بولتن فرهنگی هنری / مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی 25 فروردین 99
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی طی نامه هایی جداگانه به معاون اول رئیس جمهور، رئیس دفتر رئیس جمهور، رئیس سازمان برنامه و بودجه و معاون اقتصادی رئیس جمهور با اعلام خسارت های وارده به حوزه فرهنگ کشور خواستار مساعدت های هرچه سریع تر دولتِ به مشاغل آسیب پذیر فرهنگ، هنر و رسانه کشور شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : میزان الف خبرگزاری تسنیم خبرگزاری مهر سلام نو خبرگزاری فارس خبرگزاری بین المللی قرآن اکو فارس خبرگزاری جمهوری اسلامی خبر 24 خبرگزاری ایمنا خبرگزاری دانشجویان ایران خبر آنلاین باشگاه خبرنگاران جوان برترین ها عصر پرس اقتصاد بر خط دیدار نیوز شورای عالی انقلاب فرهنگی فرارو روزنامه صبح اقتصاد رادیو گفت و گو روزنامه کسب و کار سینما خانه صدای ایران مرور نیوز خبرگزاری آنا عصر ایران نامه نیوز هنر آنلاین پایگاه خبری گسترش انتخاب سوک جهان نیوز آوای نشاط هم اندیشی تابش کوثر دیار میرزا شهرآٰرا نیوز صراط نیوز خبرگزاری دفاع مقدس روند بازار سیتنا فراسو خبر راهبرد معاصر رجا نیوز ساعت24 بازتاب افکار نیوز چاپ و زندگی جماران فوتبالی سینما تیکت تیک اقتصاد 24 روزنامه اقتصاد برتر خبر خودرو پایداری ملی (پدافند غیر عامل) فناوری و نوآوری آقای خبر شیعه نیوز روزنامه شروع خبرگزاری دانشجو فرهنگ امروز پایگاه خبری تحلیلی حرا بازار نیوز خبرگزاری تابناک آمد خبر روزنامه مناقصه مزایده ستاره صبح روزنامه مردم سالاری خبرگزاری صدا و سیما مجمع ناشران انقلاب اسلامی دانا خبرگزاری شبستان تصویر روز شعار سال روزنامه اصفهان زیبا دولت خبرگزاری پانا خانه ملت کاشف اسرار گیتی آنلاین

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سید عباس صالحی در این نامه ها به اسحاق جهانگیری، محمود واعظی، محمدباقر نوبخت و محمد نهاوندیان نوشته است:

همانگونه که مستحضرید روزهای رونق کسب وکارهای فرهنگی، هنری و رسانه ای کشور، با آغاز بحران همه گیری بیماری کرونا به گونه ای دیگر رقم خورد، چنانچه روند رکود و کسادی در سال جاری نیز تدوام یافته است. باتوجه به نگاه همدلانه و متعهدانه دولت محترم و در راس آن ریاست محترم جمهور برای بهبود محیط کسب و کارها و ضرورت انجام اقدامات حمایتی در این بخش، سپاسگذار خواهد بود مطابق دستور جنابعالی و باتوجه به ویژگی شغلی هنرمندان و فعالان فرهنگی که عموما از جمله آسیب پذیرترین اقشار جامعه هستند، عنایت ویژه ای به منظور کاستن حداقلی از فشار مالی و معیشتی آنان صورت پذیرد.

مزید استحضار میزان خسارت وارده این بخش تا پایان فروردین ماه جاری بالغ بر 9,760,921 میلیون ریال، معادل 976 میلیارد تومان برآورد و نیز حمایت های پیشنهادی صندوق اعتباری هنر در سه بخش حق بیمه، سرانه درمان و جبران خسارت بیکاری پیش بینی شده است که شامل 218,789,659,500 ریال حق بیمه برای 35500 نفر از اعضای صندوق، 137,768,400,000 ریال سرانه درمان برای 78100 نفر از اعضا و 1,439,980,000,000 ریال برای جبران خسارت بیکاری هنرمندان میزان در نظر گرفته شده است.

با همین ملاحظات به پیوست گزارش برآورد میزان خسارت وارد آمده به بخش فرهنگ و هنر تا این تاریخ ، برای دستور مساعدت و اقدامات حمایتی تقدیم می شود.

برآورد خسارت کسب و کارهای بخش فرهنگ و هنر: (مبالغ به میلیون ریال)

1_ فرهنگی: 3,475,751 ریال

2_ هنری: 3,503,170 ریال

3_ رسانه ای و تولید محتوای دیجیتال: 2,782,000 ریال

جمع کل: 9,760,921 ریال

یارانه های حمایتی صندوق اعتباری هنر:

1_ مجموع کمک بابت حق بیمه هنرمندان: 218,789,659,500 ریال

2_مجموع کمک سرانه درمان هنرمندان: 137,768,400,000 ریال

3_ مجموع کمک بابت جبران خسارت و بیکاری هنرمندان: 1,439,538,059,500 ریال

جمع کل: 1,796,538,059,500 ریال

در همین راستا وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی شب گذشته در توئیتی با اشاره به اعلام خسارت های ناشی از بیماری کرونا تصریح کرده بود:

امروز نامه برآورد جامع خسارات حوزه فرهنگ، نشر، تئاتر، موسیقی، تجسمی، سینما، رسانه، آموزشگاه ها، موسسات، کانون ها و مشاغل مرتبط به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به آقایان جهانگیری و نهاوندیان ارسال شد.

اصحاب فرهنگ و هنر منتظر خبرهای خوب از جلسه کمیته اقتصادی ستاد ملی کرونا⁩ هستند.

گفتنی است پس از پیگیری های انجام شده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای قرار گرفتن کسب و کارهای فرهنگی هنری و رسانه ای در رسته مشاغل آسیب دیده از بروز و ظهور بیماری کرونا، با دستور سید عباس صالحی، معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارتخانه متبوع ماموریت یافته بود با همکاری معاونت ها و واحدهای مرتبط و نظر خواهی از نهادها و صنوف معین وابسته سراسر کشور گزارش دقیق و کمی از میزان خسارت های وارده به کسب های و کارهای موضوع مصوبه هیات وزیران تهیه و برای تامین اعتبار لازم به منظور جبران خسارت های وارده و اقدامات حمایتی دولت از فعالان فرهنگ، هنر و رسانه کشور به کمیته اقتصادی ستاد ملی کرونا ارسال کند.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴

غلامرضا گمرکی:طی سال ها هرچقدر سیاه مشق به ایرادات وزارت ارشاد نوشتم هیچ کس جیک اش درنیامد و نگفت فلانی خرت به چند...؟ حالا که کرونا باعث بیکاری مردم خصوصا اهالی سینماشده است همه به دنبال معیشت یعنی قوت لایموت روزمره خانواده های شان هستندکه صد البته حق دارند. یادداشت کوتاه ،اما تاثیر گذاردوست وهمکارم جناب یوسف صمدزاده که تاکنون وطی سال ها رفاقت وهمکاری با این انسان صادق وزحمتکش کمتر به خاطر دارم ازموضوعی ناله سردهد ویا گله مند باشد، نگارنده را برآن داشت که درتائید سخنان ایشان عرض کنم: آقایانی که در راس امور قرار دارید واندوخته های تان می تواند کفاف حداقل یک سال مخارج زندگی تان را بدون دریافت حقوق کفاف دهد کمی بیندیشید که درمیان صنوف خانه سینما هستند الی ماشاالله همکارانی که قبل از ورود کرونا چند سالی بیکار بودند و با شرایط موجود وضعیت خوبی ندارند . اینان همان افرادی هستند که با تولید فیلم های شان باعث سرافرازی شما دولتمردان و در راس آن سینمای ملی ایران درجهان شدند. چطور می شود که مقام معظم رهبری در روزنامه همدلی ودر صدا وسیما اعلام می دارند: برنامه های کمک به قشرهای ضعیف، سریع تربیشتر و بهتر اجراشود...... آیا به مقام رهبری خبر داده اند که وزیر ارشاد چه می کند وچگونه با بی توجهی باعث نارضایتی یک عده فرهیخته و زحمت کش سینما شده است؟ آیا به ایشان گفته اند که جناب صالحی درپرداخت
عیدی به این جماعت که ذکرش رفت تعلل ورزیده است؟!! آیا نداشتن بودجه واعلام آن اشکالی دارد که جناب صالحی حتی حاضر نیست با بیان صالح آن را صادقانه مطرح تا آرامشی باشد برای این عزیزان و.... جناب آقای صالحی وزیر محترم ارشاداسلامی اگر نمی توانید ازپشت میز خود برخیزید و پیگیر کارهایی که بایستی از شروع کرونا انجام می دادید انجام دهید ،حداقل با قامتی ایستاده از دولت بخواهید به صنوف سینمایی رسیدگی شود. نگذارید کاسه صبر خلاقان آثار پر آوازه فیلم هایی که جنابعالی درزمان دریافت جوایز از سر افتخار وغرور لبخند رضایت می زنید، لبریز شود.جنابعالی حتی تا این لحظه جوابگوی علل برکناری سید عباس عظیمی مدیر بالیاقت موسسه هنرمندان پیشکسوت که 900 عضو را در بردارد نشدید. عیدی 500 هزار تومانی صنوف سینمایی پیش کش تان به فکر معیشت سینه سوخته گان خانه سینما باشید. آیا جنابعالی تا کنون سر بی شام بربالین گذاشته اید؟ قطعا اگر بودجه کافی به خانه سینما داده می شد این سروصداها ازتک تک صنوف سینمایی برنمی خواست، چراکه متولیان خانه سینما کارشان را بلد هستند و براساس دریافتی های دولت، هزینه خواهند کرد. فردا خیلی دیر است. یاحق.

لینک خبر :‌ جهانی پرس
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در جدیدترین صفحه توییتری خود از پیگیری خسارات اصحاب فرهنگ، هنر، نشر، سینما، رسانه، آموزشگاه ها، چاپ، موسسات، کانون ها و ... خبر داد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴

سیدعباس صالحی در این توئیت نوشت:

موضوع خسارات اصحاب فرهنگ، نشر، هنر، سینما، رسانه، آموزشگاه ها، چاپ، موسسات، کانون ها و ... مورد پیگیری جدی است.

از صنوف ده گانه مصوب هستند که قرار شد مورد حمایت قرار گیرند.

قریب دو ماه تعطیلی غالب این صنوف و نمایشگاه کتاب تهران و ... ضربه سختی است.

برآورد خسارت داشته و پیگیریم.

سیدعباس صالحی در این توئیت نوشت:

موضوع خسارات اصحاب فرهنگ، نشر، هنر، سینما، رسانه، آموزشگاه ها، چاپ، موسسات، کانون ها و ... مورد پیگیری جدی است.

از صنوف ده گانه مصوب هستند که قرار شد مورد حمایت قرار گیرند.

قریب دو ماه تعطیلی غالب این صنوف و نمایشگاه کتاب تهران و ... ضربه سختی است.

برآورد خسارت داشته و پیگیریم.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

خبرگزاری صبا: دفتر رییس جمهوری در پی ارسال نامه شهرام گیل آبادی مدیرعامل خانه تئاتر برای حمایت از هنرمندان تئاتر دستور رسیدگی صادر کرد.

در این نامه که رونوشت آن به محمد نهاوندیان معاون اقتصادی رییس جمهوری، سعید نمکی وزیر بهداشت و حسام الدین آشنا مشاور رئیس جمهور ارسال شده است، درخواست اقدام لازم از وزیر ارشاد به عمل آمده است.

درخواست کمک برای تامین ایام بیکاری هنرمندان و انجام برنامه میان مدت و دراز مدت جهت جبران بخشی از ضرر و زیان ناشی از ویروس کرونا، مواردی است که در این نامه انجام آن از وزیر ارشاد خواسته شده است.

لینک خبر :‌ برترین ها
چند صنف خانه سینما در نامه ای به عباس صالحی به لزوم رسیدگی به وضعیت معیشتی اهالی سینما تاکید کردند.

به گزارش خبرنگار مهر ، چند صنف خانه سینما در نامه ای به عباس صالحی وزیر ارشاد و فرهنگ اسلامی خواستار پیگیری وضعیت معیشتی اهالی سینما شدند.

در این نامه آمده است:

جناب آقای دکتر سید عباس صالحی

وزیر محترم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

باسلام و احترام

در این دوران ناگوار که مردم ایران در تنگناهای معیشتی گرفتارند بیشتر سینماگران ایران نیز پس از پیشامد اخیر خانه نشین شده اند و بی آنکه از مزایایی برخوردار باشند و حقوقی دریافت کرده باشند، روزنه امیدی را پیش روی خود نمی بینند.

متأسفانه سازمان سینمایی نه تنها تا این لحظه هیچ گونه حمایتی از اعضای اصناف کارگری سینمای ایران نکرده؛ بلکه بیش از نیمی از اهالی سینما را از عیدی های هر ساله محروم ساخته که این مبلغ ناچیز هنوز برای این اندک شماران نیز واریز نشده است.

اعضای صنوف 2 ماه را با سختی پسِ پشت نهادند و اکنون درمانده اند که چگونه ماه های پیش رو را بگذرانند.

از سوی وزارتخانه ای که پشتوانه هنرمندان است نباید چندان دشوار باشد که در این روزها و ماه های ناگوار راهی بیندیشد تا سینماگران بتوانند از کمیته ها بهره مند شوند. سینماگرانی که نه حقوقی ثابت دارند و نه از پشتوانه ای برخوردارند تا در چنین روزهایی، مایه دلگرمی آن ها باشد.

جناب آقای وزیر

از جنابعالی تقاضا می کنیم شخصاً وضعیت نابسامان پیش آمده سینماگران را تدبیر کنید و دستور فرمائید نه تنها بسته کمک معیشتی (هدیه نوروزی) وزارت ارشاد به همه اعضای صنوف سینما تعلق گیرد بلکه برای چندماه ماه پیش رو، مبلغی برای پنج هزار عضو خانه سینما اختصاص یابد تا برای تأمین نیازهای نخستین زندگی شان آسان تر بتوانند این روزها را تحمل کنند.

بی گمان، سرگرانی مسئولان و پاسخگو نبودن مدیران سینمایی، شعله ای را در دل سینماگران خواهد افروخت که به آسانی خاموش نخواهد شد و هزینه های جبران ناپذیری را در پی دارد.

کانون کارگردانان سینما
انجمن فیلمنامه نویسان سینما
کانون آهنگسازان سینما
انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند
انجمن مدیران تولید سینما
انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم
انجمن صنفی برنامه ریزان و دستیاران کارگردان سینما
انجمن لابراتوار فیلم
انجمن منشیان صحنه
انجمن فیلم کوتاه
انجمن مدیران تدارکات
انجمن دستیاران فیلمبردار
انجمن مدرسان سینما
انجمن منتقدین سینما
انجمن صنفی جلوه های ویژه میدانی سینما
انجمن صنفی تبلیغات سینمای ایران
انجمن صنفی مدیران سالن سینمای ایران

کد خبر 4898679

زهرا منصوری

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
الهام کردا بازیگر و کارگردان تئاتر طی نامه ای به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی یادآور شد دولت باید در شرایط فعلی از تئاتری ها نیز به مانند شهروندان دیگر حمایت کند.

به گزارش خبرگزاری مهر ، الهام کردا بازیگر و کارگردان تئاتر طی نامه ای به سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی خواستار رسیدگی به وضعیت هنرمندان تئاتر در وضعیت بحرانی کنونی شد.

در نامه الهام کردا چنین آمده است:

جناب آقای دکتر صالحی
وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی

با سلام و احترام

قطعا در طول مدت وزارت شما، نامه های زیادی برای رفع مشکلات مدنی و انسانی مربوط به هنرمندان به دستتان رسیده است. اما دورانی که در آن قرار داریم، زمانی خاص و تعیین کننده و تکرار نشدنی است. پیامد و چالشی که نه تنها ما در ایران با آن روبه رو هستیم، بلکه تمام جهان و مردمان آن، بدون هیچ مرزی با این چالش دست و پنجه نرم می کنند. دورانی که هر روزش سخت و در عین حال سرنوشت ساز است و کسانی که به عنوان مدیر و مسئول در کشورها فعالیت می کنند، مسئولیتی بسیار خطیر و تاریخی بر عهده دارند. در این دوران تمام افراد و اقشار جامعه درگیر اتفاقات و مسائلی هستند که مشترک خواهد بود و شاید برای اولین بار این اشتراک در طول تاریخ زندگی یک نسل وجود داشته باشد. هر تصمیم و حرکت و قدمی در این دوران تاثیر بسیار مهمی بر ادامه ی زندگی همه ی ما بعد از پایان این بحران خواهد داشت.

حال آنکه در جوامع دیگر چطور مردم و کلیه ی اقشار جامعه از طرف دولت ها حمایت می شوند و در کشور ما چطور این اتفاق می افتد، بماند برای بعد و قضاوت با اهلش و متخصصان؛ که حرف ما چیز دیگری است. ما اهالی تئاتر ایران ، مانند باقی مردم جزیی از این جامعه و کشوریم. در کنار بقیه مشاغل، همانقدر مهم و همانقدر تاثیر گذار؛ چرا که اعتقاد داریم بدون فرهنگ، انسان نمی تواند زیست انسانی داشته باشد و هیچ جامعه فهیمی بدون معرفت، اندیشه و فرهنگ راه به رستگاری نمی برد.

آقای وزیر! بدون نان نمی شود زندگی کرد. سال هاست که دولت ما را از تعریف مشاغل هنری و ایجاد حداقل های زیست انسانی، محروم کرده است. روز به روز، به بهانه های مختلف حمایت مادی و معنوی خود را در قبال تئاتر کم و کمتر کرده است. تا جایی که معیشت انسان های فرهیخته ای را که به خدمت فرهنگی مشغولند، به مخاطره انداخته و در قبال بسیاری کاستی ها هیچ مسئولیتی را نپذیرفته است. اما در این شرایط این میزان نادیده گرفته شدن، ظلم به جامعه تئاتر کشور محسوب شده و جایز نیست. سال هاست گروه های تئاتری به صورت مستقل و بدون کمک گرفتن از دولت امرار معاش می کنند؛ سال هاست که جور ناکارآمدی ها و بی برنامگی های دستگاه های مسئول را تنها خودشان به دوش می کشند و تنها خودشان ضرر و زیان های مادی و معنویی را جبران می کنند. سال هاست که از طرف دولت برای تولید تئاتر، راه اندازی تماشاخانه، تبلیغات برای جذب تماشاگر و غیره هیچ حمایتی نمی شوند. اما در این شرایط که اجراها، تماشاخانه ها و هر فعالیت جمعی دیگری تعطیل شده، مانند هر شهروندی که مالیات، بیمه و...پرداخت کرده اند باید از طرف دولت حمایت شوند.

قطعا همه می دانیم که این فعالیت های جمعی جزء آخرین مشاغل و کارهایی خواهد بود که بعد از عبور از بحران کرونا سرپا خواهند شد. پس تقاضا داریم نسبت به این خواسته ی کاملا به حق و بدیهی، کوتاهی نکنید. می خواهیم که دولت در اختصاص بودجه برای پرداخت بیمه ایام بیکاری، تامین ضرر و زیان هنرمندان و گروه های آسیب دیده و کلیه ی هنرمندانی که در تئاتر فعالیت می کنند، نهایت توجه خود را به تمامی اهالی تئاتر معطوف کند؛ اعم از نویسندگان و کارگردانان و بازیگران، طراحان، مدرسان تئاتر، گردانندگان تماشاخانه ها، دستیاران و تمامی کسانی که به هر عنوان و شغلی از طریق هنر نمایش امرار معاش می کنند.

کد خبر 4898761

فریبرز دارایی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
تعدادی از تشکل های صنفی سینما در نامه ای به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، نسبت به وضعیت معیشتی برخی از صنوف سینمایی در ماه های پیش رو ابراز نگرانی کردند.

به گزارش ایسنا، در این نامه از سیدعباس صالحی وزیر ارشاد درخواست شده است که بسته کمک معیشتی (هدیه نوروزی) وزارت ارشاد به همه اعضای صنوف سینمایی تعلق بگیرد و در وضعیت این روزهای جامعه به دلیل شیوع کرونا که سینماگران نه حقوق ثابتی دارند و نه از پشتوانه ای برخوردارند، علاوه بر هدیه نوروزی، مبلغی برای پنج هزار عضو خانه سینما در ماه های پیش رو، در نظر گرفته شود تا بتوانند نیازهای اولیه شان را تامین کنند.

تشکل های صنفی ای که به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نامه نوشته اند، عبارتند از:
کانون کارگردانان سینما
انجمن فیلمنامه نویسان سینما
کانون آهنگسازان سینما
انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند
انجمن مدیران تولید سینما
انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم
انجمن صنفی برنامه ریزان و دستیاران کارگردان سینما
انجمن لابراتوار فیلم
انجمن منشیان صحنه
انجمن فیلم کوتاه
انجمن مدیران تدارکات
انجمن دستیاران فیلمبردار
انجمن مدرسان سینما
انجمن منتقدین سینما
انجمن صنفی جلوه های ویژه میدانی سینما
انجمن صنفی تبلیغات سینمای ایران

انجمن صنفی مدیران سالن سینمای ایران.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران

به گزارش جماران، سیدعباس صالحی در حساب توییتری خود نوشت:

امروز نامه برآورد جامع خسارات حوزه فرهنگ، نشر، تئاتر، موسیقی،تجسمی ، سینما، رسانه، آموزشگاهها، موسسات، کانون ها و مشاغل مرتبط به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به آقایان جهانگیری و نهاوندیان ارسال شد.

اصحاب فرهنگ و هنر منتظر خبرهای خوب از جلسه کمیته اقتصادی ستاد ملی کرونا هستند.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ جماران
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : فانوس

شفقنا- سید عباس صالحی با انتشار یک مطلب در حساب توییتری خود، هنرمندان را به شنیدن خبر های خوب از سوی کمیته اقتصادی ستاد ملی کرونا نوید داد.

چند وقتی است که فعالیت های فرهنگی هنری کشور به دلیل شیوع ویروس کرونا تعطیل شده است. در این وضعیت، هنرمندان از نظر اقتصادی همانند دیگر مردم در مضیقه قرار گرفته و بخشی از احوالات و توقعات خود را به گوش مسئولین فرهنگی هنری کشور رسانده اند.

از این رو سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، با انتشار یک پست در حساب توییتری خود نوشت:

انتهای پیام

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

شفقنا- سید عباس صالحی با انتشار یک مطلب در حساب توییتری خود، هنرمندان را به شنیدن خبر های خوب از سوی کمیته اقتصادی ستاد ملی کرونا نوید داد.

چند وقتی است که فعالیت های فرهنگی هنری کشور به دلیل شیوع ویروس کرونا تعطیل شده است. در این وضعیت، هنرمندان از نظر اقتصادی همانند دیگر مردم در مضیقه قرار گرفته و بخشی از احوالات و توقعات خود را به گوش مسئولین فرهنگی هنری کشور رسانده اند.

از این رو سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، با انتشار یک پست در حساب توییتری خود نوشت:

انتهای پیام

fa.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | اینستاگرام | تلگرام

لینک خبر :‌ شفقنا
رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، طی پیامی درگذشت حسن انوشه، سرپرست گروه نویسندگان دانشنامه ادب فارسی را تسلیت گفت.

به گزارش خبرنگار مهر ، حسن بلخاری رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، طی پیامی درگذشت حسن انوشه، پژوهشگر تاریخ و زبان و ادبیات فارسی و سرپرست گروه نویسندگان دانشنامه ادب فارسی را تسلیت گفت.

در متن این پیام آمده است: إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ

خبر درگذشت استاد حسن انوشه پژوهشگر تاریخ، زبان و ادبیات فارسی موجب تأثر و تألم گردید.

مجموعه انجمن آثار و مفاخر فرهنگی این توفیق را داشتند که از سالیان گذشته تا امروز از حضور پرفیض آن مرحوم در قالب سخنران تخصصی در نشست های این مرکز باسابقه فرهنگی کشور بهره مند گردند و جان خود را از دریای دانش های گوناگون او سیراب نمایند.

آثار علمی مرحوم استاد حسن انوشه در حوزه تاریخ و ادبیات فارسی همواره در فرهنگ ایرانی و اسلامی جاودانه خواهند ماند و البته کتابخانه تخصصی ایشان نیز به عنوان مرجع مهم علمی، محل رجوع دانشمندان، دانشجویان و علاقه مندان به علم آموزی خواهد بود.

اینجانب به نیابت از هیأت امنای انجمن آثار و مفاخر فرهنگی که در رأس آن ها مقام محترم ریاست جمهوری اسلامی ایران قرار دارد، درگذشت این محقق و پژوهشگر فقید را به خانواده آن مرحوم به خصوص فرزند برومندشان جناب آقای دکتر مزدک انوشه و جامعه علمی کشور تسلیت عرض می نمایم.

خدواند روح آن مرحوم را با روح اولیا و اوصیاء محشور فرماید.

حسن بلخاری قهی

استاد دانشگاه تهران و رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی

کد خبر 4899346

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
مدیر عامل صندوق اعتباری هنر گفت: پرداخت حق بیمه سه ماه نخست امسال برای اعضای این صندوق هنوز اجرایی نشده است.

به گزارش ایسنا، اوایل فروردین امسال از سوی تشکل های هنری همچون خانه سینما و خانه تئاتر اعلام شد به دلیل شرایط بحرانی بعد از کرونا و به سبب آسیبی که به اقشار هنری وارد شده است، صندوق اعتباری هنر حق بیمه اعضای خود را در سه ماه ابتدایی سال می بخشد اما اخیرا تعدادی از هنرمندان در مراجعه به دفترهای تامین اجتماعی متوجه شدند که این طرح هنوز اجرایی نشده است.

در همین زمینه سید حسین سیدزاده، مدیرعامل صندوق اعتباری هنر گفت: بخشیدن حق بیمه اعضای صندوق برای سه ماه نخست امسال، به عنوان یکی از موارد مندرج در بسته جامع حمایت از هنرمندان از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای جبران خسارت های کرونا به هنرمندان، پیشنهاد شد.

او ادامه داد: در همین زمینه ما با وزارت رفاه مکاتبه کردیم و این وزارتخانه هم موضوع را با بیمه تامین اجتماعی پیگیری کرد ولی هنوز تامین اجتماعی پاسخی نداده است که امیدوارم زودتر این مساله به نتیجه برسد.

این مدیر در پاسخ به این پرسش که آیا احتمال دارد این قضیه منتفی شود؟ توضیح داد: امید ما بر این است که اجرایی شود. امیدوارم تا پایان این هفته پاسخی بگیریم البته تامین اجتماعی هم بشدت تحت فشار است و آنان هم محدودیت های خاص خود را دارند.

او اضافه کرد: خانه های هنری خیلی زود پیشدستی و این موضوع را اطلاع رسانی کردند و طبیعتا در اعضای آنها ایجاد توقع شده است، ولی در هر حال این موضوع در حال بررسی و پیگیری است که امیدواریم به نتیجه برسد.

سیدزاده در پاسخ به این پرسش که اگر این طرح اجرایی نشود، تاخیر در پرداخت حق بیمه برای اعضا مشکلی ایجاد نمی کند؟ تصریح کرد: حق بیمه هر ماه تا پایان ماه بعد فرصت واریز دارد و من هم امیدوارم در همین چند روز آینده قطعیت این موضوع مشخص شود.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی با صدور پیامی، درگذشت حسن انوشه، نویسنده، مترجم و پژوهشگر تاریخ، زبان و ادبیات فارسی را تسلیت گفت.

به گزارش ایکنا؛ به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، ابوذر ابراهیمی ترکمان، رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در این پیام، به خدمات حسن انوشه در حوزه تاریخ و ادبیات ایران اشاره کرده است.

در متن این پیام آمده است:

انا لله و انا الیه راجعون

خبر درگذشت نویسنده، مترجم و پژوهشگر تاریخ، زبان و ادبیات فارسی، زنده یاد حسن انوشه موجب تأثر و تألم اینجانب و همه اهالی فرهنگ و ادب فارسی و ارادتمندان به ساحت علم و اندیشه شد.

دست تقدیر اگر چه دست ما را از دامان استاد انوشه کوتاه کرد، لیکن آثار گرانسنگ وی همچون تدوین دانشنامه ادب فارسی، ترجمه 4 جلد از کتاب تاریخ ایران کمبریج، ترجمه 15 جلد کتاب و بیش از 2500 مقاله در دایرةالمعارف ها به ویژه دایرةالمعارف تشیع، گنجینه ای ارزشمند است که تا سال های متمادی محل رجوع بسیاری از پژوهشگران و جویندگان علم و ادب به این آثار ارزشمند علمی خواهد بود.

اینجانب صمیمانه ضایعه درگذشت این استاد برجسته را که کتابخانه های همه مراکز علمی و ادبی در سراسر جهان به آثار فاخر وی مزین است، به جامعه علمی کشور، خانواده ایشان، بازماندگان، همه شاگرادان و ارادتمندان به وی تسلیت می گویم و از خداوند متعال برای آن فقید سعید رحمت واسعه الهی خواستارم.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری بین المللی قرآن
مدیرکل اوقاف استان تهران با اشاره به کمک 12 میلیارد ریالی به بیمارستان های استان تهران، از توزیع 500 هزار ماسک بین مردم و راه اندازی طرح آستان مهربانی و توزیع حدود 4 هزار بسته معیشتی بین نیازمندان برای مبارزه با کرونا خبر داد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : شیعه نیوز خبرگزاری دانشجویان ایران گلستان 24

مجتبی عبداللهی، مدیر کل اوقاف و امور خیریه استان تهران در گفت وگو با خبرنگار حج و زیارت خبرگزاری فارس با اشاره به اقدامات مختلف این اداره برای مبارزه با کرونا اظهار داشت: با شیوع کرونا در کشور به ویژه استان تهران، امامزادگان و بقاع متبرکه به منظور هماهنگی و همگامی با ستاد مبارزه با کرونا تعطیل شد و خادمان مردم فعالیت هایی را برای مبارزه با کرونا در دستور کار قرار دادند.

تولید بیش از 500 هزار ماسک در امامزادگان استان تهران

وی با بیان اینکه اقدامات متنوعی برای مبارزه با کرونا به همت خادمان آستان های مقدس استان تهران صورت گرفت، افزود: تهیه و تأمین بیش از 500 هزار ماسک، گان و دستکش و توزیع بین بیمارستان ها، مردم و نیازمندان با ایجاد 20 کارگاه تولید ماسک و دستکش در امامزادگان از جمله فعالیت های خادمان بقاع متبرکه استان تهران برای مبارزه با کرونا به شمار می رود.

توزیع بیش از 20 هزار بسته بهداشتی در تهران

عبداللهی با اشاره به اینکه خادمان امامزادگان استان تهران بیش از 20 هزار بسته بهداشتی بین مردم توزیع کردند، افزود: ضد عفونی اماکن و معابر نیز با آغاز کرونا به همت خادمان امامزادگان آغاز شد و همچنان با هدف و شعار ما کرونا را شکست می دهیم ادامه دارد.

کمک 12 میلیارد ریالی به بیمارستان های استان تهران/ تهیه بیش از 32 هزار بسته غذایی برای کادر درمانی

مدیر کل اوقاف و امور خیریه استان تهران از کمک 12 میلیارد ریالی به بیمارستان ها خبر داد و افزود: از زمان شیوع کرونا تاکنون 12 میلیارد ریال از کمک خیران و موقوفات مرتبط برای کمک به بیمارستان های شهدای یافت آباد، شهدای تجریش، آیت الله فیروزآبادی، هفتم تیر و ... تخصیص یافته است و برای برخی مراکز درمانی، تجهیزات تخصصی بیمارستانی تهیه و اهدا شده است. همچنین 32 هزار و 495 بسته غذایی تاکنون در بیمارستان های استان تهران همچون مسیح دانشوری توزیع شده است.

راه اندازی طرح آستان مهربانی و توزیع حدود 4 هزار بسته معیشتی به خانواده های نیازمند

عبداللهی به توزیع غذای بسته بندی و بسته حمایتی در ایام کرونا در طرح استان مهربانی اشاره کرد و گفت: با توجه به اینکه با شیوع کرونا بسیاری از خانواده ها در تأمین معاش دچار مشکل شده اند، طرح استان مهربانی را راه اندازی کرده و در این طرح بیش از 3 هزار و 925 بسته حمایتی بین 2 هزار 730 خانوار توزیع و در این ایام با همکاری نهادهای همسو اقدام به تجهیز، تبدیل و بهره برداری چند مکان به منظور استفاده به عنوان نقاهتگاه کردیم.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
با توجه به خالی بودن 30 درصدی ظرفیت کاروان های حج تمتع 99، اولویت های جدید حج تمتع سال جاری اعلام شد.

به گزارش خبرنگار حج و زیارت خبرگزاری فارس، نام نویسی حج تمتع 99 از نهم اسفندماه آغاز شد و در مرحله نخست ودیعه گذاران تا 31 فروردین 86 به عنوان زائر اصلی مشمول تشرف به حج تمتع شدند و از 21 اسفندماه نیز نام نویسی تکمیل ظرفیت در کاروان های حج تمتع برای دارندگان فیش حج تمتع تا نیمه اردیبهشت 86 آغاز شد.

در ایام نوروز نیز نام نویسی سفر به حج تمتع ادامه داشت و 12 فروردین با توجه به شیوع کرونا در جهان، عربستان از کشورهای اسلامی خواست تا برای برگزاری حج تمتع سال جاری برنامه ریزی نکنند.

با این حال ثبت نام از مشمولان متقاضی سفر به حج تمتع 99 ادامه پیدا کرد؛ تا جایی که به گفته مسؤولان سازمان حج و زیارت تاکنون حدود 70 درصد ظرفیت کاروان ها تکمیل شده است.

اما با توجه به خالی بودن 30 درصد ظرفیت کاروان ها، مسؤولان اعزام زائران به حج تمتع، تصمیم به اعلام اولویت جدید برای تشرف به حج تمتع 99 گرفتند.

بر همین اساس، اولویت جدید برای تشرف به حج تمتع سال جاری و تکمیل ظرفیت در کاروان ها اعلام و دارندگان قبوض ودیعه گذاری حج تمتع تا پایان خردادماه 86 نیز می توانند در کاروان های باقی مانده ثبت نام کنند.

یعنی علاوه بر دارندگان فیش حج تمتع تا 15 اردیبهشت 86، دارندگان فیش از 16 اردیبهشت تا 31 خرداد 86 نیز به عنوان مشمولان تشرف به حج تمتع 99 به حساب می آیند.

اولویت و مشمولان جدید سفر به حج تمتع سال جاری از چهارشنبه 27 فروردین ماه می توانند با مراجعه به سامانه رزرو، در یکی از کاروان های دارای ظرفیت خالی حج تمتع ثبت نام کنند.

به گزارش فارس، تمام ودیعه گذاران حج تمتع باید اطلاعات خود را به روزرسانی کنند. همچنین در صورت برپایی حج تمتع و اعلام سهمیه کامل برای تشرف به این سفر معنوی، طبق تفاهم نامه ایران و عربستان 87 هزار و 500 نفر از کشورمان در ایام حج به عربستان اعزام می شود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
حجت الاسلام والمسلمین حمیدرضا ارباب سلیمانی با حکم محمد حسین رضایی نماینده رئیس جمهوری در امر نماز به عنوان "رئیس هیات ارزیابی توسعه و ترویج فرهنگ اقامه نماز در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی" منصوب شد.

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در متن حکم محمد حسین رضایی به حجت الاسلام والمسلمین ارباب سلیمانی دبیر شورای اقامه نماز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آمده است:

احتراما با آرزوی موفقیت روز افزون الهی، در تحقق پیام مقام معظم رهبری به سیزدهمین اجلاس سراسری نماز مورخ 82/06/14 اجرای ماده 20 آئین نامه ترویج و توسعه فرهنگ نماز مصوب هیات محترم وزیران، بخشنامه شماره 749977 مورخ 97/12/28 سازمان اداری استخدامی کشور و همچنین مفاد دستورالعمل اجرائی نظام جامع برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی توسعه و ترویج فرهنگ اقامه نماز دستگاه ها، بدین وسیله جناب عالی را به عنوان "رئیس هیات ارزیابی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی" منصوب می نمایم.

انتظار می رود با عنایت به رویکرد جدید ستاد اقامه نماز و بهره گیری از تجربیات و همچنین امکانات و ظرفیت های سامانه جامع ارزیابی عملکرد دستگاه ها(سجاده) ضمن صدور و ابلاغ احکام روسای هیات های ارزیابی مرکز و استان ها و آموزش و توجیه اعضا نسبت به اجرای کامل مفاد آئین نامه اجرایی فرآیند ارزیابی عملکرد سال 98 دستگاه های اجرایی در زمینه ترویج و توسعه فرهنگ اقامه نماز اقدام نتایج در زمان مقرر به معاونت برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی ستاد اقامه نماز کشور ارائه گردد.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
تهران- ایرنا- رئیس ستاد هماهنگی کانون های فرهنگی هنری مساجد از اجرای طرح ملی راهکار در بیش از 25 هزار مسجد به منظور اجرایی کردن سفارش رهبر معظم انقلاب برای کمک به اقشار آسیب دیده از ویروس کرونا خبر داد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴

حجت الاسلام حبیب رضا ارزانی روز یکشنبه با اشاره به اهمیت سخنان رهبر معظم انقلاب در نیمه شعبان، به خبرنگار معارف ایرنا گفت: برای رسیدن به الگویی که رهبری بر آن تاکید دارند، طرح ملی راهکار در کانون های فرهنگی هنری مساجد اجرا می شود.

وی افزود: رهبر معظم انقلاب در این سخنرانی تاکید داشتند که چه خوب است یک رزمایش در ماه مبارک رمضان صورت بگیرد و مباحث همدلی، ایثار و انفاق در آن به درستی دیده شود. بر همین اساس طرح ملی راهکار برگرفته از کلمات رزمایش، ایمان، همدلی، کار، ایثار و رمضان است و بیش از 25 هزار کانون این رزمایش بسیار بزرگ را در دل مساجد رقم خواهند زد.

مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اضافه کرد: این طرح با توجه به سخنان رهبر معظم انقلاب به چهار رکن تقسیم شده است که درحوزه ایمان مباحثی همچون دعا، سخنرانی، توسل و تضرع و خشوع تنهایی، اعتقاد به فرهنگ ایرانی اسلامی، اعتقاد صحیح و عمیق و معرفت زا در زنجیره ارزش های اسلامی مطرح می شود.

وی افزود: رکن دوم در حوزه همدلی است و مباحثی همچون همدلی، مواسات و کمک مومنانه به نیازمندان، نظم عمومی و توجه به توصیه های مسئولان قابل طرح است. البته همدلی مردم با مسئولان و همدلی با ملت های ستمدیده جهان به ویژه مردم یمن و فلسطین و توجه ویژه به قشرهای ضعیف جامعه نیز در این بخش قابل توجه است.

ارزانی ادامه داد: رکن سوم در حوزه کار است که مسائلی همچون تولید، کار ویژه برای مبارزه با کرونا، کار سریع برای قشرهای ضعیف جامعه از اهمیت برخوردار است و با توجه به این که امسال به عنوان سال جهش تولید نامگذاری شده است، مباحثی مانند ساخت و ساز و کار آزمایشگاهی، توجه و کار برای فرزندان و خانواده دارای اهمیت است.

وی اضافه کرد: در رکن چهارم موضوع ایثار مطرح می شود که کمک به مستمندان، انفاق مردم توانا و بهره گیری از ظرفیت مدل دفاع مقدس، ایثار پزشکان و خانواده سلامت از مصادیق آن برشمرده می شود.

ارزانی تاکید کرد: کانون های فرهنگی هنری مساجد از ابتدای ماه مبارک رمضان به دنبال اجرای این رزمایش و طرح ملی هستند و به زودی آیین نامه آن ابلاغ خواهد شد تا این طرح در سراسر کشور عملیاتی شود.

وی افزود: در آیین نامه به طور مشخص آمده که کانون ها در حوزه های مختلف چه کارهایی باید انجام دهند. مثلا با توجه به این که اجتماع ها را نخواهیم داشت، در حوزه ایمان موضوع هایی همچون سخنرانی، دعا، پاسخگویی به سوالات شرعی، مشاوره، خضوع و خشوع تنهایی، تصحیح قرائت نماز و قرائت قرآن را در فضای مجازی دنبال می کنیم.

مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: درحوزه همدلی و ایثار تلاش خواهد شد تا برخی اقشار که به دلیل روزانه بودن کارشان، دچار آسیب های بسیاری شده و با مشکلاتی روبرو هستند، توسط افراد توانا مورد حمایت قرار گیرند و کانون های مساجد می توانند واسطه این فیض باشند و روش اجرایی نیز همان روش دوران ایثار و دفاع مقدس می باشد.

وی افزود: با توجه به این که امسال به عنوان سال جهش تولید نام گذاری شده، تولید فاخر بچه های مسجد در قالب آثار فرهنگی و هنری مانند شعر، داستان، نمایشنامه، خلاصه کتاب، نقاشی و مسابقاتی در این عرصه طراحی می شود.

ارزانی از اجرای برنامه های ویژه در شب نیمه ماه رمضان مصادف با سالروز میلاد امام حسن مجتبی (ع)، شب های قدر و روز عید فطر خبر داد و گفت: در حوزه همدلی نیز ارتباط مجازی با اهالی محل برقرار خواهد شد و تماس روحانی و دعوت به اتاق مجازی و همچنین خواندن دعا در فضای مجازی از دیگر برنامه های این طرح ملی است.

وی افزود: در حوزه ایثار نیز کانون های مساجد ضمن جمع آوری نذورات مردمی و قربانی برای ماه مبارک رمضان، اقدام به توزیع این نذورات میان نیازمندان اطراف مسجد خواهند کرد که همه این افراد جزو خانواده مسجد محسوب می شوند.

توجه به الگوی انتظار در جامعه مهدوی

رئیس ستاد هماهنگی کانون های فرهنگی هنری مساجد اظهار داشت: سخنان رهبر معظم انقلاب در نیمه شعبان بسیار ناب و کارگشا بود. چون ایشان جامعه بشری امروز را جامعه ای معرفی کردند که احساس خستگی، نگرانی، اضطراب، عدم آرامش فقر و فحشا در آن موج می زند.

وی افزود: در چنین جامعه ای گناه و بی عدالتی، نابرابری، شکاف طبقاتی، سوء استفاده قدرت ها از علم و کشفیات طبیعت وجود دارد و درمجموع فلسفه مادی گرایی و فردگرایی در آن حاکمیت دارد و بی خدایی یا عدم اعتقاد صحیح این تفسیر در جامعه امروز غربی دیده می شود.

ارزانی ادامه داد: طبق سخنان رهبر انقلاب اما جامعه مهدوی جامعه ای است که قسط و عدل، عزت، علم، مواسات، برادری، اعتقاد توحیدی صحیح و عمیق و معرفت زا، حاکمیت فرهنگ و حاکمیت تفکر اسلامی و حاکمیت زنجیره ارزش های سلامی در آن وجود دارد و همینطور عدالت در قدرت، ثروت و سلامت و همچنین عدالت در کرامت انسانی و منزلت اجتماعی و عدالت در معنویت وجود دارد.

وی اضافه کرد: غرب معتقد است بر اساس همان فلسفه مادی گرایی و فردگرایی با علم و فناوری می تواند به عدالت برسد ولی رهبر انقلاب با استناد به آیات و روایات اعلام کردند که علم و فناری شرط لازم در این زمینه است ولی کافی نیست و برای رسیدن به عدالت نیازمند معنویت هستیم و لذا معنویت رکن بسیار اساسی است.

مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکید کرد: در اینجا برای رسیدن از جامعه بشری امروز به جامعه مهدوی که جامعه آرمانی است، الگوی انتظار را بر اساس مدل اسلامی داریم که طبق فرمایش رهبر معظم انقلاب، انتظار فرج به معنای، امید ، تحرک، اقدام و آماده شدن، خودسازی، دگرسازی، اعتقاد توحیدی و دعا می باشد که دعا نتایجی همچون آرامش و اطمینان را در پی دارد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر با اشاره به نامه سرگشاده هنرمندان تئاتر به وزیر ارشاد و معقول دانستن مطالبات درج شده در این نامه، تصریح کرد که در شرایط پیش آمده کرونایی وضعیت تئاتر بحرانی است.

به گزارش خبرنگار مهر ، خانه تئاتر در اقدامی صنفی نامه ای سرگشاده را که دربرگیرنده مطالبات مدنی و صنفی خانواده تئاتر در شرایط پیش آمده به دلیل بحران شیوع ویروس کرونا است، به سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نوشته و در حال حاضر خانواده تئاتر ایران از سراسر کشور در حال امضای این نامه هستند.

ایرج راد رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر درباره این نامه سرگشاده به وزیر و خواسته های هنرمندان تئاتر در شرایط بحرانی کرونایی، به خبرنگار مهر گفت: همواره تئاتری ها در بدترین شرایط و وضعیت قرار داشتند و حالا با شیوع ویروس کرونا این وضعیت بدتر شده است. تئاتر هیچقوت زندگی تئاتری ها را تأمین نمی کرد ولی در کنار آن فعالیت های دیگری نظیر بازی در فیلم یا سریال یا فعالیت های جنبی مرتبط با تئاتر انجام می دادند تا گذران زندگی داشته باشند ولی با وضعیت فعلی انجام آن کارها نیز امکان پذیر نیست.

وی یادآور شد: نکته مهمی که باید به آن توجه شود این است که نمایش های بسیاری از دوستان ما قبل از شروع تعطیلی های کرونایی در حدود 100 سالن دولتی و خصوصی در تهران و همچنین سالن های شهرهای مختلف کشور روی صحنه بود که اجرای شان متوقف شد، همچنین تعداد زیادی نمایش ها در حال تمرین برای به صحنه رفتن در نوبت اجرایی خود بودند که آن ها نیز متوقف و بلاتکلیف شدند زیرا زمان بازگشایی و فعالیت مجدد سالن ها و اجراهای تئاتری مشخص نیست.

راد در ادامه سخنان خود با تأکید بر اینکه وضعیت نامناسب پیش آمده تنها مختص اعضای خانه تئاتر نیست و تمام تئاتری های سراسر کشور درگیر این وضعیت هستند، متذکر شد: هیچ نوع حمایتی در این شرایط از هنرمندان تئاتری صورت نمی گیرد و مشکل پرداخت اقساط وام بانکی، قبوض آب، برق، گاز و تلفن و همچنین پرداخت اجاره بها به صاحب خانه ها برای شان وجود دارد زیرا معیشت روزانه خیلی از تئاتری ها با مشکلات وخیم تری نسبت به گذشته همراه شده است.

رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر با اشاره به اینکه برخی از هنرمندان تئاتر عضو خانه تئاتر درگیر بیماری های صعب العلاج هستند، تصریح کرد: ما متوجه این موضوع هستیم که شرایط پیش آمده برای کل کشور وجود دارد اما برای تئاتری ها که همیشه شرایط برایشان بحرانی بوده، وضعیت فعلی بسیار بحرانی و وخیم است.

وی در پایان سخنان خود یادآور شد: خواسته های معقولی را در نامه سرگشاده به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مطرح کرده ایم که امیدوارم با مساعدت و همکاری ایشان و دیگر مدیران و مسئولان، وضعیت بسیار بحرانی فعلی برای تئاتری ها، تغییر کند.

در متن نامه سرگشاده خانه تئاتر به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی چنین آمده است:

جناب آقای دکتر صالحی

وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی

با سلام و احترام

در شرایط موجود، حقوق ایام بیکاری، جبرانِ ضرر و زیان، و پرداخت حق بیمه ی تامین اجتماعیِ هنرمندانِ تئاترِ ایران خواستی منطقی و معقول است.

قطعاً در دورانِ حساس و سرنوشت سازی که جهان با آن دست و پنجه نرم می کند، کسانی که به عنوانِ مسئول و دولتمرد فعالیت می کنند، مسئولیتی خطیر و تاریخی را بر عهده دارند. هر تصمیم، حرکت و اقدامی در این دوران، تاثیرِ بسیار مهمی در ادامه ی زندگی همه ما بعد از پایانِ بحران خواهد داشت. به هیچ وجه زیبنده وزارت خانه تحتِ امر ِشما و دولتِ محترم نیست که تئاتر و اهالیِ آن در سرتاسر ایران به بوته فراموشی سپرده شود؛ آن هم هنر و هنرمندانی فرهیخته و ِتاثیرگذار در عرصه ی فرهنگ که همواره در راه اعتلای معرفت، اندیشه و رستگاری جامعه تلاش کرده و می کنند.

آقای وزیر

بدون نان، مسکن و آرامش رفاهی نمی شود زندگی کرد. سال هاست که دولت از تعریفِ مشاغل هنری و ایجاد حداقل های زیستِ انسانی ما را محروم و به بهانه های مختلف حمایتِ مادی و معنوی خود را در قبال تئاتر کم و کم تر کرده است. تا جایی که معیشتِ انسان های فرهیخته ای که به کار و خدمتِ فرهنگی مشغولند را به مخاطره انداخته و در قبال کاستی ها هیچ مسئولیتی را نپذیرفته است اما در شرایطِ کنونی، این همه نادیده گرفتن دیگر ظلم به جامعه تئاتر کشور محسوب شده و جایز نیست. سال هاست گروه های تئاتری به صورت مستقل و بدون کمک گرفتن از دولت امرار معاش می کنند؛ سال هاست که جور ناکارآمدی ها و بی برنامه گی های دستگاه های مسئول را تنها خودشان به دوش می کشند؛ و تنها خودشان ضرر و زیان های مادی و معنوی شان را جبران می کنند. سال هاست که از سوی دولت برای تولید تئاتر، راه اندازی تماشاخانه، تبلیغات برای جذب تماشاگر و غیره و غیره هیچ حمایتی نمی شود... اما در این شرایط که اجراها، تماشاخانه ها و هر فعالیت جمعی دیگری تعطیل شده، مانند هر شهروندی که مالیات، بیمه و... پرداخت کرده اند باید از طرف دولت حمایت شوند. که قطعا همه می دانیم فعالیت های جمعی از این دست، جزء آخرین مشاغل و کارهایی خواهند بود که بعدِ عبور از بحران کرونا (کووید 19) سرپا می شوند. پس تقاضا داریم دولت در اختصاص بودجه برای:

1. پرداخت حقوق ایام بیکاری

2. جبران ضرر و زیان هنرمندان و گروه های آسیب دیده، تماشاخانه ها و... که در تاتر فعالیت می کنند

3. پرداخت حداقل شش ماه حق بیمه ی تامین اجتماعی و خدمات درمانی

مبادرت ورزد.

هنرمندان تئاتر و امضاکنندگان این مکتوبه انتظار دارند برای رسیدن به حقوق اولیه انسانی و مدنی، دولت محترم و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کوتاهی نکرده و تفکر خود را معطوف به کمک رسانی در شرایط سخت معیشتی به هنرمندان تئاتر کنند. بدون شک خانه تئاتر خود را موظف می داند به نمایندگی از طرف همه خانواده بزرگ تئاتر ایران و امضاکنندگان این مکتوبه تا رسیدن به نتیجه، این خواست های به حق و مدنی را پیگیری کند.

کد خبر 4898430

فریبرز دارایی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
ماجرای لایو اینستاگرامی تتلو روز به روز بحرانی تر شده است و امروز با خیل طرفداران نوجوانش، او تبدیل به تهدیدی برای سلامت فرهنگی جامعه شده است اما دستگاه فرهنگی کشور واکنشی نشان نمی دهند.

خبرگزاری مهر - گروه فرهنگ: امیر تتلو ، حالا دیگر یک شخصیت مشهور جامعه فرهنگی ایران است. هر از چندگاهی خبری تکان دهنده از او در فضای فرهنگی ایران منتشر می شود و دوباره انواع و اقسام تحلیل ها در باب عوام زدگی مردم ایران و بی کارکردی دستگاه های فرهنگی ایران رواج پیدا می کند و دوباره تا ابتکار جدید تتلو بحث ها می خوابد و...ادامه ماجرا. اما در چهره پر از تتوی تتلو که حالا دیگر به سختی قابل شناسایی است؛ یک چیز کماکان ثابت است. چشمانش همچنان برق می زند. همچنان روش های خلاقانه ای برای در مرکز توجه بودن انتخاب می کند و همچنان به دنبال راه های جدید برای ماندن در صدر اخبار عامه پسند ایرانی است و این چنین است که تتلو در ایام قرنطینه ایرانی تبدیل به یک پدیده می شود.

در روزگار کرونا در ایران و در ایام در خانه بمانیم که به یکباره چیزی به نام لایوهای اینستاگرامی رونق گسترده ای پیدا می کنند؛ تتلو مثل همیشه از فرصت به دست آمده به خوبی استفاده می کند و لایو می گذارد؛ با شخصیت هایی جنجال سازی از فضای مجازی که برخورد و مواجهه او با آنها، برای مخاطب اینستاگرامی در ایران به شدت جذاب و جالب جلوه می کند و نهایتاً خبری منتشر می شود مبنی بر اینکه تتلو رکورد بینندگان لایو در اینستاگرام را جابه جا می کند. این یک رکورد جهانی است که حالا در روزگار کرونایی در روزگاری که فقط مردم ایران در خانه نیستند، توسط مردم ایران جابه جا می شود. پربیننده ترین محصول فرهنگی دوران کرونا در فضای پرمخاطب اینستاگرام.

احتمال اول: همه فیک اند ؛ تتلوی دیوانه مگر طرفداری هم دارد؟

اولین واکنش ساده لوحانه معمول ما در مواجهه با چنین چیزی گزاره ساده ای است: همه بینندگانش فیک هستند؛ تتلو طرفداری ندارد؛ فقط ادا دارد و فیلم بازی می کند. دیوانه است با انواع و اقسام مشکلات روانی و مگر یک دیوانه می تواند این قدر طرفدار داشته باشد؟ گزاره ای که نادرستی آن برای همه کسانی که ردپای تتلو در فضای مجازی ایرانی در این سال ها را پیگیری کرده اند اساساً چیز سخت و پیچیده ای نیست. تتلو رفتارهای به شدت نامتعارفی دارد. رفتارهایی که در عرف ایرانی به دیوانگی نسبت داده می شود. اما کسی می تواند انکار کند که دیوانگی او همراه با خودآگاهی طعنه امیزی از سوی اوست؟ تتلو خل بازی در می اورد و به در و دیوار می زند تا توجه جلب کند و اتفاقاً در این مورد آخری بسیار حرفه ای است. او کار موزیکش را به خوبی بلد است. تبلیغ روی موزیک هایش را حتی از آن هم بهتر و مانور دادن روی دیوانگی هایش برای جذب مخاطب را از همه این ها بهتر. او در تمام این سال ها موج سواری بر فضای افکار عمومی ایرانی را به خوبی آموخته است و به خوبی بلد است که خودش را آن چیزی نمایش دهد که اقشار متفاوتی به رفتارها او تمایل پیدا کنند.

اولین واکنش ساده لوحانه معمول ما در مواجهه با چنین چیزی گزاره ساده ای است: همه بینندگانش فیک هستند؛ تتلو طرفداری ندارد؛ فقط ادا دارد و فیلم بازی می کند. دیوانه است با انواع و اقسام مشکلات روانی و مگر یک دیوانه می تواند این قدر طرفدار داشته باشد؟ احتمال دوم: با یک توطئه خارجی طرفیم

اما فارغ از این احتمال ساده انگارانه قضیه تتلو در عین سهل بودن ظاهر آن، بسیار ممتنع است. منش شخصیتی او، کارنامه عملی او و سوابق کاری او نشان می دهد که این بار دیگر پای توطئه ای خارجی در کار نیست. این دومین واکنش ما در مواجهه با رکوردشکنی تتلو است. مسلم است که توطئه های رسانه ای بی شماری از سوی مخالفان ایران در تمام این سال ها برای جهت دهی به افکار عمومی طراحی و اعمال شده است؛ اما این بار ظاهراً تتلو یک تنه بدون وابستگی خاصی به رسانه یا سرویس فرهنگی- رسانه ای خاصی به میدان آمده است؛ بنابراین راه ساده انگارانه همیشگی در نسبت دادن این ماجرا به سرویس های آن طرف آب هم اینجا درست از آب درنمی آید و شناسایی نادرستی آن ساده تر از احتمال وجود آن است.تتلو حتی برای مخالفین اسم و رسم دار ایرانی هم یک دیوانه است که نباید جدی گرفته شود و بنابراین در این بیزینسهای پرپول ضدایرانی این روزها اساساً بازی داده نمی شود.

از آن طرف امیر تتلو ، این موجود سازش ناپذیرِ بدقلق، با پیمودن راهی طولانی اکنون به اینجا رسیده است که با یکی از مشکل داران روحی اینستا لایو می گذارد و رکورد می شکند. سابقه تاریخی تتلو در ایران لازم به تکرار دوباره نیست. از تمایل یکباره او به نماز خواندن و آشتی با پروردگار با نیت های مختلفی که نیت سنج های ما معمولاً تفسیر مناسبی از آن ارائه نمی دهند تا میل وطن پرستانه ای که در دوره های مختلف تاریخ معاصر ایران سربرآورد و دوباره با نیت خوانی به تمایل برای گرفتن مجوز و کنسرت دادن تفسیر شد و به ساده ترین شیوه های ممکن به فراموشی سپرده شده است.

به نظر می رسد که آنچه در تمام این ماجراها؛ ماجرای تتلو را روز به روز بحرانی تر کرده است و امروز با خیل طرفداران نوجوان او تبدیل به تهدیدی برای سلامت فرهنگی جامعه شده است؛ همین ساده انگاری های تمام این سال ها درباره این موجود افسرده و در عین حال خلاق است و این همان چیزی است که ما را امروز به اینجا کشانده است.

احتمال سوم: مخاطبان واقعی؛ شیفتگان حقیقی؛ جدی شان بگیرید

در میان همه این اتفاقات، بی اعتنایی دستگاه رسمی فرهنگی کشور به او و اتفاقات پیرامون او که اتفاقات کوچکی هم نیستند (پرمخاطب ترین پخش زنده آنلاین ایرانی با ابتکار او برگزار شده است) آزاردهنده ترین قسمت ماجراست. واضح است که در عامه پسندی فعلاً کسی یارای مقابله با او در فضای اینستاگرام را ندارد؛ اما بی اعتنایی و ندیده گرفتن او از سوی دستگاه های رسمی و رسانه های جریان اصلی کشور آیا مثل همیشه ما را قدمی عقب تر نگه نمی دارد: بی خیالانه سری به تأسف تکان دهیم

از طرف دیگر واضح است که رفتن به سمت راه حل هایی چون فیلتر اینستاگرام؛ اگر چه ممکن است این اقدام به دلیل موارد دیگری معقول باشد؛ اما اینجا مساله ما را نه تنها حل نخواهد کرد بلکه دو گام به عقب خواهد راند. ابزارهای ورود تتلو به ذهن نوجوان ایرانی بی شمار است و با حذف و نبود یک اپلیکیشن یا یک پیام رسان بعید است اتفاقی برای این دروازه ورود رخ دهد؛ اگر اشتیاق به او را افزایش ندهد.

به این ترتیب به نظر می رسد که هر نوع دخالت سلبی در روند این ماجرا نه تنها بی کارکرد باقی خواهد ماند بلکه به احتمال زیاد به نارسایی هر نوع اقدام پسینی بعدی منجر خواهد شد.

چاره چیست؟ ساده است. چاره ابتدا پذیرش این گزاره است که این چند صدهزارتایی که آنچنان به تتلو علاقه مند هستند که لایوهای او را با این شدت و علاقه پیگیری می کنند و این چند میلیونی که صفحه او را فالو کرده اند آدم هایی واقعی هستند از جنس پوست و گوشت و خون که تعداد زیادی از آنها نوجوانانی هستند که در ایران زندگی می کنند.در ایران متولد شده اند.در ایران تحصیل کرده اند و...

چاره ابتدا پذیرش این گزاره است که این چند صدهزارتایی که آنچنان به تتلو علاقه مند هستند که لایوهای او را با این شدت و علاقه پیگیری می کنند و این چند میلیونی که صفحه او را فالو کرده اند آدم هایی واقعی هستند از جنس پوست و گوشت و خون که تعداد زیادی از آنها نوجوانانی هستند که در ایران زندگی می کنند هر نوع احتمال توطئه گونه دیگری درباره مشتریان پروپاقرص تتلو در واقع تعویق رسیدگی به ماجرای اوست. گشتی در فضای اینستاگرام و فقط جستجو در یافتن صفحات فن پیج (طرفداران تتلو ) به وضوح نشان می دهد که طرفداران بی شمار تتلو ؛ دختران و پسران نوجوان و جوانی هستند که علاوه بر لذت بردن از سبک موسیقایی او و موزیک های رایگان او، به سبک زندگی و شیوه رفتار و تعامل او با دنیا نیز علاقه مند شده اند.این نشانه های آشکار و ده ها نشانه پنهان و آشکار دیگر که نشان می دهد طرفداران تتلو آدم هایی واقعی هستند که در ایران زندگی می کنند و از میان همه سبک های زندگی و حضور در دنیا؛ همه شیوه های رفتاری که دستگاه های رسمی مستقیم یا غیرمستقیم به آنها پیشنهاد می کنند؛ یک سبک زندگی عصیانگر، وحشی، بی تناسب با مختصات جامعه ایرانی و البته بی اندازه جذاب برای سنین نوجوانی را انتخاب کرده اند.

پذیرش و رسمیت دادن به این گزاره که آدم های زیادی هستند که همچون تتلو دوست دارند زندگی و زیست کنند و تتلو را در عقاید و گفتارها و رفتارهایشان پذیرفته اند اولین قدم برای نزدیک شدن به چیزی است که با اما و اگرهای فراوان بتوان آن را حل مسئله تتلو در ایران دانست.

اما آنچه در همین مرحله مقدماتی جالب توجه به نظر می رسد بی اعتنایی چندین و چند ساله متولیان رسمی امور فرهنگی به این پدیده فرهنگی کم سابقه در ایران است. تصور نمی شود که پذیرش اینکه آدم هایی هستند که شیوه تتلویی را برای زندگی برگزیده اند در دستگاه رسمی فرهنگی ایران کار آسانی باشد. علاوه بر اینکه این مساله در پیشگاه بزرگان فرهنگی کشور عموماً مسئله ای سطح پایین، چیپ و بدون نیاز به توجه قلمداد می شود که اساساً چیزی جز وقت تلف کردن به حساب نمی آید و آنها مشغله های بزرگ تری و والاتری و ارزشمندتری دارند که باید به آنها رسیدگی کنند؛ این نکته نیز حائز اهمیت است که ذهن مدیر فرهنگی در ایران با انواع و اقسام فرضیه های نادرست پوشانده شده است که امکان نزدیکی او به واقعیت را به شدت کاهش می دهد. فرضیه هایی که معمولاً نشأت گرفته از نظرسنجی هایی است که معمولاً دستگاه های خوش بین فرهنگی منتشر می کنند و چیزی به نام تغییر در جامعه ایران را بسیار دورتر از آنی که هست تصور می کنند.چیزی شبیه به دو احتمال ابتدایی در مورد تتلو در ابتدای متن.

دوباره سوال می پرسیم که چاره چیست؟ چنانچه گفتیم چاره نه نابودن کردن راه های دسترسی نوجوانان ایرانی به تتلو و نه پذیرش تتلو و رفتن به سراغ راه های مبتذلی چون خودی کردن تتلو از راه تزریق پول و مجوز و ... به او برای ساخت موزیک های حماسی ملی و مذهبی و... است (راهی که تجربه شد و امروز به عنوان یکی از بی سیاست ترین تجربه های فرهنگی تاریخ ایران از آن یاد می شود) چاره در اولین گام پذیرش این است که آدم های زیادی در ایران هستند که تتلو را پذیرفته اند و بعد گفتگو درباره این است که حالا قرار است چه شود؟

طبیعی است که این پذیرش به معنای قبول کردن و رسمیت دادن به طیفی از علاقه های به شدت عوامانه و در موارد متعددی مبتذل نیست و بحث در اینجا فقط پذیرش این گزاره است که باید جدی گرفت آدم هایی را واقعاً وجود دارند و واقعاً چنین فکر می کنند و واقعاً چنین زندگی می کنند. این راه وارونه ای است که عده ای از صاحب نظران در واکنش به مقوله لایو تتلو به شیوه مبتذلانه ای به آن روی آورده اند. اینکه تصور کنیم که تمایلات عجیب به تتلو به جهت رسمیت ندادن به سبک زندگی خاص او در ایران است و اگر ممانعتی برای دسترسی به او و شیوه زندگی اش به وجود نمی آمد حالا او هم طرفداری نداشت. یا اینکه تصور کنیم که اگر سخت گیری های مشروع در زمینه های مختلف وجود نداشت؛ این بی مبالاتی ها هم به وجود نمی آمد. این شبه فرضیه ها نیز چیزی جز تعویق ماجرا نیست و معمولاً در موارد این شکلی توسط چند روحانی اینستاگرامی و چند صفحه تلگرامی تکرار می شود و اساساً چیزی به نام کنترل فرهنگ را مردود می سازد.

تتلو کماکان لایو خواهد داد. موزیک منتشر خواهد کرد. زود شروع کرده است و تازه ابتدای راه است. با مخاطبانش ارتباط خواهد گرفت و دختران نوجوان ایرانی را بنده شیوه خود خواهد کرد. این مسیری است که در سالهای آینده بدون شک پیموده خواهد شد؛ اگر همچنان روش های آزمون داده شده فعلی را در مواجهه با این پدیده تکرار کنیم و اگر همچنان تصور کنیم که تتلو و این موجودات متعفن فرهنگی و هنری ارزشی برای توجه ندارند. اگر وزیر ارشاد ما کماکان در حال توئیت زدن درباره امور والا و توضیح پدیده های فاضلانه باشد و هیچ بخشی در این دستگاه بزرگ برای توجه به این امور به زعم آنها بی ارزش و چیپ وجود نداشته باشد.

دستگاه فرهنگی کشور هنوز هیچ واکنشی به این نشان نداده است که در دوران قرنطینه ایرانی ها پرطرفدارترین محصول ایرانی شبکه های اجتماعی آنلاین چه بود؟ اتفاق کمی نیست و با این جدی نگرفتن ها مسئله کماکان بر سر جای خود باقی است.

سایر گزارش ها:

مهر از عملکرد رسانه ها در دوران قرنطینه گزارش می دهد -1 / در خانه بمانید و ببینید کدام سلبریتی اولین بار حرف ازدواج زد ؟

کد خبر 4899175

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
در روزهایی که امنیت شغلی بسیاری از حرفه ها از جمله حرفه های هنری بارها مورد توجه و بحث و گفتگو قرار گرفته، ایرج راد رییس هیات مدیره خانه تئاتر خبر خوشی برای اهالی فرهنگ و هنر دارد.

بحران کرونا فرصتی شد تا هنرمندان رشته های گوناگون بویژه تئاتر و سینما که ماهیت جمعی دارند، بیش از پیش خواستار احقاق حقوق قانونی خود شوند. آنان در بیانیه ها و گفتگوهای متعدد بر لزوم تعریف مشاغل هنری در وزارت کار تاکید کرده اند و کرونا نشان داد مشاغل هنری بدون حقوق قانونی خود تا چه اندازه شکننده هستند اما ایرج راد در گفتگویی مفصل با ایسنا این خبر خوش را داد که بعد از سال ها این موضوع به نتیجه رسید و بزودی فعالیت های هنری رسما به عنوان شغل در وزارت کار شناخته می شوند و مسایلی مانند امنیت شغلی، حقوق بیکاری و تشکیل انجمن های صنفی سراسری به انجام می رسد.

او در این گفتگو تمام مراحل پیگیری مساله امنیت شغلی هنرمندان را از آغاز تا بدین جا توضیح داده است.

راد در آغاز به پیشینه بحث امنیت شغلی هنرمندان پرداخت و گفت: مساله امنیت شغلی هنرمندان سال ها مورد بحث و گفتگو بوده است. وقتی هنر را رسما به عنوان شغل نمی شناختند، طبیعتا امنیت شغلی دیگر معنا و مفهومی پیدا نمی کرد، این در حالی است که از قدیم در وزارت کار کد شغلی برای هنر وجود داشت.

امنیت شغلی در اداره تئاتر سابق

این هنرمند با اشاره به وضعیت شغلی هنرمندان در سال های پیش از انقلاب یادآور شد: قبل از انقلاب هنر به عنوان شغل شناخته شده بود کما اینکه هنرمندان می توانستند به عنوان هنرمند استخدام شوند و تمام کسانی که در اداره تئاتر که مربوط به وزارت فرهنگ و هنر بود، استخدام شده بودند، از طریق سازمان استخدامی کشور استخدام می شدند. بدین صورت که ابتدا قراردادی بودند و بعد به نیروی استخدامی تبدیل می شدند.

او ادامه داد: بعد از انقلاب پست ها را ستاره دار کردند. ستاره دار کردن، سیستمی است از نظر استخدامی. به این معنا که با بازنشسته شدن هر یک از افرادی که ستاره دار شده بودند، شخص دیگری نمی توانست جایگزین آنان شود در حالیکه قبلا هر کسی که بازنشسته می شد، می توانستند به جای او یک نفر دیگر را استخدام کنند. شاید الان فقط سه چهار نفر در اداره تئاتر باقی مانده باشند که هنوز بازنشسته نشده اند. آنان که بازنشسته شوند، دیگر کسی جایگزین شان نخواهد شد.

پیگیری های ناکام هنرمندان در برنامه های چهارم و پنجم توسعه

راد با اشاره به پیگیری هایی که بعد از انقلاب اسلامی برای تعریف مشاغل هنری در وزارت کار انجام شده است، افزود: بعد از انقلاب همچنان پیگیر بودیم که هنر و بویژه تئاتر از نظر شغلی به رسمیت شناخته شود . با وجود اینکه آیین نامه ای به نام آیین نامه پدیدآورندگان مربوط به سال 1348 وجود داشت که توسط مجلس شورای ملی زمان گذشته مصوب شده بود و همچنان هم در جای خود برقرار است، ولی این موضوع اجرایی نمی شد.

این کارگردان تئاتر درباره موارد مندرج در آیین نامه پدیدآورندگان هنری گفت: در این آیین نامه تعاریفی درباره رشته های مختلف هنری شده بود و بیشتر برای بیمه هنرمندان استفاده می شد به این معنا که دارای چه شرایط باشند و با چه سابقه و شرایط کاری، می توانستند بیمه شوند که این بیمه شامل بازنشستگی، از کار افتادگی و درمانی و بیشتر کمک برای بیمه پایه بود.

راد اضافه کرد: بعدها همچنان به دنبال این مسایل بودیم تا در برنامه چهارم توسعه که امنیت شغلی در آن قرار داده شد ولی متاسفانه پیگیری نشد و به هیچ جا نرسید. در برنامه پنجم توسعه هم مجددا همین مساله را آوردند ولی در این برنامه هم هیچ اعتنایی به آن نشد.

طلسمی که در برنامه ششم شکسته شد

بازیگر نمایش آقای اشمیت کیه ادامه داد: همواره قرار بر این بود که آیین نامه اجرایی این برنامه توسط وزارت ارشاد تدوین و به مجلس ارجاع شود تا در برنامه ششم توسعه، از خانه تئاتر، سینما، موسیقی دعوتی کردند که ما هم در جلساتی که برگزار شد، مسایل مختلفی را مطرح کردیم و دوباره امنیت شغلی، جزو قوانینی مطرح شد که در برنامه ششم توسعه باید پیگیری و انجام شود و دستورالعمل های اجرایی آن از طریق ارشاد تدوین شود.

او یادآور شد: قرار بود این کار در سال اول برنامه ششم انجام شود. فروردین ماه هم به مجلس رفت و کلیات آن به عنوان امنیت شغلی تصویب و قرار شد وزارت ارشاد آیین نامه اجرایی اش را تدوین کند ولی آن سال هم انجام نشد و خود من جزو معترضان بودم که چرا انجام نمی گیرد. گفتند با عوض شدن دو وزیر و مسایلی از این دست، امکان پذیر نبود که ما هم گفتیم در آن سال امکان پذیر نبود ولی در سال های بعد که قابل پیگیری بود.

راد با اشاره به تلاش های بعدی افزود: در این زمینه مصاحبه های مختلفی شد و از طریق خانه تئاتر هم پیگیری کردیم و خوشبختانه مورد توجه قرار گرفت و آقای صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرد از طریق صنوف مختلف آیین نامه اجرایی برنامه امنیت شغلی، حقوق ایام بیکاری و انجمن های صنفی مختلف توسط خود صنوف و نمایندگان شان انجام شود.

او به برپایی جلساتی در روزهای چهارشنبه برای انجام این امور اشاره کرد و گفت: این جلسات با حضور نماینده کلیه صنوف شامل خانه تئاتر، موسیقی، سینما به علاوه نمایندگانی از انجمن هنرهای تجسمی و ... در وزارت ارشاد برگزار می شد و من به نماینده تئاتری ها دعوت می شدم. البته در برنامه ششم موضوع امنیت شغلی هنر و رسانه مطرح شده بود و بخش رسانه هم نمایندگانی در آنجا حضور پیدا کردند.

آنچه در جلسات وزارت ارشاد انجام شد

راد با اشاره به حضور نمایندگان 14 صنف در این جلسات، درباره موارد مطرح شده در این نشست ها توضیح داد: در وهله اول مطالب گوناگون را بررسی کردیم و به دنبال شناخت بیشتر تشکل ها و انجمن های صنفی، قوانین صنفی، قوانین وزارت کار و قوانینی که در این ارتباط در ارشاد وجود دارد، بودیم. اینها مورد بررسی قرار گرفت و نتیجه آن در قالب چکیده ای از مطالب و قوانینی که توسط متخصصان نوشته شده بود، به دست نمایندگان همه اصناف رسید که آن را مطالعه کردند.

کارشناسان حقوقی هم پیوستند

رییس هیات مدیره خانه تئاتر اضافه کرد: حدود شصت جلسه مداوم در وزارت ارشاد برگزار شد. به اضافه جلسات جانبی که در آن کارگروه هایی تشکیل شدند و به شکل های تخصصی تر برخی موارد مسایل را بررسی کردند.

او خاطرنشان کرد: در کنار اینها نیازمند بررسی بیشتر قوانین کار بودیم و برای این منظور، از کارشناسان حقوقی وزارت های کار و ارشاد و نیز کارشناسان سازمان برنامه و بودجه کمک گرفتیم و متخصصان، وکلا و افراد مختلفی پیوستند و بحث های گوناگونی را مورد نظر قرار دادند.

کدام تشکل صنفی برای هنرمندان مناسب است

راد درباره نتایج این مباحث توضیح داد: به دو شکل خاص رسیدیم. دو نوع انجمن صنفی وجود دارد؛ انجمن صنفی عام و انجمن صنفی خاص مثل نظام پزشکی، نظام مهندسی، کانون وکلا، کانون پرستاران و ...

او در تعریف انجمن صنفی عام گفت: انجمن صنفی عام شکل دیگری دارد و هیات مدیره و مسئولانش انتخابی هستند و توسط مجمع عمومی انتخاب می شوند و این بیشتر در زمینه قانون کار وجود دارد. یعنی طبق ماده 31 قانون کار که کارگری و کارفرمایی است، دیدیم این شکل به چیزی که با وضعیت هنر و هنرمندان سازگاری دارد، نزدیکتر است و طبیعتا به این سمت رفتیم.

بحث پیچیده کارگر و کارفرما

بازیگر نمایش پلکان با اشاره به مشاوره های گوناگونی که در این زمینه با کارشناسان وزارت کار انجام شده است، تصریح کرد: این مساله بسیار مورد بررسی قرار گرفت که در شکل هنری کارفرما نداریم. در بعضی موارد کارفرما وجود دارد ولی در بسیاری موارد، خود هنرمند هم کارفرماست و هم کارگر شناخته می شود. کارگر به معنای شکل حقوقی و قانونی. بنابراین موضوع باید با وضعیت قانون کار تطابق هایی پیدا می کرد که این راهکارها هم طی جلسات مختلف و گفتگوهای متعدد به نتایجی رسید. حال باید این موضوع را از طریق وزارت کار پیگیری کنیم تا عملی شود.

راد با بیان اینکه برخی از امور هنرمندان در ارتباط با وزارت ارشاد است، افزود: کار هنری مسایلی دارد که با ارشاد هم در ارتباط است. پس بیشتر مسایل صنفی را می توانیم از طریق قانون و وزارت کار حل کنیم و تصمیم گرفتیم با هر دو وزارتخانه تعامل داشته باشیم.

و سرانجام مصوبه نهایی هیات دولت

کارگردان نمایش عیش و نیستی در ادامه از برپایی جلساتی با وزیر کار خبر داد و افزود: در این زمینه جلسه ای با وزیر کار آقای شریعتمداری نمایندگان صنوف مختلف، کارشناسانی از وزارت رفاه و کار و تعاون برگزار کردیم و در آنجا مسایل کاملا شکافته شد و مورد موافقت وزیر کار قرار گرفت. ضمن اینکه آقای صالحی وزیر ارشاد هم از قبل در جریان بودند.

او درباره نتایج این جلسات توضیح داد: قرار شد آیین نامه اجرایی این قضیه با حضور کارشناسان و کسانی که به مسایل حقوقی آشنایی کامل دارند، تدوین و برای امضای دو وزیر فرستاده شود که بتوانیم مصوبات هیات وزیران را در این زمینه داشته باشیم.

راد از تصویب نهایی این طرح خبر داد و افزود: در جلسه ای در تالار رودکی با حضور هر دو وزیر و نمایندگان انجمن ها، امضا صورت گرفت و به مصوبه هیات وزیران تبدیل شد. برای اینکه شکل نهایی و درست تری پیدا کند به دولت فرستاده شد و آنجا هم به تصویب نهایی رسید و حال طبیعتا باید ابلاغ شود. طرحی که شامل مساله امنیت شغلی است که از جهات مختلف بسیار برای ما حایز اهمیت است.

امنیت شغلی چیست؟

مدیر عامل پیشین خانه تئاتر در در تعریف امنیت شغلی گفت: امنیت شغلی ، مصونیت از تعرض های نارواست در دفاع از صنف در مراجع اداری و قضایی. ارتقای کیفیت، اکتشاف و تدوین و استخراج اخلاق حرفه ای، ایجاد روش های مساعدتی در درون صنف.

او تاکید کرد: تشکل های صنفی خود مبادرت به فعالیت حرفه ای و کار اجرایی نمی کنند. بلکه مقید به تسهیل فعالیت اعضای صنف است یعنی امکانات کاری برای اعضای صنف به وجود می آورند تا آنان بهتر بتوانند سرمایه های انسانی و مالی خود را در مسیر فعالیت های هنری به کار اندازند و به تناسب میزان سرمایه، تخصص یا نیروی کار از بازدهی، بهره وری، امنیت و ثبات بیشتری برخوردار شوند. علاوه بر اینها،مسایل دیگری مانند مساله رفاهی، بیمه و ... را هم در بر می گیرد.

اما و اگرهای حقوق بیکاری هنرمندان

بازیگر نمایش باغ شب نمای ما از حقوق بیکاری به عنوان دیگر موضوع مهمی که پیگیری شده است، خبر داد و گفت: در آیین نامه پدیدآورندگان، موارد دیگر شکل گرفته بود ولی حقوق ایام بیکاری در آن نبود.

او در توضیح تفاوت ایام بیکاری هنرمندان با دیگر مشاغل افزود: حقوق ایام بیکاری هنرمندان از جهاتی با قانون کار هماهنگی نداشت چراکه ما کارفرما نداریم و پیوستن به صندوق بیمه بیکاری هم باید طبق قوانینی باشد. این از جمله موضوعاتی بود که خیلی مورد بحث قرار گرفت و بالاخره به این نتیجه رسیدیم بخش هایی که با قرارداد است که به نوعی کارفرما دارد، شکل خاص خود را پیدا می کند اما کارهایی هست که ساعت کار ندارد. مثلا برای نقاش نمی توان ساعت کاری خاصی در نظر گرفت. ضمن اینکه درآمد او مستمر نیست، یعنی ممکن است بعد از مدتی کسب درآمد کند و دیگر حرفه های هنری هم به همین ترتیب.

راد درباره راهکار حل این مسایل تصریح کرد: دیدیم تنها راهش این است که برای هنرمندان در درجات مختلف سطح حقوقی به صورت ماهانه و سالانه قائل می شویم که شخص بتواند زندگی خود را با آن تامین کند. این موضوع را تدوین کردیم. به این صورت که مبلغی در نظر گرفته می شود، اگر هنرمند به آن مبلغ رسید که کارش را انجام داده. هر چقدر از آن کسری داشت، به عنوان حقوق ایام بیکاری در نظر گرفته می شود که با تایید صنف، ارایه مستندات و راهکارهایی که در نظر گرفته شده، انجام خواهد شد.

کانون سراسری هنرمندان شکل می گیرد

این هنرمند در ادامه از تشکیل انجمن های صنفی همگن به عنوان دیگر مورد مطرح شده در این جلسات یاد کرد و افزود: انجمن های صنفی همگن ممکن است از نظر نوع کار با هم متفاوت باشند ولی در تولید مشخص هستند به عنوان مثال در تئاتر، بازیگری، کارگردانی، طراحی صحنه و ... متفاوت ولی همگن است. هر پنج انجمن صنفی می توانند به کانون صنفی تبدیل شود.

او با اشاره به فعالیت 17 انجمن صنفی در خانه تئاتر ادامه داد: زمانی که این انجمن ها در وزارت کار ثبت شوند که قرار است چنین اتفاقی بیفتد مجموع اینها کانون انجمن های صنفی خانه تئاتر را تشکیل می دهند و این انجمن ها به صورت سراسری در کل ایران فعال هستند. به این شیوه به عنوان مثال انجمن صنفی بازیگران ایران را خواهیم داشت.

راد خاطرنشان کرد: هیات مدیره این انجمن ها، هیات رییسه و دیگر کسانی که لازم است حضور داشته باشند، از طریق مجمع عمومی انتخاب می شوند. این انتخاب هم البته ساز و کارهای خود را دارد و آیین نامه های خاص خودش در حال تدوین است. به طور مثال برای برگزاری مجمع عمومی و انتخابات، لازم است نمایندگان انجمن های صنفی هر یک از شهرها در تهران حضور پیدا کنند چراکه تمام اعضا نمی توانند در یک مکان مشخص جمع شوند.

او در عین حال متذکر شد: همه اعضای انجمن های صنفی توسط مجمع عمومی انتخاب می شوند اما برای رسیدن به اینجا قرار شد کمیسیونی متشکل از نمایندگان انجمن های مختلف صنفی همراه با دو نماینده از وزارتخانه های کار و ارشاد برای تدوین آیین نامه های اجرایی تشکیل شود تا این انجمن ها بسرعت بتوانند تشکیل شوند.

راد گفت: تاکنون پنج جلسه این کمیسیون تشکیل شده و امیدواریم هرچه زودتر بتوانیم این کار را اجرایی کنیم.

او در ادامه از تشکیل کانون سراسری هنرمندان خبر و توضیح داد: بعد از تشکیل کانون های صنفی متشکل از کانون های صنفی خانه های تئاتر، سینما، موسیقی و ... مجموعه این کانون ها، کانون سراسری هنرمندان را تشکیل می دهند که در بر دارنده انجمن های صنفی سراسر کشور در رشته های مختلف است.

تلاشی که بعد از دو سال به نتیجه رسید

راد ابراز خرسندی کرد: بعد از سال ها خوشبختانه این موضوع به نتیجه رسید و قرار شد هنر به عنوان شغل رسما شناخته شود و امنیت شغلی، حقوق بیکاری و تشکل انجمن های صنفی سراسری در پی آن انجام شود.

او در پاسخ به این پرسش که آیا تغییر وزیر در این زمینه تاثیرگذار است؟ گفت: ما باید زودتر این کار را انجام دهیم. در حال حاضر شکل حقوقی و قانونی خود را دارد و باید زودتر اجرایی شود.

رییس هیات مدیره خانه تئاتر در پاسخ به پرسشی دیگر که در شیوه جدید خانه های تئاتر و سینما و ... دیگر تشکل های هنری نیستند؟ تصریح کرد: همه اینها به انجمن های صنفی تبدیل می شوند. ضمن اینکه ما ارتباط خود را با وزرات ارشاد در زمینه هنری نگه خواهیم داشت چون کار ما فرهنگی هنری است و صرفا کار صنفی نیست.

راد درباره جایگاه صندوق اعتباری هنر در وضعیت جدید توضیح داد: جایگاه خود را دارد و در ارتباط با ارشاد خواهد ماند. دنبال این هستیم تا ببینیم راهکارهای حقوقی در کدام یک از اینها بهتر و تسهیلاتش بیشتر است.

او درباره تغییر احتمالی آیین نامه های فعلی انجمن های خانه تئاتر نیز گفت: طبیعتا تفاوت هایی خواهد کرد. کسانی می توانند عضو انجمن ها باشند که شغل شان این باشد و از این راه زندگی کنند و انجمن ها باید این موضوع را تایید کنند.

بازیگر نمایش های رویاهای رام نشده و مرده های بی کفن و دفن درباره احقاق حقوق مادی و معنوی آثاری که توقیف می شوند، تصریح کرد: از این پس همه چیز باید توسط صنف انجام بگیرد و قوانینش توسط خود صنف اجرایی شود. یعنی صنوف باید مسایل خود را به عهده بگیرند.

ایرج راد در پایان گفت: دو سال طول کشید همه صنوف مختلف همت کردند و با تلاش و پشتکار و پیگیری دایم در کنار هم توانستند بنشینند و به دیدگاه های مشترک برسند که برای همه قابل قبول باشد و این کار مهمی است.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران

سیده فاطمه ذوالقدر در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری خانه ملت ، با ارزیابی مثبت از دستور رئیس دفتر رئیس جمهور برای کمک به اهالی تئاتر که در شرایط کنونی به دلیل تعطیلی کار با مشکلات جدی اقتصادی مواجه شده اند، گفت: آنچه مسلم است اهالی تئاتر و هنر نیز همچون سایر اقشار جامعه در پی تعطیلی کار به دلیل شیوع ویروس کرونا متضرر شده و با مشکلات اقتصادی و معیشتی متعددی مواجه شده اند.

هنرمندان هم باید مشمول دریافت بیمه بیکاری قرار گیرند

نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در مجلس شورای اسلامی، ادامه داد: کمک به اهالی تئاتر می تواند در قالب اختصاص یارانه صورت گیرد یا این قشر هم مشمول دریافت بیمه بیکاری قرار گیرند یا به آنها تسهیلات وام کم بهره تعلق گیرد.

وی تصریح کرد: هم اکنون لازم است که از افراد فعال در عرصه تئاتر و سایر هنرمندان و افرادی که به نوعی در حوزه فرهنگی کشور فعالیت دارند، حمایت شود، چرا که این افراد هم در زمینه ارتقای سطح فرهنگی جامعه و هم ایجاد شور و نشاط در بین مردم به ویژه در این شرایط که با مشکلات روحی ناشی از قرنطینه و عدم فعالیت در جامعه مواجه هستند، نقش چشمگیری دارند.

فعالیت هنرمندان باید در سایه حمایت و نظارت های لازم مسئولان تداوم یابد

این نماینده مردم در مجلس دهم، اظهار کرد: یکی از موارد حائز اهمیت در شرایط بحرانی کنونی که مقابله با ویروس کرونا باعث تعطیلی بسیاری از مراکز هنری شده، این است که شرایطی فراهم شود تا اجرای تئاتر، فعالیت سینماها و سایر بخش های فرهنگی با اتخاذ تدابیری جهت تامین سلامت عمومی در سایه حمایت و نظارت های لازم مسئولان مربوطه تداوم یابد.

سخنگوی کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی، با اشاره به برنامه این کمیسیون جهت حمایت از هنرمندان در شرایط کنونی، یادآور شد: قرار است در کمیته هنر و رسانه نشستی با اهالی هنر داشته باشیم تا بعد از بررسی درخواست هایی که در جهت رفع مشکلاتشان دارند بتوانیم به طرز مطلوبی از آنها حمایت کنیم.

گفتنی است دفتر رئیس جمهور در پی ارسال نامه مدیرعامل خانه تئاتر برای حمایت از هنرمندان تئاتر، دستور رسیدگی به آن را برای وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی صادر کرده است. درخواست کمک برای تامین ایام بیکاری هنرمندان و انجام برنامه میان مدت و درازمدت جهت جبران بخشی از ضرر و زیان ناشی از ویروس کرونا، مواردی است که در این نامه انجام آن از وزیر ارشاد خواسته شده است./

انتهای پیام

لینک منبع

لینک خبر :‌ آقای خبر
یک خواننده گفت: بهتراست در این وضعیت دولت تمهیداتی برای اقشار جامعه به ویژه هنرمندان در نظر بگیرد تا از نظر رفاهی تامین شوند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴

علی سعیدی در گفت وگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: با توجه به محدودیت هایی که شیوع کرونا ایجاد کرده، با حمایت وزارت ارشاد کنسرت هایی به صورت آنلاین برگزار و خواننده ها به صورت خودجوش برنامه لایو اینستاگرامی اجرا و مردم را سرگرم می کنند.

این خواننده با اشاره به اینکه هنرمندان هیچ وقت مورد حمایت نبوده اند ادامه داد: هنرمندان از دل مردم برمی خیزند و قطعا در ناخودآگاهشان کمک به همنوع وجود دارد البته این در ذات هنر وجود دارد و هنرمندان به صورت خودجوش با استفاده از هنرشان مردم را به درخانه ماندن ترغیب می کنند همچنین بهتراست در این وضعیت دولت تمهیداتی برای اقشار جامعه به ویژه هنرمندان در نظر بگیرد تا از نظر رفاهی تامین شوند.

سعیدی گفت: هنرمندان تلاش می کنند که با ارائه آثارشان مردم را در خانه نگه دارند در شرایطی که وضعیت معیشتی خوبی ندارند چرا که بیمه و حقوق ثابت ندارند باید در نظر گرفت که هنرمندان بیشتر از دیگر اقشار، زندگی سختی را می گذرانند.

وی با اشاره به اینکه نباید بین هنرمندان تفاوتی قائل شد و همه آن ها در حال حاضر در یک شرایط قرار دارند، افزود: متاسفانه برای هنرمندان محدودیت بسیاری وجود دارد و این باعث می شود که بسیاری از آن ها در بلاتکلیفی بمانند.

کد خبر 418296

لینک خبر :‌ خبرگزاری ایمنا
تهران- ایرنا- نمایشنامه نویس و کارگردان شناخته شده یکی از مهمترین آسیب های دوران پساکرونا را بازگرداندن مخاطبان به سالن های تئاتر دانست و یادآور شد: طی این ایام مخاطبان با وجه دیگری از مواجهه با آثار فرهنگی از طریق تلویزیون های تعاملی و فضای مجازی آشنا شده اند و بازگرداندن این مخاطبان به سالن های تئاتری دغدغه ای بزرگ است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴

هفتمین شب اجرای نمایش آن لاین از طریق تلویزیون تعاملی نمایش نت به عنوان نخستین تلویزیون اختصاصی پخش تئاتر بعد از تجربه موفق پخش آن لاین کنسرت های موسیقی در روزهای کرونایی کشورمان با دو هدف کمک به در خانه ماندن مردم در راستای شکست زنجیره شیوع ویروس کرونا از یک سو و از سوی دیگر حمایت از هنرمندان عرصه تئاتر که به سبب تعطیلی فعالیت های فرهنگی و هنری از ابتدای اسفندماه 1398 فعالیت آنها نیز به محاق رفته بود؛ شب گذشته (شنبه 23 فروردین ) به شکل زنده و مستقیم برای مخاطبان پخش شد.

پردیس تئاتر تهران به عنوان یکی از پردیس های بزرگ منطقه خاورمیانه با هفت سالن اختصاصی که به همت سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران ساخته شد و مورد بهره برداری قرار گرفته است، به عنوان میزبان اجرای زنده هنرمندان تئاتر کشورمان و پخش آن لاین تلویزیونی اجرای آنها در تلویزیون تعاملی نمایش نت انتخاب شده است.

در هفتمین شب از اجراهای ده گانه تئاتر در شامگاه بیست وسوم فروردین ماه 1399 ایوب آقاخانی نمایشنامه نویس؛ بازیگر؛ کارگردان تئاتر به عنوان مهمان برنامه در پردیس تئاتر تهران حضور داشت.

بعد از اجرای نمایش حرمان در گونه تئاتر دفاع مقدس به نویسندگی و کارگردانی قاسم طاهراحمدی که به عنوان نمایش هفتمین شب از اجراهای زنده پردیس تئاترتهران انتخاب و برنامه ریزی شده بود؛ بخشی به نام گپِ تئاتر با اجرای محمدرضا آزادفرد و میزبانی از ایوب آقاخانی به مخاطبان عرضه شد.

در این گفت وگو آقاخانی از آسیب ها و مواهب شیوع ویروس کرونا در بدنه فعالان تئاتر کشور، لزوم تهیه نقشه زیرساختی بدون توجه به دامنه تغییر و تحول مدیران، دولت ها و تغییرات صورت گرفته در مدیریت اداره کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی از اواخر اسفند سال 1398 و روی کار آمدن قادر آشنا به عنوان مدیر جدید و جایگزینی وی به جای شهرام کرمی سخن گفت.

ایوب آقاخانی در ابتدای این گفت وگو و در پاسخ به اینکه شرایط قریب به دو ماه قرنطینه خانگی را چگونه گذرانده است؛ با لحنی آمیخته به طنز گفت: این روزها بیش از پیش به عصاره معنی نامم یعنی ایوب و صبر همیشه همراه با آن می اندیشم. مانند بسیاری دیگر از مردم مطالعه؛ دیدن فیلم و کارهای عقب افتاده خود را در دستور کار قرار دادم. صد البته بیش از همه تلاش می کنم تا خانواده ام از نظر ذهنی، روحی و روانی شرایط سخت این روزها را با آرامش بیشتری طی کنند.

پذیرش آسان تر شرایط در سایه مبحث فراگیری کروناست

نویسنده نمایشنامه دوئتی کوتاه برای پاییز با بیان آنکه بدون هیچ تردیدی تعطیلی فعالیت های فرهنگی و هنری برای تمام دست اندرکاران این عرصه آسیب ها و صدماتی را با خود به همراه داشته است؛ نخستین بخش این آسیب ها را متوجه مقوله اقتصادی دانست و یادآور شد: معیشت اهالی تئاتر به اجرای آثار نمایشی وابسته است و وقتی اجراها متوقف شود مشخص است که تمامی شرایط تعریف شده در حول محور مسائل اقتصادی تحت الشعاع قرار می گیرد.

وی ادامه داد: به همین سبب آسان کردن پذیرش شرایط این دوران و مبحث فراگیری کروناست که می تواند مرهمی بر مشکلات و فشار اقتصادی وارده بر فعالان این حوزه باشد.

بسته معیشتی؛ مسکنی کوتاه مدت است

نویسنده و کارگردان نمایش علت تاکید کرد: بخش مهمی از مسئولیت اجتماعی تمام آحاد جامعه ازجمله خانواده تئاتر تاکید بر وجه مناسبات و همدلی اجتماعی برای پشت سر گذاشتن این روزهاست. طی کردن شرایط این روزها شاید با در نظر گرفتن شرایطی که تمام تعهد اجتماعی برای قطع زنجیره و شکست این ویروس برای همه آسان تر باشد؛ اما این که بخواهیم با بسته های معیشتی مشکلات اقتصادی خانواده تئاتر را حل کنیم تنها مسکنی کوتاه مدت است.

وی افزود: باید نگاهی کلان؛ برنامه ریزی عمیق و زیرساختی دقیق را برای عبور از چنین بحران هایی که در آینده نیز ممکن است گریبان جامعه و تمامی بخش های آن را بگیرد در دستور کار مسئولان و متولیان امر فرهنگ قرار گیرد.

مخاطبان عادت کردند تئاتر از تلویزیون و فضای مجازی ببینند

آقاخانی یکی از مهمترین آسیب های دوران پسا کرونا را بازگرداندن مخاطبان به سالن های تئاتر و سینما دانست و یادآور شد: طی این ایام که مدت آن کوتاه نیز نبوده مخاطبان با وجه دیگری از مواجهه با آثار فرهنگی از طریق تلویزیون های تعاملی و فضای مجازی آشنا شده اند و بازگرداندن این مخاطبان که تئاتر و سینما را در تلویزیون یا در اینترنت دنبال می کنند به سالن های تئاتری و سینمایی دغدغه ای بزرگ است که باید بیش از پیش مدنظر فعالان دست اندرکاران این عرصه قرار بگیرد.

وی افزود: شک ندارم بازگرداندن عادت های پیشین مخاطبان تئاتر بعد از پشت سر گذاشتن دوران کرونا ساده نخواهد بود و سهل گرفتن آن خود آسیبی دیگر به شمار می رود.

نگاه مستقل و منطقی تنها راه عبور از بحران

آقاخانی ادامه داد: پیش از دوران کرونا نیز گروه ها و هنرمندان فعال در عرصه تئاتر حتی اگر با قدرت کار می کردند، در نگاهی منصفانه اغلب آن ها از معیشت قابل اعتنایی برخوردار نبودند مساله اصلی آنست که به دلیل مشکلات اقتصادی همیشه همراه با فعالان تئاتری؛ خانواده هنر نمایش با نوعی شکنندگی وارد تعطیلات شدند.

اگر مسئولان هنری در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، خانه تئاتر، حوزه هنری یا سایر نهاد های فرهنگی و هنری در حوزه زیرساخت ها کار و فکری ماندگار نکنند؛ تئاتر و در نگاهی کلان تر سینمای ما شاید بعد از عبور از این بحران بار دیگر فعالیت خود را با حرکتی آرام آغاز کند اما در مواجهه با بحران بعدی فعالیت آن دیگر دوام نخواهد داشت. نگاه مستقل و منطقی تنها راه عبور از چنین بحران هایی در آینده خواهد بود که باز شدن گره آن در دست مسئولان است.

چه کاخی را بر روی چه حبابی بنا کردیم

نویسنده نمایشنامه اروند خون درباره مواهب شیوع ویروس کرونا و تعطیلی دوماهه فعالیت های فرهنگی و در نگاهی کلان تر تحت الشعاع قرار گرفتن فضای جامعه در سایه این ویروس دادن گفت: کرونا بسیاری از عادت های غیربهداشتی ما را ریشه کن کرد و با قدرت می توان گفت تمام افراد جامعه بعد از پشت سر گذاشتن کرونا دیگران آدم اول نخواهند بود.

نکته دوم آنکه بسیار زود متوجه شدیم چه کاخی را روی چه حبابی بنا کردیم؛ زیرا فعالیت های فرهنگی و هنری ما به ویژه در عرصه هنر معصوم و مظلوم تئاتر بدون توجه به زیرساخت ها درحال انجام بود و امروز با فروریختن آن کاخ ترمیم و ممارست بیشتری را نیاز داریم تا این هنر را نجات دهیم.

حذف دکان دارهای تئاتر

نویسنده نمایشنامه رگ گفت: سومین موهبت که از دید من از مهم ترین موهبت های شیوع کروناست متوجه این مساله است که یک سری یک سری از دکان دارهای تئاتر به واسطه شرایط این روزها حذف شده اند. دیگر کسی نمی آید یک زیر پله را با کارشناسی ناکارشناسانه یکی دو نفر تبدیل به سالن تئاتر کند و بعد گروه های عاشق و جوانان آماده ورود به فضای حرفه ای را برای نفع خودش استعمار کند.

وی افزود: درحقیقت این نوع بنگاه داری ها اگر از بین نرود بسیار کاهش پیدا خواهند کرد و کسانی در بطن تئاتر خصوصی فعالیتشان را ادامه می دهند که دغدغه توسعه فرهنگ دارند.

نیاز تئاتر به زیرساخت هایی واقعی و فارغ از نگاه سلیقه ای

نویسنده و کارگردان نمایش زمین مقدس تاکید کرد: اگر دولت کنونی یا دولت های بعدی برای تهیه زیرساختی که تئاتر به آن نیازمند است فکر و تدبیری نداشته باشند بدون هیچ واهمه ای باید گفت با دست های خالی نمی توانیم این کار را ادامه دهیم.

تئاتر برای ادامه حیات واقعی خود و نه زندگی حبابی علاوه بر سیاست گذاری؛ نظارت و ریل گذاری که اغلب مسئولان آن هم با نگاه سلیقه ای تنها بر این نمط مسیر خود را استوار کرده اند، با تغییر هر دولت شرایط آن نیز تغییر پیدا خواهد کرد. نیازمند توجه به زیرساخت هایی هستیم که بدون تغییر دولت ها، بقا و استمرار هنر تئاتر را با خود به همراه داشته باشند.

اهالی فرهنگ و هنر هم باید به صسم خود وفادار باشند

آقاخانی در ادامه این گفت وگو ضمن تقدیر از کادر درمانی، پزشکان پرستاران، نگاه وزارتی و توجه مسئولان برای ریشه کن کردن ویروس کرونا گفت: امیدوارم چهره های فرهنگی از مسئولان تا هنرمندان نیز پای قسم متعالی خود برای توسعه فرهنگ و هنر این کشور با نگاهی زیرساختی و آینده نگرانه به ویژه در دوران پساکرونا بایستند.

مهمترین ویژگی قادر آشنا، جسارت است

آقاخانی در پایان این گفتگو با اشاره به حضور قادر آشنا در اداره کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که از 27 اسفند ماه سال 1398 فعالیت خود را آغاز کرد یادآور شد: باتوجه به آشنایی که از قادر آشنا پیش از این در مقام یک مسئول فرهنگی و تجربه پیشین او در اداره کل هنرهای نمایشی دارم او را فردی جسور می دانم.

وی افزود: از سوی دیگر معتقدم یکی از مهمترین حلقه های مفقوده مدیریت فرهنگی ما جسارت است؛ به همین سبب حضور او را برای برطرف کردن مشکلات تئاتر مفید می دانم و امیدوارم بیش از پیش از جسارت خود در حوزه مدیریت برنامه های تئاتر بهره برد.

گام نخست پخش زنده نمایش و ارائه آن لاین آن از طریق تلویزیون تعاملی نمایش نت که از 17 فروردین ماه آغاز شده تا 27 فروردین هر شب از ساعت 19 تا 20:30 ادامه خواهد داشت.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
تهران- ایرنا- طی شب های گذشته که تئاتر به صورت آنلاین برای ایرانیان پخش می شود از هنرمندان صاحب نام این عرصه اثری دیده نمی شود و نامشان در لیست اجراهای پیش رو نیز وجود ندارد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : دانا

هفته ها از تعطیلی تئاتر، سینما و کنسرت می گذرد سالن های ویژه هر کدام از این هنرها خالی و در سکوت مانده اند، هنرمندان نیز هر کدام با مشکلات اقتصادی و معیشتی در نبود فصلی که هر ساله در ترافیک کاری قرار داشت این روزها در خانه ها مانده اند و منتظر سرنوشتی که قرار است بعد از این روزها نصیب شان شود.

ویروس کرونا که آمد نخستین گام مقابله با آن تعطیلی تجمعات بود که تئاتر، سینما و کنسرت از بزرگترین تجمع محسوب می شدند و به همین دلیل از روزهای آغازین اسفندماه کار خود با تصور اینکه به زودی بار دیگر رونق می یابند تعطیل کردند اما بار دیگر تعطیلی آنها تمدید و بار دیگر هم.

حالا نزدیک به دو ماه است که سالن ها و اجراها تعطیل شده اند و هنرمندان خانه نشین اما این پایان ماجرا نیست چون هنوز هم ویروس کرونا تصمیمی برای برداشتن سایه خود از سر ایران ندارد و مشخص نیست که آیا این تعطیلی موقت به همین یک فصل خاتمه می یابد یا قرار است روزهای بیشتری به آسیب زدن های خود ادامه دهد.

به همین دلیل هنوز چند روزی از میهمانی ویروس کرونا در کشور نگذشته بود که آرام آرام هنرمندان در بخش های مختلف دست به کار شدند تا بلکه بتوانند سهمی در این روزها در میان مردم داشته باشند از فعالیت هایی برای تولیدات ماسک و گان گرفته تا انتشار سرگرمی های در صفحات خود و این روزها انتشار گفت و گوهای مستقیم با مردم از طریق پخش زنده برنامه اینستاگرام تا بی واسطه بتوانند ساعاتی را با مردم پشت سر بگذارند اما برای حیات هنر راهکارهای دیگری نیز مورد بهره برداری قرار گرفت.

آنلاین شدن پخش هنرهای مختلف بخشی بود که هم هنرمندان برای ادامه راه خود از آن استقبال می کردند و هم مردم برای پر شدن اوقات فراغت خود در شب های خانه نشینی که ویروس کرونا ایجاد کرده بود به آن احتیاج داشتند به همین دلیل هم به سرعت مورد اقبال قرار گرفت.

نخست دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با همکاری معاونت فرهنگی و هنری شهرداری تهران برنامه کنسرت های آنلاین را منتشر کرد که به مدت ده شب از طریق سایت های معرفی شده و پخش زنده اینستاگرام هنرمندان میهمان خانه های مردم می شود و پس از آن نیز از نیمه دوم فروردین ماه تئاتری ها دست به کار شدند تا اجرای خود را به خانه مردم ببرند؛ در آخر نیز ابراهیم حاتمی کیا فیلم سینمای خروج را با تمهیدات ویژه ای بدون اکران سینمایی در اختیار تلویزیون های اینترنتی گذاشت تا بتواند سهمی از شب های کرونایی مردم باشد که اگر با موفقیت طی شود فیلم های سینمایی دیگر نیز خواستار حضور در این بخش خواهند.

سینما و حضور فیلم ها در تلویزیون های اینترنتی موضوع تفاوت بسیاری دارد زیرا به انتخاب تهیه کننده و کارگردان فیلم است که بخواهند بدون اکران عمومی حتی با تمهیدات ویژه به فضای مجازی بیایند یا در نوبت اکران سال های آینده بمانند اما این روزها عدم حضور نامداران عرصه تئاتر جای گله فراوان دارد.

تئاتر ریشه در مردم دارد و از دیرباز در همه هنگام همراه مردم به زیست خود ادامه داده است و حرف هایی از دل جامعه را به روی صحنه برده است به همین دلیل دهه هاست که مهجور مغموم دولت مردان و قدرتمندان قرار گرفته است.

در سال های اخیر نیز هنرمندان بارها اعتراضاتی از قبیل دیده نشدن و بی توجهی داشته اند اما نامداران عرصه هنرهای نمایشی امروز که پخش آنلاین فرصتی بزرگ برای ظهور و بروز و به دست آوردن جایگاهی والاتر در میان مردم است هیچ نقشی را برعهده نگرفته اند.

از 17 فروردین ماه سال جاری اداره کل هنرهای نمایشی همراه با شهرداری تهران در پردیس تئاتر شهرزاد پخش آنلاین شروع کرده است که گام بلندی برای این هنر محسوب می شود اما بعد از گذشت شش شب جز نمایش هایی در حوزه تئاتر کودک اجرایی از هنرمندان که نامی در تئاتر از همین مردم خانه نشین امروز به دست آورده اند نیست.

دکورهای ساده با حضور هنرمندان نامدار که این روزها به دلیل تعطیلی تمام بخش ها در خانه مانده اند و می توانند آمادگی سابق برای حضور در صحنه داشته باشد هم در شب های گذشته دیده نشده است و این در حالی است که در بخش موسیقی هنرمندانی که در سال های اخیر محبوبیتی به دست آورده اند به صحنه خالی از تماشاگر رفتند تا زمانی از فراغت خانه نشینی مردم شوند.

اگر این تعطیلی سالن های تئاتر ادامه پیدا کند و تئاتری هایی که اعتبار خود را از هنری مردمی به دست آورده اند سهم خود را برای خانه نشینی مردم ادا نکنند این هنر و عرصه باز هم مغفول و مهجور خواهد ماند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : هفته نامه وقایع استان

احسان امینی/خبرنگار

تصور آنکه به جای خرید بلیت تئاتر، نشستن بر روی صندلی رو به پرده ای که چند لحظه بعد کنار می رود و بازیگران نمایش یکی یکی به روی صحنه می آیند، در خانه با لباس خانگی پشت مانیتور نشسته باشی و در حالتی میان در خانه بودن و نبودن منتظر آغاز اجرای آنلاین نمایشی در یکی از سالن های تئاتر شهر شاید تا چند ماه پیش امکان پذیر نبود اما ویروس کرونا فاصله رسیدن به آینده دور را بسیار نزدیک کرده است.گالری گردی، تئاتر دیدن، سینما و کنسرت رفتن تا اطلاع ثانوی تعطیل است و دولت ها و نهاد های فرهنگی به دنبال راه هایی برای نجات هنر و شاید هنرمندان اند و استفاده از فضای اینترنت اولین و در دسترس ترین راه ممکن است. در ایران اما مشکلات ساختاری مانند اینترنت تحت فیلترینگ شدید و سرعت بسیار پایین آن، نبود قوانین حقوقی حمایت از هنرمندان و عدم وجوه فرهنگ پذیرش این زیست هنری مجازی در جامعه کار را سخت کرده است.برای بررسی جریانات هنری در دوران کرونا و استفاده از اینترنت در حوزه هنرهای مختلف با کیوان عسگری پور نوازنده و استاد موسیقی، امید نیاز کارگردان و مدرس تئاتر و علی میرزایی مجسمه ساز گفت وگو کردیم.

کنسرت آنلاین چرخه اقتصادی ندارد

کیوان عسگری پور، نوازنده و مدرس موسیقی، آنلاین شدن برگزاری کنسرت موسیقی را باعث ازکارافتادن چرخه اقتصادی موجود در هر اجرای کنسرت زنده می داند: مشاغل بسیاری مانند سالن دارها، برگزارکنندگان کنسرت ها، گروه های موسیقی و... از برگزاری یک کنسرت منتفع می شوند و اگر کنسرت به صورت آنلاین برگزار شود، بسیاری از این امکانات مالی از دست خواهد رفت. بنابراین کنسرت آنلاین تنها در یک صورت امکانِ وقوع دارد و آن هم حمایت مالی از طرف نهادهایی مانند شهرداری است. در غیر این صورت امکان کنسرت آنلاین امکان پذیر نیست. او نبود قوانین و زیرساخت ها را مهم ترین دلیل عدم موفقیت حضور هنرمندان موسیقی در فضای اینترنت می داند و می افزاید: در ایران حقوق مولف و مصنف رعایت نمی شود و بسیاری از آثار موسیقایی که به صورت اینترنتی به فروش می رسند اساسا قابل بهره برداری نیستند، چرا که در بسیاری از موارد یک نفر اثر موسیقی را می خرد و چندین نفر گوش می دهند. عسگری پور ادامه می دهد: مشکل بزرگ بعدی برای بحث هنر آنلاین بستر اینترنتی مناسب و پرسرعت است.زمانی که چنین اینترنتی در اختیار نیست اساسا از ابتدا، بحث هنر آنلاین دچار اشکال و نقصان است. مدیر موسسه فرهنگی و هنری نوای مهر سپاهان که ریاست صنف آموزشگاه های موسیقی اصفهان را هم برعهده دارد، درباره بحث آموزش موسیقی هم می گوید: بحث آموزش موسیقی تا اطلاع ثانوی تعطیل اعلام شده و امکان فعالیت وجود ندارد. این در حالی است که در مجموعه آموزشگاه های موسیقی در استان اصفهان نزدیک به 3هزار نفر از اساتید و کادر آموزشگاه ها بیکار شدند و باید فکری به حال این وضعیت کرد. آن هم در شرایطی که اساتید موسیقی هم زیرمجموعه بیمه هنرمندان هستند و بیمه هنرمندان به هیچ عنوان شامل بیمه بیکاری نمی شود، با وضعیت پیچیده تری از لحاظ معیشتی روبه رو می شویم. عسگری پور تنها راه حل کنونی و شاید کوتاه مدت را آموزش مجازی موسیقی می داند که البته نقاط ضعف بسیار زیادی دارد: در نامه ای که به اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فرستادیم میزان خسارتی را که به آموزشگاه های موسیقی زده شده بیش از یک میلیارد تومان و خسارتی را که به اساتید موسیقی وارد شده نزدیک به 6 میلیارد تومان برآورد کردیم، بنابراین باید فکری شود تا هم این خسارت ها جبران شود و هم اینکه دیگر ادامه پیدا نکند. به نظر می رسد تنها راه موجود در این شرایط برگزاری کلاس های آموزش مجازی موسیقی است تا مقداری از هزینه های این اساتید تامین شود؛با اینکه همه به ضعف های آموزش مجازی موسیقی اذعان دارند. او نقاط ضعف آموزش موسیقی به صورت مجازی را این گونه شرح می دهد: بحث آموزش مجازی در انجمن صنفی آموزشگاه های موسیقی بسیار مورد بررسی قرار گرفته اما متاسفانه به دلیل بستر نامطلوب اینترنت در سراسر کشور امکان برقراری ارتباط باکیفیت میان استاد و هنرجو وجود ندارد. مضاف بر اینکه اساسا آموزش موسیقی به صورت رودررو باید اتفاق افتد؛ استاد موسیقی از طریق آموزش مجازی نه می تواند ساز هنرجو را کوک کند و نه می تواند مراقب حرکات دست او باشد و این باعث کاهش سطح کیفی آموزش خواهد شد و بسیاری از اساتید و هنرجویان معتقدند که آموزش مجازی موسیقی جوابگو نبوده است.

تئاتر آنلاین با تعریف هنرتئاتر در تضاد است

امید نیاز، بازیگر و کارگردان تئاتر، با بیان اینکه در دوران عادی قبل از کرونا هم شرایط تئاتر در اصفهان اصلا مناسب و مهیا نبوده است می افزاید: تئاتر در اصفهان پیش از کرونا هم درگیر مسائل و مشکلات بسیار زیادی بوده و انگار که پس از کرونا وضعیت اسفبارش تشدید شده، یعنی از وضعیت منفی 1 به منفی 2 رسیده است وگرنه مصائب کرونا از اصل قبل از کرونا ویروس به سر تئاتر ما آمده است. او ادامه می دهد: با این حال بسیاری از افرادی که آموزشگاه تئاتر دارند یا برنامه ریزی های اجرا برای اسفند 98 و فصل بهار 99 را انجام داده بودند ضرر و زیان های هنگفتی را متحمل شدند و در اینجاست که انجمن نمایش اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اصفهان و حتی انجمن نمایش کشور باید به کمک گروه های تئاتری بیاید. نیاز مسئله به حساب نیامدن معیشت هنرمندان در این شرایط سخت را هم مطرح می کند و از این قشر به عنوان کسانی که از امنیت برخوردار نیستند یاد می کند: مهم ترین مسئله ای که برای قشر هنرمندان در دوران کرونا مشخص شد این بود که این گروه از جامعه از هیچ جایگاهی در برنامه ریزی ها و دستورالعمل ها برخوردار نیستند. با احترام فراوان به کارگران زحمتکش در تمام بخش های اجرایی کشور، هنرمندان حتی در حد یک کارگر ساده هم به حساب نمی آیند و همین مسئله باعث می شود که در تمام برنامه ریزی ها برای مشاغل مختلف اساسا اشاره ای به وضعیت معیشت و شرایط اقتصادی هنرمندان نشود. این کارگردان تئاتر درباره شیوه هایی مانند تئاتر آنلاین که بحث هایی را برانگیخته است می گوید: اگر منظور فیلم تئاتر است که روش مرسومی است. پیش از این هم وجود داشته و فیلم های ضبط شده از اجرا را در قالب های مختلف به دست مخاطبان می رسانند و برای دانلود در فضای مجازی می گذارند و شکلی از رابطه با مخاطب به حساب می آید که تئاتر نه به صورت زنده که از طریق رسانه فیلم عرضه شود. اما در کل به لحاظ تئوری اگر برای تئاتر یک مثلث رسم کنیم، یک ضلع آن را مخاطب و تماشاگر تشکیل می دهد و خصوصیت هنر تئاتر، زنده بودن آن است و حذف مخاطب به تعریف تئاتر لطمه می زند. او این تخطی از تعریف تئاتر را نوعی حرکت عبث می داند و می افزاید: شاید در آینده شکل های تازه ای از ارائه تئاتر به وجود بیاید، اما متاسفانه ما در ایران، بودن در چنین موقعیتی را بلد نیستیم و گاهی راه ها و روش های من درآوردی را پیشنهاد می دهیم که به کار نمی آید، اما به طور کلی برای من قابل درک نیست که تئاتر چگونه می تواند به صورت آنلاین دیده شود چراکه معتقدم این کار برداشت اشتباه و کار عبث با توجه به تعریف هنر تئاتر است. کارگردان نمایش کوران به وضعیت هنرمندان تئاتر در کشورهای دیگر در شرایط کرونا هم اشاره می کند: در جامعه ای مانند آلمان به بسیاری از هنرمندان تئاتر کمک هزینه ای پرداخت شده است تا در زمانه شیوع کرونا و خانه نشینی کار تحقیقاتی در زمینه تئاتر انجام دهند و با این کار مانع ازکارافتادن چرخه تئاتر در کشور شده اند. درحالی که در ایران هیچ برنامه ریزی برای هنرمندان وجود ندارد و اکثرا بلاتکلیف و سردرگم منتظر هستند ببینند چه می شود و چه زمانی این اوضاع به حالت عادی برمی گردد.

جامعه هنری از نظر فرهنگی آماده هنر آنلاین نیست

علی میرزایی، مجسمه ساز، با اشاره به آماده نبودن شرایط در ایران برای استفاده از ظرفیت های فضای مجازی و نامشخص بودن سازوکارهای آن، استفاده از این فضا برای هنر را یک راه حال کوتاه مدت ارزیابی می کند: درمورد فضای آنلاین برای مباحث تجسمی از جمله برگزاری نمایشگاه ها و همچنین حراج می توان از این فضا استفاده کرد.اما این ایده در بلندمدت جواب نخواهد داد و شاید تنها یک راه حل کوتاه مدت برای کمک به عرصه های هنری از جمله هنرهای تجسمی باشد، مگر اینکه دولت ها به طور سیستماتیک هنر را به این سمت ببرند و با استفاده از کمک های مالی جامعه را به سمت پذیرش این نوع نگاه به آثار هنری سوق دهند. او دلایل جوابگو نبودن هنر آنلاین در بلندمدت را این گونه شرح می دهد: اساسا انسان بدون اجتماع نمی تواند دوام بیاورد و هنرمندان در بسیاری موارد بر اساس روابط واقعی اجتماعی شان و در واکنش به اتفاقات بیرونی دست به خلق اثر هنری می زنند و دور بودن از آدم ها و نفس نکشیدن در دل جامعه آنها را با نوعی افسردگی روبه رو می کند، افسردگی که می تواند بر خلق اثر هم تاثیر بگذارد. درنهایت و پس از مدت زمانی ما تنها با مجموعه آثاری روبه رو می شویم که رنگ و بوی زیستن در قرنطینه را دارد. میرزایی به معدود حرکت هایی که در دوران شیوع کرونا در زمینه هنرهای تجسمی آنلاین شکل گرفته است اشاره می کند: یک حراج آقار هنری و یکی دو نمایشگاه انفرادی در زمینه هنرهای تجسمی در تهران شکل گرفت که از نظر بازخورد اصلا شرایط مطلوبی نداشت.این گونه به نظر می رسد که به لحاظ فرهنگی جامعه آمادگی چنین شرایطی را ندارد و ظرفیت آن فراهم نشده است. این کارشناس هنرهای تجسمی به ضعف مهم استفاده از فضای مجازی در زمینه برگزاری نمایشگاه یا حراج آثار تجسمی هم می پردازد: اثر هنری در حوزه تجسمی به گونه ای است که باید از نزدیک دیده شود تا بتوان در باره بسیاری از مختصات آن نتیجه گیری کرد و درباره ارزشمندی و وجوه هنری آن اظهارنظر کرد، بنابراین نمایشگاه آنلاین برای رابطه یک هنرمند از طریق اثرش با مخاطب انگار که چیزی کم دارد.

لینک خبر :‌ روزنامه اصفهان زیبا
مهر : تعدادی از هنرمندان تئاتر، تلویزیون و موسیقی با حمایت و پشتیبانی بنیاد فرهنگی هنری رودکی کارگاه خیریه تولید ماسک را در تالار حافظ تهران راه اندازی کردند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : شبکه تصویر

حمید شریف زاده، بازیگر تئاتر و تلویزیون که مسوولیت برگزاری کارگاه خیریه تولید ماسک را برعهده دارد دراین باره توضیح داد: طی روزهای گذشته با حمایت بنیاد فرهنگی هنری رودکی کارگاه خیریه تولید ماسک با شعار با همدلی در برابر هجوم کرونا پیروزیم در تالار حافظ راه اندازی شده که طی آن تعدادی از هنرمندان تئاتر، تلویزیون و موسیقی به همراه جمعی از کارکنان معاونت هنری وزارت ارشاد و بنیاد فرهنگی هنری رودکی به صورت کاملا رایگان و داوطلبانه در تالار حافظ حضور پیدا کرده و در تولید و ساخت ماسک مشارکت دارند.

وی افزود: طبق برنامه ریزی هایی که انجام گرفته یک گروه درمانی و نظارتی از وزارت بهداشت و نهادهای ذی ربط در طول برگزاری این کارگاه به صورت مستمر نظارت های بهداشتی خود را انجام داده و نسبت به گندزدایی و استریل تالار حافظ و تست پزشکی از داوطلبان اقدام کرده اند. همچنین تمامی این ماسک ها پس از تولید به مجموعه های بهداشتی برای گذر از پرتو و دیگر اقدامات استانداردسازی ارسال می شود.

شریف زاده ادامه داد: ما طی برگزاری این کارگاه آمادگی داریم تا روزی 10 هزار ماسک تولید کنیم و امیدواریم شرایط به گونه ای هدایت شود که بتوانیم با حضور بیشتر داوطلبان امکانات بیشتری را هم برای توزیع داشته باشیم.

لینک خبر :‌ دنیای اقتصاد
مینا آتشی: تعدادی از هنرمندان در هفته های اخیر با اجرای کنسرت های آنلاین در برج میلاد تلاش کردند مردم را به خانه نشینی ترغیب کنند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵

سرویس موسیقی هنرآنلاین: با طولانی شدن روزهایی که مردم کشورمان برای در امان ماندن از ویروس کرونا در قرنطینه خانگی به سر می برند، ممکن است علاوه بر نگرانی برای تأمین مایحتاج زندگی و کالاهای روزانه، برخی در این شرایط نگران سلامت روان خود نیز باشند. در این بین موسیقی همواره بستری مناسب برای تأمین غذای روح بوده است و هنرمندان موسیقی با فعالیت های خود توانسته اند افراد زیادی را به خانه ماندن تشویق کنند.

یکی اتفاقاتی که پس از شیوع ویروس کرونا در فضای موسیقی ایران و جهان رخ داد این بود که تمام خوانندگان موسیقی به دلیل محدودیت های ناشی از شیوع این ویروس به تور کنسرت های خود پایان دادند و به سراغ کارهای خلاقانه و تازه ای رفتند که تاکنون نظیر آن را کمتر دیده بودیم.

شاید این جمله را بارها شنیده باشیم که هنرمند با مردم زنده است و با نفس گرم تماشاگر زنده می ماند، اما در شرایطی که امکان برگزاری کنسرت وجود نداشت هنرمندان موسیقی در ایران تصمیم گرفتند به صورت آنلاین و از طریق فضای مجازی با هواداران خود دیدار کنند و به نوعی آن ها را در این شرایط سخت تنها نگذارند، تجربه ای که در ابتدا عجیب به نظر می رسید، اما الآن به یک اتفاق جالب در ایام کرونایی تبدیل شده و خوانندگان کشور را مثل یک موج همراه خود می کشاند.

بنیامین بهادری اولین خواننده ایرانی بود که چراغ کنسرت های آنلاین روشن کرد. او از پشت بام خانه خود به اجرای موسیقی پرداخت و کنسرتش را به صورت زنده از صفحه اینستاگرام برای مخاطبانش پخش کرد. پس از بنیامین، هنرمندان دیگری مانند حجت اشرف زاده و سالار عقیلی همین کار را انجام دادند که مورد استقبال مخاطبان قرار گرفتند. زمانی که بازار اجراهای زنده در خانه داغ شده بود، روزبه نعمت اللهی در اقدامی قابل توجه به سالن همایش های برج میلاد تهران رفت تا روبه روی صندلی های خالی این سالن به اجرای کنسرت بپردازد.

در ادامه با مجوز دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همکاری شهرداری تهران، برای ترغیب مردم به خانه نشینی و به منظور نشاط بخشی در جامعه، ویژه برنامه ای تحت عنوان جشنواره "نوروزخانه" تدارک دیده شد تا گروه های موسیقی در ایام عید نوروز برای مخاطبان خود کنسرت اجرا کنند.

اجرای کنسرت های آنلاین از هشتم فروردین ماه با حضور امید حاجیلی آغاز شد و در ادامه هنرمندانی نظیر سینا سرلک، حمید حامی، گروه رستاک، روزبه بمانی، رضا یزدانی، گروه استاد اسداللهی و حمید عسگری طی دو هفته به اجرای کنسرت پرداختند.

معمولاً کمتر پیش آمده که ما رویدادهای فرهنگی و هنری ازجمله برگزاری کنسرت ها را بدون تماشاگر دیده باشیم، زیرا ماهیت چنین برنامه هایی بر حضور و هیجان مردم استوار است. در ادامه گزارش نظر برخی از هنرمندان شرکت کننده در این ویژه برنامه را می خوانیم.

کنسرت با حضور تماشاگر بیشتر بوی کنسرت می دهد

وحید اسداللهی نوازنده نقاره و یکی از آهنگسازان مطرح موسیقی آذربایجان که همراه گروه خود در جشنواره "نوروزخانه" به صورت زنده کنسرت اجرا کرد، درباره آن اجرا به هنرآنلاین گفت: با توجه به این که چهار نفر از اعضای گروهمان در آن کنسرت حضور نداشتند ولی کنسرت خوبی از آب درآمد. کمتر پیش می آید که از خودم راضی باشم ولی این بار راضی بودم. ضمن این که باید بگویم صدای سالن هم بسیار خوب بود.

اسداللهی حس خود نسبت به اجرای بدون تماشاگر را این گونه بیان کرد: به عقیده من تماشاگر به آدم یک حال مخصوصی می دهد ولی من خودم نیز آن حال را می گیرم. من در این کنسرت باحوصله تر و با آرامش بیشتری به اجرا پرداختم. وقتی تماشاگر در سالن حضور پیدا می کند دوست دارد که هیجان بیشتری داشته باشد. درمجموع کنسرت ها با حضور تماشاگران بیشتر بوی کنسرت می دهد.

این نوازنده ادامه داد: کنسرت جای خودش را دارد ولی من فکر می کنم تلویزیون هم باید یک سری برنامه های ضبطی از اجراهای موسیقی پخش کند تا وقتی تماشاگر آن برنامه ها را می بیند روحش را حس کند.

اسداللهی درباره شرایط برگزاری کلاس های آموزشی به صورت آنلاین عنوان کرد: یک سری از هنرجوها نمی توانند به صورت آنلاین در کلاس های آموزشی شرکت کنند. اساساً طراوتی که در آموزش سینه به سینه وجود دارد، در آموزش موسیقی به صورت آنلاین دیده نمی شود و به همین خاطر الآن تعداد شاگردها کم شده است.

وی با اشاره به این که آموزش موسیقی برای یک شاگردی که می خواهد موسیقی را از پایه و صفر شروع کند حتماً باید به صورت حضوری و سینه به سینه باشد، خاطرنشان کرد: آموزش آنلاین برای هنرجویی قابل استفاده است که آن هنرجو چندین جلسه در کلاس های حضوری شرکت کرده باشد و حالا بخواهد برای یادگیری تکنیک های بیشتر از فضای آموزش آنلاین استفاده کند. در هر صورت یادگیری موسیقی به صورت آنلاین برای هنرجویی که کارش را می خواهد از صفر شروع کند بسیار سخت تر خواهد بود.

وحید اسداللهی در پایان ضمن تأکید بر این که آسیب هایی که کرونا به موسیقی زده است، گفت: موسیقی در این روزها ضربه بسیار سختی خورده است چون بچه های موسیقی از جایی حمایت نمی شوند. برخی از هنرمندان موسیقی هستند که شغل دیگری هم دارند ولی آن هایی که موسیقی تنها راه درآمدشان است با مشکلات زیادی روبه رو شده اند. من خودم یکی از آن ها هستم. امیدوار هستم که خداوند کمک کند و از این شرایط خارج شویم. شهرداری و تمام ارگان ها و نهادهای دیگر باید هنرمندان موسیقی را حمایت کنند تا آن ها کنسرت برگزار کنند چون در صورت ادامه دار شدن کنسرت های آنلاین هم مخاطبان سرگرم می شوند و هم هنرمندان موسیقی به یک منبع درآمدی می رسند.

سعی کردیم حضور تماشاگران را در ذهن خود تجسم کنیم

فرزاد مرادی خواننده و نوازنده گروه موسیقی رستاک از تجربه برگزاری کنسرت آنلاین به هنرآنلاین گفت: جنس موسیقی و پرفورمنس گروه رستاک همیشه به شکلی بوده که وابسته به حضور مخاطبان خود بوده است. ما در شرایط و استیج های متفاوتی کنسرت اجرا کرده ایم ولی برای اولین بار بود که اجرای بدون حضور تماشاگر را تجربه می کردیم. به هر حال با شرایط موجود، راه دیگری جز برگزاری کنسرت آنلاین به این شکل وجود نداشت.

وی ادامه داد: ما در این کنسرت سعی کردیم حضور تماشاگران را در ذهن خود تجسم کنیم. به اعتقاد من با توجه به شرایط موجود، ایده برگزاری کنسرت آنلاین با همه کم و کاستی هایی که ممکن بود داشته باشد، ایده جالب و خوبی بود.

این نوازنده افزود: با توجه به بازخوردهای مثبتی که دریافت کردیم، فکر می کنم کنسرت خیلی خوبی بود و مورد پسند مخاطبان نیز قرار گرفت و به خاطر این استقبال خوب گویا تصمیم گرفته شده که این کنسرت یک بار دیگر بازپخش شود. امیدوار هستیم از این شرایط هم عبور کنیم چون هیچ اجرایی به اندازه کنسرت زنده با حضور تماشاگران لذت بخش نیست.

مرادی با اشاره به همخوانی مردم در کنسرت هایشان، درباره شور و اشتیاق و هیجان مخاطبان رستاک گفت: هیجان مردم جزئی از اجرای ماست و این خلأ را کاملاً در کنسرت آنلاین حس کردیم. به عنوان مثال بچه های گروه می گفتند وقتی زخمه آخر را به ساز می زدیم منتظر بودیم که تماشاگران با صدای بلند تشویق کنند تا با احساس و انرژی خوب به سراغ قطعه بعدی برویم و این خلأ به شکلی بود که انگار آهنگ نیمه تمام می ماند.

وی بیان کرد: ما ممکن است آهنگ های مشابهی را در کنسرت های مختلف اجرا کنیم ولی هر اجرای ما با اجراهای دیگر متفاوت است چون در اجراهای زنده یک سری اتفاقات بداهه اتفاق می افتد که تماشاگر در ایجاد آن نقش دارد. در کنسرت آنلاین آن حالت وجود نداشت و یک تجربه منحصربه فرد و خاص بود.

مرادی در پایان درباره فعالیت های آینده گروه رستاک گفت: ما در ماه های اخیر چهار قطعه از پروژه بین المللی "در خانه بی مرز" را منتشر کرده ایم که مربوط به موسیقی کشورهای همسایه ایران است همچون ترکیه، افغانستان، آذربایجان و عراق و در حال حاضر نیز قطعه پنجم این مجموعه که مربوط به موسیقی کردهای ترکیه است، در مرحله میکس و مسترینگ قرار دارد و به زودی منتشر خواهد شد. علاوه بر این پروژه، به صورت هم زمان، مجموعه جدیدی را آغاز کرده ایم تحت عنوان "همه اقوام من 2" که یکی از قطعات آن به نام "فاطلو" بر اساس موسیقی شهری کرمان را در ایام عید نوروز منتشر کردیم. ما در این پروژه نیز مانند آلبوم "همه اقوام من" به بازآفرینی موسیقی اقوام ایران خواهیم پرداخت. در حال حاضر با همه محدودیت هایی که به خاطر بیماری کرونا وجود دارد، سعی می کنیم به نحوی کارمان را پیش ببریم که پروژه هایمان متوقف نشود.

برگزاری کنسرت های آنلاین ایده بسیار خوبی بود

سینا سرلک خواننده موسیقی سنتی درباره اجراهای کنسرت ویژه برنامه "نوروزخانه" به هنرآنلاین گفت: مردم در این ایام بیشترین وقتشان را در خانه می گذرانند و ما به عنوان هنرمندان این سرزمین وظیفه داریم که بهترین شکل ممکن در این ایام کنار مردم باشیم و نشان بدهیم که خدمت گزار آن ها هستیم.

وی ادامه داد: به نظرم ایده برگزاری کنسرت آنلاین، ایده بسیار خوبی بود. من می خواستم از شهردار محترم و همه عزیزانی که باعث شدند این ایده عملی و اجرایی شود تشکر کنم.

این خوانند درباره تجربه اجرا روبه روی صندلی های خالی عنوان کرد: در تمام طول عمر هنری ام، اولین بار بود که در یک سالن بدون تماشاچی کنسرت برگزار کردم و طبیعتاً به خاطر شرایطی که در کشورمان و جهان وجود دارد امکان حضور تماشاچیان وجود نداشت. ما هم دوست داریم که سلامتی مردم حفظ شود و امیدوار هستم که مردم در خانه هایشان باقی بمانند.

لینک خبر :‌ هنر آنلاین
فاضل قنادی، کارگردان تئاتر عنوان کرد: قبول دارم روحیه مردم در این روزها خسته است، شاید عده زیادی هم مجبور باشند و به سرکار بروند اما واقعا حالشان خوب نیست، به نظرتان اینها به سالن های سینما و تئاتر می آیند؟
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴

فاضل قنادی، کارگردان تئاتر در گفت وگو با خبرنگار تئاتر خبرگزاری فارس عنوان کرد: ما انتهای سال گذشته شش اجرای نمایش نفر بعد را در شهرزاد رفتیم که به دلیل کرونا لغو شد. متأسفانه امکان ادامه اجرا هم نداریم چون بچه ها که دیگر نیستند، تهیه کننده هم دیگر همکاری نمیکند.

وی در ادامه افزود: دیگر تصمیم نداریم کار را ادامه دهیم. به نظر من به این زودی ها تماشاخانه ها را باز نمی کنند من اگر به خودم باشد نمی روم اجرا ببینیم چرا که میترسم و شما مطمئن باشید مردم هم نمی آیند تئاتر هم به تماشاچی آن است و تماشاچی نباشد برای چه باید اجرا برویم.

قنادی با اشاره به اینکه اگر قرار باشد تئاتر کار کند ، کار دیگری شروع میکند، افزود: برای کار قبلی به لحاظ مالی ما خیلی ضرر کردیم البته کار دیگری هم که در نظر دارم پرپرسوناژ و بیگ پروداکشن است یک نمایشنامه خارجی است که اگر فرصت بشود این کار را انجام میدهم ولی امیدی برای اجرای کار در سال جاری ندارم.

این کارگردان تئاتر اظهار داشت: قبول دارم روحیه مردم در این روزها خسته است شاید عده زیادی به سرکار بروند اما واقعا حالشان خوب نیست به نظرتان اینها به سالن های سینما و تئاتر می آیند؟ هنرمندان تئاتر حتی جزو مشاغل زیان آور هم محسوب نشده اند دیگر چه می توان گفت؟

وی اظهار داشت: با این حال ما نباید ناامید باشیم باید حرکت خودمان را انجام دهیم و امیدوار باشیم که شرایط بهبود پیدا کند.خیلی از صحبت ها و کارهایی که الان میبینیم و می شنویم این روزها صرفا یک شو است باید ببینیم چه نتیجه اش چه می شود.

قنادی همچنین اظهار داشت: به استثنای شرایط کنونی ما هنرمندان هم خودمان خیلی اشتباهات داریم برخی تصور میکنند چون دوستانشان تئاتر اجرا میکنند باید رایگان تئاتر ببینند درحالیکه اینطور نباید باشد این هم یک شغل است. یا مسئله دیگر چهره ها در فضای تئاتر هستند مشکلات ما یکی دو تا نیست اینها همه باید مورد توجه قرار بگیرد. یک هیئتی باید تشکیل شود که چه هنرمندانی مثلا در 98 اجرای تئاتر نداشتند و چه کسانی بیشتر کار کرده اند اینها همه باید بررسی شوند یا نوبت اجراها در سالن های دولتی هم همینطور.خانه تئاتری که پول ندارد چطور می تواند کار هنرمندان را راه بیاندازد.

قنادی یادآور شد: به نظر من همه این شرایط در نهایت به یک خوبی، ضلالیت و اتفاق خوب در دنیا ختم خواهد شد و این وعده خداوند است که هیچگاه از بین نمی رود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
سیروس همتی گفت: دولت تا الان کمک هزینه مالی و معنوی برای هنرمندان تئاتر و سینما در نظر نگرفته است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : افکار نیوز

سیروس همتی نویسنده و بازیگر تئاتر، در خصوص شرایط فعلی هنرهای نمایشی و تعطیلی تئاتر، در گفت و گو با خبرنگار حوزه تئاتر گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ، گفت: زمانی که همه چیز رو به راه بود، اوضاع مالی و اقتصادی تئاتر نامناسب بود. به این معنا که مبلغی از سوی دولت برای تسویه با گروه ها پرداخت می شد اما آن هم درست انجام نمی شد. من سال گذشته نمایشی داشتم اما مبلغی دریافت نکردم. در مجموع وضعیت تئاتر در حالت عادی نا بسامان است چه برسد به وضعیتی که دو ماه است، گریبانگیر ما شده است.

وی افزود: با توجه به اخباری که می بینیم و می شنویم، دولت برای تمامی اقشار برنامه دارد و به صنوف مختلف مبالغی داده خواهد شد؛ اما تا الان کمک هزینه مالی و معنوی برای هنرمندان تئاتر و سینما در نظر نگرفته است! زمانی که وضعیت جامعه به حالت قبل بازگردد، وضعیت تئاتر فاجعه بار خواهد بود؛ زیرا تئاتر از طریق مخاطبان کسب درآمد می کند در حالی که ما در این مدت بیکار بوده ایم.

همتی با اشاره به اینکه هنرمندان تئاتر از اقشار ضرر کرده جامعه هستند، گفت: برنامه ریزان می توانند برای مدت بیکاری هنرمندان به خصوص هنرمندان تئاتر برنامه ریزی کنند. به یاد دارم که در سال های گذشته از سمت خانه تئاتر به هنرمندان کمک هایی با عنوان عیدی داده می شد، به نظر من اکنون باید این اتفاق از سوی دولت و با کمک هزینه مشخص رخ دهد تا بخشی از مشکلات مرتفع گردد. اینجاست که می توان گفت در خانه بمانیم، زیرا اگر اینگونه نباشد و هنرمندان بدون حمایتی در خانه باشند، قطعاً گلایه مندی هنرمندان بیشتر می شود.

همتی در خصوص اثر نمایشی خود گفت: برای سال جدید چند کار پیشنهادی داشتیم و قرار بود فروردین ماه اثری را در عمارت نوفل لوشاتو اجرا کنیم، اما تمرین ها برای حفظ سلامتی گروه و اصول بهداشتی تعیین شده از سوی دولت تعطیل شد و از همان روز های نخست در خانه ماندیم و با زبان هنر از مردم تقاضای ماندن در خانه را داشتیم فلذا از دولت درخواست داریم تا بسته های معیشتی هم برای هنرمندان در نظر بگیرد.

همتی در خصوص تئاتر آنلاین هم بیان کرد: در این شرایط نابسامان از لحاظ اقتصادی و سلامتی، گروه ها نمایش هایی را تمرین و ضبط کرده اند تا در سایتی به نمایش گذاشته شود، این موضوع تا حدی زحمت آن ها و شاید حداقل هزینه ها را جبران کند. این نشان می دهد که تئاتر زنده است گرچه من معتقدم ویژگی تئاتر اجرای زنده آن است، اما با توجه به شرایط حاد فعلی این موضوع را به فال نیک می گیرم.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
مجید جعفری اقدم می گوید: صنعت نشر در شوک بزرگ اقتصادی به سر می برد و پس لرزه های کرونا کل این چرخه را درگیر کرده است. در ایران نیز دولت و تشکل ها برای ادامه حیات نشر باید فکری داشته باشند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : ایران مراسم نیوز

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، شیوع ویروس کرونا سایه ای از نگرانی و ترس را در اقتصاد جهان انداخته است، سایه ای که می رود تا موج های بیکاری ، ورشکستگی و ... را به بار بیاورد، در این میان صنعت چاپ و نشر نیز در جهان آسیب بسیاری دیده است، قرنطینه های خانگی ، تعطیلی کتابفروشی ها و لغو برگزاری نمایشگاه های بین المللی کتاب که قلب تپنده صنعت نشر در دنیا به شمار می روند، وضعیت را پیچیده تر کرده است. در ایران نیز 90 درصد فروش کتابفروشی ها کاهش یافته است، آن هم در ماهی که به بهار صنعت نشر معروف بود و هر ساله با برگزاری نمایشگاه کتاب تهران خونی تازه به رگ های نشر تزریق می شد. اما آیا وضعیت نشر در دنیا به همین بغرجی است که گفته می شود؟ آیا نمی توان در بلند مدت از زیر بار این فشار اقتصادی کمرراست کرد؟ مجید جعفری اقدم مدیر آژانس ادبی پل معتقد است که اقتصاد نشر به واقع در شوکی عجیب فرو رفته است و تنها یک بخش از چرخه نشر درگیر نشده است، بلکه کل این چرخه از موزرع گرفته تا مولف به پس لرزه های کرونایی دچار شده است. گفت وگو با مجید جعفری اقدم به شرح ذیل است:

* چندی است جهان درگیر ویروس کرونا شده است و اقتصاد جهان در اغلب حوزه ها دچار تغییرات جدی و ضرر و زیان های بسیار شده است، صنعت نشر نیز از این قاعده مستثنی نیست، شاید برخی بگویند تعطیلی کتابفروشی ها و عدم فروش نسخه های فیزیکی کتاب در میان مدت نمی تواند چندان ضربه اقتصادی برای نشر به شمار بیاید، نظر شما در این زمینه چیست؟

بیماری کرونا بر تمام شاکله اقتصاد جهان سایه انداخته است و صنعت نشر هم به عنوان تابعی از اقتصاد نشر جهانی حتما در این شرایط به افت و خیرهایی دچار شده و خواهد شد، این پدیده در واقع نه تنها برای وضع موجود نشر جهان و ایران که برای ادامه کار در این حوزه نیز تاثیر خواهد گذاشت و تغیراتی را در ساز و کار موجود به وجود خواهد آورد.

این ضربه یا آسیبی که به اقتصاد نشر وارد می شود، در مقایسه با برخی حوزه های دیگر اقتصادی بیشتر خواهد بود، به خاطر اینکه به رفع آسیب از برخی صنعت ها که ارتباط مستقیمی با زندگی و سلامت مردم دارند، مردم و دولت ها توجه بیشتری خواهند کرد و لاجرم آن دسته از بازارهای اقتصادی که شاید به عنوان اولویت های بعدی زندگی مردم به شمار می آیند مغفول می ماند و یا اینکه دیر به فکر راهکاری برای حل مشکل می افتند، در اقتصاد نشر یک کشور جهان سومی مثل کشور ما این نابسامانی، این مغفول ماندن برای چارهجویی دو چندان و مضاعف خواهد بود.

از آنحاییکه اقتصاد نشر کشورهای در حال توسعه مثل کشور ما در واقع به نوعی هم وابسته به حمایت های دولتی بوده و اقتصادهای کوچکی به شمار می روند. در برابر این سیل ویرانگر دوام نخواهند آورد. بنابراین مشکلات بیشتر می شود، از این رو خود عوامل موثر در اقتصاد نشر باید به فکر راه و چاره باشند.

در وضعیت موجود که اقتصاد نشر کشورهای دیگرهم به هم ریخته است، عمدتاً خود عوامل فعال در نشر از ناشر و موزع گرفته تا اتحادیه های صنفی و تشکل های نشر دست به کار شدند و به دنبال استراتژی های جدید برای رهایی از وضعیت موجود یا کمتر آسیب دیدن و همچنین ترسیم راهکاری جدید برای رهایی از وضع موجود هستند.

* نمایشگاه های کتاب بسیاری در دنیا در یک ماه اخیر لغو شده اند، نمایشگاه هایی که هر کدام محفلی برای مبادلات رایت کتاب در سراسر دنیا بوده اند ، این تعطیلی ها و به تبع از بین رفتن قرار ملاقات ها و فروش رایت ها چه اندازه برای صنعت نشر عواقب دارد؟

به عبارت دیکر افت شدید در فروش کتاب موجب افت شدید در تولید کتاب، توزیع کتاب و ... می شود و این درآمد و دستمزد نویسندگان، مترجمان و تصویرگران را نیز تحت الشعاع قرار می دهد، در حوزه مبادلات رایت هم این اتفاق می افتد. وقتیکه فروش کتاب تضمین شده نیست، در مبادلات کپی رایت مبالغ بر اساس پیش پرداخت جزئی محسابه می شود و مابقی به پرداخت درصد فروش کتاب منوط می شود. وقتی فروش کتاب کم است، پس درآمد کسی که رایتی را واگذار کرده نیز نیز اندک است. از سوی دیگر کسی که قصد فروش کتاب در زبان دیگر را نیز دارد، دچار ضرر و زیان شده و درآمدش اندک است، پس تاثیر کرونا بر اقتصاد نشر بر تمام چرخه است چه در بخش نرم افزار و چه در بخش سخت افزار.

وقتی که حوزه اقتصاد نشر دچار مشکل می شود، در واقع تمام عرصه ها و رویداد ها دچار مشکل می شود، یکی از این عرصه ها برای پرزنت کردن کتاب و قرار دادن این کالای فرهنگی در معرض توجه و اطلاع مخاطب، نمایشگاه های کتاب هستند، نمایشگاه های کتاب را در دنیا در واقع به دو نوع می توان تقسیم کرد، یک دست نمایشگاه هایی ما نمایشگاه بین الملی کتاب هند که درصدی از فعالیت های آن بین المللی است یا نمایشگاه کتاب تهران که 3 درصد فعالیت هایش مربوط به بحث بین الملل و مبادلات رایت می شود و مابقی محلی برای عرضه و فروش کتاب است. و یک دست هم نمایشگاه هایی مانند ترکیه، ابوظبی و... که درصد بیشتری به فعالیت بین المللی و مبادلات رایت اختصاص دارد.

نوع دیگر هم نمایشگاه هایی که درصد زیادی از فعالیتشان متوجه موضوعات بین المللی با مبادلات رایت است، مثلاً نمایشگاه کتاب فرانکفورت به عنوان معتبرترین نمایشگاه کتاب در جهان هم به نوعی فضایی برای خود ناشران آلمانی فراهم دارد، اما 90 درصد فعالیت هایش بینالمللی است، این نمایشگاه ها محلی برای ارائه فعالیت های مرتبط با نشر از جمله ملاقات و گفت وگوی حرفه ای بین ناشران در حوزه مبادلات کپی رایت یا تعریف همکاری های مشترک است، وقتی این نمایشگاه ها لغو شوند، یا تغییر و تاخیری در برنامه هایشان ایجاد شود، ضرر و زیانش بر شاخه های دیگر نشر نیز تاثیر می گذارد، به عبارت دیگر با کنسل شدن نمایشگاه بین المللی کتاب به عنوان یکی از عرصه های مهم نشر، ضربه سنگینی به چرخه اقتصاد نشر جهانی وارد می شود.

برای نمونه با لغو برگزاری نمایشکاه کتاب لندن که بیش از 20 هزار شرکت کننده حرفه ای برای مبادلات کپی رایت در آن حاضر میشوند، یا تعطیلی نمایشگاه کتاب بولونیا که 30 هزار بازدیدکننده حرفه ای دارد و شرکت های انتشاراتی برای مبادلات کتاب کودک و تصویر و ... در آن حاضر می شوند، شوک بزرگی به اقتصاد نشر جهان وارد می شود.

از همین روست که فعالان نشر در دنیا در همین روزها که قرنطینه های خانگی تمام نشده است، بدنبال تعریف و پیدا کردن راه کارهای جدید سازکار یافته با وضعیت موجود هستند، به نظر من بازار نشر ایران هم که به دلیل کوچک بودن، وابسته بودن به حمایت های دولتی، کمتر حرفه ای بودن، ارتباط اندک با بازارهای نشر جهانی،کم بهره بودن از مبادلات کپی رایت و... آسیب پذیرتر هستند، در این وضعیت بیشتر زیان خواهند دید.

پس لازم است که هم دولت که به نوعی بخش اعظم تولی گری نشر کشور را بر عهده دارد و هم اتحادیه ها و تشکل ها به دنبال راهکارها باشند و با مطالعه دقیق وضع موجود راهکارهایی پیدا کنند و وضعیت موجود و راهکارهای بازارهای نشر کشورهای همسابه را نیز بررسی کنند و برای برون رفت یا کمتر آسیب دیدن از وضع موجود چاره اندیشی کنند.

* استفاده از ظرفیت نشر دیجیتال در این میان به نظر می رسد یکی از بهترین راهکارها برای برون رفت از ضربه اقتصادی باشد؟

بله، در وضع موجود با اینکه روند معمول دچار خدشه شده است، فرصت های جدیدی هم به وجود آمده است که عوامل نشر در جهان سعی می کنند از این فرصت ها بهره برداری کنند . یکی از این فرصت ها بروزکردن سیستم توزیع است، یعنی بیشتر از آنکه مخاطب بدنبال کتاب باشد کتاب بدنبال مخاطب است. تسهیل در رساندن کتاب به مردم با توجه به اینکه اکثر مردم اوقات فراغت بیشتری دارند می تواند به عنوان یک راهکاری جدی مطرح باشد.

استفاده از پلتفورم ها هم جزو راهکاری است که می توان اندیشید تا مشتریان نشر را در وضعیت فعلی بیشتر کرد، این کاری است که در تمام دنیا در حالت عادی هم رخ میدهد، در حالت بحران ایبوک ها توزیع بیشتری پیدا کردند، برای نمونه آمازون اعلام کرده که نرخ فروش و درآمدش در این ایام در تاریخ فعالیت این فروشگاه بی نظیر بوده است.

تعریف کردن سیستم های جدید توزیع مثل استفاده از ایبوک ها ، آئودیوبوک ها و ... که توزیع کم هزنیه تر و راحت تری دارند در این میان می تواند مثمرثمر باشد. در روزهای اخیر بسیاری از ناشران جهان توانسته اند از خود موضوع کرونا سرمایه کسب کنند، تولید محتوا درباره اینکه این بیماری جیست و چه باید کرد، توانسته سود زیادی را نصیب ناشر کند ، روزنامه گاردین چندی پیش در مقاله ای نوشته بود که چند ناشر انگلیسی از این تولید محتوا توانسته اند ، درآمد بالایی کسب کنند.

* اشاره کردید که تعطیلی نمایشگاه های کتاب در دنیا ضررهای اقتصادی را چند برابر کرده است، در ایران نیز تاخیر در برگزاری نمایشگاه کتاب تهران که به نظر می رسد منجر به لغو برگزاری شود، ضررهای ناشران را چند برابر کرده است، قطعا مبادلات رایتی نیز به سنت چند سال اخیر در نمایشگاه انجام می شد، که کنسل شده است و این یعنی ضرر بیشتر برای نشر ایران.

ببینید، من نمایشگاه کتاب تهران را نمایشگاه بین المللی نمی دانم یا حداقل درصد اندکی از آن را بین المللی می دانم، پس نبود این نمایشگاه در حوزه مبادلات رایت که اکثر ناشران ایرانی ورودی هم به این حوزه نمی کنند، چندان آسیبی به بازار نشر دنیا نمی رساند. بخش بین الملل نمایشگاه کتاب تهران جایی است که اغلب موسسات فرهنگی و انتشاراتی دولتی و کمتر خصوصی در آن حضور پیدا می کنند، خارجیها هم جدای از موزعان کتاب، اغلب سفارت خانه ها هستند که فعالیتشان را عرضه می کنند، بخش کوچکی باقی می ماند که بازار جهانی کتاب ایران است که بیشتر به یک شوخی شبیه است تا اینکه عایدی برای نشر ایران داشته باشد، در واقع بیشتر هزنیه سوزی است، تا اینکه نفعی داشته باشد.

اما این نمایشگاه به عنوان محلی که ناشران بتوانند کتاب فروشند، برای نشر کشور مهم است و نبود آن موجب ضرر و زیان های بسیاری هم ناشران حرفه ای و هم ناشرنماها خواهد بود.

برای جبران این فرصتی که برای ناشران هر ساله پدید می آید اما امسال لغو شده است، هم دولت و هم اتحادیه ناشران و کتابفروشان باید راهکاری پیدا کنند که این ضرر وارده در جای دیگری جبران شود. با توجه به مشکلات مالی و بده بستان های مالی که ناشران دارند، از بین رفتن درآمدی که با برگزاری نمایشگاه بدست می آمد، موضوع را بغرنج تر خواهد کرد. دولت می تواند در قالب وام هایی به صنعت نشر کمک کند تا این مشکلات برطرف شود یا اینکه فرصت جدیدی پیدا شود که دولت بتواند فضای دیگری فراهم کند که ناشران کتابهایشان را بفروشند.

* برخی از ناشران و کارشناسان برگزاری نمایشگاه کتاب به شیوه دیجیتال را به عنوان یک راهکار پیشنهاد کرده اند، نظر شما در این زمینه چیست؟

من زیاد مطمئن نیستم که این نسخه جوابگو باشد. مگر اینکه راهکاری اندیشیده شود که آن هایی که به نمایشگاه می آمدند و مخاطب و مشتریان بالقوه و بالفعل بودند، توجیه شوند که از شیوه برگزاری دیجیتال استقبال کنند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
در حوزۀ چاپ آثار به خط بریل، کم کاری های زیادی در طول چهار دهۀ گذشته صورت گرفته و روند این بی مهری طی سال های اخیر شدت بیشتری نیز پیدا کرده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴

نیاز به دستگاه خاص و گران بودن قیمت کاغذ مورد نیاز برای انتشار آثار به خط بریل، اصلی ترین دلایلی است که برای رغبت نداشتن ناشران برای چاپ چنین آثاری مطرح می شود. این مسئله شاید درست به نظر آید؛ اما نمی تواند کم کاری ناشران طی چهار دهه را توجیه کند.

فقط کافی است بدانی چه کتابی و چه در حوزه ای می خواهی بخوانی تا با حضور در یکی از فروشگاه های کتاب و مشورت گرفتن از کارشناسان، بهترین اثر چاپ شده در حوزۀ مورد علاقه ات را بخری و بعد از آن، چند ساعت و حتی چند روزی را با آن اثر سر کنی. یا حتی مسیر آسان تر را پی بگیری و با جست وجو در اینترنت و پیداکردن کتاب موردنظر، اثر را از طریق سایت های خرید کتاب سفارش دهی تا چند روز بعد به دستت برسد. این قطعاً برای کتاب خوان ها، چه آن هایی که جزو حرفه ای ها هستند و چه آن هایی که در دستۀ تازه واردها قرار می گیرند، موضوعی عادی است و اگر غیر از این باشد، تعجب آور خواهد بود.

اما وقتی از زمرۀ انسان های عادی خارج می شوی و در جامعۀ نابینایان قرار می گیری، همین موضوع به ظاهر ساده به یکی از سخت ترین کارهای دنیا تبدیل می شود و دیگر به آسانی نمی توانی کتاب مورد علاقه ات را پیدا کنی؛ چرا که در راستۀ خیابان انقلاب که برای افراد عادی از شیر مرغ تا جان آدمیزاد پیدا می شود و هر کتابی را که بخواهی، چه با مجوز و چه بدون مجوز، می توانی ظرف کمتر از چند ساعت پیدا کنی، جایی برای نابینایان نیست و آن ها نمی توانند حتی یک کتاب را که مختص آن ها باشد، آنجا پیدا کنند. البته این تمام ماجرا نیست و بدترین بخش داستان این است که این قشر از جامعه اصلاً خیابانی مانند انقلاب ندارند که مختص خودشان باشد و به راحتی بتوانند در آن قدم بزنند و کتاب هایشان را پیدا کنند و بخرند.

قطعاً یکی از دلایل اصلی نبود کتب ویژۀ نابینایان در راستۀ خیابان انقلاب، منتشرنشدن کتاب هایی به خط بریل است که تا همین چند سال پیش تنها منبع مورد استفادۀ نابینایان به شمار می رفت. این قشر از جامعه برای اینکه بتوانند کتاب های منتشرشده در حوزه های مختلف را بخوانند، حتماً باید از خط بریل کمک بگیرند؛ اما با وجود علاقۀ نابینایان کتاب خوان، عموم آثاری هم که به این خط راهی بازار می شود، در زمرۀ کتاب های درسی و دانشگاهی قرار می گیرد. در حقیقت، تعداد آثار منتشرشده به این خط در حوزه های داستان، رمان، تاریخ، شعر و... به حدی کم است که شاید بشود این طور ادعا کرد که اگر تعداد آن ها را از کارنامۀ نشر کشور خط بزنیم، اتفاق خاصی رخ نمی دهد. در اصل، اگر نبودند دانشجویان نابینا و کم بینا، شاید اصلاً میزان چاپ آثار به خط بریل به صفر می رسید و در حال حاضر معدود چاپخانه های فعال در این حوزه تنها به امید انتشار کتاب های دانشگاهی فعال هستند.

قطعاً وضعیت فعلی چاپ آثار بریل نیز خود قصۀ پرغصه ای است که نمی توان به راحتی از کنار آن گذشت. این افراد نیز همانند دیگر اقشار جامعه حق دارند تا بتوانند به هر کتابی که می خواهند، دسترسی داشته باشند؛ اما نمی توان این مسئله را کتمان کرد که انتشار چنین آثاری برای ناشران و حتی دستگاه های فرهنگی نیز عمومیتی ندارد. شاید دلیل اصلی این مسئله را بتوان در تفاوت چاپ این کتاب ها با آثار عادی دانست. به عبارت دیگر، برای اینکه کتابی به خط بریل منتشر شود، به فن و تکنولوژی متفاوتی نسبت به آثار عادی و به تبع، حضور افراد متخصص در چاپخانه ها نیاز دارد و همین مسئله فرایند چاپ یک اثر را طولانی تر و پرهزینه تر می کند. این مؤلفه ها تمایل ناشران را برای چاپ این گونه آثار کاهش داده است و هرچه اوضاع اقتصادی بدتر می شود، این تمایل هم کمتر هم می شود. از سوی دیگر، با افزایش هزینه های چاپ این قبیل آثار، قیمت آن ها هم افزایش می یابد و طبیعی است که نابینایان نیز دیگر رغبت چندانی برای خرید کتاب هایی که در شرایط عادی نیز گاه قیمتش از کتاب های دیگر بیشتر است، نداشته باشند.

مؤلفۀ دیگری که باعث شده تا عموم ناشران نتوانند دست به چاپ آثار به خط بریل بزنند، دستگاه متفاوت چاپ این قبیل آثار است؛ دستگاهی که به گفتۀ برخی فعالان این حوزه، تعدادشان در کشور به انگشتان یک دست هم نمی رسد و در دسترس عموم ناشران نیست و همین معدودبودنشان باعث شده است تا آن ها در اختیار برخی از مؤسسات و دستگاه های خاص قرار بگیرد. از طرف دیگر، همین تعداد محدود نیز مستهلک شده و دیگر برای همین مؤسسات نیز استفادۀ مداوم از این دستگاه ها توجیه اقتصادی ندارد. آثار این معضل را در حوزۀ کتاب های بریل به وضوح می بینیم.

قطعاً دستگاه های متفاوت نیازمند کاغذی متفاوت هم هستند؛ کاغذی که حدود سه سالی می شود قیمت معمولی هایش سر به فلک زده؛ چه برسد به نوع خاصش. گرانی کاغذ مخصوص چاپ بریل هم دلیل دیگری است تا این روزها چراغ چاپ آثار این حوزه را کم فروغ تر کند. منصور شادکام، قائم مقام انجمن نابینایان کشور و دبیر انجمن ملی کاما، دربارۀ این مسئله این طور گفته بود: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز توزیع کاغذ مخصوص انتشار کتاب های بریل را می دهد. متأسفانه گرانی باعث شده که در حوزۀ نشر مشکلاتی ایجاد شود و در این میان به نیاز افراد نابینا کم توجهی شود.

در کنار این اظهارنظر، یکی از اعضای اتحادیۀ ناشران و کتاب فروشان تهران دربارۀ تمایل نداشتن ناشران برای چاپ چنین کتاب هایی گفته بود: قطعاً نمی توان این مسئله را که ناشران نیز جزو جامعۀ کسب وکاری به شمار می روند نادیده بگیریم. از طرفی هم جامعۀ نابینایان آن طور که باید، مطالبه گری برای چاپ چنین آثاری نداشته و طبیعی است که ناشران با توجه به موضوعی که گفتم، چندان رغبتی به این حوزه نشان نمی دهند. البته این از ضرورت چاپ چنین آثاری کم نمی کند.

به گفتۀ این مقام مسئول، مطالبه گری جامعۀ نابینایان برای انتشار آثار بریل باعث می شود ناشران و کتاب فروشان نیز در این زمینه حضور جدی تری داشته باشند. البته اتحادیۀ ناشران و کتاب فروشان نمی تواند کار اجرایی در این حوزه انجام دهد؛ اما طبیعتاً طرح این مسئله باید از طریق اتحادیه در میان ناشران مطرح شود.

در حوزۀ چاپ آثار به خط بریل، کم کاری های زیادی در طول چهار دهۀ گذشته صورت گرفته و روند این بی مهری طی سال های اخیر شدت بیشتری نیز پیدا کرده است و طبیعتاً امروزه و در اوضاع فعلی اقتصادی نمی توان انتظار داشت که به یکباره همتی در بین ناشران برای جبران این کم کاری صورت بگیرد؛ اما نکتۀ مهم تر این است که همین تعداد آثار منتشرشده نیز به صورت متوازن در کل کشور توزیع نشده است. کافی است فقط چرخی در کتابخانه های عمومی کشور بزنید که اصلی ترین محل دسترسی عامۀ جامعه به منابع مختلف کتاب محسوب می شود و ببینید که در انبوه کتاب هایی که در قفسه های این کتابخانه ها در کنار یکدیگر آرام گرفته اند، هیچ اثری به خط بریل پیدا نمی شود و کتابخانه ها با زبان بی زبانی به نابینایان می گویند که جایی برای آن ها در صندلی هایشان ندارند و بهتر است هرگز پای شان را آنجا نگذارند. البته درست است که برخی کتابخانه های تخصصی در این حوزه شکل گرفته است؛ اما نباید فراموش کرد که آن ها نیز عموماً در پایتخت ایران مستقر هستند و در شهرها و استان های کم برخوردار خبری از این کتابخانه ها نیست که نیست!

قطعاً هیچ گاه خط بریل از زندگی بشری کنار گذاشته نمی شود و دلیل این مسئله نیز آن است که همیشه نیاز به آموزش، به ویژه آموزش املای کلمات به نابینایان وجود خواهد داشت و این مهم نیز جز از طریق خط بریل امکان پذیر نخواهد بود. با این حال، در کنار همۀ مشکلات برای کتاب خوانی جامعۀ نابینایان، خوشبختانه تکنولوژی کمک زیادی به این مهم کرده و امروزه دیگر کتاب های صوتی جای خالی کتاب های بریل را پر کرده است. این کتاب ها با وجود عمر کمشان به خوبی توانسته اند جای خود را در میان مردم باز کنند و حالا دیگر به یکی از جایگزین های اصلی کتاب های بریل تبدیل شده اند. در حقیقت، کتاب های گویا با توجه به هزینۀ پایین و دسترسی آسان به آن ها به یکی از جایگزین های اصلی کتاب تبدیل شده اند.

نویسنده: زهرا علی رمضانی

لینک خبر :‌ مجمع ناشران انقلاب اسلامی
کاغذ به عنوان یکی از کالاهای اصلی و استراتژیک صنعت نشر، همواره با چالش های مختلف روبه رو بوده است. این مسئله موجب شده که این کالا در طول سال با نوسانات قیمت مواجه شود و بازار این حوزه کمتر دارای ثبات و آرامش نسبی باشد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴

از سال گذشته تا کنون، بازار کاغذ با نوسان های کم سابقه ای مواجه بوده است. این نوسان ها موجب التهاب کسب وکار و فعالیت صنعت نشر و مطبوعات کشور شد. طبق آمار، قیمت هر بند کاغذ در آذر سال 1396، برابر با 81هزار تومان بود و تا اردیبهشت سال 1398 که ارز سه برابر شد، قیمت کاغذ رشد شش برابری داشت و به 600هزار تومان رسید که فسادهای گسترده ای نیز در جریان این نوسان ها به وجود آمد.

حال پس از گذشت زمان، امروز به طور محسوس شاهد کاهش قیمت کاغذ در بازار و در حال دورشدن از بحرانی هستیم که از سال گذشته شروع شد. در طول ماه های اخیر، نوسان های قیمت کاغذ و مقوا به صورت بارز و تأمل برانگیز پیش رفته بود. فساد موجود در وزارت صمت، در کنار ناکارآمدی کارگروه موسوم به کاغذ در وزارت فرهنگ و ارشاد، در کنار ضعف نظارتی، در آشفته ترشدن این وضعیت بدون تأثیر نبوده است.

دلیل افزایش قیمت، تنها رشد نرخ ارز نیست

این افزایش قیمت و سپس کاسته شدن آن دلایل مختلفی دارد: دونرخی و بلکه سه نرخی کردن ارز، دخالت مستقیم دولت در بازار کاغذ، احتکار کاغذ و ورود افراد و شرکت هایی که در واقع یا مطرح نبوده یا اصلاً وجود خارجی نداشته اند.

قیمت کاغذ به واسطۀ تمرکزنکردن بر تولید داخل و تکیه بر واردات، وابستگی شدیدی به نرخ ارز دارد. همین سبب شده تا هرگونه تغییر در قیمت ارز، بر افزایش یا کاهش قیمت کاغذ تأثیر بگذارد. در اواسط پاییز 1398، ثبات نسبی بازار و قرارگرفتن قیمت ارز در کانال 11 و 12هزار تومان، سبب کاهش بیش از 30درصدی قیمت کاغذ نسبت به ماه های گذشته شد.

در این راستا، حسن میرباقری، رئیس اتحادیۀ واردکنندگان کاغذ و مقوا، در مصاحبه ای دربارۀ دلیل کاهش قیمت کاغذ گفت: همکاری بخش خصوصی و دولتی بستر را برای کاهش قیمت کاغذ فراهم کرده است. کاغذ هم اینک با ارز نیمایی وارد می شود و میانگین قیمت این کالای استراتژیک در بازار، از دو ماه پیش که حدود 550هزار تومان بوده، به 350هزار تومان در هر بند رسیده که کاهش محسوسی است.

به گفتۀ فعالان این حوزه، یکی از دلایل مهم کاهش قیمت کاغذ در مهر و پاییز 1398، رویکرد جدید وزارت صمت و بانک مرکزی است که شرایط را برای تجار کاغذ فراهم کرده تا بتوانند کاغذ را با قیمت مناسب برای تأمین نیاز بازار فراهم کنند. البته همچنان قیمت حمل ونقل در بازار بین الملل و تحریم های ظالمانه، مانع بزرگی پیش روی بازرگانان کاغذ محسوب می شود.

قیمت کاغذ در اواسط مهر امسال، حدود 360هزار تومان در هر بند بوده که از ابتدای آبان، مجدداً روند کاهشی به خود گرفت. این رقم در آذر به حدود 300هزار تومان در هر بند رسید و اکنون در ثبات نسبی به سر می برد. در این میان، حتی شوک افزایش قیمت بنزین و افزایش نرخ دلار در بازار آزاد تا 14هزار تومان هم نتوانست این روند کاهشی را متوقف کند.

شرکت های مجازی!

اگر بخواهیم به بررسی همۀ آنچه بپردازیم که در سال 1397 و ابتدای سال 1398 برای کاغذ پیش آمد، قطعاً باید به فهرست واردکنندگان کالاهای مشمول ارز دولتی اشاره کنیم که بانک مرکزی در تیر منتشر کرد . این فهرست، نام شرکت های مختلفی بود که با ارز دولتی کاغذ وارد کرده بودند؛ شرکت هایی که 90درصدشان نه تنها برای صنف کاغذ شناخته شده نبودند، بلکه چند هفته ای پس از آن، مشخص شد که برخی از آن ها حتی وجود خارجی نیز نداشته اند و در واقع، هیچ گاه بخش بسیار بزرگی از این کاغذ ها به کشور وارد نشد. پس از آن بود که با احتکار کاغذ، اوضاع بازار این کالا به هم ریخت و قیمت ها به یک باره شروع به افزایش کرد.

کاغذ کالایی نیست که مبادی ورودی آن مشخص نباشد یا اینکه کسی بتواند آن را در چمدانش بگذارد و به کشور وارد کند. کاغذ از گمرک های جنوب کشور وارد می شود و مکان ورود آن به کشور مشخص است. در واقع، می توان با نظارت دقیق، قیمت کاغذ را مانند کالا های اساسی دیگر کنترل کرد؛ اما در تمام این مدت، این کار به درستی انجام نشد.

مهم ترین دلیل گرانی و ایجاد نوسان ها در بازار کاغذ، ورود مستقیم دولت و عرضۀ نادرست دلار دولتی برای واردات این کالا بود. طبق گزارش و بازخورد گرفته شده از بازاریان و کارشناسان، اگر این بازار به دست خود اتحادیه ها و اصناف باشد و به صورت مستقیم آن را مدیریت کنند، نوسان ها و التهاب هم اثر منطقی و کنترل شده بر بازار کاغذ خواهند گذاشت.

وقتی دولت ارز سه نرخی را وارد تجارت کاغذ کرد، باعث ورود رانت و تخلفات بزرگی در این بازار شد. زمانی که دلار 4200تومانی عرضه شد، قیمت هر بند کاغذ از حدود 300هزار تومان به حدود 570هزار تومان رسید! در حالی که اگر همان زمان، با ارز نیمایی یا حتی آزاد هم کسی می توانست واردات کاغذ انجام دهد، هیچ وقت به چنین قیمتی نمی رسید. گواه درست بودن این مدعا این است که امروز می بینیم با تبادل ارز آزاد طبق روال گذشته، بازار به آرامش رسیده و حتی گاهی اوقات، قیمت کاغذ تولیدی از واردات ارزان تر تمام می شود.

اتفاقاتی که در این قضایا به وجود آمد، طبیعی نبود. همان طور که در ابتدا اشاره شد، می شود ادعا کرد که گروهی برای مدتی وارد این بازار شده و با دریافت رانت و ایجاد اختلال در بازار کاغذ، به نام واردات، تخلفات بسیار زیادی انجام داده و با کسب سود فراوان برای خود، پس از مدتی، خود را از صحنه دور کردند. در نتیجه، از التهاب به وجودآمده در بازار کاغذ به طور چشمگیری کاسته شد.

نیاز بازار کاغذ به مدیریت مردمی

ورود مستقیم دولت به بازار کاغذ اشتباه است. حسین میرباقری، رئیس اتحادیۀ صنف فروشندگان کاغذ و مقوا، در این خصوص معتقد است: علت گرانی اخیر، کمبود عرضۀ کاغذ است و چندین ماه است که اتحادیه از توزیع کاغذ و فروش آن در بازار کنار گذاشته شده و وزارت ارشاد وظیفۀ توزیع کاغذ در سطح بازار را بر عهده دارد؛ کاغذی که با ارز دولتی تهیه شده است و وزارتخانه باید میان ناشران توزیع کند.

با توجه به دلایل مطرح شده، می توان دریافت که دلیل گرانی کاغذ در یک سال گذشته، تنها افزایش نرخ ارز نبود؛ زیرا در آذر 1398 که افزایش قیمت بنزین موجب افزایش نرخ ارز شد، قیمت هر بند کاغذ رو به کاهش ماند. روشن است که نمی توان تمام گناه را به گردن افزایش قیمت دلار انداخت.

بزرگ ترین دلیل افزایش قیمت کاغذ، بی توجهی دولت به زیرساخت های لازم برای تولید کاغذ در داخل و خودکفاشدن در این حوزه است. در سال گذشته، ورود مستقیم دولت به بازار کاغذ و دورشدن از حوزۀ نظارتی بود که هم موجب بروز مشکلات فراوانی برای فعالان این عرصه و سختی معیشت آن ها شد، هم فسادهایی به وجود آورد که شاید جبران آن به سختی امکان پذیر باشد. امروز که کنترل بازار دوباره به دست فعالان حوزۀ کاغذ بازگشته است، این کاهش قیمت کاملاً احساس می شود و وقت آن است که دولت تمرکز خود را بر سازوکارهای تولید کاغذ در کشور متمرکز کند.

نویسنده: امیرحسین بهزادی

لینک خبر :‌ مجمع ناشران انقلاب اسلامی
تهران- ایرناپلاس- نمایشگاه کتاب بی شک بزرگ ترین رویداد فرهنگی کشورمان است که هر سال در اردیبهشت برگزار می شد؛ اما امسال و با شرایطی که به وجود آمده، هنوز سرنوشت نمایشگاه معلوم نیست و برخی از منتفی شدن آن حرف می زنند.

ناشران و کتاب فروشان روزگار سختی را می گذرانند و وضعیت آینده شان تیره تر از امروز است. ناشران خود را برای سی وسومین نمایشگاه بین المللی تهران آماده و کتاب فروشان برای فروش بالای قبل و بعد از عید، فروشگاه خود را پر از کتاب کرده بودند؛ اما حالا در شرایطی که هر تجمعی، خطری برای سلامت مردم شمرده می شود، برگزاری نمایشگاه کتاب چندان عملی به نظر نمی آید.

درباره احتمال برگزار نشدن نمایشگاه کتاب تهران، هومان حسن پور، رئیس اتحادیه ناشران و کتاب فروشان تهران به ایسنا گفته است: برگزاری نمایشگاه برای ناشران بسیار مهم است. درباره احتمال برگزار نشدن این رویداد نمی خواهم اظهارنظری داشته باشم، اما درباره مشکلات زمان بندی برگزاری نمایشگاه، می توان با برنامه ریزی درست آن را حل کرد. برگزاری نمایشگاه هم به تصمیم ستاد ملی مبارزه با کرونا برای برگزاری تجمعات بستگی دارد. امیدوارم این بیماری هرچه زودتر از بین برود و به شرایط عادی بازگردیم.

احتمال برگزار نشدن نمایشگاه کتاب در حالی مطرح شده است که به گفته حسن پور، ناشران و کتاب فروشان دچار خسارت 90 درصدی شده اند. همچنین محمود آموزگار، رئیس کمیسیون حقوقی اتاق اصناف تهران به ایبنا گفته بود: بعید می دانم سی وسومین دوره نمایشگاه کتاب تهران با توجه به شرایط فعلی برگزار شود. بسیاری از نمایشگاه های بزرگ دنیا که از نظر تعداد بازدیدکننده با نمایشگاه کتاب تهران قابل مقایسه نیستند، از جمله بولونیا، تعطیل شده اند. با توجه به زمان 10 روزه، برگزاری نمایشگاه، نشدنی است.

روشی که آموزگار برای کم کردن خسارت به ناشران و کتاب فروشان پیشنهاد داده، تخصیص بخشی از بودجه فرهنگی برای خرید از ناشران و همچنین اجرای طرح های فصلی برای حمایت از کتاب فروشان است.

هنوز آینده برای تصمیم گیری روشن نیست

مهدی حسین زادگان، مدیر داخلی انتشارات ققنوس درباره احتمال برگزار نشدن نمایشگاه کتاب تهران به خبرنگار ایرناپلاس گفت: تغییر زمان برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب به سادگی اتفاق نمی افتد. تصور ما این بود که با تغییر زمان نمایشگاه کتاب که قبل از نوروز اعلام شده بود، این نمایشگاه امسال برگزار نشود؛ زیرا از طرفی به زمان امتحان ترم دانشجویان نزدیک می شد و از طرفی به کتاب فروشان لطمه می خورد. همچنین اگر برای انتخاب زمان برگزاری نمایشگاه کتاب، به سمت پایان سال برویم، کم شدن فاصله دو نمایشگاه کتاب –امسال و سال بعد- بی معنی خواهد بود. فقط با عقب انداختن زمان نمایشگاه، موضوع قابل حل نیست.

به گفته او، هنوز برای تصمیم گیری زود است، زیرا آینده روشنی برای برنامه ریزی وجود ندارد و بیماری کووید 19 تحت کنترل درنیامده است. او ادامه داد: فکر می کنم به محض اینکه مشکل بیماری حل شود، می توان با صرف هزینه ای که قرار بود برای نمایشگاه کتاب خرج شود و اختصاص بن به افراد، با تبلیغات و مدیریت خوب، طرح هایی برای رونق کتاب فروشی ها برگزار کرد.

70 درصد چک ها پاس نمی شود

با در نظر گرفتن شرایط به وجود آمده، به نظر می رسد بسیاری از ناشران که فعالیت محدودی داشتند، از بین بروند و فقط چند نشر بزرگ بتوانند به فعالیت هایشان ادامه دهند. ققنوس علاوه بر فعالیت در حوزه نشر، در بخش پخش هم شناخته شده است. حسین زادگان درباره شرایط بخش توزیع توضیح داد: ققنوس کتاب های نزدیک به 400 ناشر را توزیع می کند که سر ماه پنج میلیارد تومان چک دارند. از طرفی، 70 درصد چک های ما پاس نمی شود و ما حداکثر یک یا دو ماه بتوانیم از سرمایه، هزینه کنیم. اگر کتاب فروشی ها همکاری نکنند، امکان ندارد بزرگ ترین نشرها و پخشی ها هم بتوانند به کار خود ادامه دهند.

این مدیر نشر درباره اینکه آیا دولت می تواند اقدامی برای بهبود اوضاع انجام دهد، توضیح داد: فقط صنف ناشران نیستند که دولت بخواهد به آنها کمک کند. صنعت کافه داری و آژانس های هواپیمایی و ... همه متضرر شدند و فکر نمی کنم دولت بودجه کمک به همه اینها را داشته باشد. این خودخواهی است که از دولت بخواهیم تا فقط به ناشران یا کتاب فروشان کمک کند. البته دولت باید کمک هایی بکند و همچنین اداره مالیات و بیمه هم باید کمک کنند. کافه کتاب ققنوس دو ماه است که تعطیل شده؛ نزدیک 15 پرسنل دارد و حق بیمه آنها رقمی است که من هر ماه باید رد کنم. دولت باید شرایط را تسهیل کند تا اصناف بتوانند سرپا بمانند.

کتاب هایمان را برای نمایشگاه تولید کردیم

حمید خلیلی، مدیر انتشارات شهید کاظمی با اشاره به اینکه این نشر تابع مقررات خواهد بود، به خبرنگار ایرناپلاس گفت: برگزار نشدن نمایشگاه کتاب تهران ضربه بزرگی به نشر ما وارد می کند، چراکه کتاب هایمان را برای نمایشگاه تولید کردیم و پیش بینی نمی کردیم چنین اتفاقی بیفتد. پیش از این می شد کاغذ را به صورت چکی و قسطی بخریم، اما در این دوره باید هزینه کاغذ به صورت نقدی پرداخت شود و همین، کار را سخت کرده است.

او با اشاره به اینکه کتاب های این نشر آماده و در انبار است، افزود: نتوانستیم آنها را بفروشیم، فروش آنلاین نمی تواند جایگزین نمایشگاه کتاب باشد. نمایشگاه برای ناشران شرایط ویژه ای دارد و اگر کتابی در طول سال هزار نسخه به فروش می رفت، در نمایشگاه هم هزار نسخه به فروش می رفت. ما برای نمایشگاه آماده شده ایم و به همین دلیل امروز برای هزینه های جاری با مشکل مواجه هستیم.

تهدید کرونا را به فرصت تبدیل کنند

به گفته خلیلی باید از ناشران و کتاب فروشان در برنامه های جداگانه حمایت شود، چراکه کتاب فروشان برای خرید کتاب ها چک داده اند و برای بیمه و اجاره، هزینه پرداخت می کنند، اما ناشران هزینه تولید کتاب را نقدی پرداخت کرده اند. او پیشنهاد داد: با اجرای طرح های عیدانه و پاییزه، تأمین بیمه و کاغذ یا اعطای وام به ناشران، می توانند شرایط را تسهیل کنند. با این روش ها ممکن است تا این تهدید که منجر به برگزار نشدن نمایشگاه کتاب می شود، تبدیل به فرصتی برای ناشران و کتاب فروشان شود.

نمایشگاه بین المللی کتاب تهران همواره مورد نقد بسیاری از اهالی فرهنگ قرار می گرفت. بسیاری این رویداد فرهنگی را فروشگاه کتاب می نامیدند. شاید تعطیلی یک ساله این نمایشگاه فرصتی باشد تا مسئولان بتوانند سازوکار تازه ای برای آن در نظر بگیرند و از طرفی برای رونق کسب و کار ناشران و کتاب فروشان هم برنامه های جدیدی در نظر گرفته شود.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
رئیس شورای نظارت بر سی و سومین نمایشگاه بین المللی کتاب گفت: هنوز تصمیمی برای برگزاری یا لغو و یا موکول شدن این رویداد فرهنگی به تاریخ دیگری نگرفته ایم.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : افکار نیوز شهرآٰرا نیوز قدس آنلاین

ایوب دهقانکار، مشاور اجرایی معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس شورای نظارت بر سی و سومین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران در گفت و گو با خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ، در خصوص برگزاری این دوره از نمایشگاه کتاب گفت: نمایشگاه بین المللی کتاب تهران آنقدر پدیده بزرگی است که ارزش دارد برای تصمیم گیری درباره برگزار کردن یا برگزار نکردن آن صبر کرد و عجله ای نداشته باشیم.برخی از رویدادها تنها بعد اقتصادی و نشر دارد و برخی از نمایشگاه ها صرفا فرهنگی هستند اما نمایشگاه بین المللی کتاب تهران یک پدیده چند وجهی است به همین دلیل و اینکه سابقه مشابهی ندارد فعلا با طمانینه درباره برگزار شدن یانشدن آن تصمیم گیری می شود.

او افزود: از نظر من و در معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صبر و حوصله ای که شورای سیاستگذاری نمایشگاه کتاب برای تعیین زمان برگزاری این رویداد فرهنگی دارد مثبت است چون برگزار نکردن آن با اراده ما نبوده است و یک قوه قهریه و جبر باعث شد نمایشگاه بین المللی کتاب تهران برگزار نشود.باید دید تا چه زمانی این مهمان ناخوانده، ویروس کرونا در کشور وجود دارد و چه زمانی از کشورمان و جهان خارج می شود. ستاد برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران نمی خواهد مدت زمان زیادی برای تصمیم گیری درباره برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران صبر کند. تا این حد صبوری ستاد پذیرفتنی است اگر تا پس از ماه مبارک رمضان هم برای تصمیم گیری صبر کنند به دلیل چند وجهی بودن نمایشگاه بین المللی کتاب تهران، ارزشمند است.

مشاور اجرایی معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: هنوز تصمیمی نگرفته ایم برای اینکه نمایشگاه بین المللی کتاب تهران برگزار یا لغو شود یا اینکه تاریخ برگزاری آن در زمان دیگری باشد مترصد وضعیت هستیم تصمیم گیری ما در این باره تابع وضعیت کرونا در کشور است باید ببینیم وضعیت کرونایی کشور تا کجا پیش می رود و به شرایط ایمن برمی گردیم یا نه. اگر مصوبات ستاد کرونا به گونه ای باشد که فاصله گذاری اجتماعی را تایید کند تصمیم دیگری برای برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران می گیریم چون از طرف ستاد کرونا و وزارت بهداشت قطعیتی در این باره وجود ندارد ما هم با قطعیت درباره برگزاری نمایشگاه کتاب تصمیمی نگرفتیم فعلا اوضاع را رصد می کنیم. امیدوارم شورای سیاستگذاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران بهترین تصمیم را بگیرد. ان شاء الله وزارت بهداشت بتواند خبر خوبی به مردم بدهد و ما هم بتوانیم خبرهای خوبی برای مردم داشته باشیم.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
مدیر انتشارات امیرکبیر گفت:در اسرع وقتی که ممکن است به لحاظ اقتضائات کرونایی باید نمایشگاه کتاب را برگزار کرد و اجازه نداد برگزاری این نمایشگاه به تعویق بیفتد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : خبرگزاری کتاب ایران

به گزارش خبرنگار حوزه ادبیات و کتاب گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا ، سی و سومین دوره از نمایشگاه بین المللی کتاب تهران برخلاف سال های گذشته و به دلیل هم زمانی با ایام ماه مبارک رمضان قرار بود در تاریخ 26 فروردین تا 5 اردیبهشت سال 1399 برگزار شود. اقدامات و برنامه ها برای برگزاری یکی از بزرگ ترین رویدادهای فرهنگی سالانه کشور در حال انجام بود که شیوع ویروس کرونا در جهان و رسیدن این ویروس به ایران این رویداد را هم تحت تأثیر قرار داد و برگزاری آن را به تعویق انداخت.

طبق اعلام محسن جوادی؛ رئیس نمایشگاه کتاب تهران برگزاری این رویداد فرهنگی در فصل بهار ممکن نیست و حتی احتمال لغو آن در این سال هم وجود دارد.

برگزاری نمایشگاه کتاب تهران برای ناشران از لحاظ اقتصادی بسیار مهم است و می تواند بخشی از آسیب های واردشده به این صنعت را در این روزها جبران کند. در همین رابطه با حسین شاهمرادی؛ مدیر انتشارات امیرکبیر به خبرنگار خبرگزاری آنا گفت: امروز در فضای آرمانی و ایده آل و عادی قرار نداریم و واضح است با توجه به اقتضائات و مختصات وضعیت فعلی درباره شرایط کشور در مبارزه با ویروس کرونا برنامه ها و رویدادها تحت تأثیر این شرایط باشند.

وی بیان کرد: شاید اگر در حالت ایده آل و آرمانی بخواهیم بررسی بکنیم بر اساس استانداردهای حرفه ای اقتصاد نشر چیزی شبیه نمایشگاه فعلی را اصلاً نباید داشته باشیم اما نکته ای که وجود دارد این است که در این وضعیت اقتصاد نحیف نشر که مشخصاً در هشت تا ده ساله اخیر لاغر و لاغرتر هم شده و دیگر به رعشه افتاده است؛ نمایشگاه کتاب یک فرصتی است که ناشرها با آن می توانند حیاتشان را ادامه دهند.

مدیر انتشارات امیرکبیر فضای اقتصادی کشور را نامناسب خواند و عنوان کرد: اگر حوزه نشر کتاب را نگاه بکنید ناشرها بسیاری از حساب و کتاب های خود را به بعد از نمایشگاه کتاب موکول می کنند چون آن جا می توانند مبلغی شاید معادل فروش کل سالشان یا یک کسر قابل توجهی از آن را در فروش داشته باشند.

شاهمرادی خاطرنشان کرد: به صورت کلی حتی اگر کرونا هم نبود تعطیلی نمایشگاه کتاب اصلاً به صلاح نبود با توجه به وضعیت اقتصاد نشر حالا که کرونا هم آمده و این وضعیت تشدید شده است. در این یکی دو ماه اخیر به طور مشخص اسفند و فروردین فروش هم همین طور کم شد. از اسفند ماه شروع شد و فروش ناشرها کاهش پیدا کرد الان در فروردین ماه فروش انتشارات امیرکبیر عدد قابل توجهی کم شده است. طبیعتاً این باعث می شود که ناشر از پس هزینه های روزمره اش هم برنیاید و با مشکل جدی مواجه شود.

وی درباره پیشنهاد خود برای زمان برگزاری نمایشگاه کتاب امسال نیز اظهار کرد: به هرحال جلوگیری از شیوع کرونا یک اقتضائات بهداشتی دارد؛ این اقتضائات که ستاد ملی مبارزه با کرونا گفته است مثلاً تا فلان تاریخ همه مشاغل و رویدادهای فرهنگی و غیره تعطیل باشد و طبیعتاً این ابلاغ لازم الاجرا است؛ چون با جان آدم ها سروکار دارد و در آن حرفی نیست اما آن روزی که وزارت بهداشت و ستاد ملی مبارزه با کرونا اعلام کرد که از فردا وضعیت عادی است و اجرای این نمایشگاه میسر هست باید نمایشگاه کتاب برگزار شود. یعنی اسرع وقتی که ممکن است به لحاظ اقتضائات کرونایی بتوان نمایشگاه کتاب را برگزار کرد، نمایشگاه برپا شود و به تعویق نیفتد.

انتهای پیام/4028/

لینک خبر :‌ خبرگزاری آنا
سینماپرس: برخی شنیده های سینماپرس از تصمیم گیری شورای تولید فارابی برای واگذاری پروژه ای میلیاردی به دبیر معزول جشنواره فیلم فجر حکایت دارد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : جهان نیوز شهدای ایران روزنامه کیهان

به گزارش سینماپرس ، این امر در حالی است که بنابر برخی شنیده ها، داروغه زاده امکان ادامه خدمت دولتی نخواهد داشت و عملکرد ضعیف وی در دبیری جشنواره فجر نیز موجب شده تا ضمن کناره گیری وی، امکان انتصاب برای جشنواره بعدی فجر نیز به طور کل منتفی شود.

مطرح شدن موضوع سپردن یک پروژه به این مدیر معزول که احتمالا در حال حاضر در بیکاری به سر می برد، می تواند تدبیری باشد تا این مدیر بنفش پوش را در سال پایانی دولت تدبیر و امید سرگرم ساخته و از حواشی سخن گفتن، توئیت کردن های بدون پشتوانه فکری و مصاحبه های احتمالی بدور نماید. بر این اساس و مبتنی بر شنیده ها؛ شورای تولید بنیاد فارابی به عنوان یکی از زیر مجموعه های سازمان سینمایی و وزارت ارشاد که با حضور افرادی همچون محمدمهدی حیدریان، رضاداد، حبیب ایل بیگی و... اداره می شود؛ از شرایط کرونایی و خلاء حضور رسانه ها استفاده نموده و در صدد واگذاری تولید یک پروژه سینمایی میلیاردی به دبیر معلوم الحال سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر می باشند.

سینماپرس امیدوار است این خبر از سوی مسئولان امر تکذیب شود تا مبادا چنین رویه انحرافی که البته در صدا و سیما در حال تبدیل شدن به امری رایج است در فضای حرفه ای سینمای کشور محقق نگردد.

لینک خبر :‌ سینما پرس
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : بیان ما جنوب نیوز سینما پرس دانا اطلاعات روز شهدای ایران

یک منتقد فیلم از کمک های اهدایی شهردار تهران به برخی از سینماگران متمول در شب عید خبر داد! سیدرضا اورنگ در فضای مجازی نوشت: شنیده ایم شهردار محترم تهران که عشق فیلم هم دارد، در اقدامی خداپسندانه بسته های گرانقیمتی را تهیه و به برخی از سینماگران نورچشمی و متمول اهدا کرده تا در این ایام کرونایی،خدای نکرده بی گوشت و مرغ نمانند، خدا قبول کند! این حاتم بخشی از جیب مبارک شهردار باوقار تهران صورت نگرفته، بلکه همه آنها از سفره مردم ندار برداشته و از شکم آنان زده شده تا چنین بسته های سنگین و رنگینی تهیه و به نیازمندان متمول سینما داده شود! گفتنی است در سال های گذشته شهرداری و شورای شهر تهران بسیاری از حمایت های مالی خود را از آیین ها و مناسبت های مذهبی مانند نمایشگاه بوی سیب در ماه محرم، راهپیمایی اربعین حسینی و... به بهانه بی ارتباط بودن با وظایف شهرداری حذف کرده اند. اکنون مشخص نیست این اقدام اخیر آنها با کدام یک از شرح وظایفشان همسو است؟

لینک خبر :‌ روزنامه کیهان
سینماپرس: سال ها است بخش عظیمی از چهره های سینمای کشور نسبت به خانه سینما انتقاد و اعتراض دارند اما متأسفانه گویا مدیران سازمان سینمایی و مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در خوابند و صدای فریاد و دادخواهی سینماگران را نمی شوند!
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵

به گزارش سینماپرس عملکرد ضدصنفی و غلط مدیران خانه سینما بالاخص طی سال های اخیر همواره با انتقادات تند و تیز هنرمندان و مسئولان صنوف سینمایی روبرو بوده اما به دلیل بی دغدغگی مدیران سینمایی و عدم برخورد قاطعانه با رفتارهای غلط مدیران این نهاد به اصطلاح صنفی هیچ گاه روندی اصلاحی به خود نگرفته است. سینماگرانی که نیازمند داشتن بیمه تأمین اجتماعی و بیمه تکمیلی بدون پرداخت هرگونه هزینه، تأمین امنیت شغلی، برطرف کردن مشکل بیکاری و تأسیس صندوق بیمه بیکاری، تأمین مسکن و... هستند امروزه کارشان به جایی رسیده که بعضا حتی به عیدی که وزارت ارشاد از بودجه بیت المال در اختیار خانه سینما می گذارد هم بی نصیب می مانند!

در گزارش پیش رو کوشش شده تا تنها بخش کوچکی از انتقادات بی شمار اهالی سینمای کشور نسبت به عملکرد ضدصنفی خانه سینما طی سال های گذشته که در گفتگو با سینماپرس مطرح شده است برای اطلاع مخاطبان گرامی بازنشر شود.

پرهیز از ورود به جناح بندی های سیاسی، تقسیم عادلانه امکانات و ثبت قانونی صنوف؛ انتظارات سینماگران از مدیران جدید خانه سینما

در پی برگزاری انتخابات هیأت مدیره خانه سینما، برخی از اهالی سینمای ایران انتظارات و خواسته های خود را از مدیران جدید این نهاد صنفی ابراز داشته و بر پرهیز مدیران جدید از مسائل حزبی و جناحی و خدمت صنفی به خانواده بزرگ سینما تأکید کردند. نتخابات هیأت مدیره جدید خانه سینما که پس از گذشت 6 سال از حضور هیأت مدیره پیشین برگزار شد با واکنش های متفاوتی از سوی اهالی سینمایی کشور روبرو شد. برخی از پیشکسوتان سینمای ایران که عضو صنوف اصلی خانه سینما و جزو برترین و پیشکسوت های حرفه خود محسوب می شوند و طی دوران مدیریتی گذشته هیچ گاه نتوانستند به خواسته های برحق صنفی خود دست یابند اینک از هیأت مدیره جدید خانه سینما انتظار دارند تا خانه سینما را هویت بخشیده و آن را به یک نهاد واقعی صنفی بدل کنند. سینماگران خسته از سیاست بازی ها، لابی گری ها و بی عدالتی های هیأت مدیره پیشین، انتظارات فراوانی از مدیران جدید خانه سینما دارند. انتظاراتی همچون دوری و پرهیز مدیران خانه سینما از ورود به مسائل سیاسی و جناحی تا تقسیم عادلانه امکانات میان اهالی سینما و مهمتر از همه ثبت قانونی صنوف خانه سینما در نهادهای ذیربط!

علیرضا زرین دست، محمدتقی فهیم، حسن زاهدی، حسین زندباف، جمال شورجه، طهماسب صلح جو، پرویز آبنار، عباس رافعی، مهری شیرازی و فرزانه شبانی از جمله سینماگرانی بودند که در این رابطه با ما به گفتگو پرداختند. سه شنبه 26 اسفند 1393

ثبت قانونی صنوف در وزارت ارشاد و تامین معیشت و رفع بیکاری سینماگران؛ خواسته های مغفول مانده از مسئولان خانه سینما

بسیاری از سینماگران که از سال گذشته و همزمان با تغییر ترکیب هیأت مدیره خانه سینما در انتظار تحقق خواسته های اولیه خود بودند همچنان در یأس و ناامیدی به سر برده و از مدیران این نهاد صنفی خواهان تأمین حقوق اولیه شان از جمله ثبت قانونی صنوف در مراجع مربوطه و پرهیز از باند بازی های سیاسی هستند. خانه سینما به عنوان تنها نهاد صنفی سینماگران کشور از بدو تأسیس اش همواره محلی برای تأمین خواسته ها و نیازهای سینماگران ایرانی بوده است اما متأسفانه همواره به دلیل دیدگاه های سیاسی و جناحی و حضور مدیرانی که چندان دغدغه ای برای تأمین معیشت و نیازهای اهالی سینما نداشتند مسیر این نهاد صنفی به انحراف کشیده شد. از سال گذشته که پس از گذشت 6 سال از حضور هیأت مدیره پیشین، انتخابات در این نهاد صنفی برگزار شد و ترکیب هیأت مدیره به طور کلی تغییر یافت، بسیاری از اهالی سینما از مدیران خانه سینما درخواست احقاق حقوق اولیه شان را داشته اند اما همچنان این نوع مسائل از سوی مدیران این نهاد صنفی نادیده گرفته شده است.

9 تن از سینماگران شناخته شده سینمای کشور از صنوف مختلف سینمایی در همین راستا گفتگویی با خبرنگار سینماپرس داشتند؛ حسین زندباف، عباس شوقی، نوید فرح مرزی، عبدالله عبدی نسب، مهین نویدی، ساعد نیک ذات، طهماسب صلح جو، هوشنگ توکلی و محمد جعفری از جمله افرادی بودند که خواسته های پیشین خود را برای چندمین بار از مدیریت جدید خانه سینما درخواست کردند. چهارشنبه 26 اسفند 1394

تأمین امنیت شغلی و توجه به معضل بیکاری، رفع مشکل بیمه اهالی سینما، پرهیز از ورود به مسائل سیاسی و جناحی، تلاش برای قانونی شدن خانه سینما و عدم اعتماد به سازمان سینمایی

در پی کناره گیری سیدرضا میرکریمی از سمت مدیرعاملی خانه سینما و انتخاب منوچهر شاهسواری به عنوان مدیرعامل جدید این نهاد صنفی، برخی از اهالی سینمای ایران انتظارات و خواسته های خود را از مدیران جدید آن ابراز داشته و بر تأمین امنیت شغلی و برطرف کردن معضل بیکاری، بیمه رایگان تمامی اهالی سینمای کشور و پرهیز از ورود به مسائل سیاسی و جناحی تأکید کردند.

ینماگران کشور امروزه بیش از هر چیز نیازمند داشتن بیمه تأمین اجتماعی و بیمه تکمیلی بدون پرداخت هرگونه هزینه، تأمین امنیت شغلی، برطرف کردن مشکل بیکاری و تأسیس صندوق بیمه بیکاری، تأمین مسکن و... هستند که امید است مدیرعامل جدید خانه سینما نسبت به عملی ساختن آن ها گامی اساسی بردارد.

در همین راستا 10 تن از سینماگران خانم ها و آقایان: پرویز آبنار (صدابردار و صداگذار)، پیمان عباسی (فیلمنامه نویس)، آرش آقابیک (طراح جلوه های ویژه)، ابراهیم وحیدزاده (کارگردان)، سودابه خسروی (چهره پرداز)، منوچهر والی زاده (دوبلور و بازیگر)، هوشنگ توکلی (بازیگر)، کتایون امیرابراهیمی (بازیگر)، یدالله صمدی (کارگردان) و علی لقمانی (فیلمبردار) با ما گفتگو کردند. دوشنبه 18 مرداد 1395

بیکاری، خانه نشینی، حضور باندها، نگاه های سیاسی و وعده های فریبنده مدیران در کنار ابتذال محتوایی و فرهنگی تولیدات؛ مشکلات امروز سینما

تعدادی از اهالی سینما از رشته ها و صنوف مختلف با بیان اینکه بیکاری مفرط، فقر و خانه نشینی، حضور باندهای مافیایی، بلاتکلیفی بیمه، شعارها و وعده های فریبنده و رنگارنگ مدیران، ابتذال محتوایی و فرهنگی در آثار و عدم به کارگیری افراد کاربلد از جمله بزرگترین مشکلات امروز سینما و سینماگران کشور است خواستار برچیده شدن دست باندهای مافیایی از نهادی مانند خانه سینما شدند و تأکید کردند دولت با هنر و هنرمند میانه خوبی ندارد!

خانه سینما که بعد از بازگشایی اش طی 4 سال اخیر دستاورد مشخصی برای اهالی سینمای کشور نداشته و طی این مدت هیچ گام مثبتی جهت بهبود وضعیت زندگی و معیشتی هنرمندان برنداشته است.

از سوی دیگر اعتراضات سینماگران از هر طیف و جناح سیاسی نسبت به عملکرد مدیران سینمایی دولت یازدهم و استمرار آن در دولت دوازدهم بسیار بالا گرفته و جالب آن است که سینماگرانی هم که زمان روی کار آمدن دولت تدبیر و امید از حضور آن ابراز رضایت و شادمانی می کردند این روزها به دلیل ناکارآمدی آن ها از حمایت های شان ابراز ندامت کرده و این مدیران را جزو ضعیف ترین مدیران سینمایی پس از انقلاب می دانند!

عدم توجه مدیران سازمان سینمایی به مشکلات معیشتی و نیازها و خواسته های صنفی اهالی سینما مبنی بر مشکلات بیکاری، عدم امنیت شغلی، بی بیمه ای، بی مسکنی، بیکاری و... کم کم فریاد بخش اعظمی از اهالی سینما را درآورده و بعید نیست که در آینده ای نه چندان دور بحران شدیدتر شده و سونامی بیکاری گریبان مدیران خانه سینما را نیز بگیرد.

در همین رابطه با 6 تن از فعالان سینمایی در رشته ها و صنوف مختلف آقایان: اصغر آبگون، اصغر رفیعی جم، ساعد نیک ذات، عباس شوقی، مسعود ولدبیگی و خانم سارا قراچه داغی به گفتگو نشستیم. سه شنبه 21 شهریور 1396

انتقاد به بی خاصیت بودن خانه سینما و دنباله روی منافع شخصی/ تأمین امنیت شغلی، بیمه بیکاری و امثالهم چه شد؟ / چرا خانه سینما نهادی سیاسی شده است!؟

بسیاری از سینماگران که سال ها است در انتظار تحقق خواسته های اولیه خود از خانه سینما هستند همچنان در یأس و ناامیدی به سر برده و از مدیران خانه سینما که عنوان صنفی را با خود به یدک می کشد خواهان تأمین حقوق اولیه شان و پرهیز از باند بازی های سیاسی و جناحی هستند؛ سینماگران امروز بیش از هر زمان دیگری نسبت به عملکرد غیرصنفی خانه سینما معترض هستند و تأکید دارند خانه سینما از اهداف اصلی خود به شدت منحرف شده است.

خانه سینما که هیچ توجهی به وضعیت بسیار بد معیشتی اهالی سینما ندارد و بیکاری آن ها برایش خالی از هرگونه اهمیتی است حتی سال به سال در تأمین نیازهای اصلی اهالی سینمای کشور بیشتر خساست به خرج می دهد. از سوی دیگر هزینه کردهای زائد برای برگزاری مراسم هایی شوگونه که از نظر اکثریت اهالی سینمای کشور خالی از هرگونه ارزشی است صدای اعتراض بسیاری از سینماگران را درآورد. سینماگران خسته و دردکشیده که سال ها است وعده های فریبنده ای همچون تخصیص بیمه بیکاری و تأمین امنیت شغلی را از زبان مسئولان خانه سینما می شنوند امروز بیش از هر زمان دیگری نگران آینده و سرنوشت خودشان و حیات انجمن های شان هستند چرا که بخش عمده ای از صنوف خانه سینما هنوز نتوانسته اند به صورت قانونی ثبت شوند و بخشی هم در یک بی تدبیری عجیب و به دور از شأن هنری هنرمندان به عنوان صنف کارگری ثبت شدند! موضوعی که در دولت دهم با ثبت صنوف فرهنگی در حال انجام بود و تنها برای ایجاد یک تقابل سیاسی در دولت یازدهم ابتر ماند!

اما مسئولان خانه سینما بی خیال از سیل مشکلات و دردهای اهالی سینمای کشور تنها در پی کسب منافع سیاسی، باندی و جناحی شان هستند و این نهاد را محلی برای دادن بیانیه های سیاسی و اجتماعی کرده اند تا شاید از این رهگذر بتوانند بیشتر در جشنواره های غربی حضور پیدا کرده و خودنمایی کنند! موضوعی که در جریان فتنه سال 88 بیش از پیش خود نمایی کرد و اخیرا نیز در جریان تحریم خودجوش افطاری رئیس جمهور توسط برخی هنرمندان با بازی سیاسی خانه سینما برای کشاندن سینماگران به این مراسم دوباره بروز کرد.

در همین راستا بود که مسئولان این خانه چندی پیش با حمایت از یک مجرم امنیتی که چند سال قبل کارش تبلیغ علیه نظام بود بیش از هر زمان دیگری سیاسی کاری خود را به همگان ثابت کردند! اتفاقی که صدای اعتراض بسیاری از اهالی سینمای کشور را درآورد؛ برخی از این رسانه ها در این باره نوشتند این تشکل صنفی که با انتقادات زیادی از سوی بخش های مستحق و کمتر برخوردار سینما مواجه است، به جای تلاش برای رسیدگی به این هنرمندان و به جای ترویج قانون مداری و تمکین به آن در حوزه هنر و سینما نگران سفر خارجی یک فیلمساز متخلف شده که اساسا ساخت فیلمش نقض حکم قانون است.

در همین راستا 15 تن از سینماگران برجسته کشور از صنف ها و رشته های مختلف اعم از: کانون کارگردانان سینمای ایران، انجمن نویسندگان و منتقدان سینمای ایران، انجمن صدای سینمای ایران، انجمن چهره پردازان، انجمن طراحان فنی و مجریان صحنه، انجمن بازیگران، کانون آهنگسازان سینمای ایران، انجمن جلوه های ویژه، انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم سینمای ایران، انجمن فیلم کوتاه و... با ما گفتگو کردند و اعتراضات و گلایه های صریح شان را نسبت به عملکرد غیرصنفی خانه سینما و نقش منفعل مدیرعامل و اعضای هیأت مدیره این نهاد در راستای احقاق حقوق سینماگران ابراز داشتند.

ماحصل گفتگوهای خانم ها: کتایون امیرابراهیمی و سودابه خسروی و آقایان : محسن فاضلی، حسن زاهدی، محسن محسنی نسب، نوید فرح مرزی، اسماعیل فلاح پور، داریوش اسدزاده، مهدی بزرگمهر، محسن روزبهانی، منوچهر والی زاده، نجف فتاحی، جبار آذین، حجت الله سیفی و فرهنگ آدمیت برای اطلاع بیشتر مخاطبان گرامی سینماپرس در ذیل گردآوری شده است. سه شنبه 2 مرداد 1397

اهالی سینما خواستار شفاف سازی در خصوص عملکرد مالی یک نهاد صنفی/ چرا خانه سینما از نظر اعضایش ناکارآمد است!؟

تعدادی از اهالی سینمای کشور در خصوص سرنوشت عیدی میلیاردی که وزارت ارشاد برای تقسیم کردن آن میان اعضای خانه سینما در اختیار دست اندرکاران این نهاد قرار داده، خواستار رسیدگی به عملکرد هیأت مدیره خانه سینما در این زمینه شدند و تأکید کردند این نهاد مثلا صنفی بی هویت و بی خاصیت شده و از آن منافعی به قشر بدنه سینما نمی رسد!

عملکرد هیأت مدیره خانه سینما طی سال های اخیر همواره محل بحث و انتقاد شدید اهالی سینما بوده به نحوی که بسیاری از اهالی خانه سینما این دوران را بدترین ایام برای صنوف سینمایی دانسته و بعضا خواهان بسته شدن خانه سینما هم شده اند!

مسئولان هیأت مدیره خانه سینما که برای خود شاه نشین تشکیل داده، هر کاری را که دوست دارند انجام می دهند طی ماه های اخیر صدای اعتراض قاطبه اهالی سینما را بلند کرده اند؛ از تهدید و ارعاب مخالفان ثبت صنوف در وزارت کار گرفته که بعضا به تأسیس انجمن های موازی در این نهاد مثلا صنفی منجر شده تا اتفاقاتی که باعث شده حتی برخی از صنوف زیرمجموعه این نهاد دست به تجمعات اعتراضی علیه هیأت مدیره بزنند.

اما مهمترین مسأله ای که بعد از ایام نوروز 98 صدای اعتراضات برحق اهالی سینما را بلند کرد درز کردن خبر اعطای مبلغی میلیاردی به خانه سینما به عنوان عیدی اهالی سینما توسط وزارت ارشاد بود. مبلغی که می بایست به صورت یکسان و عادلانه میان یکایک اعضای صنوف توزیع می شد اما معلوم نیست دقیقا این مبلغ چه شده است!

این اعتراضات در نهایت منجر به واکنش همایون اسعدیان، رئیس هیأت مدیره خانه سینما و یار صمیمی منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما شد که در این زمینه گفت: تمامی اعضای چهار صنف تدارکات، بدلکاران، دستیاران فیلمبردار و دستیاران فنی صحنه و لباس این کارت های هدیه را دریافت کردند. آنها با حضور در محل خانه سینما و با هماهنگی شورای مرکزی کارت های خود را دریافت کردند و اگر کسی مانده باشد، در روزهای آینده کارت خود را دریافت می کند. به جز چهار صنف تدارکات، بدلکاران، دستیاران فیلمبردار و دستیاران فنی صحنه و لباس، کارت های هدیه صنوف دیگر به شورای مرکزی آنها تحویل داده شد تا با مدیریت خود به افرادی که مستحق هستند، اهدا شود و اعضای شورای مرکزی می توانستند به تشخیص خود به یک فرد، یک یا دو کارت بدهند؛ ضمن آنکه به چهار صنف سینماداران، تهیه کنندگان، کانون پخش کنندگان و مدرسان سینما نیز با تشخیص هیأت مدیره و مدیرعامل و با توجه به توانایی مالی اعضای این صنف هیچ کارت هدیه ای تعلق نگرفت.

این سخنان اسعدیان با واکنش های تندی از سوی اهالی سینما روبرو شد. آن ها حق خود را می خواستند و تأکید داشتند هیچ فردی نمی تواند تعیین کند که چه کسی وضعیت مالی اش خوب است و چه کسی بد!؛ عیدی باید به صورت یکسان به همه تعلق می گرفت! برخی از سینماگران حتی خواستار مداخله قوه قضائیه نسبت به این ماجرا شدند و تأکید کردند باید پول اهالی سینما به آن ها بازگردانده شود.

در همین راستا 9 تن از سینماگران مطرح کشور آقایان: محسن محسنی نسب، پیمان عباسی، داود توحیدپرست، اصغر رفیعی جم، حمیدرضا آشتیانی پور، عباس شوقی، منوچهر والی زاده و رضا رویگری و خانم سودابه خسروی طی گفتگوهایی با سینماپرس انتقادات شدید خود را نسبت به عملکرد مسئولان خانه سینما ابراز داشتند و تأکید کردند که باید هرچه سریع تر در خصوص این پول که متعلق به یکایک اهالی سینما بوده شفاف سازی صورت گیرد. شنبه 4 خرداد 1398

از تأکید بر غیرمنطقی بودن ثبت صنوف در وزارت کار و ایجاد چالش قانونی تا انتقاد به عملکرد غیرصنفی خانه سینما و مافیاگری و باندبازی

تعدادی از چهره های شناخته شده سینمای کشور در پی اتفاقات اخیر خانه سینما مبنی بر اجبار صنوف در وزارت کار، فقدان خدمات صنفی و در نقطه مقابل توسعه ساختاری این نهاد بدون توجه به نیازهای صنفی اعضا که موجب اعتراض و انتقاد سینماگران قرار گرفته، خواهان برخورد جدی و قاطع دستگاه های فرهنگی و نظارتی با مسئولان آن شدند.

خانه سینما به عنوان تنها نهاد صنفی سینماگران کشور از بدو تأسیس اش به جای آنکه محلی برای تأمین خواسته ها و نیازهای سینماگران ایرانی باشد متأسفانه همواره به دلیل دیدگاه های سیاسی و جناحی و حضور مدیرانی که چندان دغدغه ای برای تأمین معیشت و نیازهای اهالی سینما نداشتند این چنین نبوده و مسیر این نهاد صنفی به انحراف کشیده شده است.

عملکرد هیأت مدیره خانه سینما طی سال های اخیر همواره محل بحث و انتقاد شدید اهالی سینما بوده به نحوی که بسیاری از اهالی خانه سینما این دوران را بدترین ایام برای صنوف سینمایی دانسته و بعضا خواهان بسته شدن خانه سینما هم شده اند! مسئولان هیأت مدیره خانه سینما که برای خود شاه نشین تشکیل داده، هر کاری را که دوست دارند انجام می دهند طی ماه های اخیر صدای اعتراض قاطبه اهالی سینما را بلند کرده اند؛ از تهدید و ارعاب مخالفان ثبت صنوف در وزارت کار گرفته که بعضا به تأسیس انجمن های موازی در این نهاد مثلا صنفی منجر شده تا اتفاقاتی که باعث شده حتی برخی از صنوف زیرمجموعه این نهاد دست به تجمعات اعتراضی علیه هیأت مدیره بزنند. یکی از مهمترین مسأله ای که بعد از ایام نوروز 98 صدای اعتراضات برحق اهالی سینما را بلند کرد درز کردن خبر اعطای مبلغی میلیاردی به خانه سینما به عنوان عیدی اهالی سینما توسط وزارت ارشاد بود. مبلغی که می بایست به صورت یکسان و عادلانه میان یکایک اعضای صنوف توزیع می شد اما معلوم نیست دقیقا این مبلغ چه شده است!

از سوی دیگر سینماگران کشور امروزه بیش از هر چیز نیازمند داشتن بیمه تأمین اجتماعی و بیمه تکمیلی بدون پرداخت هرگونه هزینه، تأمین امنیت شغلی، برطرف کردن مشکل بیکاری و تأسیس صندوق بیمه بیکاری، تأمین مسکن و... هستند اما دریغ از آنکه هیأت مدیره خانه سینما توجهی به این نیازهای اولیه داشته باشند!

مسئولان خانه سینما که تنها در پی شوآف و خودنمایی هستند حاضرند بودجه های هنگفتی برای ساختمان های جدید مصرف کنند اما دریغ از اینکه یک بیمارستان و یا درمانگاه برای اهالی سینما و خانواده های شان که جمعیتی چند ده هزار نفری را تشکیل می دهند تأسیس کنند!

در همین رابطه 16 تن از سینماگران کشور از صنوف مختلف سینمایی، خانم ها و آقایان: هوشنگ توکلی، مهدی رحیمیان، محسن روزبهانی، داود یوسفیان، محسن فاضلی، حسین طلابیگی، محمدتقی پاک سیما، جبار آذین، عبدالله عبدی نسب، کامبیز روشن روان، گلچهره دانش، محمود قنبری، شاهپور پورامین، احمد نجفی، راحله نعمت زاده و رضا رویگری ضمن گفتگو با سینماپرس انتقادهای شدید خود را نسبت به عملکرد ناپسند هیأت مدیره خانه سینما ابراز داشتند. یکشنبه 27 مرداد 1398

انتقاد به رفتارهای دیکتاتورمآبانه و باندی حاکم بر خانه سینما/ به جای حذف سینماگران به فکر تأمین معیشت و حل مشکلات عدیده صنفی باشید!

تعدادی از سینماگران در خصوص بحران های عجیب در خانه سینما و بحث غربالگری صنوف خانه سینما، با انتقاداز مدیران این نهاد تصریح کردند: مدت ها است سلایق شخصی بر کلیت خانه سینما حاکم شده، رفتار مسئولان خانه سینما دیکتاتورمآبانه و بر اساس نگاه های باندی و سیاسی است. این نهاد صنفی محسوب نمی شود و دست اهالی سینما از آن کوتاه است!

مدت ها است اهالی سینمای کشور از صنف ها و رشته های مختلف نسبت به مسائل و مشکلات شدید پیش آمده توسط هیأت مدیره فعلی خانه سینما معترضند! از عیدی میلیاردی وزارت ارشاد گرفته که معلوم نیست به دست چه کسانی رسیده تا مشکلات شدید بیمه ای و... صدای اعتراض گسترده سینماگران را بلند کرده؛ با این همه مسئولان خانه سینما دست از اعمال و رفتارهای اشتباه و سلیقه ای خود برنمی دارند و مرتباً با ایجاد طرح های جدید ماهیت ضدصنفی بودن خود و این نهاد سینمایی را بیش از پیش آشکار می سازند.

در همین رابطه چندی قبل با تشکیل کمیته تطبیق در خانه سینما مقرر شد وضعیت اعضای صنوف ساماندهی شود؛ این امر اعتراض های شدیدی را به دنبال داشت. شنیده می شود به موجب این قانون نانوشته که اصلاً بر ضد اساسنامه خانه سینما است هنرمندانی که سال ها به دلایل مختلف در سینما کار و فعالیتی نداشته اند از صنوف حذف می شوند! این در حالی است که ماهیت یک نهاد صنفی رسیدگی به وضعیت زندگی، بیمه ای و معیشتی سینماگران است و باید در مواقع بیکاری از آن ها حمایت ویژه داشته باشد اما شاه نشینان خانه سینما که با رفتارهای دیکتاتورمآبانه خو گرفته اند مرتباً با اعمال طرح های ضدصنفی جدید بیش از گذشته سینماگران را تحت فشار گذاشته و به آن ها ستم می کنند.

نکته قابل تأمل اینجا است که بسیاری از سینماگرانی که چند سال قبل مخالف بسته شدن خانه سینما بودند این روزها آرزوی شان بسته شدن این نهاد ضدصنفی و کوتاه شدن دست کسانی است که به اسم مدیر و هیأت مدیره در این نهاد فعالیت می کنند.

چندی قبل نیز مسائلی نظیر اجبار ثبت صنوف در وزارت کار، فقدان خدمات صنفی و در نقطه مقابل توسعه ساختاری این نهاد بدون توجه به نیازهای صنفی اعضا موجب اعتراض و انتقاد سینماگران قرار گرفت و قاطبه آن ها خواهان برخورد جدی و قاطع دستگاه های فرهنگی و نظارتی با مسئولان خانه سینما شدند.

در همین رابطه 12 تن از سینماگران کشور خانم ها و آقایان: حسن زاهدی، علیرضا زرین دست، محمدتقی پاک سیما، عباس شوقی، محسن فاضلی، مهدی بزرگمهر، حمیدرضا صلاحمند، حسین گیتی، ناهید علامی، بهروز معاونیان، پروانه معصومی و اصغر رفیعی جم ضمن گفتگو با سینماپرس انتقاد شدید خودشان را نسبت به این طرح تخریب گرانه خانه سینما ابراز داشتند. یکشنبه 17 آذر 1398

و این ماجرا تا پایان نیافتن رفتار ضدصنفی و دیکتاتورمآبانه مسئولان خانه سینما و عدم ورود و مداخله جدی نهادهای ناظر همچنان ادامه دارد...

لینک خبر :‌ سینما پرس
دبیر شورایعالی تهیه کنندگان معتقد است در خوش بینانه ترین حالت سینما ها اواخر خردادماه باز می شود و برای دوران پس از کرونا باید سه اولویت محوری را مدنظر قرار داد.

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، غلامرضا موسوی تهیه کننده سینما و دبیر شورایعالی تهیه کنندگان درباره شرایط سینما های کشور در دوران پساکرونا گفت: در حال حاضر و با توجه به شیوع ویروس کرونا هنوز مشخص نیست که سینمای ایران از چه زمانی می تواند فعالیت خود را در بخش های مختلف آغاز کند.

وی بیان کرد: با شیوع بیماری کرونا بسیاری از بخش های سینمای ایران همانند دیگر مشاغل تعطیل شده است و ضرر هایی را متوجه هنرمندان در صنوف مختلف کرده است. باید تا روشن شدن شرایط صبر کرد تا بتوان برنامه ریزی مناسبی برای این اتفاقات انجام دهیم.

این تهیه کننده سینما تاکید کرد: علاوه بر توقف تولید در سینما، مشکلات به روز دیگری نیز برای سینماگران به وجود آمده است که از آن جمله می توان به بی کار شدن بسیاری از اهالی خانه سینما و تعطیلی سینما ها اشاره کرد.

وی ادامه داد: با توجه به شرایط فعلی زمان باز شدن سالن های سینمایی مشخص نیست و در خوش بینانه ترین حالت، ممکن است سینما ها اواخر خردادماه باز شوند و در بدبینانه ترین حالت این امکان وجود دارد که تعطیلی سینما ها تا تابستان طول کشد، که در این شرایط کشاندن مخاطب به سینما ها خود مساله دیگری است که باید به آن توجه کرد.

دبیر شورایعالی تهیه کنندگان توضیح داد: قبل از بازشدن سینما ها برنامه ریزی های حمایتی انجام خواهد شد، اما هرکدام از این برنامه ها مشکلات خود را دارد که باید به آن توجه کرد.

وی ادامه داد: در زمینه پرداخت دستمزد کارکنان سالن های سینمایی، سازمان سینمایی با همکاری کارگروه مدیریت بحران کرونا تصمیم هایی گرفته که شامل پرداخت حق بیمه کارگری و سهم کارفرما برای جلوگیری از اخراج کارکنان سینما ها می شود.

موسوی در پایان گفت: تاکید می کنم در شرایط حاضر سه اولویت اصلی برای ما وجود دارد که به ترتیب مساله تأمین دستمزد کارکنان سینما و جلوگیری از اخراج آن ها ، بررسی شرایط تولید فیلم در کشور و بازگشایی سینما ها و اکران فیلم ها است. البته در زمینه تولید باید بگویم که هنوز تصمیمی گرفته نشده است و بی شک جلسه ای هم برای مشکلات تولید فیلم برگزار می شود.

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجو
سال هاست درباره امنیت شغلی و نبود صندوقی برای روزهای بیکاری و بازنشستگی سینماگران حرف و وعده شنیده شده، اما هیچ کدام به عمل نرسیده است و این روزها که همه کارهای هنری تعطیل شده بیش از هر زمان دیگر، امنیت شغلی و بیمه بیکاری بر سر زبان ها می چرخند. آیا ویروس کرونا می تواند دست کم طلسم راه اندازی یک صندوق بیکاری را برای سینماگران و نیز دیگر هنرمندان بشکند؟
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : کیمیا نیوز آمد خبر روزنامه شرق

به گزارش ایسنا، مرور خبرهای مربوط به امنیت شغلی سینماگران در فضای رسانه ای نشان می دهد که تقریبا نزدیک به یک دهه است این موضوع به طور جدی پیگیری می شود ولی هنوز اتفاقی نیفتاده است. از اسفندماه سال 98 که شیوع ویروس کرونا در کشور رسما اعلام شد، سینما و تئاتر از اولین مشاغلی بودند که کامل تعطیل شدند و شاید از آخرین مشاغلی هم باشند که امکان فعالیت پیدا می کنند. بر این اساس نه تنها اکران فیلم ها یا اجرای تئاترها لغو شد بلکه سینماگران زیادی از ساخت فیلم هایشان منع شدند و حالا حدود دو ماه است که همه بیکارند و هیچ آینده روشن و مشخصی هم برای از سرگیری دوباره فعالیت هایشان نیست.

در این بین افراد زیادی هستند که در تامین مایحتاج زندگی با مشکل مواجه شده اند و خلأ صندوق بیمه بیکاری این روزها از هر وقت دیگری بیشتر خود را نشان می دهد.

در این راستا شاید بد نباشد مروری اجمالی داشته باشیم بر بخشی از اقداماتی که در تمام این چند سال گذشته درباره امنیت شغلی و صندوق بیمه بیکاری انجام شده است و البته یادآوری می شود که خیلی از سینماگران امید داشتند این پرونده ی همیشه بازِ سینما در این دولت بالاخره بسته شود.

اواخر سال 88 و پیش از تعطیلی خانه سینما، محمد مهدی عسگرپور مدیرعامل وقت خانه سینما در مصاحبه ای با ایسنا پیگیری مساله امنیت شغلی را از مهم ترین برنامه های سال 89 دانسته و یادآور شده بود: شروع این مساله به چند سال پیش باز می گردد و اکنون به وضعیت بحرانی نزدیک شده و در موارد متعدد حتی به بحران تبدیل شده است. تامین این امنیت نیازمند همکاری جدی و تنگاتنگ وزارت ارشاد است و اگر این اتفاق صورت نگیرد، هم چنان با همان بیماری که سال های قبل با آن مواجه بودیم، پیش خواهیم رفت. ما ذر این باره طرحی کاملا مشخص برای مساله ارائه کرده ایم که باید به صورت جدی پیگیری شود، اما اگر وزارت ارشاد مسوولیت صدور مجوزهای لازم در این زمینه را برعهده نگیرد و با ما همکاری نکرده و فکر کند که باید به گونه دیگری برخورد کند، هیچ گاه دراین حوزه موفق نخواهیم بود.

اما با تغییر نکردن اوضاع و بنا به شرایطی که وجود داشت، مرداد ماه سال 89 سینماگران قصد داشتند یک گردهمایی برای استیفای طرح امنیت شغلی و بیمه بیکاری جامعه اصناف سینمای ایران برگزار کنند که ساعتی پیش از برگزاری لغو شد. در نمابری کوتاه که از سوی خانه سینما درباره دلایل لغو این گردهمایی منتشر شد، آمده بود: می خواستیم در خانه سینما گرد هم جمع شویم تا از فقدان امنیت شغلی سخن بگوییم، اما ناچار از لغو گردهمایی شدیم. آیا نشانه ای روشن تر از این برای نبود امنیت شغلی وجود دارد؟

دی ماه سال 89 ایسنا گزارشی را منتشر کرد مبنی بر اینکه همچنان با گذشت بیش از دو سال از مطرح شدن، تشکیل صندوق بیمه بیکاری سینمایی ها از سوی خانه سینما، بودجه ی این صندوق تامین نشده است. سید محسن هاشمی که معاون وقت اجرایی مدیر عامل خانه سینما بود پیرامون بحث بیمه بیکاری در آن مقطع گفته بود: متاسفانه به رغم اینکه بیمه بیکاری هنرمندان و حتی سینماگران از احکام تکلیفی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در برنامه چهارم توسعه اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی بوده، هیچ گونه اقدامی برای تحقق این قانون صورت نگرفته است.

حتی طرح تاسیس صندوق بیمه بیکاری خانه سینما نیز به فراموشی سپرده شد. تاسیس صندوق بیمه بیکاری از این جهت اهمیت دارد که به منظور تامین وضعیت معیشتی و اقتصادی هنرمندان طی ایام بیکاری آنها ضرورت وجودی آن احساس می شود و از این روی که در شکل فعلی بیمه تامین اجتماعی هنرمندان از نوع بیمه اختیاری بوده و فاقد بیمه بیکاری است و از سویی تعداد قابل توجهی از هنرمندان سینمایی در سنین بالا فاقد هیچگونه پوشش بیمه ای مناسب و دارای حقوق بازنشستگی بودند، اولویت دارد.

او همچنین در دوره ی بعدی هیات مدیره خانه سینما که در سمت مشاور مدیرعامل حضور داشت با تایید دوباره سخنان به طرحی که دی ماه سال 87 خانه سینما برای راه اندازی صندوق بیمه بیکاری به رئیس جمهور ارائه کرده است، و البته به گونه دیگری در سال 85 به وزارت ارشاد ارایه شده بود، اشاره کرده و گفته بود: در این طرح خانه سینما خواستار شد که برای تامین بیمه بیکاری سینماگران که طی هر دو سال فقط به مدت پنج تا شش ماه اشتغال به کار دارند، سرمایه ای به مبلغ چهار میلیارد و هفتصد میلیون تومان به خانه سینما نیاز است تا دست اندرکاران سینما نیز هم چون بقیه شهروندان بتوانند از این امکان رفاهی که قانون نیز این حق را برایشان به رسمیت شناخته برخوردار شوند و البته یک چهارم موجودی صندوق نیز از محل حق عضویت اعضا تامین خواهد شد.

رئیس جمهور (وقت) موضوع را به سه وزیر کار و امور اجتماعی، رفاه و تامین اجتماعی و فرهنگ و ارشاد اسلامی ارجاع کردند و علیرغم تایید نظر تاسیس صندوق بیمه بیکاری توسط وزارت رفاه و تامین اجتماعی این طرح مسکوت ماند.

البته روابط عمومی خانه سینما 4 آذر ماه 85 در خبری اعلام کرده بود که هیات دولت (دولت احمدی نژاد) طرح پیشنهادی خانه سینما را برای بیمه بیکاری هنرمندان تصویب کرده است.

خانه سینما در همان مقطع اعلام کرد: با نظر مساعد ریاست جمهور و پیگیری های مستمر خانه سینما و معاونت سینمایی، طرح پیشنهادی هیات مدیره خانه سینما برای تامین بخشی از خسارات ناشی از بیکاری اعضای خانه سینما، تحت عنوان "بیمه بیکاری هنرمندان" به تصویب هیات محترم وزیران رسید. طرح جامعه این پیشنهاد در حال تدوین است تا به نظر هیات دولت در ردیف اعتبارات سال آینده سال 86 به اجرا درآید.

تا اینجای کار نتیجه مشخص بود و اردیبهشت ماه سال 88، هیأت مدیره خانه سینما به منظور سامان بخشی اطلاعات اصناف با هدف درآمدی بر امنیت شغلی طی مصوبه ای طرح جمع آوری اطلاعات از میان دو هزار و 100 نفر اعضاء پیوسته جامعه اصناف سینمایی را در میان 23 صنف در دستور کار قرار داد. ثمر آن طرح علاوه بر بانک اطلاعاتی اصناف سینمای ایران و صدور کارت نظام سینمایی برای اعضای پیوسته بلکه از نیاز سنجی به اجرا درآمده اینگونه مشخص شد که مسئله بیمه بیکاری و امنیت شغلی بالاترین درصد نیازها را به خود اختصاص داد و پس از آن آموزش و امور فرهنگی قرار گرفت.

امنیت شغلی روندی است که به میزان معینی مولفه های کار و اشتغال را تأمین می کند و در مقابل برای تعریف نبود امنیت شغلی به آن چه که میزان نامعینی مولفه های کار و اشتغال را تهدید یا تخریب می کند، اطلاق می شود.

اما وقتی به دولت جدید رسیدیم، مدیرعامل وقت خانه سینما در دی ماه سال 92 در دیدار هنرمندان با حسن روحانی در سخنانی به نمایندگی از سینماگران خطاب به رییس جمهور گفت: کل جمعیت هنرمندان و اصحاب فرهنگ و هنر کمتر از بیست هزار نفرند. موجب امتنان است این گروه مرجع جامعه را در راستای اجرای اصل بیست و نهم قانون اساسی با تامین سرمایه اولیه ی تاسیس صندوق بیمه بیکاری و بازنشستگی یاری فرمایید. تا این اعتبار برای نظام اسلامی باقی بماند که تامین کننده آتیه هنرمندانش بوده است.

دی ماه سال 95، خبر رسید که نمایندگان مجلس در ادامه بررسی لایحه برنامه ششم توسعه ماده ای را مصوب کردند که بر اساس آن دولت مکلف به بیمه بیکاری اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه می شود، پرسشی که در همان مقطع مطرح شد این بود که با توجه به دغدغه ی اهالی سینما پیرامون امنیت شغلی و بیمه بیکاری، این مصوبه به داد سینماگران می رسد؟! مصوبه ای که طبق اذعان صاحب نظران در برنامه چهارم توسعه نیز آمده است اما در آن مقطع هم اجرایی نشد.

در آن مقطع محمدمهدی عسگرپور مدیرعامل پیشین خانه سینما در پاسخ به اینکه با توجه به مصوبه ی اخیر مجلس شورای اسلامی، پیش بینی اش برای اجرایی شدن بیمه بیکاری اهالی سینما، چیست؟ با اشاره به سابقه این موضوع به ایسنا گفته بود: در برنامه چهارم توسعه هم این موضوع به تصویب مجلس وقت رسیده بود، بنابراین مهم اجراست پس هیچ بعید نیست که همان اتفاقی که در برنامه چهارم برای بیمه بیکاری اصحاب فرهنگ و هنر اتفاق افتاد، باز هم اتفاق بیفتد و اجرایی نشود.

او تاکید کرده بود: اجرایی شدن این مصوبه اخیر مجلس به عزم دولت آینده مربوط می شود. به هرحال بخش قابل توجهی از برنامه چهارم و پنجم در محدوده فرهنگ و هنر اجرایی نشد.

اما سال 96 در نشست رسانه ای هیات مدیره فعلی خانه سینما، همایون اسعدیان رییس هیات مدیره در پاسخ به سوال ایسنا درباره صندوقی که قرار بود برای مسئله امنیت شغلی سینماگران تشکیل شود، توضیح داد: نمی توان صندوقی را بر این اساس پایه گذاری کرد که یک سال دولت پول بدهد و سال دیگر ندهد مگر اینکه مجلس برای آن بودجه مشخصی تعریف کند.

اسعدیان با بیان اینکه اعضای خانه سینما باید خودشان به نحوی پایه گذار این مسئله باشند، گفت: اگر منِ همایون اسعدیان بر این باور نباشم که درصدی از دستمزدم را برای دوران بیکاری ام به صندوق ندهم نمی توان کاری از پیش برد چون آن وقت هر آنچه انجام می شود برای کوتاه مدت است. با این حال اگر کمی کارها کُند پیش می رود اشکالی ندارد و بهتر است چون پابرجا خواهد بود.

او در ادامه با اشاره به اینکه هیأت مدیره فعلی در ابتدای کار خود به بررسی فعالیت های هیأت مدیره قبلی پرداخته است و یکی از آن ها طرح امنیت شغلی بوده، خاطر نشان کرده بود: این مسئله در دوران جدید هم پیگیری می شود اما پیچیدگی های زیادی دارد چون جهش تکنولوژی در سینما و ورود نیروهای جوان در طرح امنیت شغلی بسیار مهم است. به همین دلیل باید نگاه کلانی به موضوع داشت. امنیت شغلی به رونق سینما ارتباط دارد و وقتی سینما رونق نداشته باشد نمی توان از امنیت شغلی حرف زد.

در این راستا یکی از اقدامات مهمی که در خانه سینما انجام شده و البته جزئیات جدیدی از آن هنوز منتشر نشده است، بررسی تعداد واقعی اعضای خانه سینماست.

همچنین خبرهایی رسیده مبنی براینکه با توجه به شیوع ویروس کرونا، جمعی از اعضای صنوف خانه سینما در تدارک راه اندازی پویشی برای حقوق بیکاری خود هستند.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
اکران مجازی که فیلم خروج آغازگر آن بوده است می تواند در حالت عادی نیز به داد سینما برسد و به چرخه اکران فرصت جانی ببخشد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴

گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا ، مسعود کارگر ؛ سینما علاوه بر ماهیت هنری و به لطف ضرورت توسعه شرایط انسانی صنعتی شدنش! در عصر ثروت محوری، جز لاینفک تجارت شده و اثری ساخته و اکران نمی شود مگر ناچیزترین هدفش تولید ثروت و تجارت شهرت باشد.

در این عصر که هنر تحت الشعاع پول قرار گرفته و معمولاً در تولید محتوای هنری منافع سرمایه داری بر سایر منافع ارجح است، دغدغه مندی انسانی از منظر اصالت هنر مفهومی و حرف زدن از ایدئولوژی، آرمان خواهی و صدای مردم شدن یک امر بیهوده، پوسیده و کهنه است. این رویه با برچسب های متعدد تضعیف و تخریب می شود و جایگزین این دغدغه مندی و مردمی بودن، می شود ژست های پروپاگاندایی اپوزیسیونی که به اسم مردم با شعارهای مدنی و چند ژست روشنفکری به کام الیگارشی رسم فاشیستی را در فرهنگ و هنر نهادینه می کنند.

اصولاً در این وضعیت ساخت آثار محتوایی پر مضمون که رنگ و بویی از تعهد داشته باشد بسیار سخت است، آن هم اگر قرار باشد هدف گیشه و دلالی شهرت نباشد؛ که امام خمینی (ره) فرمود: هنر دمیدن روح تعهد در کالبد انسان است

و این هنر که چه قمارها بر سرش نشد برای هر چیزی غیر از تعهد!

سینما از ابتدا بیشتر از آنکه هنر تلقی شود به عنوان یک صنعت به جهان معرفی شد، صنعتی که با وجود تمام مؤلفه های صنعتی بودن به عنوان یک مأمن کسب درآمد تجارت گونه جای خود را در اقتصاد جهان باز کرد و در این مسیر حرفش را آغشته به زر و سیم تحویل مخاطب داد که همین باعث دوری از هدف تعالی انسان سازی آن شد و مبنا را گم کرد و باعث شد مخاطب نیز مبانی را گم کند.

اما کم هم نبوده از دل این ساختار آثاری بیرون بزند که حرف برای گفتن داشته و به دنبال تحقق شرافت انسانی بوده باشد، در تمام دنیا با همه زبان ها، فرهنگ ها و عقاید! و سینمای ایران نیز به مانند آن، هرچند تعریف سینما در ایران به قبل و بعد از انقلاب تقسیم می شود و تعابیر مفهومی از آن در دو حالت متفاوت بوده و هست و در چهل سال پس از انقلاب با وجود شعار و مانیفست های انقلابی، آثار تولیدی دستخوش تفاسیر به رأی سلیقه ها شده و گاه از این دغدغه مندی آرمانی فاصله و یا در تضادش قرار گرفته است.

در یکی دو دهه گذشته این تضادها و تفاوت ها و دوری از دغدغه مندی به اوج خود رسید و عمده آثار سینمایی رنگ و بوی سیاه اجتماعی و خیابانی داشته و اثری از یک ژانر تمام عیار مفهومی، معناگرایانه، بیوگرافی و مسائل روز اجتماعی با وجوه مطالبه گری پاک، وجود نداشته است.

در چند سال اخیر به لطف حضور نهادهای انقلابی در عرصه رسانه و خاصه سینما اما این رویه کمی تغییر کرده و جسارت پرداختن به مسائل مهم اجتماعی با وجوه مطالبه گری جسورانه هویدا شده است، سازمان اوج یکی از این مجموعه هاست که با هدف پرداختن به مسائل مهم و مغفول مانده از مبنای انقلابی و شعائر دینی! جسورانه وارد عرصه تصویر شده و با ساخت آثاری خاص و مهم در حوزه دفاع مقدس، تحولات منطقه و محور مقاومت، بحران های مدنی و معضلات اجتماعی، محافظه کاری در سینمای ایران را به چالش کشیده است.

اوج نیز مانند اکثر کمپانی های تولید آثار هنری برایش منافع اقتصادی و بازگشت سرمایه مهم بوده، اما مهم تر مقاصد استراتژی و ایدئولوژی در این مسیر است و با نگاهی مفهومی و معرفتی به مسائل در این عرصه ورود پیدا کرده و به فعالیت پرداخته و در دو اثر از چهار اثری که امسال در جشنواره سی وهشتم فجر رونمایی کرد، از مطالبه گری تمیز اجتماعی و نحوه صحیح احقاق حقوق مدنی حرف زد، چیزی که در میان موج کثیر فیلم های سیاه نمایی اجتماعی تا به حال وجود نداشته و یک فتح باب در این موضوع است.

از میان این دو فیلم، خروج بیشتر از همه مورد توجه قرار گرفت. چه در جشنواره و مصاحبه مطبوعاتی بعد اکرانش که به جنجال کشیده شد و چه الآن که در دوران بحران اپیدمی جهانی کرونایی قرار است ساختارشکنی کند و خلاف رسم و عرف همیشگی به صورت متفاوت و خاص اکران شود و برای اولین بار در تاریخ سینمای ایران به صورت مجازی و غیر از ساختار فرمی فیزیکی سینمایی با توجه به تکنولوژی روز و وجود پلتفرم های مجازی VOD اکران شود که این خود دارای مفاهیم و پیام های مهم و مؤثری برای سینما و مخاطبان است.

سازندگان فیلم خروج ، سازمان اوج و شخص کارگردان آن ابراهیم حاتمی کیا ، با اصل بر رسالت دغدغه مندی هنر متعهد و تعهد به مطالبه گری تمیز مردمی و آگاهی بخشی مبنایی اجتماعی برای اولین بار در سینمای ایران و شاید جهان اقدام به اکران اثر خود به صورت اینترنتی کرده تا در دوران بحران کرونایی که تمام اجتماعات تحت الشعاع این بیماری قرار گرفته و سینماها تعطیل بوده و تاریخ بازگشایی آن در هاله ای از ابهام است، هم مردم از فضای سینما دور نشوند و در روزهای تکراری شده با تماشای یک فیلم جدید و بروز سرگرم شوند و در خانه بمانند و هم با توجه به سوژه و موضوع آن با یک اثر مفهومی قابل تأمل مواجه شده و نیز در ترافیک اکرانی و اختلال در نوبت ها و اولویت ها پس از پایان اپیدمی کرونایی، اکران آن با مشکل مواجه نشده و از این طریق در اختیار مخاطب قرار گرفته تا راه مناسبی هم برای زمان های بحرانی و خاص لحاظ شود.

با توجه به تعطیلی چندماهه سینماها در این وضعیت و از دست رفتن بازه زمانی اکران نوروزی و نیز به احتمال قوی اکران عید فطر و نیمه اول تابستان تعداد فیلم های جشنواره ای و اکران فصلی به حداکثر مجاز در صف اکران رسیده و طبیعتاً با این ترافیک و ازدحام زمان طلایی اکران آنها از بین رفته و با تداخل مواجه خواهند شد که سازندگان آثار طبیعتاً یا باید قید زمان طلایی اکران فیلم خود را بزنند و در تاریخی منقضی شده و از رونق افتاده تن به اکران بدهند و یا بلافاصله پس از بحران بر سر اولویت اکران اثر خود با سازمان سینمایی و شورای اکران در افتاده و با چالشی سخت مواجه خواهند شد و در ادامه نیز با وجود هر بحران خاص و جدیدی که منجر به تعطیلی سینماها شود بدون وجود امکانی نو برای اکران ورشکسته خواهند شد.

بی تردید هیچ چیز جای محیط و فضای سینما را برای دیدن فیلم مخصوصاً فیلم هایی که دارای پرفورمنس و پروداکشن های خاص و عظیمی هستند نمی گیرد و لذت دیدن یک فیلم جذاب اکشن و ماجراجویانه با جلوه های صوتی و بصری منحصربه فرد تنها در فضای سینما مفهوم پیدا می کند، اما در شرایط بحران تنها راه چاره مدل های جایگزین است و اکران اینترنتی یکی از این جایگزین های مطلوب است.

سازمان اوج و شخص حاتمی کیا از این راه جایگزین برای خروج استفاده کرده اند تا با خروج از تکرار عادت های همیشگی و روتین، فتح بابی در سیاست های ترسیمی سینما بکنند و ثابت کنند سینما فقط گیشه و صرفاً آمار بالای فروش، فوتوکال و فرش قرمز نیست و می شود با نادیده گرفتن فرع تمام این موارد حاشیه ای اصل مفهوم اثر را در متنِ دیده شدن خود فیلم به مخاطب با شیوه های دیگر چشاند.

حاتمی کیا همیشه نشان داده مخاطب و اثر مفهومی آثارش برایش از همه چیز مهم تر بوده و همیشه دغدغه مسائل روز جامعه با محوریت استراتژی جریان شناسی رخدادهای روز را داشته و نه رکورد گیشه یا جایزه و جایگاه تجاری و صنفی! و همیشه آثاری را ساخته و عرضه نموده که حرف روز جامعه و مسائل حیاتی آن بوده است.

فیلم خروج حرف از دغدغه ها می زند، از درد مردم و مشکلات آنها و حاتمی کیا به خوبی مانند همیشه رسالت خودش را به منصه ظهور گذاشته و با پرداختن به یک سوژه بروز و بر اساس یک ماجرای واقعی از مطالبه گری بحق و درست مدنی سخن گفته است، چیزی که مسئله فعلی جامعه بوده و باید در زمان حال دیده شود و در این حال بحرانی چی بهتر از اکران مجازی!

اکران مجازی نه تنها چاره ساز شرایط بحرانی است بلکه در حالت عادی نیز به داد سینما می رسد و به چرخه اکران تنفس می بخشد، تا اینکه برخی از آثاری که به هر دلیلی در ترافیک اکران هستند و مجال مناسبی برای عرضه پیدا نمی کنند از این طریق دیده خواهند شد و نیز تماشاگر و مخاطبی که به هر علتی شرایط و امکان رفتن به سینما را ندارند به این شیوه بتوانند آثار را دنبال کنند و با توجه به اینکه طیف مخاطبان اینترنتی عمدتاً در اکثر اوقات بیشتر بوده، بهترین راه برای بیشتر دیدن شدن آثار پدید آمده و یک رقابت سازنده و مفید بین پلتفرم های VOD با هم و با سینماها به وجود خواهد آمد.

اتفاقی که اوج و سازندگان فیلم خروج رقم خواهند زد یک اتفاق مهم در سینما و رسانه خواهد بود، به نحوی که فضا برای فعالیت مشاغل اینترنتی در زیرمجموعه VOD ها و سایر دامنه دیجیتال مارکتینگ گسترده شده و مجال برای بستر تعاملی میان رسانه ای و چندوجهی میان سینما و مجازی به وجود خواهد آمد که خود این نوید رونق کسب وکار و شکوفایی ذیل جهش تولید خواهد بود و از سویی دیگر تهیه کنندگان سینما می توانند تمام حفره های اقتصادی سینما و اکران های سنتی را در این بستر با وجود چندین پشتیبان جبران کنند.

اکران اینترنتی یک رخداد ناب و جذاب در صنعت سینما بوده که سازندگان آثار می توانند برای فرار از برخی مشکلات سنتی اکران به این شیوه رو آورده و برخی آثار خود را این گونه عرضه کنند.

این شیوه از اکران هرچند شاید از جهاتی به اندازه سینما رونق گیشه نداشته باشد اما طبعاً امتیازات دیگری همچون تعداد مخاطب و وجود پشتیبان های بیشتر این نقیصه را جبران خواهد کرد.

سازمان اوج و شخص حاتمی کیا با چنین جسارتی ریسک این اتفاق را پذیرفته و ثابت کردند مفهوم آثار برای مخاطب برایشان از رکوردهای تجاری اقتصادی بالاتر است و به معنای واقعی دغدغه نگاه مخاطب دارند تا گیشه! باید صبر کرد و دید با شروع اکران اینترنتی فیلم خروج واکنش مخاطب چگونه بوده و چه بازخوردی عاید سینما و سازندگان از پس آن خواهد بود و توفیقات حاصل از آن سایر تولیدکنندگان را مجاب به چنین اقدامی خواهد کرد یا برای آن ها حواشی اکران فیزیکی و گیشه از همه چیز مهم تر خواهد بود.

انتهای پیام/4104/پ

لینک خبر :‌ خبرگزاری آنا
اکبر نبوی منتقد سینما با انتشار یادداشتی در صفحه اینستاگرام خود، نامه شماری از سینماگران به رئیس قوه قضائیه برای آزادی محمد امامی را یک اتفاق سیاه در سینمای ایران دانست.

به گزارش قدس آنلاین وی در این باره نوشت: "موضوع محمد امامی، یک دشنام درشت به سینما و شبکه نمایش خانگی است. اما امامی فقط یک تن نیست؛ اینها یک طیف و یک جریانند و با پول هایی مشکوک و یا سیاه (همچون محمد امامی) سینمای ایران را به کثافتی آلوده اند که به راحتی پاک نمی شود؛ چون متأسفانه حامیان قدرتمندی در سینما دارند و از سوی وزارت ارشاد هم، برای حضورشان در سینما نظارت مناسب و مؤثری اعمال نمی شود.

البته پیش ترها نوشته ام و در گفت وگوهای مختلف و از جمله در برنامه ی هفت هم گفته ام که من نه تنها با حضور سرمایه سالم بخش خصوصی در سینما مخالف نیستم، بلکه از آن دفاع می کنم اما تأکید کرده ام: سرمایه ی سالم و پاک. به هر روی، به گمان من تهیه کنندگان این نامه و آنها که آن را امضا کرده اند، یکی از سیاه ترین اتفاقات را در سینمای ایران رقم زده اند."

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ قدس آنلاین
ساعتی دیگر و با آغاز رسمی اکران اینترنتی فیلم خروج سینمای ایران تجربه به کل متفاوتی را در زمینه ارتباط با عموم مخاطبان، خواهد آزمود؛ مهمترین چالش ها در مسیر توفیق در این آزمون چیست؟

خبرگزاری مهر - گروه هنر: خیلی چیزها را تغییر داده است. دیگر در سطح شهرها نه خبری از آیین و مراسم شادباش ازدواج است و نه محفل سوگواری و عزا؛ ویروس کرونا نه فقط معادلات جاری در اجتماع را که حتی شمایل زندگی فردی را هم دستخوش عجیب ترین و غیرمنتظره ترین تغییرات در سده اخیر قرار داده است. سرگرمی و هنر هم از شوک این تغییرات در امان نمانده و آرام آرام دومین ماه تعطیلی سراسری سالن های سینما هم رو به پایان است.

از روز سوم اسفندماه سال 98 و با اعلام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کلیه سالن های سینمایی کشور به حالت تعطیل درآمد. با استمرار شرایط اضطراری حراست از سلامت جامعه در برابر تهدید کرونا این تعطیلات تا به امروز ادامه داشته و فعلاً پایانی هم نمی توان برای آن متصور بود.

در چنین شرایطی نه فقط چرخه اقتصاد سینما از حرکت بازایستاده که مهمتر از آن عمیق تر شدن فاصله میان تازه ترین محصولات سینمای ایران با سبد مصرفی مخاطبان بالقوه خود، نگرانی هایی را رقم زده است.

هرچند توقع تجویز نسخه ای شفابخش از سوی مدیران سینمایی طبق تجربه، از ابتدا انتظاری بی جا بود، اما دغدغه مندان و فعالان سینمای ایران می دانستند این پیکر نیمه جان، برای احیای خود در زیر سایه کرونا حداقل نیازمند یک مسکن است؛ پیشنهاد عرضه اینترنتی فیلم های اکران نشده با چنین انگیزه ای پیش کشیده شد تا شاید بخشی از خسران ناشی از تعطیلات تحمیلی سالن های سینمایی در سراسر کشور، جبران شود. ایده ای که برای اجرایی شدن و سنجش میزان توفیقش، خروج پیش قدم شد.

اکران اینترنتی؛ تجربه جهانی

ترکیب اکران اینترنتی تا همین چند سال پیش می توانست یکی از متناقض ترین ترکیب ها برای علاقمندان سینما باشد؛ تنها هنر از هنرهای هفت گانه که نام مکان بر خود دارد و تا سال ها باور داشتیم که سینما در سینما معنا پیدا می کند. از زمان فراگیر شدن سایه دنیای مجازی بر سر زندگی واقعی اما معادلات تغییر کرد و حالا گویی تهدید خروج سینما از سالن نمایش تبدیل به یک فرصت شده است.

چالش بر سر اکران اینترنتی و نسبت آن با هنر سینما البته چندان تازه نیست؛ فیلمسازان پیشکسوت سینما از استیون اسپیلبرگ گرفته تا داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی در یک دهه اخیر، گاه از سر افسوس و گاه با لحنی تند و صریح بر اصالت فیلم دیدن در تاریکی سینما تأکید کردند تا شاید جلوی این تغییر را بگیرند. قدرت فضای مجازی اما بهترین پشتوانه برای عبور از سنت فیلم دیدن در سالن سینما بود.

جریان تغییرات در سطح جهانی با ترک تازی پدیده ای به نام نتفلیکس چنان شتابی داشت که خیلی زود به رغم انتقادات و مخالفت ها، آکادمی اسکار هم ناگزیر از تغییر قوانین خود شد تا از سال 2020 فیلم های عرضه شده در این سرویس ارائه برخط محصولات سینمایی را هم در کنار فیلم های اکران شده در سینماها به رسمیت بشناسد.

نتفلیکس که در آغاز یک شرکت اینترنتی سفارش فیلم بود، با بهره گیری از تجربه تلویزیون های کابلی توانست بر بستر اینترنت فضایی را ایجاد کند که مخاطبان در هر نقطه ای از جهان بتوانند به جای سفارش فیلم و دریافت نسخه دی وی دی آن، به صورت آنلاین فیلم درخواستی خود را از طریق تلویزیون، رایانه شخصی و یا حتی تلفن همراه به تماشا بنشینند و این شاید چیزی شبیه کابوس برای فیلمسازانی بود که زمانی می گفتند مگر می توان لذت وسترن را جز روی پرده نقره ای بزرگ درک کرد؟ ، اما حکم تحقق یک رویا را برای نوجوانان و جوانان عصر اینترنت داشت!

خیلی زود کمپانی های بزرگ فیلمسازی برای راه اندازی سرویس های مشابه وسوسه شدند، برندهای قدیمی تر جان دوباره گرفتند، شبکه های تلویزیونی وارد میدان رقابت شدند و اینگونه صنعت سینمای جهان بیشتر و بیشتر به سمت خانگی شدن سوق پیدا کرد.

اکران اینترنتی؛ تجربه ایرانی

ما پیشگامان این مسیر در سینمای ایران محسوب می شویم. اگر ملاک را ارتباط با مخاطبان عام در نظر بگیریم و دایره آثار را هم به فیلم های داستانی محدود کنیم، این اظهارنظر ابراهیم حاتمی کیا درباره پیشگامی خروج در زمینه تجربه اکران اینترنتی در ایران گزاره صحیحی است؛ اما واقعیت این است که علاقمندان فیلم های کوتاه و مستند چند سالی می شود که از طریق چند سایت تخصصی، با خریداری بلیت به تماشای آنلاین فیلم های منتخب خود می نشینند.

جدی ترین تجربه و شاید مطرح ترین آن ها در فضای رسانه ای هم مربوط به نمایش مستند توران خانم به کارگردانی مشترک رخشان بنی اعتماد و مجتبی میرتهماسب بود؛ مستندی که از 26 خردادماه سال 97 ابتدا برای 48 ساعت در دسترس علاقمندان قرار گرفت و استقبال از نمایش اینترنتی آن به اندازه ای بود که تا چند روز نیز تمدید شد. بلیت فروشی برای این مستند حتی از طریق سایت سینما تیکت صورت گرفت و مخاطبان بعد از خریداری بلیت کدی را دریافت می کردند که با استفاده از آن می توانستند در فاصله زمانی 7 ساعت، برای یک بار به تماشای آنلاین فیلم بنشینند.

افتتاحیه اکران اینترنتی مستند توران خانم

دو ماه بعد و زمانی که این مستند برای دومین بار آماده عرضه در قالب اکران اینترنتی می شد، مجتبی میرتهماسب گزارش کرد که در نوبت اول و در فاصله یک هفته نمایش آن لاین، برای این مستند در مجموع 13 هزار و 305 بلیت در داخل و خارج به فروش رفت.

در کنار این تجربه شاخص اما در سال های اخیر سایت های تخصصی مانند هاشور هم در حوزه عرضه فیلم های کوتاه و مستند فعالیت مستمری داشته اند که بنابر گزارش صبح امروز مرکز گسترش سینمای تجربی در روزهای قرنطیه، مراجعه مخاطبان برای تماشای مستند به این سایت 300 درصد افزایش داشته است.

خروج؛ چالش های ورود به دوران تازه؟

با وجود این سابقه اما باید پذیرفت سینمای ایران امروز در آستانه تجربه ای تازه قرار دارد؛ اکران اینترنتی فیلم سینمایی خروج نه فقط پای فیلم های داستانی و تولیدات روز سینمای ایران را به میدان عرضه اینترنتی باز می کند که جمعیت گسترده تری از مخاطبان را به این تجربه متفاوت فرامی خواند.

تیزر فیلم سینمایی خروج در آستانه اکران اینترنتی

از امروز ساعت 20 علاقمندان سینما می توانند با مراجعه به دو سامانه فیلیمو و نماوا (فارغ از اشتراک یا عدم اشتراک) با پرداخت مبلغ 12 هزار تومان، بلیت تهیه کننده و در حدفاصل 6 ساعت پس از خرید، به صورت آنلاین به تماشای فیلم خروج بنشینند.

مهمترین چالش انتشار نسخه غیرقانونی فیلم خروج در حداقل زمان پس از آغاز اکران است. این اتفاق خیلی زود طیف گسترده ای از مخاطبان بالقوه فیلم را میان دو انتخاب مختار می کند؛ پرداخت هزینه و تماشای فیلم در یک بازه زمانی محدود و یا دانلود رایگان نسخه غیرمجاز فیلم و در اختیار داشتن آن برای تماشا در مدتی نامحدود! این تجربه اما برای رسیدن به مرحله توفیق با چالش های جدی مواجه است.

بی تردید مهمترین این چالش ها هم انتشار نسخه غیرقانونی فیلم در حداقل زمان پس از آغاز اکران است. این اتفاق خیلی زود طیف گسترده ای از مخاطبان بالقوه فیلم را میان دو انتخاب مختار می کند؛ پرداخت هزینه و تماشای فیلم در یک بازه زمانی محدود و یا دانلود رایگان نسخه غیرمجاز فیلم و در اختیار داشتن آن برای تماشا در مدتی نامحدود!

این چالش زمانی صورت جدی تری پیدا می کند که به این واقعیت توجه داشته باشیم؛ مصرف کنندگان فضای مجازی در ایران به خصوص فیلم بازهای حرفه ای که فیلم های روز سینمای جهان را از طریق اینترنت رصد و دانلود می کرده اند، عادت به مصرف رایگان دارند!

عبور از این چالش هر چند امنیت بالای سخت افزاری سامانه های عرضه فیلم را می طلبد اما قطعاً مهمترین و اصلی ترین متغییر در این حوزه فرهنگ مصرف مخاطبان است. اوج گیری پدیده قاچاق فیلم های روز سینمای ایران در سال گذشته تجربه ای بود که حالا نگرانی در این زمینه دوچندان هم کرده است. برای همین ابراهیم حاتمی کیا هم ترجیح داد روز گذشته و در ویدئوی دعوت از علاقه مندان به تماشای فیلمش، آرزو کند خروج قربانی انتشار نسخه غیرقانونی نشود.

محمدمهدی طباطبایی نژاد معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی و رییس شورای عالی اکران چندی قبل در واکنش به این نگرانی در گفتگو با ایسنا اینگونه توضیح داد: آن چیزی که خود سامانه ها می گویند و مدعی آن هستند این است که به شکل حرفه ای مطلقاً امکان دانلود یا کپی کردن فیلم ها وجود ندارد، مگر اینکه از روی تصویر، تصویر دیگری گرفته شود که طبیعتاً آنقدر کیفیت پایین و نازل است که هیچ مخاطب عاقلی چنین فیلمی را نمی بیند. ضمن اینکه فیلم اکران شده در دسترس است و تجربه چند وقت اخیر هم نشان داده چند فیلمی که نسخه پرده ای آن بیرون آمد هیچ التهابی را به وجود نیاورد و اصلاً مورد استقبال قرار نگرفت به طوری که ما حتی آن را به عنوان یک سرقت هنری هم نگاه نکردیم چون الان دیگر مدل تصویربرداری از پرده و فیلم جواب نمی دهد و مردم کالای مرغوب می خواهند.

مخالفان چه می گویند؟

فارغ از مسائل مربوط به امنیت فرآیند عرضه فیلم ها در اینترنت اما فراگیرشدن اقبال سینماگران به اکران اینترنتی همچنان مخالفانی جدی دارد.

گروهی از مخالفان که بیشتر نگاهی کلاسیک به آداب فیلم دیدن دارند، هنوز از منظر اصالت تماشای فیلم در سالن تاریک سینما ، به مخالفت با اکران اینترنتی می پردازند و معتقدند محصول سینمایی از نظر ساختار و قالب اساساً ماهیتی متفاوت با یک اثر تلویزیونی دارد و به همین دلیل هم اکران اینترنتی نمی تواند آلترناتیو اکران در سینما باشد. از همین منظر هم احتمالاً عوامل فیلم خروج در اولین خبر مرتبط با عرضه اینترنتی این فیلم، ابراز امیدواری کرده اند تا پس از پایان بحران کرونا، فرصت تماشای فیلم در سالن سینما هم فراهم شود؛ فرصتی که البته به نظر می رسد سینماداران به شدت با آن مخالف هستند.

محمدقاصد اشرفی رئیس انجمن سینماداران در این زمینه به خبرگزاری مهر گفت: صاحبان آثار سینمایی مجاز هستند که فیلم های خود را به هر نحوی که تمایل دارند در اختیار مخاطبان سینما قرار دهند، اما فیلمی که در فضای مجازی و یا شبکه نمایش خانگی ارائه شده باشد، قطعاً در آینده در سینماها اکران عمومی نخواهد شد.

گروه دیگر از مخالفان اکران اینترنتی هم نبود زیرساخت های مناسب ورود به این میدان را چالش جدی پیش روی سینمای ایران برای قبول این ریسک می دانند. زیرساخت هایی که بخشی از آن ناظر به همان مباحث مرتبط با امنیت عرضه است و بخش جدی تر آن متوجه نبود سازوکار اقتصادی تعریف شده و شفاف مبتنی بر تضمین سود صاحبان آثار برای قبول این فرآیند است.

با تمام این تفاسیر تا ساعتی دیگر سینمای ایران با خروج وارد میدان تازه ای می شود. میدانی که از میان فیلم های اکران نشده جشنواره گذشته فیلم فجر تا به امروز تنها یک فیلم دیگر یعنی مردن در آب مطهر به کارگردانی نوید محمودی برای ورود به آن اعلام آمادگی کرده و در مقابل خوب بد جلف 2 به کارگردانی پیمان قاسم خانی تلویحاً با آن مخالفت کرده است. درباره سلیقه و نظر دیگر صاحبان آثار هم احتمالاً در آینده بیشتر خواهیم شنید.

واقعیت این است که کرونا در کنار تمام تحولاتی که در ابعاد مختلف زندگی ما رقم زده، سینمای ایران را ناگزیر از تن دادن به این ریسک کرده است. ریسکی که توفیق در آن می تواند در حکم هوایی تازه برای گروه هایی از مخاطبان فراموش شده سینمای ایران باشد و ناکامی اش می تواند برای چند سال دیگر میان معادلات سینمای ایران و تجربه های جهانی فاصله ایجاد کند.

کد خبر 4897955

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : بیان ما جهان نیوز شهدای ایران ایلام بیدار

آرش فهیم
در روزهای شیوع ویروس کرونا در کشورمان، مراکز فرهنگی و سینماها تعطیل هستند و تولید فیلم ها و محصولات سینمایی نیز متوقف شده است، اما حاشیه ها همچنان می تازند و مثل همیشه بر متن سینمای ما غلبه دارند. جدیدترین اتفاق حیرت انگیز در هنر هفتم کشورمان، افشای حمایت برخی سینماگران از محمد امامی (از محکومان به اختلاس که در زندان به سر می برد) است. به همین بهانه، یادداشتی که 16 اردیبهشت سال 98 در صفحه تصویرروز کیهان منتشر شده بود با تغییراتی جزئی جهت بروزرسانی، بازنشر می یابد.
وقتی به جریان شناسی فیلم های مبتذل یا جشنواره ای و حامیان آنها می پردازیم، برخلاف گذشته، دیگر با یک صف ساده متشکل از چند فیلم یا فیلمساز و تهیه کننده مواجه نیستیم، بلکه با یک جریان چند لایه رسانه ای- سیاسی-اقتصادی رو به رو هستیم.
ضلعی از این تشکیلات، شامل صاحبان سرمایه های کلان و مولتی میلیاردرها هستند. گروهی که این روزها با کلید واژه صاحبان پول های مشکوک در سینما مطرح هستند. مثل یکی از سرمایه گذاران جدیدالورود سینما که قبلا گویا در زمینه خرید و فروش بیت کوین (پول اینترنتی) فعال بوده و مدتی است سر و کله اش در سینما و برخی رسانه های ایران پیدا شده است. عده ای از ایشان هم به مال دارهای سینما معروف هستند؛ مدیران برخی از پردیس های سینمایی که این روزها نقش موثری در تعیین سیاست ها و برنامه های اکران و به طور مستقیم تولید دارند. طی سال های اخیر همچنین رد پای متهمان به اختلاس و فساد اقتصادی هم در سینمای ایران پررنگ شده است.
برخی از گروه های به اصطلاح صنفی فعال در اکران نیز دستشان با این نوکیسه ها در یک کاسه است. هر دو به نفع دیگری، به فیلم های مستهجن ضریب می دهند. اتفاقا سرمایه گذار فیلم رحمان 1400 نیز خودش یکی از افراد صاحب نفوذ در حوزه اکران است. جالب است؛ وقتی فیلم او را از پرده پایین آوردند، باز هم یکی از آثاری که با شراکت او تولید شده بود را جایگزین کردند تا مشخص شود، همه چیز دست همین جریان بساز- بفروش ضدفرهنگ است.
اما نوکیسه های سینما، پشتیبان رسانه ای هم دارند. وقتی اسامی گروهی از اهالی سینما در حمایت از متهم ردیف اول اختلاس از صندوق ذخیره فرهنگیان و بانک سرمایه فاش شد، نام تعدادی از منتقدان و فعالان رسانه ای هم در بین آنها دیده شد. البته حمایت آنها فقط محدود به این نامه نیست. حمایت مافیای رسانه ای و سینمانویس های به ظاهر روشنفکر اما در باطن زرد نیز از فیلم های نازل و مبتذل، مدت هاست که آشکار شده. حتی به منتقدانی که توسط برنامه های سینمایی صداوسیما معروف شده اند نیز پشتیبان همین جریان شده اند. هدفشان نیز کاملا روشن است؛ سقوط فرهنگی مردم ایران، یعنی صعود آنها. اوضاع به گونه ای شده که توقیف و از پرده پایین آمدن یک فیلم ضدخانواده، جیغ تعدادی از این منتقدان را در آورد. انواع شبکه های ماهواره ای از بی بی سی و صدای آمریکا گرفته تا شبکه های وقیح لس آنجلسی و فلان روزنامه وابسته به سرمایه دارهای دولتی، همه و همه پشت این فیلم ها در آمده اند و از آنها حمایت می کنند.
این وضعیت، در بین کارگردانان هم دیده می شود. تا پیش از این تصور می شد که برخی از فیلمسازها چون توانایی جذب مخاطب از راه درست و هنرمندانه را ندارند،با دستمایه قرار دادن شوخی ها و مسائل جنسی و غیراخلاقی، سعی در جلب مشتری و بالاتر بردن فروش خود را دارند. اما طی سال های اخیر، سینماگرانی به ساخت سخیف ترین فیلم ها رو آورده اند که از قضا، خود از مدعیان روشنفکری بوده اند. کافی است تا به اسامی کارگردان های فیلم های به اصطلاح کمدی که طی سال های اخیر روی پرده رفته اند نگاهی انداخته شود. اغلب فیلمسازهایی که امروز به تولید کم مایه ترین آثار می پردازند، افرادی هستند که معمولا دیدگاه های سیاسی و اجتماعی شبه اپوزیسیون داشته اند، به جریان سیاسی خاصی نزدیک هستند و در فیلم های قبلی خود نیز نگاهی انتقادی از جامعه امروز ایران و نظام حاکم بر کشور را مطرح کرده بودند. حال چه شده است که این فیلمسازهای مدعی روشنفکری و ساخت آثار سیاسی و اجتماعی با نگاه انتقادی، در این وانفسا رو به ساخت آثاری آورده اند که هم از نظر ساختاری و هنری به شدت ضعیف هستند و هم از نظر محتوایی، رکورد ابتذال و لودگی را شکسته اند؟ به طوری که در آثارشان به شکل بی پروایی به بیان شوخی های جنسی می پردازند! به عنوان مثال، کارگردانی که آثار قبلی اش در حوزه فمنیستی و اجتماعی بود، اخیرا فیلمی ساخته پر از هجویات و بدون ساختار سینمایی! همچنین کارگردان دیگری که فیلم قبلی اش یک اثر سیاسی و پر از کنایه به نظام بود، اخیرا فیلمی را روی پرده برده که از ابتدا تا انتهای آن را شوخی های جنسی دربرگرفته است! از قضا نام برخی از این افراد، در نامه حمایت از اختلاسگر سینمایی هم دیده می شود!
جریان ترویج ابتذال از سوی اپوزیسیون فقط به سینما و سریال های شبکه نمایش خانگی محدود نمی شود. کافی است نگاهی به بازار کتاب و به ویژه کتاب های ادبی هم بیندازیم. ناشرانی که معمولا کتاب هایی با مواضع سیاسی هم جهت با منافع غرب را منتشر می کردند، این روزها بیش از آثار سیاسی، کتاب هایی با دورنمایه ضداخلاقی چاپ می کنند. طی سال های اخیر، موج گسترده ای از انتشار کتاب های شعر به وجود آمده که نه تنها ردی از شعر به معنای واقعی در آنها دیده نمی شود بلکه مملو از عبارات و کنایه های شرم آور هستند. وضعیت در حوزه ادبیات داستانی فجیع تر است. به گونه ای که در برخی از کتاب های داستان و رمان، مسائل جنسی و ضداخلاقی به صراحت مطرح می شود. به طور طبیعی، ناشران و نویسندگانی که چنین کتاب هایی را روانه بازار می کنند، اهداف سیاسی و ایدئولوژیک خاصی دارند. استراتژی آنها این است که با تضعیف روحیات اخلاقی در مردم، نفوذ و سیطره بیشتری بر جامعه بیابند. چون معادله رایج در همه جوامع این است که زوال ارزش های اخلاقی، مساوی با گرایش بیشتر جامعه به جریان های غربگراست.
وقتی این وضعیت واضح تر به نظر می رسد که می بینیم، در عرصه تئاتر که فضایی به ظاهر روشنفکرانه تر دارد و حضور هنرمندان اپوزیسیون در این بخش بیشتر است، طرح ماجراهای جنسی نیز پررنگ تر است. به گونه ای که
هر روز شاهد روی صحنه آمدن نمایش هایی پر از الفاظ رکیک، پوشش نامناسب بازیگرها و ماجراهای غیراخلاقی هستیم.
بنابراین، آنچه تحت عنوان ابتذال و هجمه آثار سخیف در عرصه ادبی و هنری ایران برجسته شده، یک استراتژی برای پروژه لیبرال سازی فرهنگ، اقتصاد و مناسبات اجتماعی کشور است. به همین دلیل هم برخلاف گذشته، نام هنرمندان و نویسندگان اپوزیسیون و شبه روشنفکر در این زمینه بیشتر به چشم می خورد. می توان آنها را شبکه اختلاس فرهنگی نامید.

لینک خبر :‌ روزنامه کیهان
اکبر نبوی، منتقد سینما گفت: آغاز اکران فیلم سینمایی خروج در فضای مجازی تصمیم بسیار شجاعانه ای بود. حتماً این تصمیم را تأیید می کنم و آن را اقدام خوبی می دانم اما رویه شدن اکران آنلاین پیامدهای منفی و نگران کننده ای را نیز به همراه خواهد داشت.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : الف

به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری فارس، فیلم سینمایی خروج به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا شب گذشته (یکشنبه 24 فروردین) اکران خود را به صورت اینترنتی در سامانه های نماوا و فیلیمو آغاز کرد.

در همین ارتباط، اکبر نبوی منتقد سینما، مستندساز، مجری و تهیه کننده برنامه های تلویزیونی با اشاره به این که کرونا فصل جدیدی برای زندگی انسان امروز در ایران و جهان رقم زده است گفت: شیوع این ویروس و پیامدهای مخرب و محدودکننده آن بسیاری از شئونات اجتماعی و زیست فردی و جمعی ما را تحت الشعاع قرار داده است. طبیعی است که سینما نیز چه به عنوان هنر و چه به عنوان بخشی مهم در صنعت سرگرمی از این پدیده تأثیر بگیرد.

وی اظهار کرد: در شرایط فعلی فیلم های زیادی آماده اکران هستند؛ از سوی دیگر به واسطه اوضاع نامطلوبی که شیوع ویروس کرونا ایجاد کرده است امکان حضور فیزیکی مردم در سالن های سینما وجود ندارد. از سوی دیگر مشخص نیست این وضعیت تا چه زمانی ادامه پیدا خواهد کرد. به هرحال مردم هم به محصولات جدید تصویری نیاز دارند.

نبوی گفت: در چنین شرایطی، آغاز اکران فیلم سینمایی خروج در فضای مجازی تصمیم بسیار شجاعانه ای بود. به نظر من، هم سازمان هنری رسانه ای اوج و هم ابراهیم حاتمی کیا با یک عقلانیت منطقی و با درک درست اوضاع زمانه این تصمصم را گرفتند.

این منتقد سینما تصریح کرد: از این زاویه و در شرایطی که در آن هستیم حتماً این تصمیم را تأیید می کنم و آن را اقدام خوبی می دانم اما طبیعی است که ادامه این روند و این که اکران آنلاین به یک رویه تبدیل شود را نمی پسندم.

نبوی در توضیح این مطلب افزود: اگر اقدام سازمان اوج و حاتمی کیا موفقیت آمیز باشد این احتمال وجود دارد که در آینده فیلم های زیادی از اکران در سالن سینما صرف نظر کرده و مستقیماً وارد بسترهای اینترنتی نمایش فیلم شوند. گسترش این رویه در کنار اتفاقات مثبت، پیامدهای منفی و نگران کننده ای را نیز به همراه خواهد داشت. علاوه بر این که بسیاری از مشاغل مرتبط با سینما تحت تأثیر قرار می گیرد، سطح سلیقه و سواد بصری مردم را نیز در بلندمدت تنزل خواهد داد.

* تماشای فیلم سینمایی در قاب تلویزیون عناصر زیبایی شناسی فیلم را تضعیف می کند

وی اظهار کرد: تماشای فیلم سینمایی در قاب تلویزیون یا قاب های کوچک تر از آن، بسیاری از عناصر زیبایی شناسی فیلم را تضعیف خواهد کرد. عناصری که به قاب بندی، نورپردازی، صدا، جلوه های ویژه بصری و... ارتباط داشته و فقط در پرده عریض سینما است که مخاطب با تمام وجود آنها را حس می کند. برای من همیشه سواد بصری مردم اهمیت داشته است. لذا، معتقدم که هیچ شکلی از اکران مجازی فیلم نمی تواند جای پرده سینما را بگیرد.

نبوی افزود: قبول دارم که در آینده ای که احتمالاً چندان هم دور نخواهد بود، پیشرفت فناوری به جایی می رسد که شاید مردم بتوانند در خانه هایشان هم با همان استانداردهای سالن سینما فیلم ببینند، امّا فعلاً سازکارهای سخت افزاری این شکل از فیلم دیدن نه تنها در ایران که در بسیاری از کشورهای اروپایی و خود آمریکا هم برای همگان فراهم نیست.

این کارشناس سینما عنوان کرد: ما نباید شرایطی را فراهم کنیم که سواد بصری مردم تضعیف شود. از طرف دیگر خودِ سینما رفتن یک آداب و ترتیباتی دارد که آن را شبیه به یک آیین می کند. این که شما به تنهایی یا با خانواده از خانه بیرون می روید، از خیابان ها عبور می کنید، در سالن انتظار سینما پوستر فیلم ها را تماشا می کنید، روی صندلی و در محیطی تاریک همراه جمع زیادی از مخاطبان به یک نقطه خیره می شوید و داستانی را که به تصویر کشیده شده دنبال می کنید، گاهی از اتفاقات فیلم هیجان زده شده و همراه تماشاگران واکنش نشان می دهید باعث ایجاد یک نوع زیست جمعی می شود. این زیست جمعی به هیچ وجه با تماشای خانگی فیلم حتی به صورت خانوادگی امکان پذیر نیست.

نبوی گفت: اصولاً هم آموزه های دینی و هم فرهنگ و ادبیات ما، حضور در جمع و فعالیت های جمعی را یک اقدام پسندیده معرفی می کند. البته قاعدتاً منظور اجتماعاتی است که در آنجا رفتارهای نابهنجار و مفسده آمیز صورت نگیرد. سینمارفتن و فیلم دیدن در کنار یک جمع، یک آیین اجتماعی است. شما در خانه از جمع گسسته هستید. احساس گسست از جمع اگر تداوم پیدا کرده و تشدید شود پیامدهای روانی نامطلوبی برای فرد و جامعه خواهد داشت.

* تداوم اکران آنلاین در شرایط عادی به صلاح سینما نیست

وی افزود: بنابراین، این شکل از اکران را برای شرایط اضطراری فعلی تصمیم بسیار مناسبی می دانم اما تداوم آن در شرایط عادی را از این حیث که ما را از زیست جمعی محروم کرده و سلیقه بصری مخاطبان را تضعیف می کند نمی پسندم. اکران همزمان در سینما و فضای مجازی را هم مفید نمی دانم چون اساساً این تقسیم بندی را که مخاطبان عمومی معمولاً از اکران آنلاین استقبال می کنند و فیلم بین های حرفه ای چون نگاه تخصصی دارند بیشتر به تماشای فیلم در پرده بزرگ علاقه دارند را هم قبول ندارم. عموم مردم هم باید سعی کنند که فیلم را در قالب اصلی آن یعنی پرده سینما ببینند تا از ظرایف و زیبایی های بصری فیلم بهره ببرند.

نبوی صریح کرد: البته بازهم تأکید می کنم که اکران خروج در شرایط فعلی کار بسیار ارزنده ای است. این نگرانی که به آن اشاره کردم ناظر به زمانی است که ان شاءالله شرایط عادی شود و بخواهیم اکران مجازی را به موازات اکران در سالن های سینما مطرح کنیم. اصلاً شاید در آینده اکران موازی اجتناب ناپذیر باشد، اما لازم است که منافع و زیان های این روند را در کنار هم سنجید.

این منتقد سینما تأکید کرد: اصل بر این است که فیلم را در سینماها و روی پرده ببنیم و درنهایت اکران اینترنتی را به عنوان یک ابزار فرعی و تکمیل کننده در نظر بگیریم.

به گزارش فارس، علاقه مندان به تماشای فیلم سینمایی خروج، می توانند برای تماشای این فیلم به نشانی https://www.filimo.com/r/prkhorooj مراجعه کنند.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
نوروزبیگی گفت: من تقریبا می توانم بگویم در پروژه هایی که امامی داشت، از دستمزد ها خبری ندارم. اگر غیرمتعارف بوده و قاضی گفته و کارشناس هم بررسی کرده باشد، بله باید این را بازگردانند. البته دستمزد غیرمتعارف هم تعریف کارشناسی دارد و باید کارشناسی شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : شعار سال

به گزارش فرهیختگان آنلاین ، ارسال نامه ای از طرف جمعی از اهالی سینما به رئیس قوه قضائیه با مضمون درخواست آزادی یا مرخصی برای محمد امامی، متهم کلان اختلاس، ارتشا و انواع تخلفات اقتصادی که سرمایه گذاری کلانی در سینما و شبکه نمایش خانگی هم کرده بود، از جنجال های خبری در قرنطینه سراسری بود. از علی سرتیپی تا کیانوش عیاری و از محمدحسین مهدویان و نرگس آبیار تا معاون سردبیر روزنامه دولتی ایران، پای این نامه را امضا کرده بودند. همان طور که پیش بینی می شد واکنش ها به چنین نامه ای سریع و خشمگین بود. از بین خود اهالی سینما منیژه حکمت اولین و تابه حال تنها کسی بود که موضع گرفت. واکنش نسبت به این اتفاق در بین رسانه ای ها قدری بیشتر و در بین مردم عادی به میزان فراوانی وجود داشت. البته به محض انتشار این نامه که این متهم کلان اقتصادی را با صفت های مداحانه ای ستوده بود، تعدادی از افراد حضورشان در این فهرست را تکذیب کردند. جواد نوروزبیگی از کسانی است که در جمع شدن امضاهای این نامه تلاش فراوانی کرد. با او درباره اینکه این نامه چطور تنظیم شد و امضاهای آن چگونه جمع آوری شدند و البته تمام حواشی دیگر این نامه نگاری، گفت وگو کرده ایم که در ادامه می خوانید.

آقای نوروزبیگی! درخصوص نامه ای که شما و عد ه ای از اهالی سینما خطاب به رئیس قوه قضائیه و با مضمون درخواست آزادی برای محمد امامی تنظیم کرده اید، توضیح دهید.

ریشه این ماجرا صحبت های رئیس قوه قضائیه بود که گفت همه زندانی ها می توانند از مرخصی کرونا استفاده کنند. بالاخره زندان ها آلوده است و خیلی از زندانیان می توانند با تمهیداتی به قرنطینه خانگی بروند. عموما محکومان اقتصادی آزاد شده بودند و مشورتی صورت گرفت که این بنده خدا (محمد امامی) هم تا بخواهند حکمش را بدهند و دادگاه برقرار شود، اشکالی ندارد که دوران قرنطینه را طی تمهیداتی بیرون از زندان بگذراند. حرکت ما خداپسندانه و انسانی بود. نه منفعتی برای ما دارد و نه خواهد داشت. نمی دانم چرا یکباره عد ه ای از همکاران جری شدند و فریاد وااسلاما سر دادند. درصورتی که متن نامه هم همین است. به شخصه با اینکه رزومه امامی در آن نامه ارائه شده، کاری ندارم ولی معمولا در چنین نامه هایی رزومه ای به مسئولان ارائه می شود. در متن هم بیان شد که درخواست اصلی مرخصی کروناست و این امر عجیبی نیست که همه برآشفته شدند. همه امضاکنندگان برای خود جایگاه و شأن و شعوری دارند و این مسائل را در نظر گرفته و این نامه را امضا کردند. دوستان از این منظر نگاه کنند که بزرگانی در این لیست هستند.

استارت این کار از کجا بود؟ ظاهرا خواهر آقای امامی پیگیر بوده که این امضا ها را جمع کند.

طبیعتا خانواده نگران هستند و دست به هر کاری می زنند تا فرزندشان آزاد شود و در این مدت نزد آنها باشد. ایشان دو سال و خرد ه ای است که در زندان است و تاکنون بحث این چنینی نداشتیم، الان بحث شیوع ویروس کرونا پیش آمده و همه بهره مند شده اند و خانواده ایشان هم خواستند از این موقعیت استفاده کنند. دغدغه آنها به ما منتقل شد و ما هم گفتیم اگر در حد مرخصی است، امضا می کنیم و پای امضای خود هستیم و کار ما بد نبود. امضاکننده ها حتما با منطق و شعور خود این کار را کرده اند. منفعت مادی برای هیچ کسی ندارد. نظر ما برای خدا بود، هرکسی هر برداشتی می کند، خود داند و به ما مربوط نمی شود.

عد ه ای از کسانی که نامه را امضا کرده اند، گفتند امضا نکرده ایم و متن برای ما فرستاده نشده است. می گفتند به ما درست منتقل نشده والا امضا نمی کردیم. نظر شما درباره این دوستان چیست؟

من خودم درمورد ادعایی که برخی دوستان مطرح می کنند که ما از کیفیت نامه خبر نداشتیم، حساس شدم و با خانواده امامی صحبت کردم که چنین چیزی بود یا خیر. آنها گفتند صوت دوستان را داریم و هماهنگ شده بود. البته آنها دنبال جنجال نیستند و می گویند هر کسی می خواهد از امضای خود انصراف بدهد، مختار است، اجباری نداریم. برای همین اعتراض نمی کنند چرا امضای خود را پس گرفتید. دنبال این مساله نیستند. من هم همانند شما حساس بودم و سوال کردم و آنها گفتند صدا ها موجود است.

متن اولیه نامه را چه کسی تنظیم کرد؟ خانواده یا دوستان سینمایی تنظیم کردند؟

به احتمال زیاد خانواده بودند یا شاید وکیل ایشان بود ولی متن بدی نبود. درخواست مرخصی دارد و می گوید دادگاه هر زمانی تشکیل شود و حکم هر آنچه عدالت بگوید، اجرا شود. می گوید مرخصی داده شود و رزومه ای از محمد بیان کرده است.

در نامه راجع به محمد امامی می گویند یکی از فعال ترین و موفق ترین چهره های فرهنگی کشور و چهر ه ای خلاق است. درمورد امامی اعتراضاتی وجود داشت که مشخص نبود او از کجا آمده و اینکه وی کارت تهیه کنندگی نداشت و ناگهان سال 92 آمد. این صحبت ها را که شنیده اید؟

در حوزه سینما فعال بوده و فیلم ساخته است. در این فیلم ها و سریال های ساخته شده به عنوان تهیه کننده بوده و اینها رزومه است. تیتراژ ها را چه کسی اجازه داده که باشد؟ پس قاعدتا بوده است. برای یکی از تشکل های تهیه کنندگی بوده و کارت آن بیرون آمده است. شرایط را هم داشته و امر عجیبی نبوده. حالا که او در زندان است، نمی توانیم فعالیت هایی را که در گذشته داشته، از او بگیریم و بگوییم این کار ها را نکرده است. این سابقه او است. این را همه می دانند.

یکی از پیشکسوتان سینما گفته بود با این کار، یعنی انتشار این نامه، ممکن است نامه هایی که اهالی هنر بعد از این تنظیم می کنند، بی اعتبار شوند، چون افکار عمومی علیه این متن است و طبیعتا اگر به آن توجه نشود، بعد از این ممکن است به نامه هایی که دسته جمعی می نویسیم، توجه نکنند.

اهالی هنر برای کسی که جرم مشخص دارد و فعالیت خود را ادامه داده، درصورتی که طبق قانون نمی توانست این کار را بکند، نامه نوشته و حمایت کرده اند و کسی حرفی نزده است. کسی اعتراض کرد که چرا در حمایت از فلان شخص که حکم برای او صادر شده، نامه نوشته اید؟ کسی حرفی نزده است. این هم همان است. می دانم این بحث به وجود می آید که چرا هنرمند و غیرهنرمند را با هم قاطی می کنید. ایشان یک جریان هنری با سرمایه گذاری های خود ایجاد کرد. حالا هم برای تبرئه او جریان سازی نشده. درخواست نامه یک مرخصی بوده است و خود آقای رئیسی گفته اگر خود خانواده به تنهایی جلو می رفتند، جنجال به پا نمی شد. چرا باید زود قضاوت کنیم؟ مگر قاضی هستیم؟ پرونده را در اختیار نداریم که حکم می دهیم!

آقای رئیسی عنوان کردند که اگر خانواده به تنهایی جلو می آمدند، احتمال اینکه به خواسته خود برسند، بیشتر بود؟

نمی دانم. شاید این کار را می کردند. می گویم در این فاصله یکی دو روزه آنقدر اتهام به امضاکنندگان و خود ایشان وارد کردیم که همه باید به زندان برویم و او هم که منشأ این اتفاقات است، حکم محکمی را متحمل شود. بالاخره هرچه هست، دستگاه عدالت باید حکم بدهد؛ غیر از این نیست. کسی طرفداری از ایشان نکرده است. خود ایشان هم بار ها بیان کرده اگر یک قران به بیت المال بدهکار باشم، پرداخت می کنم. چقدر خوب می شد شرایطی را فراهم می کردید که با قاضی پرونده یا بازپرس پرونده صحبتی می شد و شاید کمک به این مسیر کند. شاید من هم به اشتباه خود پی ببرم، ما که دسترسی نداریم، بالاخره به طور حسی می بینیم که فردی در زندان است و در این شرایط همه مرخصی می گیرند، گفتیم با تمهیداتی به خصوص او هم از مرخصی بهره مند شود. ضمانت هم بگذارد. این کار از نظر شما خیلی بد است؟

تا همین جای کار کیفرخواست چند نفر از متهمان بانک سرمایه قرائت شده است.

کیفرخواست ایشان هم صادر شده است؟

ظاهرا قرار بوده بعد از عید دادگاه برگزار شود که کرونا آمد. این نکته را بیان کنم که در کیفرخواست ها نام امامی بار ها مطرح شد. یعنی نماینده دادستان به برخی جرائم ایشان اشاره کرد. درست است که دادگاه مستقل خود ایشان هنوز برگزار نشده ولی جرائم ایشان مطرح شده است.این جرائم باید در دادگاه برود. کیفرخواست ایشان صادر شده؟ قاضی حکم داده؟ دادگاه او شروع شده است؟

احتمالا صادر شده باشد، اما هنوز قرائت نشده است.

بله. ما نمی دانیم چه خبر است. من به صورت حسی و در قالب یک حرکت انسانی که شاید برای دیگران هم انجام می دادیم، پای این کار آمدم. به نظر من کار بدی هم نبوده است. روی ایشان حساسیت است و ما گفتیم اگر طی تمهیداتی امکان پذیر است، مرخصی برود، نه اینکه آزادش کنند.

پس درخواست شما درخواست مرخصی بوده است؟

بله. نه حکم ایشان را می دانیم که بگوییم تخفیف بدهید و نه از چیزی خبر داریم. حرف های ما هم براساس شنیده هاست. دادگاه تشکیل نشده است. آقای عیاری هم تاکید کردند و من هم تاکید می کنم که چیز خاصی نبوده است.

نکته ای وجود دارد؛ زندانی که ایشان هستند با زندانی که افراد دیگر هستند و به لحاظ شیوع کرونا خطرناک است، فرق می کند.

از آن هم اطلاع ندارم که کجا و در چه شرایطی هستند. در نامه هم نیامده که زندان ایشان کجاست. عامیانه اش را می دانم که ایشان اگر می توانند از این مرخصی بهره مند شوند تا وقتی خطر کرونا برطرف شد، به زندان برود و حکم او داده شود.

سینماگران بیشتری بودند که با ایشان کار کردند، چطور این تعداد محدود امضا کردند؟

این را هم باید از خانواده سوال کنید. شاید اگر عجله ای در کار نبود و اگر بیشتر سوال و رایزنی می کردند، امضا های بیشتری جمع می شد و یا موضوع دیگری بوده که به همین میزان اکتفا شده است.

خودتان درباره پول های مشکوکی که در سینما و شبکه خانگی و حساسیت هایی که در این زمینه وجود دارد، چه موضعی دارید؟ می گویند قبل از اینکه دادگاه برگزار شود و رسما بگویند طرف محکوم است، باید نسبت به آن حساسیت وجود داشته باشد و هنرمندان نباید کار کنند. خود شما چه موضعی در این خصوص دارید؟

من می گویم اگر پول شبهه دار را مطمئن شدید شبهه دار است، کار نکنید، نه حکم دهید و نه اتهام بزنید. این تنها یک بحث شخصی است که می توانید با او کار نکنید، چون طرف حکمی ندارد. پولی دارد و می خواهد فیلم بسازد. من اگر به این نتیجه برسم، همین کار را می کنم. خیلی ها نزد من برای سرمایه گذاری در فیلم آمدند و انجام ندادم، چون احساس کردم نمی توان با این آدم کار کرد و من با او مساله دارم.

درمورد رسانه هایی که این مسائل را پیگیری می کنند، چون رسالت رسانه با هنرمندانی که می توانند با چنین افرادی کار کنند یا نکنند، فرق می کند. رسانه باید حساسیت ایجاد کند. در نامه ای که نوشتید گفته بودید جنجال آفرینی رسانه های زرد مانع از ورود اهالی هنر به این موضوع شده است.

من معتقدم اگر رسانه طوری خبررسانی کند که به جریان پرونده آسیب بزند و به شکل دیگری دربیاید و فاصله بیفتد، مقصر است. کار رسانه این است که واقعیت را بیان کند، نه این که به یک شکل دیگری خبرسازی کند. اگر رسانه ها واقعیت محمد امامی را می دانند، حتما از قاضی اجازه گرفته اند و در جریان پرونده هستند که این مطالب را عنوان می کنند. اگر جلوتر از قاضی و پرونده حرف بزنند، حرکت اشتباهی است. نباید جلوتر از پرونده باشند.

دو روایت حقوقی وجود دارد که یکی می گوید دستمزد های بیش از حد متعارف و دیگری می گوید کل دستمزدها؛ اگر ثابت شود از منابع آلوده بوده، باید کسانی که دستمزد گرفته اند، آن را یا مقدار بیش از حد متعارف را پس بدهند. یعنی این شامل حال تعداد زیادی از اهالی سینما هم می شود. نظر شما در این باره چیست؟

من تقریبا می توانم بگویم در پروژه هایی که امامی داشت، از دستمزد ها خبری ندارم. اگر غیرمتعارف بوده و قاضی گفته و کارشناس هم بررسی کرده باشد، بله باید این را بازگردانند. البته دستمزد غیرمتعارف هم تعریف کارشناسی دارد و باید کارشناسی شود.

پس اگر دادگاه حکم کرد، باید مابه التفاوت را پس بدهند، امضاکنندگان این نامه موافق هستند این پول ها بازگردد؟

بحث امضاکنندگان نامه راجع به حکم دادگاه نیست. حکمی داده نشده که کاری داشته باشیم. بحث ما فقط مرخصی است. اگر همه ما نامه بزنیم، چه تاثیری در حکم دادگاه دارد؟

یک سری از مسائل بیشتر از بحث مرخصی مطرح شد.

مثلا چه نکاتی؟

درباره رسانه ها و توصیفاتی که از آقای امامی در این نامه شده است.

در نامه می گوییم از میزان حساسیت حضرتعالی در تحقق عدالت، قانون گرایی، اصلاح امور و دفاع از حقوق شهروندان آگاهیم؛ این را به آقای رئیسی می گوییم. از میزان توجه و حساسیت شما به حوزه هنر آگاهیم؛ این هم خوب است. بررسی کارنامه جنابعالی در ایجاد تحول ساختاری و بنیادی در رفع کاستی ها نه تنها موجب دلگرمی است، این هم خوب است؛ اینها را هم به رئیس قوه قضائیه می گوییم.

وقتی رئیس قوه قضائیه را این میزان جدی می گیرید و از کار او تمجید می کنید، طبیعتا وقتی حکمی صادر شود، حتی اگر سنگین باشد یا عوامل سینما را ناچار کند یک سری از پول ها را بازگردانند، آن قسمت هم باید پذیرفته شود.

بله، باید پذیرفته شود. اگر قاضی حکم دهد که عوامل سینما بی ربط پول گرفته یا از این پول شبهه دار استفاده کرده اند، باید بازگردانده شود. حکم قاضی حکمی است که روی آن تحقیق و کار کارشناسی شده است. همین طوری قاضی حکم نمی دهد. فکر نمی کنید طولانی شدن پرونده امامی بیشتر به این دلیل است که قاضی تحقیق می کند؟ اگر حکمی صادر شود، بی دلیل نیست. از ابتدا که این مطلب را بیان کردید، من رد نکردم.

زمانی که این بحث مطرح شد، برخی واکنش خوبی نداشتند و گفتند معنی ندارد پول را پس بدهیم. این موضوع برای چندماه پیش است. گفتند اگر هم پول زیادی داده، قرارداد داشته است. اگر امضاکنندگان نامه قاضی را قبول دارند، پس باید آن حکم را قبول داشته باشند.

قاضی براساس کار کارشناسی رای می دهد و مسیر پرونده مشخص است. اگر قاضی به این نتیجه رسید که تمام کسانی که با محمد امامی کار کرده اند، محکوم هستند، باید پاسخ دهند، قاضی به این نتیجه رسیده و باید پاسخ دهیم.

نکته ای دارید که اضافه کنید؟

به نظر من حساسیت نسبت به این موضوع را آنقدر بالا نبرید که مساله این طور سخت شود. بحث من کلی است و خواهشا این مطلب را به محمد امامی مرتبط نکنید، همان طور که می تواند در این بحث باشد. آنقدر حساسیت را بالا نبرید که فضای رسانه و بقیه مسائل توقع مردم از یک متهم را به حدی بالا ببرند که شاید رای دادگاه چیز دیگری شود. قبلا هم شاهد این مطلب بوده ایم و پرونده هایی داریم که هنوز بی پاسخ مانده اند. گفتند فلانی این میزان پول از فلان جا گرفته است، اما درنهایت چه شد؟ یا مطرح شد که فلانی غذای آلوده نوزادان را به کشور وارد کرده است. آنقدر فضا را بزرگ می کنیم که بعد در آن می مانیم؛ چون به جامعه این ذهنیت وارد شده که این اتفاق افتاده و باید این مجازات انجام شود. من می گویم رسالت رسانه درست است که باید اطلاع رسانی باشد ولی بیش از حد بزرگ نمایی شود هم با آبروی شخص بازی می کند و هم شاید تاخیر در حکم عنوان حق الناسی به خود بگیرد. قدری در این موارد عدالت محور حرف بزنیم. در راستای پرونده حرف بزنیم. شاید این بهتر باشد.

* نویسنده: میلاد جلیل زاده، روزنامه نگار

لینک خبر :‌ فرهیختگان
تعدادی از اهالی سرشناس سینما در نامه ای خواستار مساعدت در احوال یک متهم مالی مشهور شده اند. البته گند این کار چنان مشام همه را آزار می دهد که خیلی زود چند نفرشان پا پس کشیدند و امضایشان را انکار کردند و برخی هم مدعی شدند از سر انسان دوستی چنین کرده اند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵

تعدادی از اهالی سرشناس سینما در نامه ای خواستار مساعدت در احوال یک متهم مالی مشهور شده اند. البته گند این کار چنان مشام همه را آزار می دهد که خیلی زود چند نفرشان پا پس کشیدند و امضایشان را انکار کردند و برخی هم مدعی شدند از سر انسان دوستی چنین کرده اند. البته وقتی سوابق مالی امضاکنندگان با متهم بررسی شود، آن وقت بهتر می توان دریافت چرا این عزیزان در همه جا و همه حال حاضر، رگ انسان دوستی شان برای این متهم خاص جنبیده است. این نامه یک سند تاریخی از وضعیت واقعی و پشت پرده امروز سینمای ایران است. البته نمی خواهم همه را به یک چوب برانم؛ چرا که در میان این قشر چهره های شریف و مردمی نیز کم نیستند، اما خوب است مردم بدانند وقتی که برخی شایعات عجیب و غریب در مورد برخی چهره های سرشناس و رفتارهای کثیفشان به رسانه ها یا فضای مجازی درز می کند، همیشه ماجرا لزوماً دروغ و شایعه نیست و این نامه نمونه اش!

در یک ماه اخیر بسیاری از دلسوزان از اشتباهات ریز و درشت رسانه ملی نوشتند و پیشتر از آن هم نامه آقای وحید جلیلی منتشر شده بود و جوهر کلام آنکه اگر گوش شنوایی بود، به راستی گفتنی ها گفته شد. اما اوضاع روز به روز وخیم تر می شود. چرا؟ از آن سو برخی مدعی اند در این شرایط، صدا و سیما در پیشانی و خط مقدم مبارزه ای است که چه بسا با حیات و ممات ما گره خورده است. پس نباید در چنین روزهایی مرتب این مجموعه را زیر سؤال برد و آن را سین- جیم کرد. البته به گمان این قلم، سخن و ادعایی چنین وقتی قابل پذیرش است که در روزها و ماه ها و سال هایی که ما در این حال نبودیم، این رسانه انتقادپذیر و در مسیر اصلاح بوده و خوب است اینک و در این اوضاع چند صباحی چشمانمان را ببندیم، اما بدبختانه چنین نیست. این مجموعه حتی فرزندان خود را وقتی عادی ترین و اولیه ترین مسائل را تذکر می دهند! دشمن می پندارد و کمر به حذف آن ها می بندد. مجموعه ای که بنا بود دانشگاه باشد، مستحضرید که به چه چیزی تبدیل شده است.

بگذریم! من قصد ورود به ریز انتقادها را در این تشکیلات عظیم ندارم، اما یک سیاست آن ها که هیچ ایرانی دلسوزی از آن نمی گذرد و باعث و بانی اش را در دو جهان نمی بخشد، نقش این مرکز در مرجع ساختن و مشروعیت بخشیدن طبقه به اصطلاح سلبریتی است. سال های سال هر برنامه صدا و سیما را که می دیدی و یا می شنیدی، رد پای یک میهمان مشهور و یک مجری هنرپیشه و یک ورزشکار فلان و یک آدم مشهور بهمان در آن موجود بود که سرگرم پرزنت کردن خودش و کسب جایگاه و پایگاهی بود تا بعدها از همان اندوخته سراغ همه باورهای ما و از جمله سراغ خود صدا و سیما بیاید. این آش چنان شور شد که مجری ها که کارمندان خود این رسانه بودند نیز بر آن شوریدند و هر کدام برای خودشان لیدری شدند یا توهم رهبریت اجتماعی پیدا کردند. این اتفاق را هر آدم نادان یا نفوذی ای که طراحی کرد، چون انفجار بمبی بی صدا بود که دار و ندار داشته های اجتماعی و فرهنگی ما را به باد داد و حیرتا که هنوز هم دوام دارد و بیشتر هم می شود. این نامه نوک یک کوه یخی است. منتظر شاهکارهای بزرگ و عجیب تر بعدی از این جماعت باشید!

لینک خبر :‌ قدس آنلاین
سینما جریان | به گواهی آمارها اکران نوروزی همواره جزو پربیننده ترین اکران های سال است اما با تعطیلی طلایی ترین زمان اکران، سینماها چقدر متضرر شده اند؟

تنها یک روز از مشخص شدن فیلم های اکران نوروز 99 در روزهای پایانی اسفند سال گذشته، گذشته بود که مراکز فرهنگی سراسر کشور از جمله سینماها به دلیل حضور نامیمون و یکباره کرونا تعطیل شد. تعطیلی ای که تا امروز هم ادامه دارد.
سینمای ایران همواره به دلیل تعدد فیلم های ساخته شده در طول سال و کمبود سالن، معمولا با ترافیک طولانیِ فیلم ها در صف اکران مواجه است و امروز با تعطیلی دو ماهه سینماها این ترافیک بیشتر هم شده است.
البته چند روزی است که برخی فیلم ها از جمله خروج، تن به اکران اینترنتی داده اند اما به واقع این اقدام هم نمی تواند بار ترافیک فیلم های پشت در اکران را کم کند.
به گواهی آمارها، اکران نوروزی همواره جزو پربیننده ترین اکران های سال است و بی راه نیست اگر بگوییم طلایی ترین زمان اکران مربوط به روزهای نوروز است. چرا که یکی از تفریحات شهروندان در روزهای نوروز رفتن به سینماهاست که با آمدن این مهمان ناخوانده و مزاحم این امکان از شهروندان دریغ شده است.
حالا پیش بینی ورشکستگی سالن های سینما اتفاقی است که دور از ذهن نیست هرچند رئیس سازمان سینمایی در صفحه شخصی خود در فضای مجازی به ضرر 600 میلیون تومانی سینماها در روزهای تعطیلی به خاطر شیوع ویروس کرونا اشاره کرد اما به جبران آن در آینده امیدوار بود.
اما با تعطیلی این دو ماه سینما که احتمالا ادامه دار هم خواهد بود و ممکن است تا یک ماه آینده نیز تمدید شود سینماها چقدر متضرر شده اند؟
با یک حساب سرانگشتی و مقایسه ای طی چند سال اخیر اکران نوروزی، می توان تخمین زد که در بدترین شرایط هم سینماهای ایران می توانستند فروشی بالغ بر بالای 17 میلیارد تومان را تنها طی یک ماه، یعنی دو هفته آخر اسفند و اول فروردین تجربه کنند.
اما بعد از نوروز، شاید مناسب ترین زمان اکران و نمایش فیلم را بتوان ماه مبارک رمضان دانست. چرا که بعد از هم زمانی این ماه با تابستان و و اجرای طرح اکران فیلم ها از افطار تا سحر، گیشه رونق خوبی را تجربه کرد؛ البته که در یک دوره هم این طرح با ناکامی رو به رو شد. اما امروز همچنان به نظر می رسد با ادامه دار شدن شیوع ویروس کرونا در ایران باید قید اکران رمضان، عید فطر و افطار تا سحر را هم زد.
بنابراین آنچه درباره هنر هفتم در زمان حضور کرونا محسوس است و باید به آن توجه شود وضعیت بد اقتصادی سینماها و کمک و توجه جدی برای سرپا ماندن این هنر و صنعت در ایران در دوران پساکروناست.

لینک خبر :‌ سینما جریان
سینما جریان | فروردین 1389 بود که خبر شکسته شدن رکورد فروش نمایش خانگی توسط فیلم دل شکسته مورد توجه رسانه ها قرار گرفت. فیلمی به کارگردانی علی روئین تن که در آن سال ها با اکران ناموفق در سالن های سینما راهی بازار نمایش خانگی شد و نزدیک به بیست مرحله توزیع شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : خبرگزاری دانشجو خبر گزاری رسا

حدود 9 میلیون نسخه از این فیلم در بازار نمایش خانگی به فروش رفت و آنچنان سودی برای صاحبانش رقم زد که دیگر فعالان سینمایی را به این راه جذب کند. فیلم هایی با بودجه ی تولید پایین که بدون اکران در سینما ها در بازار نمایش توزیع می شدند. اما موفقیت دل شکسته هیچگاه برای یک فیلم سینمایی در بازار نمایش خانگی تکرار نشد. چرا که از یک سمت ملزومات این بازار در کیفیت و جنس محتوا لحاظ نمی شد و از سمت دیگر با بالا رفتن هزینه های تولید و تکثیر روز به روز از وسعت بازار آن ها کاسته شد. در سال های بعد هیچ یک از فیلم های پخش شده در این بازار به گرد پای دل شکسته هم نرسیدند و کم کم با ضرر هایی که به تولید کنندگان و توزیع کنندگان این بازار رسید، سال به سال تعداد عناوین تولید شده آب رفت.
اوایل سال 1393 بود که با وسعت پیدا کردن شبکه های اینترنتی و موبایلی و بالارفتن نرخ تبادل داده، پلتفرم های نمایش فیلم کم کم قدرت و رونق گرفتند. این پلتفرم ها که ابتدا بخاطر پایین بودن حجم بازار جدی گرفته نمی شدند به مرور با حمایت گسترده و سرمایه گذاری صاحبانش پله های ترقی و افزایش تعداد مشترکین خود را با سرعت زیادی طی کردند. بازار VOD ها بخاطر دسترسی آسان، حجم زیاد محتوای به روز داخلی و خارجی و هزینه ی پایین در نسبت با تهیه دی وی دی، سال به سال داغ تر شد. کم کم آورده ی مالی بازار آنلاین نمایش خانگی به حدی رسید که صاحبان فیلم بیش از اینکه در فکر تکثیر و فروش فیلم ها در مراکز فروش فیزیکی باشند، نگاهشان به VOD ها و قرارداد های دست به نقدشان بود. در سال های اخیر با با لا رفتن قیمت نسخه دی وی دی فیلم ها که بعضا با تهیه ی اشتراک یک ماهه و تماشای نامحدود تعداد زیادی فیلم در پلتفرم های نمایش برابری می کرد، تعداد دی وی دی های فروش رفته از فیلم ها به زیر صدهزار نسخه رسید و دیگر فروش میلیونی دل شکسته مبدل یک اتفاق بعید و آرزوی ناممکن گشت.
در کنار رقابت این دو بازار، مشکل همیشگی صف طولانی اکران فیلم ها در سینما ها و هزینه ها و زحمتی که پخش یک فیلم در این ناوگان بر تولیدکنندگان وارد می کرد، جذابیت های بازار آنلاین نمایش خانگی باعث شد تهیه کنندگان نگاه جدی تری به این بازار داشته باشند و گاهی به ارائه ی فیلمشان در این بازار فکر کنند. البته هنوز جذابیت اکران فیلم در سالن های سینما به قدری بالا بود که این ایده تازه فاصله زیادی تا رسیدن به مرحله عملیاتی داشته باشد.
اما حالا با از دست رفتن فرصت اکران در مهم ترین فصل سینمایی سال بخاطر شیوع بیماری کرونا و طولانی تر شدن صف انتظار برای اکران در سال 99، خبر انتشار فیلم سینمایی خروج تازه ترین ساخته ابراهیم حاتمی کیا توسط سازمان هنری رسانه ای اوج در قالب طرح اکران آنلاین ، توجه همگان را جلب کرده است. خروجی همراه با ریسک برای ورود به عرصه ای که تا بحال تجربه نشده است.
این تصمیم که با حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم مواجه شده است، نکات مختلفی دارد که باید توامان به آن توجه کرد. اول، تصمیم سازندگان خروج با توجه به صف شلوغ اکران که شامل فیلم های تولید شده در سال 97 و 98، فیلم هایی جشنواره فجر 38 و هم چنین فیلم هایی که در سال 99 از راه می رسند، تصمیمی منطقی و درست به نظر می آید که در کنار آورده ی مالی آن و کمک به چرخه تولید و توزیع سینمای ایران، فضایی را برای دیده شدن دیگر فیلم ها که از اسامی و جذابیت های سینمایی فیلمی همچون خروج ابراهیم حاتمی کیا برخوردار نیستند هم باز می کند.
دوم، این باب تازه که به وسیله خروج ابراهیم حاتمی کیا برای سینمای ایران باز شده از منظر مالی نیز می تواند سینمای ایران به که دلیل شرایط ناشی از کرونا در بن بست مالی قرار گرفته را از این وضعیت خارج کند. به ویژه آن که به نظر می رسد با توجه به کف تعداد مخاطبان سامانه های وی اودی و قیمت در نظر گرفته شده برای فروش بلیت اکران آنلاین خروج ، در نهایت سازندگان این اثر نیز به سودی که احتمالا قرار بود از اکران سینمایی این اثر حاصل شود، دست پیدا کنند. چرا که پیش از این بخش مهمی از درآمد فروش هر اثر سینمایی به سینماداران و دفاتر پخش فیلم اختصاص پیدا می کرد، ولی در اکران آنلاین عمده سود در اختیار سرمایه گذار اثر قرار خواهد گرفت.
سوم، در روز هایی که با دعوت ستاد ملی کرونا و قطع زنجیره ی شیوع این بیماری مردم به خانه ماندن تشویق می شوند، ایجاد یک خوراک نمایشی سالم و جذاب اتفاق قابل توجهی است. اتفاقی که با عملکرد نسبتا ضعیف صدا و سیما در تامین آن ارزش دوچندانی پیدا می کند. در این میان مسئله ای که نگرانی به حق عده ای از اهالی فرهنگ و رسانه را در پی داشته این است که با این اتفاق و آشنا شدن طیف جدیدی از مخاطبان و خانواده ها با پلتفرم های نمایش آنلاین که تبلیغ سخاوتمندانه ای هم محسوب می شود، باید نظارت دقیق تر و حساس تری نسبت به محتوای منتشر شده در این پلتفرم ها وجود داشته باشد. اتمسفری که با داشتن محتوا های ناسالم داخلی و خارجی نیاز به پالایش آن اتفاقی طبیعی و لازم را نشان می دهد. مشخص است که وظیفه ی این پالایش به دوش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است و نه صاحبان فیلم که قصد دارند با سبک کردن صف اکران و فرصت برای دیده شدن فیلم ها و اسامی کمتر شناخته شده، ایجاد چرخه ی درست و حیاتی توزیع برای تولیدات بعدی باری را از روی دوش این وزارت کم کنند.
چهارم، این اکران آنلاین با تمامی ریسک هایی که بر آن متصور است، راهی را باز می کند که دیگر موسسات و تولیدکنندگان فیلم هم نگاهی به این بازار داشته باشند و آن را جدی بگیرند. چرا که با پایین نگه داشتن هزینه های تولید و رعایت مختصات و ملزومات این بازار، می توان چرخه ی توزیع برای تولید بعدی را در آن ایجاد کرد. کما اینکه با انتشار خبر پیشقدم شدن خروج ابراهیم حاتمی کیا برای اجرای این طرح تازه، برخی دیگر از صاحبان آثار نیز در گفتگو با رسانه ها از احتمال پیوستن به این طرح خبر دادند. آخر اینکه، علی رغم مخالفت های ضمنی سالن داران سینما برای نمایش آنلاین فیلم ها بدون اکران سینمایی، این فرصت می تواند منجر به سبک شدن صف اکران و در نتیجه تولید و نمایش فیلم هایی در سالن سینما شود که به اصلاح برای پرده ساخته شده و ملزومات آن را رعایت می کند. اتفاقی که هم رضایت مخاطبان سینما و هم با افزایش فروش، رضایت سینماداران را بدنبال خواهد داشت.

لینک خبر :‌ سینما جریان
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : فرهنگ امروز روزنامه خراسان

روزنامه اعتماد - تینا جلالی: قطعا غافلگیری مهم سینمای ایران در ابتدای سال 99 به بحث اکران آنلاین فیلم خروج واپسین ساخته ابراهیم حاتمی کیا برمی گردد که قرار است از امروز در شبکه های اینترنتی فیلیمو و نماوا نمایش داده شود. برای اولین بار است که در تاریخ سینمای ایران یک فیلم سینمایی ابتدا پخش آنلاین مجازی خود را تجربه می کند سپس در سینما های سراسر کشور به نمایش گذاشته می شود.

تصمیم ناگهانی سازندگان خروج برای انتشار پیش از اکران این فیلم در سامانه های آنلاین درست در روز هایی که سینمای ایران به واسطه قرنطینه کرونایی در حالت خاموشی و بلاتکلیفی قرار گرفته به رغم اینکه یک ریسک بزرگ هم برای سازندگان و هم برای سینمای ایران به شمار می رود همچون یک بمب خبری توجه همه را به این ایده جلب کرده و این پرسش را در ذهن به وجود آورده که اجرای این طرح تا چه اندازه می تواند با استقبال مخاطبان همراه شود؟

سویه دیگر این ماجرا اظهارنظر های متفاوت و مناقشه هایی بود که میان اهالی سینما در شبکه های احتماعی و رسانه های داخلی راه افتاد. ضمن استقبالی که بعضی سینماگران از نمایش آنلاین فیلم ها داشتند بعضی هم به ذات چنین نمایش هایی معترض بودند و آن را هدر دادن پول بیت المال دانستند. در مقابل این گروه سینماگری هم ضمن مهم برشمردن نمایش آنلاین فیلم ها در سینمای ایران معتقد بود اوج آغازگر راهی بوده که پیش از این نتفلیکس سال ها قبل این مسیر را شروع کرد و با همکاری فیلمسازان صاحب نامی مانند برادران کوئن، آلفونسو کوارن و مارتین اسکورسیزی باعث تغییر مناسبات پخش و اکران در امریکا شده است.

با نگاه به تاریخچه اکران آنلاین فیلم ها در دنیا به این نکته می توان اشاره که یوتیوب و نتفلیکس در شکل دادن و گسترش فیلم ها به صورت آنلاین تاثیر بسزایی داشتند. شرکت جهانی نتفلیکس (به انگلیسی: Netflix) یک رسانه تجاری و تولیدکننده مجموعه های تلویزیونی امریکایی است که گویا تا آغاز سال 2016 توانسته به مخاطب بیش از 75 میلیون مشترک دست پیدا کند. برخی منابع نوشته اند این شرکت فعالیت اش را از سال 1998 با ارسال پستی دی وی دی آغاز کرد و در سال 2007 سرویس رسانه سیال را رونمایی کرده است. در سال 2010 حوزه فعالیتش را به کانادا گسترش داد و هم اکنون هم در 190 کشور دنیا خدماتش را ارایه می دهد.

اما نکته مهم و اساسی دیگر درباره تصمیم سازندگان فیلم خروج این است که این حرکت آن ها را می توان آغازگر جریانی نو در سینمای ایران قلمداد کرد. چراکه درست پس از اعلام خبر نمایش آنلاین این فیلم بلافاصله سازمان سینمایی دست به کار شد و روابط عمومی آن اعلام کرد با توجه به بحران کرونا فیلم هایی که بعد از سال 96 تولید شده اند، می توانند با بستن قرارداد نمایش آنلاین با وی اودی ها از 20 درصد مازاد بر قراردادشان که از طرف سازمان سینمایی تامین می شود، بهره مند شوند.

در این میان بعضی رسانه ها پرسش هایی را مطرح می کردند در این زمینه که آیا فیلم های دیگری هم برای نمایش در سامانه آنلاین پیشقدم می شوند و اعلام حضور می کنند یا خیر که محسن چگینی، تهیه کننده فیلم خوب بد جلف 2 که قرار بود فیلمش نوروز امسال نمایش داده شود در گفت وگویی اعلام کرد که نمایش آنلاین فیلم ها، برنامه تجربه جدیدی در سینما به شمار می رود که اگر اشکالات آن برطرف شود و جلوی تکثیر غیرقانونی، قاچاق و کپی غیرمجاز گرفته شود، اتفاق مثبتی می تواند باشد. او همچنین معتقد بود شروط مهمی که می تواند تهیه کننده را برای فروش فیلمش در سینمای آنلاین ترغیب کند، مساله تبلیغات است. برای همین اگر شهرداری و تلویزیون هم به کمک بیایند قطعا می تواند، اتفاق خوبی رخ دهد و شاهد اکران فیلم ها با میزان مخاطب بالا در شیوه جدید اکران باشیم.

چند روز بعد پیمان قاسم خانی مخالفتش را با اکران فیلم خوب بد جلف2 در شبکه آنلاین اعلام کرد و به ایسنا گفت: اگرچه اکران فیلم در فضای اینترنتی کاری امتحان شده و موفق در سینمای دنیا بوده، اما جذابیت فیلم های کمدی به تماشای دسته جمعی و در سالن سینماست. اکران در سامانه های وی اودی به نظرم بیشتر برای فیلم هایی مناسب است که پیش بینی آثار پرفروشی ندارند و در وی اودی شانس بیشتری برای دیده شدن دارند، اما کمدی قطعا شرایط متفاوت تری دارد.

در همین رابطه ما نظر سعید رجبی فروتن، مدیرکل سابق دفتر نمایش خانگی سازمان سینمایی را جویا شدیم. او بر این عقیده است این مدیوم بعد از آنکه به تولید سریال و سایر محتوا های اختصاصی روی آورد، نشان داد که نمی خواهد صرفا به محملی برای بازنشر و بازپخش آثار سینمایی شناخته شود. راه اندازی نخستین سرویس های آنلاین فیلم و سریال با حضور شرکت های ماهیتا فناورانه و استار ت آپی کمک زیادی کرد تا راه برای ارتقای جایگاه این رسانه هموار شود.

شیوع ویروس کرونا برای پلتفرم های آنلاین فیلم فرصتی است که ظرفیت های خود را بیش از پیش به جامعه هدف بشناسانند و در روز های خانه نشینی اجباری مردم، ابزاری برای سرگرمی و تفریح مردم در محیط بسته خانه ها شوند. رجبی فروتن می گوید: درخواست وزیر ارتباطات لابد به نیابت از وزیر ارشاد از وی او دی ها برای ارایه خدمات رایگان به کاربران در نخستین هفته های قرنطینه خانگی توجه افکارعمومی را معطوف این سرویس ها کرد و عده ای به صرافت خرید اشتراک، عضویت در باشگاه آن ها و خرید تجهیزات جانبی نظیر اندروید باکس برای تماشای محتوا های بارگذاری شده سایت و اپلیکیشن سامانه های برخط ویدیویی در تلویزیون های هوشمند خانگی انداخت.

خیلی ها درباره موفقیت این سامانه اظهارنظر هایی کرده بودند. این مدیر معتقد است شواهدی وجود دارد که مخاطبان از این اقدام استقبال کنند: 1-کنجکاوی برای تماشای فیلمی از کارگردان مطرح سینمای ایران 2- تم اعتراضی فیلم 3- حواشی فیلم پس از نمایش آن در سی وهشتمین جشنواره فیلم فجر 4- ادامه تعطیلی سینما ها و روشن نبودن زمان بازگشایی سینما ها 5- تماشای فیلم در خانه و قبل از اکران عمومی آن.

سویه ناامید کننده ماجرا را هم رجبی فروتن برمی شمارد: به رغم شواهد امیدوارکننده که تهیه کنندگان سینما و مدیران سرویس های آنلاین به آن ها امید بسته اند، قرائنی به چشم می خورد که ممکن است، نتایج مورد انتظار از این پروژه را به بار ننشاند. قرائنی نظیر: 1- مستثنا نکردن صد ها هزار کاربر و مشترکان سرویس های آنلاین که ممکن است بسیاری از آن ها راضی به پرداخت هزینه مضاعف برای یک فیلم خاص نباشند. 2- سایت های دانلود فیلم و کانال های متعدد تلگرامی که طی این سال ها مردم را به تماشای مجانی یا بسیار ارزان فیلم و سریال عادت داده اند. 3- دانلود غیرقانونی فیلم ساعتی بعد از آغاز نمایش آن و انتشار لینک دانلود فیلم در فضای مجازی 4- نمایش فیلم در تلویزیون های ماهواره ای فارسی زبان 5- عدم اطلاع رسانی ولو در قالب آگهی در صدا و سیما.

ابراهیم حاتمی کیا روز گذشته در آستانه اکران آنلاین فیلم خروج پیامی ویدیویی منتشر کرده با این مضمون که: در سال 98 فیلمی به نام خروج ساختم که در جشنواره فجر شرکت کرد. همیشه بر این تصمیم بودم که بعد از سال جدید فیلم را اکران می کنم، اما با وضعیت کرونایی که پیش آمده این فرصت از ما سلب شده و آینده مبهمی هم جلوی ماست و نمی دانیم چه می شود. دوستان تصمیم گرفتم که به روش اینترنتی این کار انجام شود که در سینمای ایران تا حالا رخ نداده و ما پیشگامان این مسیر در سینمای ایران حساب می شویم به هر حال این روش هم شدنی است و جواب می دهد و مردم این روز ها در خانه هایشان هستند و چه خوب که ما هم از این فرصت استفاده کنیم و شما را در این فیلم شریک کنیم. حاتمی کیا ابراز امیدواری کرد این نوع بلیت خریدن و این سنت جدید را انجام بدهیم و خانواده در کنار هم فیلم را ببیند. خدا را شکر می کنم، فیلم من از نوعی است که کاملا خانواده کنار هم می توانند باشند و آن را تماشا کنند و امیدوارم خدای ناکرده دانلودی صورت نگیرد و فیلم به شکل غیرقانونی پخش نشود. البته معتقدم که مردم ما به حدی در حوزه های فرهنگی فهیم شده اند که می دانند این کار یعنی ضربه زدن به ارکان تهیه این فیلم. بقای ما به این است که فیلم ساخته شود و بعد از طریق نمایش آن بودجه برگردد تا باز یک فیلم دیگر بسازیم. امیدوارم این اتفاق بیفتد و ان شاءالله با دیدن فیلم مدیون آن دو ساعتی که شما خواهید گذاشت و مبلغی که خرج کرده اید، نباشیم و سرمان بلند باشد.

اما در گیرو دار چگونگی نمایش فیلم خروج در شبکه نمایش خانگی به ناگاه بحث نمایش رستاخیز در مسیر اکران آنلاین باز شد که بلافاصله احمدرضا درویش به بحث ورود پیدا کرد و گفت که فیلم رستاخیز فیلم جهانی است و به زبان های زنده دنیا دوبله شده است و تا آنجایی که خبر دارد، تهیه کننده فیلم بیشتر دنبال اکران فیلم در VOD های جهانی مانند آمازون، نتفلیکس و یوتیوب است. به اعتقاد درویش، فیلمسازان درباره اکران فیلم هایشان در سامانه آنلاین به سادگی ورود نمی کنند. به اعتقاد او برای شکل گیری چنین نمایش فیلمی باید منتظر ماند و دید که چه اتفاقی برای فیلم خروج می افتد؟

بعد از گمانه زنی درباره نمایش فیلم رستاخیز در شبکه آنلاین سینما، جواد نوروزبیگی در گفتگو با ایلنا گفت که با اکران فیلم سراسر شب به کارگردانی فرزاد موتمن موافق است و آمادگی اش را از اکران فیلم هایش به صورت اینترنتی اعلام کرد: من قبل از عید و در همان روز های اول تعطیلی سینما ها پیگیر این قضیه بودم و اعلام آمادگی کردم. اکران آنلاین دو فیلم مهمانخانه ماه نو و سراسر شب که تهیه کنندگی آن به عهده من است، قطعی است.

به ناگاه بحث نمایش فیلم خون شد واپسین ساخته کیمیایی هم به میان آمد. در چند روز گذشته در فضای مجازی خبری دست به دست می شود با این مضمون که آیا مسعود کیمیایی به اکران فیلم خون شد در سامانه آنلاین رضایت می دهد؟

اما درباره قیمت بلیت فیلم خروج بر سامانه اینترنتی هم پرسشی به وجود آمده که اگر قیمت نهایی بلیت سینما در سال گذشته 12 هزار تومان بود این 12 هزار تومان بین سینمادار، تهیه کننده و پخش کننده اثر تقسیم می شد. در شرایطی که فیلم خروج در وی اودی عرضه می شود این 12 هزار تومان بین چه کسانی تقسیم می شود؟ اگر قیمت بلیت سینما 12 هزار تومان بود، هزینه های جاری سینما هم در آن لحاظ شده بود. حال قیمت 12 هزار تومان بلیت فیلم برای نمایش آنلاین بر چه اساسی طراحی شده است؟

در این میان نظر بعضی منتقدان هم در اکران اینترنتی فیلم خروج جالب بود. آن ها معتقد بودند، فیلم خروج ساخته اخیر حاتمی کیا در کارنامه فیلمساز اثر قابل توجهی به شمار نمی رود و از آنجایی که این فیلم در اکران گسترده کشور با استقبال بالایی همراه نبود، سازندگان پیش دستی کردند تا به واسطه چنین حواشی برای فیلم، مخاطب دست و پا کنند.

در همان روز های بعد از انتشار خبر اکران آنلاین فیلم خروج، جزییات و چگونگی نمایش این فیلم هم منتشر شد با این عنوان که این فیلم برای حفظ قانون کپی رایت قابلیت دانلود ندارد و مخاطبان می توانند با پرداخت 12 هزار تومان به مدت 24 ساعت در سرویس وی او دی فیلیمو، تازه ترین اثر ابراهیم حاتمی کیا را تماشا کنند.

اما 24 ساعت مانده به اکران اینترنتی فیلم سینمایی خروج تصمیم سازندگان برای چگونگی اکران این فیلم ناگهان تغییر کرد. آن ها به منظور حفظ کپی رایت، جلوگیری از انتشار غیرقانونی و حمایت از مولف و صاحب اثر، مدت زمان نمایش فیلم برای کاربران پس از خرید را از 24 ساعت به 6 ساعت تغییر دادند. یعنی مخاطبان سینمای آنلاین می توانند این فیلم را ساعت 20 امروز یکشنبه 24 فروردین از سرویس وی او دی فیلیمو تماشا کنند.

طبق اعلام دست اندرکاران سازمان هنری رسانه ای اوج نمایش فیلم خروج از روز 24 فروردین آغاز می شود و علا قه مندان برای تماشا و خرید این فیلم به مدت 3 ماه می توانند به فیلیمو و نماوا مراجعه کنند.

شواهدی وجود دارد که مخاطبان از این اقدام استقبال کنند: 1-کنجکاوی برای تماشای فیلمی از کارگردان مطرح سینمای ایران 2- تم اعتراضی فیلم 3- حواشی فیلم پس از نمایش آن در سی وهشتمین جشنواره فیلم فجر 4- ادامه تعطیلی سینما ها و روشن نبودن زمان بازگشایی سینما ها 5- تماشای فیلم در خانه و قبل از اکران عمومی آن. قرائنی نظیر: سایت های دانلود فیلم و کانال های متعدد تلگرامی که طی این سال ها مردم را به تماشای مجانی یا بسیار ارزان فیلم و سریال عادت داده اند یا دانلود غیرقانونی فیلم ساعتی بعد از آغاز نمایش آن و انتشار لینک دانلود فیلم در فضای مجازی و نمایش فیلم در تلویزیون های ماهواره ای فارسی زبان ممکن است باعث شود این چرخه با موفقیت همراه نشود.

درباره قیمت بلیت فیلم خروج بر سامانه اینترنتی هم پرسشی به وجود آمده که اگر قیمت نهایی بلیت سینما در سال گذشته 12 هزار تومان بود این 12 هزار تومان بین سینمادار، تهیه کننده و پخش کننده اثر تقسیم می شد. در شرایطی که فیلم خروج در وی اودی عرضه می شود این 12 هزار تومان بین چه کسانی تقسیم می شود؟

برخی منتقدان بر این عقیده بودند فیلم خروج ساخته اخیر حاتمی کیا در کارنامه فیلمساز اثر قابل توجهی به شمار نمی رود و از آنجایی که این فیلم در اکران گسترده کشور با استقبال بالایی همراه نبود، سازندگان پیش دستی کردند تا به واسطه چنین حواشی برای فیلم، مخاطب دست و پا کنند

لینک خبر :‌ برترین ها
اتفاقی که در کرمان رخ داده، در واقع نوک یک کوه یخ است. اینکه اکنون دو صنف مستندسازان ثبت شده نیز بخشی از این کوه یخ است و عدم ثبت یک صنف واحد و نه یک مجموعه صنفی برای تهیه کنندگی نیز بخش دیگری از این کوه یخ است. در واقع تشریفات قانونی در نظر گرفته شده برای ثبت صنوف سینمایی، می تواند در بلندمدت به پاره پاره شدن صنوف سینمایی منجر شود و این نتیجه سوءتدبیر در ثبت صنوف است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵

همزمان با کوشش ها برای رفع نیازهای اولیه اهالی سینما از سوی گروهی از صنوف سینمایی، شاهد ظهور یک خانه سینمای استانی در کرمان هستیم؛ اتفاقی که نشان می دهد، نقدها درباره روش اشتباه به کار رفته در ثبت صنوف سینمایی دقیق بوده و اکنون نتایج شیوه اشتباه به کار رفته در ثبت صنوف به عنوان انجمن صنفی کارگری استانی به جای صنوف ملی ذیل وزارت صمت، نمایان شده است.

به گزارش تابناک ؛ با تداوم تعطیلی سالن های سینما و پروژه های سینمایی و با توجه به اینکه در صورت ازسرگیری فعالیت ها، بسیار بعید است، از اکران فیلم ها نیز استقبالی صورت پذیرد، نگرانی ها نسبت به وضعیت معیشتی سینماگران، روند رو به تشدیدی دارد. در همین راستا، بیش از هزار نفر از اهالی سینما، کارزاری با عنوان پیگیری و دریافت حقوق بیکاری اعضای سینما را در دوره زمانی امضا کردند و همزمان هجده صنف عضو خانه سینما با امضای نامه ای مشترک، خطاب وزیر ارشاد، خواستار اختصاص مبلغی برای تامین نیازهای نخستین زندگی پنج هزار سینماگر شدند.

در نامه صنوف سینمایی تلویحاً به اهدای کمک به تعداد محدودی از اعضای صنوف سینمایی نیز اعتراض و تاکید شده است: از جنابعالی تقاضا می کنیم شخصا وضعیت نابسامان پیش آمده سینماگران را تدبیر کنید و دستور فرمایید نه تنها بسته کمک معشیتی (هدیه نوروزی) وزارت ارشاد به همه اعضای صنوف سینما تعلق گیرد، بلکه برای چندماه ماه پیش رو، مبلغی برای پنج هزار عضو خانه سینما اختصاص یابد تا برای تامین نیازهای نخستین زندگی شان آسانتر بتوانند این روزها را تحمل کنند. بی گمان، سرگرانی مسئولان و پاسخگو نبودن مدیران سینمایی، شعله ای را در دل سینماگران خواهد افروخت که به آسانی خاموش نخواهد شد و هزینه های جبران ناپذیری را در پی دارد.

این نامه به امضای صنوفی همچون کانون کارگردانان سینما، انجمن فیلمنامه نویسان سینما، کانون آهنگسازان سینما، انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند، انجمن مدیران تولید سینما، انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم، انجمن صنفی برنامه ریزان و دستیاران کارگردان سینما، انجمن لابراتوار فیلم، انجمن منشیان صحنه، انجمن فیلم کوتاه، انجمن مدیران تدارکات، انجمن دستیاران فیلمبردار، انجمن مدرسان سینما، انجمن منتقدین سینما، انجمن صنفی جلوه های ویژه میدانی سینما، انجمن صنفی تبلیغات سینمای ایران، انجمن صنفی مدیران سالن سینمای ایران رسیده است.

اتفاق عجیب تر، سر برآوردن یک خانه سینمای استانی در کرمان است؛ مجموعه ای که ظاهراً در سال هزار و سیصد و نود و هشت، برای روز سینما نیز مراسمی برگزار و اکنون عنوان کرده قصد دارد جشنواره سالانه فیلم کرمان را برگزار کند! ظاهراً این فرآیند قانونی است و همان گونه که صنوف سینمایی به عنوان انجمن صنفی کارگری ذیل نظر اداره کار استان تهران ثبت شده، این مجموعه کرمانی نیز در آن استان ثبت شده است. چالش از قضا از همین روش ثبت صنوف سینمایی آغاز می شود که رویه ای اشتباه بود و از قضا همین رویه اشتباه دردسرساز شده است.

تابناک مدت ها پیش نسبت به وقوع چنین اتفاقاتی هشدار داده بود که: زمینه برای ثبت صنوف به عنوان یک صنف در وزارت صنعت و معدن و تجارت فراهم بود اما این اقدام در قالب اتحادیه کارگری در وزارت کار انجام شد که ثبت همه صنوف و در نهایت ثبت قانونی را با چالش مواجه کرد. در شرایطی که مفهوم صنف با اختیارات حاکمیتی همچون تعطیلی فعالیت های یک واحد صنفی در ذیل وزارت صمت در چارچوب خانه اصناف یا نظام صنفی مستقل معنا می یابد و صنوف سینمایی نیز می توانستند یک به یک به عنوان صنف ثبت شوند و خانه سینما به عنوان مجمع صنفی سینماگر محل تجمیع این صنوف باشد، جهت دهی اشتباه به نوع ثبت صنوف، چالش زا شده است.

اکنون برخی صنوف بر سر لفظ کارگری به واسطه آنکه کارکرد خود را کارفرمایی نقد دارند و اختلافات در رویدادهایی نظیر برنامه شب یلدای رئیس سازمان سینمایی، بیرون می زند و حاشیه ساز می شود، این نوع ثبت سوای اینکه اختیارات قانونی که صنوف رایج کشور برای برخورد با فعالان و واحدهای صنفی غیرعضو صنوف دارند را به صنوف ثبتی نمی دهد، حتی وحدانیت به ثبت را نیز نمی دهد. به تعبیر ساده تر مطابق با قانون اصناف نمی توان در تهران صنف نجاران تاسیس کرد و هر نجاری باید به همین صنف کنونی مراجعه کند اما در وزارت کار می توان ده صنف فیلمساز با اسامی پس و پیش ثبت کرد و ثبت وزارت کار، اختیارات صنف ساده را نیز به صنوف سینمایی نمی دهد.

اتفاقی که در کرمان رخ داده، در واقع نوک یک کوه یخ است. اینکه اکنون دو صنف مستندسازان ثبت شده نیز بخشی از این کوه یخ است و عدم ثبت یک صنف واحد و نه یک مجموعه صنفی برای تهیه کنندگی نیز بخش دیگری از این کوه یخ است. در واقع تشریفات قانونی در نظر گرفته شده برای ثبت صنوف سینمایی، می تواند در بلندمدت به پاره پاره شدن صنوف سینمایی منجر شود و این نتیجه سوءتدبیر در ثبت صنوف است. همچنین عدم ثبت صنوف سینمایی به عنوان صنف که در حد صنوف قصابان و نجاران و... قدرت داشته باشد، باعث شد در بزنگاه هایی نظیر کرونا، همه چیز به توصیه خلاصه شود و آن گونه که صنوف می توانند واحدهای صنفی را تعطیل کنند، خانه سینما فاقد چنین قدرتی است و صرفاً نظر ارشادی می دهد.

با وجود این حواشی هنوز امکان تجدیدنظر وجود دارد و می توان صنوف سینمایی را به عنوان صنعت در قالب صنف با ابعاد ملی و نه انجمن صنفی ، انجمن کارگری یا انجمن کارفرمایی ذیل وزارت صمت ثبت کرد. باید کوشید پیش از آنکه دیر شود، اقدام کرد. باید متذکر شد چه بسا در سال های آینده، امکان این تجدیدنظر در شیوه ثبت صنوف سینمایی نیز فراهم نباشد و پروژه های خطرناکی نظیر ثبت صنوف موازی از سوی مخالفان صنوف سینمایی که در دولت احمدی نژاد شکست خورد، از سوی آنها از سر گرفته شود.

لینک خبر :‌ خبرگزاری تابناک
علی اکبر قاضی زاده که این روزها مشغول ترجمه ی کتاب تالار مرگ است، از شرایطی که ویروس کرونا در کشور و جهان ایجاد کرده و این که این بحران چقدر در نوشته ها و فضای فکری اش تاثیر گذاشته است، می گوید.

این استاد روزنامه نگاری در گفت وگویی با ایسنا، نسبت به تعدیل خبرنگاران و تعطیلی مطبوعات در دوران قرنطینه و کرونا ابراز تاسف کرده و همچنین درباره ی بازگشت مطبوعات به پیشخوان ها توضیحاتی را مطرح می کند. قاضی زاده همچنین درباره ی عملکرد خبرگزاری ها در غیبت مطبوعات و این که در این مدت تا چه میزان توانسته اند خلا روزنامه ها را پر کنند، مطالبی را مطرح می کند.

او که روزها در منزلش مشغول ترجمه کتاب است، در این زمینه می گوید: روزهای من فعلاً با ترجمه می گذرد تا ببینیم چه می شود. به تازگی کتابی با عنوان تالار مرگ را ترجمه کردم. این کتاب کاری از یک خانم نویسنده به نام هیلاری مانتل است. جلد سوم این کتاب به دوران پادشاهی هِنری هشتم در قرن 16 میلادی انگلستان برمی گردد و ماجرای جالبی دارد. خوشبختانه یا بدبختانه دختر من این کتاب را 10 صفحه، 10 صفحه کپی می کند، برایم می فرستد و من آن را ترجمه می کنم. این کار مثبتی است که این روزها در دوران فرخنده قرنطینه انجام می دهم.

این استاد باسابقه روزنامه نگاری درباره ی تعطیلی روزنامه ها و این که چه تاثیری بر روند اطلاع رسانی داشته و حال بازگشت آن چه تاثیری بر رونق اطلاع رسانی دارد؟ توضیح می دهد: در این روزها از جریانی که کرونا در تعدیل خبرنگاران ایجاد کرد، بسیار متاسف شدم. روزنامه نگاری در کشور ما در حال حاضر صد و هشتاد و چند سال دارد و دیگر یک فرهنگ و خرده فرهنگ است. روزنامه دست گرفتن و روزنامه خواندن یک فرهنگ جا افتاده و ریشه دار است. نمی دانم کسانی که این فکر را کردنده ا، چه مشکلاتی داشته اند و چه چیزی باعث شده که این تصمیم را بگیرند، اما به نظر من این اتفاق یکی از تکان دهنده ترین و پرضررترین اتفاق های سال فرخنده 99 بود.

وی در ادامه درباره بازگشت روزنامه ها بعد از تعطیلی اجباری، به تاثیرات فرهنگی تحریم ایران اشاره می کند و ادامه می دهد: در این شرایط تحریم ما می دانیم که دولت و حکومت مشکلاتی دارند و خیلی هم زیاد؛ ولی به نظرم مطبوعات و اطلاع رسانی از آن جاهایی نیست که بشود آن را تعطیل کرد. شما خیلی چیزها را می توانید تعطیل کنید اما آگاهی رسانی آن هم در این شرایط که خیلی به آن نیاز داریم را، نه.

قاضی زاده در همین زمینه می گوید: من دولت را در نادیده گرفتن نقش اطلاع رسانی مقصر می دانم. نه این که دولت های دیگر درخشان بودند، ولی توقع ما خیلی بیشتر بود و فکر می کردیم که دولت آقای روحانی بر اساس امیدی که می دادند، نباید این طور، با این بخش های جامعه خودش و بقیه را درگیر می کرد.

این استاد روزنامه نگاری در پایان درباره عملکرد خبرگزاری ها و این که چقدر توانسته اند در این مدت خلاء روزنامه ها را پر کنند؟ توضیح می دهد: دنیا در حال رفتن به این سمت است؛ منتها من هیچ مخالفتی هم با فضای مجازی ندارم. فضای مجازی هم یک پدیده است. خیلی از چیزهایی که در فضای دیگر نمی بینیم و نمی شنویم، اتفاقاً می توانیم در این فضا ببینیم. منتهی هر کدام از این فضاها جایگاه خودشان را دارند. تعطیلی خبرگزاری ها هم می تواند خیلی مصیبت بار باشد. ولی در این دوران که مطبوعات نبودند، خبرگزاری ها تنها جایی بودند که توانستیم ببینیم در دنیا چه خبر است و چه می گذرد. من فکر می کنم خبرگزاری ها در این زمینه موثر بودند و خیلی هم کار کردند.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
عضو ناظر مجلس در کارگروه کاغذ گفت: تعطیلی نشریات کاغذی موجب نمی شود که سهمیه کاغذ مطبوعات داده نشود و به چاپ نرسند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : تیتر شهر ایلام بیدار مرصاد نماینده

سید احسان قاضی زاده هاشمی، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در گفت وگو با خبرنگار مجلس گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان ، با بیان اینکه نشر کاغذی مطبوعات باید به سرعت پس از تعطیلی موقت احیا شوند، اظهار کرد: حداکثر زمان تعطیلی نباید بیش از دو هفته به طول بینجامد، چراکه بر اقتصاد نشریات و مطبوعات، جامعه خبرنگاران، روزنامه نگاران و اهالی مطبوعات تأثیرگذار است.

او گفت: با توجه به اینکه غالب دست اندرکاران این حوزه در پوشش بیمه ای دچار مشکل هستند و محل کسب و کارشان در حوزه مطبوعات است، نباید این حوزه تحت عنوان کاغذ به تعطیلی کشیده شود.

قاضی زاده هاشمی با بیان اینکه بخشی از کسب و کار ها از این هفته فعال شده اند، تصریح کرد: کرونا نباید موضوع یا بهانه ای برای تعطیلی نشریات باشد. در حال حاضر که محدودیت های کرونایی به تدریج برداشته شده است یکی از مهم ترین اولویت ها برای برداشتن محدودیت ها حوزه مطبوعات است.

عضو ناظر مجلس در کارگروه کاغذ بیان کرد: در ایران مخاطبان خاص مطبوعات و نشریات وجود دارند و فعال سازی رسانه هایی هم ضروری به نظر می رسد. دولت باید حمایت کننده این دسته از مشاغل باشد و ضمناً اعتبارات و بودجه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مانند گذشته در زمینه نشریات و مطبوعات وجود دارد که هیچ دلیل و عذری برای فعالیت نداشتن نشریات قابل قبول نیست.

قاضی زاده هاشمی گفت: سال گذشته دولت در زمینه یارانه کاغذ مشکلاتی داشت و یارانه مطبوعات به سختی پرداخت شد. نشریات در 6 ماهه اول سال گذشته دچار معضلاتی بودند تا اینکه سهمیه بندی کاغذ روی روال افتاد؛ البته از اسفند 98 مشکل بیماری کرونا را داشتیم، اما تعطیلی نشریات کاغذی موجب نمی شود که سهمیه کاغذ مطبوعات داده نشود و به چاپ نرسند.

بیشتر بخوانید:

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵

شکی در آن نیست که مطبوعات و دیگر رسانه های ملی اگر درست هدایت شوند، می توانند آیینه تمام نمای سیمای جامعه گردند. نقش روزنامه در انعکاس مطالبه های مردم و نیازهای جامعه، در چگونگی پیشرفت و ترقی، و در طرح معضل های فراروی توده ها از جایگاهی بی بدیل برخوردار است....
رسانه دستاورد دنیای مدرن است و مهم ترین ویژگی دنیای مدرن، پرسشگری و به رسمیت شناختن پرسش است، ارزش و جایگاه رسانه زمانی است که رسانه پرسشگر باشد و به عنوان نمایندگان افکار عمومی درباره چرایی و چگونگی اتفاق ها، از مسئولان و کارکرد اجتماعی آنان پرسشگری کنند.

فلسفه وجودی رسانه ها تسهیل جریان اطلاع رسانی و بیان بی طرفانه اتفاقات است؛ رسانه باید به دنبال تبیین و اقناع مخاطب باشد و این مهم، تنها با اطلاع رسانی منطبق با واقعیت میسر می شود. بنا بر تعریف قانون، رسانه ها گام چهارم دموکراسی هستند و قدرتی همانند قدرت نظامی در گردش اطلاعات و مبارزه با فساد دارند، اما به واسطه نظرات سلیقه ای و خط قرمزهای بی جا، این سلاح ناکارآمد شده و شاهد گستردگی دایره لکه فساد و تباهی، اختلاس و دروغ گویی، دزدی و بی توجه به شایسته سالاری هستیم. ازنظر جرم شناسی، محیط های بسته و پنهان تصمیم گیری، به شدت مستعد ایجاد رفتارهای مجرمانه است؛ درواقع مشکل اصلی ما صندلی های آلوده است و در این شیوه اطلاع رسانی و سکوت های مصلحت اندیشانه رسانه ای، مسئولان به شدت در خطر فساد قرار می گیرند. در جوامع غربی از آنجایی که اخلاق اجتماعی به طور مستقیم با عملکرد رسانه ها تنظیم شده است، یک مسئول نمی تواند دروغ بگوید یا به راحتی دچار فساد شود.

و لذا می توانند با انتقال واقع بینانه وقایع، یک خرد جمعی و تعهد عمومی را در فضای جامعه ایجاد کنند. امروز اغلب رسانه ها، خصوصاً رسانه های فرهنگی، هنری برخلاف وظایف ذاتی خود با نگرانی و شاید ترس از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و ولی نعمت شغلی خود، به خاطر امنیت و بقا، به جای افشاگری و انتشار درد و آمالِ فرهیختگان فرهنگ و هنرِ این مرزوبوم، با سکوتی متحد، مرگبار و با بی تفاوتی، تنها و تنها نظاره گر توهین آشکار وزیر و اعوان وانصارش به هنرمندان پیشکسوت در بی اعتنایی به آن ها هستند و سرهای زیر برف را به روشنگری و حقیقت گویی و حقیقت جویی ترجیح داده اند هرچند که زمستان خواهد رفت و سیاهی بر زغال خواهد ماند. البته رسانه هایی هم بودند که با مصاحبه و انتشارِ برخی از این شکواییه ها، متعهدانه به وظایف خود عمل کردند؛ که هنرمندان و تاریخ همواره قدردانِ خادمانِ صدیقِ خود هستند، اما از سوی دیگر رسانه های معاند بارها با سوءاستفاده از شکاف ایجادشده، ضمن تماس مکرر با پیشکسوتان، در اثبات وطن پرستی هنرمندان، با بی اعتنایی و عدم پاسخگویی مواجه شدند.

اغلب همین هنرمندانِ شیرانِ بیشه، اگرچه پیرند اما هنوز هم شیرند. امروز شما را چه شده است با این سکوت مرگبار؟ شما فریادهای این شیرانِ پیرِ فرهنگ و هنر را نمی شنوید؟ چه سخت و غم انگیز است تصور صفحات پرزرق وبرق شما در پسِ چهره به خاک کشیدنِ هنرمندی فرهیخته، زمانی که آثار و اثرشان در جامعه به یادتان می آید و چه تأسف انگیز است مرده پرستی اصحاب رسانه. خوب است در این رخوت رسانه ای که دچار آن شده اید به خاطرتان بیاورم روزهایی را که زنگ های مکرر تلفن خبرنگارانِ شما گوش اهالی فرهنگ و هنر را می آزرد و برای دقایقی مصاحبه و پر کردن صفحات بعضاً کم محتوا از فرهنگ و هنرتان، آرامش هنرمندان را برهم می زدید. آنگاه را که پیگیرانه دنبال نقش آفرینان مدرس و ستارخان و مالک اشتر و اسطوره های تاریخی و خالق آنان در سینما و تئاتر، برای ضبط چند دقیقه مصاحبه بودید، آنگاه را که برای تکمیل اخبارتان از نمایشگاه های عکس و خط و نقاشی و کاریکاتور و مجسمه و.... هنرمندش را بی پروا رصد می کردید به خاطر دارید؟ آنگاه که با انواع صنایع دستی هنرمندان فرهیخته را باافتخار به دنیا معرفی می کردید و آنگاه را که صدای انواع سازها و آواز فاخر موسیقی ایران، حتی رسانه های نوشتاری شما را مزین می کرد و نقال و تعزیه خوان در ایام خاص مهمان صفحات پروپیمان شما بود به یاد می آورید؟

این شیران پیر که اینک پیشکسوتان هنر خوانده می شوند، در تمام عرصه های هنری در طول 8 سال دفاع مقدس، با آثاری فاخر دلاوری های رزمندگان شجاع میهن را جهانی کردند و همواره یارِ صدیق انقلاب بوده اند و همواره سهم مهمی از ارتقاء فرهنگ و هنر را بر دوش داشته و مظروفی ارزشمند برای ظرف رسانه بوده اند. نقش رسانه در رساندن صدای حق طلبانه و قاطعانه پیشکسوتانِ هنرمند در این جنگِ نابرابر با مسئولانی که پاسخگویی، کلید انتخاباتی آنان بود، چیست؟ شکواییه ها، نامه ها، خواسته ها و اعتراضات بیش از 800 نفر از گنجینه های هنر و فرهنگ این مرزوبوم در رابطه با تغییرات غیرقانونی و نامتعارف موسسه پیشکسوتان هنرمند و حمایت و رضایت از مدیرعامل پیشین آن، چرا با سکوت، بی توجهی و بی اعتنایی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مواجه شده است؟ اینک شما باید بر حسب وظیفه ذاتی خود در تنویر افکار عمومی عمل کنید، این وظیفه مهمی است که بر عهده شماست تا این توهین آشکار و عدم پاسخگویی مسئولان را به سمع و نظر افکار عمومی برسانید.

دکتر احمد ناطقی (پیشکسوت عکاسی) – همدلی

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

لینک خبر :‌ صدای مردم

ابراهیم قاسمی روز دوشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا هدف از برگزاری این جشنواره را تقویت اطلاع رسانی و نیز قدردانی از تلاش های اصحاب رسانه در شرایط شیوع ویروس کرونا عنوان کرد و افزود: جشنواره رسانه و کرونا در پنج بخش خبر، تیتر، عکس، مصاحبه و گزارش برگزار می شود.

وی ادامه داد: آثاری در این جشنواره شرکت داده می شوند که در فاصله زمانی ابتدای اسفندماه 98 تا ابتدای اردیبهشت سال جاری در یکی از نشریات محلی، خبرگزاری ها و پایگاه های خبری استان زنجان منتشر شده باشند.

قاسمی با بیان اینکه از بین آثار رسیده در هر بخش، یک اثر به عنوان برگزیده انتخاب می شود، افزود: به برگزیدگان هر بخش، لوح سپاس و مبلغ 2 میلیون ریال اهدا می شود.

معاون امور فرهنگی و رسانه ای اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان با بیان اینکه مهلت ارسال آثار به این جشنواره تا 10 اردیبهشت امسال است، گفت: متقاضیان شرکت جشنواره می توانند آثار خود را از طریق پیام رسان واتس آپ به شماره 09123411744 ارسال کنند.

وی ادامه داد: هر شرکت کننده مجاز به ارسال حداکثر سه اثر به دبیرخانه جشنواره است.

قاسمی یادآرو شد: جشنواره رسانه و کرونا به همت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و خانه مطبوعات استان زنجان برگزار می شود.

گفتنی است در زمان حاضر 85 رسانه در استان زنجان مجوز فعالیت دارند.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ جماران
قزوین – ایرنا – معاون فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین گفت: ضرر و زیان رسانه های استان بر اثر کرونا برآورد و به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گزارش شده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : جماران

محمد رستمی روز دوشنبه در دیدار با مدیر خانه مطبوعات استان قزوین، افزود: چنانچه تسهیلاتی در این زمینه توسط دولت در نظر گرفته شود اطلاع رسانی خواهد شد تا اصحاب رسانه استان از آن بهره مند شوند.

وی اضافه کرد: با توجه به مصوبه هیات وزیران به منظور حمایت از کسب و کارهای آسیب دیده از کرونا، مراکز و مجتمعات فرهنگی، هنری و رسانه ای استان می توانند از حمایت های مصوب از قبیل استمهال حق بیمه سهم کارفرما و همچنین هزینه های برق و گاز مصرفی برای دوره سه ماهه منتهی به اردیبهشت ماه سال 1399 با تایید خانه مطبوعات استان و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استفاده کنند.

معاون فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین افزود: همچنین مراکز و مجتمعات فرهنگی،هنری و رسانه ای استان که دارای کد کارگاهی از سازمان تامین اجتماعی بوده و مشمول قانون کار هستند می توانند از بیمه بیکاری بهره مند شوند.

وی افزود: امیدواریم رسانه های استان که بر اثر کرونا متوقف شده بودند هرچه سریعتر به چرخه فعالیت برگردند و شاهد فعالیت مفید و موثر آنها برای اطلاع رسانی و آگاهی بخشی به جامعه باشیم.

رستمی در خصوص برگزاری جشنواره مطبوعات استان، گفت: این جشنواره امسال طبق برنامه زمانبندی و جدول پیش بینی شده در مردادماه سال جاری با همکاری خانه مطبوعات استان برگزار خواهد شد.

این مسوول از خانه مطبوعات استان خواست هرچه سریعتر نسبت به تهیه و تنظیم فراخوان، گاه شمار، تعیین عناوین و محورهای جشنواره، تعیین هیات داوران و ... اقدام کند.

وی با اشاره به عملکرد شورای اطلاع رسانی استان، اضافه کرد: این شورا با دبیری مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان در سال گذشته عملکرد خوبی داشته است و سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از اقدامات این شورا برای مقابله با بیماری کرونا تقدیر کردند.

لزوم حمایت ویژه از اصحاب رسانه استان در ایام کرونا

مدیر خانه مطبوعات استان قزوین نیز در این دیدار گفت: خبرنگاران و اصحاب رسانه استان همواره در بحران ها و حوادث غیرمترقبه در صف مقدم اطلاع رسانی و آگاهی بخشی قرار داشته اند و در بحران کرونا نیز به خوبی از عهده رسالت خود برآمدند.

هادی درزی رامندی گفت: با توجه به تعطیلی بسیاری از مراکز و مجتمعات فرهنگی، هنری و رسانه ای استان بر اثر کرونا بسیاری از خبرنگاران استان از جمله اقشار آسیب پذیر در مقابل کرونا قرار می گیرند و باید بسته های ویژه حمایتی از آنها در نظر گرفته شود.

وی افزود: استفاده از بیمه بیکاری یکی از درخواست های خبرنگاران و مدیران مسوول نشریات و مطبوعات استان است که امیدواریم زمینه استفاده از آن برای اصحاب رسانه استان در مدت زمان کوتاه تری فراهم شود.

درزی رامندی در خصوص برگزاری جشنواره مطبوعات استان، گفت: هشتمین جشنواره مطبوعات استان در سال جاری با همکاری خانه مطبوعات استان و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار خواهد شد که گام کوچکی برای حمایت از فعالان رسانه استان و نمایش گوشه ای از زحمات و تلاش های آنها در راستای اطلاع رسانی است.

در استان قزوین 56 نشریه استانی،65 نشریه سراسری و 16 خبرگزاری مشغول فعالیت هستند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
ایسنا/مازندران اگر کسی نبیند شاید باورش کمی سخت باشد که عده ای خواننده و نوازنده گرد هم جمع شده اند که خط مقدم جبهه ای را پشتیبانی کنند، هر کسی هر آنچه در توان داشته روی دایره ریخته تا با حافظان جبهه سلامت همراهی کند و به آن ها دلگرمی بدهد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵ سایت های دیگر : روزنامه وارش

اوایل که کرونا آمده بود همه مدافعان جبهه سلامت تازه نفس بودند اما به مرور که بیماری گسترده و تعداد مبتلایان به کروناویروس زیاد می شد به نظر می رسید توان روزهای اول تحلیل رفته و حالا به لحاظ جسمی و روحی نیازمند تزریق روحیه هستند.

در همان روزها فیلم هایی از داخل بیمارستان ها در فضای مجازی منتشر می شد که نشان می داد کادر درمانی برای حفظ روحیه خود و بیماران از هر آهنگی برای شاد شدن و تا حدی پایکوبی استفاده می کنند.

بعد کم کم فضایی شد که هر کسی هر نوع کمکی که می توانست انجام می داد که کادر درمانی برای مبارزه با کرونا سر پا بمانند. جمع زیادی ماسک تولید می کنند، عده دیگری شوینده و مواد ضدعفونی، اصلا یک نهضتی به راه افتاد که فقط باید دید تا باور کرد؛ نهضتی مومنانه.

همه به گونه ای خاص احساس مسئولیت می کنند و در این بین عده ای هم برای تزریق شادی میان همه افرادی که درگیر بیماری هستند از کادر درمان گرفته تا خود بیمار، آهنگ می نوازند و می خوانند.

گروه هنرجویان موسسه فرهنگی هنری آرمان یکی از همین هاست که تاکنون طی مدتی که از شیوع کرونا می گذرد با حضور در چند بیمارستان و تولید و توزیع اقلام بهداشتی اقدامی در راستای کمک به هموطنان و کادر درمانی استان خود کرده است.

روحیه شادتر به درمان سریع تر بیماران کمک می کند

دکتر کامبیز فتاحی رئیس بیمارستان شهدای محمودآباد در گفت وگو با ایسنا می گوید: در زمان پیک افزایش این بیماری، فشار کاری هم از نظر جسمی و هم از نظر روانی بر روی کادر درمان بسیار زیاد بود و بعضی از همکاران ما مبتلا به کرونا شدند و نگران بودند که این بیماری را به خانواده خود منتقل کنند اما در این میان همشهریان ما به هر نحوی به آن ها کمک کردند تا فشار روانی آن ها کاسته شود.

وی در خصوص موسیقی زنده ای که توسط یکی از خوانندگان مطرح این شهر اجرا شد و در فضای مجازی بازدیدهای فراوانی داشته گفت: در این شرایط بیماران و کادر درمان نیاز به یک روحیه شاد داشتند و قبل از اجرای موسیقی از تک تک بیماران بستری اجازه گرفته شد.

رئیس بیمارستان شهدای محمودآباد تصریح کرد: اگر یک نفر از آن ها در این زمینه مخالفت می کردند این برنامه را اجرا نمی کردیم و این امر مورد استقبال بیماران کرونایی بستری شده قرار گرفت و تصمیم گرفتیم تا با روحیه شادتر به درمان سریع تر بیماران کمک کنیم.

فتاحی با اشاره به اینکه مردم، خیرین و دانشگاه علوم پزشکی مازندران همچنان برای مقابله با این بیماری پای کار و در آماده باش هستند، یادآور شد: خوشبختانه شهرستان محمودآباد به نسبت جمعیت خود جزو شهرهایی بوده که میزان مرگ و میر کمتر ناشی از این ویروس را تجربه کرده است.

وی خاطرنشان کرد: خوشبختانه با رعایت شرایط قرنطینه توسط مردم تا حد زیادی از شیب صعودی بیماری در این شهرستان کاسته شده است.

رئیس بیمارستان شهدای محمودآباد با بیان اینکه در روزهای آغازین شیوع بیماری کرونا پنج بیمارستان در استان به عنوان بیمارستان بیماران کرونایی مشخص شده بود، اظهار کرد: در هفته های آغازین شروع بحران بیماری کرونا، بیمارانی که در محمودآباد مبتلا به کرونا بودند به بیمارستان امام خمینی(ره) آمل اعزام می شدند.

وی ادامه داد: بعد از هفته های اول این بیماری و ادامه روند صعودی ابتلا، تمام بیمارستان هایی که برای این منظور انتخاب شده بودند ظرفیتشان پر و مقرر شد که مریض های کرونایی هر شهر در بیمارستان خودشان بستری شوند و به این ترتیب از 10 اسفند ماه این تصمیم را گرفتیم و به بیماران مبتلا به کرونا خدمات دادیم که این روند هم اکنون نیز ادامه دارد.

رئیس بیمارستان شهدای محمودآباد با اشاره به اینکه در هفته های پایانی سال 98 تعداد بیماران مبتلا به کرونا درمحمودآباد به پیک و حداکثر رسید و اکنون تعداد موارد جدید بیماری و موارد بدحال نیاز به بستری، با شیب ملایمی رو به کاهش است، گفت: خوشبختانه با رعایت کردن مردم و تلاش کادر درمانی و پزشکان بیمارستان از اوایل فروردین تاکنون تعداد موارد مرگ و میر کاهش نسبی داشته است.

فتاحی با بیان اینکه در حال حاضر از لحاظ تجهیزات بیمارستانی و وسایل حفاظتی کادر درمان مشکلی نداریم، تصریح کرد: در چند روز اول این بیماری با کمبود وسایل حفاظتی کادر درمان مواجه بودیم اما بلافاصله یک ستاد مردمی برای مبارزه با بیماری کرونا را تشکیل دادیم که با همراهی مردم و خیرین توانستیم ماسک، دستکش و لوازم حفاظتی کادر درمان را تهیه کنیم و بیمارستان شهدای محمودآباد جزو بیمارستان هایی بوده که توانسته در حداقل زمان، این تجهیزات را برای پرسنل فراهم کند.

وی یادآور شد: این شیب رو به کاهش بیماری نباید ما را فریب دهد و در صورت عدم رعایت شرایط قرنطینه و فاصله گذاری اجتماعی ممکن است با صعودی شدن دوباره تعداد مبتلایان مواجه شویم بنابراین از تمام همشهریان درخواست می کنیم تا شکست کامل این ویروس همچنان به رعایت موارد فوق و بهداشت فردی ادامه دهند.

توزیع اقلام بهداشتی رایگان توسط موسسه فرهنگی هنری پژواک هنر آرمان

شقایق توکلی مدیر مسئول موسسه فرهنگی هنری آرمان ایزدشهر در گفت وگو با ایسنا گفت: از اوایل شیوع بیماری کرونا هنرجویان موسسه فرهنگی هنری آرمان ایزدشهر نور به تهیه تجهیزات بهداشتی نظیر ماسک، دستکش، محلول ضدعفونی پرداختند و آن را به صورت رایگان در اختیار ارگان های مختلف و مردم قرار می دهند.

وی با بیان اینکه شش سال است که در این موسسه در رسته های هنری علمی آموزشی فعالیت می کنیم، اظهار کرد: در این موسسه گروه هایی داریم که در سه سطح مبتدی پیشرفته و اساتیدی به صورت حرفه ای کار خود را در آموزش و اجرا انجام می دهند.

مدیر مسئول موسسه فرهنگی هنری آرمان تصریح کرد: این موسسه به عنوان موسسه معین شهرستان نور است و به همین خاطر اکثر برنامه های ارگانی و جشنواره هایی که در سطح شهرستان برگزار می شود را اجرا می کند.

توکلی خاطرنشان کرد: با توجه به اینکه کشور ما با بیماری کرونا روبرو است در چند روز اخیر تصمیم بر این شد که با چند نفر از هنرجوهای داوطلب بتوانیم یک اجرای موسیقی محلی مازندرانی را در بیمارستان ها برای پرستاران و کادر درمان اجرا کنیم تا تقویت روحیه ای برای آن ها باشد که بدانند در شرایط سخت در کنارشان هستیم.

وی ادامه داد: به همین منظور هم در بیمارستان امام خمینی (ره) نور و هم در بیمارستان شهدای محمودآباد رفته و موسیقی محلی مازندرانی را اجرا کردیم که طی آن زمان کوتاهی از این پارت تایم را به دروم مازندرانی اختصاص دادیم.

مدیر مسئول موسسه فرهنگی هنری آرمان افزود: تمام اقداماتی که در بیمارستان های شهدای محمودآباد و بیماستان امام خمینی (ره) نور صورت گرفته با مجوز اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی این شهرستان ها بوده است.

توکلی یادآور شد: نزدیک به یک ماه و نیم است که با هنرجویان داوطلب این موسسه مشغول به تهیه تجهیزات بهداشتی مثل ماسک محلول ضد عفونی کننده و دستکش هستیم که آن ها را به صورت رایگان در اختیار مردم، کلانتری ها، ایست بازرسی ها، ادارات، بانک ها و غیره قرار دهیم که از اوایل اسفند ماه تاکنون 14 سری از این تجهیزات در بین مردم پخش شده است و این امر همچنان ادامه دارد.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی طی نامه ای از تلاش ها و خدمات ارزشمند ناصر نبی زاده مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان جنوبی و دبیر شورای اطلاع رسانی استان در دوره مقابله با کرونا تقدیر کرد.

به گزارش روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان جنوبی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در متن این نامه با بیان این که این روزها، مردم عزیز میهن اسلامی ایران به واسطه بروز و ظهور ویروس شوم و فراگیر کرونا، شرایط تلخ و البته درس آموزی را تجربه می کنند، خاطرنشان کرده است: نام کسانی که عاشقانه با بهره جستن از توان و ظرفیت فرهنگ، هنر، رسانه و دین، همدل و همراه رزمندگان خطوط مقدم برای سلامت روح و روان جامعه از هیچ کوششی دریغ نورزیده اند، ستودنی است.

در متن کامل این تقدیر نامه آمده است:

"جناب آقای ناصر نبی زاده

مدیرکل محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خراسان جنوبی

با سلام و تحیت

این روزها مردم عزیز میهن اسلامی ایران به واسطه بروز و ظهور ویروس شوم و فراگیر کرونا شرایط تلخ و البته درس آموزی را تجربه می کنند زورآزمایی این بیماری شوم با اراده های سترگی مانند جامعه سلامت کشور در تاریخ این دیار کهن به شایستگی ماندگار خواهد ماند، همچنین نام کسانی که عاشقانه با بهره جستن از توان و ظرفیت فرهنگ، هنر، رسانه و دین، همدل و همراه رزمندگان خطوط مقدم برای سلامت روح و روان جامعه از هیچ کوششی دریغ نمی ورزند.

بر خود لازم می دانم به پاس مجاهدت ها و خدمات ارزشمندتان در دوره مقابله با کرونا به ویژه دبیری شورای اطلاع رسانی آن استان، انسجام بخشی، هماهنگی و سیاست گذاری فعالیت های نشاط انگیز و خانه محور، راهبری پویش های هنرمندان و خالقان آثار مرتبط و همچنین اهتمام و جدیت در اجرای سیاست های ابلاغی ستاد ملی مقابله با کرونا از جمله طرح فاصله گذاری اجتماعی و روز طبیعت، مراتب قدردانی خود را از جنابعالی، معاونان و همکاران پرتلاش آن اداره کل، نهاد ها و انجمن های صنفی اعلام داشته ضمن تاکید بر استمرار بی وقفه وظایف محوله سالی پر از نیکی و سلامتی برایتان آرزومندم.

سید عباس صالحی

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی"

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
ارومیه- ایرنا- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان غربی گفت: خسارت وارد شده به اهالی فرهنگ و هنر بر اثر شیوع بیماری کرونا در استان مورد پیگیری قرار گرفته و اقدامات لازم برای حل مشکلات آنان در دستور کار قرار می گیرد.

حجت الاسلام ناصر خدایاری روز دوشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: طبق برآوردهای اولیه در پی شیوع بیماری کرونا 110 میلیارد ریال خسارت به جامعه فرهنگی، هنری، قرآنی و سایر صنوف فرهنگی استان وارد شده که این برآورد به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گزارش خواهد شد.

وی اضافه کرد: امیدواریم اصحاب فرهنگ و هنر نیز نظیر دیگر صنوف بتوانند از تمهیدات دولتی برخوردار شوند.

وی اظهارداشت: کرونا نه تنها یک بیماری بلکه بحران اقتصادی و اجتماعی بوده و تبعات نامطلبوبی به دنبال داشته است به طوری که اقشار و صنوف مختلفی در کشور آسیب های ناشی از این بیماری را تجربه کرده اند.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان غربی بیان کرد: در این میان هنرمندان، نویسندگان، چاپخانه داران، صاحبان کانون های آگهی و تبلیغاتی، روزنامه نگاران، ناشران، انجمن های موسیقی، موسسات قرآنی، موسسات فرهنگی، سینماها، اهالی تئاتر و تمامی صنوفی که به نحوی درتولید محصولات فرهنگی هنری نقش داشتند، از این وضعیت متضرر شده اند.

به گزارش ایرنا، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در جدیدترین مطلب توتیتری خود از پیگیری خسارات اصحاب فرهنگ، هنر، نشریات، رسانه ها، آموزشگاه ها، چاپخانه ها، موسسات فرهنگی و هنری و کانون های تبلیغاتی خبر داد.

شیوع بیماری کرونا نه تنها به حوزه های فرهنگی بلکه به حوزه های اقتصادی، اجتماعی و همچنین کسب و کارهای مختلف آسیب های زیادی وارد کرده است.

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
مدیر کل اوقاف و امور خیریه استان قزوین گفت: در قالب طرح دست های مهربانی و مقابله با کرونا، اوقاف استان یک میلیارد و 335 میلیون تومان کمک کرده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : خبرگزاری صدا و سیما

حجت الاسلام مجیدی مدیر کل اوقاف و امور خیریه استان در گفتگو با خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از قزوین ،گفت: در طرح دست های مهربانی از اسفند سال گذشته تا کنون 635 میلیون تومان در قالب بسته های معیشتی ، کارت هدیه، کفش و لباس به نیازمندان استان کمک شد.

او افزود: همچنین اوقاف با همکاری خیران، موقوفات و بقاء متبرکه، 700 میلیون تومان برای کمک به جامعه پزشکی و هم استانی ها جمع آوری کرد که با صرف این هزینه در این مدت 170 هزار عدد ماسک تهیه و تولید، 700 گان بهداشتی، 12 هزار پرس غذا گرم در بین جامعه پزشکی توزیع شد.

حجت الاسلام مجیدی گفت: در راستای لبیک به منویات مقام معظم رهبری در ماه مبارک رمضان قصد داریم با همکاری خیرین، موقوفات متصرفی و غیر متصرفی و بقاء متبرکه، 1500 بسته خوراکی در بین افراد بی بضاعت توزیع کنیم.

انتهای پیام/چ

لینک خبر :‌ باشگاه خبرنگاران جوان
شادگان- رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شادگان گفت: اعضای کانون های مساجد شهرستان همچنان مشارکت فعالانه و خودجوشی در زمینه مقابله با ویروس کرونا دارند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : جماران خوزستان آنلاین باشگاه خبرنگاران جوان

سلمان روشن زاده در گفت وگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: کانون های فرهنگی – هنری مساجد شادگان از ابتدای ورود ویروس کرونا فعالیت گسترده خود را در زمینه پیشگیری از شیوع ویروس کرونا در سطح شهرستان آغاز کرده اند.

وی با بیان اینکه اعضای کانون های مساجد شهرستان همگام با سایر دستگاه ها و نهادها در صف مقابله با شیوع ویروس کرونا گام بر می دارند، افزود: مساجد و کانون های فرهنگی – هنری مساجد شادگان برای مقابله با ویروس کرونا در سطح شهرستان مشارکت فعالی داشته اند.

رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شادگان در ادامه گفت: فعالیت های فرهنگی در مساجد تعطیل نشده و علاقه مندان حوزه کانون های مساجد با حضور در فضای مجازی توانسته اند کارهای بسیار ارزشمندی را در این راستا انجام دهند.

وی تصریح کرد: برگزاری مسابقه های کتاب خوانی از طریق فضای مجازی برای اعضای فعال، برگزاری مسابقه های پیامکی و ایجاد گروه برای هم اندیشی در خصوص مسائل های فرهنگی از برنامه های انجام شده در فضای مجازی است.

روش زاده در پایان گفت: در راستای پیشگیری از شیوع بیماری کرونا از تجمع در مساجد خودداری می شود اما فضای مجازی راهکار بسیار خوبی برای ادامه فعالیت در قالب های مختلف است.

کد خبر 4898115

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان ایلام با تقدیر از فعالیت های کانون های فرهنگی و هنری مساجد در راستای مبارزه با شیوع ویروس کرونا، گفت: پیوند جوانان و نوجوانان با آموزه های دینی در فضای مجازی بیش از گذشته به همت کانون های مساجد تقویت شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴

به گزارش خبرگزاری شبستان از ایلام، مدیر ستاد کانون های فرهنگی و هنری مساجد استان ایلام در دیدار با مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان، اظهار کرد: از ابتدای شیوع ویروس منحوس کرونا، کانون های مساجد به عنوان یک شبکه گسترده در نقاط مختلف روستایی و شهری استان، فعالیت های مستمر و گسترده در بحث مبارزه با شیوع ویروس کرونا داشته اند.

حجت الاسلام علی چراغی پور ابراز کرد: فعالیت در فضای مجاز و شبکه های اجتماعی در راستای راه های مبارزه با شیوع ویروس کرونا، ضدعفونی و گندزدایی معابر و اماکن عمومی محلات در روستاها و شهرهای استان، همیاری و مشارکت سایر دستگاه های اجرایی و بهداشتی در راستای اجرای طرح فاصله گذاری اجتماعی و تولید و توزیع اقلام بهداشتی مبارزه با کرونا از جمله ماسک از فعالیت های کانون های مساجد استان در راستای مبارزه با کرونا بوده است.

وی با بیان اینکه برنامه ریزی و هماهنگی های لازم در راستای انجام فعالیت های اطلاع رسانی و همچنین ضدعفونی اماکن عمومی از طریق کانون های مساجد در سه ماه اول سال انجام شده است، گفت: تلاش شده که برنامه های جاری، مدون و ابلاغی از سوی ستاد هماهنگی کانون های فرهنگی و هنری مساجد کشور از طریق فضای مجازی در سطح کانون های مساجد تداوم داشته و برنامه ها اجرایی شوند.

چراغی پور با تقدیر از نگاه ویژه مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان نسبت به برنامه های کانون های فرهنگی و هنری مساجد، یادآور شد: تلاش می شود که با بهره گیری از مطالب آموزنده و سخنان بزرگان دینی، بیان احکام و آموزه های دینی، آموزه های قرآنی، احادیث و روایات در شبکه های اجتماعی، زمینه های لازم برای پاسخگویی به خواسته های اعضای کانون های مساجد فراهم شود.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان ایلام با تقدیر از برنامه ها و فعالیت های کانون های مساجد در امر مبارزه با شیوع ویروس کرونا، گفت: تعطیلی اجتماعات و محدودیت های ایجاد شده در زمینه فعالیت های جمعی فرهنگی و هنری، فرصت مناسبی را برای کانون های مساجد در راستای بهره گیری از فضای مجازی و شبکه های اجتماعی برای پیشبرد اهداف و برنامه های فرهنگی و هنری فراهم کرده است.

عمران خودآمو ز با اشاره به اینکه در حال حاضر اکثر فعالیت های فرهنگی و هنری به صورت مجازی در شبکه های اجتماعی انجام می شود، افزود: ستاد کانون های فرهنگی و هنری مساجد استان ایلام باید تلاش کرده و شرایطی فراهم کند که کار اطلاع رسانی، پاسخگویی به شبهات دینی، پاسخگویی به سئوالات جوانان در خصوص کرونا و بیان اجکام و تبیین ارزش های دینی و فرهنگی از طریق فضای مجازی برای مخاطبان جوان و نوجوان انجام شود.

وی با بیان اینکه در این برهه حساس و شرایط شیوع ویروس کرونا با توجه حضور نوجوانان و جوانان در منازل کانون های مساجد باید نقش روشنگری خود را به خوبی ایفا کنند، ابراز کرد: مدیران کانون فرهنگی و هنری مساجد در سراسر استان با استفاده از شبکه های اجتماعی، شبکه فرهنگی کانون های مساجد را گسترش و پیوند جوانان و نوجوانان را با آموزه های دینی در فضای مجازی بیش از گذشته تقویت کنند.

پایان پیام/ 92

لینک خبر :‌ خبرگزاری شبستان
دانشنامه تبرستان و مازندران پس از 10 سال کار و بدون هیچگونه حمایت دولتی منتشر شد. سرپرست تدوین این دانشنامه از بدهکاری بیش از دو میلیاردی این دانشنامه به مولفان خبر داد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : آمد خبر فرهنگ امروز

خبرگزاری مهر ، گروه فرهنگ: از سال 1390 در فرهنگخانه مازندران ساختار مبنایی و نظامند برای تدوین دانشنامه ای درباره مازندران و تبرستان به سرپرستی مردم شناس برجسته ایران جهانگیر نصری اشرفی شکل گرفت. هرچند که پیش از این تاریخ نیز تألیف مدخل هایی از این دانشنامه آغاز شده بود.

از آن تاریخ نصری اشرفی برای تألیف مدخل ها با بسیاری از فرهنگ نویسان و پژوهشگران منطقه ای، ملی و فراملی، قراردادهای مکتوب به امضا رساند و کارگروه های تخصصی برای پژوهش و تألیف، تشکیل شد. طراحی ساختار این دانشنامه خبر از تولید یک اثر درخشان و ماندگار درباره منطقه ای می داد که تاریخ کهنی دارد و به تبع آن صاحب میراث فرهنگی و معنوی بسیاری است.

منطقه تبرستان رخدادهای مهم تاریخی را به خود دیده که در برهه های مختلف این رخدادهای تأثیر مهمی در نظام سیاسی، اقتصادی و فرهنگی ایران زمین داشتند. همچنین شخصیت های مهمی نیز در طول تاریخ از این خطه برخاسته اند که صفحات مهمی را از تواریخ رسمی ایران زمین به خود اختصاص داده اند. بنابراین ضرورت داشت که دانشنامه ای بر مبنای اصول آکادمیک برای این منطقه تدوین شود.

پس از سال ها کار مدام نویسندگان به سرپرستی نصری اشرفی اکنون این دانشنامه در پنج مجلد و با شمارگان سه هزار و 300 نسخه توسط نشر نی منتشر شده است. این آماده سازی بدون هیچ گونه حمایت دولتی تدوین شد و کار آماده سازی آن نیز مدتی پیش به پایان رسیده بود، اما مشکلات مالی مانع از انتشار عموم آن شد. خبرگزاری مهر پیشتر از این عدم حمایت خبری را منتشر کرده بود که از این نشانی قابل مطالعه است. متأسفانه انتشار این مجموعه نفیس و ارزشمند با گرفتاری جامعه ایران به ویروس کرونا مصادف شد و همین مساله باعث شد تا پوشش خبری این اتفاق مهم با مشکل مواجه شود.

جلد نخست دیباچه این دانشنامه است و شامل این مباحث و مدخل ها: سازوکار دانشنامه ، فهرست تشریحی ، مقالات تبرستان و مازندران شناسی ، پرداخت های هنری و ترجمه انگلیسی این مباحث. جلد دوم شامل مدخل های تاریخ، اقوام، جغرافیای طبیعی و محیط زیست، باستان شناسی، معماری ، جلد سوم شامل مدخل های شهرستان ها و شهرها، نظام های اداری، آموزشی، فرهنگی، اقتصاد، نام آوران ، جلد چهارم شامل مدخل های فرهنگ و مردم نگاری (ناملموس و ملموس) و در نهایت جلد پنجم نیز شامل مدخل های زبان، ادبیات، موسیقی، رسانه و ارتباطات، افزوده ها هستند. قیمت این مجموعه 850 هزار تومان تعیین شده است.

به مناسبت انتشار این دانشنامه با جهانگیر نصری اشرفی گفت وگویی داشته ایم که در ادامه خواهید خواند. نصری اشرفی یکی از چهره های شاخص مردم شناسی، قوم شناسی و دانشنامه نویسی میان اهالی فرهنگ ایران است. مجلداتی از پژوهش های او را انتشارات سوره مهر منتشر کرده که از میان آنها می توان به ققنوس: پیش خوانی ها ، نوحه ها، گوشه ها و مرثیه ها در تعزیه ی نواحی ایران و گوسان پارسی: بررسی نقل های موسیقایی ایران اشاره کرد.

از آئین تا نمایش ، فرهنگ شکار در مازندران ، امیر پازواری از دیدگاه پژوهشگران و منتقدان ، خنیا: بررسی موضوعات آئینی نمایشی و موسیقایی ایران ، نمایش و موسیقی در ایران و بازی، متل و نمایش های مراسمی، آئینی، مذهبی از دیگر پژوهش های منتشر شده این مردم شناس است.

همچنین فرهنگ واژگان تبری: با همانندهای مازندرانی، استاربادی ، گیلی ، قصرانی و وازیگاه (فرهنگ آئین، بازی، نمایش و سرگرمی های مردم ایران) نیز از دیگر فرهنگنامه های تدوین و منتشر شده با سرپرستی نصری اشرفی هستند.

استان های دیگر ایران نیز هرکدام تلاش هایی برای تدوین دانشنامه استانی انجام دادند، اما تا جایی که اطلاع دارم صرفاً چند استان از جمله سمنان توانستند موفق شوند که البته نتیجه کار آکادمیک نبود. تنها استان مازندران بود که توانست با اصول علمی دانشنامه نویسی کار را به سامان برساند. روند تدوین چند سال طول کشید و اینکه چرا در این وضعیت بحرانی کشور کار منتشر شد؟

این دانشنامه مبتنی بر تعاملات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی تبرستان است از دوره باستان تا به امروز و به لحاظ گستره جغرافیایی از حوزه قزوین تا گلستان را در موضوع میراث معنوی پوشش داده است. ما کار جدی را از اوایل 90 شروع کردیم و حدود 6 ماه پیش هم کار تألیف تمام شد. نشر نی هم کار را منتشر کرده، اما به دلیل شرایط کشور و فصل سرما هنوز کار توزیع نشده و فعلاً در انبار است. ما قرار بود که در یازده شهر آئین رونمایی این دانشنامه را برپا کنیم. نخستین رونمایی نیز قرار بود مورخ 20 اسفند 1398 در سالن سید رسول حسینی ساری انجام شود. سالن اجاره شده بود و مهمانان بسیاری نیز از ایران و خارج از کشور به مراسم دعوت شده بودند. همچنین تنی چند از مدخل نویسان غیرایرانی این دانشنامه نیز قرار بود در این آئین سخنرانی کنند که متأسفانه به دلیل شرایط کشور این مراسم لغو شد.

ما هر پژوهشگری که در هر جای دنیا کار جدی در حوزه البرزشناسی داشت، جذب کردیم و آنها نیز حضور فعالی داشتند. نویسندگانی از آلمان، گرجستان، تاجیکستان و... در این دانشنامه مدخل نوشته اند همچنین قرار بود در شهرهای تهران، کرج، گرگان، تنکابن، بابل و آمل هم رونمایی داشته باشیم، اما جملگی این برنامه ها لغو شدند و ترجیح دادیم که فعلاً از مجموعه رونمایی و توزیع نشود. به دلیل فعال نبودن جامعه نگرانی سواستفاده از آن را هم داشتیم.

چه تعداد نویسنده با شما همکاری کردند؟ اشاره کردید که نویسنده غیرایرانی هم داشتید.

ما هر پژوهشگری که در هر جای دنیا کار جدی در حوزه البرزشناسی داشت، جذب کردیم و آنها نیز حضور فعالی داشتند. نویسندگانی از آلمان، گرجستان، تاجیکستان و... در این دانشنامه مدخل نوشته اند. به طور کل 1200 نویسنده و آگاه قومی در روند نگارش با ما همکاری کردند که رزومه آنها در جلد پنج درج شده است. جلد نخست هم که مداخلی چون روابط ایران و روس و... را دارد به صورت دو زبانه منتشر شده. ما کانالی را هم برای ترجمه راه اندازی کردیم و در آن فراخوان دادیم که در صورت نیاز به ترجمه مداخل به خود ما مراجعه شود.

مرحوم زنده یاد حسن انوشه هم در روند تدوین همکاری داشتند؟

آقای انوشه ابتدا قرار بود که سرپرست این دانشنامه باشند که این اتفاق رخ نداد. ایشان آثار مهمی را درباره تاریخ منطقه انجام داده بودند و به دلیل برجستگی نام و شخصیتش مدخلی در دانشنامه به نام او تألیف شد. پس یکی از مداخل این دانشنامه حسن انوشه است.

نهادهای آکادمیک یا فرهنگی حمایتی از دانشنامه کردند؟

خیر. آقای سید عباس صالحی زمانی که پست معاونت وزارت را بر عهده داشت به دفتر دانشنامه در ساری آمد و در جریان کار بود و حمایت معنوی زیادی هم از ما کرد. زمانی که دانشنامه به معرض چاپ رسید، قرار بود تسهیلات و کمک هایی برای ما در نظر بگیرند اما متأسفانه مساله تحریم ها پیش آمد و کمکی به ما نشد. با این اوصاف اما در روند صدور مجوز کمک شایانی به ما کردند و در سریع ترین زمان ممکن این مجوز صادر شد.

دانشنامه تبرستان و مازندران نخستین دانشنامه در ایران است که 13 هزار سند و 120 هزار عکس دارد. ما از مدل دانشنامه بریتانیکا و آمریکانا و... بهره بردیم و ده ها دانشنامه قومی منتشر شده در سطح جهان دیدیم و از آنها الگو گرفتیم نشر نی حدود یک ونیم میلیارد بودجه گذاشت و بنیاد دانشنامه در ساری و فرهنگخانه مازندران نیز چند میلیارد بودجه گذاشتند تا کار منتشر شود. ما هنوز دو میلیارد و صد میلیون تومان به مؤلفان بدهکار هستیم و طبق قرارداد باید سه ماه پس از انتشار این مبالغ را پرداخت کنیم. بجز این دو میلیارد تومان هم هزینه تدوین شد که بخشی از آن را از طریق گرفتن وام با بهره های 20 تا 30 درصد تأمین کردیم. هیچ گونه کمک دولتی به ما نشد و این یک حسن بزرگ هم داشت و آن عدم دخالت در مداخل این دانشنامه بود.

کشور ما بی تردید از پیشگامان دانشنامه نویسی در جهان است و آثاری چون دانشنامه علایی در تاریخ کشور ما پدید آمده اند. همه سیاستمداران و حکومتداران افتخارشان این است که در موضوعات منطقه ای و ملی دانشنامه هایی را چه تخصصی و چه عمومی به ثبت برسانند، چرا که بازتاب فرهیختگی یک ملت است. ما واقعاً متاسفیم که از هیچ کمکی برخوردار نبودیم و از این نظر فشار زیادی به ما وارد شد. با این اوصاف این اولین دانشنامه است که در موقعیت بومی، ساختمانی برای خود پدید آورد و این ساختمان برای دانشنامه وقف شد. خداوند را شکر می کنیم که این کار به نتیجه رسید و مقامات عالی استان نیز البته به ما لطف داشتند و تلاش بسیاری برای به سرانجام رسیدن کار از خود به خرج دادند.

الگویی هم برای تدوین دانشنامه داشتید؟

دانشنامه تبرستان و مازندران نخستین دانشنامه در ایران است که 13 هزار سند و 120 هزار عکس دارد. ما از مدل دانشنامه بریتانیکا و آمریکانا و... بهره بردیم و ده ها دانشنامه قومی منتشر شده در سطح جهان دیدیم و از آنها الگو گرفتیم. این کار از جنبه بصری نمونه است. پیشتر همه دانشنامه های ایران در سیاق کار علامه دهخدا منتشر شده اند. اما دو سوم این کار رنگی است و از این لحاظ یک اثر نمونه در حوزه قوم شناسی است.

قرار بر ادامه کار دارید؟

ما چون بنیاد دانشنامه را به وجود آوردیم صد در صد کار را ادامه خواهیم داد. هم اکنون نیز مشغول هستیم و مدخل ها را اضافه خواهیم کرد، چرا که به هر حال حوزه البرز چون 6 قوم بزرگ ایرانی در آن ساکن بودند، دانش تاریخی بسیار مهمی به شمار می رود. به هر حال تعاملات در مازندران تا قرن دهم هجری تعاملات خاصی بوده و دو حکومت نیمه مستقل شیعی هم در این منطقه تشکیل شدند که در تاریخ ایران اهمیت خاصی دارند. اسپهبدان هم بازماندگان ساسانی بودند. بنابراین هنوز هم دانش ها و داده های تاریخی بسیاری وجود دارد که باید روی آن کار شود و امیدواریم در مجلدات بعدی به مقوله های کار نشده بپردازیم.

کد خبر 4898433

محمد آسیابانی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
نویسنده و ناشر دفاع مقدس سیستم توزیع را مشکل کتاب دفاع مقدس در لرستان دانست و گفت: کتاب سازی و فشار های حمایتی مانند پتکی تمام زحمات نویسنده را به باد می دهد و کار او در هیاهوی رسانه دیده نمی شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۵

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس ، زنده نگه داشتن صنعت نشر و چرخه تولید کتاب رابطه مستقیمی به فعالیت نویسندگان و ناشران در مراکز استانی و شهرستان ها دارد درحالی که استان ها در این زمینه همواره با مشکلات مختلفی روبرو هستند. ناشران خصوصی فعال در مراکز استانی برای تولید کتاب و کمک به صنعت نشر کشور نقش محوری دارند و تاسیس یک دفتر نشر در وضعیت نابسامان کتاب امروز اتفاقی مهم است که هر کسی به راحتی به سراغ آن نمی رود.

محمدتقی عزیزیان شاعر و نویسنده کشورمان از جمله فعالان این عرصه است که بخاطر دغدغه هایی که در عرصه ترویج فرهنگ دفاع مقدس دارد پا به این میدان سخت گذاشته است. فعالیت های متنوع وی در استان لرستان بهانه ای شد تا با این شاعر و نویسنده مطرح گفت وگویی داشته باشیم که در ادامه تقدیم می شود؛

دفاع پرس: آقای عزیزیان دوستان داریم کمی بیشتر از شما اطلاعات داشته باشیم، اگر ممکن است کمی از خودتان بگوید.

محمدتقی عزیزیان هستم و تابستان سال 1362 در نورآباد دلفان به دنیا آمدم. در خانواده ای شش نفره؛ البته با احتساب پدر و مادرم. من فرزند آخر بودم. تحصیلات را تا مقطع کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی در لرستان و همدان طی کردم.

دفاع پرس: از چه زمانی شعر گفتن را شروع کردید چه زمانی به این توانایی خود پی بردید؟

فعالیت ادبی ام برمی گردد به سال های دور، درست زمانی که دوم راهنمایی بودم و در مدرسه شهید مطهری نورآباد دلفان درس می خواندم. آقای اکبر مستی و آقای حسین مرادی معلمان پرورشی ام بودند. می گفتند که استعداد عزیزیان را کشف کرده ایم؛ خودم تا سال ها باور نداشتم.

دفاع پرس: جریان شعر گفتن جدی شما از همان زمان شروع شد ؟

بله؛ بعد از مدتی به واسطه ی حضورم در انجمن های شعر و دوران دانشجویی با دکتر علی نوری و دکتر محمدرضا روزبه آشنا شدم. این آشنایی و مراودت ها اعتماد را در نفسم زنده و پویا کرد که بتوانم شعر بنویسم؛ طوری که کسی آن را بخواند و لذت ببرد؛ اما حضورم در کارگاه ها و جشنواره های ادبی، زمینه آشنایی ام را با اساتید خبره نظیر سید سعید هاشمی، علیرضا قزوه، دکتر اسماعیلی، زنده یاد سبزواری، زنده یاد ژولیده نیشابوری، محمدعلی بهمنی، فاضل نظری و ... را فراهم آورد. از محضر عزیزان تلمذ کردم و بسیار خواندم و نوشتم تا در نوشتن به قوامی برسم.

دفاع پرس: در زمینه شعر چه آثاری از شما چاپ شده و چه موفقیت هایی داشته اید؟

تاکنون دفترهای شعر و کتاب های زیادی چاپ کرده ام؛ به خاطر گل های چادرت نشر سیفا، دیروز برنمی گردد انجمن قلم، گل ها همه داوودی اند انتشارات سوره مهر، ورنسک نشر اردیبهشت جانان و چهلچراغ بخشی از آن هاست.

در ادبیات بزرگسال حدود 200 جشنواره ملی مقام اول و دوم و سوم، استانی، منطقه ای، ملی و بین المللی کسب کردم و برگزیده شدم. کارهایم در روزنامه های جام جم، کیهان، اطلاعات و ... و نشریات دارالحدیث منتشر شد. بعضی از موفقیت هایم کاندیدای دریافت جایزه ادبی قدس، کاندیدای دریافت جایزه ادبی آن ، برگزیده سرود جشنواره ترنم حماسه-سال1396-تهران بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس، نفر اول کشور در جشنواره شعر یادواره شهدای استان کرمانشاه، نفر سوم کشور در جشنواره شعر بسیج فرهنگیان تهران وزارت آموزش و پرورش، نفر دوم کشور در جشنواره بانوی ایثار دانشگاه الزهراء تهران، نفر دوم کشور در جشنواره شعر کوتاه هزاره ققنوس تهران و ...است.

در آغاز راه ادبیات کودک هم با سید سعید هاشمی آشنا شدم که خیلی به بنده کمک کرد. استاد پوروهاب، کمال شفیعی، مصطفی رحماندوست، غلامرضا بکتاش، جعفر ابراهیمی، بیوک ملکی، افسانه شعبان نژاد هم در مسیر چراغ دستم دادند و تشویقم کردند. در انجمن قلم ایران هم با نویسندگان آشنا شدم و آیین نویسندگی و الفبای داستان را از آنجا فراگرفتم.

مجموعه شعر نقاشی قشنگ مهتاب تنها کتاب من در حوزۀ کودک و نوجوان است که جایزۀ کتاب سال استان لرستان را دریافت کرد و کاندیدای جایزه بخش شعر کودک در هفدهمین کنگره سراسری شعر دفاع مقدس شد. بیشتر کارهایم در مجلات پوپک و سنجاقک منتشر می شوند. گاهی در مجله اقلیم نقد کتاب های دوستانی مثل آقای اسماعیل اله دادی، محمد گودرزی دهریزی و دیگران را نقد می کنم. الان هم دارم کلمات را نفس می کشم؛ امیدوارم بازدمم شعرهایی باشد که به کار کودکان خوب سرزمینم بیاید.

دفاع پرس: در بین آثار شما کارهایی در زمینه دفاع مقدس وجود دارد؛ چطور شد وارد این عرصه شدید و از چه زمانی تصمیم گرفتید به عرصه پژوهش در دفاع مقدس ورود پیدا کنید؟

در کنار شعر و حضور در ادبیات انقلاب، از پژوهش و بررسی آثار شعرا و ادیبان دفاع مقدس هم غافل نبودم، در این زمینه هم مقالات خوبی دارم که یکی از این مقالات بررسی اشعار سلمان هراتی بود که در جشنواره بزرگداشت مقام سلمان، حائز رتبه شد؛ اما در زمینه خاطره نگاری و مصاحبه های تاریخ شفاهی، به ضرورت آغاز کارم در بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس (معاون ادبیات و انتشارات)؛ یعنی از سال 1388، توفیق شد که روز و شبم را در جوار بزرگان جانباز و خانواده های معظم شهدا و آزادگان و ایثارگران بگذرانم.

دفاع پرس: اولین کاری که در زمینه دفاع مقدس انجام دادید چه بود؟

اولین کارم کتاب خط پایان بود که خیلی مورد تحسین کارشناسان مرکز حفظ آثار سپاه در تهران قرار گرفت و همان باعث شد تا حکم کارشناسی برای حقیر صادر کنند و همچنین داور، ناظر و کارشناس و مشاور چند پروژۀ کشوری شدم.

دفاع پرس: چه روالی را برای به سرانجام رسیدن یک پروژه دفاع مقدس طی می کنید؟

نخستین گام در کارهای دفاع مقدس، شناخت خود پژوهشگر از موضوعات است که این مهم با ممارست و در طی زمان های متمادی به دست می آید. نکته دیگر شناخت سوژه های ناب است که ظرفیت نگارش داشته باشند؛ هم از لحاظ گنجینه ذهنی و خاطرات و هم از لحاظ بیان در سوژه هایی که شخص محورند؛ اما در موضوعات لشکرنویسی و گردان نویسی و کارهایی که جمعی اند، می بایست مسائل برون متنی را هم در نظر گرفت، این که موضوع به پیروزی ختم شده یا شکست، اگر شکست خورده، مقصرها می پذیرند و مصاحبه می کنند و خیلی مسائل دیگر.

دفاع پرس: تا به کنون چند کتاب در زمینه دفاع مقدس تألیف کرده اید؟

بیش از 50 اثر را مستقیم نقش داشته ام و شاید نزدیک به 100 اثر را هم نظارت و همکاری داشته ام.

دفاع پرس: مطلع هستیم که پژوهشگران دفاع مقدس در سطج کلان و ملی همواره با مشکلات مختلف روبرو هستند، می خواستیم کمی از چالش های پژوهشگران در سطح استان ها و مخصوصاً استان لرستان بگویید؟

چالش که زیاد است؛ اولین چالش اعتماد سوژه است که برایش اهمیت دارد و می خواهد بداند تو از کجا آمده ای؟ آدم کی هستی؟ راحت حرف بزند یا سانسور کند؟ چه تضمینی برای امانتداری شما وجود دارد و ... چالش های بعدی، فرایند صحیح تولید، توزیع و مصرف است. همچنین نباید از کتاب سازی و فشارهای حمایتی و حاکمیتی برخی از کتب غافل ماند که عین پتکی تمام زحمات نویسنده را به باد می دهد و کار او در هیاهوی رسانه دیده نمی شود.

دفاع پرس: مهم ترین تجربیات شما در حوزه تاریخ نگاری دفاع مقدس چیست؟

تاریخ دفاع مقدس را به خوبی می شناسم؛ به ویژه جایی که مربوط به لرستان است. شش دوره دبیرعلمی جشنواره خاطره نویسی و تاریخ شفاهی استان لرستان بودم. در پنج کارگاه تخصصی ملی حضور داشته ام و مدرک اخذ کرده ام. نمونه های بسیاری از کتاب هایم تاریخ شفاهی اند. کتاب های زیادی در این زمینه مطالعه کرده ام، علاوه بر کتب درسی تاریخ بیهقی و تاریخ جهانگشا؛ کتب مایکل استنفورد (درآمدی بر تاریخ پژوهی) ترجمه مسعود صادقی، برخی از آثار باستانی پاریزی (تاریخ کرمان) و در آثار دفاع مقدس کتاب های استاد علیرضا کمری (حرمان هور، سه نگاه) و درسنامه هایی که اخیرا تالیف کرده اند. نظارت بر نگارش تاریخ لشکر 84، تالیف تاریخ گردان امام حسن (ع)، تاریخ شفاهی علی محمد نظری، تاریخ شفاهی محمدعلی مشهودی و ...

دفاع پرس: به نظر شما ضعف عمده نهادهای متولی تدوین خاطرات دفاع مقدس چیست؟

ضعف نهادها همین نهاد بودنشان است؛ این که پابند بخشنامه ها هستند. دیدن دفاع مقدس به طور جامع از عهده ی نهاد خارج است؛ ایجاد سازمان ملتزم به حاکمیت نمی تواند جنگ را درست و جذاب بنویسد؛ این کار را در آلمان بعد از جنگ انجام دادند که به کتابسوزی منجر شد.

دفاع پرس: بهترین کتابی که در حوزه دفاع مقدس خوانده اید؟

سفر به گرای 270 درجه، دا، دختر شینا.

دفاع پرس: چقدر کتاب هایتان را دوست دارید و نوع نگهاهتان به آن ها چگونه است؟

کتاب هایم عین فرزندانم هستند؛ همه در جای خود خوبند؛ اما بی نقص نیستند. شاید اگر فرصت بیشتری داشتم و تمکن مالی ام اجازه می داد، ده سال یک کتاب می نوشتم تا بتوانم حق مطلب را ادا کنم.

دفاع پرس: شما در حوزه ادبیات داستانی با محوریت دفاع مقدس هم کتاب هایی دارید. چه شد که به ادبیات داستانی ورود پیدا کردید و در این زمینه چه آثاری از شما چاپ شده است؟

داستان و شعر در ذهن و ضمیر من بودند. به همان اندازه که در شعر اطلاعات کسب کرده ام در داستان نویسی هم این علم را دارم؛ اما کمتر به نگارش داستان دست زده ام؛ چون شعر بیشتر راضی ام می کند. داستان تنهایی من در کنگره سراسری پایداری ایلام به عنوان اثر برتر برگزیده شد. یک رمان هم نوشتم به نام خونبرف که متاسفانه به دلیل کم کاری های ناشر و محدودیت هایی که داشت، آن طوری که باید دیده نشد.

دفاع پرس: استقبال مردم از کتاب های شما چگونه بوده است؟

هر وقت درست و به موقع عرضه شده، استقبال کرده اند. کتاب برادران باغ بهشت بدون حمایت رسانه ای الان در چاپ ششم است.

دفاع پرس: مهم ترین نقد مخاطبان به آثار شما چیست؟

نقد اگر بر پایه علم نباشد، باید نام آن را سلیقه گذاشت. من هرجایی که سخنی علمی و مرتبط می شنوم، استفاده می کنم.

دفاع پرس: شما چندسالی است انتشاراتی را به اسم نشر پراکنده راه اندازی کرده اید، در وضعیت بحرانی سال های اخیر صنعت نشر چگونه به این کار دست زدید؟

نشر و کار انتشارات از دغدغه های درازمدت من بود. به خصوص باتوجه به شرایطی که بر استان و بر حوزه مورد علاقه ام نشر کتب انقلاب و دفاع مقدس حاکم بود، ضرورت راه اندازی نشر را بیشتر حس کردم. در سال 1394 بعد از طی کردن آزمون های عمومی و تخصصی، در بهمن نشر پراکنده رسماً آغاز به کار کرد.

دفاع پرس: طی چند سال فعالیت نشر پراکنده آیا توانسته اید موفقیتی به دست آورید؟

به؛ طی فعالیت هایی که در چند سال گذشته داشته ایم خوشبختانه ناشر برتر استان به خاطر رعایت مهندسی کتب از طرف نهاد کتابخانه های عمومی96 شدیم. همچنین ناشر برتر دفاع مقدس استان لرستان، از طرف اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی 97 بودیم و در سال 98 نیز به عنوان ناشر برتر شهرستانی در جشنواره سراسری کتاب پذیرفته شدیم و درحالی که عضو مجمع ناشران انقلاب اسلامی نیز هستیم.

دفاع پرس: به نظر شما چاپ کتاب های دفاع مقدس در لرستان با چه مشکلاتی روبرو است؟

سیستم توزیع مناسبی نداریم و فضای ارائه هم کم است چراکه افراد متخصص در فضاهای خوب حضور ندارند.

انتهای پیام/ 121

لینک خبر :‌ خبرگزاری دفاع مقدس
مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی جنوب کرمان گفت: از زمان شیوع کرونا تاکنون 40میلیارد ریال به حوزه فرهنگ و هنر جنوب کرمان خسارت وارد شده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : خبرگزاری جمهوری اسلامی جماران خبرگزاری شبستان

به گزارش روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی جنوب کرمان، حسین اسحاقی در این باره اظهارداشت: حوزه فرهنگ و هنر یکی از حوزه هایی است که در بحران ویروس کرونا و طرح قرنطینه اجتماعی دچار خسارات بالای مالی شده است.

وی تصریح کرد: همانگونه که بخش های تولیدی و خدماتی کشور از تعطیلی ناشی از کرونا دچار خسارت شده اند، حوزه فرهنگ و هنر نیز متحمل آسیب هایی شده و تقریبا همه بخش های این حوزه از حدود دوماه گذشته تعطیل شده است.

اسحاقی با اشاره به خسارت وارده به حوزه فرهنگی و هنری جنوب کرمان، افزود: حوزه های فرهنگی و هنری از جمله مجتمع ها ، سالن سینما و تئاتر، نگارخانه، آموزشگاه های هنری، کانون های آگهی و تبلیغات، ناشران، کتابفروشان، مؤسسات فرهنگی، قرآنی، چاپخانه ها، روزنامه ها، هفته نامه ها، پایگاه های خبری و غیره بیش از 40 میلیارد ریال زیان ناشی از شیوع کرونا و تعطیلی کسب و کارها وارد شده است.

وی با بیان اینکه گروهی از هنرمندان جنوب کرمان تهدید کرونا را به فرصت تبدیل کرده اند، گفت: هنرمندان تئاتر، سینما، موسیقی و بخش های مختلف شعر و ادب و خوشنویسی با تولیدات هنری خود و انتشار در فضای مجازی، آرامش را به جامعه تزریق می کنند.

اسحاقی با تاکید بر اینکه برای جبران خسارت وارده به هنرمندان این منطقه از هیچ تلاشی دریغ نمی کنیم، عنوان کرد: با پیگیری های این اداره کل سعی می شود خسارات وارده به هنرمندان تا حدودی جبران شود.

وی با قدردانی از اصحاب رسانه و خبرنگاران حاضر در صحنه های خبری، گفت: حوزه رسانه و خبرنگاران نیز هم پای مدافعان سلامت در صحنه مبارزه با کویید 19حاضر بوده و در راستای آگاهی بخشی مردم نسبت به موارد بهداشتی به خوبی عمل کرده اند وظیفه خود می دانیم تا از این قشر فرهیخته جامعه نهایت تشکر و قدردانی شود.

اسحاقی اظهارداشت: امیدوارم با رعایت نکات بهداشتی و اجرای دقیق طرح قرنطینه دوباره شاهد رونق تمامی کسب و کارها از جمله حوزه فرهنگ و هنر که بخش مهم از جامعه است باشیم.

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی طی نامه ای به پاس انجام فعالیت ها وخدمات ارزشمند در دوره ی مقابله با کرونا از ابراهیم شریفی مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاونین و همکاران چهارمحال و بختیاری تقدیر کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۲۴ سایت های دیگر : خبر آنلاین

به گزارش روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی چهارمحال و بختیاری در بخشی از متن این نامه چنین آمده است: این روزها ،مردم عزیز میهن اسلامی ایران به واسطه بروز وظهورویروس شوم وفراگیرکرونا،شرایط تلخ والبته درس آموزی راتجربه می کنند؛زورآزمایی این بیماری شوم بااراده های سترگی مانند جامعه سلامت کشور درتاریخ این دیارکهن به شایستگی ماندگار خواهد ماند؛همچنین نام کسانی که عاشقانه بابهره جستن ازتوان وظرفیت فرهنگ ،هنر،رسانه ودین،همدل وهمراه رزمندگان خطوط مقدم برای سلامت روح و روان جامعه ازهیچ کوششی دریغ نمی ورزند.

برخود لازم میدانم به پاس مجاهدت ها وخدمات ارزشمندتان در دوره ی مقابله با کرونا به ویژه دبیری شورای اطلاع رسانی آن استان ،انسجام بخشی،هماهنگی وسیاستگذاری فعالیتهای نشاط انگیز وخانه محور،راهبری پویش های هنرمندان وخالقان آثار مرتبط وهمچنین اهتمام وجدیت دراجرای سیاست های ابلاغی ستاد ملی مقابله باکرونا ازجمله طرح فاصله گذاری اجتماعی و روز طبیعت ؛مراتب قدردانی خود را از جنابعالی ،معاونان وهمکاران پرتلاش آن اداره کل ،نهادها و انجمن های صنفی اعلام داشته ،ضمن تاکید بر استمرار بی وقفه وظایف محوله ،سالی پر از نیکی وسلامتی برایتان آرزومندم .

شایان ذکر است اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان چهارمحال و بختیاری از ابتدای بروز ویروس کرونا و فراگیری آن ، با همکاری اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه استان با اجرای فراخوان های فرهنگی هنری در این ایام فعالیتهای ویژه ای در فضای مجازی و ... به انجام رساند .

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی