردم است. همیشه موسیقی، شعر و تصویر در شرایط وقوع مصیبت ها به کمک و نجات انسان آمده اند. ما در حال حاضر نیز در شرایط شبه مصیبتی قرار داریم که هرگونه تقویت روحی جمعی مردم تأثیر بسزایی در تداوم مقاومت خواهد داشت.

لینک خبر :‌ هنر آنلاین
داود نامور به تشریح جزئیات دیدار هیئت مدیره انجمن با قادر آشنا (مدیرکل هنرهای نمایشی) پرداخت و برخی از موارد مطرح شده درباره مطالباتی که در این دیدار گفته شده را نادرست خواند و گفت: بخش عمده زمان این جلسه به ارائه آمار خسارات تعطیلی تماشاخانه های خصوصی در اسفند اختصاص داشت و با تاکید بر ضرورت حمایت دولت از سالن های تئاتر، خواستار اجرایی شدن مصوبه پرداخت بخشی از اجاره املاک سالن های خصوصی به مدیران شدیم که آقای شهرام کرمی (مدیرکل پیشین هنرهای نمایشی) وعده اش را داده بود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹ سایت های دیگر : ایران آنلاین

داود نامور (عضو هیئت مدیره انجمن صنفی تماشاخانه های ایران) در گفتگو با خبرنگار ایلنا، به تشریح جزئیات دیدار هیئت مدیره انجمن با قادر آشنا مدیرکل هنرهای نمایشی پرداخت و برخی از موارد مطرح شده درباره مطالباتی که در این دیدار گفته شده را نادرست خواند.

نامور تشریح کرد: روز دوشنبه 25 فروردین 1398 تعدادی از اعضای ستاد جبران خسارات کرونای انجمن صنفی تماشاخانه های ایران متشکل از شاهین چگینی، مهدی کوهیان و بنده با قادر آشنا (مدیرکل هنرهای نمایشی) جلسه ای برگزار کردیم.

جلسه ای که برای مطالبه خسارات تعطیلی تئاترها در شیوع کرونا تشکیل شد

او خاطرنشان کرد: در ابتدای این جلسه که 45 دقیقه به طول انجامید، آقای چگینی به تشریح فعالیت سالن های خصوصی تئاتر و اقدامات انجام شده از سوی انجمن صنفی تماشاخانه های ایران پرداخت و گفت آسیبی که تعطیلی سالن ها در دو ماه اخیر به تماشاخانه ها زده، فقط به سالن ها محدود نمی شود بلکه به طیف بزرگی از خانواده تئاتر هم منتقل خواهد شد.

نامور یادآور شد: اما روز گذشته آقای آشنا در گفتگویی، از تمام موارد مطرح شده در این جلسه که اساسا برای مطالبه خسارات تعطیلی تئاترها در شیوع کرونا تشکیل شده بود، تنها به جمله ای اشاره کرده اند که پس از اتمام جلسه، از سوی یکی از اعضا بیان شد. گویی آقای آشنا در این گفتگو خواسته هایی که انجمن در این جلسه مطرح کردند را فراموش کرده اند که خلاصه این خواسته ها را این چنین دانسته اند: انجمن صنفی از ما دفتر خواست، ما هم گفتیم فعلا در اولویت مان نیست. در حالی که بخش عمده زمان این جلسه به ارائه آمار و ارقامی از برآورد خسارات تماشاخانه های خصوصی اختصاص داشت.

اظهار بی اطلاعی مدیرکل هنرهای نمایشی از مصوبه ای که در دوره مدیر پیشین تصویب شد

مدیر عمارت نوفل لوشاتو تصریح کرد: در این جلسه شاهین چگینی به عنوان رئیس انجمن صنفی تماشاخانه های ایران به اقداماتی که صنف پس از شیوع کرونا و دستور وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای تعطیلی فعالیت های هنری انجام داده است، اشاره داشت و خلاصه ای از آمارهایی را که از خسارت سالن های خصوصی در اسفند ماه گرفته بودیم برای اطلاع آقای آشنا بیان کرد.

نامور ادامه داد: به آقای آشنا گفتیم که این آمار را در دوره مدیریت آقای شهرام کرمی در اختیار ایشان و معاون هنری وزیر قرار داده بودیم و آقای کرمی پیش از استعفا، از تصویب طرحی در شورای مبارزه با کرونا در تئاتر خبر داد که بر اساس آن، بخشی از خسارت سالن های خصوصی در زمینه اجاره بهای سالن ها پرداخت می شود. اما آقای آشنا از این مصوبه و مذاکرات انجام شده مدیرکل پیشین با شورای مبارزه با کرونا اظهار بی اطلاعی کرد.

تاکید قادر آشنا بر رویکردش مبنی بر صرفه جویی و مدیریت منابع

او با اشاره به موضع قادر آشنا در زمینه حمایت مالی از تماشاخانه های خصوصی گفت: مدیرکل هنرهای نمایشی در این جلسه صراحتا گفت این اداره کل توان کمک به سالن ها را ندارد و تصریح کرد اما در عین حال بیکار هم ننشسته ام. اولین روز کاری ام در اداره کل با کرونا و مشکل گروه های نمایشی بود و همچنین معتقدم که تماشاخانه های خصوصی را قبل از دولتی ها باید دریابیم و نگذاریم ورشکسته شوند. اینها رصد شده و در بسته ای تقدیم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی کردم که ایشان تقدیم دولت کرد. البته آقای آشنا در ادامه بر رویکردش مبنی بر صرفه جویی و مدیریت منابع تاکید کرد.

نامور با اشاره به آماری که از خسارات تماشاخانه های خصوصی در اسفند در همان جلسه به قادر آشنا ارائه شد، با بیان اینکه بیش از 800 تئاتر در طول سال در تماشاخانه های خصوصی با حدود یک میلیون و 500 هزار تماشاگر روی صحنه می روند، گفت: بیش از 60 درصد اجراهای جشنواره تئاتر فجر در سالن های خصوصی اجرا شد که نشان از فعال بودن سالن های خصوصی دارد و همچنین نشان دهنده ابعاد آسیبی است که تعطیلی تئاترها به این بخش وارد کرده است. ضمن اینکه در این جلسه تاکید کردیم که اکنون 2857 صندلی تماشاخانه های تهران متعلق به بخش خصوصی است و طبیعتاً اگر این حجم از فضای نمایشی آسیب ببیند، هنرمندان و گروه های نمایشی متعددی هم دچار آسیب می شوند.

اظهار خوشحالی مدیرکل هنرهای نمایشی از تشکیل صنف تماشاخانه های خصوصی

او ادامه داد: آقای مهدی کوهیان هم در این جلسه به این موضوع اشاره کرد که تماشاخانه بنگاهی اقتصادی هنری است که تعداد آدم های زیادی به واسطه سر پا بودن این بنگاه امرار معاش می کنند. بنابراین افقی که این صنف متشکل از تماشاخانه ها، می بیند مثل یک شخص نیست که با خود بگوید با وجود کرونا، نهایتا دو ماه در خانه می مانم و سختی می کشم؛ افقی که یک تماشاخانه از آینده این تعطیلی ها می بیند بسیار مبهم است و باید برایش فکر اساسی شود چون ممکن است این حرفه به کلی نابود شود.

عضو هیئت مدیره انجمن صنفی تماشاخانه های ایران خاطرنشان کرد: آقای آشنا در این جلسه یادآوری کرد که بعد از کرونا هم مردم قطعا با تردید به سالن های تئاتر می آیند و با اشاره به نقش تماشاخانه های خصوصی، تاکید کرد این مراکز می توانند بخش عمده مشکلات هنرمندان تئاتر را حل کنند و هر چه بیشتر به تعدادشان اضافه شود، اتفاقی ارزشمند است و همچنین از تشکیل صنف تماشاخانه های خصوصی اظهار خوشحالی کرد و گفت می دانم فرهنگ و هنر بدون حمایت دولت ورشکسته می شود. و دولت باید قدردان هر کسی باشد که بخشی از مشکلات آن را حل می کند.

فهرست دقیق اجراهای لغو شده تماشاخانه ها و زیان مالی آن را منتشر می کنیم

نامور یادآور شد: در این جلسه آمار دقیقی از تعداد هنرمندانی که اجرای اسفند ماه شان در شانزده تماشاخانه خصوصی تهران لغو شده بود همراه برآوردی از خسارت مالی لغو این اجراها و تعداد تقریبی اعضای هر گروه ارائه کردیم اما ظاهرا آقای آشنا این ارقام را واقعی نمی دانند چون خواستند خسارت ها را واقعی و آمار و ارقام دقیق را ببینیم و بر اساس آن پیش برویم. اما همانطور که به ایشان هم در جلسه اعلام کردیم، این ارقام بر اساس استعلام از تقویم آثار نمایشی سالن ها در این یک ماه استخراج شده بود و به زودی فهرستی را از اجراهای دو ماه اسفند و فروردین، هنرمندانی که قرار بود این آثار را به صحنه ببرند و تعداد صندلی های سالنی که بنا بود در آن اجرا شود منتشر خواهیم کرد.

او با اشاره به پروتکلی که برای بازگشایی سالن های تئاتر چندی پیش منتشر و خیلی زود پس از انتقادها از سایت حذف شد، گفت: آقای آشنا درباره این پروتکل هم در جلسه صحبت کرد و گفت این پروتکل به معنی بازگشایی سالن ها نبوده است، بلکه یک پروتکل کلی برای ایام کرونا بود و ربطی به بازگشایی مجدد نداشت و باید ببینیم در آینده شرایط چگونه است تا پروتکل متناسب با شرایط نوشته شود.

خواسته قادر آشنا از صنف تماشاخانه ها برای خود کنترلی و نظارت بر سالن ها

نامور خاطرنشان کرد: آقای قادر آشنا در مصاحبه ای که روز گذشته انجام دادند از بسته حمایتی دولت از به تماشاخانه های خصوصی خبر داده است، اما در جلسه ای که ما به عنوان نمایندگان تماشاخانه های خصوصی تهران با ایشان داشتیم، هیچ اشاره ای به چنین بسته ای نکردند و بخشی از صحبت های ایشان در این جلسه به انتظارشان از صنف تماشاخانه ها اختصاص داشت که بزرگترین کارکرد صنف را ساماندهی تماشاخانه های خصوصی زیرمجموعه اش و نظارت بر آنها خواند و گفت معتقدم اگر صنف اهرم خود کنترلی نداشته باشد ورود افراد و نهادهای دیگر در صنف زیاد می شود. بنابراین هر کجا صنف بتواند ورود کند می تواند به دولت کمک کند و در نتیجه در حوزه نظارت ما حداقل ورود را به تئاترها داشته باشیم.

او یادآور شد: آقای آشنا در مصاحبه اخیرشان با اشاره به جلسه ای که با ایشان داشتیم، گفته اند من به این دوستان گفتم که گفت وگوی من با شما دوستان در بحث کرونا است که گفتم پرداختی ها جزو اولویت هایمان هستند آنها خواسته های دیگری را مطرح کردند و من گفتم اینها الان اولویت ما نیست. در حالی که بخش عمده صحبت های این جلسه به بیان مطالبات خسارات ناشی از تعطیلی تئاترها به دستور وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اختصاص داشت.

ضرورت اهتمام جدی دولت برای جبران خسارات تعطیلی تئاترها

عضو هیئت مدیره انجمن صنفی تماشاخانه های ایران تصریح کرد: از ایشان خواستیم مصوبه پرداخت بخشی از اجاره املاک سالن های خصوصی به مدیران را که آقای شهرام کرمی وعده اش را داده بود دست کم به شکل قرارداد با مدیران سالن ها منعقد کند، که آقای آشنا در پاسخ با اظهار بی اطلاعی از چنین مصوبه ای قول پیگیری داد. تنها در پایان جلسه و پس از اتمام صحبت های رسمی بود که اشاره ای هم به موضوع دفتر انجمن صنفی تماشاخانه های ایران شد که آقای کرمی و حتی پیش از ایشان آقای مهدی شفیعی وعده آن را به انجمن داده بودند و تعمیم همین بخش کوچک از این جلسه به کل مطالبات ستاد جبران خسارات کرونای انجمن صنفی تماشاخانه های ایران، جمع بندی صحیحی به نظر نمی رسد.

نامور تصریح کرد: با این همه آقای آشنا در این جلسه، از تشکیل صنفی برای تماشاخانه های خصوصی اظهار شادمانی کرده و گفت کمک می کنیم تا این صنف به جایگاهی که باید، برسد. ما هم امیدواریم همانطور که آقای آشنا در این جلسه و در گفت وگوهای بعدی شان اشاره کردند، اهتمامی جدی برای حمایت از تئاتر و جبران خسارات هنرمندان و تماشاخانه های خصوصی داشته باشند تا شاهد رفع بخشی از مشکلات خانواده بزرگ تئاتر ایران در آینده باشیم.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کار ایران
مرضیه شفاپور از فعالیت های کارگروه ساماندهی مد و لباس در روز های شیوع کرونا و جهاد بی وقفه نشان های تجاری و طراحان لباس برای نابودی کووید 19 صحبت رد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ، هر چه کرونا زورش زیاد تر می شود و بیشتر در دنیا شیوع پیدا می کند، فعالیت های جهادی مردم این سرزمین هم بیشتر شد. مردان و زنان ایرانی لحظه ای دست از فعالیت های خیرخواهانه برای مقابله با کرونا و نجات مردم برنداشتند و هر کسی در هر صنفی به اندازه توانش در این مسیر کمک می کند. طراحان، تولیدکنندگان و نشان های تجاری پوشاک ایرانی نیز از این قافله جا نماندند و با تولید ماسک و پوشاک مناسب ویژه پرستاران، بیماران و همه مردم، در این خیر عظیم سهیم شدند.

درباره فعالیت های جهادی در حوزه مد و لباس با مرضیه شفاپور دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباسِ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت وگو کردیم که او در این باره گفت: از 24 اسفند 98، کارگروه ساماندهی مد و لباس در برنامه ریزی با تعدادی از نشان های تجاری فعالیت خود را آغاز کرد. با شیوع کرونا در ایران برخی از نشان های تجاری به صورت رایگان، خط تولید خودشان را تغییر دادند و ماسک و پوشاک مورد نیاز جامعه پزشکی و مردم را تولید کردند. با وجود اینکه کرونا، اقتصاد حوزه مد و لباس را مانند دیگر بخش های کشور تحت تاثیر قرار داد و مشکلات مالی گریبان گیر این حوزه شد، اما طراحان و تولید کنندگان از کار جهادی آن هم به صورت رایگان دست بر نداشتند.

وی افزود: خیلی از اتحادیه ها درگیر شیوع کرونا شدند و کارگروه ما هم نتوانست مراسم اختتامیه جشنواره مد را برگزار کند؛ تمامی فعالیت های جمعی در کشور منتفی شد. با این وجود بسیاری از نشان های تجاری پوشاک وارد عرصه تولید ماسک شدند. ابتدا فقط دو نشان های تجاری پوشاک این کار را انجام دادند اما کم کم دیگر نشان های تجاری هم به کار اضافه و در کنار یکدیگر بسیج شدند و این کار را به صورت رایگان انجام دادند. ما نشست هایی هم با وزارت بهداشت داشتیم و سعی کردیم با هماهنگی وزارتخانه فعالیت هایمان را جلو ببریم. این فعالیت ها از 24 اسفند تا همین لحظه ادامه پیدا کرد. فقط شب اول عید طراحی و تولید به صورت موقت تعطیل شد.

دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس ادامه داد: پس از تولید، این محصولات در اختیار وزارت بهداشت قرار می گیرد و وزارت بهداشت بعد از ایزوله کردن، آنها را به بیمارستان های مختلف منتقل می کند. به این ترتیب با همت طراحان و تولید کنندگان در اواخر سال 98 فعالیت خیر خواهانه با مدیریت کارگروه و با فعالیت طراحان لباس و نشان های تجاری پوشاک شکل گرفت. فعالیت های خیرخواهانه فقط مخصوص تهران نبود. خیلی از فعالان این عرصه که در شهرستان ها سکونت داشتند، اعلام آمادگی کردند که می خواهند در این امر ما را کمک کنند.

بیشتر بخوانید: فشن شو ها ساماندهی می شوند/ برنامه کارگروه مد و لباس برای خروج لباس های غربی از بازار

وی درباره توزیع محصولات در شهرستان ها بیان کرد: شرایط برای همکاری با طراحان ساکن در شهرستان بسیار سخت بود؛ چراکه امکان تردد بین شهری وجود نداشت و نمی توانستیم مواد اولیه را به راحتی در اختیار این طراحان قرار دهیم. به هر ترتیب با هماهنگی هایی که انجام شد، ماسک ها و لباس ها پس از تولید، به مناطق مختلف، منتقل و در اختیار مراکز بهداشت قرار گرفت. مراکز بهداشت هم با صلاحدید خود، توزیع محصولات در بیمارستان ها را انجام می دادند و بیشتر تولیدات ماسک بود که در استان ها دوخته می شد.

شفاپور گفت: شاید باورکردنی نباشد، اما بعضی وقت ها دوستان تولید کننده و طراح، تا 12 شب مشغول کار بودند. من معمولا عصر ها از خط تولید بازدید می کردم، اما برخی شبانه روز کار می کردند. در همین فرآیند برخی از دوستان به کرونا مبتلا شدند و در قرنطینه رفتند. عیادت از آنها ممکن نبود اما از طریق تلفن جویای احوالشان می شدم. تنها کاری که توانستم برای این افراد انجام بدهم، توضیح فعالیت های این عزیزان برای وزیر ارشاد بود؛ به همراه چند نماینده و وزیر ارشاد از نشان های تجاری بازدید کردیم. با وجود این که خیلی از نهاد های فرهنگی تعطیل بودند، خدارا شکر کارگروه ساماندهی مد و لباس در این روز های کرونایی تعطیل نبود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
یک روزنامه نگار می گوید در سال های اخیر چاپ داستان و مقاله در نشریات مختلف کشور تنها به واسطه دوستی و بودن در حلقه مسئولان مجلات ممکن است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰ سایت های دیگر : آمد خبر

خبرگزاری مهر _ گروه فرهنگ: رامین جهان پور داستان نویس و روزنامه نگار در یادداشت کوتاهی که آن را درد دل و گلایه می خواند و برای انتشار به مهر داده، به فضای انحصاری برخی مطبوعات و ناشران کشور پرداخته است.

این داستان نویس معتقد است در حالی که در سال های دهه های 60 و 70، می شد داستان و مقاله ها را در مجلات مختلف به چاپ رساند، این روزها چاپ نوشته های یک فرد منوط به دوستی، پارتی بازی و بودن در حلقه دوستان دست اندرکاران یک مجله است.

مشروح متن این یادداشت در ادامه می آید:

خوب یادم است در دهه های شصت و هفتاد خورشیدی ؛ آن زمان که نویسنده ای نوجوان بودم و تازه قلم به دست گرفته بودم، برای مطبوعات داستان می نوشتم و از طرق پست برای نشریات تهران می فرستادم. داستان هایم در نشریات آن زمان چاپ می شد. بدون این که اصلا کارشناس یا سردبیر یا مسئول صفحه فلان مجله یا روزنامه، مرا دیده باشد یا بشناسد. در آن دوره مثل من در سراسر ایران زیادبودند؛ کسانی که عاشق ادبیات و نوشتن بودند.

من هنوز نویسنده ای را که سال 1368 قلمم را باور کرد و اولین داستانم را چاپ کرد، از نزدیک ندیده ام. در دهه های قبل، معیار انتخاب اثر برای چاپ در نشریات، خوب نوشته شدن آن مطلب بود نه پسرخاله بودن و دوست و رفیق بودن. فلان سردبیر و فلان مسئول صفحه در فلان مجله بدون اینکه شماره کد ملی ات را می دانست اگر نوشته ات خوب بود، چاپ می کرد و دستمزدت را هم می داد... مثل حالا نبود که این همه پارتی بازی و باندبازی وانحصار در نشریات اتفاق افتاده باشد. امروز فلان سردبیر یا دبیر تحریریه اگر جز دارودسته اش و رفقایش نباشی، اثرت را چاپ نخواهد کرد. البته اگر نشریه خصوصی باشد، اشکالی ندارد. اما بحث نشریات دولتی واقعا فرق می کند.

نشریات دولتی متعلق به بودجه دولت و به نوعی بیت المال هستند و باید در خدمت عموم باشند. نباید اشخاصی پیدا شوند که به اسم دبیر صفحه یا سردبیر؛ نشریه را به انحصار خودشان در بیاورند و گروه بازی راه بیاندازند. واقعا چه بلائی سر فرهنگ این مملکت آمده؟ آیا نسل ها تغییر کرده اند؟ این تغییر نسل به چه قیمتی ایجاد شده است؟ به قیمت نادیده گرفتن استعدادها وپارتی بازی و نوچه پروری در فعالیت های فرهنگی؟

در حال حاضر اکثر نشریات کودک و نوجوان و بزرگسال ما گرفتار انحصارطلبی شدهاند و دارودسته و گروه بازی راه انداخته اند و از کسی جز رفقای خودشان مطلب برای چاپ نمی گیرند. مدتی پیش یک خانم مترجم که روانشناس هم هستند، به من زنگ زده بودند تا برای چاپ کتاب راهنمایی شان کنم. ایشان می گفت چه بلائی سر ناشران آمده؟ چندکتاب ترجمه برای بچه ها دارم و می خواهم منتشرشان کنم. اما متاسفانه به انتشاراتی های کودک ونوجوان چه دولتی و چه خصوصی که سر می زنم، می گویند ما گروه خودمان را داریم و از نویسنده ها و مترجمان متفرقه، کتاب چاپ نمی کنیم. آنها حتی به خودشان زحمت نمی دهند اثر را بگیرند و مورد کارشناسی قرار دهند!

کد خبر 4903068

صادق وفایی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
آخرین وضعیت کاغذ وارداتی حوزه نشر و مطبوعات در قالب سه جدول، امروز از سوی دبیرخانه کارگروه ساماندهی کاغذ منتشر شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰ سایت های دیگر : میزان خبرگزاری جمهوری اسلامی خبرگزاری کار ایران

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، این جدول ها با عنوان های گزارش مدیریتی واردات کاغذ (بخش فرهنگ) در سال 98 ، وضعیت متقاضیان تایید شده واردات کاغذ با ارز دولتی در سال 98 و وضعیت متقاضیان تایید شده واردات کاغذ در سال 97 منتشر شده است .

جدول های عنوان شده از لینک های زیر قابل دسترسی است :

گزارش مدیریتی واردات کاغذ (بخش فرهنگ) در سال 98- تاریخ گزارش 99/1/30

جدول وضعیت متقاضیان تایید شده واردات کاغذ با ارز دولتی در سال 98- تاریخ گزارش 99/1/30

جدول وضعیت متقاضیان تایید شده واردات کاغذ در سال 97- تاریخ گزارش 99/1/30

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
به گفته یکی از ناشران، کاش بدانیم که با موافقت کردن با طرح مجازی نمایشگاه، خودمان را از برگزاری نمایشگاه فیزیکی محروم می کنیم و از دوش ارشاد هم با این نمایشگاه نصفه ونیمه باری برداشته می شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰

به گزارش فرهیختگان آنلاین ، در دنیایی که کرونا وجود نداشت، الان نمایشگاه کتاب درحال برگزاری بود، ناشران درحال فروش کتاب هایشان و مردم میهمانان این نمایشگاه بودند و کتاب می خریدند. دغدغه مان این بود که اگر باران بیاید، چه خسارتی به ناشران وارد می شود، اگر مثل سال گذشته هوا سرد شود، چه کاری انجام بدهیم؟ دغدغه هایی که همیشه در برگزاری نمایشگاه داشتیم و کرونا با آمدنش ما را به سمت وسوی دیگری برد. هفته گذشته بود که نیکنام حسین پور به قول خودش ایده برگزاری نمایشگاه را به صورت مجازی مطرح کرد، اید ه ای که در همان ساعت های اولیه، مخالفان آن بیشتر از موافقانش بود.

محمدجواد مرادی نیا، مدیرکل دفتر توسعه کتاب و کتابخوانی ارشاد یکی از مخالفان برگزاری مجازی نمایشگاه است و می گوید: در روز هایی که کرونا در کشور شایع شده، شاهد هستیم که برخی ناشران به علت اینکه امکان تردد مردم و بازگشایی فروشگاه ها وجود ندارد، خدمات خود را در فضای مجازی به مردم ارائه می دهند. این مساله به خودی خود مفید است، اما برگزاری مجازی نمایشگاه کتاب قابل اجرا نیست و آنچه این رویداد فرهنگی را متمایز کرده، حضور پرشور مردم و علاقه مندان به این حوزه و برگزاری فیزیکی آن است و نمایشگاه مجازی نمی تواند جایگزین این رویداد بزرگ فرهنگی شود. این نشان می دهد که در ارشاد هم این طرح مخالفانی دارد و همکاران نیکنام حسین پور خیلی موافق نیستند که این اتفاق بیفتد. از طرف دیگر، ناشران هم در گروه های مخالف به بحث و تبادل نظر درباره این موضوع پرداختند و به گفته یکی از ناشران، کاش بدانیم که با موافقت کردن با طرح مجازی نمایشگاه، خودمان را از برگزاری نمایشگاه فیزیکی محروم می کنیم و از دوش ارشاد هم با این نمایشگاه نصفه ونیمه باری برداشته می شود. در صفحه امروز سراغ کسی که این ایده را مطرح کرد و دو ناشر داخلی و خارجی رفتیم تا برایمان از نمایشگاه مجازی کتاب بگویند.

مدیرعامل خانه کتاب مطرح کرد

درخواست از ارشاد برای برگزاری نمایشگاه مجازی کتاب

نیکنام حسین پور، مدیرعامل خانه کتاب درباره طرح برگزاری مجازی نمایشگاه کتاب تهران به فرهیختگان گفت: این در حد یک طرح و ایده بود. البته یک بار تجربه آن را با یکی از شرکت هایی که با ارشاد کار می کنند، داشتیم. طرحی که مدنظر داشتم این بود که فضای مصلی را به صورت شماتیک طراحی کنیم تا هر ناشری در همان فضا، غرفه داشته باشد، مثل همان ثبت نام نمایشگاه و نام کاربری به آنها می دادیم و می توانستند کتاب هایشان را کم و زیاد کنند. از این طریق ناشران می توانستند به صورت مجازی غرفه داشته باشند و همان فضای مصلی در مجازی پیاده شود.

حسین پور درمورد ارسال کتاب برای مشتریان گفت: براساس این ایده با شرکت پست هم هماهنگی هایی صورت می گیرد تا کتاب ها پست شوند. حتی گلایه ناشران از کمبود جا برای غرفه هایشان، اینجا دیگر وجود ندارد. خارج از بحث کرونا، این طرح می تواند به ناشران کمک کند. چون همه شهروندان ممکن است امکان حضور فیزیکی در نمایشگاه نداشته باشند، اما این مدل برگزاری کمک کننده است؛ هم با تازه های نشر آشنا می شوند هم امکان خرید دارند.

در ادامه به موضوعی که ناشران مطرح کردند، پرداختم که همه الان خودشان فروش آنلاین دارند، پس چرا باید این نمایشگاه مجازی را داشته باشیم، حسین پور گفت: مطلوب این است که برگزاری نمایشگاه به صورت فیزیکی باشد، حضور خود نویسنده ها و گفت وگو هایی که صورت می گیرد، مطمئنا خیلی کمک کننده است. اما شرایط فعلی جامعه این امکان را به ما نمی دهد، برای همین به سمت برگزاری نمایشگاه به صورت مجازی رفتیم. اتفاقا کرونا امکان جدیدی را به اصحاب فرهنگ و هنر داد تا برنامه ها را به صورت مجازی برگزار کنند. نوع سبک زندگی مردم متفاوت شده، قطعا مطلوب ما این است که نمایشگاه به صورت فیزیکی برگزار شود.

می پرسم این ایده را به معاون فرهنگی و وزیر ارشاد هم داده اید، که می گوید: من با توجه به تجربه ای که داشتم و باسابقه ترین فرد در زمینه برگزاری نمایشگاه کتاب بودم، از نمایشگاه هفتم تاکنون حضور داشته و همه مسائل را دیده ام، با شرکت موردنظر صحبت کردیم و درخواست مکتوب هم برای جوادی، معاون فرهنگی ارشاد فرستادیم که می شود روی این موضوع تامل کرد. بعد از موافقت معاونت با شرکت های مختلف صحبت می کنیم تا زیرساخت های آن فراهم شود. 15 روز پیش نامه را فرستادیم، اما هنوز جوابی نگرفته ایم. اگر جواب بدهند، قطعا می شود درموردش صحبت کرد.

حسین پور درمورد برگزاری فیزیکی نمایشگاه کتاب گفت: هنوز تصمیمی گرفته نشده است. در فصل بهار که قطعا برگزار نمی شود، در تابستان هم احتمال برگزاری آن کم است و فقط پاییز و همان هفته کتاب می ماند.

مدیر انتشارات اسم:

هزینه های میلیاردی برگزاری نمایشگاه کتاب را به صنف نشر بدهید

سعید مکرمی، مدیر انتشارات اسم که یکی از نشر های خوب این سال ها بوده است، درباره برگزاری نمایشگاه به صورت مجازی نظرات خوبی را با فرهیختگان مطرح کرد. حرف هایی که مهم است و مطمئنا مسئولان باید به آن توجه کنند.

مکرمی می گوید: در رابطه با خبری که برای برگزار کردن نمایشگاه به صورت مجازی پخش شده، چند نکته قابل تامل است. نکته اول خود برگزار کننده نمایشگاه مجازی است و مشخص نیست کدام قسمت وزارت ارشاد متولی برگزاری این نمایشگاه است؟ در برگزاری نمایشگاه کتاب، یکی از موسسات ارشاد که موسسه نمایشگاه های فرهنگی است، متولی برگزاری نمایشگاه می شود ولی الان موسسه دیگری از ارشاد یعنی خانه کتاب، این موضوع را مطرح کرده است. پس نحوه مدیریت ا ولین مساله است.

مورد بعدی این است که ما در نمایشگاه کتاب تهران چند موضوع را با هم داشتیم. مردم با حضورشان کتاب های تازه را می دیدند و غرفه به غرفه می چرخیدند و دیگر اینکه نمایشگاه به مثابه یک رویداد ملی بود، هم مردم و هم نویسندگان و نخبگان در آن حاضر می شدند. نویسنده در غرفه ناشرش می نشست و کتاب هایش را امضا می کرد و نمایشگاه، فروشگاهی بود که مردم خریدهایشان را انجام می دادند.

وی با طرح پرسشی درمورد کارکرد برگزاری نمایشگاه مجازی گفت: وقتی ما می گوییم نمایشگاه را می خواهیم به صورت مجازی برگزار کنیم با چه چیزی مواجه هستیم؟ آیا با بعد نمایشگاهی آن مواجهیم یا با بعد رویدادگونه اش یا بعد فروشگاهی آن؟ در این سال ها چالش های متعددی برای نمایشگاه مطرح شده که نمایشگاه کتاب یک فروشگاه است یا نمایشگاه؟ بحث های مختلفی داشت و موافقان و مخالفان درمورد این موضوع صحبت کردند. الان نمی خواهم این بحث را باز کنم، اما نمایشگاه کتاب به خاطر ذوابعاد بودنش، همیشه بعد فروشگاهی اش را تعدیل می کرد. فرصت هایی فراهم می شد که می توانستیم بگوییم که دیگر نمایشگاه فقط فروشگاه نیست ولی وقتی درمورد فروشگاه مجازی کتاب صحبت می کنیم، اگر بنا بر این باشد که صرفا یک اطلاع رسانی درمورد کتاب های تازه چاپ شده داشته باشیم، با چهار عکس و یک سایت؛ این اتفاق نمی افتد.

مدیر انتشارات اسم اضافه کرد: اگر می خواهیم یک شبکه اجتماعی داشته باشیم تا فقط یک رویداد برگزار کنیم، در شبکه های اجتماعی همین الان این اتفاق درحال افتادن است، خود اینستاگرام در این یک ماه زیاد رویداد لایو برگزار کرده حتی در ژانر های مختلف کتاب، سینما و... . اگر می گویند می خواهیم یک فروشگاه برگزار کنیم، آن وقت من به عنوان یک ناشر می گویم ما تعداد زیادی محل فروش کتاب داریم. فروشگاه های کتاب در شهرستان ها از هفته گذشته و در تهران از امروز می توانند فعالیت خود را شروع کنند. پس کتابفروشی ها را برای فر وش کتاب داریم. سایت های مجازی و آنلاین فروش کتاب هم داریم. بسیاری از ناشران خودشان هم سایت فروش دارند. پس وقتی حرف از فروشگاه مجازی می زنیم برداشت من این است که وزارت ارشاد یا خانه کتاب فرصتی برای تصدی گری پیدا کرده است. یعنی می خواهد خود را در تصدی گری عرضه کتاب دخالت دهد تا از فرصت هایی که قانون در اختیارش گذاشته است، برای رقابت با بخش خصوصی در حوزه کتاب سوءاستفاده کند.

وی با اشاره به مبهم بودن تصمیمات مدیران فرهنگی گفت: من وقتی این حرف ها را می شنوم بدون اینکه روند درستی برای برگزاری آن وجود داشته باشد، بیشتر می ترسم و نگران می شوم و دلم می خواهد کرونا همین جور ادامه داشته باشد تا این دوستان هیچ کاری نکنند، خود بازار کتاب با همه تلاطم هایش، اگر متغیری نیاید، خود را به تعادل می رساند. همین پخش کنندگان و عرضه کنندگان کتاب، توانستند خود را رشد بدهند، چند سایت خوب اینترنتی داریم، از همین ابتدای کرونا، کتابفروشی ها، فروش آنلاین خود را شروع کرده اند. برای همین وقتی بدون فکر، حرف از برگزاری نمایشگاه مجازی می شود، تن و بدن من می لرزد.

سعید مکرمی در ادامه گفت: مورد دیگر سوءاستفاده قانونی است، همه ناشران قانونا بعد از گرفتن مجوز و چاپ کتاب، باید اعلام وصول کنند، باید تعدادی از نسخ چاپ شده را به وزارت ارشاد تحویل دهند. حداقل سه نسخه که وزارتخانه یکی از نسخه های کتاب را برای ثبت در سامانه این موسسه به خانه کتاب می دهد، یعنی خانه کتاب، رایگان یک دیتابانکی از کتاب های جدید دارد. خب، اگر از این جایگاهش بخواهد برای بستر فر وش اینترنتی استفاده کند، کار درستی نیست و همه کسانی که در بخش خصوصی این همه برای کار و فروش اینترنتی زحمت کشیده اند، باید چه کنند؟

وی درمورد معوقات ارشاد در طرح های فصلی کتاب، گفت: ارشاد چندین دوره طرح های فصلی برگزار کرد و در سال گذشته با چالش های جدی برای برگزاری این طرح ها مواجه شد. طرح پاییزه و زمستانه 98 رسما تحت الشعاع قرار گرفت. یکی از دلایلش این بود که بسیاری از کتابفروشان وجه طرح بهاره 98 را خیلی دیر دریافت کردند یا حتی برخی دریافتی هم نداشتند. همین مساله باعث شد خودشان از حضور در این طرح ها انصراف بدهند. وقتی این موضوع نمایشگاه مجازی مطرح می شود، فکر می کنم ارشاد یا می خواهد پولی از جیب نداشته ناشران و کتابفروشان بردارد، یا اینکه بار خود را بر دوش کتابفروشان بگذارد و به نام خود اعلام کند.

وی درمورد شرایط وخیم این روز های بازار نشر و کتاب گفت: ما در دور ه ای هستیم که صنف کتاب هیچ حامی و پشتیبان درست و درمانی ندارد، در دور ه ای هستیم که حتی فروشندگان کلاه بافتنی ، به عنوان کسب وکار آسیب دیده، به بانک ها اعلام می شوند، اما از صنف کتاب، هیچ اسمی برده نمی شود، نه در تلویزیون و نه در جای دیگر، نامی از آنها برده نمی شود. همین کتابفروشی هایی که به سختی درحال فعالیتند و با کوچک ترین التهاب، از سبد خانوار حذف می شوند. بالاخره کسی که کار دولتی دارد، در این ماه ها حقوقش را گرفته است و خرید کرده ولی در جایی مثل حوزه کتاب، امور به سختی می گذرد. هیچ مقام مسئولی از این حوزه صحبت نمی کند، هر جا را که بررسی می کنیم، می بینیم حرفی از این صنف نیست. اگر وزارت ارشاد چیزی در چنته دارد، از حقوق نشر در دولت دفاع کند. دولت به همه اصناف تسهیلات می دهد جز صنف کتاب. من به شخصه به بانک رفتم و گفتم ما در این دو ماه خیلی آسیب دیده ایم، می شود وام بگیریم؟ در جواب می گویند صنف تان جزء این مشاغل آسیب دیده نیست و به شما وامی تعلق نمی گیرد.

سعید مکرمی اضافه کرد: همه اینها نشان می دهد، برگزاری مجازی کتاب یک شو است، یک شو در این اوضاع بلاتکلیف وزارت ارشاد که هنوز رئیس موسسه نمایشگاه های آن مشخص نیست. ادغام سه موسسه ارشاد همچنان بلاتکلیف است. امیدوارم دوستان حال صنف کتاب و نشر را با این حرف ها خراب تر از این نکنند.

مدیر انتشارات اسم درمورد برگزاری نمایشگاه بعد از بحران کرونا و در آبان ماه امسال گفت: درمورد برگزار شدن نمایشگاه کتاب، بعد از کرونا باید به عنوان کسی که هم ناشرم و هم کتابفروشی دارم، بگویم برگزاری نمایشگاه کتاب برای صنعت نشر ما بسیار مهم است، اما وقتی از اردیبهشت خارجش کنیم و ببریم در آبان ماه که این روز ها این تاریخ را زیاد می شنویم، یک اتفاق خطرناک دیگری می افتد که اگر درست بررسی درست نشود، قوز بالای قوز دیگری رخ می دهد. همیشه 6ماهه دوم سال نه تنها برای کتاب بلکه برای همه اصناف پررونق است. در 6ماهه دوم کتابفروشی ها اوضاع بهتری دارند، به نسبت پخش کنندگان کتاب اوضاع خوبی دارند. وقتی نمایشگاه کتاب در اردیبهشت برگزار می شود نرخ تولید کتاب در ماه های بعدی نمایشگاه به شدت پایین می آید. پس عملیات تولید به 6ماهه دوم می افتد. اما اگر نمایشگاه کتاب در آبان برگزار شود، آن رکود چندماهه تا اسفند ادامه پیدا می کند؛ چون مشتریان کتاب، سبد خریدشان را در نمایشگاه انجام داده اند و دیگر خریدی ندارند. در 6ماهه اول امسال که نشر آسیب دیده است، با برگزاری نمایشگاه در آبان دوباره ضرر دیگری به نشر وارد می کنیم.

مکرمی در پایان گفت: همان طور که المپیک و نمایشگاه بلونیا، یک سال عقب افتاد، ما هم می توانیم این کار را انجام بدهیم، ارشاد آن هزینه میلیاردی را که هر سال برای برگزاری نمایشگاه کتاب انجام می داد، برای کمک به صنف کتاب و نشر به کار گیرد و به کتابفروشان تسهیلات بدهد.

مدیرعامل انجمن فرهنگی ناشران بین الملل مطرح کرد

سختی های عرضه کتاب خارجی در نمایشگاه مجازی

احد رضایی، مدیرعامل انجمن فرهنگی ناشران بین الملل است. با توجه به شیوع فراگیر ویروس کرونا در همه دنیا، مشکلات ناشران فعال در حوزه بین الملل بیشتر شده است. به سراغ او رفتیم تا نظرش را درمورد نمایشگاه مجازی کتاب بگوید.

او در این مورد گفت: اولا دوستانی که می گویند نمایشگاه باید به صورت مجازی باشد، باید تامل بیشتری درباره اجرای آن داشته باشند. این دوستان می گویند، نمایشگاه های دنیا برگزاری اش منتفی شده است و امکان مجازی برگزار شدنش وجود دارد، پس ما هم مجازی برگزار کنیم، من عرضم این است که درمورد بلونیا فقط نمایشگاه و بیشتر در آن بحث فروش رایت و بازدید کتاب ها و... مطرح است. رئیس نمایشگاه بلونیا هم در صحبت هایش گفته است که نمایشگاه مجازی، نمی تواند جای خالی این نمایشگاه به صورت فیزیکی را پر کند ولی در شرایط کرونا انگیزه ای است برای ناشران تا با این امکانات محصولات شان را عرضه کنند. قرار شده صفحه های مجازی را در اختیار شرکت کنندگان قرار دهند تا بتوانند مذاکره و محصول خود را معرفی کنند، یعنی چیزی به شکل فیزیکی عرضه یا رد و بدل نمی شود.

رضایی ادامه داد: حالا برگردیم به نمایشگاه خودمان. نمایشگاه ما حالت فروشگاه دارد، فروشگاه بزرگی که در کنارش کارهای دیگر فرهنگی هم انجام می شود. ما اگر بخواهیم مجازی کتاب هایمان را بفروشیم، لازمه اش این است که ناشران شرکت کننده بیایند اطلاعات دقیق کتاب هایشان را در صفحه مجازی که قرار است ایجاد شود، بدهند، به گونه ای که مخاطب بتواند انتخاب دقیق کتاب را داشته باشد. واقعا تعارف نداریم شاید خیلی از ناشران ما این امکان را نداشته باشند که بتوانند این کار را انجام بدهند یا اینکه اطلاعاتی از کتاب هایشان برای بارگذاری نداشته باشند. همان طور که در نمایشگاه کتاب هم دیده ایم خیلی از ناشران اطلاعات دقیقی از کتاب هایشان ارائه نمی کنند. کاتالوگ درستی ندارند. حالا چه توقعی داریم که بیایند و این کار را در این فرصت کم انجام بدهند؟

وی با اشاره به نبود زیرساخت های لازم برای فعالیت مجازی در حوزه نشر و عرضه کتاب گفت: شاید بیش از 70 درصد ناشرانی که در نمایشگاه کتاب شرکت می کنند، ناشران کوچک هستند که غرفه های کوچک دارند، بنابراین این گونه ناشران اگر قرار باشد نمایشگاه مجازی برگزار شود از غافله عقب می مانند و نمی توانند کاری انجام بدهند. ما با وجود همه پیشرفت هایی که داشتیم، وقتی مراجعه زیادی به برخی سایت ها می شود مشکل پیدا می کنند، به عنوان مثال سال های گذشته قبل از نمایشگاه کتاب که ناشران می خواهند در سایت ثبت نام کنند، هجوم زیادی برای مجوز یا ثبت کتاب در خانه کتاب انجام می شد و بارها دیدیم که متاسفانه در این ایام مشکلات به وجود آمده، باعث دلخوری ناشران شده است. یا همین اخیرا سیستم هماهنگی که بین فیپا و مجوز قبل از چاپ ایجاد شد، در همین کانال ها و شبکه های ناشران می خواندیم که ناهماهنگ است. وقتی چنین کارهایی که سال هاست درحال انجام است اما با یک هجوم، فشار به شبکه وارد می شود امکان کار وجود ندارد. خب نمایشگاه هم اگر قرار باشد مجازی باشد، بعید نیست دچار چنین اتفاقاتی بشود.

رضایی اضافه کرد: ما واقعا باید اول ساختار نمایشگاه به صورت مجازی را تعریف کنیم که چه کاری می خواهیم انجام بدهیم مثلا آیا کتاب ها موضوع بندی باشد؟ براساس ناشر می خواهد تقسیم بندی شود یا الفبایی باشد؟ آیا برای ناشر است یا کتابفروشان؟ بارگذاری چطور می خواهد باشد؟ و سوالات دیگر، سپس کار مجازی با کمک ناشران را شروع کنیم. در حوزه بین الملل که بنده فعالیت می کنم بعضی ناشران خارجی هم در بارگذاری کتاب هایشان در سایت نمایشگاه مشکل دارند؟ به خصوص ناشران عرب، به سختی می توانند کتاب هایشان را در سایت ما بارگذاری کنند تازه این مسائل برای نمایشگاهی است که سال هاست در حال برگزاری است. پس اول باید زیرساخت ها را فراهم کنیم و بعد به سمت برگزاری آنلاین و مجازی برویم. انجام این کار وقت زیادی می طلبد، آزمون و خطا هم ندارد.

مدیرعامل انجمن فرهنگی ناشران بین الملل درمورد بخش ناشران خارجی در نمایشگاه کتاب گفت: درمورد بخش ناشران خارجی، باید تاکید کنم به صورت مجازی در این مدت کوتاه قابل برگزاری نیست. آمادگی وجود ندارد، اگر قرار بر نمایشگاه مجازی باشد همان طور که گفتم باید خلاصه ای از کتاب را در سایت داشته باشیم. اگر این اطلاعات بارگذاری نشود، اساتید و دانشجویان نمی توانند کتاب را انتخاب کنند. مشتریان کتاب های خارجی همیشه قبل خرید کتاب، آن را تورقی می کنند و با خرید کتاب فارسی فرق دارد. بارها مشاهده شده که کتاب را خریده اند بعد از یک روز، کتاب را آورده اند و تاکید می کنند کتابی که می خواهیم نیست. به هرحال قیمت آنها بسیار متفاوت است. مضاف بر اینکه در بخش خارجی، شاهد هستیم وزارت ارشاد با کمک ما یارانه بخش خارجی را به صورت خیلی منطقی، سروسامان داده است. سال ها کتاب ها تفکیک شد و ارشاد به کتاب های جدیدتر، یارانه داد، برای اینکه مطمئن شود این یارانه حتما به مصرف کننده می رسد کتاب ها مهر زده شد و اینها راه هایی است که برای مصرف درست یارانه انجام شد. قرار بود امسال هم اگر نمایشگاه برگزار شود همین اتفاق بیفتد و لذا اگر به صورت مجازی باشد، این کار در بخش خارجی بسیار سخت یا غیرممکن می شود. اگر قرار است به صورت مجازی باشد، اول پیشنهاد دهندگان توضیحات شان را بدهند که می خواهند چه کاری انجام بدهند، از صنوف نظرخواهی کنند، سپس به سمت اجرا بروند.

وی اضافه کرد: نکته مهم دیگر اینکه این کار با فروش های فصلی خانه کتاب خیلی متفاوت است. نمایشگاه کتاب خاصیتش این است که مخاطب انرژی می گیرد که حتما از این نمایشگاه بازدید کند. انگیزه ای به او داده می شود که برود و کتاب را ورق بزند، لمس کند و بخرد. جایی است که خانوادها می آیند و به دنبال تهیه محصولات فرهنگی خودشان هستند. خب امکانات مجازی اینطور نیست، ورق زدن کتاب خودش حس خوبی به مخاطب برای خرید کتاب می دهد که در مجازی این اتفاق نمی افتد. مجازی اسمش مجازی است، در همین چند روز گذشته با وجود تبلیغات خرید اینترنتی اما خیلی ها از این موضوع ناراضی بودند. یا آموزش از راه دور دانش آموزان که خیلی ها مشکل دارند، همچنین کتاب بخصوص اورجینال آن چون قیمتش بالاست باید برای پستش نیز امکانات زیادی فراهم باشد.

مدیرعامل انجمن فرهنگی ناشران بین الملل تاکید کرد: این طور نیست که راحت بگوییم می توانیم برگزار کنیم. بخصوص بخش خارجی به صورت مجازی امکان برگزاری در این زمان و با عجله ندارد. اول باید زیرساخت ها فراهم شود، قطعی اینترنت نداشته باشیم، امکان یارانه برای فروشندگان و خریداران فراهم شود. اطلاعات کامل کتاب ها در سایت وجود داشته باشد تا مخاطب بتواند اطلاعات دقیقی از کتاب داشته باشد و ده ها مورد دیگر.

وی درمورد برگزاری نمایشگاه کتاب در آبان ماه گفت: چون امکان فروش مجدد هم ندارد. با توجه به این موارد که خلاصه ای از مشکلات عرض شد من درخواستم این است که نمایشگاه به صورت فیزیکی ان شاءالله بعد از رفع کرونا حتما در مهر یا آبان برگزار شود، حتی اگر لازم است فقط بخش خارجی را در آن زمان برگزار کنیم با همان تمهیداتی که برای یارانه کتاب وجود دارد. این بزرگ ترین کمک به ناشران است و نیز به مراکز علمی که بتوانند منابع موردنظر را تهیه کنند. درخواست مان از شورای سیاستگذاری در آینده نزدیک این است که نمایشگاه را در زمانی مناسب بعد از اجازه ستاد مرکزی کرونا برگزار کنند.

* نویسنده: عاطفه جعفری، روزنامه نگار

لینک خبر :‌ فرهیختگان
در حالی که بسیاری از سازمان های بزرگ نمایشگاهی در دنیا برخوردی فعالانه با بحران کرونا دارند در ایران اما خبرها و مشاهدات نشان از برخوردی منفعلانه با این رویداد دارد.

به گزارش خبرنگار مهر ، وضعیت مبهم شیوع کرونا ویروس در جهان بسیاری از رویدادهای مهم و جهانی نشر را تحت الشعاع خود قرار داده است. تعطیلی نمایشگاه کتاب پاریس و نیز برگزاری مجازی نمایشگاه کتاب بولونیا که یکی از مهمترین رویدادهای جهانی نشر به شمار می روند نخستین ترکش هایی بودند که صنعت جهانی نشر از این رویداد دریافت کرد و در ادامه تعلیق شدن نمایشگاه کتاب تهران و نیز تصمیم برخی از کشورهای حوزه خلیج فارس برای پلتفرم های مجازی تازه برای رویدادهای نمایشگاهی خود نشان داد که صنعت نمایشگاهی و نیز ارتباطات تجاری میان بنگاه های بزرگ نشر در جهان در حال حرکت به سمت و سوی تازه ای است.

نشریه پابلیشرز ویکلی در همین زمینه گزارش داد که سازمان ها و آژانس های ادبی در انگلستان و امارات عربی متحده با توجه به شیوع این بیماری به فکر برگزاری رویدادهای فستیوال گونه کتاب در قالب فضای مجازی افتاده اند.

در انگلستان جمعی از نویسندگان در اقدامی خودجوش اقدام به راه اندازی رویدادی با عنوان BookBound 2020 کرده اند، که یک جشنواره ادبیات آنلاین است که از 27 آوریل تا 3 مه سال جاری میلادی برگزار می شود.

در امارات عربی متحده نیز سازمان برگزار کننده نمایشگاه کتاب شارجه اقدام به برگزاری رویدادی با عنوان جشنواره مجازی خواندن کرده است که از 27 ماه می تا پنجم ماه ژوئن برگزار می شود.

در همین راستا نمایشگاه بین المللی کتاب فرانکفورت نیز که هنوز درباره چند و چون برگزاری خود در سال جاری میلادی اظهارنظر رسمی منتشر نکرده و تنها به نقل از رئیس خود اعلام کرده که در حال بررسی شرایط و تصمیم گیری در آینده است؛ در تازه ترین اعلام مجازی خود بیان داشت که زمان دریافت طرح های و پیشنهادهای مخاطبان و ناشران برای جشنواره سالانه bookfest را تا نیمه خرداد ماه سال جاری تمدید کرده است.

این رویداد که در دو سال اخیر در این نمایشگاه در دست برگزاری است تازه ترین ابداع این نمایشگاه به منظور ارتباط نزدیک میان ناشران و نویسندگان و کتاب خوانان در دنیاست و در آن ایده هایی که قابلیت عرضه جهانی داشته باشند مورد توجه و حمایت قرار می گیرد. در این رویداد در قالب سخنرانی، کارگاه، ایجاد نشست های گفتگوی تعاملی، کارگاه های آموزشی و نشست های شعر و داستان خوانی ادبیات از دل این نمایشگاه به تمامی شهر برده شده و سعی می شود تا میان مردم و آن پیوندهای تازه ای برقرار شود.

در ایران اما کماکان تمامی رویدادهای مرتبط با عرصه نشر طی دو ماه اخیر تعطیل بوده است. تمامی کتابفروشی های و مؤسسات نشر به دلیل جلوگیری از شیوع کرونا تعطیل بوده و نهادهای برگزار کننده دولتی نیز در بهترین حالت تنها موفق به برآورد خسارت ناشی از این تعطیلات و تلاش برای رفع آن در قالب دریافت حمایت های دولتی بوده اند.

کماکان درباره وضعیت قائم مقام نمایشگاه کتاب تهران که در آستانه سال نو به سمت دیگری گماشته شده و از مسئولیت قبلی جابجا شد و نیز طرح ها و برنامه های مختلف ادبی که بتواند بخشی از بار فرهنگی و اقتصادی نمایشگاه کتاب تهران را بر دوش بکشد، خبری نیست.

خسارت های وارده به ناشران ایران بنا بر اعلام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بیش از 976 میلیارد تومان است و چشم بسیاری از ناشران به تدبیر دولت برای رفع آن است. بسیاری از ناشران و موزعان ایرانی در این بازه موفق به تأمین برآوردهای مالی خود نشده و اسناد مالی آنها در حال برگشت خوردن است.

با وجود اینکه ناشران ایران به شکل های مختلف و ارائه تخفیف های متعدد در این ایام سعی در تداوم کسب اقتصادی خود از طریق فروش غیرحضوری کرده اند به دلیل رایج نبودن این امر درباره خرید کتاب برخی از کارشناسان و ناشران از اعلام ورشکستگی بخش بزرگی از بدنه نشر ایران در صورت تداوم این بحران خبر می دهند.

کد خبر 4902468

حمید نورشمسی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
مشاور اجرایی معاونت فرهنگ وزارت ارشاد گفت: در صورت صدور اجازه از اواخر نیمه اول سال و یا در نیمه دوم سال نمایشگاه کتاب را برگزار کنیم.

ایوب دهقانکار که در مصاحبه با برنامه "تقاطع فرهنگ" سخن می گفت، در خصوص وضعیت آتی نمایشگاه کتاب اظهار کرد: اگر این مهمان ناخوانده نبود امروز با یار مهربان مشغول وقت گذرانی بودیم.

وی با بیان این مطلب، ابراز امیدوار کرد نمایشگاه کتاب امسال برپا شود و افزود: در ماه نخست سال به سر می بریم و زمان زیادی تا پایان سال فرصت داریم و امیدواریم نمایشگاه کتاب را بصورت حضوری و فیزیکی شاهد باشیم.

دهقانکار به رادیو گفت وگو گفت: از طریق این رسانه عرض احترام و خدا قوت خدمت تیم پزشکی کشورمان داریم و ان شاالله خداوند به این عزیزان قوت دهد و خبرهای خوبی به ما بدهند.

وی تصرح کرد: در صورت صدور این اجازه یا از اواخر نیمه اول سال و یا در نیمه دوم سال نمایشگاه را برگزار کنیم.

دهقانکار ادامه داد: نمایشگاه کتاب تهران به قدری بزرگ است که ارزش صبر کردن برای برپایی را داشته باشد.

وی خاطرنشان کرد: برخی نهادها تعجیل کرده و خیلی زود زمان جایگزینی را برای نمایشگاه مطرح کردند و اتفاقا در آن روزها پیک کرونا را در پیش داشتیم.

دهقانکار گفت: وزارت ارشاد و خانه کتاب وظیفه دارند حالت های جایگزین را برای ناشران در نظر بگیرند و قطعا سیاست حمایتی وزارت ارشاد بر اینست که حتی الامکان در صورت عدم برپایی نمایشگاه، حالات جاگزین را در نظر بگیریم و برپایی مجازی یکی از پیشنهادات است.

این مقام مسئول در وزارت ارشاد تاکید کرد: اینکه یارانه چگونه بدست کتابفروشان و ناشران برسد در دست بررسی است.

دهقانکار معتقد است برپایی نمایشگاه کتاب لطف دیگری دارد و در عین حال از طرح های حمایتی دیگر وزارت ارشاد خبر داد و افزود: معتقدم فعلا باید صبر کنیم شاید موفق به برگزاری نمایشگاه کتاب تهران شویم.

وی در بخشی دیگر از مصاحبه با رادیو گفت وگو در خصوص پویش کتابخوانی در ایام قرنطینه اظهار کرد: در اواخر سال 98 دستگاه ها به فکر پر کردن اوقات خانه نشینی مردم بودند و در وزارت ارشاد نیز چیزی بهتر از کتاب نیافتیم؛ لذا با همکاری مرکز فناوری رسانه های دیجیتال و ناشران الکترونیک کشور دست به کار شدیم.

دهقانکار همراهی و همکاری ناشران الکترونیک را ستودنی خواند و تصریح کرد: امسال یکی از بهترین سال های پویش کتاب بود که کتاب های کودک و بزرگسال را با تخفیفات 80 و 70 درصدی به دست مخاطبان رساندیم.

لینک خبر :‌ رادیو گفت و گو
مدیر مسئول انتشارات مجد معتقد است: نمایشگاه بین المللی کتاب تهران نه تنها دارای نقش تکمیلی در صنعت نشر داخلی نیست، بلکه مهم ترین بازار کتابی است که اختلال در برگزاری آن باعث تزلزل صنعت نشر می شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰ سایت های دیگر : خبرگزاری فارس خبرگزاری کتاب ایران خبر گزاری رسا

به گزارش خبر24 ، همزمان با اعلام عدم برگزاری نمایشگاه کتاب در فصل بهار و برخی خبرها از برگزاری نمایشگاه کتاب به شکل مجازی و چگونگی برگزاری آن سید عباس حسینی نیک مدیر مسئول انتشارات مجد یادداشتی را در اختیار خبرگزاری فارس قرار داده است که در ادامه می خوانید:

وابستگی اقتصاد نشر به عرضه مستقیم کتاب در نمایشگاه های بین المللی و استانی نشانگر ضعف و شکنندگی موجود در ساختار نشر کتاب است. چرخه تولید محتوا و انتشار کتاب و توزیع آن تا زمانی که بدون وابستگی نتواند جریان داشته باشد، نباید انتظار رونق اقتصادی در جامعه نشر داشته باشیم.

* چرخه نشر و نقش مخاطب

چرخه نشر کتاب شامل پدیدآوری، انتشارات، توزیع، کتابفروشی و مشتری است. نیروی محرّکه در این چرخه، اشتیاق پدیدآور و مشتری یا خواننده به مطالعه کتاب است و عوامل تسهیل کننده این فرایند باید قابلیت و توانایی لازم را داشته و بتوانند به واسطه رونق اقتصادی خود، به تولید بیشتر آثار علمی، ادبی و هنری و توسعه فرهنگی جامعه کمک نماید.

خودگردانی چرخه اقتصادی نشر اقتضا دارد تا وفور مشتری، کتابفروشی ها را پررونق، فروش زیاد کتاب، توزیع کنندگان را فعال و اینچنین ناشران، راضی از فعالیت و کسب و کار خود و در نهایت پدیدآوران امیدوار و باانگیزه برای خلق آثار جدید باشند.

* امروز اختلال در برگزاری نمایشگاه کتاب باعث لطمات شدید به اقتصاد نشر شده است

حال این چرخه در زمانی که معیوب باشد و دو طرف آن نتواند به واسطه عوامل سه گانه به یکدیگر برسند، موضوع نمایشگاه ها و عرضه مستقیم مطرح شده و اگرچه در ابتدا به عنوان راهکار موقتی مورد توجه قرار گرفته و لیکن به دلیل عدم اهتمام به ترمیم و بازسازی چرخه طبیعی، راهکار موقتی تداوم یافته به نحوی که امروز اختلال در برگزاری آن باعث ورود لطمات شدید به اقتصاد نشر شده است.

برای برگزاری نمایشگاه های فروش مستقیم کتاب، ناشران به دلیل افزایش نقدینگی، توزیع کنندگان و بعضاً کتابفروشان به دلیل شرکت در نمایشگاه با نام و تابلوی ناشر مجوزدار، مدیران و مسئولان برگزار کننده به دلیل انجام پروژه ای درخور دیده شدن و مناسب برای ارائه گزارش اداری و سازمانی، انگیزه لازم برای استقبال از این راهکار موقتی و اضطراری را دارا می باشند و لیکن موضوع مهمی که سال ها مورد غفلت قرار گرفته، بازسازی، ترمیم و احیای چرخه طبیعی نشر کتاب است.

* دولت به دلیل نداشتن استراتژی کارآمد نتوانسته ابزارهای حمایتی و کنترلی خود را در جهت خودگردانی چرخه نشر بکار گیرد

جامعه نشر به دلیل نداشتن سازمان و تشکیلات متمرکز و سراسری توان اندیشیدن و پیش بینی سازوکارهای لازم برای احیای این چرخه و ایجاد نشر حرفه ای نداشته و دولت نیز به دلیل نداشتن استراتژی صحیح و کارآمد نتوانسته ابزارهای حمایتی و کنترلی خود از قبیل تخصیص یارانه و بودجه های فرهنگی را هدفمند در جهت خودگردانی چرخه نشر بکار گیرد.

اینچنین است که اکنون بعد از برگزاری سی و دو نمایشگاه بین المللی کتاب و برپایی حدود چهارصد نمایشگاه استانی کتاب وضعیت بازار کتاب به نحوی است که اختلال در این نمایشگاهها موجب وارد شدن لطمات جبران ناپذیر به اقتصاد نشر شده است! این وابستگی نشان از ناکارآمدی سیاست های اجرا شده در حوزه نشر دارد و بازنگری در آن ها نیازمند مشارکت و هم اندیشی فعالان این حوزه و مدیران دست اندرکار است.

* نمایشگاه های بین المللی کتاب و نقش تکمیلی برای صنعت نشر

نمایشگاه های بین المللی کتاب دارای اهداف و کارکردهای متفاوتی هستند، اما همگی در یک چیز وجه مشترک دارند و آن نقش تکمیلی برای صنعت نشر است. حال این نقش تکمیلی ممکن است در حوزه حقوق نشر و رایت کتاب باشد مانند نمایشگاه کتاب فرانکفورت که به هیچ وجه فروش کتاب منتشر شده مطرح نیست و به عبارتی هدفی بسیار والا و ارزشمند را دنبال می کند و ممکن است نقش تکمیلی در حوزه فروش آثار جدید را ایفا کند که این هم به دلیل نمایش و رونمایی از آثار جدید ناشران حائز اهمیت است مانند نمایشگاه های کتاب لندن و پاریس. نقش تکمیلی نمایشگاه های کتاب از آن جهت مهم است که در هر حال وارد حوزه فروشگاهی نمی شوند.

* اختلال در برگزاری نمایشگاه کتاب باعث تزلزل صنعت نشر می شود

متأسفانه در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به این نقش تکمیلی توجه نشده و امروز شاهد فروشگاه بزرگ کتاب هستیم که نه تنها دارای نقش تکمیلی در صنعت نشر داخلی نیست، بلکه مهم ترین بازار کتابی است که اختلال در برگزاری آن باعث تزلزل صنعت نشر می شود.

انتظار این که جامعه نشر ما کشش برگزاری نمایشگاه کتاب از نوع فرانکفورت را داشته باشد، واقع بینانه نیست اما خارج شدن از استاندارد و عرف بین المللی نیز برای برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران دور از انتظار است.

نمایشگاه بین المللی کتاب تهران باید نقش تکمیلی خود در صنعت نشر داخل را بشناسد و بعد از 32 سال تکرار، به نوآوری و ابتکارات جذّاب برای رونق بخشی به اقتصاد نشر روی آورد.

لینک خبر :‌ خبر 24
بسته بندی با رعایت نکات بهداشتی، تخفیف 10 تا 20 درصدی و ارسال رایگان کتاب به تمام نقاط ایران، بخشی از خدمات نمایشگاه مجازیِ کتاب برای علاقه مندان کتاب است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰ سایت های دیگر : خبرگزاری دفاع مقدس خبرگزاری حوزه

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، از آنجا که شرایط پیش آمده مانع از برگزاری سی وسومین دوره نمایشگاه بین المللی کتاب تهران در موعد مقرر شد، مرکز اسناد انقلاب اسلامی با بهره گیری از ظرفیت فضای مجازی، پویش نمایشگاه مجازیِ کتاب و کتاب و کتابخوانی در خانه را راه اندازی کرد و این حرکت در همان ساعات اولیه با استقبال مشتاقان و دوستداران کتاب مواجه شد.

بسته بندی با رعایت نکات بهداشتی، تخفیف 10 تا 20 درصدی و ارسال رایگان کتاب به تمام نقاط ایران، بخشی از خدمات نمایشگاه مجازیِ کتاب برای علاقه مندان است.

مرکز اسناد انقلاب اسلامی با هدف ترویج فرهنگ کتاب خوانی و با شعار نمایشگاه کتاب را به خانه های شما می آوریم ، از دیگر ناشران نیز دعوت می کند تا با پیوستن به این پویش گام دیگری را در نشر فرهنگ کتاب و کتابخوانی بردارند.

تاکنون انتشارات انقلاب اسلامی (وابسته به دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه ای) با شعار همدمم کتاب ، نمایشگاه مجازی کتاب را راه اندازی کرده و محصولات خود را با 35 درصد تخفیف به مخاطبان عرضه می کند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
مدیرعامل خانه کتاب گفت: نمایشگاه کتاب به صورت مجازی می تواند به برگزاری هرچه بهتر آن در فضای واقعی کمک کند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰ سایت های دیگر : قدس آنلاین

نیکنام حسینی پور مدیر عامل خانه کتاب، در خصوص برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب به صورت مجازی، در گفت و گو با خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ،گفت: برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب به صورت مجازی ایده ای بود که به معاونت فرهنگی وزارت ارشاد پیشنهاد دادیم تا ببینیم آیا امکان برگزاری نمایشگاه به صورت مجازی وجود دارد یا نه؟ یادمان باشد که برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب در مقایسه با دیگر نمایشگاه های جهان کمی متفاوت است؛ زیرا جنبه فروشگاهی نمایشگاه کتاب بر جنبه های دیگر آن غلبه دارد.

وی افزود: بحث فروش برای ناشران بسیار مهم است؛ بخشی از اقتصاد نشر در طول سال در نمایشگاه کتاب رقم می خورد که با همین دغدغه و با توجه به زیرساخت بانک های اطلاعاتی خانه کتاب و لزوم ارتباط با نهادهای مختلف از جمله مخابرات، شرکت پست، شرکت های دانش بنیان و ... به معاونت فرهنگی پیشنهاد دادیم که در صورت امکان نمایشگاه کتاب به صورت مجازی برگزار شود.

حسینی پور با اشاره به اینکه دغدغه برگزاری نمایشگاه کتاب به صورت مجازی به سال های قبل باز می گردد، بیان کرد: من پیشنهاد می کنم که اگر این اتفاق رخ دهد تا شاید حرکت جدیدی در صنعت نشر و همین طور نمایشگاه کتاب در سال های آتی باشد. قطعاً همه استان ها و شهروندان سراسر کشور امکان حضور در تهران و نمایشگاه کتاب را ندارند؛ ولی می توان در کنار برگزاری فیزیکی نمایشگاه کتاب، با همان شکل، با همان قرارگیری غرفه ها و البته به صورت گسترده تر نمایشگاه را در فضای مجازی برگزار کرد.

او ادامه داد: مشکلی که همواره در نمایشگاه کتاب داریم، مشکل فضا و امکانات است؛ اما در فضای مجازی این مشکل وجود ندارد و شاید بتوان به تعداد ثبت نام کنندگان غرفه واگذار کرد. مردم هم برای خرید کتاب اقدام می کنند و البته می توان زیر ساخت استفاده از بن های دانشجویی و بن هایی که معاونت امور فرهنگی ارائه می دهد را برای مردم و ناشران هم قرار داد. البته این مسئله نیاز به هماهنگی و جلسات کارشناسانه دارد.

مدیرعامل خانه کتاب با اشاره به اینکه نمایشگاه کتاب در فضای فیزیکی با فضای مجازی متفاوت است، بیان کرد: در فضای فیزیکی به عنوان یک باشگاه و تفرجگاه فرهنگی به نمایشگاه کتاب نگاه می شود؛ حضور نویسندگان، اهالی قلم و جوانان و گفت و گو های رسمی و غیر رسمی در محیط واقعی نمایشگاه اتفاق می افتد که حتی منجر به تولید و اندیشه می شود. قطعا این موضوع قابل مقایسه با برگزاری نمایشگاه در فضای مجازی نیست، اما فضای مجازی می تواند مکمل فضای فیزیکی باشد. قطعا نمی توان تمام بخش هایی که در نمایشگاه کتاب رخ می دهد را در فضای مجازی جا داد، اما می توان بخش هایی از آن را در فضای مجازی برگزار کرد.

حسینی پور درباره برگزاری طرح بهارانه کتاب هم گفت: طرح بهارانه کتاب شبیه همان طرح های فصلی گذشته خواهد بود. البته امسال نگاه ما این است که از فضای مجازی استفاده کنیم. برخی از کتابفروشان زیرساخت های لازم را برای فروش کتاب در فضای مجازی دارند؛ این دسته از کتابفروشی ها در طرح بهارانه شرکت می کنند. هفته بعد اعلام می کنیم طرح بهارانه چه زمانی اجرا می شود. امیدواریم همزمان با ماه مبارک رمضان بتوانیم این طرح را اجرایی کنیم. تا سقف دو میلیارد تومان اعتبار برای این طرح در نظر گرفته شده است.

او در پایان درباره مشکلات کتابفروشی ها تصریح کرد: باید با تأمل بیشتر برای کتابفروشی ها فکر کرد؛ به نظرم باید بسته خاصی برای هریک از آنها درنظر گرفت. مشکلات کتابفروشی های شهرستان با کتابفروشان تهران تفاوت دارد. شرایط کرونایی باعث شده است شرایط کتابفروشی ها بدتر شود. ما دغدغه تعطیلی برخی کتابفروشی ها را داریم. قطعاً مشکلات کتابفروشی های کوچک با کتابفروشی های بسیار بزرگ و کتابفروشی هایی که در مراکز تجاری هستند، تفاوت دارد.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
عضو هیات مدیره اتحادیه ناشران و کتاب فروشان تهران گفت: اگر واحدی از پروتکل وزارت بهداشت تخطی کند و ستاد مقابله با کرونا واحد را تعطیل کند، حتی با نظر قوه قضائیه ادامه فعالیت آن میسر نیست.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸

سید رفیع احمدجواهری، در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، درباره ثبت نام کتاب فروشی ها در سامانه ثبت نام اصناف و صنایع برای اجرای گام دوم فاصله گذاری اجتماعی بیان کرد: همه مراکز فرهنگی که از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تایید شده اند باید در سامانه ثبت نام کنند و همه کتاب فروشی ها نیز جزو این فهرست قرار دارند.

وی افزود: همه فعالان حوزه صنعت نشر با مراجعه به این سامانه و انتخاب فعالیت شغلی مثل نشر و یا کتاب فروشی مشخص و ثبت نام امکان پذیر می شود.

احمدجواهری، درباره پروتکل بهداشتی برای کتاب فروشی ها ادامه داد: پروتکل بهداشتی کتاب فروشی ها همانند دیگر اصناف است؛ به عنوان مثال کارکنان کتاب فروشی باید ضمن رعایت فاصله اجتماعی از ماسک، دستکش و لوازم ضد عفونی کننده استفاده کنند.

این فعال حوزه نشر بیان کرد: بعد از پایان ثبت نام، سامانه کد تایید ثبت نام به کاربر ارائه می کند. فعالان حوزه نشر باید این کد را در محل فعالیت خود نصب کنند.

احمدجواهری، درباره نظارت اتحادیه بر جریان ثبت نام و رعایت اصول بهداشتی صنوف حوزه نشر گفت: امکان نظارت از سوی اتحادیه برای سرکشی به تک تک واحد های صنفی وجود ندارد.

وی درباره تعداد کتاب فروشی های تهران گفت: حدود 700 کتاب فروش در اتحادیه ناشران و کتاب فروشان تهران عضو هستند و در مجموع 1200 کتاب فروش در پایتخت فعالیت دارند.

احمدجواهری با توصیه به همه واحد های صنفی حوزه نشر به ویژه کتاب فروشان برای در مراحعه سریع تر به سامانه ثبت نام اصناف و صنایع برای اجرای گام دوم فاصله گذاری اجتماعی بیان کرد: اگر واحدی از پروتکل وزارت بهداشت تخطی کند و ستاد مقابله با کرونا واحد را تعطیل کند، حتی با نظر قوه قضائیه ادامه فعالیت آن میسر نیست. یادآور می شوم ستاد مقابله با کرونا مرجع رسیدگی به اجرای پروتکل فاصله گذاری اجتماعی است.

براساس اعلام مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت، اصناف تا ساعت 24 پنج شنبه(28 فروردین ماه) برای ثبت نام در سامانه ثبت نام اصناف و صنایع برای اجرای گام دوم فاصله گذاری اجتماعی فرصت دارند.

به نقل از ibna

لینک خبر :‌ چاپ و زندگی
مدیرعامل خانه کتاب از نامه نگاری های گسترده با معاونت فرهنگی در راستای انسداد بن کارت های اهالی قلم خبر داد و گفت: کارت ها از دی ماه مسدود شده و بارها برای گشایش آن مکاتبه داشته ایم.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷ سایت های دیگر : خبرگزاری کتاب ایران خبر 24

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، بن کارت های الکترونیک خرید کتاب اهالی قلم که قرار بود تا پایان سال 1399 اعتبار داشته باشد از دی ماه مسدود شده است!

بر اساس این گزارش، هر کدام از اهالی قلم که دارنده بن کارت های مذکور بوده اند، از انسداد بن کارت های خود گلایه مند بوده و عنوان می کنند از سال گذشته قادر به استفاده نبوده اند.

نکته قابل تامل اینکه از زمستان سال گذشته (بهمن 98) که بانک عامل نمایشگاه کتاب تهران از بانک شهر به بانک صادرات تغییر کرد این مشکلات چند برابر شده است؛ چرا که کارت های اهالی قلم در حال حاضر بی تکلیف هستند.

شاید یکی از دلایل عدم تسویه حساب معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با بانک شهر باشد، اما تاکنون پاسخی به این ابهام داده نشده است.

در این راستا با نیکنام حسینی پور مدیرعامل خانه کتاب گفت وگویی صورت گرفت تا دلیل این موضوع را جویا شویم. وی گفت: بن کارت ها ی اهالی قلم از دی ماه سال 98 مسدود شده است. در این زمینه، مکاتبات فراوانی با معاونت فرهنگی ارشاد داشتیم و مدام این مسئله را یادآور شدیم.

وی ابراز داشت: حتی برخی از این کارت ها به اهالی قلم در دیدارها اهدا می شد که بعد متوجه انسداد آنها شدیم و با وجود اینکه اعطای هدیه نقدی تخلف محسوب می شود، اما تصمیم گرفتیم به دلیل مسدود بودن بن کارت ها از کارت های هدیه استفاده کنیم.

مدیرعامل خانه کتاب تصریح کرد: مکاتبات فراوانی حتی با بانک صورت گرفت، ولی هنوز کارت ها باز نشده است، البته در حال حاضر بانک شهر بانک عامل نیست و باید مسئولان با هر دو بانک برای گشایش مذاکره کنند.

در ادامه خبرنگار فارس با مهدی اکرمی، مشاور اجرایی نمایشگاه های کتاب بانک شهر تماس گرفت. وی که در حال حاضر دیگر عهده دار این مسئولیت نیست، توضیح داد: باید بین دو بانک شهر و صادرات هماهنگی هایی صورت گیرد تا کد کارت های بانک شهر در اختیار بانک صادرات قرار گیرد و کارت ها فعال شوند.

در حال حاضر باید معاونت فرهنگی وزارت ارشاد و یا خانه کتاب نماینده ای را برای بررسی این مشکل انتخاب و با دو بانک شهر و صادرات مذاکره کند تا اهالی قلم بتوانند از کارت هایشان استفاده کنند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
یک ناشر گفت: قبل از برگزاری نمایشگاه کتاب تهران باید مشکلات صنعت نشر حل و به آن ها برای انتشار آثار جدید فرصت مقتضی داده شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷

جلال صابری نژاد مدیر مسئول انتشارات آریترین، در گفت و گو با خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ، در خصوص برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به صورت مجازی گفت: قبل از برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران باید مشکلات صنعت نشر حل شود. این فاصله زمانی که تا برگزاری نمایشگاه داریم، باعث شده بسیاری از ناشران فرصت حضور در این رویداد فرهنگی را نداشته باشند؛ به دلیل اینکه تیراژ کتاب هایشان کم بوده است. تأخیر در برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران می توانست کمکی باشد برای ناشرانی که نتوانستند در نمایشگاه کتاب ثبت نام کنند.

او افزود: برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به صورت مجازی می تواند اقدام مثبتی باشد؛ البته اگر زیرساخت برگزاری آن در کشور وجود داشته باشد. نزدیک به 60 درصد مردم ایران به اینترنت دسترسی دارند و این امکان برای تمام مردم کشور وجود ندارد که اینترنتی کتاب ها را ببینند و بخرند. مردم در برخی از استان های کشور هنوز به شیوه سنتی زندگی می کنند. باید نمایشگاه بین المللی کتاب امکانی برای همه باشد نه اینکه تنها دانشجویان و قشر متوسط جامعه که با اینترنت آشنایی دارند بتوانند از آن بهره ببرند.

مدیر مسئول انتشارات آریترین ادامه داد: قطع به یقین برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به صورت مجازی نواقصی خواهد داشت؛ باتوجه به اینکه اولین بار است به این صورت برگزار می شود. برگزاری زود هنگام نمایشگاه کتاب به صرف اینکه برگزار شده باشد، کمکی به نشر نمی کند. باید حداقل یک فرصت شش ماهه به صنعت نشر بدهند؛ چون الان صنعت نشر در رکود کامل به سر می برد. دو ماه است ناشران کتابی منتشر نکرده اند و اگر اثری هم منتشر شده باشد، مربوط به سال گذشته است.

صابری نژاد با اشاره به اینکه 15 اردیبهشت برای برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران زمان مناسبی نیست، اظهار کرد: در این تاریخ جامعه هنوز ملتهب و دچار استرس و تردید است و این باعث می شود مردم ذهن شفافی برای مطالعه کتاب نداشته باشند.

گفتنی است نیکنام حسینی پور از احتمال برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به صورت مجازی از 15 اردیبهشت ماه خبر داده اما هنوز این طرح نهایی نشده است.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
مدیرعامل خانه کتاب گفت: یکی از اهداف جشنواره انتخاب کتاب سال دفاع مقدس ایجاد مرجعیت برای مردم خارج از صحنه و میدان است. زمانی این مرجعیت ایجاد می شود که مردم به داوری ها اعتماد کنند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : آقای خبر خبرگزاری کتاب ایران

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس ، نیکنام حسینی پور مدیرعامل خانه کتاب است. در این موسسه فعالیت های متنوعی در دو حوزه اطلاع رسانی و جشنواره های فرهنگی انجام می شود. حسینی پور پیش از این عهده دار سمت مشاور توسعه منابع و امور انسانی معاونت امور فرهنگی و ارشاد اسلامی بود. در گفت وگویی که در ادامه می خوانید در خصوص اهمیت و جایگاه جشنواره انتخاب بهترین کتاب دفاع مقدس مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

ارزیابی شما از جشنواره انتخاب بهترین کتاب سال دفاع مقدس در مقایسه با سایر جشنواره ها چیست؟

در خصوص جشنواره انتخاب کتاب سال دفاع مقدس اولین نکته جایگاه والای دفاع مقدس در فرهنگ ملی و افتخارات کشورمان است، نکته بعدی تاکیدات روی این مقوله در بیانات امام راحل و مقام معظم رهبری است که درباره اهمیت آن فرموده اند: دفاع مقدس گنج بی پایانی است که وظیفه داریم ما هم استخراج نو به نو ابعاد جدیدی از این گنج است. لذا چه خوب و ارزشمند است که ادبیات دفاع مقدس هم در قالب آثار متنوع اعم از رمان، داستان، شعر، زندگینامه داستانی و غیره به نسل جدید منتقل شود.

به نظرم باید پرداختن به این ادبیات در بخش های کودک و نوجوان و بزرگسال، بانوان، دولتی و غیر دولتی پررنگ تر باشد تا ارتباط مردم با این جشنواره و جشنواره های اینچنینی تداوم داشته باشد.

علاوه بر این یکی از اهداف این جشنواره این است که آثار و ادبیات تولیدی مورد ارزیابی و نقد و داروی قرار گیرد و بهترین ها به جامعه معرفی شوند.

نفس برگزاری جشنواره کتاب دفاع مقدس با هزینه های خاص خودش چه تاثیری می تواند در معرفی آثار ادبی و کتاب های جدید داشته باشد؟

در طول سال جشنواره های کتاب در حوزه ها و بخش های مختلف اعم از دولتی و غیر دولتی و خصوصی برگزار می شود قطعا در ارزیابی کتاب های منتشره با توجه به تولید فراوان کتاب دفاع مقدس برگزرای این جشنواره یک ضرورت بوده و هست و جایگاه خودش را پیدا کرده است. این جشنواره بسیار مهم و تاثیرگذار است که در طول سال کتاب های تولیدی رصد شوند.

قطعا حمایت و ترویجادبیات مقاومت جزء سیاست های دولت و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است و خوب است حوزه مقاومت هم به این جشواره افزوده شود.

البته نکته مهم این است که این جشنواره باید در یک تاریخ مشخص برگزار شود. جابجایی زمانی آن به کیفیت و تاثیرگذاری آن آسیب می زند. باید در تقویم و تاریخ مشخص مثلا همزمان با هفته دفاع مقدس و یا سالرزو عملیات های بزرگ برگزار شود. بر اساس این برنامه ریزی های لازم و مناسبی انجام داد.

جشنواره کتاب دفاع مقدس را در تشویق و ترغیب مردم به خوانش آثار ادبیات پایداری و گسترش فرهنگ مطالعه چگونه ارزیابی می کنید؟

یکی از اهداف این جشنواره ها تشویق اهالی قلم و ترغیب آنها به خلق آثار کیفی و ایجاد مرجعیت برای مردم خارج از صحنه و میدان است. زمانی این مرجعیت ایجاد می شود که مردم به داوری ها اعتماد کنند، کتاب هایی که در جشنواره ها صاحب مقام و رتبه می شوند، مورد توجه عموم مردم قرار می گیرند؛ لذا باید داوری ها را در اقبال عمومی مردم به کتاب ها شاهد باشیم. این اقدام زمینه ساز رشد فرهنگ کتابخوانی و اثار ادبی و اقبال بیشتر مردم می شود.

هر چقدر این جشنواره ها رشد کنند توسعه در فرهنگ کتاب خوانی هم تاثیر مستقیم دارد، مرجع شدن جشنواره ها در اقبال مردم بسیار موثر و البته این به خود برنامه ریزان جشنواره ها ارتباط دارد و طبیعتا هم مردم با این حجم تولید امکان تشخیص سره از ناسره و کتاب های خوب از کتاب های ضعیف را ندارد.

وقتی که کتابی برگزیده می شود مردم تشویق می شوند و توجه می کنند ناشران این آثار را مورد توجه قرار می دهند و در معرض دید مخاطبان می گذارند. دفاع مقدس متعلق به همه مردم و اقشار مختلف است، لذا این آثار هم بدون در نظر گرفتن مسائل اینچنینی مورد توجه همه است.

سیاست و برنامه های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و خانه کتاب در حمایت از این جشنواره و آثار تولیدی دفاع مقدس چیست؟

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاونت فرهنگی خانه کتاب حمایت از نشر دفاع مقدس را یکی از سیاست های اصلی و محوری خود می دانند. حمایت از نشر دفاع مقدس در قالب خرید کتاب در معاونت فرهنگی دنبال می شود.حمایت های پیش از چاپ هم یکی از مباحث مجوز دادن است که جزء اولویت های ماست.

در خانه کتاب و در نمایشگاه های کتاب هم به این آثار توجه ویژه ای می شود. ضرورت برگزاری جلسات نقد و بررسی برای کتاب های دفاع مقدس بسیار احساس می شود. بررسی و نقد این کتاب ها می تواند ما را از آسیب کتاب سازی مصون نگه دارد. علاوه بر این سرای اهل قلم آمادگی نقدو بررسی این کتاب ها می تواند را با حضور نویسندگان دارد.

منبع: نشریه فرهنگ پایداری

انتهای پیام/ 161

لینک خبر :‌ خبرگزاری دفاع مقدس
مدیر انتشارات ققنوس گفت: برگزاری نمایشگاه خیلی کار بزرگی است و باعجله آن مطلوب نیست و باعث حیف و میل شدن بودجه نمایشگاه خواهد شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : خبرگزاری کتاب ایران

به گزارش خبرنگار حوزه ادبیات و کتاب گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا ، سی و سومین دوره از نمایشگاه بین المللی کتاب تهران برخلاف سال های گذشته و به دلیل هم زمانی با ایام ماه مبارک رمضان قرار بود در تاریخ 26 فروردین تا 5 اردیبهشت سال 1399 برگزار شود. اقدامات و برنامه ها برای برگزاری یکی از بزرگ ترین رویدادهای فرهنگی سالانه کشور در حال انجام بود که شیوع ویروس کرونا در جهان و رسیدن این ویروس به ایران این رویداد را هم تحت تأثیر قرار داد و برگزاری آن را به تعویق انداخت.

طبق اعلام مسئولان برگزاری این دوره نمایشگاه کتاب تهران برگزاری این رویداد فرهنگی در فصل بهار ممکن نیست و حتی لغو کلی نمایشگاه در این سال هم مطرح است.

برگزاری نمایشگاه کتاب تهران برای ناشران از لحاظ اقتصادی بسیار مهم است و می تواند بخشی از آسیب های واردشده به این صنعت را در این روزها جبران کند. در همین رابطه امیر حسین زادگان، مدیر انتشارات ققنوس به خبرنگار خبرگزاری آنا گفت: از اسفندماه کاهش فروش داشتیم و این طرف سال هم تا امروز تعطیل بودیم. کتابفروشی ها و صحافی ها هم تعطیل بودند که باعث شد کتاب جدیدی نتوانیم به بازار عرضه کنیم؛ و وضعیت اصلاً مناسب نیست. از طرفی ما موزع کتاب هم هستیم و کتاب پخش می کنیم که با عمل نکردن تعهدات کتابفروشان با مشکلاتی هم مواجه شدیم. این مشکل تا حدی قابل قبول است اما اگر این زنجیره از جایی قطع شود، ادامه کار مشکل است.

وی با بیان اینکه خیلی مسائل باید در نظر گرفته شود تا بتوان بعد از پایان کرونا نمایشگاه کتاب را برگزار کرد، افزود: برای برگزاری نمایشگاه کتاب باید شرایط مدارس و دانشگاه ها و ناشران هم در نظر گرفته شود تا شرایط خوبی برای هم ناشران و هم مردم به وجود بیاید.

مدیر انتشارات ققنوس اظهار کرد: با توجه به برگزاری زودتر از موعد این دوره از نمایشگاه کتاب به دلیل مقارن بودن با ماه مبارک رمضان ما تمامی کارهای مربوط به نمایشگاه را مانند بستن لیست ها، تولید کتاب ها، تبلیغات و امکانات و تجهیزات اجرایی برای نمایشگاه را آماده کرده بودیم که این شرایط پیش آمد.

حسین زادگان خاطرنشان کرد: برگزاری نمایشگاه خیلی کار بزرگی است پس برگزاری باعجله آن هم خوب نیست و نمی تواند مطلوب باشد و باعث حیف و میل شدن بودجه نمایشگاه خواهد شد. بنابراین برگزار نشدن آن بهتر از برگزاری باعجله آن است. بودجه آن هم می تواند در قالب طرح های فصلی که قبلاً اجرا شده است و کمترین رانت و سوءاستفاده در آن اتفاق می افتد به کمک ناشران و اهالی نشر بیاید.

وی با اشاره به این نکته که هر سال بلافاصله بعد از برگزاری نمایشگاه فعالیت ها و برنامه ریزی ها برای نمایشگاه بعدی آغاز می شود، گفت: برگزاری نمایشگاه کار بزرگ و گسترده ای است پس از هم اکنون باید به فکر نمایشگاه بعدی بود؛ اگر قرار باشد نمایشگاه در آبان ماه برگزار شود باید فکر نمایشگاه بعدی هم باشند چون پس از چهار، پنج ماه نمایشگاه بعدی از راه می رسد.

انتهای پیام/4028/پ

لینک خبر :‌ خبرگزاری آنا
مشاور اجرایی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از پیگیری مسدود شدن بن کارت های اهالی قلم خبرداد و گفت: بزودی مشکل این بن کارت ها برطرف شده و قابل استفاده در طرح های فصلی نیز هستند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : خبرگزاری کتاب ایران

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، بن کارت کتاب اهل قلم که قرار بود تا پایان 99 معتبر باشد، 15 ماه جلوتر مسدود شد! این عنوان خبری بود که روز گذشته در خبرگزاری فارس منتشر شد. اینجا بخوانید.

بر اساس این گزارش، در ادامه پپگیری خبرنگار خبرگزاری فارس، ایوب دهقانکار مشاور اجرایی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره این بن کارت ها توضیح داد: بن کارت های مورد اشاره، بن هایی بوده اند که به منظور استفاده در نمایشگاه کتاب تهران و نمایشگاه های کتاب استانی صادر شده و برای خرید در آن نمایشگاه ها در سیستم یارانه تعریف شده اند. اهالی قلم که در آن ایام موفق به خرید کتاب نشده اند، این بن کارت ها را نزد خود نگه دارند چون موجودی آن ها قابل ذخیره است و در اولین نمایشگاه کتاب یا طرح فصلی که در سال 99 اجرا شود، بازتعریف و قابل استفاده خواهند بود.

گفتنی است، با پیگیری مشاور اجرایی معاونت فرهنگی، مشکل بن کارت ها بزودی حل شده و اهالی قلم می توانند در طرح های ارشاد هم از آن ها استفاده کنند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
صالح رامسری با اشاره به تعهدات ناشران می گوید: ما بین زمین و آسمان هستیم، کاری از دست مان برنمی آید و باید تحمل کنیم.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : پایگاه خبری اعتماد خبرگزاری کتاب ایران آمد خبر

مدیر نشر معین در گفت وگو با ایسنا، درباره وضعیت نشر در این روزهای کرونایی اظهار کرد: ما هم مانند همه قشرها هستیم. سلامتی مردم جامعه ارجح و مهم تر است؛ گرچه مردم زیاد رعایت نمی کنند و از طرف دیگر مدیریت خوبی هم وجود ندارد. به نظرم اگر در اسفندماه سخت گیری می کردند و قرنطینه کلی و جدی وجود داشت، الان درباره این موضوع صحبت نمی کردیم.

او با اشاره به سخنان رییس اتحادیه ناشران و کتاب فروشان تهران مبنی بر خسارت 90 درصدی ناشران در این روزها ، گفت: بسیاری از همکاران ما مغازه، فروشگاه و دفتر کار دارند و سر ماه اجاره می دهند. چاپخانه ها هم تعطیل کرده اند. مانده ایم باید چه کنیم؟ خودِ من کاغذ گرفته ام، اما نتوانسته ام حواله اش را بگیرم و هنوز چیزی مشخص نیست. الان همه ما بین زمین و هوا هستیم. باز وضعیت ما نسبت به کسانی که محصولات فاسدشدنی دارند، بهتر است. اگر کتابی برای نمایشگاه آماده کرده باشیم در انبار می ماند، اما خراب نمی شود و تاریخ مصرفش نمی گذرد. چه کاری از دست مان برمی آید؟ باید تحمل کنیم.

رامسری درباره احتمال برگزار نشدن نمایشگاه کتاب و راهکارهای جلوگیری از آسیب های احتمالی این موضوع نیز اظهار کرد: اصلا مشخص نیست که نمایشگاه برگزار می شود یا نه، برای این که جلو زیان نشر را بگیرند باید از ابتدا مدیریت صحیح شکل می گرفت تا به این جا کشیده نمی شد. وجود نمایشگاه بهتر از نبودنش است، اما هرگز نشرم را به نمایشگاه وابسته نکرده ام و اگر شرکت نکنم برایم اتفاقی نمی افتد، اما نمی دانم ناشران دیگر که بود و نبودشان به نمایشگاه وابسته است چطور برنامه ریزی می کنند. اگر کتاب خوب داشته باشند، مردم در تمام سال می خرند. مردم به دنبال کتاب خوب هستند نه کتاب معمولی، زیرا نه وقتش را دارند نه جایش را. ناشر باید متوجه باشد هر چیزی را چاپ نکند و زمانی که هر چیزی را چاپ نکند مردم چه در نمایشگاه و خارج از آن، از او می خرند.

او در ادامه بیان کرد: با برگزار نشدن نمایشگاه مسلما ناشران آسیب زیادی می بینند؛ امر بدیهی ای است. ناشرانی داریم که تمام امیدشان نمایشگاه کتاب است. ما هم که مقداری ثبات داریم بیشتر چک های مان برای اردیبهشت است. زمانی که گفتند نمایشگاه در فروردین ماه برگزار می شود، به مولف، چاپخانه و لیتوگراف برای اردیبهشت و بعد از نمایشگاه چک دادم که کم کم سررسیدشان فرامی رسد و من نقدینگی ندارم، زیرا باید پیش از عید یک سری کتاب می فروختم. الان حتی چک هایی هم که همکاران در شهرستان از ما کتاب خریده اند برگشت می خورد، یعنی روی چک های شان نمی توانم حساب کنم.

این ناشر افزود: در این شرایط بانک مرکزی اعلام کرده است چک های برگشتی دو ماه اخیر سوءسابقه حساب نمی شود، اما از طرف دیگر بانک تماس می گیرد که قسطت را نداده ای. همه همکاران ما مشکل بانکی دارند. درست است بانک به ما وام داده اما در ازای آن سند گرفته است؛ حتی اگر با کرونا هم از بین بروم ملک من در اختیار بانک است، پس چرا نگران است؟ بانک به جای همکاری، بر زخم مان نمک می پاشد.

او در ادامه خاطرنشان کرد: بر اساس اعلام رئیس اتحادیه، ناشران 90 درصد خسارت دیده اند؛ او نگفته است نیمی از نشر وضعیت مان خیلی بد است. 10 درصد را هم برای فروش اینترنتی گذاشته است. الان از سایت ما می خرند، اما زمانی که من به عملکرد دولت انتقاد دارم، باید خودم هم رعایت کنم. اگر بخواهم فعالیت کنم هفت هشت نفر از همکارانم باید به کتاب فروشی ها سر بزنند تا نمونه کتاب را ارائه بدهند، یا برای خرید اینترنتی باید کتاب ها را بسته بندی کنیم و با پست بفرستیم، کسی که برای من کار می کند ممکن است کرونا بگیرد و یا با خود به دفتر بیاورد. نشرمان را از 10 روز مانده به سال نو تعطیل کردیم تا اول اردیبهشت ماه. اگر ادامه داشته باشد نمی دانم باید چه کنم؟ ساعت کارمان را کم کنیم یا شیف بندی کنیم، باید ببینیم چه می شود.

رامسری اظهار کرد: مدیریت درستی وجود ندارد. گفتند شنبه هفته آینده اوضاع عادی می شود، بعد گفتند بعد تعطیلات نوروز، الان هم گفته اند تا اول اردیبهشت. اول اردیبهشت هم درست نمی شود، زیرا مدیریت اساسی وجود ندارد. ارشاد هم منفک نیست. ما از خدای مان است که اردیبهشت پایان فاجعه باشد. باید از اول جلو گسترش این بیماری را می گرفتند و سخت گیری می کردند. یک ماه همه چیز تعطیل می شد، هرکس بدون ماسک بیرون می آمد جریمه می شد، همان طور که اگر ماشین وارد طرح شود، جریمه اش می کنند، صنوفی که جزء مایحتاج مردم نبوند باید تعطیل می شدند. حتی الان هم خیلی ها به عمق فاجعه پی نبرده اند، نه دستکش دست شان است نه ماسک دارند. به نظرم کرونا فرصت خوبی بود تا بتوانیم فرهنگ سازی کنیم، اما قرنطینه اجرایی در کشور ما حالت قطره چکانی داشت. البته نمی توان خیلی هم ایراد گرفت و آن را محکوم کرد. خیلی ها باید اجاره خانه و مغازه بدهند و چرخ اقتصاد باید بگردد، اما می شد برای آن راه حل پیدا کرد.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
علی اصغر سعیدی خویی - مترجم آثار ادبی و سفرنامه - در 86سالگی و در سکوت خبری درگذشت.

کامیار عابدی در این باره به ایسنا گفت: متاسفانه این مترجم فرهیخته، ایران دوست و نیک اندیش در 17 اسفند 1398 در حالی درگذشت که به سبب وضعیت کنونی در ایران و جهان، بسیاری از دوستانش، حتی پس از تعطیلات نوروز هم از درگذشت او آگاه نشدند.

علی اصغر سعیدی (متولد 1312، خوی) در رشته زبان و ادبیات فرانسه در دانشگاه تبریز لیسانس گرفت و پس از اتمام دوره فوق لیسانس علوم اداری در دانشگاه تهران، در فرانسه دوره دکتری ادبیات تطبیقی را گذراند. او ابتدا به تدریس زبان های فرانسوی و انگلیسی در دبیرستان ها و سپس به کار در وزارت فرهنگ و هنر پیشین پرداخت. آخرین سمت او دبیرکلی هیات امنای کتابخانه های عمومی کشور بود و در این سمت به گسترش فرهنگ و کتاب خوانی در کشور یاری رساند. سعیدی از یاران نزدیک عباس زریاب خویی و محمدامین ریاحی، پژوهشگران برجسته همشهری اش، و از دوستان شماری از ادیبان و محققان ایران بود.

او از دهه 1360 پس از بازنشستگی بیش از پیش به ترجمه از زبان فرانسوی به زبان فارسی پرداخت و علاوه بر ترجمه سفرنامه های اروپاییان به ایران و کشورهای همسایه (مانند سفرنامه ارنست اورسل، سفرنامه مادام کارلا سرنا، ژ.م.تانکوانی و چند نفر دیگر) آثاری را از آندره موروآ، آندره ژید و گی دوموپاسان به فارسی برگرداند. علاوه بر این دو زمینه، ترجمه کتاب بزرگ حماسه های بزرگ جهان (ژرار شالیان، چشمه،1377، 829 ص) و صبوری در سپهر لاجوردی (هوبرت ریوز، 1368) از برگردان های شناخته شده او محسوب می شود.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
سیدناصری با بیان اینکه کتاب فروشی جزو مشاغل و مکان های پرریسک و خطرآفرین نیست، گفت: اگر کتاب فروشی ها دوباره به فعالیت خود ادامه بدهند، از زیان بیشتر جلوگیری خواهند کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸

حمیدرضا سیدناصری، مدیر کتاب فروشی قاصدک در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، درباره شرایط پیش رو صنعت نشر در بحران کرونا بیان کرد: کتاب فروشی جزو مشاغل و مکان های پرریسک و خطرآفرین نیست که دارای ازدحام جمعیت و مستلزم در این ایام تعطیل باشد. اگر بتوانیم تدابیری بیاندیشیم که مشاغل کم خطر دوباره به فعالیت ادامه بدهند، شرایط به نفع کتاب فروشی ها تغییر پیدا خواهد کرد؛ چراکه به دلیل تعطیلی، کتاب فروشی ها از اواخر اسفند، دچار مشکلات مالی عدیده ای شده اند، چک های شان پاس نشده و فروشی نداشته اند.

وی افزود: به تبع مشکلات کتاب فروشی ها، انتشاراتی ها، مراکز پخش، صحافی و هرشغل مرتبط با صنعت نشر دچار مشکل خواهد شد و به صورت زنجیره ای بر یکدیگر تاثیر منفی خواهند گذاشت.

سیدناصری با اشاره به اقدامات مثبت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای حمایت از ناشران و کتاب فروشان عنوان کرد: دولت و نهاد متولی این حوزه باید تسهیلات متناسبی به این مشاغل تخصیص بدهد تا بتوانند در این شرایط سخت، دوام بیاورند و بخشی از این آسیب های ناشی از کرونا را برطرف کنند؛ چراکه آسیب کتاب فروش به تمام بخش های صنعت نشر آسیب می رساند.

مدیر کتاب فروشی قاصدک بیان کرد: باید شرایطی برای کتاب فروشان مهیا شود تا بتوانند کتاب های دراختیار خود را در معرض فروش قرار بدهند. در مدتی که بحث قرنطینه مطرح بود، مردم خریدهای خود را غیرحصوری و اینترنتی انجام دادند و حالا اگر فرصتی برای کتاب فروشان نیز به وجود بیاید تا در کتاب فروشی ها حصور پیدا کنند، می توانند کتاب های خود را از طریق پیک ارسال کنند و مانع از ضرر و زیان بیشتر شوند.

وی ادامه داد: یکی از مشکلات اساسی پیش رو کتاب فروشی ها و به ویژه ناشران در بحران کرونا این است که نمی دانیم قیمت کاغذ و دلار پس از این بحران چطور خواهد بود؟ تاجران کاغذ درحال حاضر انبارهایی پر از کاغذ دارند که پس از بحران کرونا با قیمت های جدید به ناشران ارائه می کنند.

سید ناصری خاطرنشان کرد: نگرانی اصلی ناشران، قیمت های جدید ملزومات و مواد اولیه تولید کتاب است که باید هرچه زودتر تدابیر منطقی و مناسبی در این زمینه اندیشیده شود؛ وگرنه با صدمات اقتصادی بسیاری در صنعت نشر مواجه خواهیم شد.

مدیر کتاب فروشی قاصدک درباره ارائه راهکارهایی برای مقابله با افزایش قیمت کاغذ و مواد اولیه تولید کتاب در شرایط پس از کرونا گفت: کاغذ پس از کرونا باید با همان ارز 4200 ارائه شود تا امیدی برای ادامه فعالیت کتاب فروشان در جامعه باشد.

به نقل از ibna

لینک خبر :‌ چاپ و زندگی
دبیر انجمن کتابفروشان جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی (خوشه) گفت: درگاه نمایشگاه کتاب مجازی باید از کتابفروشی ها باشد تا کتابفروشی هم به مخاطب معرفی شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹ سایت های دیگر : خبرگزاری کتاب ایران خبر گزاری رسا

علی محمد اسماعیلی دبیر انجمن کتابفروشان جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی (خوشه) در گفت وگو با خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، درباره کسب و کار کتابفروش ها در روزهای منتهی به سال جدید و فروردین 99 اظهار داشت: تقریبا دو ماه است کتابفروشی های کشور تعطیل هستند. این تعطیلی لطمه جدی به کتاب و صنعت نشر زده است. از ناشر تا مرکز پخش و کتابفروشی در این چرخه آسیب دیده اند.

* زمان اوج فروش، فروشگاه ها تعطیل شد

وی افزود: دقیقا در زمان پیک فروش و کار فروشگاه ها، شاهد تعطیلی آنها بودیم. زیرا بسیاری از کسب و کارها در ماه اسفند رونق می گیرند. از این رو فضای کتاب هم در اسفندماه دچار ضربه شدید شد.

* بخشی از بحران مربوط به پسا کروناست

دبیر انجمن کتابفروشان جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی با بیان اینکه کتاب جزو کالاهای اساسی خانواده ها نیست، بنابراین از اولین کالاهایی که از سبد خانوار حذف می شود، کتاب و کالاهای فرهنگی است، ابراز داشت: معمولا کتاب و کالاهای فرهنگی در اولویت حذف قرار می گیرند؛ چرا که برای خانواده ها در اولویت نیستند. این حذف باعث شد با بحرانی مواجه شویم که بخشی از آن مربوط به دوران کرونا و بخش اصلی آن مربوط به پس از کروناست. چرا که وضعیت اقتصادی مردم روی فروش تاثیرگذار است.

اسماعیلی ضمن اشاره به تعدیل نیرو در برخی کتابفروشی ها اظهار داشت: بسیاری از نیروها تعدیل شدند و برخی در انتظار تعیین تکلیف و برنامه ریزی دولت هستند. ما باید بدانیم مناسبت های مذهبی و ملی در فروش کتاب نقش مهمی دارند. اما وقتی برنامه های مناسبتی تعطیل شد، فروش های ویژه نیز از بین رفت. دوستان سعی کردند به سمت فروش های مجازی و فعال کردن صفحات خود بروند.

* محدودیت های رفت و آمد بین شهری و مشکلات ارسال کتاب/ چطور نمایشگاه کتاب را مجازی کنیم؟

وی تاکید کرد: برخی کتابفروشی ها که بستری آماده در فضای مجازی نداشتند، بیشتر از دیگران ضربه خوردند. حتی در برخی شهرستان ها وضع متفاوت تر است. آنها به دلیل محدودیت های حمل و نقل، کتاب را به سختی به دست مخاطب شان می رسانند. این مشکلات وجود دارد. البته بی انصافی هایی هم بود که به حساب کرونا گذاشته شده است. مثلا برخی تسویه حساب ها با ناشر و کتابفروش صورت نگرفته، چک ها برگشت خورده و مسائل مالی به شدت با مشکل مواجه است.

* طرح های حمایتی و فصلی ارشاد

دبیر انجمن کتابفروشان جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی در پاسخ به این سؤال که طرح های فصلی وزارت ارشاد تا چه میزان می تواند کمک کننده باشد، گفت: این طرح ها تا مقطعی می تواند کمک کننده باشد. در واقع مقطعی هستند. البته خانه کتاب با طرحی کمک کرد تا هزینه پستی کاهش یابد و کتاب ها آسان تر ارسال شود. اما اگر این طرح ادامه نیابد در آینده دچار مشکل خواهیم شد.

* تاسیس یک کتابفروشی به مراتب هزینه بردارتر از نگهداری آن است

اسماعیلی گفت: مشکل اصلی ما پساکروناست. من می بینم که در حال حاضر بسیاری از دوستان در کتابفروشی ها تا پاسی از شب در کتابفروشی حضور دارند تا از طریق فضای مجازی و تولید محتوی کتاب را معرفی و سپس به دست مخاطب برسانند. نکته مهم اینکه اگر دولت قصد انجام حمایت یا کاری را دارد، باید به موقع اقدام کند. اگر کتابفروشی تعطیل شود، راه اندازی آن خیلی سخت تر از حفظ آن است. بنابراین نباید اجازه دهیم پرچم کتابفروشی ها به زمین افتد. در واقع این افتادن پرچم تخریب فرهنگی است که اگر رخ دهد (بخشی از آن با کرونا رقم خورده است) تاثیرات جبران ناپذیری دارد. پس الان زمان کمک و حمایت مالی است. اگر این زمان بگذرد و کتابفروشی تعطیل شود، آن وقت شاید هر چقدر هم هزینه کنیم کسی پای کار کتابفروشی نیاید.

* درگاه نمایشگاه کتاب مجازی باید از کتابفروشی ها باشد

وی در بخش دیگری از این گفت وگو درباره نمایشگاه کتاب و اینکه شنیده می شود برخی مسئولین قصد دارند آن را مجازی برگزار کنند، گفت: چرخه نشر باید کارش را درست انجام دهد. پیشنهاد می کنم اگر قرار است فروش مجازی انجام شود، این امر از طریق کتابفروشی ها صورت گیرد. درگاه نمایشگاه کتاب مجازی باید از کتابفروشی ها باشد تا کتابفروشی هم به مخاطب معرفی شود.این امر حسن هایی دارد. هم ارتباط مردم با کتابفروشی ها حفظ می شود و هم آنها بیشتر به مردم معرفی می شوند.

* انتقال نمایشگاه کتاب به پاییز به ضرر کتابفروشی هاست

دبیر انجمن کتابفروشان جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی در پاسخ به اینکه اگر نمایشگاه کتاب در فصل پاییز برگزار شود، شرایط چگونه خواهد بود، گفت: این تغییر زمان برگزاری باز هم برای کتابفروشی ها سخت خواهد بود؛ زیرا پیک فروش کتابفروشی ها شهریور و مهر بهمن و اسفند است. اگر در آن بازه (پاییز) نمایشگاه برگزار شود، کتابفروشی ها تعطیل و این چرخه معیوب ادامه دار خواهد بود.

* یک پیشنهاد: صداوسیما تسهیلاتی برای تبلیغ کتاب در نظر بگیرد

اسماعیلی ادامه داد: پیشنهاد این است که صداوسیما به کمک رفع آسیب این روزهای خانواده نشر بیاید تا علاوه بر کمک مالی تسهیلاتی در راستای تبلیغات در جهت فرهنگسازی ارائه کند. از سوی دیگر وزارت ارشاد باید پای تبلیغات بیاید و کتابفروشی ها را به عنوان پاتوق فرهنگی معرفی کند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
مدیر انتشارات ویژه نشر گفت: از سوی همه همکارانم در بخش خارجی از شورای سیاستگذاری درخواست دارم که نمایشگاه کتاب را پس از رفع مشکل کرونا برگزار کند؛ چرا که برگزار نشدن نمایشگاه، خسارت های بسیاری دارد.

احد رضایی، مدیرعامل انجمن فرهنگی ناشران بین الملل و مدیر انتشارات ویژه نشر که سال گذشته مدیر کمیته ناشران خارجی نمایشگاه کتاب بود، در گفت وگو با خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، درباره ضرر ناشران از برگزار نشدن سی و سومین نمایشگاه کتاب تهران اظهار داشت: من در خصوص بخش بین اللمل عرض می کنم که تاخیر بسیار در برپایی نمایشگاه کتاب تهران، ناشران خارجی و حتی نمایندگان آنها را نیز متضرر می کند.

وی افزود: بخش خارجی با مشکلات بسیار و با تدابیر خاصی اقدام به ورود کتاب به کشور کرده است و در واقع با سخت ترین مسیرها کتاب ها را به ایران رسانده؛ به امید اینکه بتواند کمکی به جامعه علمی و مراکز دانشگاهی کشور در شرایط پیش از کرونا داشته باشد. چرا که برخی ناشران و کشورها به دنبال تهدیدات ترامپ، ما را به دلیل عدم دریافت مبلغ کتاب هایشان تحریم کرده و در تهران حاضر نمی شدند و یا مستقیم اجازه شرکت نداشتند. لذا ما از طریق مسیرهای مختلف کتاب های آنها را برای نمایشگاه ارسال کردیم.

* کتاب هایی که اعتباری خریده بودیم مشکلاتی را رقم می زند

رضایی در بخش دیگری از سخنانش با تاکید بر اینکه ناشران و یا نمایندگان آنها در این بخش برای خرید کتاب ها اعتباراتی را به شکل وام و یا تعهداتی را برای پرداخت کوتاه مدت در نظر گرفته بودند تا کتاب ها برای نمایشگاه در تهران باشد، گفت: حالا که نمایشگاه کتاب به تاخیر افتاده، کتاب هایی که نقدی و اعتباری خریداری شده، متولیان آنها را با مشکل همراه می کند؛ چرا که قرار بود نمایشگاه در ماه آوریل (فروردین) برپا شود و با ناشران نیز تا یک ماه بعد از آن تسویه حساب کنیم.

وی افزود: اما اکنون با تاخیر به وجود آمده که متاسفانه معلوم نیست نمایشگاه چه زمانی برگزار شود شرکت کنندگان را در وضعیت بلاتکلیف قرار داده اند. در این صورت چنانچه باز هم تاخیر ادامه دار باشد و ترخیص کتاب ها و زمان نمایشگاه نامشخص باشد، مشکلات دو چندان خواهد شد.

* ماندگاری کتاب ها در گمرک مشکلاتی را به وجود می آورد/ بهترین زمان برای بخش خارجی مهر یا آبان است

مدیرعامل ویژه نشر با اعلام اینکه اکثر کتاب های قابل عرضه در نمایشگاه از اروپا حمل و قبل از عید به گمرک رسیده و بخش کوچکی که به نام صاحبان آنها بوده ترخیص شده و آن بخش هم که به نام نمایشگاه بارنامه شده بوده در گمرک مانده و ماندگاری آنها هم در گمرک مشکلات دیگری را رقم می زند، توضیح داد: با تمام موارد یاد شده چون قطعا نمایشگاه به خرداد وصال نخواهد داد، پس بهترین زمان برای بخش خارجی به واسطه تعهدات و ان شالله باز شدن مراکز علمی و دانشگاهی با رفع بلای کرونا مهر یا آبان خواهد بود.

این ناشر اضافه کرد: در غیر این صورت دوستانمان در وزارت ارشاد باید به راه های جایگزینی که از سوی ما ارائه خواهد شد، توجه کنند تا این مشکل به یاری خدا حل شود.

به گفته وی، تعداد زیادی از افراد و شرکت هایی که کتاب وارد کرده اند با مشکل مواجه خواهند شد که قطعا هیچ کدام از مسولین نمایشگاه با شناختی که از آنها داریم، حاضر به ضرر و زیان آن ها نخواهند بود.

* کتاب های آمریکایی در شرکت حمل در لندن منتظر تعیین تکلیف است

رضایی ضمن بیان اینکه ناشران عرب نیز کتاب ها را بارگیری کرده بودند، اما به واسطه شیوع این بیماری دستور توقف داده و آن کتاب ها نیز در شرکت حمل و یا گمرک بیروت نگهداری می شوند، تصریح کرد: یک کامیون کتاب نیز که از آمریکا به لندن رسیده بود، به دلیل همین شرایط و بسته شدن مرزها در شرکت حمل در لندن ماند و منتظر تعیین تکلیف زمان نمایشگاه و عادی شدن شرایط است.

* درخواست برگزاری نمایشگاه کتاب

وی در پایان تصریح کرد: بنده از سوی همه همکارانم در این بخش درخواست دارم که شورای سیاستگذاری که احتمالا به زودی برای زمان نمایشگاه تصمیم خواهد گرفت، به جز برگزاری آن در صورت رفع مشکلات و موافقت وزارت بهداشت به چیز دیگری (حداقل برای بخش بین الملل ) فکر نکند؛ مگر با ارائه پیشنهادهای جایگزین برای این بخش. ان شالله مشکلات پیش آمده به یاری حضرت حق سریع تر از کشور رخت بربندد و شرایط عادی شود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
خبرگزاری میزان- نویسنده کتاب خلبان وارسته گفت: متاسفانه کاهش تیراژ نشان دهنده عمق مشکلات و بی توجهی جامعه نسبت به کتاب و کتابخوانی است. بحث ما بحث عرضه و تقاضا است، وقتی تقاضایی در جامعه وجود نداشته باشد بدون شک تیراژ هم پایین می آید.

تاریخ انتشار: 15:00 - 29 فروردین 1399

- کد خبر: 597649
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹

احمد مهرنیا نویسنده کتاب خلبان وارسته در گفت وگو با خبرنگار گروه فرهنگی خبرگزاری میزان پیرامون سرانه مطالعه در کشور گفت: متاسفانه سرانه مطالعه در کشور ما بسیار پایین است و این امر نگرانی های فراوانی را در مورد آینده فرهنگی کشور گوشزد می کند.

وی با اشاره به کاهش تیراژ کتاب ها به عنوان یک معضل بزرگ در جامعه فرهنگی ابراز کرد: متاسفانه کاهش تیراژ نشان دهنده عمق مشکلات و بی توجهی جامعه نسبت به کتاب و کتابخوانی است. بحث ما بحث عرضه و تقاضا است، وقتی تقاضایی در جامعه وجود نداشته باشد بدون شک تیراژ هم پایین می آید.

بیشتر بخوانید: برای مطالعه آخرین کتاب منتشر شده اینجا کلیک کنید

مهرنیا تیراژ 350 جلدی برخی آثار را اتفاقی تامل برانگیز دانست و تاکید کرد: هم اکنون تیراژ کتاب ها به 350 جلد رسیده است، این میزان برای یک کشور با 80 میلیون جمعیت نگران کننده است زیرا نشان می دهد قدرت و توان خرید آثار و از طرفی میل به مطالعه کاهش یافته است.

وی به بررسی علل و عوامل کاهش تیراژ کتاب ها اشاره و تصریح کرد: کاهش تیراژ علاوه بر ضربه زدن به فرهنگ جامعه، زندگی و معیشت نویسندگان را نیز تحت تاثیر قرار می دهد, بی شک علت این کاهش را باید در عدم استقبال جامعه از کتاب و کتابخوانی دانست.

مهرنیا کمبود اطلاعات را معضل بزرگ جامعه امروز و جوانان خواند و بیان کرد: متاسفانه کمبود سرانه مطالعه به معنای کمبود اطلاعات افراد جامعه است، این موضوعی است که ضربات جبران ناپذیری را به ارکان فرهنگ و اجتماع وارد می کند. این عدم اطلاعات در جامعهِ دانشجو، خصوصا جامعه فارغ التحصیلان به وضوح دیده می شود.

وی تلاش برای توسعه و رسیدن به مدینه فاضله را نیازمند فرهنگ سازی در حوزه کتاب و کتابخوانی دانست و تاکید کرد: اگر تلاش داریم تا به توسعه برسیم، باید به فرهنگ کتاب و کتابخوانی توجه بیشتری داشته باشیم و برای درونی کردن این مقوله ارزشمند علاوه بر فرهنگ سازی اراده درونیمان را نیز فعال کنیم.

مهر نیا خاطر نشان کرد: در زندگی همه ما زمان هایی است که به وقت مرده شهرت دارد، زمانی که در اتوبوس هستیم و یا در مترو به سر می بریم می توانیم به مطالعه بپردازیم. در کشور های اروپایی و حتی ژاپن افراد هنگام سوار بودن بر مترو و یا وسایل حمل و نقل در شلوغی نیز اقدام به خواندن کتاب می کنند، چنین رویکردی قطعاً در جامعه ما نیاز است پس باید از زمان های مرده بهترین استفاده را کرد.

انتهای پیام /

لینک خبر :‌ میزان
مشاور اجرایی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از فروش بیش از 236 هزار نسخه کتاب الکترونیک در طرح کتاب_خانه خبر داد.

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ایوب دهقانکار با اعلام پایان زمان بیست روزه پویش کتاب_خانه گفت: این پویش با همکاری مرکز فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال وزارت ارشاد و جمعی از ناشران الکترونیک کشور برگزار شد. در این طرح بیش از 236 هزار نسخه کتاب الکترونیکی با ارزشی بالغ بر 26 میلیارد ریال فروخته شد.

دهقانکار ادامه داد: هدف از برگزاری این پویش تقویت سبد فرهنگی خانواده های ایرانی در ایام خانه نشینی ناشی از کرونا در ایام تعطیلات سال جدید بود. این پویش توانست ذائقه تعداد در خور توجهی از کتابخوانان را با کتاب های الکترونیکی و دنیای نشر دیجیتال آشنا کند.

مشاور اجرایی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکید کرد: کتاب های الکترونیکی تحت هیچ شرایطی رقیب کتاب های کاغذی نیستند بلکه مکمل و مقوم خوبی برای ترغیب مطالعه و در نهایت فروش نسخه های بیشتری از کتاب های کاغذی محسوب می شوند و سیاست معاونت فرهنگی حمایت همزمان از نشر کتاب بصورت کاغذی و دیجیتال است.

دهقانکار در پایان خاطر نشان کرد: خوشبختانه ناشران الکترونیک کشور در مقایسه با سال های گذشته رشد کمی و کیفی داشته اند و همین موضوع یکی از دلایل اصلی استقبال مخاطبان از محصولات ارائه شده است .

بر اساس این گزارش، در پویش کتاب_خانه که از اول تا بیستم فروردین 1399 برگزار شد کتاب های کودک و نوجوان با تخفیف 80 درصد و کتاب های بزرگسال با تخفیف 70 درصد به مخاطبان عرضه شد.

در این پویش پلتفرم های کتابخوانی طاقچه، فیدیبو، کتابراه، نوار، کتابیکا، پژوهان و فراکتاب مشارکت داشتند.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
از دیگر تبعات نظام اقتصادی بیمارگون امروز جامعه ی ایران، که بیش از پیش رواج ارزش های مادی و مصرفی را به همراه می آورد، بی عدالتی و شکاف شدید میان اقشار اجتماعی است؛ وضعیت بیمارگون اقتصاد طی سال های قبل و تداوم آن در بعد از انقلاب ...
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : زنجان سحر

پایگاه بصیرت

توجه به اقتصاد بعد از انقلاب یکی از مهم ترین و شاید مهم ترینِ برنامه هایی بوده است که از سوی ب دولتمردان به عنوان برنامه و راهکاری برای پیشرفت و آبادانی جامعه و پاسخ به نیازهای آن، مطرح شده است و در این زمینه مجالس و دولت مردان ادوار مختلف اقداماتی انجام داده اند اما چقد در این زمینه موغف بوده اند نیاز به بررسی بیشتری دارد.
برای تحقق این امر، علاوه بر آنکه برنامه های پنج ساله ی توسعه از سوی دولت و مجلس طرح ریزی و تصویب شده و به اجرا درآمده و سعی شده است بر حسن اجرای آن نیز نظارت لازم از سوی دستگاه های ذی ربط اعمال شود، بلکه حتی برنامه ها و طرح ریزی های کلان تری (که با پیش بینی و روشن سازی آینده ی مسیر جامعه به عنوان سند بالادستی برنامه های توسعه شناخته می شوند و از آن جمله می توان به سند چشم انداز بیست ساله ی نظام جمهوری اسلامی اشاره کرد) از سوی نهادها و مراکز مربوطه به تصویب رسیده و جهت اجرایی شدن ابلاغ شده است.
جهت گیری برنامه های توسعه و ساختارهای اقتصادی باید به گونه ای تنظیم شود که بتواند حداقل نیازهای اساسی جامعه را در مواقع بحرانی برآورده کند؛ به گونه ای که دیگر به کشورهایی که از لحاظ ایدئولوژیک و فرهنگی کاملاً مخالف با انقلاب اسلامی هستند و از هیچ تلاش و توطئه ای در عرصه های مختلف فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و نظامی برای براندازی نظام فروگذار نمی کنند، نیازی نداشته باشیم.
علی رغم همه ی این تلاش ها و اهتمام به اجرای آن ها، به دلایل متعدد داخلی و خارجی و نیز جهت گیری برنامه های توسعه و ساختارهای اقتصادی، وضعیت مطلوب اقتصادی جامعه به گونه ای سروسامان نیافت که نیازهای آن را برآورده سازد یا حداقل نیازهای اساسی جامعه را به گونه ای برآورده سازد که در مواقع بحرانی، کشور نیازی به خارج و نظام هایی نداشته باشد که به علت مخالفت ایدئولوژیک و احساس خطر فرهنگی و سیاسی از انقلاب اسلامی، از هیچ تلاش و توطئه ای در عرصه های مختلف فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و نظامی برای براندازی آن مضایقه نکرده اند.
به صورت ویژه در طی سال های بعد از انقلاب، فشار و تحریم اقتصاد علیه نظام جمهوری اسلامی جزئی اساسی از این توطئه ها را تشکیل داده است. بر همین اساس و شناخت آسیب هایی که از این حیث متوجه نظام بوده، رهبر معظم انقلاب در قالب های مختلف و از آن جمله شعارهایی که برای سال ها انتخاب می شود و به نحوی با گفتمان سازی اهمیت مسئله را نشان می دهد، اهمیت اقتصاد را گوشزد نموده اند.
در یک نگاه کلی به مسئله و با توجه به نوع سیاست گذاری هایی که در این برهه از تاریخ جمهوری اسلامی صورت گرفته است، سیاست های کلان اجتماعی از اشکالات و نقاط ضعف چندی رنج برده و چالش ها و مسائلی را برای جامعه در عرصه های گوناگون پدید آورده است که آن ها را با توجه به شعار سال 1393، که عنوان اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی بر آن نهاده شده است، مورد توجه و بررسی قرار داده و برخی از ضروریات و الزامات تحقق شعار امسال و در یک نگاه کلان تر، جامعه ی عمل پوشیدن به اهداف انقلاب اسلامی را یادآوری می نماییم.

اولویت گذاری برای اقتصاد و فراموشی فرهنگ
فرهنگ علی رغم اهمیتی که برای آن برشمرده می شود و در طی سال های بعد از انقلاب نیز اهمیت آن برای مسئولان بلندپایه ی نظام و از جمله امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری آشکار بوده و بارها اهمیت آن برای جامعه از سوی ایشان تشریح شده و علاوه بر آن، نهادها و دستگاه های متعددی نیز عهده دار سیاست گذاری و ایفای مسئولیت در ابعاد کلان و خرد آن بوده و از جمله ی آن ها می توان به شورای عالی انقلاب فرهنگی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی، حوزه های علمیه و نهادها و دستگاه های وابسته به هر کدام اشاره داشت، مظلوم بوده و در یک مقایسه و بررسی تطبیقی با سایر حوزه های اجتماعی، نظیر سیاست و به ویژه اقتصاد، شأنی پایین تر داشته و اهمیت و اولویت اصلی نداشته و به عبارتی ثانوی بوده است. از این حیث، فرهنگ انقلاب اسلامی در حالی که طی سالیان اخیر نقطه ی هدف اساسی دشمنان بوده است، چندان مورد اهتمام واقع نشده و اگر این مسیر بخواهد امتداد پیدا کند، می تواند چالش اساسی ای را متوجه جامعه و نظام جمهوری اسلامی کند. این عدم اهتمام به فرهنگ و غفلت از آن و مسئله ساز شدن آن در حال و آینده ی نه چندان دور، به زعم نویسنده، از دلایل چندی برمی خیزد که سعی می شود به اجمال به آن ها پرداخته می شود.

یکی از عمده ویژگی هایی که می توان برای نگاه و رویکرد نهادها و سازمان های فرهنگی کشور برشمرد این است که نگاه غالب در آن ها فقدان یک رویکرد نظام وار و سیستمی به جامعه و در نتیجه، جدا دیدن حوزه های مختلف اجتماعی، از قبیل فرهنگ، سیاست و اقتصاد است.

تعریف ناقص از فرهنگ: فرهنگ یا امور فرهنگی؟
گستره ی وسیعی از تعاریف برای فرهنگ ارائه شده است. فرهنگ دربردارنده ی عقاید، ارزش ها و هنجارهایی است که غیر از معنابخشی به رفتارهای انسان و توصیف جهان و انسان، راهنمای عمل او در فعالیت هایش است و نیازهای او را تعریف می کند و چگونگی ارضای این نیازها و محدوده ی ارضای آن ها را نیز تعیین می کند. فرهنگ علاوه بر آنکه دربرگیرنده ی بسیاری از عناصری است که در تعاریف مختلف به آن ها پرداخته شده، می تواند راهگشای برنامه های کلان اجتماعی جامعه در نزد سیاست گذاران و مدیران فرهنگی کشور باشد؛ از جمله شورای عالی انقلاب فرهنگی که یکی از بالاترین نهادهای تصمیم گیر در حوزه ی فرهنگی است.
اما آنچه طی این سال ها از عملکرد دستگاه های فرهنگی کشور می توان مستفاد کرد این است که علاوه بر آنکه زیربناها و مقولات اساسی فرهنگ از یک سو به علت بی توجهی و از سوی دیگر به علت موازی کاری و فقدان هماهنگی میان این نهادها و سازمان ها، در برنامه ریزی ها مورد غفلت قرار گرفته و بدان پرداخته نشده است؛ بلکه آنچه اساساً این نهادها و سازمان ها خود را مشغول بدان داشته و اجرای آن را وجه همت خود قرار داده اند، روبناها و عناصر بیرونی فرهنگ است که البته در جای خود باید به آن پرداخته شود. غفلت از زیربناها و مبانی و عناصر اصلی، درونی و به اصطلاح هسته و قلب هر فرهنگی که از قضا تأثیری شگرفی در دیگر حوزه ها (که از منظر این نهادها و سازمان ها و شوراها امری خارج از حیطه ی فرهنگ است و در نتیجه هیچ گاه بدان توجه نمی شود) دارد، باعث می شود پرداختن به این امور فرهنگی، با بی جهتی و پراکندگی و فقدان نظم سیستمی، کارایی لازم و عملکرد مناسب را به نمایش نگذارد.
نگاهی به مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی و نیز عملکرد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و سایر دستگاه های مربوطه، به خوبی نشان دهنده ی این امر است که آنچه بدان اهتمام می شود، نه فرهنگ و زیربنا و مبانی فرهنگی جامعه، بلکه فعالیت هایی است که می توان امور فرهنگی را بر آن اطلاق کرد که در بستر مبانی فرهنگی دیگری غیر از فرهنگ دینی و ملی جامعه ی ایران شکل می گیرند.

نگرش تفکیکی به جامعه و تقدم اقتصاد و سیاست بر فرهنگ
یکی از عمده ویژگی هایی که می توان برای نگاه و رویکرد نهادها و سازمان های فرهنگی کشور برشمرد این است که نگاه غالب در آن ها فقدان یک رویکرد نظام وار و سیستمی به جامعه و در نتیجه، جدا دیدن حوزه های مختلف اجتماعی، از قبیل فرهنگ، سیاست و اقتصاد است. حتی اگر چنین رویکردی در عالم نظری از سوی سیاست گذاران و مدیران فرهنگی پذیرفته نشود و در رد آن سخن گفته شود، اما واقعیت برنامه ریزی ها و سیاست گذاری های اجتماعی نشان می دهد که ارتباط منظم، منسجم و ارگانیکی میان این حوزه ها برقرار نشده و نمی شود.
فقدان نگاه ارگانیک به جامعه، در کنار ضعف نگرش فرهنگی و نگاه ویترینی و به اصطلاح موزه ای به فرهنگ بومی، دینی و ملی جامعه باعث می شود تا ساختار اقتصادی جامعه که باید بر بنای فرهنگ و در چارچوب نظام های عقیدتی و ارزشی آن و متناسب با هستی شناسی و انسان شناسی دینی و برآورده ساختن و تأمین نیازهای چنین انسانی سازمان دهی شود و اساساً جامعه بر بنای چنین فرهنگی شکل گرفته و افق و آرمان و اهداف و برنامه های آن متناسب با نگاه دینی چیده شود؛ در خلطی آشکار و اشتباهی نابخشودنی و عملکردی خسارت بار و چالش آفرین و با یکسان پنداری افق حرکتی جامعه ی دینی با جامعه مدرن غربی در ذهن و عمل مسئولان و سیاست گذارانی که علی رغم داشتن داعیه ی دین و مذهب، در پارادایم مدرنیته هضم شده اند و در سیطره ی هژمونی غرب مدرن گفتار آمده اند و در نتیجه، ساختار اقتصاد غرب را ساختاری کارآمد و ای بسا تنها ساختار ممکن تلقی کرده و سعی در اجرای آن در جامعه دارند، به ورطه ی غربی شدن گرفتار شود.
نکته ی قابل توجه این است که ساختارها و فرآیندهای اقتصادی در هر فرهنگ و تمدن، اهداف و ارزش های خاص خود را از مبانی فرهنگی آن می گیرد. اقتصاد مدرن و سازوکارهای آن از این امر مستثنا نیستند و از این روی، هدف چنین اقتصادی جز لذت گرایی و محرک آن جز سوداندوزی مبتنی بر نفع شخصی و ماحصل آن در جامعه جز مصرف انبوه نیست که در بسیاری از تعاریف توسعه ی اقتصادی و در کنه و ذات همه ی این تعاریف و برای نیل به بهشت زمینی انسان سکولار مدرن، به عنوان هدف این تحولات در نظر و بیان آورده شده است.
طبیعی است هنگامی که چنین اقتصادی در جامعه ی دینی دنبال می شود، آن هم با نگرش هایی که یا نگاه حاشیه ای به فرهنگ دارند و نسبت به آن بی اعتنا هستند و یا در صورتی که نقاب از چهره ی سکولار خود برداشته اند و تغییر و استحاله ی فرهنگ دینی و ملی جامعه را در فرهنگ غربی مبتنی بر مختصات ذکرشده، برای رسیدن به کاروان تمدن غربی ضروری می دانند، در سال های بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و به ویژه پایان جنگ تحمیلی و اولویت یافتن اقتصاد جامعه، نگاه غالب دولتمردان ما را این دو دیدگاه تشکیل داده است. فرهنگ جامعه در مواجهه با ارزش های مادی، مصرفی و لذت جویانه در معرض آسیب و خطر قرار می گیرد. ارزش هایی که خود خواسته و با دست نیروهایی که داعیه ی خدمت به جامعه را دارند و از طریق تحقق هرچه بیشتر این نظام اقتصادی درصدد برآورده ساختن آن هستند، در کنار تلاش ها و طرح های نظام استکباری علیه فرهنگ این مرز و بوم، تبلیغ و نهادینه می شود و استحاله ی فرهنگ دینی و ملی جامعه را به همراه دارد.

اقتصاد نابرابر، بی عدالتی و خسارت های فرهنگی
از دیگر تبعات نظام اقتصادی بیمارگون امروز جامعه ی ایران، که بیش از پیش رواج ارزش های مادی و مصرفی را به همراه می آورد، بی عدالتی و شکاف شدید میان اقشار اجتماعی است؛ وضعیت بیمارگون اقتصاد طی سال های قبل و تداوم آن در بعد از انقلاب که سوداگری و دلال بازی و واردات افسارگسیخته راحت ترین راه برای طی کردن پله های ترقی و رسیدن به ثروت های بادآورده در کوتاه مدت است و تولید مبتنی بر نیازهای آحاد جامعه کمتر مورد همت سرمایه گذاران خصوصی و حتی اقتصاد دولتی (به موجب فساد موجود در آن) واقع شده است.
این بی عدالتی و شکاف اجتماعی از سویی و از سوی دیگر ایجاد نیازهای کاذب برای مصرف کالاهای وارداتی و لوکس یا شبه لوکسی که کمتر ضرورتی برای زندگی انسان (به ویژه اگر آن را در چارچوب فرهنگ اسلامی در نظر آوریم) دارند و نیز عدم تطابق و به عبارتی وجود شکافی میان امکانات موجود و آرزوها و توقعاتی که این سیستم اقتصادی بر پایه ی غرایز انسانی می آفریند و هرچه به جلوتر می رویم علی رغم افزایش امکانات و سطح رفاه و به علت رشد فزاینده ی آن توقعات، این شکاف عمیق تر و وسیع تر می شود، داشتن ثروت افزون تر و رسیدن به زندگی مرفهانه تر را به آرزویی البته دست نیافتنی برای بخش اعظمی از جامعه تبدیل می کند. این چنین می شود که نفوذ ارزش های مادی، همه ی اقشار اجتماعی، از شهری و روستایی و پیر و جوان و زن و مرد را فرامی گیرد و به تبع آن گستره ی وسیعی از انحرافات اجتماعی و آسیب های فرهنگی، از رواج فساد مالی گرفته تا تغییر گروه مرجع جامعه و تغییر و استحاله ی ارزش های دینی و رواج ارزش های مادی، مدرک گرایی و تبعات آن، رخت بربستن قناعت از زندگی مردم و پهن شدن سفره ی اسراف و مصرف گرایی و در یک کلام سلب تسکین و آرامش روانی از جامعه و پیدایش طمع ورزی و دغدغه ی کسب ثروت و مصرف انبوه و پیامدهای روانی آن پدیدار می شود.

دین اسلام اگرچه هدف اساسی خود را سعادت اخروی انسان تعریف نموده، اما این مسئله امری فارغ از مسائل مادی و دنیوی و به صورت صرفاً عبادی و در نتیجه امری فردی نیست، بلکه تحقق آن در وابستگی کامل به شئون و ابعاد دنیوی و به ویژه در ابعاد اجتماعی آن است.

اقتصاد سوداگرا و بر زمین ماندن نیازهای اساسی جامعه
برای نظام جمهوری اسلامی ایران، که تعارض آن با نظام سرمایه داری و فرهنگ و تمدن اومانیستی و سکولار مدرن آشکار و درگیری با آن در جبهه های گوناگون از طلیعه ی انقلاب اسلامی تاکنون گریزناپذیر بوده و اساساً این دو گفتمان با توجه به عمق و گستره ی تعارضی که دارند آشتی ناپذیر بوده و پایان این تخاصم جز با استحاله و فروپاشی یکی امکان ناپذیر نیست، آمادگی برای مواجهه در هر جبهه ای اعم از نظامی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی جزئی ضروری و عنصری حیاتی برای تداوم و بقا و تطور و تکامل آن محسوب می شود. از این حیث، برآورده ساختن نیازهای اساسی جامعه در حوزه ی اقتصادی و تنظیم و هدایت سازمان ها و فرآیندها و سازوکارهای تولید، به گونه ای که دست نیاز کشور به سوی این نظام متخاصم و کشورهای سرمایه داری دراز نشود و بتواند آن را در برابر تحریم های اقتصادی یا تکانه ها و بحران ها (که به سبب تعارض های نهفته در بطن نظام سرمایه داری، امری ذاتی است و هرازچندگاهی به صورت بحران های گوناگون اقتصادی، سیاسی و فرهنگی ظاهر می شود) بیمه کند و از ورود و ایجاد آسیب در جامعه جلوگیری نماید، امری ضروری است.
اما آنچه می توان درباره ی اقتصاد کنونی جامعه ی ایران عنوان کرد این است که اولاً در اثر خطای استراتژیک و کارآمدپنداری اقتصادی لیبرال و سرمایه سالار برای جامعه ی دینی و رشد سوداگری و جهت گیری نظام اقتصادی جامعه به سوی اهداف لذت گرایانه ی اقتصاد لیبرال و تعریف سودانگاری و نفع شخصی به عنوان محرک اقتصاد و رقابت جویی و تنازع به عنوان ارزش های آن، نیازهای اساسی جامعه چندان مورد همت بخش های به اصطلاح مدرن جامعه قرار نگرفته و بخش های سنتی و اجزا و عناصر باقی مانده از اقتصاد سنتی در بخش های تولیدی کشاورزی و دامپروری که نیازهای اساسی جامعه را تأمین می کند، نه تنها مورد توجه قرار نمی گیرند، بلکه با بیشترین سنگ اندازی و مانع تراشی نظام اقتصادی نیز مواجه بوده و اساساً می توان مدعی شد حمایت از این بخش ها بسیار اندک بوده است. همین بخش تأمین کننده ی بخش عظیمی از نیازهای اساسی جامعه، علی رغم واردات عنان گسیخته ی سوداگران مدرن بوده است، در حالی که نه در محرک ها، نه در اهداف و نه در ارزش ها، به عنوان عواملی که از سوی مدیران و سیاست گذاران روشن فکر و غرب زده به عنوان عوامل موفقیت اقتصادی برشمرده می شوند، محسوب نمی شود.
این امر، یعنی فقدان اهتمام به تولید و برآورده ساختن نیازهای اساسی جامعه، دست دشمنان و نظام سرمایه داری متخاصم علیه انقلاب اسلامی را برای اقدام علیه آن از طریق تحریم های اقتصادی و فشار بر جامعه از این طریق باز می گذارد که خسارت های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی آن طی چند سال اخیر و بالا گرفتن تخاصم گفتمانی میان گفتمان انقلاب اسلامی و نظام سرمایه داری بر همگان مشهود است.
ثانیاً این اقتصاد سوداگرا، راه نیل به سود افزون تر و آسان تر و سریع تر را از یک سو در واردات و دلالی جست وجو می کند که وابستگی هرچه بیشتر کشور را به همراه خواهد داشت و از سوی دیگر، آن را در تولید کالاها و خدمات کاذب و لوکس و در پی آن نیازآفرینی دروغین و البته بی پایان در جامعه جست وجو می کند که ماحصل آن ایجاد فرهنگ مسرفانه، مصرف گرایانه و رفاه زده است که ضمن آنکه تبعات آن پیش از این برشمرده شد، تعارض آن با فرهنگ دینی جامعه و گفتمان انقلاب اسلامی مشهود است.
بنابراین به کارگیری نظام اقتصادی ناهماهنگ و متعارض با فرهنگ اسلامی جامعه، علاوه بر آنکه ما را از پاسخ گویی به نیازهای جامعه بازداشته و آسیب ها و تهدیدهایی را متوجه نظام جمهوری اسلامی ساخته و از تکامل انقلاب اسلامی مبتنی بر خودکفایی و استقلال از نظام سلطه به ویژه در شرایط بحرانی ممانعت به عمل آورده است، در جهت تضعیف و استحاله ی ارزش های دینی و رواج ارزش های مادی غرب، از طریق رواج مصرف گرایی و مطرح ساختن فرهنگ و ارزش های مصرفی و رفاه زده که مورد نهی دین قرار گرفته و در مقابل فرهنگ کار و تولید که در فرهنگ دینی بر آن تأکید ویژه ای شده نیز عمل نموده است.
مجموعه ی این آسیب ها و تعارضات در کنار مظلومیت فرهنگ در رویکردها و برنامه ریزی های خرد و کلان جامعه، به علاوه ی رویکردهای سکولاری که با نفوذ شبه روشن فکران غرب زده در نهادهای فرهنگی جامعه که به ویژه در دولت موسوم به اصلاحات شاهد آن بودیم و اخیراً نیز فعالیت آنان حساسیت مردم مسلمان و عالمان دینی را برانگیخته است، در کنار توطئه و تهاجم مستمر و مداوم فرهنگی غرب و نظام سرمایه داری علیه فرهنگ دینی و گفتمان انقلاب اسلامی، باعث می شود امروز فرهنگ به عنوان مسئله ی اولویت دار و اساسی برنامه ریزی های جامعه مورد توجه و اهتمام قرار بگیرد. و در این میان، مهم ترین و اساسی ترین اقدام بنای سیاست و اقتصاد جامعه بر فرهنگ آن و هماهنگ سازی آن ها با فرهنگ در یک نظام منسجم است. در این ارتباط، در ادامه، اولویت های نظام اقتصادی مبتنی بر فرهنگ دینی در مقایسه با اقتصاد سرمایه داری به اجمال و در حد وسع نویسنده ارائه می شود

لینک خبر :‌ بصیرت
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷

گروه فرهنگ و هنر- پیاده روهای خیابان انقلاب، حوالی دانشگاه، در حالت عادی جای سوزن انداختن ندارند. معمولا عده ای در مقابل ویترین کتابفروشی ها در حال تماشا هستند. حتی دیدن کتاب ها هم آدم را سر ذوق می آورد. اما حالا چند وقتی است که انگار گرد مرده پاشیده شده باشد، تمام کرکره ها جز یکی دو مغازه پایین هستند. در خیابان هم جز چند رهگذر، عابری دیده نمی شود. کرونا همه چیز را تغییر داده، از حال و هوای خیابان انقلاب گرفته تا دخل و خرج کتابفروشی ها و اقتصاد نشر.
دیگر حساب و کتاب اینکه چند روز است همه چیز به حالتی غیرعادی درآمده از دست مان در رفته. نمی دانیم چند روز است که به خاطر ویروس سمج کرونا خانه نشین شده ایم و چند روز است که کسب و کارها از رونق افتاده اند. از زمانی که گام نخست فاصله گذاری اجتماعی اعلام شد، بسیاری از کسب و کارها به دلیل جلوگیری از شیوع ویروس کرونا دچار مشکل شدند و البته این تنها مختص ایران نیست. در این میان تمام زنجیره نشر نیز دچار آسیبی جدی شدند.
درآمد قطره چکانی نشر و بحران کرونا
در حالت عادی هم کتابخوانی و فروش کتاب چندان تعریفی نداشت و حالا با به وجود آمدن این ماجرا و لغو شدن نمایشگاه بین المللی کتاب مشکلی بر دیگر مشکلات اهالی نشر افزوده شده است. هومان حسن پور، رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان کشور در این زمینه می گوید: برآوردهای این نهاد صنفی حاکی از کاهش 90 درصدی فروش ناشران و کتابفروشان تهرانی است. او می گوید: با تداوم این وضع باید فاتحه صنف نشر، کتابفروش و توزیع کننده را خواند. حسن پور به نمایندگی از صنفی که مسئولیتش را بر عهده دارد، چندی قبل در نامه ای مفصل به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاون اول رئیس جمهوری، رئیس سازمان امور مالیاتی و رئیس سازمان تامین اجتماعی درباره مطالبات و حمایت های لازم از صنف خود درخواست هایی کرده بود که شامل کمک هایی در زمینه پرداخت حق بیمه، بررسی حساب های مالیاتی و نیز ارائه تسهیلات به ناشران بود.
البته حسن پور از دریافت تسهیلات دولتی ناامید نیست. او می گوید: صدمات وارد شده به صنف نشر حتی با تخصیص این تسهیلات نیز بسیار دردناک و حتی جبران ناپذیر است. اعتقاد ما این است که اگر تقاضای صنف به طور کامل و همراه با هم عملیاتی نشود، بدنه این صنف صدماتی جبران ناپذیر خواهد دید. آنچه ما این روزها از طریق همکاران صنف می بینیم و می شنویم حاکی از همین است.
نیکنام حسینی پور، مدیرعامل خانه کتاب نیز در این باره با بیان اینکه درآمد نشر ما قطره چکانی و کسب درآمد اندک اندک است، می گوید: ما نگران هستیم چون ممکن است بسیاری از ناشران و کتاب فروشان به سمت تعطیلی بروند و نتوانند به کارشان ادامه بدهند. این نگرانی جدی ماست، حتی در خود تهران که 70 درصد نشر ما در آن متمرکز است، امکان تعطیلی بسیاری از کتاب فروشی ها وجود دارد. امیدوارم با برنامه هایی که درنظر می گیریم، بتوانیم از این روزهای سخت عبور کنیم.
ممکن است بسیاری از کتابفروشی ها تعطیل شوند
همان طور که اشاره شد مدیرعامل خانه کتاب، از احتمال تعطیلی برخی ناشران و کتاب فروشان سخن به میان می آورد و می گوید: اگر این شرایط ادامه پیدا کند، بسیاری از کتابفروشان و حتی ناشران بیکار می شوند، به ویژه که نامه هایی از برخی کتابفروشی های بزرگ داریم، به ویژه آن ها که در مجتمع های تجاری هستند و تعداد نیروی انسانی بیشتری داشتند، برای پرداخت حقوق دچار مشکل شده اند و امکان تعدیل نیروی گسترده وجود دارد. این بخش ها مثل زنجیره به هم وصل است و بحران های اجتماعی را تجدید می کند، همه این ها را باید کنار هم ببینیم که ان شاالله بتوانیم از این مسیر پر پیچ و خم عبور کنیم.
حسن پور، رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران نیز درباره شرایط کتابفروشی ها می گوید: شرایط برای کتابفروشی ها هم بد است و با تعطیلی مواجه هستند. این روزها ناشران و کتابفروشی ها نه تنها سود ندارد زیان هم می دهند زیرا حقوق پرسنل شان را باید از جیب پرداخت کنند. البته فقط ناشران و کتابفروشی ها این مشکل را ندارند، موزعان، تولید کنندگان کارت پستالی و سالنامه ها هم این مشکلات را دارند.
اعضای چرخه نشر، فقط ناشر و کتابفروش نیستند
چرخه تولید کتاب تنها به کتابفروش یا ناشر ختم نمی شود و با وضعیت پیش آمده، آسیب متوجه تمام اعضای این چرخه است. حسن پور با تاکید بر همین موضوع می گوید: ما در چرخه تولید و انتشار کتاب پنج حلقه داریم، اهالی قلم که نویسندگان، ویراستاران، مترجمان، تصویرگران و همه تولیدکنندگان فکر و اندیشه که دست به قلم می برند را شامل می شود و آن ها نخستین حلقه هستند، بعد از آن ها ناشران، کتاب فروشان، توزیع کنندگان و مخاطبان قرار دارند. ما باید برای این پنج حلقه فکری کنیم، نه صرفا یک بخش خاص و یکی از این اعضا. اگر فقط به ناشر فکر کنیم اما کتابفروش را نبینیم، تکلیف دیگر بخش ها چه می شود؟
گرانی کاغذ و قوز بالای قوز
حالا به این وضعیت تا سف آور، تلاطم قیمت کاغذ را هم اضافه کنید! اطلاعات منتشر شده در پایگاه مرکز اطلاعات کاغذ ایران حاکی از فروش هر بند کاغذ 70 گرمی تحریر 70 در 100 به قیمت 333 هزار تومان و هر بند کاغذ هفتاد گرمی تحریر 60 در 90 با قیمت 243 هزار تومان دارد. همین محصول در گرماژ هشتاد نیز به ترتیب با نرخ 410 و 310 هزار تومان به فروش می رسد. در زمینه فروش کاغذ گلاسه که ماده اولیه تولید جلد کتاب نیز به شمار می رود هم هر بند گلاسه 70 در صد براق 90 گرمی با قیمت متوسط 173 هزار تومان عرضه می شود. همین محصول در گرماژ 300 و 250 با قیمت 183 هزار تومان قیمت خورده است.
همچنین تمامی انواع محصول کاغذهای برش خورده نیز همین روند صعودی را طی کرده و تنها کاغذ بالک با روند کاهش قیمت همراه شده است. از سوی دیگر با تشدید شیوع کرونا در کشور تعاونی ناشران کشور (آشنا) نیز اعلام کرده است که تا اطلاع ثانوی تحویل و فروش کاغذ به ناشران را تعلیق کرده است و تا عادی شدن این شرایط حواله تازه ای صادر نخواهد کرد.
بنابراین به نظر می رسد کاهش قیمت ناشی از رکود شدید ماه های اخیر بازار کتاب که کاهش فروش کتاب و درنتیجه کاهش خرید کاغذ از سوی ناشران را به همراه خواهد داشت، منجر به افزایش کاذب قیمت کاغذ توسط واسطه گران شده است تا در دوران رکود و کاهش قیمت، سطح قیمت ها در سطح نرم اواخر سال گذشته باقی بماند.
فرصتی برای Ebook ها
شاید وضعیت کنونی، قرنطینگی و تعطیلی بسیاری از مشاغل تهدیدی جدی باشد اما برخی همین تهدید را هم به فرصت تبدیل کرده اند. خانه نشینی و داشتن اوقات بیکاری زیاد، بسیاری را به سوی کتاب خواندن سوق داده است. گرچه امکان خرید اینترنتی نسخه های فیزیکی کتاب فراهم است اما ترکیب تکنولوژی، خانه نشینی و قیمت مقرون به صرفه بسیاری را به سوی کتاب های الکترونیکی کشانده به طوری که مراجعه به یکی از بسترهای ارائه دهنده اینگونه کتاب ها چهار برابر شده است. ندا برادران، مدیر عامل فیدیبو با اشاره به افزایش مراجعه به پلتفورم های عرضه نسخه های الکترونیکی کتاب دراین باره می گوید: ما از اوایل ماه اسفند رشد قابل توجهی در مراجعه به پلتفورم خودمان را تجربه کردیم و در برخی از ایام گذشته با تمامی ظرفیت ممکن به کار پرداختیم. البته بخش قابل توجهی از رجوع به فیدیبو نیز به کمپین هایی بازمی گشت که ما با همراهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و جمع زیادی از ناشران در اسفندماه سال 98 آن را اجرا کردیم.
او می افزاید: در این موقعیت ما از منظر مراجعه و تعداد نسخه های مورد مطالبه افزایش چهار برابری رجوع به پلتفورم خودمان را تجربه کردیم که اتفاق بسیار قابل اعتنایی به شمار می رود و نیروهای انسانی ما با وجود دورکاری تقریباً چیزی به نام تعطیلات را در این مدت تجربه نکردند.
او همچنین درباره ثبات این مراجعه به مطالعه کتاب های آنلاین در میان جامعه ایران نیز می گوید: وضعیت فعلی ترکیبی است از طبیعتی که بر زندگی ما حاصل شده است. حضور بیشتر افراد جامعه در خانه فرصت بیشتری برای مطالعه توسط آنها فراهم ساخته و البته همواره تعطیلات نوروزی یکی از پیک های فروش محتواهای الکترونیک نیز بوده است. ما با توجه به این موقعیت یک فرصت فراهم کردیم تا مخاطب از استفاده از کتاب الکترونیکی لذت ببرد و تاکید دارم که نگاه مان برای این مهم تنها متوجه فروش نبوده است که اگر بود این استقبال فعلی شکل نمی گرفت.
بدون شک هر آسیب به چرخه نشر به معنی آسیب به فرهنگ کشور خواهد بود. بنابراین به نظر می رسد در جریان توجه به نیازهای کوتاه مدت مردم، نباید از نیازهای بلندمدت غافل شد چرا که درصورت آسیب به فرهنگ، برای جبران آن نیازمند صرف سال ها زمان و هزینه خواهیم بود.

ارسال دیدگاه
نام: ایمیل: دیدگاه:

لینک خبر :‌ روزنامه ابتکار
سخنگوی کارگروه مدیریت بحران کرونا در خانه سینما با اعلام نام دو پروژه متخلف سینمایی که علیرغم هشدارها، مراحل تولید خود را متوقف نکرده اند، اقدام سازندگان این دو پروژه را غیرقانونی و مجرمانه دانست.

دانش اقباشاوی به ایسنا گفت: طبق دستور ستاد ملی مبازره با کرونا، با اخطارهای پی در پی که هم به شکل رسانه ای و هم خصوصی به همه پروژه های تصویری که در وضعیت قرمز کرونا در مراحل مختلف تولید قرار دارند، هشدار داده بودیم که پروژه های خود را در هر مرحله ای که هستند، متوقف کنند.
او ادامه داد: در اخطار نهایی که در گفتگوی چند روز پیش بنده اعلام شد، عنوان کردیم که مطلع شده ایم دو پروژه سینمایی در حال کار هستند. یکی در اثنا شروع فیلمبرداری است و دیگری هم می خواهد فیلمبرداری خود را بزودی شروع کند. اگر این پروژه ها کارشان را متوقف نکنند، ناچاریم بنا به دستور ستاد ملی کرونا نام آنها را اعلام کنیم.
سخنگوی کارگروه مدیریت بحران کرونا در خانه سینما افزود: متاسفانه در این چند روز نه تنها پروژه ها را متوقف نکردند بلکه سازندگان یکی از پروژه ها دو روز پیش فیلمبرداری اش را آغاز کردند؛ پروژه فیلم سینمایی شپلوتکا به تهیه کنندگی و کارگردانی آقای حسین قناعت و فیلم دیگری مجوز خروج به کارگردانی آقای کیارش اسدی زاده.

او تاکید کرد: این دو پروژه باید متوقف شوند وگرنه طبق قانون رعایت قانون فاصله گذاری اجتماعی که صنعت تولید تصویری جزو c3 قرار می گیرند، کار آنان غیر قانونی است. یعنی فیلمبرداری هر گونه اثر تصویری طبق جزوه مقررات رعایت فاصله گذاری اجتماعی غیرقانونی است.
اقباشاوی با اشاره به توقف صدور پروانه ساخت در سازمان سینمایی خاطرنشان کرد: در گفتگوهایی که با آقایان طباطبایی نژاد (رییس شورای نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی) و شاهسواری (مدیر عامل خانه سینما) داشتیم، اعلام شد صدور پروانه ساخت های سینمایی متوقف شده و پروانه ساخت جدیدی صادر نشده است. ضمن اینکه پروانه های قبلی نیز لغو مجوز شده اند. سوال ما این است در حالیکه از سوی سازمان سینمایی پروانه ساختی صادر نشده و پروانه ساخت های پیشین لغو فعالیت شده، چگونه این دو گروه به تولید خود ادامه می دهند.
او این رفتار را غیر قانونی و مجرمانه دانست و افزود: فیلمبرداری فیلم شپلوتکا آقای حسین قناعت باعث سوءاستفاده رسانه های بیگانه شده است. در روز گذشته که با گرفتن فیلم هایی از پشت صحنه این فیلم و نمایش آن در یک شبکه خاص، آبروی مان در سطح جهانی رفته و این سوء استفاده رسانه های بیگانه که از عملکرد غیر قانونی این پروژه نشات می گیرد، خود، عملی مجرمانه است.
او تاکید کرد: ما از کانون کارگردانان سینمای ایران که پیش تر در اولین بیانیه خود خواستار توقف کلیه پروژه ها شده بود و در همان بیانیه، کارگردانان و تهیه کنندگان، هر دو را موظف دانسته بود که پروژه ها را تعطیل کنند، می خواهیم به این قضیه ورود کند و به این دو عضو خود دستور اکید صنفی بدهند که پروژه هایشان را در هر مرحله ای که هستند، متوقف کنند. پروژه شپلوتکا ، حسین قناعت در حال فیلمبرداری است، مجوز خروج کیارش اسدی زاده به شکل پر شتاب و پر خطری در حال طی کردن آخرین مراحل پیش تولید است و می خواهد عنقریب فیلمبرداری اش را آغاز کند.
دانش اقباشاوی در پایان خاطرنشان کرد: در حال پایش پروژه های دیگری هم هستیم که تحرکاتی در آنها وجود دارد و مجددا از همه پروژه های تلویزیونی، سینمایی، تبلیغاتی، طبق نامه های مفصلی که به صدا و سیما، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان سینمایی زده ایم، می خواهیم تا اعلام نشدن وضعیت سفید توسط ستاد ملی کرونا، پروژه هایشان را متوقف کنند.
انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
سینماپرس: علیرضا رئیسیان، تهیه کننده و کارگردان سینما مدعی شد تصمیم گیران پشت پرده سینما می خواهند ابراهیم حاتمی کیا را از سینمای ایران حذف کنند، این کار توسط دولت و برخی از رسانه ها دنبال می شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰

به گزارش سینماپرس ، علیرضا رئیسیان، تهیه کننده و کارگردان سینما در مصاحبه ای به تلاش ها برای حذف برخی از سینماگران از سینما اشاره کرد و گفت این بار قرار است حاتمی کیا از سینما حذف شود.

رئیسیان با اشاره به بی سر و سامانی سینمای ایران و اتفاقات بدی که این بی سر و سامانی به دنبال دارد، گفت: در سال های قبل تر برای نسل اول فیلمسازان کشور اتفاقات بدی رقم خورد، سپس برای افراد دیگر و حتی خود من، امسال هم برای آقای حاتمی کیا.

وی نقش دولت را در به وجود آمدن این شرایط مؤثر دانست و بیان کرد: به نظرم بیشتر از همه خود دولت نقش دارد، البته دولت نه به معنای شخص رئیس سازمان سینمایی که اطلاعات زیادی از این وادی ندارد، بلکه تصمیم گیرندگانی که در پشت یا جلوی کار هستند در این زمینه مؤثرند. آن چیزی که من می فهمم این است که قصد این افراد بر حذف نسل اول و دوم سینمای ایران است و در ادامه میدان دادن به پول های مشکوک و آدم های تازه.

موضوع حذف کارگردان فیلم خروج از سینمای ایران، اولین بار در نشست خبری این فیلم مطرح شد. در آن نشست حاتمی کیا به شدت از برخی از انتقادها و سؤالات از وی گلایه و هدف این اقدامات را حذف خودش از سینما عنوان کرد. به نظر می رسد نظر آن روز حاتمی کیا این روز از سوی دیگر فیلمسازان مورد تأیید قرار گرفته است. با این وجود و به رغم همکاری نکردن بسیاری از نهادها و ارگان های وابسته به انقلاب اسلامی، فیلم سینمایی خروج آخرین ساخته حاتمی کیا، در سینما آنلاین از وضعیت خوبی برخوردار است.

ورود خروج به باشگاه میلیاردی ها
کمتر از چهار روز از آغاز اکران آنلاین فیلم سینمایی خروج ، این فیلم توانست وارد باشگاه میلیاردی های سینما شود. روابط عمومی این پروژه سینمایی، پنج شنبه شب، اعلام کرد: پس از گذشت سه روز و 21 ساعت از ادامه اکران خروج در سینمای آنلاین فیلیمو و نماوا، این فیلم از مرز یک میلیارد فروش در مجموع دو پلتفرم گذشت.

با مجموع آمار هر دو سرویس، 84 هزار و 400 بلیت در سه روز و 21 ساعت به فروش رفته که درآمدی بیش از یک میلیارد به همراه داشته است. از طرفی طبق معیارهای سنجش تعداد تماشاگر در شبکه نمایش خانگی یعنی در نظر گرفتن حداقل 5/2 تماشاگر به ازای یک بلیت، دسترسی شش ساعته به محتوا و امکان تماشای خانوادگی، مجموع تعداد تماشاگران فیلم خروج در دو پلتفرم را می توان حداقل 211 هزار نفر برآورد کرد. خروج در حالی به باشگاه یک میلیاردی ها پیوسته است که اولین بار است بعد از شیوع ویروس کرونا و تعطیلی سینماها یک فیلم به صورت اینترنتی اکران می شود، ضمن اینکه این فیلم با مشکل نسخه غیرقانونی نیز دقایقی بعد از اکران آنلاین روبه رو شد.

پیشتر روابط عمومی سازمان اوج، رسیدن مجموع فروش این فیلم به رقم 4 میلیارد تومان را یک هدف مطلوب برای فروش فیلم خروج اعلام کرده بود.

دولت پشت فیلمساز را خالی نکند
پذیرش ریسک اکران آنلاین فیلم، نیازمند حمایت دولت از فیلمساز است. احد آزادی خواه، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس گفت: اکران آنلاین ریسک بزرگی برای فیلم سازان و تهیه کننده آثار به شمار می آید. نباید پشت فیلمساز را در این شرایط خالی کرد و وزارت فرهنگ باید نقش حمایتی خود را در این مرحله به نمایش بگذارد.

این نماینده مجلس با یادآوری اینکه شروع این اقدام با فیلم خروج ابراهیم حاتمی کیا شروع موفقی بود، ادامه داد: وقتی فیلمسازان مطرح به این شکل در این عرصه ورود می کنند موجب دلگرمی فیلمسازان جوانان و سایر تهیه کنندگان نیز خواهد شد. آزادی خواه با بیان اینکه در مقطع کنونی ضرورت دارد که برای مردم خوراک فرهنگی و سرگرمی مناسب تولید و عرضه کرد، گفت: با توجه به فراگیری بیماری کرونا مشخص نیست سینماهای کشور چه زمانی مهیای اکران عمومی آثار سینمایی می شود، لذا این بستر برای عرضه فیلم های سینمایی باید مورد حمایت نهادهای حاکمیتی باشد.

*جوان

لینک خبر :‌ سینما پرس
سمیرا افتخاری: با توجه به افزایش تعطیلی سینماها و احتمال استقبال نکردن مخاطبان پس از بازگشایی، حداقل در ماه های نخست، به نظر می رسد اکران اینترنتی آثار سینمایی بهترین گزینه برای فرار از تعطیلی و همچنین طولانی شدن صف اکران آثار باشد که این طرح با موافقان و مخالفان بسیاری همراه شده و موانعی پیش رو دارد که باید برای آن چاره اندیشی کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۳۰

سرویس سینمایی هنرآنلاین : پس از آن که سینماها در پی شیوع ویروس کرونا تعطیل شدند و صف اکران فیلم ها در سال جدید طولانی و طولانی تر شد، سازمان سینمایی اقدام به حمایت از آثار سینمایی کرد که این حمایت با اما و اگرهایی همراه شد. بخصوص با شکل گیری بحث اکران اینترنتی فیلم های سینمایی در بستر پلتفرم ها برخی موافق این امر و برخی با آن مخالفت کردند. موافقان، اکران اینترنتی را بستری برای حل معضل اکران دانستند و مخالفان معتقدند با نبود قانون کپی رایت آثار سینمایی به راحتی قاچاق می شوند و سرمایه مادی و معنوی آن ها در این شرایط نابود می شود. در همین حین که موافقان و مخالفان درباره اجرایی شدن این طرح نظرات خود را ارائه می کردند، سازمان فرهنگی اوج تصمیم می گیرد تا به عنوان نخستین گام فیلم سینمایی "خروج" ساخته ابراهیم حاتمی کیا را که در جشنواره سی و هشتم فیلم فجر به نمایش درآمد از طریق دو پلتفرم نماوا و فیلیمو با فروش بلیت 12 هزارتومانی در معرض دید عموم قرار دهد و پیش قدم این اتفاق باشد.

"خروج" در شرایطی که اعلام می شد تمام تدابیر امنیتی برای جلوگیری از قاچاق آن در نظر گرفته شده است به روی بستر اینترنت اکران شد و در همان 24 ساعت اول نیز با استقبال خوبی مواجه شد. درواقع خروج در 24 ساعت اول حدود 400 میلیون تومان فروخت و این بسیاری از موافقان این امر را خوشحال کرد اما به همان سرعت نیز نسخه قاچاق و لینک های دانلود غیرقانونی این فیلم نیز در فضای مجازی دست به دست شد تا مخالفان طرح نیز بر این امر تأکید بیشتری داشته باشند که زیرساخت ها برای انجام این کار در کشور هنوز محیا نشده است.

طبق آمار رسیده آخرین ساخته ابراهیم حاتمی کیا طی مدت چهار روز به فروش یک میلیارد تومانی رسیده است و باید دید این فیلم تا چه حد می تواند در این امر موفق باشد. در این گزارش سید ضیا هاشمی تهیه کننده، عباس رافعی تهیه کننده و کارگردان، سعید خانی تهیه کننده، امیر شهاب رضویان تهیه کننده و کارگردان و پیمان قاسم خانی کارگردان نظرات خود را درباره طرح اکران اینترنتی اعلام کردند که با هم می خوانیم.

خطر قاچاق همیشگی است

سید ضیاء هاشمی رئیس جامعه صنفی تهیه کنندگان درباره اکران اینترنتی آثار سینمایی می گوید: متأسفانه نمایش فیلم به هر طریقی، حتی اگر در سینما نمایش داده شوند از قاچاق در امان نیستند. این اواخر حتی نسخه قاچاق فیلم های مطرح با وجود عرضه در شبکه نمایش خانگی باز هم در بازار قاچاق دیده شد و خطر قاچاق همگانی و همیشگی است.

وی ادامه داد: در سیستم شبکه نمایش خانگی (وی او دی) دوستان چه کردند، اما ابزار و امکاناتی که بتوان جلوی قاچاق آثار را گرفت، وجود دارد.

او ادامه داد: "خروج" اولین تجربه ما در اکران آنلاین بود، که برای نمایش آن از بستر وی او دی در شرایط حال حاضر استفاده کردند، به عقیده من، قاچاق فیلم نشانه شکست فیلم نیست، بلکه کسب تجربه است، به هر حال دیجیتال پدیده ای جدید است باید کنکاش کرد و حاشیه ها را از بین برد.

رئیس جامعه صنفی تأکید کرد: قاچاق فیلم اتفاق عجیبی نیست، من لینک دانلود غیرقانونی این فیلم را در همان روز نخست با حجم های مختلف در فضای مجازی دیدم، اما به نظر می رسد کسی از نسخه قاچاق آن استقبال نکرد، زیرا وقتی یک مسئله فراگیر شود قاچاق دیگر مفهومی ندارد. زمانی قاچاق معنا می یابد که تفاوت قیمت زیادی برای تهیه نسخه اصلی وجود داشته باشد،آنچه به عنوان قیمت بلیت برای نمایش این فیلم در نظر گرفته شد، 12 هزار تومان است که چندان رقم زیادی نیست. افراد علاقه مند به سینما هیچ گاه نسخه با کیفیت پایین این فیلم را با صرف استفاده از حجم اینترنت، دانلود نمی کنند.

وی ادامه داد: به عقیده من، به زودی دستاورد خوبی در این زمینه خواهیم داشت چون سینما صنعت بزرگی است و ما می توانیم تولیدات خوبی در این زمینه داشته باشیم. پخش آنلاین هم تجربه جدیدی است و می تواند اثرگذار باشد.

تهیه کننده "روز فرشته" با بیان این که باید برای این شیوه جدید اکران، تبلیغات گسترده ای شکل بگیرد، افزود: به زودی و در زمانی بسیار کم در همین شرایط آشفته، این بازار می تواند پررونق شود. فیلم های ما در حال حاضر اکران نمی شوند و اگر سالن های سینمایی باز شوند نیز کسی جرات رفتن به سینما را ندارد. بنابراین نباید از حاشیه ها ترسید و باید این راه ادامه یابد. برای این نوع اکران باید تبلیغات شود تا مردم با این شیوه از اکران فیلم بیشتر آشنا شوند. متأسفانه تلویزیون در این زمینه همکاری نکرد و سیستم حاکم بر نمایش تلویزیون در این شرایط و با این نوع توزیع باید همراهی کند که این کار را انجام نداده است. بیشتر کارشان به دشمنی شباهت دارد و باعث می شود سیستم آن طور که باید جان نگیرد. مخاطب (به جز عده ای محدود) از اکران اینترنتی آثار مطلع نیستند، در صورتی که اگر اطلاع یابند، فروش فیلم ها نیز بالا می رود. تلویزیون می تواند رسانه اثرگذاری در این زمینه باشد، اما این دشمنی قدیمی همچنان ادامه دارد. این عدم هماهنگی سیستم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و تلویزیون آسیبش متوجه سینماست و این سینماست که ضربه می خورد و این به بی سلیقگی مدیران تلویزیون بازمی گردد. قطعاً اگر کمک می کردند و به جای تبلیغات بیش از اندازه محصولات خوراکی که مخاطب را خسته کرده است به تبلیغ آثار سینمایی می پرداختند اتفاقات بهتری در این حوزه رقم می خورد.

هاشمی همچنین به سود حاصل از این اتفاق برای تولیدکنندگان اشاره کرد و گفت: بخشی از هزینه های 50 درصدی صاحب سینما با وجود اکران اینترنتی حذف می شود مانند مالیات بر ارزش افزوده، هزینه بلیت و ... و بالاترین درصد را نیز می توان از این اتفاق نصیب تولیدکننده کرد. در اکران سینمایی تهیه کننده 30 درصد از فروش حاصله فیلم دریافت می کند که 10 درصد آن هزینه پخش و مسائل دیگر است در حالی که در این سیستم 80 تا 90 درصد فروش به تهیه کننده می رسد. به طور مثال اگر فیلمی 15 میلیارد فروش داشته باشد با توجه به سود هزینه های جانبی و بر مبنای فروش در سالن سینما حدود 40 میلیارد محاسبه می شود و بسیار به صرفه است.

باید رقابت میان پلتفرم ها بیشتر شود

اما عباس رافعی تهیه کننده و کارگردان که هم اثر خودش "بهت" در مقام کارگردان و هم فیلم"گاباره" به کارگردانی مصطفی الماسی را در مقام تهیه کننده در نوبت اکران دارد، دراین باره نظرات متفاوتی دارد. او درباره اکران اینترنتی آثار و نقاط قوت و ضعف آن گفت: ساخت و تولید فیلم های سینمایی برای عرضه در نمایش خانگی و وی او دی ها کار جدیدی نیست نتفلیکس که یک پلتفرم جهانی است در طی سال های گذشته فیلم هایی ساخته که برای عرضه در سینماها نبوده و جالب است که تعدادی از آن ها حتی تا برترین جشنواره ها و اسکار بهترین فیلم نیز پیش رفته اند مانند فیلم "رما" یا حتی در جشنواره فیلم کن جنجال شد که فیلم های به این شکل تولید شده برای اکران نیستند و نمی توانند در جشنواره حضور داشته باشند، اما وقتی دیدند فیلمسازانی که این فیلم ها را ساخته اند آن قدر شناخته شده هستند و آثار درخشانی در کارنامه خود دارند دوست داشتند که این فیلم ها در جشنواره حضور داشته باشند.

وی افزود: این اتفاق بسیار خوبی است که سازمان سینمایی تصمیم بگیرد تا برای وی او دی ها بتواند مسیری را باز کند که خوراک مناسب فراهم شود. اما وی او دی ها نیز باید بتوانند تماشاگران بیشتری جذب کنند تا به سینماگران این اطمینان را بدهد که از نظر مالی و اقتصادی سرمایه شان هدر نمی رود و به این سمت سوق یابند. مثلاً زمانی برای نمایش خانگی تله فیلم تولید و عرضه می شد که در ابتدا خوب پیش رفت، اما بعد از مدتی دیگر عرضه نشد و ساختش متوقف شد و دلیل آن نیز این بود که افزایش تعداد تله فیلم های نازل و بی کیفیت که اصطلاح شانه تخم مرغی را با خود یدک می کشیدند باعث شد تا این پلتفرم نابود شود و دیگر مخاطب به آن اعتماد نداشته باشد. چرا که در کنار فیلم های سینمایی، تله فیلم های نازل نیز عرضه می شد و مخاطب عمدتاً به سمت فیلم های سینمایی می رفت تا تله فیلم هایی که از نظر کیفیت بی بهره بودند.

رافعی همچنین بیان کرد: بهتر است خود وی او دی ها که متأسفانه آلترناتیو نیستند و رقابتی ندارند این بستر را فراهم کنند. ما می گوییم رانت، فساد می آورد وقتی تنها دو پلتفرم مشخص وجود دارند که در این زمینه فعال هستند و در حقیقت این دو نیز با هم یکی شده اند و قیمتی تعیین می کنند که فیلمساز مجبور به پذیرش آن است چون جای دیگری برای فروش محصولش وجود ندارد، رانت ایجاد می شود. باید این آسیب را جدی گرفت که قطعاً باعث اتفاقات ناگوار بعدی می شود چون ارزان می خرند، به سراغ تولید ارزان نیز می روند که در پی آن تولید، آثار بی کیفیت می شوند و تماشاگر نیز از آن قهر می کند. همان اتفاقی که در تولید تله فیلم ها رخ داد. اما فیلم های شاخص می توانند راهی برای رونق اکران اینترنتی باز کنند. البته با حمایت بیشتر تا تنها یک فیلم که متعلق به ارگان خاصی باشد که برگشت سرمایه برایش مهم نیست، پیش قدم این امر نشود. الان کسی پیش قدم شده که در بخش خصوصی تولید نداشته و نگران بازگشت سرمایه هم نیست سازمان سینمایی باید سوبسیدی برای تولیدکنندگان بخش خصوصی در نظر بگیرد تا آن ها ترغیب به این امر شوند.

او همچنین درباره میزان استقبال مخاطبان از اکران اینترنتی آثار نیز توضیح داد: تماشاگران فیزیکی یک سوم به سمت وی او دی ها آمده اند. اگر یک مجموعه فیلم در روز خاصی عرضه شود تماشاگر عادت می کند و به این سمت بیشتر سوق می یابد. اما فکر نمی کنم تهیه کنندگان بخش خصوصی از اکران اینترنتی استقبال کنند، اگر تعداد وی او دی ها بیشتر شوند و هرکدام فیلمی تازه داشته باشند می توانیم شاهد یکسری فیلم های جدید در فضای مجازی و استقبال از آن ها باشیم.

کارگردان "فصل فراموشی فریبا" درباره عدم توجه طرح حمایتی سازمان سینمایی به فیلم های گروه هنر و تجربه عنوان کرد: فیلم های هنری و تجربی ازلحاظ برگشت سرمایه و سودآوری فیلم های شاخصی نبودند و به شکل تجربی تولید می شدند. درنتیجه اکران آن ها به شکل سراسری میسر نبود و درنتیجه مکانی برای پخش آن ها به وجود آمد که سازمان سینمایی هم از آن حمایت کرد تا سینماداران سهم خود را از اکران نگیرند و همین امر نیز موجب رونق این آثار شد، اما به محض برداشت این حمایت باید شاهد افول فیلم های هنر و تجربه و فستیوالی باشیم. این حرکت سازمان سینمایی در عدم حمایت از فیلم های هنر و تجربه که در بسته حمایتی قرار گرفته سنجیده نیست و نمی دانم چرا چنین حرکتی شکل گرفته است.

با اکران اینترنتی یکی از منابع اصلی درآمدی از بین می رود

سعید خانی دیگر تهیه کننده بخش خصوصی است که این روزها فیلم "دوزیست" را آماده اکران دارد. او اما نظرش با دو تهیه کننده قبلی کاملاً متفاوت است. خانی معتقد است زیرساخت این کار با توجه به نبود قانون کپی رایت برای فیلم های بخش خصوصی با هزینه های میلیاردی فراهم نیست و این شیوه توان بازگشت سرمایه را نخواهد داشت.

او گفت: شاید فیلم های کم هزینه و با هزینه تولید متوسط گزینه درستی برای اکران اینترنتی باشند، اما من به عنوان تهیه کننده به این شیوه بازگشت سرمایه برایم وجود ندارد. ضمن این که اساساً فیلم سینمایی برای پرده سینماست و ترجیح می دهم فیلمم را روی پرده سینما اکران کنم.

تهیه کننده "لونه زنبور" ادامه داد: در سینمای ایران مانند خارج از کشور منابع درآمدی عجیبی در سینما نداریم. ما یک منبع اصلی به نام سینما داریم و یک وی او دی یا همان شبکه نمایش خانگی، در کنار این دو بستری مانند قاچاق فیلم، نمایش فیلم در مکان های عمومی و ... را نیز داریم که از هیچ یک از آن ها به ما سودی تعلق نمی گیرد و فیلم به راحتی و بدون حفظ مالکیت معنوی و مادی آن منتشر می شود. حال اگر از این دو منبع اصلی بخواهیم سینما را حذف کنیم، دیگر قابلیت بازگشت سرمایه برای من وجود ندارد و نه تنها درآمدی از سینما نخواهم داشت، بلکه متضرر نیز خواهم شد.

او با پیشنهاد ایجاد پلتفرم های بیشتر تأکید کرد: باید به افزایش پلتفرم ها فکر کنیم تا رقابت شکل بگیرد و درنهایت اگر بحث سرگرمی مخاطب مهم است و این پلتفرم ها محتوایی ندارند دولت نیز به کمک آمده و تولید محتوا کند. من اگر بخواهم 70 درصد ضرر کنم به عنوان بخش خصوصی هرگز برای اکران اینترنتی فیلمم به این شیوه جلو نمی آیم.

خانی در ادامه درباره کمک حمایتی سازمان سینمایی از اکران اینترنتی آثار نیز گفت: کمک هزینه دولت کمکی نمی کند عملاً مشکل ما کپی رایت است، چون محتوای من به راحتی بیرون می آید و قاچاق می شود. در چنین شرایطی نمی توانم این ریسک را بکنم و اثرم را در معرض دید قرار دهم چون هزینه ای که برای ساخت آن شده است در این شرایط با ضرر همراه خواهد بود. به طور مثال من اگر پنج میلیارد تومان هزینه برای ساخت یک اثر کرده باشم، با اکران اینترنتی در خوش بینانه ترین حالت و کمک هزینه دولت نهایت یک میلیارد و 200 هزار تومان آن به من بازگردانده می شود و سه میلیارد و 800 هزار تومان درواقع از جیب گذاشته ام که این یعنی ضرر.

برخی فیلم ها برای پخش در وی او دی ها مناسب اند

پیمان قاسم خانی کارگردان "خوب، بد، جلف 2: ارتش سری" که پیش از سال اکران شد و تنها چند روز بر پرده سینماها بود و به تعطیلی سینماها برخورد، در گفت وگویی با ایسنا در پاسخ به این که آیا حاضر است فیلم خود را اینترنتی اکران یا آن را روانه شبکه نمایش خانگی کند، می گوید: چنین روشی به طور کلی مسبوق به سابقه است و شبکه هایی مثل نتفلیکس اختصاصی فیلم هایی برای شبکه خودشان تولید می کنند که ممکن است اکران هم شود، ولی ما در ایران به این موضوع فکر نکرده ایم. کاری که صاحبان فیلم "خروج" انجام داده اند هم جالب بوده و خط شکنی کرده اند و فکر می کنم برای خیلی از فیلم ها می تواند اتفاق درستی باشد.

قاسم خانی اضافه کرد: اکران در سامانه های وی اودی به نظرم بیشتر برای فیلم هایی مناسب است که شاید قرار نیست یا پیش بینی نمی شود آثار پرفروشی باشند و در وی اودی شانس بیشتری برای دیده شدن دارند، اما کمدی قطعاً شرایط متفاوت تری دارد.

او ادامه داد: تماشای کمدی در سالن سینما حال بهتری دارد و این که مردم همه با هم بخندند یک تجربه دسته جمعی جذاب است. برای همین علاقه شخصی من این است که فیلم "خوب، بد، جلف 2: ارتش سری" در سینما اکران شود، چون ماجرا فقط پول و فروش فیلم نیست. لذت فیلم کمدی دیدن در سینما برای شخص من بالاتر از این است ولی از آنجا که وضعیت نامشخص است و نمی شود با قطعیت حرفی زد، ممکن است ما هم در آینده به این سمت برویم، هرچند فعلاً چنین تصمیمی نداریم.

اکران اینترنتی هنوز امتحان خود را پس نداده است

امیر شهاب رضویان دیگر تهیه کننده و کارگردان سینمای ایران که فیلم"عطر داغ" علی ابراهیمی را روی پرده سینماها داشت و با تعطیلی سینماها اکرانش متوقف شد، درباره اکران اینترنتی آثار اظهار کرد: در حال حاضر به اکران اینترنتی به عنوان یکی از امکانات موجود برای ادامه نمایش فیلم فکر می کنیم، اما اکران اینترنتی هنوز امتحان خودش را پس نداده است و باید دید در گام اول به چه شکل پیش می رود و با چه میزان استقبال روبه رو می شود، بعد برای آن تصمیم گیری کرد.

کارگردان "مینای شهر خاموش" در ادامه با اشاره به بحث قاچاق فیلم های اینترنتی نیز گفت: باید راهکارهای فنی مناسبی برای این نوع اکران در نظر گرفته شود و این پلتفرم ها به گونه ای طراحی شوند که قابلیت کپی شدن آثار توسط شبکه های قاچاق فیلم وجود نداشته باشد، مانند نتفلیکس یا شبکه های نمایش آنلاین فیلم در جهان که این کار را انجام می دهند و امنیت کافی برای عدم کپی برداری از فیلم ها ایجاد می کنند. امیدوارم اکران اینترنتی به نمایش عادلانه فیلم ها کمک کند.

او ادامه داد: اکران اینترنتی موفق منوط به وجود زیرساخت های فنی مناسب است و شدنی است، حتی گردش مالی نمایش در دنیای مجازی بسیار بیشتر از اکران معمول در سینماهای جهان است و در تجربه غربی ها نشان داده شده است که فرایندی شدنی است.

لینک خبر :‌ هنر آنلاین
عبدالله اسفندیاری تهیه کننده سینما ضمن انتقاد از رقم پیشنهادی از سوی ارشاد برای جبران خسارت فیلم های روی پرده حین شیوع کرونا، پیشنهاداتی را برای کاهش ریسک اکران اینترنتی مطرح کرد.

به گزارش ملیت به نقل از مهر،عبدالله اسفندیاری تهیه کننده سینما و از مدیران باسابقه بنیاد سینمایی فارابی درباره طرح اکران اینترنتی فیلم های سینمایی گفت: اکران های اینترنتی در مرحله آزمون و خطا قرار دارد و نقاط ضعف و قوت آن هنوز مشخص نیست. البته نفس اکران اینترنتی برخی از فیلم ها به شرط داشتن تبلیغات مناسب و قاچاق نشدن آن، خوب است چون ضمن کمک به کاهش هزینه های اکران، به نمایش فیلم ها هم کمک می کند.

اسفندیاری ادامه داد: وقتی در زمینه سال سینما مشکل داریم، سالن داران نقش تعیین کننده برای اکران فیلم ها دارند و ناوگان اکران به گونه ای به نمایش چند فیلم کمدی محدود شده است. در تمام دنیا باید جایگزینی برای نمایش فیزیکی فیلم ها داشت که همین اکران اینترنتی یکی از راه حل هاست به شرطی که ساز و کار آن مشخص باشد. در اکران فیزیکی به طور کلی 2 نوع فروش داریم فروش کوتاه و هجومی و فروش تدریجی و بلندمدت که اتفاقاً دومی مخصوص فیلم های خوب و ملی است به طوری که این آثار به تدریج شناخته می شوند و اتفاقاً مردم دوست دارند آن فیلم ها را چندین بار ببینند یعنی اینگونه نیست که به یکباره به سالن ها هجوم بیاورند و در زمان کمی تعداد زیادی از فیلم ها دیده شوند. درواقع فروش های هجومی برای فیلم هایی است که یک بار مصرف هستند.

وی افزود: با توجه به نواقصی که در سیستم اکران و سالن ها وجود دارد و فیلم های زیادی در این میان له می شوند و باید برای آن ها چاره ای اندیشید، البته نمی شود گفت این امر تقصیر کسی است بلکه این موضوع به سیاستگذاری اکران برمی گردد. در این دوران کرونا هم مزید بر علت شده است. پیش از آمدن کرونا به ایران، برخی فیلم ها اکران محدودی داشتند و حدود یک هفته به نمایش درآمدند که آن ها چندین برابر ضربه خوردند چون هزینه هایی صرف تبلیغ کرده بودند که آن هزینه ها از بین رفت. همه این مسائل عیوبی است که برای اکران در سالن های سینما وجود دارد و باید یک راه حل جایگزین برای آن پیدا کرد این راه حل می تواند اکران آنلاین باشد.

این تهیه کننده سینما تأکید کرد: اما در این میان مهم این است که مشکلات این شیوه اکران برطرف شود یعنی همه مردم به راحتی به آن دسترسی داشته باشند، پیچیده نباشد، چگونگی اخذ پول و رسیدن آن به صاحبان فیلم ها مشخص باشد و فیلم قاچاق نشود. بنابراین باید ببینیم نتیجه این اکران های اینترنتی چه می شود چراکه برخی پیشنهاد کرده اند صرفاً برای این دوران خانه نشینی مردم اکران اینترنتی وجود داشته باشد.

نوع دیگری که در این بستر می شود امتحان کرد این است که فیلم ها به صورت بسته ترکیبی ارائه شوند در این بسته چند فیلم پرفروش و کم فروش در کنار هم عرضه شود که این باعث همپوشانی و در نتیجه کاهش ضرر و زیان ها می شوداسفندیاری با اشاره به آغاز اکران نرگس مست پیش از شیوع کرونا گفت: فیلم ما جزو چند فیلمی بود که به صورت دوبل ضرر کرد! یعنی نرگس مست تنها یک هفته آن هم در بدترین فصل اکران به نمایش درآمد و بعد از آن با دیوار کرونا مواجه شد. بنابراین باید تضمینی وجود داشته باشد تا ما بتوانیم ادامه اکران آن را در بستر اینترنت از سر بگیریم، چون نمی دانیم چگونه قرار است پول آن برگردد یا خیر.

وی افزود: پیشنهاد من این است که برخی از این شرکت های فعال در فضای مجازی، فیلم ها را بخرند یعنی اگر رقم هایشان معقول باشد، درجه ریسک این نوع اکران کمتر می شود. البته نوع دیگری که در این بستر می شود امتحان کرد این است که فیلم ها به صورت بسته ترکیبی ارائه شوند در این بسته چند فیلم پرفروش و کم فروش در کنار هم عرضه شود که این باعث همپوشانی و در نتیجه کاهش ضرر و زیان ها می شود. اگر فیلم ها به صورت تک تک اکران شود فکر نمی کنم نتیجه مطلوبی داشته باشد، چون ساز و کار این نوع نمایش مشخص نیست و ریسک بالایی دارد. ولی اگر به صورت پکیج توسط دولت خریداری شود، اتفاق بهتری رخ می دهد یعنی به این شکل که این فیلم ها با رقم خوبی خریداری شوند که دوستان احساس کنند تا حدی سرمایه شان برگشته است و یک اکران نیمه موفقی داشته اند. این مدل فروش، ریسک را کمتر می کند به طوری که دوران آزمون و خطا را با ریسک کمتری سپری می کنیم.

اسفندیاری اظهار کرد: ما پیشنهادهای مختلفی داده ایم، به نظرم برای اینکه هم فیلم ها متضرر نشوند و هم اینکه ترافیک اکران ایجاد نشود همین خریداری کردن امتیاز فیلم ها می تواند اتفاق خوبی باشد البته نه با این رقم های پیش پا افتاده و تقریباً مضحک که دولت اعلام کرده است. باید عنوان کنم به فیلم هایی که در حال اکران بودند و به دلیل کرونا اکرانشان متوقف شد پیشنهاد داده شد که 60 میلیون تومان بابت هزینه تبلیغات دریافت کنند این در حالی است که تبلیغات ما سوخته و زمان را از دست داده ایم! سوالی که پیش می آید این است که ما بعد از اتمام این شرایط فیلم ها را در چه زمانی باید اکران کنیم که دوباره از بین نروند؟

وی توضیح داد: باید رایت این فیلم ها با رقم معقول و کارشناسی شده خریداری شود چراکه صاحبان هر کدام از فیلم ها حداقل 100 میلیون بابت تبلیغات هزینه کرده اند که عملاً سوخت شده و معلوم نیست اکران بعدی هم چه شکلی داشته باشد. از همین رو به نظرم اگر فیلم ها به صورت پکیج خریداری و در فضای مجازی اکران شوند بهتر است. در این صورت سود این فیلم ها می تواند به صاحبان شرکت ها تعلق بگیرد به همین ترتیب ترافیک اکران کم می شود، فیلم ها ضرر نمی کنند و هم اینکه در این فضا تعدادی فیلم توزیع می شود که مردم می توانند بخرند و ببیند به شرط اینکه رقم ها قابل توجه و معقول باشد.

اسفندیاری در پایان بیان کرد: رقم ها باید مطلوب باشد که کمکی به سینمای ملی شود و ما نباید چشممان را به چند فیلم کمدی بدوزیم. باید کاری کرد که ضررها و ترافیک اکران کم شود و مردم بتوانند فیلم ببینند. به نظرم اگر برای هر فیلم چیزی حدود 500 میلیون در نظر بگیرند ضررها جبران می شود.

لینک خبر :‌ ملیت
ایسنا/اصفهان مدیر یک پردیس سینمایی، با این استدلال که حتی اگر همین امروز اعلام کنند کرونا از بین رفته، باز هم بازگشت وضعیت سینماها به حالت عادی زمان بر است، پیشنهاداتی را برای حمایت از فعالان این بخش بیان کرد که یکی از آن ها برگزار نکردن جشنواره فیلم کودک و نوجوان، طبق روال هر ساله است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷ سایت های دیگر : سینما تیکت روزنامه نصف جهان

دوم اسفندماه 1398 بود که در پی شیوع ویروس کرونا، خبر تعطیلیِ تمامی برنامه های هنری و سینماییِ سالن های سراسر کشور رسانه ای شد؛ خبری که سخنگوی صنفی شورای نمایش، ابتدا اعلام کرد به معنیِ تعطیلی سالن های سینما در کشور نیست، اما چهارم اسفندماه، رئیس شورای صنفی نمایش در گفت وگو با ایسنا، با بیان اینکه حرف ِ سخنگو به درستی منتقل نشده، بر اهمیت سلامت مردم و خانواده ها تأکید کرد و بر امر تعطیلی صحه گذاشت. نظر به اینکه تعطیلیِ سینماها تا اطلاعِ ثانوی ادامه دارد، محمد پناهی نژاد، مدیر پردیس سینمایی سیتی سنتر، در گفت وگو با ایسنا پیشنهاداتی را برای عبورِ سینماها از بحرانی که این روزها با آن دست وپنجه نرم می کنند مطرح کرده که در ادامه می خوانید.

اوضاع سینماها چطور است؟

ویروس کرونا و تعطیلی سینماها باعث شد سینماداران که در تعطیلات نوروز، سه چهار برابر روزهای عادی فروش داشتند، سود خود را از دست بدهند و روزهایی که پیش رو دارند نیز روزهای خوبی نیست؛ چراکه اگر همین امروز اعلام کنند بساط کرونا برچیده شده، باز ماه رمضان را داریم که فروش سینماها در آن زیاد نیست و بعد هم محرم و صفر می آید که با افت شدید فروش مواجه می شویم؛ در نتیجه با بازگشایی سینماها از همین امروز نیز ما عملاً شش ماه را از دست داده ایم. ضمن اینکه قطعاً پس از رفع تعطیلی سینماها نیز تا مدت های مدیدی گروه بسیار زیادی از مخاطبان، از ورود به مکان های شلوغ پرهیز می کنند و با همۀ این اوصاف نباید خوش بینانه به وضعیت آیندۀ سینماها نگاه کرد.

فکر می کنید تعطیلی سینماها تا چه زمانی ادامه داشته باشد؟

ما از آینده کم می دانیم. مشخص نیست چه زمانی این ویروس کاملاً کنترل می شود، به ویژه که با بازگشایی اصناف و حضور بیشتر مردم در جامعه، ممکن است این تاریخ مکرراً به تأخیر هم بیفتد. دوستان سینمایی ما تصور می کنند که نهایتاً تا عید فطر تعطیلی سالن ها ادامه داشته باشد و در غیر این صورت، روی اواخر تابستان حساب کرده اند؛ هر چند با در نظر گرفتن این تاریخ نیز طلایی ترین فرصت های اکران از دست رفته است.

به حمایت هایی که در راه است خوش بینید؟

خیلی از گروه هایی که در این حوزه مشغول به کار هستند رسانه ای ندارند؛ در نتیجه کسی صدایشان را نمی شنود و حمایتی هم از آن ها نمی شود. هفتۀ اخیر نامه ای از سوی سازمان سینمایی برای سینماهای خصوصی ارسال شد با این مضمون که به ازای هر سالن، 10 میلیون تومان وام با سود چهار درصد به سینماداران داده می شود. این اقدام نیز پیرو وعده ای بود که رئیس سازمان سینمایی به سینماداران داده بود تا آنان را نسبت به اخراج نکردن نیروهایشان تشویق کند.

نمی دانم وضعیت دیگر سینماها چگونه است، آیا مسئولان سینمایی در جریان هزینه های سینما هستند و یا اطلاعات غلطی به آنان داده شده؛ چون برای نمونه پردیس سینمایی سیتی سنتر 20 نیروی کار استخدامی دارد که تا الان هیچ یک از آنان را اخراج نکرده و این مدت تلاش کرده تا آن ها را تأمین کند و مبلغی که در این دو ماه تعطیلی به آنان پرداخت شده، بیشتر از کل وامی است که سازمان سینمایی برای حمایت از تعطیلی سینماها تا مدتی نامعلوم پیشنهاد داده است. این مبلغ حمایتی پاسخگوی نیاز هیچ سینمایی نیست بااین حال ما در پردیس سینمایی سیتی سنتر تلاش می کنیم در هر شرایطی کارکنان خود را نگه داریم.

پیشنهاد شما برای حمایت از فعالان حوزه سینما چیست؟

جشنواره فیلم کودک و نوجوان در اصفهان هر سال با هزینه هنگفتی که همه در جریان جزییات آن هستند، برگزار می شود. به عنوان یک سینمادار پیشنهاد می کنم بنیاد فارابی، سازمان سینمایی و شهرداری اصفهان که تأمین هزینه این جشنواره را بر عهده دارند، امسال با توجه به شرایط پیش آمده که همۀ بخش ها را در تعطیلی ناخواسته فرو برده، جشنواره فیلم کودک و نوجوان را برگزار نکنند. در عوض دست اندرکاران آن به فکر حمایت از سینماهایی باشند که طی این سال ها از درآمدهای خود به نفع جشنواره فیلم کودک صرف نظر کردند و برای حمایت از این حرکت فرهنگی، سالن های خود را در اختیار آنان قرار دادند.

جشنواره فیلم کودک و نوجوان می تواند با 10 فیلم خوبی که تولیدشده و در حالت عادی می توانست در چرخۀ اکران عمومی قرار بگیرد قرارداد ببندد و به جای پرداخت هزینۀ اسکان و پذیرایی از مهمان ها، بودجه ای را در اختیار سالن های سینمایی حامی جشنواره بگذارد تا آنان بلیت رایگان برای ارگان های برگزار کننده صادر کنند و در مدتی معین، همه اقشار بتوانند به صورت رایگان تولیدات حوزه کودک را بر پرده سینما ببینند. در این صورت هم هدف جشنواره که بهره مندی اکثریت از فیلم های این ژانر است محقق می شود و هم بخشی از خسارت هایی که طی این مدت به سینماها واردشده تأمین می شود و آن ها می توانند با حفظ نیروهای خود به کارشان ادامه بدهند.

از طرفی تهیه کنندگان و کارگردانان و عواملی که زحمت تولید فیلم در حوزۀ کودک و نوجوان را کشیده اند و به جشنواره، به چشم یک منبع حمایتی نگاه می کنند نیز با توجه به فروش بالایی که از این طریق برایشان ایجاد می شود به درآمد بالایی می رسند. در واقع دست اندرکاران جشنواره فیلم کودک و نوجوان با این اقدام به جا می توانند خسارت بخش بزرگی از جامعه فرهنگی و سینمایی را جبران کنند. این حرکت را در تمام شهرهایی که هر سال میزبان جشنواره فیلم کودک بودند و اکنون سینماهای آن ها نیز در وضعیت نابسامانی قرار دارد نیز می توان انجام داد.

سوای بحث جشنواره فیلم کودک و نوجوان، پیشنهاد دیگری برای حمایت از سینماگران دارید؟

سازمان سینمایی کشور و وزارتخانۀ فرهنگ و ارشاد اسلامی می توانند با مذاکره و در نظر گرفتن اینکه شرایط عادی نبوده، از هر زمانی که تعطیلی سینماها لغو و بحث اکران آغاز شد، قید دریافت ارزش افزوده را بزنند؛ چراکه فروش فیلم مشارکتی بین سینمادار و تهیه و پخش کننده است و در هر سۀ این گروه ها تعداد زیادی مشغول به کارند و به این مبلغ که برای دولت عدد ناچیزی است، نیاز دارند.

پردیس سینمایی سیتی سنتر سالن کنسرت و تئاتر هم دارد، نظر شما دربارۀ حمایت از اهالی این دو حوزه چیست؟

مبلغ بلیت کنسرت ها برای برخی از اقشار جامعه بسیار گران به نظر می رسد و عده ای نیز گمان می کنند که یک خواننده برای یک شب اجرا 50 میلیون تومان درآمد کسب می کند؛ درحالی که ما به عنوان اجاره دهندۀ سالن شاهدیم برای اجرای یک برنامه، حدود 50 نفر از طرف گروه کنسرت و شرکت تهیه و تکثیر به صورت مستقیم درگیر کار هستند و حدود هفت یا هشت نفر نیز از نیروی خدماتی گرفته تا تأسیسات و ... از سوی سالن دار با آن ها همکاری می کنند و از این راه درآمد دارند. در حال حاضر دو ماه است که هیچ کنسرتی برگزار نشده و اگر هم پای کرونا در میان نباشد، ماه رمضان و محرم و صفر را پیش رو داریم که کلاً بحث موسیقی در آن مسکوت است.

در این شرایط اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی می تواند محدودیت های پیشین خود را لغو کند تا در ماه های باقیمانده کمکی به فعالان حوزه موسیقی کرده باشد. برای نمونه در حال حاضر هر شرکتی در یک سال تنها شش بار می تواند کنسرت اجرا کند و هر گروه نیز نهایتاً دو بار و در این صورت تمام افرادی که معیشت آن ها به صورت مستقیم و غیرمستقیم به اجرای کنسرت گره خورده و در اصفهان حدود 500 نفر هستند، دچار مشکل خواهند شد.

یکی از دیگر کارهایی که می شود برای حمایت از این حوزه انجام داد، لغو دریافت مالیات 10 درصدی است که وزارتخانه فرهنگ و ارشاد اسلامی با مصوبه مجلس آن را از شرکت های برگزار کننده کنسرت می گیرد. چشم پوشی دولت از مالیات و ارزش افزوده ای که از حوزۀ فرهنگ و هنر دریافت می کند، بهتر از در نظر گرفتن حمایت های مالی مستقیم آن هم با مبالغی است که کفاف نیاز موجود را نمی دهد.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
خبرگزاری میزان- شیوع کرونا در تمامی کشورهای جهان پیامدهای فراوانی را داشته است، پیامدهای اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی این بیماری آن را تبدیل به چالشی بزرگ در دهه های اخیر کرده است.

تاریخ انتشار: 12:45 - 27 فروردین 1399

- کد خبر: 612903
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷ سایت های دیگر : خبرگزاری تابناک

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی خبرگزاری میزان، شیوع کرونا در تمامی کشور های جهان پیامد های فراوانی را داشته است، پیامد های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی که این بیماری آن را تبدیل به چالشی بزرگ در دهه های اخیر کرده است.

این بیماری از اسفند ماه سال گذشته وارد کشور شد و از همان ابتدا تمامی مراکز فرهنگی و هنری از جمله سالن های سینما، تئاتر و موسیقی را به تعطیلی کشاند، در ابتدا شاید اکثریت هنرمندان به گمان کوتاه بودن دوره این بیماری دلگرم به ادامه فعالیت در اواخر اسفند ماه بودند، اما کرونا ورق را کاملا برگرداند.

بیشتر بخوانید: برای مشاهده آخرین اخبار از سینمای ایران اینجا کلیک کنید

در همان زمان علاوه بر تعطیلی سینماها و لغو اکران نوروزی 99، تمامی کنسرت ها و نمایش های روی صحنه به کار خود پایان دادند، البته این تنها تاثیر کرونا بر عرصه هنر نبود، این بیماری جشنواره های متعددی را در ایران و سایر جهان لغو و یا به تعویق انداخت.

در همان روز های ابتدایی بیماری کرونا، ستاد برگزاری جشنواره تئاتر دانشجویی از تعویق این جشنواره خبر داد، این جشنواره که با مشکلات مالی فراوانی روبرو شده بود بالاخره و با کمک کرونا زمانی را برای کسب اسپانسر پیش روی خود می دید، اما با ادامه این بیماری تا پایان اسفند و فروردین به طور کلی برگزاری خود را در خطر دید.

از سویی سی و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم فجر نیز در روز های پایانی اسفند ماه و با تصور بر اتمام بیماری پس از تعطیلات نوروز از تعویق این جشنواره به زمانی دیگر خبر داد، این جشنواره هر ساله در ماه اردیبهشت میزبان اهالی هنر بود و بر اساس اعلام دبیرخانه برگزاری آن به نیمه دوم خرداد موکول شد، حال به احتمال فراوان با ادامه بیماری کرونا در فروردین و همچنین بسته بودن تمای سالن های سینما احتمالا این جشنواره بار دیگر به تعویق خواهد افتاد.

طی دو ماه گذشته هنرمندان عرصه تئاتر و سینما ضرر های فراوانی را تجربه کرده اند، برخی آثار در همان روز های ابتدایی تعطیل شدند که این اتفاق باعث ورشکستگی بسیاری از آن ها شد، در این میان تئاتر ضرر فراوانی را متحمل شد و بسیاری از تماشاخانه های خصوصی رو به ورشکستگی نهادند.

سینما هم بهترین و بزرگترین شانس اکران در هر سال یعنی اکران نوروزی را از دست داد تا آثاری همچون خوب بد جلف با وجود شروعی خوب در گیشه رکوردشکنی را همچون یک رویا ببیند. اما مسئله اصلی پس از دو ماه تعطیلی برای اکثریت هنرمندان، مشکلات معیشتی است.

نبود قرارداد های مالی، لغو فیلمبرداری های سینما، تمرینات تئاتر و سایر رشته های هنری باعث شده بیشتر هنرمندان با مشکلات عدیده مالی روبرو شوند. همانطور که می دانیم اکثریت بازیگران سینما و به خصوص تلویزیون و تئاتر درآمد های محدودی و وابسته به تولید آثار داشتند که با شیوع کرونا تماما تعطیل شد.

حال باید دید وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان سرپرست فرهنگ و هنر کشور چگونه بر مهمترین چالش سال های اخیر این عرصه فائق خواهد آمد، البته این وزارتخانه هنوز به موفقیتی در این زمینه دست پیدا نکرده است، زیرا هنوز هیچ راهکاری برای بازگشایی سینما و سالن های تئاتر از سوی این وزارتخانه اعلام نشده و همچنان همه چیز در حد اما و اگر است.

باید دید که فعالان عرصه سینما و تئاتر باید تا چه زمانی برای بحران بوجود آمده پیرامون بیماری کرونا بها پرداخت کنند، باید دید که خانه سینما و خانه تئاتر به عنوان مراکز تخصصی این دو رشته تا چه حد از هنرمندان خود دفاع کرده و بهتر بگوییم تا چه حد توانایی حمایت از هنرمندان را دارند، بعد از گذشت دو ماه هنوز هیچ آینده روشنی برای بازگشایی سینما و تئاتر مشخص نیست و طبیعتا در صورت بازگشایی بدون برنامه وضعیت از این هم بدتر خواهد شد.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ میزان
سینماپرس: دکتر حمید دهقان پور بنیان گذار و رئیس انجمن مدرسان سینما با انتقاد شدید نسبت به عملکرد ضدصنفی مدیران خانه سینما و عدم اهدای عیدی میلیاردی وزارت ارشاد به یکایک اعضای این نهاد گفت: تبعیض و تفکیک میان اعضای خانه سینما عملی ناجوانمردانه، ناعادلانه و ظالمانه است و مدیران خانه سینما نباید افراد را به 2 دسته خودی و نخودی تقسیم کنند! همه ما خودی هستیم و آن ها موظفند عیدی وزارت ارشاد را به صورت مساوی میان یکایک کسانی که کارت عضویت خانه سینما را دارند تقسیم نمایند و هر عملکرد و شیوه دیگری نادرست است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷

رئیس سابق مرکز آموزش فیلمسازی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: نحوه اختصاص عیدی وزارت ارشاد در سال 98 و سال جاری کاملاً مصداق بی عدالتی است. عیدی باید برای همه باشد. به عنوان مثال مگر می شود در یک شرکت کارفرما به یک عده عیدی بدهد و به عده ای دیگر بنا بر تصمیمات سلیقه ای اش عیدی ندهد؟ این وظیفه دست اندرکاران خانه سینما است که یک رقمی را مشخص کنند و به صورت یکسان به یکایک اعضا عیدی بدهند.

وی ادامه داد: همانطور که میزان عیدی همه کارگران یکسان است همانطور که میزان عیدی کارمندان در سراسر کشور یکسان است و کف و حداقل آن مشخص است در خصوص اختصاص عیدی میلیاردی وزارت ارشاد هم باید همه چیز یکسان باشد. بی تردید اگر جلوی این روند ظالمانه گرفته نشود ما در سال آینده شاهد اتفاقی بدتر از امسال و سال 98 خواهیم بود!

دهقان پور در همین راستا خاطرنشان کرد: عیدی وزارت ارشاد متعلق به یکایک اهالی سینما است و اگر هیأت مدیره خانه سینما به تشخیص خود برخی اهالی سینما را مستحق تر از دیگران می داند باید از طریق دیگر و راه دیگری هدایایی را تحت عنوان بسته های حمایتی برای این افراد در نظر گرفته و آن ها را به شکلی محترمانه درب منزل ایشان ارسال کند.

وی متذکر شد: اکثریت قریب به اتفاق سینماگران با مشکلات جدی معیشتی روبرو هستند و به غیر از تعداد انگشت شماری از افراد که درآمد مناسبی دارند و زندگی شان از هر جهت تأمین است مابقی سینماگران وضعیت بحرانی را می گذرانند.

رئیس پیشین دانشگاه سینما و تئاتر تأکید کرد: مدیران سینمایی، مدیران خانه سینما و مسئولان وزارت ارشاد باید تا دیرنشده یک چاره اندیشی اساسی برای وضعیت زندگی سینماگران داشته باشند. مسئولان باید کاری کنند که یکایک سینماگران از حقوق بیکاری برخوردار شوند. این اتفاق بسیار ناراحت کننده است که ما قبل از اینکه بیماری یا حادثه ای پیش بیاید به فکر نیستیم و زمان حادثه با بحران روبرو می شویم.

دهقان پور با بیان اینکه تأسیس صندوق بیمه بیکاری جزو ضروری ترین اتفاقاتی است که مدیران فرهنگی نسبت به آن اهمال کاری کرده اند اظهار داشت: یک هنرمند هیچ گاه نباید دغدغه تأمین معیشت خود را داشته باشد. هنرمند برای تولید اثر هنری باید از آسایش برخوردار باشد. مدیران باید قدر هنرمندان شان را بدانند. هنرمندان در سراسر دنیا ارزش والایی دارند اما متأسفانه در کشور ما هنرمندان آنچنان که باید جدی گرفته نمی شوند.

این مدرس سینما در بخش دیگری از این گفتگو به مسأله شیوع ویروس کرونا اشاره کرد و گفت: حالا که مدتی است ویروس کووید19 شیوع و بسیاری از سینماگران را بیکار و خانه نشین کرده، متولیان باید چاره ای برای زندگی هنرمندان اندیشه کنند. راه درست این است که سازمان سینمایی و وزارت ارشاد با سینماگران و یکایک صنوف خانه سینما در ارتباط و تعامل باشند، با صنوف مشورت کنند و از دیدگاه کلیه اصناف مطلع شوند و بر اساس اطلاعات به دست آمده و آنچه کسب کرده اند اقدام عاجل نمایند.

وی ادامه داد: بی تردید اگر وزارت ارشاد و سازمان سینمایی از این شیوه تعامل با شوراهای مرکزی و روسای اصناف وارد گفتگو و گفتمان شود مشکلی برای سینماگران پدید نمی آید. مشکل زمانی ایجاد می شود که مدیران فرهنگی به صنوف خانه سینما بی اعتنا هستند. این بی اعتنایی سبب دلخوری و ناامنی و ناامنیتی و شرایط نامناسبی در سینمای کشور شده است و ممکن است در آینده ناخواسته سبب رویدادهایی شود که به هیچ عنوان به نفع سینما و فرهنگ و هنر کشور نیست.

دهقان پور در خاتمه اظهاراتش تصریح کرد: ما همگی دنبال تعامل، گفتگو و دمکراسی هستیم و باید رفتارمان دمکراتیک باشد. این جزو وظایف سازمان سینمایی و وزارت ارشاد است که نظر یکایک صنوف را بدون واسطه و اعمال نظر و سلیقه دیگران بشنوند و با گفتگو و تعامل تدبیری برای برون رفت از بحران داشته باشند.

لینک خبر :‌ سینما پرس
سینماپرس: حضور پول های کثیف در فرایند هنر و صنعت سینما اگر چه در همه جای دنیا مرسوم است؛ اما در ایران با طعم تهاجم فرهنگی نیز همراه بوده و از این جهت می توان مشاهده نمود که عمده آثار تولیدی با چنین سرمایه گذاری های مجهولی در عرصه فیلم و سریال کشور، با خدشه در باورهای دینی ملت مسلمان ایران و بعضا تقابل مسقیم با احکام و حدود اسلامی همراه می باشد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷

محمدرضا مهدوی پور/ هنوز چند روزی نیست که انتشار نامه و لیست کامل اسامی برخی از سینماگران به ریاست قوه قضائیه برای آزادی موقت یکی از متهمان سرشناس اقتصادی، حواشی و تبعات دنباله داری پیدا نموده و این در حالی است که ظاهراً بخشی از لیست امضاکنندگان را کسانی تشکیل می دهند که پروژه ای را با سرمایه این متهم تولید و یا در آن ها مشارکت کرده بودند. هرچند که در میان این اسامی، افرادی هم هستند که تا امروز همکاری مشترکی با محمد امامی نداشته اند و عده ای هم اصل امضای خود را انکار و تکذیب کردند و ...

پس اگرچه کاملاً مشخص و طبیعی است که فرایند تهیه نامه ای که با 46 امضاء گردآوری شده و تهیه کنندگان آن همانند اسلاف خانه سینمایی به مثابه ماشین امضا عمل نموده اند و ...، حتی از درب ورودی مراجع قضائی عبور نخواهد کرد، اما با این همه نفس این نامه نشان می دهد که درخواست این تیپولوژی از سینماگران برای آزادی محمدامامی ، نه شرایط کرونایی حاکم بر کشور و مسئله سلامتی امثال این متهم اقتصادی، که حمایت قبیلگی از جریانی محسوب می شود که در بطن فرهنگ و هنر کشور رسوخ نموده و مجهز به انواع و اقسام امکانات مادی و معنوی به جهت تطمیع و یا حتی تهدید طیفی از جامعه هنری کشور برای رسیدن به اهداف و مقاصد خود می باشد؛ جریانی که همواره رد و نشانی مشخص از خود برجای می گذارد و به گونه ای عمل می کند که می توان نقش موثر ایشان را در تنظیم عموم نامه های سیاسی سال هال اخیر مشاهده نمود. نامه هایی که با نشان خانه سینما و عموما به امضای طیفی خاص از سینماگران تهیه و حتی در برخی مقاطع تاریخی، بعضا به صورتی جدی در تقابل با منافع ملی تنظیم شده است. جریانی که به نظر می رسد در این مورد خاص، بیش از هر چیز حمایتی از جنس بده بستان های منفعت گرای صنفی را به منظور رسیدن به مطامع خود دنبال نموده و برخی سینماگران ساده لوح و یا طماع را به جهت احیای قراردادها و پروژه های نیمه کاره و ناکام قبلی و یا بستن قراردادها برای تولیدات جدید سینمایی، تطمیع و یا اغفال نموده است.

محمد امامی یکی از متهمان اقتصادی در سال های اخیر کشور است که با اتهاماتی همچون بدهکاری به نظام بانکی و پول شویی ( money-laundering ) و ... چند وقتی است که در زندان به سر می برد. شخصیتی که به سبب مشارکت در ساخت سریال های بِفروش و البته پُرهزینه شاهگوش و شهرزاد از اسم و رسمی رسانه ای در صنعت سینمای ایران برخوردار گردید و به صورتی رسمی وارد حیطه تهیه کنندگی سینما شد. حضوری که از همان بدو امر و به سبب گشاده دستی های بسیار ایشان در فرایند تولید آثار و به نوعی ایجاد سونامی اقتصادی در پرداخت حقوق و دستمزد سلبریتی های دخیل در پروژهای سینمایی و ... با ابهامات جدی مواجه بود؛ که البته همه این ابهامت پس از گذشت چند سال و با بازداشت ایشان به همراه یک تیم گسترده از آقازادگان سیاسی و اقتصادی توسط قوه قضاییه، به جواب نسبتا مشخصی رسید.

گستردگی فعالیت های فرهنگی محمد امامی در کنار حضور اعداد و ارقام بسیار بزرگ در پرونده های قضایی او سبب شد تا در رسانه های مختلف نام ایشان پیش از هرچیز به عنوان یک بِرند قابل فهم برای حضور پول های کثیف در صنعت سینمای کشور مبدل شود. بِرند و نشانی که پیش از اعمال حکم قطعی دادگاه و به اتهام عضویت در تیم اختلاس بانک سرمایه در بازداشت به سر می برد و با اتهامات متعددی همچون مهره چینی های بانکی و همکاری با هادی رضوی به عنوان داماد یکی از وزرای قدرتمند دولت تدبیر و امید و ... در حال حاضر مراحل قضایی را طی می کند.

البته باید توجه داشت که در سال های اخیر کم نیستند چهره هایی که از جایگاه سیاسی و قدرت اقتصادی خود توانسته اند از ظرفیت هنری و سینمایی کشور سوء استفاده نموده و منافعی برای خود رقم زنند که هیچ نوع سنختیتی با تخصص و فهم آنها از موضوعات فرهنگی نداشته است. چهره هایی که اصالت حضور ایشان در عرصه های هنری و سینمایی متمرکز بر پتانسیل ویژه این عرصه از برای پولشویی و به عنوان کاتالیزور تبدیل پول های با منشاء نامشخص و در اصطلاح سیاه و یا خاکستری به پول های تمیز و سفید است. پول هایی که از محل بی حساب و کتاب فعالیت های هنری به راحتی تغییر ماهیت می دهند و در قالب فعالیت هایی که به سبب بسیاری از خلاء های قانونی و بالاخص معافیت های مالیاتی فعالان بخش های خصوصی و ... در کنار مافیای عرضه آثار هنری توانسته اند تا موقعیتی ویژه و تَکرار ناشدنی از برای مفسدان اقتصادی به ارمغان آورند.

پُرواضح است که در جهان امروز، تمرکز مفسدین اقتصادی و ورود پولشویان به عرصه هنر، نه برای حفظ مراتب هنری و تعالی فرهنگ و ...، بلکه صرفا برای ساخت حاشیه ی امنی برای پیشبرد اغراض سوداگرایانه و ایجاد محملی برای دستبرد به اموال عمومی است که البته این همه در ایران با پدیده مضاعفی با عنوان تهاجم فرهنگی نیز همراه می باشد و سبب می شود تا عموم اقدامات مفسدان اقتصادی و استفاده ایشان از ظرفیت های هنری و بالاخص سینمایی کشور برای پولشویی و بطور کل اقدامات مجرمانه اقتصادی، از وجاهتی امنیتی و با طعم هایی عموما سیاسی و در قالب پروژه نفوذ نیز برخوردار شود.

یادمان باشد که با افزایش قیمت دلار در اوایل دهه 1390 هجری شمسی، ورود بانک ها به سرمایه گذاری در تولید فیلم و سریال خانگی عملاً به یک روند چراغ خاموش تبدیل شد و کار به جایی رسید که این سرمایه گذار و یا اسپانسر بود که مشخص می کرد که محتوا و مسیر فیلم و سریال، چه چیز باشد و در کدام جشنواره یا محفلی به نمایش کشیده شود و به طور کل تمرکز این گونه مجموعه های اقتصادی با پول های نشات گرفته از افزایش بی سابقه قیمت دلار بود که معین می ساخت من دیه گو مارادونا هستم یا نه!

لجام گستیختگی در فرایند فعالیت بانک های خصوصی و شرکت های سرمایه گذاری در موج های متعدد افزایش نرخ ارز در مقطع دهه 1390 هجری شمسی که در دوران پیش و پس برجام به اوج خود رسید سبب شد تا عرصه هنر و سینما به عنوان یکی از بهترین و سهل الوصول ترین ابزارهای تبدیل درآمدهای حاصل از این فشار اقتصادی بر گرده جامعه شناخته شود و این گونه بود که ماحصل دلالی بانک های خصوصی از بلوکه سرمایه درگردش خود به دلارهای کم قیمت و فروش آن در مقطع افزایش قیمت دلار و غیره، در کنار تبدیل و فروش ارز دولتی در بازار آزاد و دسترسی رانتی به ارز با نرخ های ترجیحی تحت عناوین نرخ رسمی، رقابتی، آزاد و غیره به سرمایه های هنگفت و اعداد و ارقام نجومی ویژه ای مبدل شود که با عنوان پول سیاه می توانست به راحتی در ظرفیت گرسنه صنعت سینمای ایران شستشو شود و تحت عناوینی همچون دستمزد سلبریتی ها به تولیداتی نازل مبدل گردد که می توانند بّفروش باشند و در نهایت پول های کثیف را به صورتی تمیز و در قالب در قالب حساب های رسمی این قبیل بانک ها و موسسات برگرداند.

جالب آن است که بی تدبیری دولت در تامین حداقل معاش اهالی هنر و بالاخص گسترده گرسنگی حاکم در صنوف مختلف سینمایی موجب شد تا حتی قواعد نظارتی و اساسنامه های مصوب نمایشی در سینما و شبکه نمایش خانگی نیز مقهور و مغلوب این قبیل سرمایه ها شده و این گونه آثار سینمایی و سریال ها به بک لوح محفوظ مبدل شوند و نه تنها هیچ نقد و اعتراضی را برنتابند؛ بلکه عملا طیف شبه روشنفکر از منتقدان هنری و سینمایی را به حسب قیمت خود خریداری و به وادی مجیزه گویی کشانند و ...

البته همانگونه که اشاره شد؛ حضور پول های کثیف در فرایند هنر و صنعت سینما اگر چه در همه جای دنیا مرسوم است؛ اما در ایران با طعم تهاجم فرهنگی نیز همراه بوده و از این جهت می توان مشاهده نمود که عمده آثار تولیدی با چنین سرمایه گذاری های مجهولی در عرصه فیلم و سریال کشور، با خدشه در باورهای دینی ملت مسلمان ایران و بعضا تقابل مسقیم با احکام و حدود اسلامی همراه می باشد و عموما با هنجارشکنی هرچه تمام تر، به نمایش اروتیک و عشق های مثلثی و خدشه در غیرت و ترویج سبک زندگی غربی و ... پرداختند.

متاسفانه باید اعتراف نمود که حضور گسترده شبکه نفوذ در کنار ولنگاری فرهنگی و اقتصادی حاکم بر شبکه نمایش خانگی ( vod ) در امروز جامعه ایران امری انکار ناپذیر است و در این میان همچنان جای این سؤال باقی است که جایگاه نظارتی و هدایتی سازمان سینمایی و وزارت ارشاد در این چرخه معیوب و ناسالم کجاست؟ و تا کی قرار است این حلقه و زنجیره نامشروع ادامه داشته باشد؟

در حال حاضر می توان لیست بلندبالایی از تولیدات سینمایی را نام برد که در تقابل مستقیم با سبک زندگی ایرانی-اسلامی می باشند و در عین حال ضمن اخذ مجوز نمایش خانگی توانسته اند فضای سوپرمارکت و بقالی های تمامی کوی و برزن ایران اسلامی را به تسخیر خود درآورند و ...؛ لیستی بلند از مصادیق ولنگاری فرهنگی که در دسترس طیف های مختلف اجتماعی و با رده های سنی مختلف قرار داد و حال انکه همچنان معلوم نیست که این موجودات خانگی، تا چه میزان می خواهند با تکنیک های لعاب دار و بزک سلبریتی های خود و جابجایی مرزهای اروتیک آثار و در قامت کاراکترهای زن و... و. بِفروش بودن خود را امتداد ببخشند؟

قطعا طیف قابل توجهی از این موجودات خانگی جُز پول شویی، و ایجاد سکویی برای ورود پول های چمدانی با مختصات سفارتی و...، برای سازندگان خود دستاورد دیگری ندارند. حال آنکه این عفونت اقتصادی اساسا در ایران یک معضل فرهنگی است و پُرواضح است که ترمیم اقتصادی از فرهنگی آسانتر است و این فرهنگ عمومی است که به سادگی مرمت نخواهد شد.

متاسفانه باید اعتراف نمود که اقتصاد سینمایی دهه 1390 هجری شمسی به سبب حضور طیف نئوکینزین های بنفش در عرصه های مختلف اجرایی کشور امر بر نحوی دیگر دایر گشت و فرهنگ نیز به سیاق سایر ارکان اقتصادی، سیاسی و ... در احاطه ی تفکری ویژه قرار داد. تفکری که مبتنی بر دکترین میکادو ( Doctrine Mikado ) ، به عنوان مدیریت مدیران سایه موجب تسری التقاطی امور در سایر حوزه ها، بالاخص رکن رکین فرهنگی شده است که نتیجه آن را به طور ملموس می توان در افت فاحش آثار سینمایی فاخر، کتب، مجلات، آثار موسیقیایی و ... مشاهده کرد به طوری که به جز اندک مواردی که آنها هم ابعاد فنی و تکنیکی آثار هنری را ارتقاء داده اند با گذشت زمان فضای غالب تولیدات فرهنگی و هنری به سمت آثار نازل، سخیف و گیشه گرا سوق پیدا کرده است، آثاری که اتفاقا مروج فرهنگ زندگی سرمایه داری و رواج دهنده ی سوداگری ها و منفعت طلبی های شخصی بوده و هستند.

شاید هشدار شورای موسوم تهیه کنندگان و اعتراض ایشان به امضاکنندگان و گرداندگان شوی تطهیر کننده محمد امامی از این حیث قابل تأمل باشد که ایشان در بخشی از این هشدار خود به صراحت حضور دولت نیوکینزین یازدهم و دوازدهم بر مصدر اجرایی کشور را مقسر دانسته و بیان داشته اند: همچنین امضاکنندگان مزبور باید توجه داشته باشند که اصلی ترین بلیه دهه نود سینمای ایران، که آن را دچار تنگی نفس کرد، سرمایه های بی حساب و کتابی بود که به قصد پول شویی وارد صنعت سینما شد و چرخه طبیعی و سالم آن را مختل کرد.

متأسفانه مرور وضعیت سینمایی کشور در روزگار بنفش ملت ایران، کاملاً رویه اختلاس فرهنگی داشته و در این ایام است که شاهد بودیم در غیاب نظارت نهادهای مربوط، عملاً فیلم ها و سریال های نه تنها توان رقابت با خودشان را هم ندارند و هزینه تولیدشان با درآمدشان یکسان نیست؛ بلکه حتی در صورت ورشکسته شدن و شکست در اکران و در فرایند شبکه توزیع و نمایش، بازهم سازندگانشان را بازنشسته نساخته و متضرر نمی سازند و بعضا حتی از نظر اقتصادی فَربه هم کرده اند! در صورتیکه در غرب، سود صنعت سینما نه در تولید ، بلکه در توزیع می باشد و این در حالی است که عموم دولت های غربی با اعمال ممیزی هایی سخت، راه را برای توزیع تولیدات نازل میبندند تا رقابتی بین تهیه کنندگان شبکه های توزیع و نمایش شکل بگیرد.

در هر صورت پرونده محمد امامی در روند برگزاری دادگاه به زودی با اطلاعات شفاف تر و روشن تری از سوی دادستانی منتشر خواهد شد و در این مسیر قوه قضائیه قطعا نه تنها تسلیم چنین نامه نگاری هایی نخواهد شد، بلکه به این موضوع رسیدگی دقیق می کند؛ اما نباید یادمان برود که این هوچی گری برای انتشار نامه تطهیر کننده با 46 امضاء،به هیچ عنوان نمی تواند افکار عمومی را از نقش ویژه دولت نیوکینزین یازدهم و دوازدهم در ایجاد چنین کلونی منحوس از سرمایه های کثیف و در گردش در حوزه فرهنگ و بالاخص صنعت سینما و مدیوم سریال سازی دور سازد!

لینک خبر :‌ سینما پرس
روزگاری از فَخرِ کانی مانگا، کرخه تا راین، اجاره نشین ها، ناخدا خورشید، هامون، سگ کشی و... سرخوش بودیم و امروز چنان به خاک مَذِلَت نشسته ایم که مایه ی عزت و احتراممان در جهان شده، آثار تولید شده با لاشه های اختلاس و فروش قیر و سود های نامشروع بیت کوین که به قطع جز به وَلدی نامشروع مختوم نخواهد شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷ سایت های دیگر : خبرگزاری تابناک

اعتمادآنلاین| رئیس جامعه صنفی تهیه کنندگان سینمای ایران در یادداشتی شدیداللحن نسبت به نامه نگاری برای آزادی محمد امامی متهم بانک سرمایه و دیگر پرونده ها واکنش نشان داد و تاکید کرد: حقیقتا چه بر سَر ما و این سینمای نجیب آمده که در مواجهه با خائنینِ به مُلک و میهن این چنین وامانده و اختیار از کَف داده ایم؟ چه در خفا و مَرعا بر ما گذشته که متهم به اختلاس بانکی را چهره موثرِ فرهنگ و هنر کشور می دانیم؟

پرونده بانک سرمایه، گروه بزرگی از متهمان را دارد که یکی از اصلی ترین آنها به گواه اظهارات نماینده دادستان تهران و نماینده بانک مرکزی در دادگاه های علنی که متن آن در خبرگزاری صداوسیما و خبرگزاری قوه قضاییه منتشر شده محمد امامی است. حال در شرایط کنونی، گروه کوچکی از اهالی سینما و چند منتقد سینما، نامه ای خطاب به رئیس قوه قضاییه ارسال کردند که ضمن تمجیدهای گسترده از سرمایه گذار سریال شهرزاد و چند فیلم سینمایی دیگر، خواستار آزادی او به بهانه کرونا شده بودند؛ نامه ای که از زمان انتشار رسمی اش با ریزش امضا مواجه بوده و اسامی که امضاهایشان زیر این نامه درج شده بود، یک به یک امضای این نامه را رد کردند.

در ادامه نیز گروهی از کارگردانان از جمله داریوش مهرجویی، کیومرث پوراحمد، رضا درمیشیان، علیرضا داودنژاد، محسن امیریوسفی و... در نامه ای بدون مخاطب، خواستار آزادی گروه های دیگری از زندانیان شدند که با اتهامات امنیتی و نظایر اینها مواجه بودند؛ نامه ای که طعنه و پاسخی به نامه آن گروه برای آزادی محمد امامی بود و واکنش گسترده ای در فضای مجازی داشت و به خوبی نشان داد، گروه بزرگی از اهالی سینما با آن گروه که نامه برای متهم بانک سرمایه نوشته اند، همراستا نیستند و مخالف چنین رفتارهایی هستند که به اعتمادعمومی به سینمای ایران ضربه می زند.

سپس شورای عالی تهیه کنندگان سینمای ایران متشکل از چهار نهاد اصلی تهیه کنندگان یعنی اتحادیه تهیه کنندگان سینمای ایران ، مجمع فیلمسازان سینمای ایران ، کانون تهیه کنندگان و انجمن تهیه کنندگان مستقل سینمای ایران نسبت به تبعات این نامه برای سینمای ایران به امضاکنندگان چنین نامه ای هشدار داد و از قضا بلیه دهه نود سینمای ایران را سرمایه های بی حساب و کتابی خواند که به قصد پولشویی وارد صنعت سینما شد .

اکنون سیدضیاء هاشمی رئیس جامعه صنفی تهیه کنندگان سینمای ایران در یادداشتی شدیدالحن نسبت به این وضعیت واکنش نشان داد و در یادداشتی به تشریح وضع موجود و عواقب آن پرداخت. هاشمی در این یادداشت تاکید کرد: این روزها که یکی از مُختَلسین بانکی در انتظار ادامه مُحاکمه است، اَقلی از همکارانمان با اِدعای نیت انسان دوستانه تقاضای مرخصی او را داشته و بنای ایفای نقش تاریخی خود در حمایت از مُتهمی را دارند که مُستندِ به اَمارات، شواهد و مدارک 26 ماه است در بازداشت موقت به سر می برد.

در این وانفسای آلوده به زَر و سیم، راهزنان را سرباز ایران می نامند و چُنان از آبرو برایش مایه می گذارند که چونان حَمله داری ست بلدِ راه و اَمینِ جَماعت! حقیقتا چه بر سَر ما و این سینمای نجیب آمده که در مواجه با خائنینِ به مُلک و میهن این چنین وامانده و اختیار از کَف داده ایم؟

سیدضیاء هاشمی ادامه داد: چه در خفا و مَرعا برما گذشته که متهم به اختلاس بانکی را چهره موثرِ فرهنگ و هنر کشور می دانیم؟ روزگاری از فَخرِ کانی مانگا، کرخه تا راین، اجاره نشین ها، ناخدا خورشید، هامون، سگ کشی و... سرخوش بودیم و امروز چنان به خاک مَذِلَت نشسته ایم که مایه ی عزت و احترام مان در جهان شده، آثار تولید شده با لاشه های اختلاس و فروش قیر و سودهای نامشروع بیت کوین که به قطع جز به وَلدی نامشروع مختوم نخواهد شد.

بی مایه گانِ عزت و آبرو به پشتوانه خَراجِ بدست آمده از چپاول ملت، هوابُرد شده اند در میانه ی حیرانی سینما و چونان دِلبرکانِ غمگین جاخوش کرده اند! در حالی که سینمای ایران مالامال است از میراثِ هنرمندانی که با عشق به مردم آثاری پاک تولید کردند و امروز میراث خوران با پول های کثیف...! و مگر می شود با دستمال کثیف شیشه را تمیز کرد؟

این تهیه کننده پرسابقه سینمای ایران متذکر شد: بلاشک مسئولیت مَنع ورود سرمایه های مشکوک در سینما با مدیران است! امروز عواقب و طبعات این سکوت حَقیرانه و همراهی و همکاری در برابر این حجم از پولشویی در سینما بر هیچ چَشم حقیقت طلبی پوشیده نیست! با این حال همه ما در صِیانت از سینما مسئولیم! و نباید اجازه دهیم طُعمه رانت خوارانِ ریش دار شویم! ولی متاسفانه کنار کسانی قرار گرفته ایم که چونان باتلاقی هرکه را با هر نیتی در خود فرو می برند

آنچه در این بزنگاه نباید مغفول واقع شود، نقش مدیران دولت و دستگاه های ناظر و بازرسی در شناسایی این افراد بوده که قصور در این تکلیف غیر قابل اِنکار است؛ چرا که اَیادی آنان همچنان در کمال وقاحت و با حمایت های پیدا و پنهان، و آسودگی خاطر و بدور از هرگونه نظارت و محدودیتی ریشه فساد و پولشویی در سینما را هرس و مقاوم می کنند و سَرشاخه های آنها چُنان در نظام بانکی جولان داده اند که این حجم از تبانی، تطمیع و زدوبند های سازمان یافته در تصاحب مال نامشروع، گواه مُتقنی ست بر ناکارآمدی و تقصیر بِلاتردید دستگاه های نظارتی و قضایی دوره ی وقوع آن!

او درباره وضعیت کنونی سینما نیز خاطرنشان کرد: و اما امروز در عین اِنفعال دولت، دستگاه قضا با اِراده ای محکم بنای برخورد جدی با مُفسدین اقتصادی را دارد که ضمن سپاس از این همت بلند، انتظار می رود بدلیل تاثیرات مُخربِ ورود سرمایه های مشکوک به حوزه فرهنگ که متاسفانه کماکان نیز استمرار داشته، در شناسایی آنان و مُحاکمه فوری متهمین، اِهتمام ویژه داشته و اجازه ندهند با اِطاله ی دادرسی، فرصت عَرض اَندام وَقیحانه را داشته باشند؛ که من به خویش نمودم صَد اِهتمام و نشُد.

و حرف آخر اینکه روزگار چنین نخواهد ماند، می رسد روزی که مدیران عافیت طَلب سِه لَتی سینمای ایران در محکمه اَفکار عمومی پاسخگوی تصمیماتِ غلطی باشند که اینچنین چوب حراج به تاریخ، فرهنگ و اخلاق در این کشور زده است! این چند صَباح را به ظاهر آسوده باشید، می رسد روزِ حساب!

منبع: تابناک

لینک خبر :‌ پایگاه خبری اعتماد
فرشته طائرپور می گوید: یقینا با عبور از بحران کرونا و بازگشت سینما به شرایط عادی، مخاطبان بیشتری از قبل به سالن های سینما مراجعه خواهند کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷

به گزارش ایلنا، متن یادداشت فرشته طائرپور به شرح زیر است:

سینمای ایران همواره در مواجهه با بحران هایی که می توانسته آسیب های جدی به بقایش بزند، خلاقانه عمل کرده است.

تجربه سینمای آنلاین هم بخصوص با شرایطی که برای عواید و فوایدش تعیین شده، یکی از همین خلاقیت هاست. چه خوب که با فداکاری و پیش قدمی جمعی از تهیه کنندگان و کارگردانان سینمای ایران، مسیر آزمون و خطای این تجربه ی خلاقانه، با گام بلندی آغاز شده است. الان فقط نوبت "صداوسیما" و "شهرداری" است که با تبلیغات کافی رسانه ای و میدانی، از این طرح ابتکاری و فرهنگ ساز حمایت کنند.

یقینا با عبور از بحران کرونا و بازگشت سینما به شرایط عادی، مخاطبان بیشتری از قبل به سالن های سینما مراجعه خواهند کرد. کم نیستند کسانی که با صراحت می گویند چند ین سال است به سینما نرفته اند؛ درصد قابل توجهی از همین اشخاص با تماشای تولیدات جدید سینمای ایران از طریق این طرح، انگیزه پیدا خواهند کرد. حتی بعید نیست مخاطبانی باشند که بعد از تماشای فیلمی به صورت آنلاین، تشویق به تماشای آن روی پرده بزرگ سینما نیز در آینده بشوند.

در واقع این طرح از یکسو با کمترین هزینه (بهای یک بلیط برای کل خانواده) باعث سرگرمی سالم اشخاصی می شود که در قرنطینه خانگی هستند، از سوی دیگر زیان های اقتصادی وارده به تولید در سینمای ایران را - در بحران کنونی - کاهش می دهد و همچنین باب مراجعه مخاطبان بیشتری به سینما را در آینده بازمی کند.

تمامی سازمان ها و ارگان هایی که دارای شرح وظایف و بودجه های فرهنگی هستند، درصورت حمایت همه جانبه از این طرح، به اهداف خود نزدیک خواهند شد. خوشبختانه ورود به این طرح، با فیلم قابل اعتنای "خروج" ساخته کارگردان مطرح سینما، (ابراهیم حاتمی کیا)، صورت گرفت و این به معنای به میدان آوردن ظرفیت بالایی از داشته های سینمای ایران برای موفقیت این طرح است.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کار ایران
تورج منصوری تهیه کننده فیلم سینمایی لاله عنوان کرد که با شرایط پیش آمده شاهد ورود به یک دوران تازه هستیم و باید خودمان را با این شرایط جدید همسان کنیم.

اقتصاد24 - تورج منصوری تهیه کننده فیلم سینمایی لاله به کارگردانی اسدالله نیک نژاد که قرار بود در اکران نوروزی به نمایش دربیاید، ولی به دلیل شرایط کرونایی این اکران لغو شد، درباره اکران اینترنتی آثار سینمایی گفت: من فکر می کنم این مدل اکران به اندازه شرایط امروز، ناشناخته، جدید، قابل مطالعه و بررسی است و لازم است در جوانب مختلف مانند جذب مخاطب، فروش بلیت، گردش مالی، شیوه آمارگیری و راه های درست توزیع این محصولات مورد مطالعه قرار بگیرد. بیشتر بخوانید: سریال طنز جدید تلویزیون برای ماه مبارک رمضان

وی ادامه داد: اکران اینترنتی فیلم ها به اندازه شرایط فعلی که جهان هستی در آن فرورفته برای سینمای ایران تازگی دارد و احتیاج است درباره آن تحقیق و بررسی شود.

من فکر می کنم دنیا وارد یک دوران تازه ای شده که فقط مختص کشور ما نیست. گاهی یک روستا، یک شهرستان یا یک استان دچار یک اتفاق می شود و بقیه کشور به صورت نرمال به زندگی خود ادامه می دهد مثل شرایط سیل، زلزله و طوفان و... که تفاوتی در اداره امور پیش نمی آید و مسئولان فقط باید به این فکر کنند که چطور به منطقه آسیب دیده کمک برسانند، اما در حال حاضر در شرایطی هستیم که جهان درگیر یک مساله شده است و ما شرایطی را تجربه می کنیم که نظیر نداشته، شاید در قرن گذشته این اولین بار است که تمام مردم دنیا درگیر یک مساله واحد شده اند و خیلی ها این مساله را با بحران اقتصادی دهه 30 مقایسه می کنند بنابراین همه این مسایل قابل بررسی است.

منصوری افزود: با توجه به واقعیتی که می بینیم راه دومی نداریم؛ باید مجموع این بیماری از بین برود که معلوم نیست کی این اتفاق خواهد افتاد و کی فرصت اکران برای فیلم ها پیش می آید.

چون در خوش بینانه ترین حالت ما تا پایان اردیبهشت ماه گرفتار این بیماری هستیم و سپس می توانیم بگوییم سیر بیماری به جایی رسیده است که می شود روابط اجتماعی را تا حدود 50 درصد به شرایط نرمال نزدیک کرد. همین امر به این معنی است که سینما ها آخرین جا هایی هستند که باز می شوند ضمن اینکه بعد از بازگشایی هم مردم اعتماد نمی کنند که به سینما ها بروند. ترجیح می دهند در خانه بمانند و بتوانند از تلویزیون فیلم مورد نظر خود را تماشا کنند.

این تهیه کننده اظهار کرد: درست است که مسیر اکران اینترنتی در ایران جدید است، ولی مردم با چنین مسیر هایی بیگانه نیستند. اولین کشوری که از شبکه های اجتماعی به شکل همه گیر و وسیع در دنیا استفاده کرد ایران بود. ما در اواخر دهه 80 و اوایل دهه 90 پرکاربرترین کشور در عرصه شبکه های مجازی بودیم و این برای دنیای آن روز حیرت انگیز بود. یعنی در آمریکا کسی باور نمی کرد جوان ها در جایی مانند ایران به شبکه های مجازی اشراف داشته باشند و این شبکه ها انقدر همه گیر باشد.

وی افزود: یادمان باشد استفاده از فیس بوک، تلگرام، توییتر و... برای اولین بار در ایران اوج گرفت، بعداً در تمام دنیا جا افتاد و پیشرفت کرد. ممکن است ما در زمینه های تکنولوژی در این عرصه ها تازه کار باشیم، امکانات موجود ضعیف باشد و به اندازه غربی ها دسترسی نداشته باشیم، اما از نظر هوش استفاده از این ابزار های جدید، توانایی و قابلیت بهره گیری از این عرصه به نظرم ما جزو ممالک پیشرو هستیم.

منصوری درباره احتمال اکران اینترنتی لاله که از فیلم های انتخاب شده برای نوروز 99 بود هم بیان کرد: این تصمیم با سرمایه گذار است. من زمانی می توانستم درباره این موضوع پاسخ قطعی بدهم که خودم صاحب فیلم و سرمایه گذار فیلم می بودم. حتی اگر سرمایه گذار هم باشم باز هم اگر مجبور بودم با ترس و وحشت فیلم را به صورت اینترنتی اکران می کردم. به هر حال باید محاسبه و وضعیت این عرصه بررسی شود، زیرا این مسیر جدید و تازه است و معلوم نیست قرار است چقدر در این شرایط بمانیم.

وی افزود: شاید روش های توزیع و نمایش در آینده تغییر کند شاید اصلا دنیای بعد از کرونا با دنیای قبل از آن دچار تغییر ماهیتی و روشی شود. من در دوران حیاتم برای اولین بار دنیایی را می بینیم که تک تک افراد روی کره زمین با هم روی یک موضوع فکر می کنند.

پیش از این داستانی به این بزرگی در تاریخ روی زمین پیش نیامده بود، اما این دوران، حاصل بزرگی هم خواهد داشت. ممکن است حاصل آن پیشرفت این شیوه نمایش باشد و... آنچه که من می دانم این است که هیچ راه دیگری نداریم به جز اینکه خودمان را با شرایط موجود زیست روی کره همسان کنیم و اکران آنلاین یکی از آن مسیرهاست.

لینک خبر :‌ اقتصاد 24
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷

اولین آمار رسمی پس از آغاز اکران آنلاین فیلم خروج به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا و تهیه کنندگی سازمان رسانه ای اوج، به دلیل شیوع کرونا و تعطیلی سالن های سینمای کشور در دو پلتفرم فیلیمو و نماوا نشان دهنده موفقیت فروش 33 هزار و 995 بلیت و رقمی حدود چهارصد میلیون تومان است. این شروع ماجراجویانه که کرونا مسبب آن است با موافقت و مخالفت های بسیاری همراه بود، آیا پس از پایان کرونا اتمام اکران آنلاین خروج در 5 هفته نمایشش همچنان این شیوه اکران و نمایش همراهی دیگر تهیه کنندگان و سینماگران ایرانی برا به همراه خواهد داشت یا تولدی است که در دوران نوزادی به مرگ می انجامد؟ در این گزارش با بررسی این موضوع آثار و نتایج اولین اکران آنلاین سینمایی ایران را بررسی کرده ایم، بخوانید:

فیلم سینمایی خروج شیوه ای از نمایش فیلم را برگزید که هرچند برای سینمای ایران حرکتی تازه به نظر می آید اما یکی دو سالی است که از اولین تجربه های آن در عرصه جهانی می گذرد. تجربه ای که نتفلیکس با نمایش دو فیلم روما (آلفونسو کوارون) و ایرلندی (مارتین اسکورسیزی) در اجرای آن پیش قدم شده بودند.

در مواجهه با انواع نوآوری و فناوری های نوین ارتباطی، همیشه گروهی به عنوان گروه پیشگام به شمار می رفته اند که با ریسک پذیری قابل توجهی با تازه ترین ابزارها و راهکارهای نوین ارتباطی روبرو می شوند. ماجرا هم از همین ریسک آغاز می شود. ریسکی که در مدل غربی اش چند سالی پیش از کرونا، نتفلیکس با نمایش دو فیلم سینمایی روما و ایرلندی به جان خرید و پس از اکران محدود این دو فیلم در چند سالن سینما، آنها را در اختیار میلیون ها مشترک اینترنتی خود قرار داد و با کمپانی های عریض و طویل فیلمسازی درافتاد. حالا در ایران هم سازمان رسانه ای اوج که حاشیه های بسیاری درباره نحوه فعالیت و سرمایه گذاری این سازمان در سینمای ایران شنیده و تکرار شده است، در دوران کرونایی و در مدل ایرانی اش تجربه می کند. ریسکی که نگفته پیداست با احتمال کپی و انتشار و بازنشر غیرمجاز فیلم پیوندی دیرینه دارد.

نبرد محافظه کاران و پیشگامان

اکران اینترنتی فیلم در ایران با نمایش آنلاین مستند توران خانم به کارگردانی رخشان بنی اعتماد در سال 1397 تجربه ای موفق به شمار می آمد. چرا که استقبال از نمایش این فیلم به گونه ای بود که نمایش آن دو بار تمدید شد و به گفته مجتبی میرتهماسب یکی از کارگردانان این فیلم، در نوبت اول و همچنین در فاصله یک هفته از دومین نوبت اکران نزدیک به سیزده هزار و سیصد و پنج بلیت این فیلم فروخته شد.

اما باید پذیرفت که سینمای مستند نه فقط در ایران که در هیچ کجای دنیا به طور معمول فرش های قرمز و اکران های پر زرق و برقی را تجربه نکرده است که حالا با اکران اینترنتی احساس خسران کنند. اما ماجرا برای نمایش فیلم های داستانی در طول تاریخ سینما رنگ و بوی دیگری داشته که حالا صرف نظر کردن از آن زرق و برق و هیاهو ریسک بالایی می طلبد. کما اینکه در خبرها آمده بود رئیس انجمن سینماداران آمریکا با اعتراض به شیوه اکران فیلم ایرلندی توسط نتفلیکس آن را شرم آور خواند و این شیوه اکران را یک نا امیدی بزرگ برای کارگردان بزرگی چون اسکورسیزی قلمداد کرد. جالب اینجاست که مشابه این جایگاه در ایران یعنی رئیس انجمن سینمادارن نیز درباره اکران اینترنتی خروج حاتمی کیا روی چندان خوشی نشان نداده و تلویحاً شانس این فیلم را در اکران عمومی نزدیک به صفر دانسته است. محمد قاصد اشرفی رئیس انجمن سینماداران ایران در سخنانش هر چند صاحبان فیلم را در انتخاب شیوه اکران فیلم آزاد گذاشت اما در ادامه تأکید کرد : فیلمی که در فضای مجازی و یا شبکه نمایش خانگی ارائه شده باشد، قطعاً در آینده و در سینماها به نمایش در نخواهد آمد.

این نمونه ای از جدالی است که در آغازین روزهای اعلام خبر تصمیم تهیه کنندگان خروج برای اکران اینترنتی فیلمشان، پایگاه های خبری را پر کرده بود. ماجرا از این قرار بود که از همان روزهای نخست دسته بندی شفافی در برابر این انتخاب ایجاد شد که گروهی را در دسته مخالفان و گروهی دیگر را در دسته موافقان قرار می داد. موافقان که سالهاست از لزوم مقابله با ساز و کار غیر شفاف و به اصطلاح مافیایی اکران سخن می گویند، این شیوه اکران را عامل شفافیت دانستند که راه را بر عرض اندام دستهای پنهان و سودجویان صندلی های سینما می بندد. نیما حسنی نسب منتقد سینما که کرونا را ویروس نجات بخش سینما می داند در حمایت از اکران آنلاین فیلم ها نوشت: نمایش آنلاین فیلم ها و تکنولوژی رو به رشد VOD و متعلقاتش اگر با ساز و کار درست، زیرساخت های مناسب، دانش و امکانات فنی روزآمد و نگاه سلامت به مقوله تولید و پخش همراه شود، یک تنه قادر است بساط بخشی از شیادی و دزدی و کلاشی و جعل و دروغ را در این حرفه جمع کند. مسیری که می تواند را محصول را بی واسطه به دست مخاطب/ مشتری برساند و دست واسطه ها، دلالان و گردنه بگیران را قلم کند.

نرگس آبیار کارگردان سینما هم هرچند با رویکردی متفاوت از اکران آنلاین فیلم های داستانی در سینمای ایران حمایت کرده و آن را راه ناگزیر سینما در جهان جدید عنوان کرده است: هرچند نمایش فیلم در سالن های سینما از ارزش های مخصوص به خود برخوردار است اما در شرایط فعلی، اکران آنلاین امکان تماشای فیلم در زمان دلخواه را برای مخاطب فراهم می آورد و این اتفاقی قابل ستایش است. چرا که باعث می شود همه اعضای خانواده با هزینه ای کمتر به تماشای فیلم بنشینند.

با اینکه تعداد حامیان این شیوه تازه از اکران فیلم در شبکه نمایش خانگی چندان هم غیر قابل توجه نبود، اما بسیاری از مخالفان نگرانی های خود را به عدم وجود ساختارهای لازم در حمایت از حقوق معنوی فیلم ها نسبت می دادند. چرا که سینمای ایران هنوز کابوس قاچاق فیلم های در حال اکران و همچنین کپی غیرقانونی فیلم ها را به فراموشی نسپرده است. از داستان قاچاق فیلم های در حال اکران و مافیای پخش آنها در سال های نه چندان دور که بگذریم همین آبان و آذر ماه سال گذشته بود که ظرف 24 ساعت فیلم های متری شش و نیم ، شبی که ماه کامل شد ، خانه پدری و قصر شیرین با کیفیت قابل قبولی قاچاق شدند و نسخه غیرقانونی شان در شبکه های مختلف دست به دست می شد.

جالب اینجاست که حتی موافقان این طرح نیز به لزوم ایجاد این ساختارها و حضانت از آثار اشاره می کنند، کما اینکه محمدمهدی طباطبایی نژاد معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی به احتمال ضبط تصویر از صفحه نمایش تلویزیونی اشاره کرده و در این باره گفته است: هرچند این امکان وجود دارد اما کیفیت پدید آمده آنقدر پایین است که هیچ مخاطب عاقلی دست به تماشای آن نمی زند، واقعیت این است که مخاطب امروز فقط کالای مرغوب تماشا می کند.

خلاصه که این گمانه زنی ها حتی تا لحظه آغاز اکران خروج هم ادامه داشت. حتی ابراهیم حاتمی کیا نیر یکی دو روز مانده به آغاز نمایش فیلم، در فیلم کوتاهی از شعور مخاطبانی سخن گفته بود که فهیم هستند و بدون شک دست به کپی غیرقانونی فیلم نمی زنند. یاد پدر و مادری افتادم که در آستانه آتش سوزاندن فرزندشان، شاید برای خوش کردن دل خود با لحنی مهربان می گویند: نه! تو این کارو نمی کنی! تو بچه خوبی هستی!

خلاصه اینکه بسیاری از تهیه کنندگانی که فیلم هایشان آماده اکران نوروز بودند، پاسخ به این سؤال را که آیا حاضرند این شیوه را برای اکران فیلم هایشان تجربه کنند، حواله می دادند به اعلام نتایج اکران آنلاین خروج و اینکه حالا ببینیم این یکی چه می شود و بعد تصمیم می گیریم. همان هایی که در طبقه بندی ارتباطاتی اش دنباله روان و محافظه کاران خوانده می شوند.

روز واقعه

ماجرا از این قرار است که هنوز چند ساعتی از آغاز اکران خروج در فیلیمو و نماوا نگذشته بود که بوی امکان دانلود آن در سایت های دیگر به مشام رسید. خبرها از این قرار بود: خروج به اینترنت نرسیده، کپی شد . خبری که گویی شاهدی برای اثبات ادعای دلواپسان بود. برای آزمایش هم که شده به سرعت به سراغ لینک های دانلود رفتم که اتفاقا بسیاری از آنها هم وعده نسخه با کیفیت و 4k را داده بودند. اما بر خلاف اخبار موجود تمامی لینک ها توخالی بودند و قابلیت دانلود نداشتند. جالب اینجاست که در بسیاری از این اخبار آمده بود: برخلاف ادعای فیلیمو و نماوا برای جلوگیری از دانلود غیر قانونی فیلم، خروج کپی شد.

این درحالی است که حتی در صورت وقوع نیز به لحاظ قانونی هم، این فیلیمو و نماوا نیستند که به عنوان پلتفورم های نمایش خانگی، در مقام پاسخگویی به این سؤال در نطر گرفته شوند. چرا که پیگیری این ماجرا به مراجع قضایی مربوط به حقوق مؤلفان بازمی گردد. مراجعی چون ستاد صیانت و مبارزه با تکثیر و عرصه غیر مجاز آثار سینمایی و سمعی و بصری و همچنین معاونت فضای مجازی دادستانی کل کشور. از تمام حرف و حدیث های ابتدایی هم پیدا بود که اکران آنلاین فیلم در ایران مانند خوردن همان خربزه ای است که اگر کسی آن را می خورد پای لرزش هم خواهد نشست. سید محمد مهدی طباطبایی نژاد در گفتگو با خبرگزاری مهر صراحتاً به این نکته اشاره کرد که اکران آنلاین فیلم ها در ایران نیازمند فرهنگ سازی است و خروج اگر روی نتفلیکس هم به نمایش درمی آمد، قاچاق می شد: هر تجربه جدیدی آزمون و خطاهایی دارد. امکان کپی فیلم هم در این شرایط پیش بینی و شرایط آن بررسی شده بود. در حال حاضر هم هماهنگی های لازم برای متوقف کردن عرضه غیر مجاز این فیلم صورت گرفته است.

جواد جاویدنیا سرپرست معاونت فضای مجازی دادستانی کل کشور نیز به فارس گفته است: تمامی آثار هنری و سمعی و بصری طبق قانون دارای کپی رایت هستند و مورد حمایت قرار می گیرند. از این روی هرگونه انتشار بدون مجوز مجازات قانونی در پی خواهد داشت. چرا که جرمی صورت گرفته و مالکان می توانند نسبت به کسانی که آثارشان را منتشر و یا بازنشر کرده اند اقدامات قانونی صورت دهند.

خلاصه که اعتراضات تا جایی ادامه یافت که کانون کارگردانان سینمای ایران در اعتراض به قاچاق خروج بیانیه داد و آن را محکوم کرد. این کانون خواستار برخورد جدی با سارقان، تکثیرکنندگان و همچنین فروشندگان غیرقانونی این فیلم شد.

من راضی ... تو راضی

پس از هیاهوها و وا اسفاه گفتن های بی شمار در انتشار نسخه غیرقانونی خروج محمد ذوقی مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی اوج (تهیه کننده فیلم) اعلام کرد که از فروش افتتاحیه فیلم راضی است و با منطق اقتصادی مورد نظرشان هماهنگ است. او به این نکته تأکید می کند که قاچاق فیلم برایشان بدیهی بوده و آمادگی آن را داشته اند. هزینه تولید این فیلم 9 میلیارد بوده است. در سینما نهایتاً فیلم 12 میلیارد فروش می کرد که از این رقم یک سوم سهم فیلمساز می شود. اما در اکران اینترنتی 70 درصد فروش VOD به فیلمساز می رسد، یعنی اگر 500 هزار نفر هم با بلیط 12 هزار تومانی فیلم را ببینند، بیش از 4 میلیارد نصیب ما می شود.

ظاهراً نه تنها من که خوشبختانه بسیاری دیگر از جمله علی سرتیپی، مدیر موسسه فیلیمیران و پخش کننده این فیلم هم موفق به پیدا کردن نسخه کپی فیلم نشده بود، چنانکه او در این باره به ایسنا گفت: با اینکه خودم هنوز نسخه غیرقانونی فیلم را ندیده ام اما اگر این اتفاق بیافتد، بدون شک ضربه سنگینی به بدنه سینما و مخصوصاً فیلم هایی که قرار بود پس از این با همین شکل به نمایش دربیایند وارد خواهد شد.

البته ذوقی به این نکته نیر اشاره کرده بود که آنها به هر حال برنده این میدان خواهند بود، چرا که با این کار دو اتفاق مهم در سینمای ایران را رقم زده اند : یکی پذیرفتن مسئولیت اجتماعی در دوران کرونا و دیگری سهم داشتن در اتفاق جدیدی در سینمای ایران که هندسه توضیع فیلم در ایران را به نفع مردم و فیلمساز تغییر می دهد.

پس از طوفان

ناگفته پیداست که این قصه سر دراز خواهد داشت. چرا که نشر غیرقانونی فیلم ها نه فقط از طریق وب سایت های داخلی و خارجی که از طریق کانال های تلگرامی نیز صورت می گیرد. کانال هایی که ردیابی و مسدود کردن کار هر کسی نیست. کما اینکه طباطبایی نژاد هم در صحبت هایش به این نکته اعتراف کرده ستاد صیانت در حوزه تلگرام کاری از دستش برنخواهد امد و فقط آرزو می کند که صاحبان فیلم از بابت تکثیر غیرقانونی فیلم ضرر چندان زیادی متحمل نشوند. چرا که واقعیت این است که حتی نتفلیکس هم با آن ید و بیضایش تنها یک ساعت می تواند از تکثیر غیرقانونی آثارش جلوگیری کند. دیگر فیلیمو و نماوا که جای خود دارند.

شاید میزان فروش بلیت خروج پس از پایان پنج هفته ای که برای اکران آنلاینش در نظر گرفته شده چندان هم ناامیدکننده نباشد، چرا که به تدریج زمزمه هایی از تهیه کنندگانی شنیده می شود که احتمال می دهند فیلم هایشان را به همین شیوه اکران کنند. چند روز پیش هم جواد نوروزبیگی نه تنها از احتمال اکران آنلاین خون شد به کارگردانی مسعود کیمیایی خبرداده بود که گفته بود برای سایر فیلم هایش از جمله سراسر شب (فرزاد مؤتمن) و مهمان خانه ماه نو (تاکه فومی تسویی) چنین برنامه ای دارد. برنامه هایی جسورانه که اگر پیاده شود، شاید در نظام پیر و محافظه کار نمایش در سینمای ایران خون به پا کند.

لینک خبر :‌ ایستنا
مدیر عامل بنیاد سینمایی فارابی، در یادداشتی در روزنامه اعتماد نوشت: کرونا به عنوان آخرین بیماری همه گیر، زنجیره صنعت سینما، از تولید و اکران و توزیع گرفته تا جشنواره ها را در دنیا تحت تأثیر خودش قرارداده و سینمای ایران هم از این تأثیرپذیری مستثنی نیست. پرسش های بسیاری درباره تأثیر کرونا بر اقتصاد و اینکه آیا کووید 19 اقتصاد جهان را دیجیتالی خواهد کرد؟ وجود دارد و مطرح است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷ سایت های دیگر : سینما خانه کاشف اسرار فاش نیوز

به گزارش روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی به نقل از روزنامه اعتماد، علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی در یادداشتی نوشت:
این روزها از ما و همکارانمان سوال می شود که تصمیم درباره شیوه اکران فیلم های سینمایی که بنیاد سینمایی فارابی در آنها مشارکت داشته و دارد چیست، طبعاً پاسخ ما این است که این تصمیم، از بقیه فیلم های سینمای ایران جدا نیست. به نظرم این تصمیم باید به گونه ای باشد که ارکان زیست بوم سینما در کشور دچار تزلزل نشود. از آغاز شیوع بیماری کرونا انواع مختلف اکران فیلم در محافل کارشناسی به بحث گذاشته شده، اگر سناریوهای موجود برای حل مشکل اکران در بحران کرونا را بررسی کنیم، در اولین و با توجه به اینکه:
• بازگشایی سالن های سینما در کوتاه مدت میسر نخواهد شد و
• امکان اکران موازی در سینماهای ویژه (سینماهای ماشینی، سینماهای کابینی، سینماهای سوییتی) در ایران وجود ندارد.
• میزان دسترسی مردم به پلتفرم های آنلاین و فضای مجازی به بالای 88 درصد رسیده است
• پوشش پلتفرم های آنلاین پخش محتوا (شامل VOD، UGC، Live Streaming)، بیش از 50 درصد جامعه را دربرمی گیرد.
از طرفی محتوای ویدیویی نخستین و پرمخاطب ترین نوع محتوا در فضای مجازی است. به این نتیجه می رسیم که تنها راه ممکن برای نجات سینما از بحران پیش رو استفاده از فضای مجازی برای اکران آثار باشد، اما شیوه ی این استفاده و چگونگی استفاده از آن، مساله ای است که در مورد آن باید مداقه کرد و در این مورد بر اساس بحث های کارشناسی، سه سناریوی اصلی قابل طرح و پیگیری است که به اجمال آنها را مرور می کنیم:
1. استفاده از بازار موجود: سناریوی نخست استفاده از پلتفرم های موجود است، در حال حاضر دست کم هشت سامانه ی VOD (در دو مورد همراه با IPTV) و بیش از سه رسانه ی IPTV به شکل قانونی، و بیش از 10 سامانه ی VOD غیر قانونی در کشور مشغول فعالیت هستند. بخش قابل توجهی از ترافیک اینترنت در کشور ما صرف مشاهده محتوای ویدیویی قانونی یا غیر قانونی از طریق این 18 سامانه، و یا انبوه سایت هایی می شود که فیلم های موجود ایران و دنیا را به صورت غیر قانونی برای دانلود گذاشته اند. در این راه حل، همه یا بخشی از VODهای قانونی کشور، با استفاده از فناوری استریمینگ، به بلیط فروشی برای اکران فیلم ها خواهند پرداخت و فیلم ها را در ازای دریافت پول مشخص برای هر فیلم و هر نمایش، از مخاطب دریافت خواهند کرد. این تنها راهی است که می تواند اکران اینترنتی را از پخش متعارف VODها متمایز گرداند و درآمد احتمالی بیشتری نسبت به حق پخش در این سامانه ها را نصیب صاحبان آثار گرداند. در این مسیر اشکالاتی وجود دارد؛ فیلم ها به نسبت دیگر فیلم ها، رقابت مستقیم فیلم های ایرانی با آخرین فیلم های روز دنیا و تقسیم مشتریان به خانواده (کاهش 80 درصدی)، به صفر میل می کند. همچنین امکان دزدی محتوا و انتشار غیرقانونی آن در فضای مجازی بالای 95 درصد است. از طرفی احتمال خرید امتیاز پخش آثار در سامانه ها میل به صفر می کند. پخش آثار سینمایی در این سامانه ها ضررده خواهد بود. اما این شیوه مزیتی هم دارد و آن اینست که اطلاعات کاربری و آنالیز خوبی از سلایق آنها مشترکاً در اختیار پلتفرم های و صاحبان آثار قرار خواهد گرفت.
2. خلق بازار جدید و ملی: دیگر سناریویی که قابل طرح است تأسیس پلتفرم IPTV اختصاصی (ملی) برای اکران آثار سینمایی است. در این سناریو، انجمن های صنفی و نهادهای مدنی، با کمک و مشارکت بخش دولتی، اقدام به تأسیس یک پلتفرم IPTV برای پخش مبتنی بر خرید بلیط فیلم های سینمایی می نمایند. در حقیقت در این مدل، اکران همچنان به صورت استریمینگ متداول، اما در پلتفرم جدیدی خواهد بود که صاحب اصلی آن انجمن های صنفی و صاحبان آثار باشند و بتوانند به شکل نامحدود و به صورت بلیط فروشی یا صور دیگر (اشتراکی و ...)، فیلم های خود را در این سامانه به نمایش بگذارند. مدافعان این مدل، ضمن برشمردن مجموع شرایطی که پلتفرم های موجود VOD به صاحبان آثار تحمیل می کنند و نیز حجم آثار آرشیوی یا اکران نشده بر این امر اصرار می کنند که تأسیس چنین سامانه ای می تواند سینمای ایران را از بحران بیرون آورد. تأسیس پلتفرم جدید در بازه ی زمانی 6 تا 9 ماهه عملی و قابل اجراست و سودآوری این سناریو برای صاحبان ایده دست کم پس از 2 سال محقق خواهد شد.اما تضییع حقوق قانونی سینماداران و حذف آنها از چرخه ی اکران، باعث اعتراض به حق این صنف خواهد شد.
از دیگر سو، دست اندازی نامشروع به بازار VOD و IPTV احتمالاً باعث بایکوت فیلم ها و قطع درآمد فیلم ها از سامانه های موجود خواهد شد. مفهوم سینما، و اثر سینمایی به تدریج به تله فیلم تقلیل خواهد یافت و به دلیل فقدان تجربه، و ماهیت صنفی انجمن ها، مدیریت مالی درآمدها و فرصت برابر برای درآمدزایی باعث تشدید اختلافات درونی صنف خواهد شد. در این مدل احتمال دزدی از آثار و انتشار غیرقانونی آنها به محض انتشار، بالاتر از 95 درصد ارزیابی می شود. این سناریو در بلند مدت، ماهیت سینما را تهدید کرده و اتحاد صنف را هدف خواهد گرفت. ضمن اینکه صبر لازم برای سودآوری پروژه، عملاً با هدف اصلی که رفع پیامدهای بحران کرونا در کوتاه مدت است همخوان نخواهد بود.
3. سینمای واقعیت مجازی: پرش به عصر پسادیجیتال سناریوی سوم تأسیس سامانه ی سینمای واقعیت مجازی (VR Theater) است. واقعیت مجازی یکی از سه رکن فناوری واقعیت گسترده (XR) است که از لبه های فناوری در دنیا محسوب می شود. سامانه های سینمای واقعیت مجازی، سامانه هایی هستند که در آنها با استفاده از عینک های واقعیت مجازی، که قیمت بالایی نیز ندارند، و یک دستگاه موبایل (با مدل معمولی و میان رده)، هر کاربر می تواند به صورت کامل از محیط اطراف خود جدا شده و در فضای یک سالن سینما قرار بگیرد. در این سالن و روی پرده ی این سالن، فیلمهای مختلفی قابلیت نمایش دارند و فرد می تواند با عینک فیلم ها را به خوبی مشاهده کند. فیلم هایی که با تکنیک سه بعدی ساخته شده اند، در این پلتفرم ها قابلیت پخش دارند و نیز به دلیل اینکه فرمت پخش این فیلم ها، عملاً قابل اجرا در هیچ پلتفرمی جز پلتفرم های وی آر نیست، قابلیت دزدی به صورت معمول از این ویدیوها وجود ندارد. فرد به تنهایی باید از این ابزار استفاده کند و به این ترتیب، مشکل کاهش مخاطب به دلیل تبدیل واحد مشتری از فرد به خانواده در این سیستم وجود ندارد. ضمن آنکه فرد می تواند با قرار گرفتن در محیط سینما، کاملاً خود را در یک سینما حس کند، و حتی در گام های بعدی، حضور مجازی دیگران در هر سانس را در محیط گرافیکی تعبیه شده ببیند. با طراحی و اجرای این پلتفرم توسط بخش خصوصی و یا صنفی، با تسهیلگری دولت، و ارائه آن به بازار، امکان استفاده از این ظرفیت و اجرای این سناریو در کوتاه مدت وجود دارد و زمانی بین 6 ماه تا 9 ماه هم برای تکمیل آن لازم خواهد بود. این شیوه تهدیدی برای بازار اکران نیست بلکه می تواند ضعف در اکران را بدون دست اندازی به بازارهای موازی، در دراز مدت برطرف کند.
4. تجربه ی خروج : انصراف از تعدی به بازارهای موجود آنچه در ماجرای اکران اینترنتی فیلم خروج ، اثر جدید ابراهیم حاتمی کیا رخ داد، به نوعی تایید آن چیزی است که در بالا به آن اشاره شد. دست اندازی به بازار موجود VOD، در ابتدای بحران کرونا در فضای بین المللی نیز، مطرح شد، اما خطای راهبردی این رویکرد، یعنی رفتن به سمت ادغام بازارها، بدون ملاحظه ی تفاوت های آن، پاشنه ی آشیل این رویکرد و دلیل اصلی ای بود که باعث شد در دنیا این روش چندان مورد استفبال قرار نگیرد. سخن بر سر توان فناورانه ی پلتفرم های موجود نیست، چرا که زمان سرقت آثار، در پلتفرم های پیشرو دنیا، که هزینه های نجومی خرج امنیت محتوای خود کرده اند نیز، بیشتر از زمان به سرقت رفتن فیلم خروج نبوده است. سریال بازی تاج و تخت ، در 45 دقیقه، و سریال خانه ی پوشالی ، در ده دقیقه به سرقت رفتند. در آخرین نمونه سیزن جدید سریال موفق Money Heist را می توان مثال زد که همین ده روز پیش نمایش آن از پلتفرم نتفلیکس آغاز، و در کمتر از نیم ساعت نسخه ی غیرقانونی آن در شبکه توررنت بارگذاری شد. تجربه ی خروج ، نشان داد ابزار عصر پایان یافته ی دیجیتال، یعنی پلتفرم های VOD، برای نجات سینما کارآ نیستند. ما ناچاریم به سراغ ابزارهای جدیدتری برویم که در روزهای طاعونی صنعت سینما، که در آن سینماداران از ارائه ی خدمات فیزیکی محروم شده اند، اولاً بتوان تجربه ی سالن های سینما را، در خانه ها بازآفرینی کرد و ثانیاً از این خدمات جدید، به نحوه ای استفاده کرد که نه تنها شائبه ی انحصار یا ادغام بازارها به وجود نیاید، بلکه تمام ارکان زیست بوم سینما، بتوانند از این خدمات جدید متنفع شوند. سخن آخر اینکه پیامدهای احتمالی بحران کرونا بر سینما، از قبیل ضرردهی فیلم های ساخته شده در سال گذشته ، انباشت فیلم های اکران نشده ، تغییر الگوی مصرف کاربران و کوچک شدن بازار بالفعل ، خروج سرمایه از صنعت سینما و بحران بیکاری و پروژه های نیمه تمام می توانند نتیجه ای عمیق تر از آنچه اکنون تصور می شود داشته باشند. از نگاه من اولویت اصلی، حل مشکل اکران به صورتی است که به شکل ارگانیک سرمایه ی صاحبان آثار امکان بازگشت پیدا کرده و ظرفیت اکران در کشور احیا شود و در قدم بعدی تدوین برنامه ای برای حفظ سرمایه ی موجود در سینمای ایران به عنوان برنامه ی اصلی خانه سینما و سازمان سینمایی است. کرونا با همه ضررها و تلخی هایش، فرصت های جدیدی را خلق کرده است. امیدوارم در دوران پساکرونا، دوباره به دوران قبل از کرونا و همان شیوه های قبلی و عادی برنگردیم./منبع: روزنامه اعتماد چهارشنبه 27 فروردین1399

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون گفت:اکران اینترنتی فیلم ها باید همگانی شود و برای تمام فیلم ها که قابلیت دارند،اجرایی شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷ سایت های دیگر : سینما پرس

به گزارش حوزه سینما گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ، خروج نخستین فیلم سینمایی ایران با قابلیت اکران است که پیش از نمایش عمومی در سالن های سینما سراغ شبکه نمایش خانگی آمده و در بستر VOD مهمان خانه های مردم شده است. خط شکنی سازمان اوج و ابراهیم حاتمی کیا با توجه به شیوع گسترده ویروس کرونا، تعطیلی سالن های سینما، بلاتکلیفی اوضاع اکران تا پایان سال و از همه مهم تر خانه نشینی مردم رخ داده که لازم است از منظر های مختلف مورد نقد و بررسی قرار بگیرد.

داریوش ارجمند بازیگر توانمند و پیشکسوت سینما و تلویزیون در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ، در خصوص شیوه جدید پخش فیلم در سینمای ایران و در بستر اینترنتی گفت: به نظرم این کار خوب است، چون هر کسی می تواند با مراجعه به VOD ها فیلم را ببیند و البته این کار ها باید انجام شود.

بازیگر سینما و تلویزیون افزود: البته من خودم اصلا دوست ندارم فیلم سینمایی را حتی روی تلویزیون ببینم چه برسد به گوشی؛به نظرم فیلم سینما برای سالن سینماست اما در شرایط فعلی چاره ای جز این نیست.

وی در ادامه با اشاره به مشکلات مردم در روز های خانه نشینی و تماشای فیلم های تکراری گفت: مردم در شرایط فعلی باید چه کار کنند که مدام فیلم تکراری نبینند؟ واقعا نمی شود که در این وضعیت کرونایی و در اوضاع تحریم روزی 10 هزار فیلم تولید کرد.

ارجمند افزود: اکران اینترنتی فیلم ها باید کاری همگانی شود و مختص به ابراهیم حاتمی کیا نباشد. به نظرم باید برای همه فیلم هایی که توانایی اش را دارند این اتفاق بیفتد. البته من خودم موبایل ساده دارم و نمی توانم فیلم ها را در این بستر تماشا کنم. من اهل موبایل هوشمند و فضای مجازی و دروغ هایی که در آن گفته می شود نیستم و خیلی از این موضوع خوشحال هستم.

وی با بیان اینکه من فکر نمی کنم که این اتفاق توفیق زیادی داشته باشد، در پاسخ به این سوال که چه کسی باید جلوی قاچاق فیلم ها را بگیرد، گفت: جلوی قاچاق فیلم را باید همان کسانی بگیرند که جلوی قاچاق ماسک و مواد شیمیایی ضدعفونی کننده در شرایط کرونا را می گیرند باید اینجا هم به میدان بیایند.

ارجمند درباره علت اینکه چرا تاکنون جلوی قاچاق فیلم در ایران گرفته نشده است، گفت: جلوی قاچاق فیلم گرفته نشده چرا که سینما در کشور ما خیلی جدی نیست. سینما را تفریحی می بینند که برای مواقع بیکاری است.

بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون در ادامه گفت: البته این جدی نگرفتن سینما در ایران خیلی هم بد نیست، چرا که سینمای ما آن مفاهیم فرهنگی را فراموش کرده است. الان فقط دنبال این هستند که چه کسی از چهل میلیارد بیشتر می فروشد. الان دنبال این هستند که ببینند چه فردی به صد میلیارد می رسد. تا بعد از آن هم بروند ویزایی از خارج کشور بگیرند و دوتا ویلا بخرند و از این دست کار ها بکنند.

وی با اشاره به اینکه در تمام دنیا وضعیتی مشابه سینمای ایران تا حدی وجود دارد، افزود: البته ما ادعا های دیگری در این زمینه داریم، در رابطه با اعتقاد و فرهنگ و کشور و میهن و دین و آئین و اخلاق. اینجا ادعا های دیگری وجود دارد، مسئولان وقتی صحبت می کنند ادعاهایشان می خواهد سقف آسمان را بشکافد.

وی ادامه داد: هنرمندان هم همین طور هستند و ادعا های بسیاری دارند. اما وقتی فیلم می سازند یکباره تعجب می کنی که چه شد؟! این حرف ها چه بود که در فیلم زده می شود؟! به هرحال من امیدوارم که همه چیز درست شود و این اکران اینترنتی هم با اتفاقات خوبی همراه باشد.

داریوش ارجمند در پاسخ به اینکه حاتمی کیا در زمینه فیلم سازی و ساخت آثاری متعهدانه و مسئولانه چقدر موفق بوده است، گفت: اینکه حاتمی کیا چقدر موفق بوده به گواه آمار مشخص است. اینکه چقدر فیلم هایش فروخته و چقدر مردم از آن استقبال کرده اند مشخص کننده میزان موفقیت اوست. البته من به این جوایز خیلی اعتقادی ندارم، چون اصلا حقانیتی در این جوایز نیست.

داریوش ارجمند در ادامه صحبت های خود درباره حاتمی کیا ضمن اشاره به سوژه های اجتماعی فیلم های این کارگردان با بیان اینکه هنرمندان اگر در میان مردم نیایند به درد نمی خورند، گفت: البته خیلی ها بین مردم می آیند، ولی از مردم سوءاستفاده می کنند. نمونه اش هم همین آثاری که دختر و پسر را در ماشین می نشانند و این در جیب آن دست می کند و آن یکی در کیف این یکی. این موارد کثیف هستند، ولی پول هم در میاورند، چون شرایط جامعه ما طوری است که به هرحال مردم سمت این مسائل می روند.

استاد بازیگری سینمای ایران در پاسخ به این سوال که فکر می کند سینمای ایران چقدر به امثال حاتمی کیا که سراغ کار های کثیف نرفته نیاز دارد، گفت: من هیچ گاه تحقیق نکردم که چقدر به فیلمسازانی امثال حاتمی کیا احتیاج داریم، اما معتقدم که از کوزه همان برون تراود که در اوست. یعنی اگر کسی فیلم اعتقادی می سازد از روی اعتقاد خودش است و من نمی توانم بگویم که چقدر چنین چیزی داریم یا خیر؟ به نظرم تشکیلاتی مثل وزارت ارشاد و ارگان های سینمایی باید متوجه چنین قضایایی باشند.

وی در خصوص بازی فرامرز قریبیان در فیلم سینمایی خروج و ناراحتی های این پیشکسوت سینمای ایران در جشنواره فیلم فجر نیز افزود: آقای قریبیان احتمالا دلایل متقنی برای حرفهایشان دارند. به هرحال ایشان پیشکسوت بزرگی در سینمای ایران است و برای بنده هم بسیار قابل احترام است. اما چون نه فیلم خروج را دیده ام و نه بازی ایشان را نمی توانم هیچ گونه اظهارنظری داشته باشم.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
انجمن عکاسان سینما در پیامی درگذشت سیامک شایقی را تسلیت گفت.

به گزارش خبرگزاری مهر ، انجمن عکاسان سینما در پیامی درگذشت سیامک شایقی کارگردان سینما را تسلیت گفت.

در متن این پیام آمده است:

درگذشت سیامک شایقی کارگردان و تهیه کننده با سابقه سینمای ایران را تسلیت می گوییم؛ هنرمندی که همواره جایگاه ویژه ای نزد عکاسان سینما داشت. فقدان این هنرمند را به جامعه هنری تسلیت عرض می کنیم و برای بازمانگان آن مرحوم صبر و اجر آرزومندیم.

کد خبر 4901528

عطیه موذن

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
در پی درگذشت سیامک شایقی (کارگردان )، کانون کارگردانان سینمای ایران، انجمن عکاسان و بازیگران سینمای ایران پیام های تسلیت مخابره کردند و موزه سینما نیز عکس هایی از این هنرمند را که در آرشیو داشت،منتشر کرد.

به گزارش ایسنا، در متن پیام تسلیت کانون کارگردانان سینمای ایران آمده است: "آخرین سپاس من از سینما است که به من بسیار آموخته و دلگرمی داده و به تفکراتم غنا بخشیده است." این آخرین سخن سیامک شایقی در مراسم شب بزرگداشتش است که تیرماه 98 توسط کانون کارگردانان سینمای ایران برگزار شد.
اکنون با نهایت تاسف باید اعلام کنیم که به سوگ این کارگردان آرام و محجوب سینمای ایران نشستیم.
سیامک شایقی که با فیلمهای جهیزیه برای رباب ، ستاره و الماس ، رنو تهران 39 ، راه و بیراه ، درکمال خونسردی ، مادرم گیسو ، باغ فردوس پنج بعدازظهر و... جایگاه ماندگاری در سینمای ایران به دست آورده بود، پس از چند سال مبارزه با بیماری سرطان صبح امروز (27 فروردین ماه) درگذشت و دوستدارانش را تنها گذاشت.
کانون کارگردانان درگذشت این همکار عزیز ، کارگردانان بااخلاق و فعال صنفی را به خانواده محترمش و اهالی سینما تسلیت می گوید.
به دلیل شرایط و عدم برگزاری مراسم ختم، کانون کارگردانان مراسم ترحیم مجازی این کارگردان فقید سینما را برگزار خواهد کرد که اطلاعات بیشتر آن اعلام خواهد شد.

پیام تسلیتی از سوی انجمن بازیگران سینمای ایران

بازگشت همه به سوی اوست

بسیار تلخ و اندوه بار است از دست دادن سیامک شایقی عزیز در این روزگار غم انگیز که حتی مجال بدرقه و بدرودش نیست.
کارگردانی شریف و توانا که با آثارش نام و خاطره ای خوش و ماندگار از خود در تاریخ سینمای معاصرمان بر جای گذاشت.
شورای مرکزی انجمن بازیگران سینمای ایران،این سوگ را به خانواده محترم ایشان ، همه همکاران عزیز و ملت بزرگ ایران تسلیت عرض می نماید.

انجمن عکاسان سینما و پیامی در فقدان سیامک شایقی

انجمن عکاسان سینما در پیامی درگذشت سیامک شایقی را تسلیت گفت.

در متن این پیام آمده است:
درگذشت سیامک شایقی کارگردان و تهیه کننده با سابقه سینمای ایران را تسلیت می گوییم.
هنرمندی که همواره جایگاه ویژه ای نزد عکاسان سینما داشت.فقدان این هنرمند را به جامعه هنری تسلیت عرض می کنیم و برای بازمانگان آن مرحوم صبر و اجر آرزومندیم.

موزه سینمای ایران ضمن تسلیت درگذشت سیامک شایقی کارگردان سینمای ایران، عکس هایی از پشت صحنه فیلم های جهیزیه ای برای رباب ، راه و بیراه ، در کمال خونسردی ، شراره و ابرهای ارغوانی از ساخته های زنده یاد سیامک شایقی که در آرشیو موزه سینمای ایران نگهداری می شود را منتشر کرد.

سیامک شایقی که در سن 65 سالگی و به دلیل عوارض سرطان درگذشت، چند روزی بود به کما رفته بود.

سال گذشته خبرهایی از ساخت یک مستند از او به نام خانه دوست اینجاست درباره خانه سینما و با حضور فاطمه معتمدآریا و همسرش منتشر شده بود.

او فیلم های خاطره انگیزی را در کارنامه کاری خود دارد از جمله جهزیه ای برای رباب ، در کمال خونسردی و باغ فردوس پنج بعدازظهر ، مادرم گیسو ، خواب زمستانی ، ماه در جنگل ، ابرهای ارغوانی ، ستاره و الماس و شراره از دیگر فیلم های این کارگردان هستند.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
ظاهرا این سرنوشت ماست و سرنوشت همه کسانی که بتدریج از این چرخه بیرون رانده میشوند تا کسانی به مدد سرمایه های مشکوک به نام کار آفرینی و خلاقیت همه سینما را با پوزخندی مصادره کنند، چیزی که دیر یا زود اتفاق میافتد فقط باید نوبتمان را انتظار بکشیم.

منیژه حکمت در یادداشت کوتاهی درباره درگذشت سیامک شایقی منتقد و کارگردان سینما نوشت:

سیامک شایقی هم رفت مثل خیلی ها که بی سروصدا و غریبانه رفتند، انسان سلامتی بود و فکر میکنم سهمش بیش از چیزی بود که نصیبش شد، هفت هشت ماه پیش دیدمش رنجور از بیماری و فضای تنگ و انحصاری برای کار، سلامت نفسش نمی گذاشت مناسبات آلوده و فاسد تولید و پخش را درک کند و کناره گرفته بود یا مجبور به کناره گیری شده بود گرچه کار دیگری جز فیلمسازی هم نمیدانست که چرخ زندگی را بچرخاند، مثل خیلی ها که در خانه نشینی یا مهاجرت نظاره گر این تراژدی تلخ اند.

ظاهرا این سرنوشت ماست و سرنوشت همه کسانی که به تدریج از این چرخه بیرون رانده میشوند تا کسانی به مدد سرمایه های مشکوک به نام کارآفرینی و خلاقیت همه سینما را با پوزخندی مصادره کنند، چیزی که دیر یا زود اتفاق میافتد فقط باید نوبتمان را انتظار بکشیم.

لینک خبر :‌ خبرگزاری تابناک
امروز یک ماه از کمک هزینه سازمان سینمایی به صنوف خانه سینما می گذرد اما هنوز خانه سینما پولی به اعضا پرداخت نکرده است. این در حالی است که امروز آخرین فرصت برای پرداخت این کمک ها بوده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷ سایت های دیگر : صراط نیوز راهبرد معاصر سینما پرس اینتیتر

به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری فارس، نمایندگان صنوف سینمای ایران در آخرین جلسه کارگروه بررسی آسیب های کرونا در سینما در سال گذشته پیشنهاد پرداخت کمک هزینه رفاهی شب عید را مطرح کردند که مصوب شد.

خانه سینما پس از بررسی ها، 2533 نفر از 28 صنف را طی نامه رسمی به سازمان سینمایی معرفی کرد که البته 100 نفر هم از اعضای کانون کارگردانان به مشمولان این طرح حمایتی اضافه شدند و مجموع اعضای معرفی شده به 2633 نفر از 29 صنف و گروه خاص رسید. البته بسیاری از اعضا هم معترض بودند که چرا مشمول این طرح حمایتی نشده اند.

در 27 اسفند ماه، مبلغ یک میلیارد و 300 میلیون تومان به خانه سینما پرداخت شد، اما این مبلغ به اعضای معرفی شده پرداخت نشد. تعلل در پرداخت، موضع گیری معاون توسعه مدیریت و منابع انسانی سازمان سینمایی را در پی داشت؛ رمضانعلی حیدری خلیلی گفته بود: به خانه سینما اعلام شده است حداکثر تا چهارشنبه 27 فروردین ماه جاری فهرست کامل دریافت کنندگان به صورت محرمانه به سازمان سینمایی اعلام شود و چنانچه تا آن روز به هر دلیلی واریز انجام نشده است، پرونده بسته می شود و باقیمانده مبلغ حمایتی در حساب های فی مابین منظور خواهد شد.

با این حال، پیگیری خبرنگار فارس از برخی اعضای خانه سینما حاکی از آن است که این مبلغ هنوز به آن ها پرداخت نشده است. امروز این مهلت پایان می یابد. باید منتظر ماند و دید آیا وعده سازمان سینمایی درباره بسته شدن پرونده محقق می شود؟

به گزارش فارس، نوروز سال گذشته نیز عیدی یک میلیاردتومانی وزارت ارشاد به سینماگران به جهت نبود اطلاع رسانی شفاف از سوی مدیران خانه سینما جنجال به پا کرده بود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
شاید اگر سامانه های نمایش اشتراکی فیلم و سریال در کشور ما شکل نگرفته بود، خانواده های ایرانی برای سرگرمی در دوران قرنطینه با مشکلاتی جدی تر از امروز روبه رو می شدند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷ سایت های دیگر : پیام خبر

خبرگزاری شبستان ، سرویس فرهنگی- محمد پورعلم : همان گونه که پیش بینی می شد، کرونا آرام آرام در حال تغییر سبک زندگی ماست. از رفتارهای اجتماعی تا شیوه کسب و کارها همگی با تاثیرپذیری از کرونا، حالا شکل و شمایل تازه ای به خود می گیرند و برخی نیز تغییر ماهیت می دهند.

عرصه فرهنگ و هنر نیز همچون سایر بخش ها، از محدودیت هایی که کرونا به وجود آورده در امان نبوده؛ به طوری که در دو ماه گذشته تقریبا همه فعالیت های جمعی فرهنگی و هنری به تعطیلی کشیده شده اند. از سینماها، تئاترها و کنسرت ها تا گالری ها و مراکز آموزشی همگی از امکان حضور فیزیکی مردم بی بهره مانده اند.

نخستین روزهایی که کرونا به ایران آمد، همگان امیدوار بودند این ویروس به زودی از کشور رخت بربندد و فعالیت های اجتماعی به حالت عادی بازگردد. اما این امیدواری خیلی زود رنگ باخت و همه پذیرفتند که باید زندگی در دوران کرونا را بیش از پیش تمرین کنند.

حالا که مدتی از حضور کرونا در کشورمان می گذرد، فعالان عرصه های مختلف می کوشند فعالیت اجتماعی و اقتصادی خود را با شرایط موجود وفق دهند تا بیش از این متضرر نشوند. آن ها که در کار فروش محصولاتی مشخص بوده اند، حال دست به دامان فروش اینرنتی یا سفارش تلفنی شده اند. و آن ها مشغول فعایت فرهنگی هنری بوده اند، تمرکز را بر شبکه های اجتماعی قرار داده اند تا ارتباط با مخاطبان خود را حفظ کنند.

سینما به عنوان یکی از مهم ترین جنبه های فرهنگ هنر ایران در سال های اخیر بار دیگر به محبوب ترین سرگرمی خانواده ها در کشور بدل شده است. آمار فروش میلیاردی فیلم های روی پرده این سال ها به خوبی نمایانگر اشتیاق مردم به تماشای فیلم ها در سالن های سینماست. جالب این که افزایش تورم و کاهش قدرت خرید مردم در دو سه سال اخیر هم تاثیر قابل توجهی بر فروش فیلم ها نداشته است.

حالا اما کرونا پشت در خانه های مردم است و فعالیت های جمعی به کمترین میزان تقلیل پیدا کرده است. به همین خاطر اهالی سینما امکان نمایش عمومی آثار خود در سینماهای کشور را از کف داده اند. تولید آثار تازه متوقف شده است و برنامه اکران فیلم ها به تعویق افتاده است. به همین خاطر فعالان عرصه سینما به دنبال راه هایی برای بازگشت چرخه مالی به سینما هستند.

یکی از این راهکارها اما بهره مندی از ظرفیت وی ا دی هاست. قابلیتی که عمر بسیار کمی در کشور ما دارد اما در همین زمان کوتاه مخاطبان فراوانی را به خود جذب کرده است. از جمله مهمترین وی ا دی هایی که اکنون در کشور فعال هستند می توان به فیلیمو، نماوا و فیلم نت اشاره کرد. سامانه هایی که حجم بسیاری فیلم، سریال و فیلم تئاتر را در خود جای داده اند و مخاطبان با پرداخت حق اشتراک برای مدتی مشخص، امکان تماشای آثار بارگذاری شده را پیدا می کنند.

در دو ماه اخیر همین سامانه های فیلم و سریال اشتراکی نقش مهمی در سرگرم کردن مردم در قرنطینه بازی کرده اند و به خصوص با انیمیشن های به روز و دوبله شده، کودکان بسیاری را مشغول کرده اند. شاید اگر چنین سامانه هایی شکل نگرفته بود، خانواده های ایرانی برای سرگرمی در دوران قرنطینه با مشکلاتی جدی تر از امروز روبه رو بودند. امروز بسیاری، فیلم های جدید و قسمت های تازه سریال های شبکه نمایش خانگی را در بستر اینترنت تماشا می کنند. جالب تر این که افراد مختلف پلتفرم های متنوعی را برای تماشای آثار مورد علاقه خود برمی گزینند. به طول مثال برخی، فیلم ها را به همراه خانواده در سینمای خانگی به تماشا می نشینند و برخی دیگر در فاصله رفت و آمد روزانه، از گوشی همراه خود استفاده می کنند. همین انعطاف پذیری موجب شده سامانه های اشتراکی جای خود را در زندگی مردم بازکنند.

از سوی دیگر، استقبال از سامانه های اشتراکی موجب شده اپراتورهای تلفن همراه برای کسب رضایت بیشتر مشتریان خود و جذب مخاطبان تازه، بر سر ارائه خدمات ویژه تماشای فیلم در سامانه های اشتراکی به رقابت بپردازند. از همین روست که مشترکان اپراتورها هر روز شاهد دریافت پیامک هایی با مضمون یاد شده هستند.

البته باید توجه داشت فعالیت سامانه های نمایش اشتراکی فیلم بر بستر اینترنت، در جهان پدیده تازه ای نیست. بسیاری از علاقه مندان به سینما در ایران سال هاست با محصولات شبکه هایی چون نتفیلیکس و اچ بی ا آشنایی دارند. پدیده ای که پیش از آن در فضای موسیقی جهانی به منصه ظهور رسید و امروز آیتونز و اسپاتیفای از مهمترین نمایندگان آن هستند.

به هر روی سامانه نمایش اشتراکی فیلم در ایران که با وجود سابقه فعالیت محدود، مقبولیت قابل توجهی در میان مخاطبان کسب کرده بودند، حالا با همه گیری بیماری کرونا به گزینه اصلی مردم برای تماشای فیلم و سریال بدل شده اند.

از سوی دیگر، ورود فیلیمو و نماوا به تولید فیلم با سریال همگناه نشانگر موفقیت این گونه سامانه هاست، اما مهمتر از آن اتفاقی است که در روزهای گذشته به واسطه این سامانه ها در فضای فرهنگ و هنر ایران محقق شده است. اکران اینترنتی فیلم سینمایی خروج ساخته ابراهیم حاتمی کیا پیش از اکران آن در سینماها. رخدادی که برای نخستین بار در ایران رنگ واقعیت گرفت.

ادامه دارد...

پایان پیام/ 14

لینک خبر :‌ خبرگزاری شبستان
باوجودیکه هنوز برگزاری جشنواره بین المللی فیلم کن در هاله ای از ابهام قرار دارد اما مقرر شد تا اواخر ماه ژوئن(اوایل تیرماه) بخش بازار فیلم جشنواره به صورت مجازی برگزار شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷ سایت های دیگر : دنیای اقتصاد برترین ها

به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری فارس به نقل از هالیوود ریپورتر ، باوجودیکه هنوز برگزاری جشنواره بین المللی فیلم کن در هاله ای از ابهام قرار دارد اما مقرر شد تا اواخر ماه ژوئن(اوایل تیرماه) بخش بازار فیلم جشنواره به صورت مجازی برگزار شود. روز جمعه برنامه ریزی و جزئیات اجرای این بخش به صورت آنلاین اعلام خواهد شد.

پس از اینکه جشنواره فیلم کن بخاطر بحران کرونا مجبور به تعویق انداختن رویداد خود شد، بازار فیلم کن در تاریخ 18 مارس اعلام کرد زمانی در همین سال برای برگزاری این بخش از جشنواره اعلام می شود. پیش از به وجود آمدن پاندمی کرونا بازار فیلم کن قرار بود از 12 تا 23 ماه می برگزار شود.

در آن زمان مسولین امیدوار بودند که این بخش به صورت مجازی و واقعی و همزمان با برگزاری جشنواره کن در اواخر ماه ژوئن و اوایل جولای برگزار شود که تصمیم امانوئل ماکرون در روز 13 آوریل (دوشنبه 25 فروردین) برا تداوم شرایط قرنطینه، پیش بینی ها را برهم زد.

خریداران بین المللی فیلم اما به هالیوود ریپورتر گفتند که تاریخ 22 ژوئن برای برگزاری بازار مجازی فیلم کن به آن ها اعلام شده که یک هفته زودتر از موعد اعلام شده است.

مادامیکه جشنواره کن هنوز به آینده ای برای برگزاری فیزیکی رویداد خود امیدوار است، شرکت های بین المللی فروش و توزیع فیلم نیازمند مشخص کردن فهرست و خریدهای خود برای ارزیابی های مالی و تامین اعتبار متعاقب آن و برنامه ریزی پروژه های جدید هستند و همین مساله باعث شده که به محض برداشته شدن محدودیت های قرنطینه ویروس کرونا، بسیاری از آنها به سمت تولید سوق می یابند.

حالا قرار است بازار فیلم کن در پلتفرم کیناندو به صورت آنلاین برگزار شود. تاکنون چندین جشنواره سینمایی و رویداد در حوزه صنعت سینما به اجبار شرایط پاندمی ویروس کرونا در همین سامانه و به صورت مجازی برگزار شده است.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
مسئولان جشنواره فیلم کن از لغو بخش های موازی و مستقل هفتاد و سومین دوره این رویداد سینمایی به سبب شیوع ویروس کرونا خبر دادند.

به گزارش ایسنا به نقل از ددلاین، بخشهای دوهفته کارگردانان، هفته منتقدین و انجمن سینمای مستقل و توزیع که هر ساله به صورت مستقل و به موازات جشنواره فیلم کن برگزار میشود، امسال به سبب شیوع ویروس کرونا در فرانسه برگزار نخواهد شد.

جشنواره کن امسال تاریخ اصلی خود را که 12 تا 23 ماه می (23 اردیبهشت تا 3 خرداد) بود را به تعویق انداختند و اعلام کرده بود پایان ماه ژوئن و اوایل جولای را به عنوان گزینه اصلی خود برای برگزاری جشنواره در نظر گرفته است اما امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه دو روز پیش در یک مصاحبه تلویزیونی از تمدید شرایط قرنطینه در این کشور تا تاریخ 11 می (22 اردیبهشت) خبر داد و عنوان کرد برگزاری هر جشنواره و رویدادی که مستلزم تجمع افراد می شود حداقل تا اواسط ماه جولای (اواخر تیر ماه) ممنوع است و در نتیجه این تصمیم جشنواره کن 2020 در بازه زمانی جدید در نظر گرفته نیز نیز امکان پذیر نخواهد بود.

بر این اساس امروز مسئولان بخشهای موازی کن اعلام کردند متاسفانه امسال این بخشهای قدیمی و مهم کن برگزار نخواهند شد و باید منتظر ماند و برای برگزاری بخش اصلی کن در نهایت چه تصیمی گرفته خواهد شد.

جشنواره کن نیز در سایت خود در بیانیه ای با اشاره به دستور رئیس جمهور و تمدید قرنطینه اعلام کرد: دشوار است که تصور کنیم جشنواره امسال را به بتوانیم در قالب اصلی آن برگزار کنیم. با این وجود از روز گذشته مباحثی را با فعالان سینمایی در فرانسه و دیگر کشورها مطرح کردیم و همه آنها معتقد بودند جشنواره کن به عنوان یکی از ستونهای صنعت سینما باید تمامی احتمالات را برای حمایت از سال سینما از طریق تحقق بخشیدن به جشنواره کن به هر شکل امکان پذیر را در نظر بگیرد. امیدواریم به زودی بتوانیم درباره قالب جشنواره کن 2020 اطلاع رسانی کنیم.

بخش دوهفته کارگردانان کن (Directors` Fortnight) در سال 1968 هم زمان با اعتصاب های سراسری فرانسه که به لغو برگزاری جشنواره کن در آن سال انجامید آغاز به کار کرد. این بخش به رادیکال ترین بخش جشنواره کن مشهور است و به معرفی فیلم های بلند و کوتاه فیلم سازان جهان می پردازد.

بخش هفته منتقدان بین المللی (Cannes Critics` Week) به عنوان قدیمی ترین بخش جنبی جشنواره کن در سال 1962 پایه گذاری شد و توسط انجمن منتقدان فیلم فرانسه اداره می شود. این بخش به معرفی و تحلیل آثار فیلم سازان جدید جهان می پردازد. بخش انجمن سینمای مستقل و توزیع (ACID) نیز از سال 1993 به موازات جشنواره کن برگزار میشود.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی در پیامی درگذشت سیامک شایقی کارگردان سینما را تسلیت گفت.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی، علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی در پیامی درگذشت سیامک شایقی کارگردان سینما و تلویزیون را تسلیت گفت.

در پیام علیرضا تابش آمده است:

در نهایت اندوه و تأسف، سینمای ایران، سیامک شایقی یکی از کارگردانان ارزشمند و با اخلاق خود را از دست داد. علیرغم گذشت سال ها از فعالیت های دلسوزانه شایقی در سینمای ایران، همواره نگاهش رو به افق های تازه بود.

بی شک، مجموعه آثار آن مرحوم، بازگوکننده دغدغه های اجتماعی با نگاهی دلسوزانه و اصلاح گرایانه بود.

سیامک شایقی در مقام نویسنده و منتقد سینمایی، فکر و اندیشه هنری اش را به سوی معضلات و ناهنجاری های اجتماعی معطوف می کرد.

ضمن عرض تسلیت و تعزیت به خانواده شادروان شایقی و هنرمندان سینما، از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم، علو درجات را مسئلت دارم .

شایقی آثاری همچون جهیزیه ای برای رباب ، ستاره و الماس ، در کمال خونسردی ، مادرم گیسو ، باغ فردوس، پنج بعد از ظهر و خواب زمستانی را در کارنامه کارگردانی خود داشت.

سیامک شایقی از کارگردانان سینمای ایران صبح امروز چهارشنبه 27 فروردین در سن 66 سالگی دارفانی را وداع گفت.

کد خبر 4901763

زهرا منصوری

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
فرانک آرتا
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸

گفت وگو با مشاور رسانه ای فیلم خروج فرانک آرتا

بعد از دانلود غیرقانونی فیلم خروج با وجود اینکه اصل اجرای اکران اینترنتی (آنلاین) اتفاق میمونی است که باید پیش تر در ایران هم چنین اتفاقی می افتاد، ضروری به نظر می رسد به آسیب ها و چالش های چنین اکرانی پرداخته شود تا با مرتفع شدن برخی از نقاط ضعف آن فرصت اکران برای تمام فیلم ها فراهم شود. چون یکی از بزرگ ترین چالش های سینمای ایران در این سال ها، کمبود تعداد سالن های استاندارد، عدم توزیع متوازن سالن های سینما در شهرهای مختلف، انحصار سالن های مهم ازسوی گروهی محدود، سیطره رانت و زدوبند در پخش فیلم هاست که حتی با پیشنهاد اخیر قرعه کشی فیلم ها برای قرارگرفتن در صف اکران، این معضل مرتفع نخواهد شد! به همین دلیل تهیه کنندگانی که صاحب سالن های سینما هستند بیشترین بهره را می برند. ضمن اینکه در این مسیر بیشترین سود نصیب سینماداران شده است؛ به این معنا که سود همیشه معطوف به تجارت فیلم بوده تا تولید . بنابراین اکران فیلم ها به شیوه وی.او.دی را باید به فال نیک گرفت. ازآنجاکه در ابتدای راه هستیم، قطعا مشکلات بیشتر رخ می نمایانند. به همین دلیل به بهانه اکران فیلم خروج به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا، با محمد ذوقی، مشاور رسانه ای فیلم خروج گفت وگو کردیم که در ادامه می خوانید.

چطور شد به فکر اکران اینترنتی فیلم خروج افتادید؟
این تصمیم و اقدام ما تابع چند منطق بود. ما با این مسئله مواجه بودیم که از دوم اسفند 1398 به دلیل شیوع بیماری کرونا سینما ها تعطیل شد. پس از گذشت چند هفته شدت شیوع بیماری بیشتر شد و به این فکر افتادیم که در این موقعیت فعلی کشور چه کمکی می توانیم به هم وطنان ارائه دهیم؛ بنابراین در شورای مشورتی سازمان اوج به این نتیجه رسیدیم که چقدر خوب است اکران آنلاین فیلم را اجرائی کنیم.
حتما مطلع اید که این اقدام در خارج از کشور مدت هاست که در حال انجام شدن است و با نتایج مثبتی مواجه شده است. تا اینکه ما تقریبا حدودا اواخر اسفند مشغول طراحی دقیق و فراهم کردن الزامات و نهایی کردن زیرساخت اجرائی کار شدیم. همان طور هم که گفتم دلیل کلیدخوردن این فکر احساس ایفای مسئولیت اجتماعی بود. بعد از اراده به عملی شدن ایده، از چند وجه به موضوع نگریستیم تا سازوکار درست صورت بگیرید. وجه اول اینکه این اقدام امکانات سرگرمی بیشتر مردم در قرنطینه خانگی را فراهم می کند. وجه دوم بحث این بود که به نظر ما این اقدام درستی در کشور است که باید زودتر از اینها شروع می شد. همان طور که می دانید در سال 1398، 74 فیلم رنگ پرده سینما را دیدند که تعداد زیادی از صاحبان آنها همیشه به وضعیت اکران معترض بوده اند و تعدادی از فیلم ها هم اصلا در طول سال به اکران نمی رسند. آمار فیلم های رسیده به جشنواره فجر 98 طبق اعلام دبیرخانه، 115 فیلم سینمایی بود. تازه برخی ها آثارشان را به جشنواره نداده بودند.
پس معنی اش این است که ظرفیت تولید و فرصت نمایش فیلم ها همسان نیست! پس طبق تجربه مثبت در دنیا ما را گریزی نیست که در کشور برای رسیدن به عدالت فرهنگی این فرصت را غنیمت بشماریم و از آن بهینه استفاده کنیم. وجه سوم اینکه از خود پرسیدیم آیا این اقدام منطق دارد یا ندارد! که گفتیم اگر کار درست اجرا و حمایت شود برای سه دسته نفع اقتصادی دارد؛ اول مردم. قشری از مردم چند نفری با تهیه یک بلیت می توانند در خانه فیلم را باهم ببینند. دوم سینمادارها از این امر منتفع می شوند. چون سینماداران همواره دوست دارند همیشه فیلم های پرفروش را در سینماها اکران کنند. برای مثال فیلمی که یک میلیارد تومان می فروشد و 300 میلیون آن به فیلم ساز می رسد، بر فرض اگر به جای سالن های سینما در وی او دی ها پخش شود، سینمادار به اکران فیلم های پرفروش ادامه می دهد و هیچ وقت پرده سینمایش خالی نمی شود و تهیه کننده هم نفع می برند. فرض کنید فیلم خروج حاتمی کیا بر پرده 10 میلیارد می فروخت که فروش نسبتا خوبی است. خب حالا چقدر به تهیه کننده فیلم برمی گردد؟
حدود سه میلیارد و 500 میلیون تومان. حالا در وی.او.دی حداقل 70 درصد فروش به تهیه کننده فیلم می رسد؛ یعنی اگر 500 هزار بلیت فیلم خروج خریداری شود، حدود چهارونیم میلیارد به تهیه کننده می رسد. این در شرایطی است که با وضعیت اکران در سال 1399، فروش 10 میلیاردی هم به سختی محقق می شود. به دلیل اینکه کرونا باعث تعطیلی سه، چهارماهه سینما و از بین رفتن دو فرصت طلایی اکران -اکران نوروز، عید فطر- شده است؛ به تعبیری فیلمی که بدون وضعیت کرونایی هفت هفته روی پرده سینما باشد با وضعیت کرونایی و فشردگی اکران پنج هفته روی پرده خواهد بود. به علاوه اینکه اگر زمان مناسبی -به دلیل قرعه کشی- نصیب شما شود، چندتا اماواگر خواهد داشت.
با این نگاه چالش های پیش روی شما زیاد است. مثلا همین دانلود غیرقانونی فیلم. تحلیلتان چیست؟
اولا آغاز هر مسیر و هر فرایندی ریسک دارد. چون خلأهای قانونی، حمایتی و اجرائی کامل مشخص نشده است؛ پس به همین دلیل اعتقاد ما این است که آقای حاتمی کیا که یکی از سه کارگردان مطرح کشور پس از انقلاب اسلامی است، حتما مخاطبان و طرفداران حداقلی خود را دارد و کمتر نگران اکران فیلم خود در سینماهای کشور است. با این نوع اکران ایشان فداکاری به خرج داده و ریسک را به جان و به فیلم خریده است. فارغ از اینکه هر کارگردان بزرگی دوست دارد فیلم خود را همراه با مردم روی پرده نقره ای تماشا کند. چالش دوم همین خطر دانلود غیرقانونی فیلم بود. حتما و بی شک هر فیلمی اگر به این شکل اکران می شد، دانلود غیرقانونی اتفاق می افتاد. چه بسا شاخص ترین فیلم های دنیا هم کمتر از 24 ساعت در فضای نت به طور غیرقانونی موجود هستند. پس برای حل کردن دانلود غیرقانونی از ما و پخش کننده دو کار ساخته بود: اول پیگیری از مراجع ذی صلاح قانونی برای برخورد با این قانون شکنی و دوم فرهنگ سازی بین مردم برای تماشای فیلم به صورت قانونی و اخلاقی. و چالش سوم هجمه منتقدان بی انصاف و دشمنان اندک ولی بعضا پرسروصدای سازمان اوج و ابراهیم حاتمی کیا بود.
الان همه جای دنیا مثل نتفیلیکس اکران فیلم ها را مجانی کرده اند. شما چرا نکردید؟
به دلیل اینکه آغاز یک تجربه جدید است. دیگر اینکه واقعا ما به برگشت سرمایه برای ساخت فیلم بعدیمان نیاز داریم. چون همه بودجه اوج را حاکمیت نمی دهد.
خب برخی ها می گویند که این بودجه بیت المال چیست؟
من روند طبیعی اکران فیلم را فارغ از اینکه یک فیلم خصوصی باشد یا دولتی، توضیح دادم. ضمن اینکه چون فیلم مال بیت المال است پس باید سرمایه آن برگردد. ضمن اینکه اگر این کار بدی بود چهار،پنج فیلم بخش خصوصی مشغول مذاکره و انعقاد قرارداد برای اکران اینترنتی نمی شدند.

گفت وگو با مشاور رسانه ای فیلم خروج فرانک آرتا

بعد از دانلود غیرقانونی فیلم خروج با وجود اینکه اصل اجرای اکران اینترنتی (آنلاین) اتفاق میمونی است که باید پیش تر در ایران هم چنین اتفاقی می افتاد، ضروری به نظر می رسد به آسیب ها و چالش های چنین اکرانی پرداخته شود تا با مرتفع شدن برخی از نقاط ضعف آن فرصت اکران برای تمام فیلم ها فراهم شود. چون یکی از بزرگ ترین چالش های سینمای ایران در این سال ها، کمبود تعداد سالن های استاندارد، عدم توزیع متوازن سالن های سینما در شهرهای مختلف، انحصار سالن های مهم ازسوی گروهی محدود، سیطره رانت و زدوبند در پخش فیلم هاست که حتی با پیشنهاد اخیر قرعه کشی فیلم ها برای قرارگرفتن در صف اکران، این معضل مرتفع نخواهد شد! به همین دلیل تهیه کنندگانی که صاحب سالن های سینما هستند بیشترین بهره را می برند. ضمن اینکه در این مسیر بیشترین سود نصیب سینماداران شده است؛ به این معنا که سود همیشه معطوف به تجارت فیلم بوده تا تولید . بنابراین اکران فیلم ها به شیوه وی.او.دی را باید به فال نیک گرفت. ازآنجاکه در ابتدای راه هستیم، قطعا مشکلات بیشتر رخ می نمایانند. به همین دلیل به بهانه اکران فیلم خروج به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا، با محمد ذوقی، مشاور رسانه ای فیلم خروج گفت وگو کردیم که در ادامه می خوانید.

چطور شد به فکر اکران اینترنتی فیلم خروج افتادید؟
این تصمیم و اقدام ما تابع چند منطق بود. ما با این مسئله مواجه بودیم که از دوم اسفند 1398 به دلیل شیوع بیماری کرونا سینما ها تعطیل شد. پس از گذشت چند هفته شدت شیوع بیماری بیشتر شد و به این فکر افتادیم که در این موقعیت فعلی کشور چه کمکی می توانیم به هم وطنان ارائه دهیم؛ بنابراین در شورای مشورتی سازمان اوج به این نتیجه رسیدیم که چقدر خوب است اکران آنلاین فیلم را اجرائی کنیم.
حتما مطلع اید که این اقدام در خارج از کشور مدت هاست که در حال انجام شدن است و با نتایج مثبتی مواجه شده است. تا اینکه ما تقریبا حدودا اواخر اسفند مشغول طراحی دقیق و فراهم کردن الزامات و نهایی کردن زیرساخت اجرائی کار شدیم. همان طور هم که گفتم دلیل کلیدخوردن این فکر احساس ایفای مسئولیت اجتماعی بود. بعد از اراده به عملی شدن ایده، از چند وجه به موضوع نگریستیم تا سازوکار درست صورت بگیرید. وجه اول اینکه این اقدام امکانات سرگرمی بیشتر مردم در قرنطینه خانگی را فراهم می کند. وجه دوم بحث این بود که به نظر ما این اقدام درستی در کشور است که باید زودتر از اینها شروع می شد. همان طور که می دانید در سال 1398، 74 فیلم رنگ پرده سینما را دیدند که تعداد زیادی از صاحبان آنها همیشه به وضعیت اکران معترض بوده اند و تعدادی از فیلم ها هم اصلا در طول سال به اکران نمی رسند. آمار فیلم های رسیده به جشنواره فجر 98 طبق اعلام دبیرخانه، 115 فیلم سینمایی بود. تازه برخی ها آثارشان را به جشنواره نداده بودند.
پس معنی اش این است که ظرفیت تولید و فرصت نمایش فیلم ها همسان نیست! پس طبق تجربه مثبت در دنیا ما را گریزی نیست که در کشور برای رسیدن به عدالت فرهنگی این فرصت را غنیمت بشماریم و از آن بهینه استفاده کنیم. وجه سوم اینکه از خود پرسیدیم آیا این اقدام منطق دارد یا ندارد! که گفتیم اگر کار درست اجرا و حمایت شود برای سه دسته نفع اقتصادی دارد؛ اول مردم. قشری از مردم چند نفری با تهیه یک بلیت می توانند در خانه فیلم را باهم ببینند. دوم سینمادارها از این امر منتفع می شوند. چون سینماداران همواره دوست دارند همیشه فیلم های پرفروش را در سینماها اکران کنند. برای مثال فیلمی که یک میلیارد تومان می فروشد و 300 میلیون آن به فیلم ساز می رسد، بر فرض اگر به جای سالن های سینما در وی او دی ها پخش شود، سینمادار به اکران فیلم های پرفروش ادامه می دهد و هیچ وقت پرده سینمایش خالی نمی شود و تهیه کننده هم نفع می برند. فرض کنید فیلم خروج حاتمی کیا بر پرده 10 میلیارد می فروخت که فروش نسبتا خوبی است. خب حالا چقدر به تهیه کننده فیلم برمی گردد؟
حدود سه میلیارد و 500 میلیون تومان. حالا در وی.او.دی حداقل 70 درصد فروش به تهیه کننده فیلم می رسد؛ یعنی اگر 500 هزار بلیت فیلم خروج خریداری شود، حدود چهارونیم میلیارد به تهیه کننده می رسد. این در شرایطی است که با وضعیت اکران در سال 1399، فروش 10 میلیاردی هم به سختی محقق می شود. به دلیل اینکه کرونا باعث تعطیلی سه، چهارماهه سینما و از بین رفتن دو فرصت طلایی اکران -اکران نوروز، عید فطر- شده است؛ به تعبیری فیلمی که بدون وضعیت کرونایی هفت هفته روی پرده سینما باشد با وضعیت کرونایی و فشردگی اکران پنج هفته روی پرده خواهد بود. به علاوه اینکه اگر زمان مناسبی -به دلیل قرعه کشی- نصیب شما شود، چندتا اماواگر خواهد داشت.
با این نگاه چالش های پیش روی شما زیاد است. مثلا همین دانلود غیرقانونی فیلم. تحلیلتان چیست؟
اولا آغاز هر مسیر و هر فرایندی ریسک دارد. چون خلأهای قانونی، حمایتی و اجرائی کامل مشخص نشده است؛ پس به همین دلیل اعتقاد ما این است که آقای حاتمی کیا که یکی از سه کارگردان مطرح کشور پس از انقلاب اسلامی است، حتما مخاطبان و طرفداران حداقلی خود را دارد و کمتر نگران اکران فیلم خود در سینماهای کشور است. با این نوع اکران ایشان فداکاری به خرج داده و ریسک را به جان و به فیلم خریده است. فارغ از اینکه هر کارگردان بزرگی دوست دارد فیلم خود را همراه با مردم روی پرده نقره ای تماشا کند. چالش دوم همین خطر دانلود غیرقانونی فیلم بود. حتما و بی شک هر فیلمی اگر به این شکل اکران می شد، دانلود غیرقانونی اتفاق می افتاد. چه بسا شاخص ترین فیلم های دنیا هم کمتر از 24 ساعت در فضای نت به طور غیرقانونی موجود هستند. پس برای حل کردن دانلود غیرقانونی از ما و پخش کننده دو کار ساخته بود: اول پیگیری از مراجع ذی صلاح قانونی برای برخورد با این قانون شکنی و دوم فرهنگ سازی بین مردم برای تماشای فیلم به صورت قانونی و اخلاقی. و چالش سوم هجمه منتقدان بی انصاف و دشمنان اندک ولی بعضا پرسروصدای سازمان اوج و ابراهیم حاتمی کیا بود.
الان همه جای دنیا مثل نتفیلیکس اکران فیلم ها را مجانی کرده اند. شما چرا نکردید؟
به دلیل اینکه آغاز یک تجربه جدید است. دیگر اینکه واقعا ما به برگشت سرمایه برای ساخت فیلم بعدیمان نیاز داریم. چون همه بودجه اوج را حاکمیت نمی دهد.
خب برخی ها می گویند که این بودجه بیت المال چیست؟
من روند طبیعی اکران فیلم را فارغ از اینکه یک فیلم خصوصی باشد یا دولتی، توضیح دادم. ضمن اینکه چون فیلم مال بیت المال است پس باید سرمایه آن برگردد. ضمن اینکه اگر این کار بدی بود چهار،پنج فیلم بخش خصوصی مشغول مذاکره و انعقاد قرارداد برای اکران اینترنتی نمی شدند.

لینک خبر :‌ روزنامه شرق
در بند 3 آیین نامه کارگروه بررسی آسیب های کرونا در سینما درباره جزییات حمایت سازمان سینمایی از عرضه فیلم های اکران نشده آمده است: فیلم های هنر و تجربه نمی توانند از این امکان استفاده کنند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : روزنامه بانی فیلم سینما سینما سینما پرس فاش نیوز

جعفر صانعی مقدم (مدیرعامل موسسه سینمایی هنر و تجربه) در گفتگو با خبرنگار ایلنا، با اشاره به شیوع کرونا و وضعیت کشور گفت: زمانی که ویروس کرونا وارد کشور شد و تقریبا فعالیت ها را تعطیل کرد، ما در موسسه در حال برگزاری هفته فیلم ایتالیا بودیم که به دلیل تعطیلی بر اثر کرونا از همان برنامه به بعد همه چیز نیمه کاره باقی ماند.

وی ادامه داد: کرونا ابتدا به یک ترس و خانه نشینی منجر شد اما این خانه نشینی به مرور تبدیل به یک بازگشت به خویشتن و نوعی احساس همدلی و همدردی در افراد شد.

صانعی مقدم با اشاره به برنامه های دولت برای حل مشکلات ناشی از کرونا گفت: وزارت ارشاد برنامه هایی را مدنظر قرار داده که طی آن از هنرمندانی که بیشترین آسیب را دیده اند، حمایت کند.

صانعی مقدم با اشاره به سابقه موسسه هنر و تجربه و لزوم حمایت از آن گفت: موسسه هنر و تجربه در طول سال های گذشته تنها متولی اکران فیلم های کوتاه، مستند و هنری و تجربی بوده است؛ آنهم فیلم هایی که چه در زمان ساخت و چه در زمان اکران بیشتر از سایر آثار فشار مالی تحمل می کنند و به همین منظور سازمان سینمایی کمک هزینه ای هرچند اندک در اختیار این موسسه قرار می دهد.

وی تاکید کرد: لازم به یادآوری است که تمام درآمدی که از اکران این فیلم ها در سینماهای هنر و تجربه حاصل می شود مستقیما به سازندگان داده می شود و سهمی از فروش فیلم ها در اختیار موسسه قرار نمی گیرد.

وی ادامه داد: آنچه که باعث شده موسسه هنر و تجربه بتواند فعالیت های متنوع و متکثر خود را با موفقیت انجام بدهد همراهی فیلمسازان و تهیه کنندگان و علاقمندان است و اگر قرار بود به کمک های دولتی بسنده کنیم، نمی توانستیم این گونه موفق شویم. بسیاری از سینماداران نیز در بخش خصوصی سالن های خود را در اختیار موسسه هنر و تجربه قرار داده اند و به صورت مساوی سهم از فروش فیلم ها برمی دارند.

صانعی مقدم با اشاره به برنامه های بین المللی این موسسه گفت: در بخش بین الملل نیز تمامی برنامه هایی که اجرا شده با همکاری و بودجه ای بوده که سفارت های کشورهای مدعو یا نهادهایی که از طرف آ ن کشورها معرفی می شدند، پرداخت کرده اند.

وی با اشاره به اینکه برنامه هایی که در هنر و تجربه اجرا شده چندین برابر کمک هایی است که به آن شده، گفت: کارگروه بررسی آسیب های کرونا در سینما به تازگی آیین نامه ای را منتشر کرده که جزییات حمایت سازمان سینمایی از عرضه فیلم های اکران نشده برای عرضه در شبکه نمایش خانگی است. در بند 3 اعلام شده که فیلم های سینمایی منهای هنر و تجربه می توانند از این امکان استفاده کنند که به نظر می رسد منظور این است که در برابر فیلم های سینمایی، فیلم های غیرسینمایی و ویدیویی قرار دارند.

صانعی مقدم افزود: باید بپذیریم فیلم های سینمایی که تازه ساخته شده اند هنوز محل نمایش خود را معلوم نکرده اند که می خواهند در اکران عمومی شرکت کنند یا در گروه هنر و تجربه یا هر دو.

وی با اشاره به اینکه از زمانی که این آیین نامه صادر شد، مساله را پیگیری کرده است، افزود: با آقایان غلامرضا موسوی، منوچهر شاهسواری و محمدمهدی طباطبایی نژاد از اعضای کارگروه صحبت کردم و آ نها نیز تاکید داشتند که این پرانتز باید حذف شود.

صانعی مقدم افزود: وجود این پرانتز در بند 3 بار روانی خوبی ندارد و مسئولان سازمان سینمایی نیز متقاعد شدند اما آقای طباطبایی نژاد اعلام کرد که فعلا این بند باشد چون تازه آیین نامه صادر شده است ولی سازمان سینمایی مخالفتی با ارایه خدمات به همه فیلم ها ندارد.

این مدیر سینمایی افزود: هر چند آن پرانتز هنوز در خبرها اصلاح نشده ولی اشکالی که به وجود آمده، ناخواسته بوده است و وجود آن پرانتز فقط بار روانی دارد و با صحبت هایی که با دوستان داشتیم تاکید شد که سینمای هنر و تجربه همچنان مورد توجه جدی سازمان سینمایی است.

وی در پایان عنوان کرد: من تقاضا دارم که مانند سابق حمایت از فیلم های هنر و تجربه و نمایش آنها ادامه پیدا کند زیرا این گروه ارزش افزوده خوبی برای سینما است و کمک بزرگی به آثاری که تاکنون امکان اکران نداشته اند، انجام داده و اگر قرار است حمایتی از سینما بشود لازم است، شامل فیلم های موسسه هنر و تجربه نیز بشود.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کار ایران
خبرگزاری میزان- اکران آنلاین فیلم سینمایی خروج ساخته ابراهیم حاتمی کیا در شرایطی که نزدیک به دو ماه از تعطیلی سینماها می گذرد، بدون شک یکی از مهمترین اخبار سینما در سال جاری است، اتفاقی که از همان ابتدا گامی بزرگ محسوب می شد و امید می رود که این گام شروعی تازه را در سینمای ایران رقم بزند.

تاریخ انتشار: 09:00 - 28 فروردین 1399

- کد خبر: 613042
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : رویداد ایران روزنامه خراسان

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی خبرگزاری میزان ، اکران آنلاین فیلم سینمایی خروج ساخته ابراهیم حاتمی کیا در شرایطی که نزدیک به دو ماه از تعطیلی سینماها می گذرد، بدون شک یکی از مهمترین اخبار سینما در سال جاری است، اتفاقی که از همان ابتدا گامی بزرگ و پررسیک محسوب می شد و امید می رود که این گام شروعی تازه را در سینمای ایران رقم بزند.

اکران آنلاین آثار سینمایی سالهاست که در سینمای جهان تجربه شده و هم اکنون بخش عمده ای از آثار مطرح جهانی به هدف پخش اینترنتی تولید می شوند. پخش آثار سینمایی در شبکه های اینترنتی طی سال های گذشته رواج فراوانی در کشور پیدا کرده است، در این میان سریال های نمایش خانگی نیز مهمترین مقصد خود برای فروش بیشتر را در درگاه های پخش اینترنتی موسوم به وی او دی می دانند.

بیشتر بخوانید: برای مشاهده آخرین اخبار از سینمای ایران اینجا کلیک کنید

اکران آنلاین فیلم سینمایی خروج شروع خوبی داشت اما در همان روز الو با خبر قاچاق این فیلم بسیاری از اکران آنلاین آثار ناامید شدند، اما این پایان کار خروج نبود، اکثریت اهالی سینما تمام قد از حرکت حاتمی کیا و سازندگان خروج حمایت کرده و قاچاق این فیلم را محکوم کردند، سریعا بسیاری از درگاه های اینترنتی غیر مجاز فروش این فیلم مسدود شد تا بار دیگر چشم ها به ادامه راه نخستین فیلم آنلاین سینما امیدوار باشد.

حاتمی کیا پا در عرصه ای گذاشت که در عرصه بین الملل جواب گرفته و حال باید دید سینمای کشور هم می تواند به این تصمیم نگاهی مثبت داشته باشد، هر چند حاتمی کیا در این گام احتمال شکست را هم تصور کرده، اما بدون شک باید این تصمیم را فراتر از میزان فروش فیلم سینمایی خروج در پخش اینترنتی محاسبه و بررسی کرد.

اولین گام حاتمی کیا در شبکه نمایش خانگی شروع خوبی داشت، 33 هزار و 995 بلیط در 24 ساعت ابتدایی اکران آنلاین خروج به فروش رفت که درآمدی بیش از 407 میلیون تومان را برای این اکران آنلاین به همراه داشت.

از طرفی طبق معیار های سنجش تعداد تماشاگر در شبکه نمایش خانگی یعنی در نظر گرفتن حداقل 2/5 تماشاگر به ازای یک بلیط، دسترسی 6 ساعته به محتوا و امکان تماشای خانوادگی، مجموع تعداد تماشاگران فیلم خروج در دو سرویس وی او دی فیلیمو و نماوا را می توان حداقل 85 هزار نفر برآورد کرد.

لازم به ذکر است این آمار تنها با گذشت 24 ساعت از آغاز بلیط فروشی سینمای آنلاین خروج در فیلیمو و نماوا به ثبت رسید و با توجه به ادامه دار بودن سینمای آنلاین، در روز های آینده شاهد افزایش تعداد تماشاگران فیلم خروج خواهیم بود.

خروج تازه ترین ساخته ابراهیم حاتمی کیا با بازی فرامرز قریبیان است که اولین نمایش آن در جشنواره فیلم فجر 1398 اتفاق افتاد و بنا به تصمیم سازندگان، با توجه به تعطیلی سینما ها ناشی از بحران کرونا به اکران اینترنتی در فیلیمو و نماوا رسید.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ میزان
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸

شهدای ایران: در تازه ترین مورد از حواشی نامه نگاری جنجالی عده ای از سینمایی ها، برخی از اهالی سینما در گفتگو با تسنیم در مورد پشت پرده نامه مذکور از شخصی به نام الف نام می برند که به عنوان دوست و همکار امامی در یکی از مؤسسه های پولی در حال تلاش برای آزادی وی از زندان است، اما در ادامه تحقیقاتی که خبرنگار تسنیم از بدنه اهالی سینما به دست آورده است باید به فردی به نام م. ص نیز اشاره کرد که مدتی در زندان دوست و همبند امامی بوده است. او در مدتی که در زندان با وی سپری می کرده، تصمیم به شروع جریانی برای آزادی امامی گرفته و قولش را از زمانی که از زندان آزاد می شود، داده است. او حالا که با مرخصی کرونایی بیرون از زندان است، کلید نامه جنجالی را زده و حالا منتظر اتفاقات بعدی است.

با توجه به واکنش سینماگران و بیانیه شورایعالی تهیه کنندگان به نظر می رسد جو کلی فعلی سینمایی کشور علیه امامی و آزادی او است، اما فعالیت طرفداران وی چه در میان هنرمندان و چه فعالان اقتصادی و حقوقی جای سؤال دارد، اما چرا باید برخی از هنرمندان ما در این میان بازی بدی بخورند و با عَلَم شدن انسانیت و آزادی برای یک متهم اقتصادی میلیاردی آنان فریب بخورند؟ چه جریانی در این میان است تا با آزادی امامی بتواند به مقاصد خود برسد؟ تاختن به سوی منتقدان نامه و امامی به عنوان متهمی که از ذخیره تلاش معلمان برای سودآوری خود فعالیت کرده است، از سوی برخی از خبرنگاران سینمایی گرفته تا تهیه کننده، کارگردان و بازیگر چه معنایی می تواند داشته باشد؟

بیاییم جایگاه محمد امامی را با فردی مانند استاد کشاورز که امروز سالروز تولد ایشان است یا دیگر هنرمندان برجسته کشور مانند ناصر تقوایی، علی حاتمی، رسول ملاقلی پور و... مقایسه کنیم. آیا واقعاً امامی در حد این اساتید برجسته هنر سینمایی کشور است که با عباراتی، چون از فعال ترین و مؤثرترین چهره های فرهنگ و هنر یاد شود؟

در ادامه باید از صحبت های عجیب جواد نوروزبیگی، تهیه کننده سینمایی کشور و بازی دوگانه او ابراز تعجب کرد. نوروز بیگی یکبار بی تعارف از امضای خود و تهدید کردن آن هایی که امضای خود را انکار کردند به افشای صوتشان خبر می دهد و یکبار دیگر با پا پیش می کشد و می گوید که شاید نباید این کار را رسانه ای می کردیم، چون عده ای نشسته اند تا ما را خراب کنند!

لینک خبر :‌ شهدای ایران
کارگردان سینمای کشورمان از لزوم توجه به حمایت از قشر بیکار سینما در دوران کرونا و نمایش آنلاین فیلم ها گفت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : روزنامه بانی فیلم

فرزاد موتمن نویسنده، تهیه کننده و کارگردان سینما، درباره نحوه حمایت از اکثریت اهالی سینما که به علت شیوع ویروس کرونا بیکار شده اند و زیر فشار مشکلات قرار دارند، در گفت وگو با خبرنگار حوزه سینما گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ،گفت: خانه سینما باید بتواند به نحوی به اعضای خود حقوق بیکاری بدهد؛ راه دیگری بجز این نیست. البته این اتفاق در سطح کلان تر و در مورد همه اعضای جامعه باید بیفتد.

او افزود: به نظر می آید حداقل چند ماه بیکاری خواهیم داشت و دولت باید ضرر این امر را برای خیلی از خانواده ها جبران کند.

کارگردان شب های روشن در خصوص نمایش آنلاین فیلم های سینمایی هم بیان کرد: برای اظهار نظر در این زمینه نیاز به زمان بیشتری است؛ ولی به نظر می آید که کرونا به روی دادن برخی جریان ها سرعت داده است؛ به هر حال مدت هاست که سینما به آن مفهوم قدیمی که در سالن فیلم ها را می دیدیم، رو به نابودی و در حال از بین رفتن است. گسترش شبکه هایی مانند نتفلیکس یا نمونه های داخلی آن، به نوعی صحه بر این موضوع می گذارد.

کارگردان سینمایی چشم و گوش بسته عنوان کرد: وقتی می بینیم فیلمسازی مانند ژان لوک گدار قرارداد نمایش آخرین اثرش را با برخی از شهرداری های دنیا مانند لندن و کوالالامپور می بندد که فیلم را در میدان های شهر نشان دهند، واقعیت لزوم حضور نمایش آنلاین فیلم ها قوی تر می شود.

موتمن افزود: این اتفاق ها نشان می دهد که رفته رفته به سمت نوع جدیدی از نمایش و ارتباط با فیلم ها می رویم، اما فکر نمی کردیم به این زودی این اتفاق در کشور ما رخ دهد. به شخصه فکر می کردم حداقل بیست سال آینده این اتفاق (نمایش آنلاین فیلم ها) بیفتد، اما شیوع کرونا آن را سریع تر کرد. به هر حال فعلاً که هیچ واکسنی برایش نیست و مشخص نمی کند مردم تا چه زمانی باید دور از یکدیگر بنشینند و قطعاً نمی توان با چنین وضعیتی به سینما رفت و فیلم دید؛ پس همه باید به طور جدی روی نمایش آنلاین فیلم ها تمرکز کنیم.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
اکران آنلاین فیلم سینمایی خروج و نتایج آن می تواند آغاز فصل جدیدی برای سینمای ایران باشد؛ فصلی که گذر از تعریف سنتی سینما و لزوم تماشای فیلم در سالن های عمومی سینما، این بار فناوری روز است که به مردم حق انتخاب می دهد تا در خانه بمانند ولی در سینما باشند و فیلم سینمایی تماشا کنند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸

به گزارش خبرگزاری رسا ، با وجود اینکه برخی از رسانه ها تلاش دارند فروش چند روز اول اکران آنلاین فیلم خروج را یک شکست تعبیر کنند، با یک محاسبه ساده بر مبنای فرمول تقسیم درآمد اکران میان صاحبان فیلم، سینمادار و پخش کننده فیلم و اضافه کردن هزینه های تحمیلی اکران های سنتی نتیجه متفاوتی به دست می آید. در اکران آنلاین با حذف مستقیم یکی از اضلاع سهیم در درآمد یعنی سینمادار و همچنین از بین رفتن هزینه تکثیر نسخه های فیلم برای اکران و آماده سازی سینما ها با اقلام تبلیغاتی فیلم، یک فیلم خیلی سریع تر به سود می رسد. بر اساس همین موضوع، اکران آنلاین فیلم خروج درآمدی بیش از اکران عادی فیلم در سینما عاید صاحبان آن کرده است.

محمد ذوقی مدیر روابط عمومی اوج، درباره میزان فروش و امکان سوددهی اکران آنلاین خروج می گوید: هزینه تولید این فیلم 9میلیارد تومان شده است. فرض کنید الان کرونایی نبود و ما قرار بود در سینما فیلم را اکران کنیم، نهایتاً حدود 12میلیارد می فروختیم. از این رقم یک سوم آن سهم فیلمساز می شود، یعنی حدود 4 میلیارد نصیب فیلمساز می شود. ذوقی ادا مه می دهد: در اکران اینترنتی حداقل 70درصد فروش در vod ها به فیلمساز می رسد، یعنی اگر 500هزار نفر این فیلم را با قیمت بلیت 12هزار تومانی ببینند، بیش از 4میلیارد تومان نصیب ما می شود.

اگر در ایران فرهنگ احترام به حق مؤلف و قانون کپی رایت از سوی مردم جدی گرفته می شد و دانلود غیرمجاز فیلم خروج به صفر می رسید، رسیدن به اهداف فروش در اکران آنلاین بسیار راحت تر بود.

حمایت 20 درصدی سازمان سینمایی
پیش از آغاز اکران خروج ، سازمان سینمایی حمایت خود از اکران آنلاین را اعلام کرد.

بر این اساس، فیلم های سینمایی اکران نشده در صورت عرضه در شبکه نمایش خانگی معادل 20درصد مبلغ قرارداد علاوه بر قراردادی که با آن سامانه ها دارند، مورد حمایت قرار می گیرند.

سیدضیاء هاشمی تهیه کننده سینما با استقبال از این طرح به دولت پیشنهاد داده است تا فیلم های پرمخاطب از حمایت بیشتری نیز برخوردار شوند.

از طرف دیگر سیدجمال ساداتیان تهیه کننده و سینمادار، اکران آنلاین فیلم های سینمایی را راهی مناسب برای دیده شدن فیلم های متوسط می داند و آن را برای فیلم های بزرگ و پرهزینه چندان مناسب نمی داند. ساداتیان می گوید: اگر نمایش فیلم های سینمایی جدید در شبکه نمایش خانگی و سامانه های vod، با مدیریت و برنامه ریزی درست باشد حتی پس از بازگشایی سینما ها نیز می تواند کارکرد مناسبی داشته باشد چراکه این اقدام برای فیلم های متوسط که ممکن است در سینما ها چندان مخاطبی نداشته باشند، اتفاق خوبی است.

وی ادامه می دهد: در شرایط فعلی اجرای چنین طرح هایی برای برخی آثار سینمایی خوب است، اما باید توجه داشت که با برنامه ریزی و مدیریت می توانیم این روند را حتی برای زمانی که سینما ها باز شدند، برای فیلم های متوسط به پایین ادامه دهیم.

شاید افرادی مانند ساداتیان به خاطر منافعی که در اکران فیلم در سینما ها دارند چندان تمایلی به گسترش اکران آنلاین نداشته باشند در حالی که فیلم های بزرگ سینمایی به خاطر هزینه های سنگین تولید بیشتر از دیگر فیلم ها نیازمند بازگشت سرمایه هستند و در روز هایی که کرونا باعث تعطیلی سینما ها شده است، این فیلم ها بیش از دیگران در معرض ضرر اقتصادی قرار گرفته اند. همین موضوع باعث شده تا صاحبان چند فیلم از احتمال اکران آنلاین آن ها خبر دهند.

خون شد بعد از خروج
جواد نوروزبیگی تهیه کننده فیلم سینمایی خون شد از احتمال اکران آنلاین این فیلم گفته است. نوروزبیگی با اشاره به فرصتی که اکران آنلاین به وجود آورده انجام این کار را مشروط به پذیرش کارگردان فیلم کرده است.

مسعود نجفی، مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی می گوید: از آنجا که در شرایط خاص قرار داریم هر فیلمی که متقاضی اکران آنلاین است درخواست پروانه نمایش می دهد و سریعاً پس از بررسی و در صورت تأیید، مجوز صادر می شود و می توانند به صورت آنلاین نمایش دهند.

سازمان هنری رسانه ای اوج در سال گذشته با دستی پر پا به جشنواره فجر گذاشت و به غیر از خروج ، فیلم های مهم دیگری مانند لباس شخصی ، آبادان یازده 60 و روز بلوا را در بخش های مختلف سی و هشتمین جشنواره فجر داشت که در صورت تداوم استقبال از اکران آنلاین احتمال حضور این فیلم ها در طرح اکران آنلاین وجود دارد.

لاله منوط به تصمیم سرمایه گذار
از سویی دیگر تورج منصوری، تهیه کننده فیلم سینمایی لاله دیروز عنوان کرد با شرایط پیش آمده شاهد ورود به یک دوران تازه هستیم و باید خودمان را با این شرایط جدید همسان کنیم.

فیلم سینمایی لاله به کارگردانی اسدالله نیک نژاد قرار بود در اکران نوروزی به نمایش دربیاید، ولی به دلیل شرایط کرونایی این اکران لغو شد.

منصوری در گفتگو با مهر درباره اکران اینترنتی آثار سینمایی می گوید: من فکر می کنم این مدل اکران به اندازه شرایط امروز، ناشناخته، جدید، قابل مطالعه و بررسی است و لازم است در جوانب مختلف مانند جذب مخاطب، فروش بلیت، گردش مالی، شیوه آمارگیری و راه های درست توزیع این محصولات مورد مطالعه قرار بگیرد.

وی ادامه داد: اکران اینترنتی فیلم ها به اندازه شرایط فعلی که جهان هستی در آن فرورفته برای سینمای ایران تازگی دارد و احتیاج است درباره آن تحقیق و بررسی شود. من فکر می کنم دنیا وارد یک دوران تازه ای شده که فقط مختص کشور ما نیست.

با توجه به واقعیتی که می بینیم راه دومی نداریم. باید مجموع این بیماری از بین برود که معلوم نیست کی این اتفاق خواهد افتاد و کی فرصت اکران برای فیلم ها پیش می آید. چون در خوشبینانه ترین حالت ما تا پایان اردیبهشت ماه گرفتار این بیماری هستیم و سپس می توانیم بگوییم سیر بیماری به جایی رسیده است که می شود روابط اجتماعی را تا حدود 50درصد به شرایط نرمال نزدیک کرد. همین امر به این معنی است که سینما ها آخرین جا هایی هستند که باز می شوند، ضمن اینکه بعد از بازگشایی هم مردم اعتماد نمی کنند که به سینما ها بروند. ترجیح می دهند در خانه بمانند و بتوانند از تلویزیون فیلم مورد نظر خود را تماشا کنند./1360/

لینک خبر :‌ خبر گزاری رسا
سهی بانو ذوالقدر از فضای کنونی سینما انتقاد کرد و گفت: این روزها استعداد یکسری جوان با انگیزه در حال از بین رفتن است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : تیتر ۱

سهی بانو ذوالقدر بازیگر و کارگردان سینما، در تحلیل وضعیت کنونی سینمای ایران در گفت وگو خبرنگار حوزه سینما گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ، بیان کرد: متأسفانه به صنعتی شدن این سینما امیدی نیست؛ چون به فضایی برای فرار از مالیات و فاصله گرفتن از هویت اصلی این هنر تبدیل شده است.

وی افزود: امروز با فیلم هایی روبرو هستیم که فروش در گیشه و نوع اکرانشان مهم نیست؛ چون زمان تولید سود لازم به جیب دوستان سودجو رفته است و کاملاً کلیشه ای و در یک بازی تبلیغاتی اخبار فروش چند میلیاردی از آن ها می شنوید که در واقع دروغ است و جریان پولشویی پشت قضیه آن وجود دارد.

این کارگردان اظهار کرد: چقدر اسف بار است در روندی نادرست و غیرانسانی، استعداد یکسری جوان پایمال می شود و این قطعاً باعث ویرانی ما خواهد شد. باید با برخوردی عملی و قاطعانه جلوی آدم های غیرحرفه ای و بدون تخصص را بگیریم و با استفاده از پیشینه فرهنگی و تکنولوژی روز تولیدات جهانی به بازار عرضه کنیم. در این صورت به جای اینکه چند میلیارد تومان به جیب دونفر برود، چند میلیون دلار به جیب یک کشور خواهد رفت.

ذوالقدر در پایان درباره جدیدترین فعالیت هنری خود نیز گفت: فیلمنامه ای با نام یک مورد ساده را که دارای فضایی سورئال است، آماده ساخت دارم که بلافاصله پس از رهایی از کرونا پیش تولید آن آغاز می شود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
فیلم سینمایی خروج به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا در چهارمین روز از اکران اینترنتی به فروش یک میلیاردی رسید.

به گزارش شهرآرانیوز، روابط عمومی فیلیمو و نماوا اعلام کرد: پس از گذشت 3 روز و 21 ساعت از ادامه اکران “خروج” در سینمای آنلاین فیلیمو و نماوا، این فیلم از مرز یک میلیارد فروش در مجموع دو پلتفرم گذشت.
با مجموع آمار هر دو سرویس فیلیمو و نماوا، 84 هزار و 400 بلیت در 3 روز 21 ساعت به فروش رفته که در آمدی بیش از یک میلیاردی به همراه داشته است. از طرفی طبق معیار های سنجش تعداد تماشاگر در شبکه نمایش خانگی یعنی در نظر گرفتن حداقل 2.5 تماشاگر به ازای یک بلیت، دسترسی 6 ساعته به محتوا و امکان تماشای خانوادگی، مجموع تعداد تماشاگران فیلم خروج در دو سرویس وی او دی فیلیمو و نماوا را می توان حداقل 211 هزار نفر برآورد کرد.
خروج در حالی به باشگاه یک میلیاردی ها پیوسته است که اولین بار است بعد از شیوع ویروس کرونا سینما ها یک فیلم به صورت اینترنتی اکران می شود. این تجربه در اکران فیلم سینمایی داستانی قبلا در کشور وجود نداشته است و با مشکل نسخه غیرقانونی نیز دقایقی بعد از اکران آنلاین روبه رو شد.
این فیلم قصه زندگی گروهی پنبه کار شهرستانی را روایت می کنند که محصول شان بر اثر بارش شدید باران آب خورده و وعده هایی که به آن ها داده شده، پوچ درآمده این گروه تصمیم می گیرند برای اعتراض به وضعیت شان نزد هیئت دولت در نهاد ریاست جمهوری بروند.
فرامرز قریبیان، پانته آ پناهی ها، کامبیز دیرباز، سام قریبیان، محمدرضا شریفی نیا، گیتی قاسمی، جهانگیر الماسی به عنوان بازیگران اصلی در این فیلم به ایفای نقش پرداختند.

منبع: فارس

لینک خبر :‌ شهرآٰرا نیوز
تازه ترین ساخته ابراهیم حاتمی کیا به عنوان نخستین فیلم ایرانی به صورت اینترنتی اکران شد تا چالش های این شکل از اکران بیش از پیش نمایان شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸

خبرگزاری شبستان، سرویس فرهنگی- محمد پورعلم : وقتی ابراهیم حاتمی کیا و سازمان اوج پیشنهاد اکران اینترنتی فیلم خروج را مطرح کردند، در ابتدا به نظر می رسید تنها، راهی برای گریز از کرونا و تعطیلی سینماها باشد اما در واقع این پیشنهاد -خواسته یا ناخواسته- مسیر اکران و حتی فیلمسازی در سینمای را تغییر خواهد داد.

حضور کرونا در کشور ما وقتی مسجل شد که سینماگران و سینماداران خود را برای اکران نوروزی آماده می کردند. اکرانی که بنابر تجربه سال های گذشته سود خوبی عاید سینما می کرد و نوید سالی پررونق برای چرخه مالی سینمای ایران می داد. اما کرونا به یکباره همه امیدها را نقش بر آب کرد و همگان را خانه نشین. حالا اکران فیلم های نوروزی به تعویق می افتاد و صف طولانی اکران در سینمای ایران، طولانی تر می شد. رخدادی غیر قابل پیش بینی که تصور تاریخی برای پایان آن نیز امکان پذیر نیست.

در میانه این وضعیت اما پیشنهاد ابراهیم حاتمی کیا و سازمان اوج مطرح شد. اکران اینترنتی خروج، تازه ترین اثر حاتمی کیا بر بستر وی ا دی.

چنان که در گزارش پیشین سینمای ایران در عصر کرونا عنوان شد، وی ا دی یا همان سامانه نمایش اشتراکی فیلم و سریال مدت کوتاهی است که در ایران فعال شده و از قضا، جای خود را به صورتی قابل قبول در میان خانواده های ایرانی باز کرده است. در واقع خانواده های ایرانی علاقه مند به تماشای فیلم ها و سریال های به روز به ایرانی و خارجی دوبله که نگران فرزندانشان هم هستند، چنین سامانه هایی را بسیار می پسندند.

به هر صورت با پیشنهاد کارگردان و سرمایه گذار فیلم خروج و مذاکره با دو سامانه فیلیمو و نماوا قرار شد ساخته ابراهیم حاتمی کیا به عنوان نخستین فیلم ایرانی به صورت اینترنتی اکران شود . فیلیمو و نماوا تبلیغات خود را آغاز کردند و اپراتورهای تلفن همراه مشترکان را به تماشای فیلم دعوت کردند. در نهایت خروج در ساعت 20 یکشنبه بیست و چهارم فروردین ماه اکران شد و چنان که از آمارها برمی آید در 24 ساعت آغازین، به نظر می رسد حدود هشتاد و پنج هزار نفر به تماشای فیلم نشستند. این پیش بینی از آمار تماشاگران در واقع بر اساس معیار بهره مندی از فیلم در سامانه های نمایش محاسبه می شود، به این صورت که به ازای هر بلیط فروخته شده در این سامانه ها، دو و نیم بیننده پیش بینی می شود. از سوی دیگر آماری که از سوی دو سامانه نمایش فیلم منتشر شده، نشانگر فروش سی و چهار هزار بلیط در 24 ساعت ابتدایی اکران فیلم است که با درنظر گرفتن قیمت دوازده هزار تومانی بلیط، خروج توانسته بیش از چهارصد میلیون بفروشد.

اما از همه این ها گذشته، رخدادی مهم اکران اینترنتی نخستین فیلم ایرانی را تحت تاثیر قرار داد و آن، قاچاق نسخه باکیفیت خروج ، تنها ساعاتی پس از آغاز اکران بود. موضوعی که پیش از اکران فیلم گمانه زنی هایی درباره آن مطرح می شد اما تصور نمی شد چنان زود اتفاق بیافتد. اتفاقا در همین زمینه، محمدمهدی طباطبایی نژاد ، معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی که مسئولیت ستاد صیانت و مبارزه با تکثیر و عرضه غیرمجاز آثار سینمایی و سمعی و بصری را نیز بر عهده دارد از قول مساعد سامانه های نمایش برای در نظرگرفتن تمهیداتی جهت جلوگیری از دانلود فیلم خبر داده بود. اما ارائه نسخه قاچاق باکیفیت بالای فیلم نشان داد این تهمیدات به هیچ وجه کافی نیست.

سینمای ایران از سال های گذشته تاکنون با پدیده قاچاق فیلم ها بیگانه نیست، به گونه ای که همواره اخباری از قاچاق فیلم ها -چه پیش از اکران و چه در هنگام اکران آن- مطرح بوده که موجبات اعتراض سینماگران و صاحبان فیلم ها را فراهم کرده است. در مقابل این پدیده، تمهید وزارت ارشاد همکاری تنگاتنگ با قوه قضائیه برای جلوگیری از بارگذاری نسخه قاچاق فیلم ها روی وب سایت های داخلی و مجازات متخلفان است. رویکردی که موجب شده تا حد زیادی از قاچاق فیلم ها و سریال های به روز جلوگیری شود.

حالا درباره نسخه قاچاق خروج نیز به نظر می رسد همین روال در جریان است. چنان که طباطبایی نژاد از هماهنگی با معاونت فضای مجازی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای پیگیری حقوقی انتشار نسخه قاچاق در سایت های ایرانی گفته و ابراز امیدواری کرده این هماهنگی ها هر چه زودتر به نتیجه برسد. البته در این میان موضوع بارگذاری فیلم در فضاهای اینترنتی فیلتر شده نیز مطرح است که عملا امکان برخورد با آن ها وجود ندارد. به طور مثال تلگرام یکی از این فضاهاست که فیلتر آن، راه را بر پیشگیری از انتشار نسخه قاچاق فیلم ها بسته است.

در این میان البته بایستی به چالش های اکران اینترنتی فیلم ها و سریال ها در جهان نیز نیم نگاهی داشت. مثلا سینمای آمریکا به عنوان یکی از بزرگترین صنعت های سینمای جهان شاهد ظهور غول های هایی چون نتفلیکس و اچ بی ا در سال های اخیر است. سامانه هایی که آثار خود را بر بستر اینترنت اکران می کنند. جالب این که این سامانه ها نیز از دستبرد به فیلم ها و سریال هایشان در امان نیستند و تنها ساعاتی پس از انتشار آثار، نسخه با کیفیت آن ها قاچاق می شود. بنابراین شاید نتوان برای قاچاق فیلم خروج به سامانه های فیلیمو و نماوا خرده گرفت. همان گونه که دبیرکل ستاد صیانت و مبارزه با تکثیر و عرضه غیرمجاز آثار سینمایی و سمعی و بصری هم به این نکته اشاره کرده و بر لزوم فرهنگسازی بیشتر در این زمینه تاکید کرده است.

پایان پیام/ 14

لینک خبر :‌ خبرگزاری شبستان
عضو کمیسیون فرهنگی مجلس با اشاره به استقبال مناسب مردم از اکران آنلاین و مجازی فیلم های سینمایی اکران نشده در سینما، گفت: نهادهای حاکمیتی به ویژه وزارت فرهنگ باید از اکران آنلاین فیلم ها سینمایی حمایت کنند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : آقای خبر

احد آزادی خواه در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری خانه ملت با اشاره به تصمیم برخی فیلم سازان برای اکران آنلاین و نمایش خانگی فیلم های سینمایی اکران نشده، اظهار کرد: با توجه به اینکه این آثار روی پرده سینما نرفته اند تا درآمدی برای عوال فیلم داشته باشد، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باید از این آثار حمایت کند.

نماینده مردم ملایر در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه اکران آنلاین ریسک بزرگی برای فیلم سازان و تهیه کننده آثار به شمار می آید، افزود: نباید پشت فیلم ساز را در این شرایط خالی کرد و وزارت فرهنگ باید نقش حمایتی خود را در این مرحله به نمایش بگذارد.

این نماینده مردم در مجلس با یادآوری اینکه شروع این اقدام با فیلم خروج ابراهیم حاتمی کیا شروع موفقی بود، ادامه داد: وقتی فیلم سازان مطرح به این شکل در این عرصه ورود می کنند موجب دلگرمی فیلمسازان جوانان و سایر تهیه کنندگان نیز خواهد شد.

آزادی خواه با بیان اینکه در مقطع کنونی ضرورت دارد که برای مردم خوراک فرهنگی و سرگرمی مناسب تولید و عرضه کرد، گفت: با توجه به فراگیری بیماری کرونا مشخص نیست سینماهای کشور چه زمانی مهیای اکران عمومی آثار سینمایی می شود، لذا این بستر برای عرضه فیلم های سینمایی باید مورد حمایت نهادهای حاکمیتی باشد.

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس یادآور شد: در شرایط تعطیلی سینما، سینمادارها نیز متضرر شده اند که این قشر نیز باید در بسته های حمایتی که دولت برای حمایت از صنایع مختلف در نظر گرفته، دیده شود./

پایان پیام

لینک خبر :‌ خانه ملت
علیرضا رئیسیان، کارگردان و تهیه کننده سینمای ایران در خصوص پشت پرده حمله به برخی از فیلمسازان گفت: می خواهند با کنار زدن سابقه دار ها پول های مشکوک را وارد سینما کنند. در ایران، تعداد زیادی از فیلم ها و کارگردان های معتبر دارند حذف می شوند آن هم توسط دولت و رسانه ها، درحالی که این ها اصلاً جای کسی را تنگ نمی کنند. آقای پوراحمد و آقای کیمیایی شخصیت های خوش نامی هستند. آقای بیضایی و آقای کیارستمی چرا از ایران رفتند و اینجا فعالیت نکردند؟
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸

منبع انتخاب

'); d.write('

لینک خبر :‌ اتحاد آنلاین
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۸ سایت های دیگر : خبرگزاری تابناک فاش نیوز

امیر حسین علم الهدی در اینستاگرام خود نوشت :

به نام خدا
اکران یک فیلم سینمایی در اینترنت و تماشای آن در تلویزیون خانه بمعنای نمایش یک فیلم تلویزیونی است!
استدلالم برای این ادعا ضرورت رعایت آداب ” سینما” از پروسه تولید تا نمایش است!
سینما یک آیین است و نمیتوان بخشی از این آیین را بجا نیاورد و همچنان بگوییم که نمایش ” سینما آنلاین ” است!
سینما نمی تواند در خانه با یک تلویزیون چند ده اینچی قرابت داشته باشد و طبیعی است تا اطلاع ثانوی سینما جایگزینی ندارد!
وقتی فیلم سینمایی در تلویزیون میبینم یاد بازی های کامپیوتری می افتم که فقط در قالب تلویزیون و مونیتور امکان تماشا دارد و یا برای رونق این بازی های کامپیوتری جایگزین فوتبال زنده را بگوییم ” پایان امپراطوری”( کنایه به یک تیتر) دیدن بازی های زنده در ورزشگاه ها! فیلم سینمایی فقط به شرط دیدن در سینما می تواند لفظ ” سینما” را یدک بکشد و فیلمی که در سینما بنمایش در نیاید و مستقیم در خانه ها دیده شود شانیت اطلاق واژه ” سینما” را از خود سلب می کند!
سینما با آمدن تلویزیون همچنان ” سینما” ماند و با نمایش اینترنتی هم همچنان ” سینما” خواهد ماند....

لینک خبر :‌ سینما سینما
کارگردان سینما گفت: چه بهتر است حتی بعد از رفع شرایط کرونا و بازگشایی سینماها، یک فیلم همزمان به شکل آنلاین و نیز در سالن های سینما به نمایش درآید. بقیه را به مخاطب واگذار کنیم که از کجا فیلم ببیند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹

به گزارش خبرنگار حوزه سینمایی گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا ، سینمای آنلاین طرحی است که با ابتکار عمل ابراهیم حاتمی کیا و اکران فیلم خروج در سینمای ایران شکل گرفت و فعلا نیز بازخوردها درباره موفقیت احتمالی آن دیده و شنیده می شود.

عباس رافعی، کارگردان سینمای کشورمان در همین باره در گفتگو با خبرگزاری آنا بیان کرد: اکران آنلاین سال هاست در سینمای دنیا با تولیدات شرکت بزرگی مثل نت فلیکس شکل گرفته؛ پس چرا ایده بدی باشد. در سینمای ایران نیز به خوبی می تواند جواب بگیرد.

وی افزود: اکران اینترنتی راهکاری مناسب برای صنعت سینماست؛ صنعتی که بالاخره باید کسب درآمد داشته باشد. با این حال این امکان نیاز به بسترسازی دارد که نکته اصلی آن پهنای اینترنت است که باید در دسترس مخاطب قرار گیرد.

بهتر است اکران عمومی و آنلاین را باهم داشته باشیم

کارگردان فصل فراموشی فریبا اذعان کرد: کیفیت و وسعت اینترنت ما قطعا در همه جا یکسان نیست. بنابراین جواب گرفتن از چنین ایده ای نیاز به این بستر لازم هم دارد. اینجاست که وزارت ارشاد پای دیگر مراکز را هم به وسط بکشد که یکی هماهنگی و کمک از وزارت ارتباطات خواهد بود.

سینمای آنلاین قرار است در خدمت مخاطب و سهل شدن مسیری برای فیلم دیدن باشد. هرچند قرار نیست جای اکران عمومی را بگیرد. پس بهتر است هر دو را باهم داشته باشیم و انتخاب را به مخاطب واگذار کنیم.

رافعی این چنین گفت: حتی فیلمساز ما می تواند در بستر اینترنتی فیلمش را به شکل زیرنویس به انگلیسی و غیره عرضه کند تا شاید مخاطبانی با زبان های دیگر نیز از آن استفاده کنند.

به گفته این کارگردان؛ اکران اینترنتی یا سینمای آنلاین طرحی است که قرار است در خدمت مخاطب و سهل شدن مسیری برای فیلم دیدن باشد. هرچند قرار نیست جای اکران عمومی را بگیرد. پس بهتر است هر دو را باهم داشته باشیم و انتخاب را به مخاطب واگذار کنیم.

دانلود غیرقانونی آفت سینمای ایران است

وی با این حال اعتقاد داشت: من با تزربق چنین ایده هایی برای اکران فیلم موافقم؛ هرچند شاید خودم به عنوان یک فیلمساز، همچنان لذت دسته جمعی فیلم دیدن در سالن های سینما را بیشتر بپسندم. بالاخره نه پخش تلویزیونی و نه ویدیو و VOD نمی تواند جای سالن سینمارفتن را پر کند.

برخورد با سوءاستفاده کنندگان با مسامحه جواب نمی دهد بلکه دولت و ناظرین بر فضای مجازی باید دست به دامن جریمه های سنگین تا تعطیلی کار و بار منتشرکنندگان غیرقانونی شوند بلکه درس عبرت بگیرند.

کارگردان آوازهای سرزمین من تصریح کرد: به نظرم این ایده را دست کم نگیریم و چه بهتر است حتی بعد از رفع شرایط کرونا و بازگشایی سینماها، یک فیلم همزمان به شکل آنلاین و نیز در سالن های سینما به نمایش درآید. بقیه را به مخاطب واگذار کنیم که از کجا فیلم ببیند.

رافعی در عین حال دانلود غیرقانونی را آفت سینمای ایران عنوان کرد و گفت: برخورد با سوءاستفاده کنندگان با مسامحه جواب نمی دهد بلکه دولت و ناظرین بر فضای مجازی باید دست به دامن جریمه های سنگین تا تعطیلی کار و بار منتشرکنندگان غیرقانونی شوند بلکه درس عبرت بگیرند.

انتهای پیام /4143/

لینک خبر :‌ خبرگزاری آنا
سیاوش حقیقی معتقد است یه شرط موفقیت عرضه اینترنتی فیلم خروج از نمایش سایر فیلم ها به این روش هم استقبال می شود.

سیاوش حقیقی تهیه کننده سینما در گفتگو با خبرنگار مهر درباره اجرای طرح اکران آنلاین فیلم های سینمایی گفت: پیش از این طرح نمایش فیلم ها به صورت اینترنتی را به برخی از دوستان پیشنهاد داده بودم که به بهانه امکان کپی شدن فیلم ها این پیشنهاد رد شده بود. حال که این طرح با نمایش خروج به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا کلید خورده است، نسبت به اجرایی شدن این طرح خوشبین هستم و معتقدم عرضه فیلم ها به صورت اینترنتی می تواند فروش خوبی داشته باشد.

وی بیان کرد: باید دید تجربه نمایش خروج تا چه اندازه موفق است اگر این تجربه موفقیت آمیز باشد من نیز فیلم هایی که آماده اکران دارم را برای نمایش در اختیار VOD ها قرار می دهم. چرا که برخی از فیلم ها مناسب عام نیست که بتواند برای همه مخاطبان سینما جذاب باشد در چنین شرایطی عرضه آن به صورت اینترنتی می تواند موفق تر باشد.

این تهیه کننده سینما تاکید کرد: برخی از دوستان پیش بینی کرده اند که نمایش فیلم خروج در VOD ها نزدیک به 2 میلیون بازدیدکننده خواهد داشت، اما فکر نمی کنم برای اولین فیلمی که اینگونه عرضه می شود، بیشتر از یک میلیون بازدید کننده داشته باشیم.

وی توضیح داد: مساله این است که زمانی این طرح پیشنهاد شد که همه مردم در قرنطینه بودند و همه در خانه های خود به تماشای فیلم ها می نشستند. اما در حال حاضر اکثریت مردم و مخاطبان سینما فعالیت در شغل خود را از سرگرفته و زمان کمتری برای دیدن فیلم های سینمایی دارند.

حقیقی گفت: اگر این تجربه با موفقیت اجرایی شود بسیار خوب است چرا که دیگر فیلم های سینمایی در صف اکران نمی مانند. تاکید می کنم که در حال حاضر همه منتظر هستند که ببینند فروش خروج به صورت اینترنتی چگونه صورت می گیرد تا برای نمایش فیلم خود تصمیم بگیرند.

وی ادامه داد: معتقدم در این طرح دولت نباید ورود پیدا کند چرا که دولت دست روی هرچه که می گذارد یک رانت نیز پشت سر آن می آید که البته این امر خاص تنها یک دولت نیست.

تهیه کننده لینا بیان کرد: بهتر است دولت تنها همان حمایت مالی که قولش را داده بود انجام دهد که البته شاید این مبلغ برای هر فیلم 50 میلیون تومان باشد که نسبت به هزینه تولید فیلم بسیار کم است.

وی بیان کرد: فکر می کنم در شرایط فعلی تا اواخر شهریور ماه احتمال باز شدن سالن های سینمایی وجود ندارد و بی شک اجرای طرح عرضه اینترنتی فیلم ها می تواند نه تنها مخاطب داشته باشد بلکه به نفع فیلم ها نیز خواهد بود.

حقیقی در پایان گفت: در حال حاضر 2 فیلم سینمایی آماده نمایش به نام های لینا به کارگردانی رامین رسولی و فیلم خون خدا به کارگردانی مرتضی علی عباس میرزایی را در دست دارم که هنوز برنامه دقیقی برای اکران عمومی این فیلم ها ندارم. البته اگر شرایط مناسب باشد این فیلم ها برای عرضه اینترنتی در اختیار VOD ها قرار می دهم.

کد خبر 4898225

نیوشا روزبان

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
کارگردان فیلم "316" معتقد است نمی توانیم به شیوه اکران اینترنتی امیدوار باشیم به این دلیل که در کشور ما قانون کپی رایت وجود ندارد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹

سرویس سینمایی هنرآنلاین : پیمان حقانی کارگردان جوانی است که فیلم "316" او بسیار درخشید، مدتی است که کم کار شده است. او در گفت وگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره این روزهای خود گفت: در حال حاضر به دلیل شرایط قرنطینگی در خانه هستم و بیشتر می خوانم و می نویسم. البته بیشتر طرح و سیناپس فیلمنامه است و اتفاق جدی نیست. فعلاً می نویسم تا پس از کرونا به قطعیت برسم.

حقانی در پاسخ به این سؤال که آیا کار بعدی او بار دیگر تکرار تجربه گذشته است و فیلم هنری خواهد ساخت، بیان کرد: به نظرم سینمای عام را نباید شلوغ کنیم، همین الان هم فیلم های بسیاری در صف اکران و در نوبت هستند. باید سعی کرد در ژانرهایی که خبری در آن ها نیست، اما مخاطب دارند کار کنیم.

او همچنین درباره چرایی نبود ژانر در سینما توضیح داد: درنهایت مسئول این تنوع تلویزیون است و از آنجایی که ما در ایران تلویزیون کابلی نداریم و تلویزیون دولتی نیز خط مشی خودش را دارد و بیشتر سیاسی عقیدتی است تا فرهنگی خیلی نباید از آن توقع داشت. در همه جای دنیا مسئول سینمای خاص شبکه های تلویزیون خاص مانند تلویزیون آرته است که مسئولیت تولید فیلم های کوتاه و مستقل را بر عهده دارند و فیلمی را تولید می کنند که مخاطبین خودش را دارد. ما این را در تلویزیون نداریم و خیلی هم به دنبال این ماجرا نیستند تا اثری به این شکل تولید کنند و به همین دلیل فیلم های هنری و خاص و مستقل مهجور است و توان سینما نیز همین فیلم های کمدی و گاهی فیلم های اجتماعی است که اگر سرمایه ای برایش یافت شود ساخته می شوند.

این کارگردان جوان ادامه داد: متأسفانه این حتی در سینمای کودک و نوجوان نیز دیده می شود. ما سال هاست که فیلمی درخور در سینمای کودک و نوجوان نمی بینیم و بعد از "شهر موش ها" به یاد ندارم فیلمی ساخته شده باشد که نمایش داده شود و مورد استقبال قرار گیرد. شبکه دو سیما که مسئول تولید فیلم های کودک و نوجوان بود هم سال هاست که دیگر در این زمینه فعالیتی ندارد و حتی برنامه "کلاه قرمزی" با آن حجم از مخاطب و طرفدار نیز نتوانست به بقا ادامه دهد. روزگار خوبی نیست و باید منتظر ماند و تماشاگر بود تا تلویزیون روزی مسیر درست خود را پیدا کند. در جهان بهترین آثار را در شبکه های کابلی مانند نتفلیکس می توان یافت. اما شبکه های اینترنتی نیز هنوز در ایران خیلی جا نیفتاده و مخاطب میلیونی ندارد که بتوان روی آن سرمایه گذاری کرد. ما هنوز چیزی در این مسئله شروع نکرده ایم و آنچه اتفاق می افتد نیز بسیار بی جان است و باید منتظر ماند تا مخاطب خودش را پیدا کند.

حقانی درباره اکران اینترنتی آثار اظهار کرد: نمی توانیم به این شیوه اکران امیدوار باشیم به این دلیل که در کشور ما قانون کپی رایت وجود ندارد. من دو فیلم بلندم سال ها به شکل غیرقانونی دیده شد در حالی که می توانستم از نمایش فیلم هایم درآمد داشته باشم و از ماحصل آن این مسیر را ادامه دهم، اما متأسفانه چون پولی پرداخت نمی شود نتوانستم. پلیس باید وارد عمل شود تا قاچاقچیان را دستگیر کند که متأسفانه اینجا این اتفاق نیفتاده است. به این دلیل این طرح شکست می خورد که عده کمی اقدام به خرید قانونی می کنند و باقی غیرقانونی به تماشای آثار می نشینند، بنابراین این طرح محکوم به شکست است. اگر تولیدکنندگان فیلم "خروج" برای این کار پیش قدم شده اند به این دلیل است که با بودجه دولتی تولید شده در غیر این صورت تهیه کننده خصوصی و مستقل وارد این فضا نمی شود.

لینک خبر :‌ هنر آنلاین
یک کارشناس سینمایی با اشاره به این که در آیین نامه اکرانِ پس از کرونا باید تغییرات جدی و اساسی به وجود آید، می گوید: دولت در حوزه سینما باید نگران سینمای فرهنگی باشد و برای جلوگیری از انحصار، صرفا نظارت کند نه دخالت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹ سایت های دیگر : آمد خبر خبرگزاری تابناک روزنامه نصف جهان

این روزها یکی از مهم ترین دغدغه فعالان عرصه فرهنگ و هنر نحوه از سرگیری برنامه های هنری و جبران خسارت های ناشی از تعطیلی اجباری است که شیوع ویروس کرونا باعث آن شده است. در سینما اگرچه اعلام شده چند سناریو برای زمان بازگشایی سینماها مدنظر قرار دارد، اما خیلی از نگرانی سینماگران بر سر این است که چطور می شود به سناریویی رسید تا بیشترین فایده را در جبران حداقلی ضررها داشته باشد.

اگر شرایط به روال هر سال عادی بود، در این روزها که کمتر از 10 روز تا شروع ماه رمضان مانده، باید درباره اکران سینماها در این ماه و طرح های ویژه افطار تا سحر بحث می شد، اما ماه رمضان سال 99 قطعا متفاوت ترین سال برای سینماها خواهد بود که هنوز معلوم نیست چه زمانی باز می شوند و اگر هم باز شوند چه وقت مردم میل به رفتن به سینما را مثل قبل پیدا می کنند.

در این بین و در میان تمام ایده هایی که برای کم کردن بار ترافیک فیلم های در صف اکران مطرح می شود، برخی کارشناسان و سینماگران هم بر این باورند که در آیین نامه اکران باید تغییرات اساسی داده شود و دولت به جای دخالت در اکران عام، باید به فکر کمک به فیلم های فرهنگی، هنری و تجربی باشد.

در این باره و برای بررسی وضع موجود سینما و آن چه می توان برای امسالی که بهترین فصل اکرانش گذشته، پیش بینی کرد سراغ امیرحسین علم الهدی رفتیم. او در گفت وگوی خود با ایسنا، با انتقاد شدید از آیین نامه ای که برای اکران سال 99 تنظیم شد بود، تاکید کرد: سیاست گذاران نباید به گونه ای تصمیم بگیرند که سرمایه گذاری در سینما به مخاطره افتد.

آیین نامه اکران سال 99 کنداکتوربندی بود

او ابتدا بیان کرد: مهم ترین نکته ای که در بررسی شرایط کنونی نباید فراموش کرد این است که آن چه پیش آمده فقط مربوط به ایران نیست بلکه به جامعه جهانی مربوط می شود و فقط ما نیستیم که در حوزه سینما متضرر شده ایم. در حال حاضر دو قدرت اصلی یعنی چین و آمریکا در سینما بیشترین ضرر را دیده اند و ما هم به اندازه خودمان با توجه به سبد کوچکی که داریم ضرر کرده ایم. این اتفاق مثل جنگی می ماند که ناگهان منجر به تعطیلی خیلی از مکان های عمومی شده، پس فعلا باید منتظر بمانیم تا ببینیم بشر با ویروس کرونا به کجا خواهد رسید.

اما یک مسئله مشخص است و آن هم این که این گردنه رد می شود و به یک نقطه آرامش می رسیم. باید ببینیم چه برنامه ای برای دوران پس از کرونا داریم و این مهمترین سوالی است که باید پاسخ داده شود. این که همان آیین نامه ناقصی را که دوستان در حوزه سازمان سینمایی تهیه کرده بودند برگردانیم یعنی خودکشی. قاعدتاً این آیین نامه باید تغییر کند چون از اول اشتباه بود. پس در وضعیت فعلی ما با دو موضوع مواجهیم؛ اول برنامه ریزی حوزه سینما توسط خود سینماگرها و کسانی که در این حوزه ذی نفع هستند مثل پخش کنندگان و سینماداران و این کار باید با نظارت دولت پیش برود. تاکید من بر نظارت است و نه دخالت. آیین نامه ای که دوستان برای سال 99 تهیه کرده بودند کاملاً به معنای دخالت در اکران بود، در واقع اکران سینما را برای سال 99 کنداکتوربندی کرده و فکر کرده بودند سینما، تلویزیون است. ما در این مقطع باید به این فکر کنیم که مثلا برای عید فطر می خواهیم سینماها را باز کنیم، با چه چیزی باید مواجه شویم؟ پس چینش فیلم ها مهم است.

وی ادامه داد: نکته دوم این است که باید ببینیم چطور اعتماد از دست رفته را برای جذب مخاطب برگردانیم. این دو مسئله اشاره شده بسیار مهم هستند و مسئله دوم به مراتب از مسئله اول سخت تر است. چون درباره چینش فیلم ها باید ببینیم آیا مالکان می پذیرند فیلم های قوی ای را که می توانند مخاطب خاموش این سه چهار ماه را دوباره به سینما بکشانند روی پرده اکران بیاورند؟ ما بالاخره سه، چهار فیلم در سال 99 داریم که مخاطب دوست دارد آن ها را روی پرده سینما ببینند مثل خوب، بد، جلف که هفته اول اکرانش را خوب شروع کرده بود ولی به این تعطیلی خوردیم. چند فیلم دیگر هم چنین شرایطی دارند و از الان سازمان سینمایی باید به وسیله دوستان پخش کننده و سینمادار به این برسد که آیا می توان این فیلم ها را پخش کرد یا خیر؟ باید وارد گفت وگو شوند تا وقتی وارد اکران می شویم فیلم هایی روی پرده باشند که مخاطب انگیزه سینما رفتن داشته باشد تا اعتماد از دست رفته را در کوتاه ترین مدت برگردانیم.

به گفته او، این مسئله از آن جا اهمیت دارد که پیش بینی همه ما این است که یکی دو ماه زمان می خواهیم تا اعتماد مردم برگردد اما به هر حال جامعه ایرانی غیرقابل پیش بینی است و گزاره ای هست که می گوید بعد از دوران کرونا مخاطب به دلیل فشارهایی که در این چند ماه متحمل شده دوست دارد وقت خود را در خارج از خانه بگذراند. به همین دلیل ما باید مخاطب را به لحاظ پروتکل های بهداشتی مطمئن کنیم که دیدن فیلم در سینما با سلامتی آن ها ناسازگار نیست.

علم الهدی در بخشی دیگر از این مصاحبه در پاسخ به این که وقتی چین پسی از بازگشایی سینماها مجبور به بستن دوباره آن ها شد، آیا واقعا می توان راهکاری برای جذب مخاطب پیدا کرد؟ گفت: به نظرم می شود آن را انجام داد، چون این یک بحث جهانی است و ما باید از تجربه های جهانی در این باره استفاده کنیم. ضمن این که خود ما هم فکرهایی داریم و می توان مشورت های لازم را ارائه کرد. چین تجربه ای را انجام داد که متوجه شد خیلی زود دست به آن کار زده است ولی برای ما الان مهم این است که بدانیم در روزی که گفتند امکان شروع فعالیت ها مانعی ندارد، چه می خواهیم بکنیم.

او تاکید کرد: ما مخاطب را در سینما از دست داده ایم و شاید نیاز باشد دوباره بر اساس بازار عرضه و تقاضا راهی جدی پیدا کنیم تا در چند ماه باقی مانده پس از بازگشایی سینماها تا پایان سال ضرر را کاهش دهد چون این که بخواهیم به سود برسیم به نظر می رسد غیرممکن باشد، ولی می توان حداقل تلاش کرد ضرر ناشی از این تعطیلی ها کاهش پیدا کند. همه انگیزه بخش خصوصی و دولتی باید این باشد در کوتاه ترین زمان، بهترین نتیجه گرفته شود. البته در ایران با توجه به ساز و کارهایی که وجود دارد، کمی سخت است و چاره ای نیست جز این که همه همدل باشند و به این فکر کنند که سینمای ایران سینمایی است که در سالن سینما معنا پیدا می کند نه در تلویزیون.

برقراری عدالت در اکران حرف انتخاباتی است

این کارشناس فرهنگی و مدیر سابق موسسه سینمای هنر و تجربه درباره انتقادش به آیین نامه سال 99 و در پاسخ به این که گفته شده این آیین نامه بر اجرای بیشتر عدالت در اکران و کم شدن بحث های مربوط به مافیای پخش تاکید دارد و چرا به آن معترض است؟ گفت: به نظر من سینما یک بار اختراع شده و قرار نیست ما دوباره آن را اختراع کنیم. در حوزه توزیع و نمایش تجربه جهانی وجود دارد که همه جا به یک شکل است، یعنی چیزی به اسم تجربه بومی در نمایش فیلم نداریم. البته سینمای بومی باید داشته باشیم اما در حوزه توزیع و نمایش نمی توانیم سرنا را از سر گشادش بنوازیم. همه جای دنیا چند کمپانی وجود دارد که این کمپانی ها هم سینماداری می کنند، هم تولید می کنند و هم ضربان اکران را در دست دارند. در آمریکا، اروپا، کره جنوبی، هند، امارات و ژاپن به همین شکل است. این که صورت مسئله را پاک کنیم و بگوییم نباید کمپانی باشد و باید عدالت داشته باشیم، حرف های انتخاباتی است. در حوزه عرضه و تقاضا در سینما چیزی به نام عدالت نداریم بلکه باید از انحصار جلوگیری کنیم. پس این که بگوییم این کارها برای برقراری عدالت است، در واقع آدرس غلط دادن است.

علم الهدی افزود: در این عرصه دولت باید به سمت باز کردن فضا برای ورود افراد جدید و نیروی انسانی جدید در حوزه توزیع و نمایش برود. جلوگیری از انحصار تنها وظیفه ای است که دولت دارد. ما باید در عرصه توزیع و نمایش نهایتا به پنج تا هفت پخش کننده برسیم که این ها همان طور که سینماداری می کنند حوزه پخش را هم برعهده داشته باشند و تولیدکننده ها بر اساس سلایق خود یا سفارشی که از حوزه پخش می گیرند به سمت تولید بروند. اما آیین نامه سال 99 یعنی انحصار در دست دولت. قرار نیست بعد از 40 سال به سمت انحصار برویم، قبلاً تجربه ناموفقی در اکران با جدول بندی وجود داشت و دوستان بعد از 40 سال به همان جدول بندی برگشته اند.

اکران فیلم خارجی؛ یک بند مترقیانه در آیین نامه اکران 99

او البته به نکته مثبتی از آیین نامه هم از نگاه خودش اشاره کرد و گفت: عیبش را گفتیم حسنش را هم بگوییم. دولت کار خوبی در این آیین نامه کرده بود که آن هم به رسمیت شناختن اکران فیلم خارجی است، به این ترتیب که هر کسی سه فیلم ایرانی اکران کند، می تواند یک فیلم خارجی هم اکران کند و این یک بند مترقیانه در آیین نامه اکران امسال بود.

دولت تلاش کند آسیب فیلم های فرهنگی و هنری به حداقل برسد

این کارشناس حوزه سینما در ادامه با اشاره به سال 92 و شروع به کار سینمای هنر و تجربه تاکید کرد: یکی از مهمترین کارهایی که دولت باید انجام دهد این است که نگران سینمای فرهنگی باشد. هنر و تجربه ، تجربه ای موفقیت آمیز بود که توانست گره 30 ساله سینمای ایران را باز کند. پس اگر دولت واقعا بخواهد کاری کند باید نگرانی هایش را برای این حوزه بگذارد تا سینمای هنر و تجربه قوی تر و سالن هایش بیشتر شود. همه جای دنیا سینمای فرهنگی و هنری با تعداد اندکی سالن سینمایی شروع می شود و در صورت استقبال فیلم در طولانی مدت دارای سالن های سینمایی بیشتری می شود. دولت باید در این حوزه سرمایه گذاری کند، چون برای دولت نباید فرقی داشته باشد که مثلا مطرب بیشتر فروش می کند یا خوب، بد، جلف ، اما باید برایش فرق کند که آسیب فیلم فرهنگی و هنری به حداقل برسد.

چه فیلم هایی مناسب اکران آنلاین هستند؟

علم الهدی در ارزیابی طرح اکران آنلاین فیلم ها که با خروج شروع شده و پیشنهاد می شود آثار دیگری هم وارد این چرخه شوند، گفت: در این باره هم باید به تجربه جهانی برسیم و ببینیم آن ها چه کار می کنند. آیا در کشورهای دیگر فیلم های سینمایی را به صورت آنلاین نمایش می دهند؟ یا این که تحمل می کنند این روزها بگذرد؟ در این مدت خیلی ها کمپانی نتفلیکس را مثال می زنند در حالی که باید توجه کرد این کمپانی تولید خودش را در جشنواره ها نشان می دهد تا بتواند مخاطبان بیشتری را برای زمان نمایش آنلاین جذب کند. یادمان باشد در سراسر دنیا حدود 120 هزار سالن سینما داریم که تقریبا همه تعطیل هستند، آیا آن ها به صورت آنلاین فیلم ها را نمایش می دهند؟ این جا پای مسائل اقتصادی وسط است و طبیعتا مالک فکر می کند به بیشترین جایی که سود می دهد وارد شود. چرا برای اکران آنلاین بخش خصوصی پا پیش نگذاشت؟ دلیلش این است که یا سرمایه فیلم از جیب خودش درآمده یا منتظر است ببیند اول فیلم هایی که در این شرایط نمایش داده می شوند چگونه آثاری هستند؟ این آثار عمدتاً به بخش خصوصی تعلق ندارند و نمونه آن هم خروج است که در بخش خصوصی ساخته نشده است. یادمان باشد حوزه آنلاین می شود مثل تلویزیون. این حوزه می تواند رقیب جدی و مهمی برای سینمای ایران باشد اما این که فکر کنیم آن را می توان جایگزین سینما کرد، درست نیست.

او اضافه کرد: پلتفرم های آنلاین بعد از اکران سینمایی می توانند شکل دیگری از فیلم ها را به مخاطبی برسانند که امکان دسترسی به سینما را ندارند ولی این که ما فکر کنیم الان می خواهیم روی سینمادارها و پخش کننده ها را کم کنیم و فیلم ها را نمایش دهیم، یک تجربه شکست خورده خواهد شد. این از آن کارهایی است که آدم جوگیر می شود و به نظر می رسد برخی دوستان و سیاستگذاران دوباره جو گیر شده اند و می خواهند ماهیت دیده شدن فیلم را به صورت دسته جمعی روی پرده سینما به خانه بیاورند. اما با این حال اعتقاد دارم این تجربه برای همه فیلم ها شکست خورده نخواهد بود، چون قرار نیست هر فیلمی که تولید می شود به اکران سینمایی برسد. همه جای دنیا همین طور است. سینمای ایران باید به سمت مکانیزم نهایتاً 40 فیلم در طول سال برود یعنی از میان بیش از 100 فیلمی که در طول سال تولید می شود در اکران سینمایی فرهنگی و هنری و تجربی حدود 20 تا 30 فیلم و برای اکرن عام 40 فیلم داشته باشیم تا در نهایت سینمای ایران به 70 فیلم برسد و مابقی سراغ پلتفرم ها بروند.

چطور برای سرمایه گذاران سینما قرعه کشی انجام می دهید؟!

او همچنین گفت: تکنولوژی های فنی در دنیا مثل صدا، یکی از عواملی است که برای تغییر در سالن های سینمایی و جذب مخاطب بیشتر به کار می رود. سینما یعنی فیلم هایی که معنای تماشا روی پرده بزرگ را برای مخاطب متفاوت می کنند نه این که فیلم های تلویزیونی را به سینما بیاوریم و بعد بگوییم مافیا به وجود آمده، چرا که 50 درصد فیلم های تولیدی ما باید سراغ این پلتفرم ها بروند به این دلیل که اصلاً برای حوزه سینما ساخته نشده اند، بنابراین باید یادآوری کنیم که سینما رفتن یک عادت اجتماعی است و سرمایه در آن تاثیر دارد. در کشور ما سرمایه گذاری سنگینی در حوزه ساخت سالن صورت گرفته و در حالی که کل گردش مالی سینمای ایران در سال 98 سینما حدود 300 میلیارد تومان بوده، یکی از همین پردیس های سینمایی 500 میلیارد تومان قیمت دارد. نمی توانید این ادبیات را جلو ببرید و بگویید 300 میلیارد تومان برای ما خیلی مهم است و عجیب است که در اوج دوران پردیس سازی، دولت یادش افتاده برای سینما کنداکتور ببندد. معلوم است که این کار سرمایه گذار را فراری می دهد. این سرمایه گذاری سنگین یعنی حق انتخاب داشتن. مثل همه جای دنیا. با این تصمیم ها تولیدکننده متضرر نمی شود بلکه فقط سرمایه گذاران ضرر می کنند و مثلا من به عنوان دولت نمی توانم بگویم همه حرف ها را من می زنم، اگر می خواهی بخواه، اگر هم نمی خواهی نخواه. کجای دنیا به جز آن دولت هایی که به سمت دیکتاتوری می روند چنین حرفی می زنند؟ مخصوصا که ساخت یک صندلی در یک پردیس سینمایی بدون محاسبه قیمت زمین و ... در سال 99 نزدیک به 20 میلیون تومان هزینه دارد، آن وقت دولت می خواهد برای چنین پردیسی قرعه کشی کند؟

تولیدات سینمایی به راه خواهد افتاد اما....

علم الهدی در پایان با اشاره به وضع پخش در امارات که خودش تولیدی در سینما ندارد و این که از میان 500 فیلم سینمادارها امکان انتخاب 300 تا 400 فیلم را دارند، گفت: تعداد انتخاب های ما به 100 محدود می شود که همه هم ایرانی هستند ولی بعد که فیلم ها اکران می شود ناگهان می بینیم یک هنرپیشه همزمان چند فیلم روی پرده دارد یا محرم و صفر را داریم که به طور کامل سینماها تحت تاثیر قرار می گیرند. این کارها سرمایه گذاری های کلان را به مخاطره می اندازد و بهتر است سیاست گذاران روش خود را تصحیح کنند، چون این برنامه ها به معنای آن است که تحلیلی از سینما ندارند. با این حال علاوه بر برنامه ریزی اکران تولیدات سینمایی هم در شرایط فعلی جای خود را دارند، اما چرخ تولید فیلم ها پس از بهتر شدن اوضاع زودتر سر و سامان می گیرد و از آن جا که معمولا بیشتر پروژه ها در نیمه دوم سال ساخته می شوند حتی برای جشنواره فجر هم احتمالا مشکلی پیش نخواهد آمد. فقط یک نکته مهم هست و ان هم این که به دلیل تراکم کارها نیروی حرفه ای متخصص کم خواهد شد و دستمزدها بالا می رود و همین ممکن است سبب بروز مشکلاتی شود که بد نیست از الان به آن ها فکر شود.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
خبرگزاری میزان- تهیه کننده فیلم سینمایی هایلایت گفت: طبق برنامه ریزی های صورت گرفته، می خواهیم فیلم سینمایی هایلایت را به عنوان دومین فیلم در چرخه اکران آنلاین وارد کنیم، این فیلم به امید خدا به زودی اکران اینترنتی خود را آغاز می کند.

تاریخ انتشار: 12:00 - 29 فروردین 1399

- کد خبر: 613237
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹ سایت های دیگر : تیتر ۱

ساسان سالور تهیه کننده فیلم سینمایی هایلایت در گفت وگو با خبرنگار گروه فرهنگی خبرگزاری میزان، پیرامون آخرین وضعیت اکران این فیلم سینمایی گفت: طبق برنامه ریزی های صورت گرفته، می خواهیم فیلم سینمایی هایلایت را به عنوان دومین فیلم در چرخه اکران آنلاین وارد کنیم، این فیلم به امید خدا به زودی اکران اینترنتی خود را آغاز می کند.

وی درباره دلیل اکران آنلاین فیلم سینمایی هایلایت تاکید کرد: واقعیت امر این فیلم دو سال پیش ساخته شد و با توجه به تعطیلی سینماها و صف طولانی که قطعاً پس از بازگشایی سینما تشکیل می شود، عدم اکران هایلایت جایز نیست و به نوعی این فیلم بیات می شود. به همین دلیل تصمیم گرفتیم که این اثر را اکران اینترنتی نماییم.

بیشتر بخوانید: برای مشاهده آخرین اخبار از سینمای ایران اینجا کلیک کنید

سالور پیرامون احتمال موفقیت هایلایت در اکران آنلاین افزود: ما امیدواریم که این فیلم با حمایت هایی که صورت می گیرد در اکران آنلاین به موفقیت برسد، به نظر من در شرایط فعلی امکان اکران اینترنتی فضایی است که اگر درست به سمت آن برویم می تواند اتفاق خوبی را برای سینما رقم بزند.

وی درباره اکران فیلم سینمایی سه کام حبس اذعان کرد: تکلیف سه کام حبس از هایلایت جدا است، این فیلم تازه ساخته شده و ترجیح ما بر این است که منتظر عادی شدن وضعیت سینماها بمانیم. فیلم سینمایی سه کام حبس بعد از بازگشایی سینماها و روی پرده اکران می شود.

تهیه کننده فیلم سینمایی سه کام حبس پیرامون چگونگی بازگشایی سالن های سینما خاطرنشان کرد: امیدوارم بتوانیم برای بازگشایی سینماها با تصمیماتی درست و برنامه ریزی شده اقدام کنیم، چندی پیش سینماها در چین باز شدند و بار دیگر به دلیل کرونا بسته شدند، پس ما باید از تجربیات استفاده کرده و جایی برای آزمون و خطا نگذاریم تا بار دیگر مردم با اطمینان وارد سالن سینما شوند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ میزان
عطیه پژم: به نظر می رسد که مسئولان باید به فکر ارائه راهکارهایی برای ازسرگیری فعالیت های هنری و طراحی پروتکل های بهداشتی متناسب با جنس و حال و هوای این گونه فعالیت ها باشند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۹ سایت های دیگر : تجارت آنلاین تیتر شهر

سرویس مد و لباس هنرآنلاین: بارها شنیده ایم که دیدن فیلم در سالن سینما قابل مقایسه با دیدن فیلم حتی توسط ابزارآلات مدرن و به روز صوتی و تصویری که آن را در خانه داریم نیست و دلیل اصلی آن فضا و اتمسفر حاکم بر سالن سینماست که فرایند تماشای فیلم را دقایقی پیش از استقرار بر روی صندلی های شماره دار، حین مواجهه با پرده نقره ای و تا دقایق و ساعاتی پس از اتمام اکران به خود تشکیل می دهد، اساساً فیلم دیدن به شکل جمعی و واکنش های متفاوت افراد داخل سالن چاشنی مناسبی برای لذت بردن بیشتر از فیلم فراهم می آورد تا آنجا که مثلاً در مواجه با صحنه مضحک و طنز در خلال یک فیلم ممکن است خنده ای از جانب ما به همراه نداشته باشد اما متأثر از خنده و واکنش مثبت اطرافیان به آن صحنه می خندیم و حتی گاه قهقهه سر می دهیم.

وقتی در مورد سینما چنین موضوعی صدق می کند آن وقت در مور د تماشای تئاتر و یا اجرای کنسرت موسیقی که به شکل زنده هستند این تأثیر چندین برابر می شود و حتی واکنش مخاطب موجب شور و شعف بیشتر هنرمندان و درنتیجه اجرای هر چه کیفی تر برنامه هنری خواهد شد.

با این تفاصیل باید گفت که اجرای یک اثر هنری و یا عرضه یک محصول فرهنگی و هنری علاوه بر نفس و باطن آن وسیله و ابزاری است در راستای مشارکت های جمعی، ایجاد شور و نشاط و بهجت اجتماعی تا جایی که مخاطب در این فرایند و به ویژه در نقد و نظر و تحلیل منبعث از آن در وجود خود نوعی اهمیت و مفید بودن و ابراز رضایت را احساس می کند.

نزدیک به دو ماه است که به جهت شیوع بیماری کرونا کلیه برنامه های رسمی فرهنگی و فعالیت های هنری متوقف و به حالت تعلیق درآمده اند و این امر یعنی ایجاد خلأ در آن چیزی که معمولاً به واسطه جریان یافتن این اتفاق و به تبع آن سلامت و پویایی روان و خاطر جامعه روی می دهد.

این درست که به جهت نگرانی های موجود باید همچنان نسبت به ازسرگیری فعالیت های فرهنگی و هنری به عنوان مصادیق مشاغل پرخطر ممانعت به عمل آورد، اما تداوم این وضعیت ضمن بغرنج تر شدن اوضاع و احوال فعالان این عرصه و متضرر و مغبون شدن آن ها مؤلفه مهم سلامت، سرزندگی و طراوت و نشاط جامعه یعنی قرارگیری مخاطبان در جریان یک فرایند هنری را دچار مخاطره می کند به ویژه اینکه به شرایط حاکم مشخص نیست پایان این پدیده و رهایی جامعه از بند و مخمصه کرونا تا کجا ادامه یابد.

به نظر می رسد که مسئولان باید به فکر ارائه راهکارهایی برای ازسرگیری فعالیت های هنری و طراحی پروتکل های بهداشتی متناسب با جنس و حال و هوای این گونه فعالیت ها باشند و به طور حتم بازگشایی سالن های سینما، نمایش و اجرای کنسرت با پذیرش مخاطب مثلاً تا یک سوم گنجایش هر یک از آن ها پرخطرتر از ایستگاه و واگن های مترو و سایر معابر شهری نیست و راهکارهایی همچون فیلم گردی، تئاتر و کنسرت مجازی نمی تواند جایگزین فعالیت های زنده و پویای فرهنگی و هنری در راستای نشاط و طراوت اجتماعی شود.

لینک خبر :‌ هنر آنلاین
سید صادق طباطبایی نژاد نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس ضمن تشریح مجادلات سازمان صداوسیما و وزارت ارشاد در حوزه نظارت بر وی اودی ها بر لزوم رفع خلأ قانونی در این حوزه تأکید کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۷ سایت های دیگر : سینما پرس آمد خبر فکر اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی حرا

خبرگزاری مهر - گروه هنر؛ همزمان با روزهای خانه نشینی و قرنطینه خانگی در راستای صیانت از سلامت خانواده ها، بخش عمده ای از سبد مصرفی مخاطبان محصولات فرهنگی و هنری، به سمت فضای مجازی گرایش پیدا کرد. اوج گیری استفاده از این بستر، در سامانه های برخط عرضه ویدئوهای درخواستی یا همان وی اودی ها نیز به صورت مشهودی نمود داشته است.

در چنین شرایطی خلأ نظارت بر فعالیت این سامانه ها و محتوای محصولات عرضه شده در آن ها، بیش از پیش به چشم می آید، به خصوص برای خانواده هایی که با اطمینان از صدور مجوز فعالیت رسمی برای برخی از وی اودی ها ، با خیال راحت زمینه و امکان دسترسی کودکان و نوجوانان خود به آثار عرضه شده در این سامانه ها را فراهم می کنند اما به ناگاه با محصولاتی مواجه می شوند که با آنچه به عنوان استانداردهای حداقلی تربیتی برای فرزندان خود مدنظر داشته اند، تطبیق ندارند!

از نگاه قانون اما مسئول نظارت بر این فضای نه چندان جدید و به شدت پرمخاطب، چه کسی است؟

در پاسخ به این سوال ابتدا ذهن به سمت وزارت ارشاد به عنوان اصلی ترین متولی عرضه محصولات نمایشی در ساختار دولت می رود و با کمکی کنکاش در اخبار متوجه مسئولیت پررنگ صداوسیما به عنوان متولی رسمی سامان دهی حوزه صوت و تصویر فراگیر در قانون اساسی می شویم. واقعیت اما این است که قانون هنوز در این زمینه نظر قطعی نداده و در میانه کشمکش های مدیریتی میان متولیان ارشاد و مسئولان صداوسیما، هنوز هیچ یک خود را در زمینه بی نظارتی حاکم بر وی اودی ها پاسخگو نمی داند.

سیدصادق طباطبایی نژاد نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی، در گفتگو با خبرگزاری مهر ، روایتی بی واسطه از دلایل بلاتکلیف ماندن قانون نظارت بر وی اودی ها در مجلس شورای اسلامی ارائه کرده است؛ اینکه اساساً مجادله میان ارشاد و صداوسیما بر سر چیست و سرانجام این مسئولیت به گردن کدام یک خواهد افتاد؟

در ادامه مشروح گفتگوی صریح خبرگزاری مهر با این عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی را می خوانید؛

* با توجه به گسترش استفاده مردم از سامانه های عرضه اینترنتی ویدئوهای درخواستی یا همان وی اودی ها یکی از خلأهایی که بیش از گذشته نمایان شده است، خلأ صراحت قانون در زمینه فرآیند نظارت بر محتوای عرضه شده در این سامانه ها است. به عنوان نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس که اتفاقاً طی سال گذشته مباحثاتی هم در این حوزه با دیگر اعضایی کمیسیون در سال گذشته داشتید، چه توضیحی درباره این خلأ دارید؟ آیا این نظارت در مرحله قانون گذاری بلاتکلیف مانده است یا ایراد از مجریان است؟

در کمسیون فرهنگی مجلس کمیته های مختلفی تعریف شده است که یکی از آن ها کمیته رسانه، فرهنگ و هنر بود. یکی از مهم ترین اقداماتی که در این کمیته صورت گرفت بحث بررسی و تدوین قانون جامع صداوسیما بود. صداوسیما تا پیش از این هیچ قانون مصوبی در مجلس نداشت و غالباً برمبنای آئین نامه های داخلی اداره می شد. چند دوره بود که بحث قانون گذاری برای سازمان صداوسیما در مجلس مطرح می شد. یکی از مفاد این قانون همین بحث وی اودی ها است.

صداوسیما در زمینه قوانین این بخش اختلافات جدی با دو وزارتخانه ارشاد و ارتباطات داشت. وزارت ارتباطات می خواست در این زمینه نقشی داشته باشد و ارشاد هم که می گفت طبق قانون این وظیفه ماست که در این زمینه ورود داشته باشیم. در مقابل صداوسیما به متن قانون اساسی استناد می کرد و وی اودی ها را یکی از مصادیق عنوان صوت و تصویر فراگیر مطرح شده در قانون می دانست.

در کمیسیون فرهنگی عده ای از افراد مانند حجت الاسلام مازنی مدافع موضع ارشاد بودند و در مقابل گروه دیگری بودیم که مستند به تفسیر حضرت آقا از قانون اساسی درباره صوت و تصویر فراگیر نگاهمان به موضع صداوسیما نزدیک تر بود؛ اگر بخواهیم تعریف به روز از عبارت صوت و تصویر فراگیر داشته باشیم، حتماً سامانه های اینترنتی جدید و محصولات عرضه شده در آن ها را هم شامل می شود زمینه اصلی اختلاف میان این سه ارگان تعیین مصداق برای همین عبارت بود. به خصوص که مقام معظم رهبری در همین راستا در ابلاغیه ای در سال 94 بر انحصار سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی نسبت به صوت و تصویر فراگیر در فضای مجازی تأکید کردند و به نوعی تفسیری نزدیک موضع صداوسیما از متن قانون اساسی داشتند.

* این مجادلات چه نقشی در تدوین قانون صداوسیما در کمیسیون فرهنگی که به آن اشاره کردید داشت؟

ما ابتدا وزارت ارتباطات را به طور کامل از این بحث کنار گذاشتیم چراکه از نظر ماهیتی حوزه فعالیت این وزارتخانه مرتبط با زیرساخت است و طبیعتاً در زمینه محتوا نیازی به ورود آن ها نیست. درباره نظارت بر محتوا اما در میان اعضای کمیته رسانه، فرهنگ و هنر دو دیدگاه وجود داشت. بحث های بسیاری در زمینه تعریف قانونی وی اودی ها ، فرآیند اخذ مجوز آن ها و نقشی که صداوسیما باید در این زمینه داشته باشند، داشتیم.

در کمیسیون فرهنگی عده ای از افراد مانند حجت الاسلام مازنی مدافع موضع ارشاد بودند و در مقابل گروه دیگری بودیم که مستند به تفسیر حضرت آقا از قانون اساسی درباره صوت و تصویر فراگیر نگاهمان به موضع صداوسیما نزدیک تر بود. بالاخره باید بپذیریم که اگر بخواهیم تعریف به روز از عبارت صوت و تصویر فراگیر داشته باشیم، حتماً سامانه های اینترنتی جدید و محصولات عرضه شده در آن ها را هم شامل می شود.

یک وجه این اختلاف نظرها ناظر به تفسیر قانون موجود بود و بخش دیگر طبیعتاً به این مسئله برمی گشت که هر ارگانی می خواست ریسمان نظارت بر این عرصه جدید را در دست خود داشته باشد. در مجموع طرحی در این زمینه در کمیسیون مصوب شد اما در صحن علنی کلیات آن رأی نیاورد و در حال حاضر نیازمند بررسی مجدد است.

* از نظر شکلی بالاخره جمع بندی اعضای کمیسیون فرهنگی در این زمینه چه بود؟

از آنجایی که این بحث جزئی از همان قانون جامعی است که نیاز به یک چکش کاری اساسی در صحن علنی هم دارد هنوز نمی توان درباره شکل نهایی آن نظر قطعی داد. همچنان این تفاوت تفاسیر در میان نمایندگان و اعضای کمیسیون فرهنگی هم وجود دارد. حتی در طرح نهایی مصوب در کمیسیون هم این دو نگاه لحاظ شده بود تا در صحن علنی درباره آن تصمیم گیری شود. از آنجایی که در این قانون جامع غیر از بحث وی اودی ها موارد دیگری هم درباره اداره صداوسیما وجود داشت، صداوسیما اساساً به دنبال عدم تصویب این طرح در مجلس بود و همین گونه هم شد. کلیات طرح در صحن علنی رأی لازم را کسب نکرد...

* بررسی طرح در صحن علنی حدوداً چه زمانی بود؟

تا جایی که حضور ذهن دارم 7 یا 8 ماه پیش بود. حوالی تابستان سال قبل بود که کلیات طرح در صحن علنی رد شد و پس از بازگشت به کمیسیون تا به امروز دیگر در کمیسیون هم طرح مورد بررسی مجدد قرار نگرفته است. ما زحمت بسیاری برای این طرح جامع کشیده بودیم و علت اصلی که کلیات آن موفق نشد رأی نمایندگان را کسب کند، این بود که در میان نمایندگان حرفی پیچید که مدیریت سازمان صداوسیما و حتی دفتر رهبری نظر مثبتی درباره این طرح ندارند و همین فضا هم باعث شد کلیت این طرح رأی لازم را به دست نیاورد.

مباحث کلیدی دیگری هم در این قانون جامع بود که به عنوان مثال یکی از آن هیئت امنایی شدن ریاست صداوسیما بود. در کنار این موارد کلیدی به نظرم یکی از مفاد مهم این قانون همین تعیین تکلیف برای نظارت بر وی اودی ها بود.

خلاصه اینکه درباره این نظارت نزدیک به دو سال کمیته رسانه و هنر و کمیسیون فرهنگی مجلس روی ابعاد مختلف آن تبادل نظر داشته اند. اختلاف موردنظر هم همچنان پا برجاست. اما در این فاصله مسئولان سازمان صداوسیما به استناد اینکه در قانون جامع مصوب در کمیسیون فرهنگی اشاره شده است که نظارت بر وی اودی ها باید در اختیار صداوسیما باشد، برخی اقدامات اجرایی را هم کلید زد...

اگر می پذیریم که قانون اساسی صراحتاً گفته است مسئول صوت و تصویر فراگیر صداوسیما است، امروز و 40 سال پس از گذشت انقلاب، آیا نباید این واقعیت را هم بپذیریم که برای عموم مردم صوت و تصویر فراگیر همین محصولات دنیای مجازی شده است؟ * که راه اندازی ساترا یکی از مصادیق همین اقدامات اجرایی است.

هم صداوسیما و هم سازمان سینمایی به نمایندگی از مسئولان ارشاد برخی اقدامات اجرایی را در این حوزه داشته اند و هر دو طرف در تلاش برای حفظ دامنه نفوذ خود در این زمینه هستند.

* فارغ از این مجادلات، به عنوان یکی از نمایندگان مجلس که چند ماه روی شرایط حاکم در این حوزه بررسی و پیگیری داشته اید، فکر نمی کنید در شرایط فعلی که مصرف کنندگان و به خصوص خانواده ها اقبال ویژه تری به وی اودی ها دارند، این بلاتکلیفی در حوزه نظارت، نگران کننده است؟

من نه به عنوان کارشناس که به عنوان فردی که نگاه منصفانه به قانون اساسی می توانم داشته باشم، موضعم همان است که در کمیسیون فرهنگی داشتم. شاید بخشی از مجادلات دوستان ما در ارشاد و یا صداوسیما بر سر مباحث مالی هم باشد، که طبیعتاً هست و درآمدهایی هم در این حوزه وجود دارد، اما موضع شخصی من در زمینه تعریف وی اودی ها این است واقعاً نمی توان محصولات این حوزه را از شمول صوت و تصویر فراگیر که در قانون به آن اشاره شده است، تفکیک کرد.

با هر نگاه و منطقی بالاخره وی اودی ها امروز مصداق همان صوت و تصویر فراگیر هستند. نمی توان به زور تعریف دیگری از این عبارت ارائه کرد تنها با این هدف که نظارت بر آن ها از دست صداوسیما خارج شود. اگر می پذیریم که قانون اساسی صراحتاً گفته است مسئول صوت و تصویر فراگیر صداوسیما است، امروز و 40 سال پس از گذشت انقلاب، آیا نباید این واقعیت را هم بپذیریم که برای عموم مردم صوت و تصویر فراگیر همین محصولات دنیای مجازی شده است؟

البته تأکید می کنم این موضع را با نگاه تفسیری نسبت به قانون موجود دارم. اگر بخواهیم به این نکته بپردازیم که می توان ایراداتی به این بخش از قانون اساسی وارد دانست، آن مسئله دیگری می شود.

* فارغ از این نگاه تفسیری به قانون موجود، برخی مخالفان ورود صداوسیما به حوزه نظارت بر وی اودی ها ، این اتفاق را مسبب تعمیم یافتن سلیقه حاکم بر شبکه های مختلف رسانه ملی به ویترین فضای مجازی می دانند؛ نسبت به این آسیب احتمالی و تشدید تک صدایی شدن فضای رسانه ای چه نظری دارید؟

بله، این دغدغه وجود دارد و نمی توان آن را کتمان کرد. بالاخره وقتی از صداوسیما صحبت می کنیم، از یک سلیقه واحد صحبت می کنیم و ممکن است با این آسیب مواجه باشیم اما در سمت دیگر هم با یک آسیب دیگر مواجهیم و آن تکرار همین وضعیت بدون نظارت موجود در زیرمجموعه های ارشاد است!

امروز وقتی به وضعیت نظارتی موجود در شبکه نمایش خانگی و وی اودی ها اعتراض می کنیم موضع ارشاد غالباً این است که اگر سفت تر از این بگیریم، مردم می روند و شبکه های ترکیه ای را نگاه می کنند! حاصل این نگاه امروز تبدیل به یک بی نظارتی شده است هر دولتی با یک سلیقه ای روی کار می آید و جهت گیری ارشاد هم تغییر می کند. مضاف بر اینکه اساساً چیزی به نام نظارت در ارشاد فعلی وجود ندارد! تا همین امروز هم نظارتی را در وی اودی ها از سوی ارشاد شاهد نبوده ایم. پس سمت دیگر آن آسیب تک سلیقگی می توان این آسیب را در نظر گرفت که بار دیگر فرهنگ دستخوش تغییرات سیاسی می شود و هر کس می خواهد از زاویه خود فضایی را حاکم کند. به همین دلیل هم معتقدم باید در مباحث قائل به یک خط کش باشیم و خط کش فعلی ما هم قانون است. براساس تفسیر قانون هم صداوسیما باید عهده دار نظارت بر وی اودی ها باشد، حتی اگر من از زاویه نگاه شخصی خودم نگران تشدید تک صدایی باشم.

* امکان دارد در بررسی دقیق تر این قانون در مجلس به یک صورت اجرایی بینابینی برسید و اینگونه نباشد که صرفاً یکی از این دو قطب عهده دار مسئولیت نظارت باشد؟

بله این امکان هم وجود دارد. کمااینکه همین امروز هم در حوزه زیرساخت وی اودی ها غالباً مسئولیت ها برعهده وزارت ارتباطات است و آنچه مطرح می کنیم ناظر به محتوای ارائه شده در این سامانه ها است. بماند که در شرایط فعلی هر از گاهی شاهد ورود وزارت ارتباطات به حوزه محتوای وی اودی ها هم بوده ایم!

در مجموع این حوزه برای هر یک از این ارگان ها امتیازاتی دارد. امروز وقتی به وضعیت نظارتی موجود در شبکه نمایش خانگی و وی اودی ها اعتراض می کنیم موضع ارشاد غالباً این است که اگر سفت تر از این بگیریم، مردم می روند و شبکه های ترکیه ای را نگاه می کنند! حاصل این نگاه امروز تبدیل به یک بی نظارتی شده است. این تفاوت رویکردها است که باعث شده بحث نظارت بر وی اودی ها تا به امروز صورت قانون به خود نگیرد.

* کمیسیون فرهنگی مجلس غالباً زمانی که با عدم رعایت خطوط قرمز در محصولات سینمایی مواجه می شود، مطالبه خود را خطاب به سازمان سینمایی و شخص وزیر ارشاد مطرح می کند. کار بعضاً به احضار وزیر هم می کشد. به عنوان عضو کمیسیون فرهنگی امروز اگر شاهد ناهنجاری و عدم رعایت خطوط قرمز در ویترین وی اودی ها باشید، با توجه به نبود متولی قانونی، اعتراض خود را خطاب به چه کسی مطرح می کنید و به تعبیری چه کسی را مسئول می دانید؟

قطعاً وزیر ارشاد..

* یعنی فعلاً طرف خطاب و هشدار شما صداوسیما نیست!؟

هنوز و به صورت قانونی هنوز کار به طور کامل به صداوسیما واگذار نشده است...

امروز مردم بیشترین وقت خود را صرف گوشی های همراه و رایانه های شخصی می کنند و خیلی بیشتر از تلویزیون از محتوای این بخش تغذیه م