بولتن فرهنگی هنری / مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی 24 بهمن 97
نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی در خصوص استعفای صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، گفت: اعمال فشار از سوی برخی نمایندگان مجلس و صاحبان قدرت در خصوص بودجه های فرهنگی تحمل وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی را کم کرده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴

به گزارش خبرگزاری فارس از سبزوار، حسین مقصودی شامگاه گذشته در نشستی خبری که در محل سالن جلسات هتل کاملیای سبزوار برگزار شد با اشاره به حضور پرشور مردم در راهپیمایی 22 بهمن، گفت: این حرکت عظیم مردم نشان داد که ملت ایران اسلامی با مسؤولان، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و دیگر مدیران هیچ گونه عهد اخوتی ندارند، بلکه مردم با ولایت فقیه، رهبری، نظام و شهدا میثاق بسته اند.

نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی افزود: با وجود تمامی مشکلات کشور در زمینه های اقتصادی و بیکاری ملت ایران در روز 22 بهمن به میدان آمدند و مردم با مسؤولان اتمام حجت کردند که ما مردم همیشه در عرصه های سیاسی حضور داریم و مسؤولان نیز باید در کنار مردم قرار بگیرند.

وی ادامه داد: امیدواریم به برکت حماسه 22 بهمن بار دیگر مسؤولان و مردم با یک دیگر آشتی کنند و این پل ارتباطی نزدیک تر از گذشته شود.

مقصودی بیان کرد: دستاوردهای انقلاب اسلامی طی 40 سال اخیر چندین بار از سوی اصحاب رسانه به جامعه منتقل شده و اوضاع و احوال نظام نسبت به گذشته قابل مقایسه نیست، بلکه نظام دستاوردهای بی بدیلی در تمامی حوزه ها داشته است.

وی با بیان اینکه به برکت انقلاب، کشور ما در تمامی عرصه های خارجی و حضور فعالانه در کشورهای همسایه برای تامین امنیت منطقه داشته است، تصریح کرد: پس از گذشت 40 سال دشمنان داخلی و خارجی به این نتیجه رسیدند که مترسک ها و ترفندهای متعدد علیه نظام جمهوری اسلامی دیگر تاثیرگذار نیست و دشمنان ما امید بسته اند که از راه ترویج یاس و ناامیدی به نظام ضربه بزنند.

یاس و ناامیدی آخرین حرکت دشمن برای ضربه به نظام است

نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: یاس و ناامیدی آخرین حرکت دشمن برای ضربه به نظام است و اصحاب رسانه باید امید را به جوانان تزریق کنند.

مقصودی گفت: در حال حاضر دو معاون اول رئیس جمهورهای اسبق در زندان به سر می برد و حتی وزرای سه دولت به دلیل فساد زندانی شده اند.

تشریح دلایل استعفای وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی

وی در خصوص استعفای صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، افزود: حدود سه ماه گذشته بحث استعفای وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مطرح شد و صالحی چندین بار از سوی نمایندگان مجلس شورای اسلامی کارت زرد دریافت کرد که عدم رضایت از عملکرد وزیر فرهنگ را نشان می دهد.

وی بیان کرد: حدود 10 سوال نمایندگان مجلس شورای اسلامی از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در نوبت است.

عضو مجمع نمایندگان خراسان رضوی تصریح کرد: اعمال فشار از سوی برخی نمایندگان مجلس و صاحبان قدرت در خصوص بودجه های فرهنگی تحمل وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی را کم کرده است.

مقصودی گفت: همچنین وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با برخی از معاونین این وزارتخانه دچار مشکل شده بود و چندی پیش معاون مطبوعاتی وزیر استعفای خود را به صورت رسمی اعلام کرد.

وی با اشاره به اختلاف وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با برخی از اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی، افزود: اعضای کمیسیون معتقد هستند که بودجه در حوزه مطبوعات و مسائل فرهنگی باید کاهش یابد، ولی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مخالف سرسخت این موضوع است.

نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: رئیس جمهور در زمان معرفی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نمی خواست سید عباس صالحی به عنوان سکاندار این وزارتخانه معرفی شود و گزینه اصلی رئیس جمهور صالحی امیری بود، ولی در دو روز مانده به معرفی وزیر پیشنهادی گزینه تصدی این وزارتخانه تغییر کرد.

مقصودی بیان کرد: اتفاقات پشت پرده معرفی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نشان می داد که سید عباس صالحی در مسؤولیت این وزارتخانه ماندگاری ندارد، چراکه تصمیم رئیس جمهور برای معرفی وزیر پبشنهادی بدون کارشناسی و فوری بود.

وی با اشاره به ماجرای تقدیم گل به وزرای جهاد کشاورزی، صمت، آموزش و پرورش، رئیس سازمان برنامه و بودجه و رئیس جمهور در صحن علنی مجلس شورای اسلامی، گفت: نمایندگان مجلس صدای مردم را با تذکر، سوال، استیضاح وزرا و سئوال از رئیس جمهور به مسؤولان می رسانند و هر کسی روش یا مدلی برای مطرح کردن انتقادات دارد.

نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی از اختصاص 7 میلیارد تومان اعتبار برای لای روبی و احیای قنوات سبزوار خبر داد.

مقصودی با اشاره به انجام فعالیت های زیرسختی در سبزوار، گفت: مراسم کلنگ زنی آغاز عملیات احداث شهرک صنعتی ششتمد و روداب قرار بود که در روز چهارشنبه برگزار شود، ولی به دلیل برودت هوا و شرایط نا مساعد آب و هوایی به زمانی دیگر موکول شده است.

وی افزود: فعالیت کارخانه فولاد سبزوار از سال 1386 به دلیل مشکلاتی در خصوص کمبود اعتبار تکمیل نشده بود، ولی پس از اختصاص 750 میلیارد تومان اعتبار از سوی ستاد اجرایی فرمان امام (ره) به این کارخانه در سال جاری با حضور رئیس جمهور به بهره برداری رسید.

حضور قرارگاه خاتم الانبیاء در سبزوار

عضو مجمع نمایندگان خراسان رضوی با اشاره به حضور قرارگاه خاتم الانبیاء (ص) برای از بین بردن غبار محرومیت در سبزوار، ادامه داد: در حال حاضر قرارگاه خاتم الانبیاء (ص) در حال احداث چهار مدرسه در این شهرستان است.

مقصودی در خصوص ایجاد منطقه ویژه اقتصادی در سبزوار، بیان کرد: در سال های گذشته مسؤولان شهری حتی برای اختصاص 400 هکتار اراضی مورد نیاز برای ایجاد منطقه ویژه اقتصادی سبزوار از سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور پیگیری نکرده بودند تا به سرمایه گذار بخش خصوصی واگذار شود.

وی تصریح کرد: طی دو سال اخیر با دستور صریح وزیر جهاد کشاورزی پس از چندین سال اراضی به بخش خصوصی واگذار شود و کارهای قانونی واگذاری انجام شده است.

نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی گفت: همچنین فنس کشی اطراف اراضی ایجاد منطقه ویژه اقتصادی آغاز شده تا بخش خصوصی فعالیت های خود را برای تحقق مطالبات چندین ساله مردم دیار سربداران آغاز کند، اما اگر می خواهیم این مطالبه به سرانجام برسد، باید دفتر گمرگ در سبزوار اسقرار یابد.

نخبگان سیاسی و فکری دلایل عقب ماندگی سبزوار است

مقصودی یکی از دلایل عقب ماندگی سبزوار را نخبگان سیاسی و فکری اعلام کرد و افزود: زمانی که به شهرستان های پیشرفته تر از سبزوار نگاه می کنیم، متوجه می شویم عامل توسعه در آن مناطق نخبگان سیاسی هستند، ولی در سبزوار این گونه نیست.

وی با بیان اینکه از نظر دولت و وزارت کشور ارتقابخش ششتمد به شهرستان مشکلی وجود ندارد، ولی منتظر قرائت آن در هیات دولت هستیم، ادامه داد: ارتقای ششتمد به عنوان سی امین شهرستان خراسان رضوی در سال گذشته در کمیسیون وزارت کشور با 13 رای تصویب شده بود، ولی به دلیل درگیری های کازرون تقسیمات کشوری از دستور کار خارج شد.

نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی بیان کرد: چندی پیش طی نامه با امضای 205 نماینده مجلس به رئیس جمهور داده شد که تقسیات کشوری مجددا آغاز شود.

لزوم حضور اسپانسر قوی برای هندبال سبزوار

مقصودی همچنین در خصوص ناکامی های تیم هندبال سربداران سبزوار در مسابقات لیگ برتر قهرمانی کشور، تصریح کرد: هندبال سبزوار برند ملی است و طی نشستی با سرپرست فدراسیون هندبال قول کمک به هندبال این شهرستان داده شد.

وی تاکید کرد: اگر می خواهیم هندبال سبزوار حضوری قدرتمندتر در مسابقات لیگ برتر داشته باشد، باید به دنبال حضور اسپانسر قوی باشیم.

عضو کمیسیون شوراها و امور داخلی مجلس شورای اسلامی در پاسخ به سوال خبرنگاری در خصوص اختصاص 100 میلیارد تومان اعتبار از محل اعتبارات سفر رئیس جمهور به سبزوار، گفت: تکمیل پروژه راه آهن سبزوار یکی از آرزوهای دیرینه مردم دیار سربداران است، با احداث راه آهن انتقال مواد اولیه و صادرات محصولات تسهیل می یابد.

100 میلیارد تومان اعتبار از محل اعتببارات سفر رئیس جمهور برای راه آهن سبزوار جذب نشد

مقصودی افزود: از محل اعتبارات نمایندگان مردم سبزوار در مجلس شورای اسلامی در سال گذشته 9 میلیارد تومان اعتبار اختصاص یافت و همچنین در سفر رئیس جمهور به سبزوار مقرر شد که 100 میلیارد تومان به پروژه راه آهن این شهرستان اختصاص داده شد، ولی متاسفانه تاکنون جذب نشده است.

وی ادامه داد: بخشی از هزینه های اراضی تملک شده پروژه راه آهن سبزوار به مالکان پرداخت شده و همچنین مرحله مناقصه احداث ایستگاه راه آهن سبزوار انجام شده که به زودی در شرق سبزوار احداث می شود.

نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی بیان کرد: راه آهن سبزوار به شهرستانهای بردسکن و کاشمر متصل می شود و اعتبار مورد نیاز برای اجرای طرح مطالعات در سال گذشته اختصاص یافته است.

مقصودی تصریح کرد: در هفته آینده نشستی برای لزوم تکمیل پروژه راه آهن سبزوار به عنوان مطالبه چندین ساله مردم این شهرستان با وزیر راه و شهرسازی برگزار می شود.

وی گفت: با اختصاص اعتبارات ملی راه آهن شهرستان جوین نیز به اسفراین متصل می شود.

نویسندگان بودجه سال آینده از مشکلات اقتصادی مردم اطلاعی ندارند

نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی در پاسخ به سوالی در خصوص بودجه پیشنهادی دولت برای سال آینده، افزود: چالش های بودجه سال آینده به این دلیل است که نویسندگان بودجه از جنس مردم کمترهستند ولی متاسفانه رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور به دنبال حذف یارانه ها بود که نشان می دهد، از مشکلات اقتصادی مردم اطلاعی ندارد.

مقصودی بیان کرد: بودجه پیشنهادی دولت برای سال آینده آنقدری مشکل و ایراد داشت که مقام معظم رهبری دستور داد تا بودجه براساس شرایط کشور مشخص شود.

وی ادامه داد: در بودجه نویسی سال آینده باید به دهک های پایین جامعه توجه شود و هم اکنون با فشار های اقتصادی متعددی دست و پنجه نرم می کنند.

نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی بیان تصریح کرد: همچنین برای بهبود صادرات و ساماندهی اقتصاد کشور باید وزارت بازرگانی از وزارت صمت جدا شود و به روال گذشته بازگردد چراکه وزارت بازرگانی برای بهبود شرایط اقتصادی کشور ضروری است.

مقصودی با بیان اینکه بودجه سال آینده از روز شنبه هفته آینده در مجلس شورای اسلامی رسیدگی می شود، گفت: برای سال آینده باید بودجه های امنیتی و فرهنگی کشور افزایش یابد و بودجه فعلی در حد امنیت و فرهنگ کشور ما نیست.

وی افزود: طی سه سال اخیر با همکاری بنیاد علوی، بنیاد برکت، دولت و خیرین نیک اندیش عملیات احداث 59 مرکز بهداشت، درمان بستر و درمانگاه در شهرستان سبزوار آغاز شده و تعدادی از این پروژه ها افتتاح یا درحال ساخت است.

نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: درمان بستر حکم آباد با مشارکت 50 درصد بنیاد علوی در مدت یک سال راه اندازی شد.

مقصودی در خصوص استانی شدن انتخابات، بیان کرد: برای موضوع استانی شدن انتخابات ایرادات زیادی گرفته شده و به دلیل بررسی بودجه سال آینده این موضوع به سال آینده موکول می شود.

مدیرکل فرودگاه های خراسان رضوی برای اختصاص بودجه توجهی به فرودگاه سبزوار ندارد

وی پاسخ به سوال دیگری در خصوص وضعیت ناخوشایند فرودگاه سبزوار، گفت: برای توسعه فرودگاه سبزوار باید مستقل شویم ولی متاسفانه مدیرکل فرودگاه های خراسان رضوی به شدت با این موضوع مخالف است.

نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب و داورزن در مجلس شورای اسلامی افزود: مسؤولان شرکت فرودگاه های کشور قول توسعه باند و افزایش سالن ترمینال فرودگاه سبزوار را داده اند و مدیرکل فرودگاه های استان در تخصیص اعتبارات توجهی به فرودگاه سبزوار ندارد و تمامی اعتبارات اداره کل فرودگاه های استان در مشهد هزینه می شود.

انتهای پیام/70044

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
برنامه های سفر دو روزه وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به استان کرمان اعلام شد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از کرمان، محمدرضا علیزاده امروز( سه شنبه 23 بهمن)از سفر دو روزه سید عباس صالحی به استان خبر داد و گفت: وزیر، چهارشنبه شب 24 بهمن وارد استان می شود.

مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان ، دیدار با اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه را اولین برنامه سفر وزیر اعلام کرد و بیان داشت: جلسه مشترک شورای اداری و شورای فرهنگ عمومی استان ؛ شرکت در بیستمین مراسم انتخاب کتاب سال و رونمایی از مجموعه کتاب های معرفی مفاخر استان از برنامه های روز پنچ شنبه 25 بهمن ماه وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی است.

علیزاده ادامه داد: وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی عصر همان روز با سفر به شهرستان بم با مسولین انجمن های فرهنگی و هنری شرق استان کرمان دیدار و گفتگو خواهد کرد.

وی با اشاره به دیدار وزیر با تعدادی از هنرمندان پیشکسوت کرمان، اعلام کرد: عصر جمعه 26 بهمن ماه هم گردهمائی هنرمندان بافت، رابر و ارزوئیه با حضور وی برگزار می شود.

آخرین برنامه حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در کرمان نشست با اهالی رسانه است که شامگاه جمعه 26 بهمن ماه و در سالن اجتماعات فرودگاه بین المللی کرمان برگزار خواهد شد.

پایان پیام/ 80

لینک خبر :‌ خبرگزاری شبستان
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دیدار با همسر شهید آوینی گفت: شهید آوینی یک سرمایه اجتماعی است و اگر ارتباط نسلی آن را خوب برقرار نکنیم این شخصیت به تاریخ می پیوندد و آثار گذشته ایشان در آینده تاثیری نخواهد داشت.

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سید عباس صالحی امروز به دیدار مریم امینی (همسر شهید سید مرتضی آوینی) در نشر واحه رفت.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در این دیدار گفت: در زمان مسئولیتم در معاونت امور فرهنگی، در اولین جلسات با خانم امینی به این نتیجه رسیدم که ایشان نگاه شان به شهید آوینی از یک مکان یادبود فراتر است و به همین منظور در عرصه شناساندن شهید آوینی بسیار تلاش کردند.

وی ادامه داد: اینکه کار ایشان مستقل است و وابسته به مجموعه ای نیست حائز اهمیت است، متاسفانه یکی از اشکالاتی که در مورد مفاخر و شخصیت ها وجود دارد این است که وقتی کار با عنوان وابستگی به دستگاه های دولتی و حکومتی مطرح می شود افراد به سمت سفارشی گویی یا سفارشی نویسی می روند، در این میان نسل جدید هم که فاصله زیادی با نسل گذشته داشته با آن گفتار ارتباط برقرار نمی کنند.

صالحی یادآور شد: فضای کاری خانم امینی در این مدت به شکلی بوده است که به روی پای خود بایستند و کار را پیش ببرند. ایشان جدای از نام شهید آوینی از یک فاصله های دوری فعالیت خود را انجام می دهند و این وقار که روش شهید آوینی در زندگی شخصی خودشان نیز بوده است، ستودنی است.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی خاطرنشان کرد: شهید آوینی یک سرمایه اجتماعی است و اگر ارتباط نسلی آن را خوب برقرار نکنیم این شخصیت به تاریخ می پیوندد و آثار گذشته ایشان در آینده تاثیری نخواهد داشت.

صالحی در پایان گفت: طبیعتا همه افکار شهید آوینی برای حال و آینده کافی نیست اما بخشی از همین افکار می تواند همچنان اثرگذار باشد و ما را به سمت جلو پیش ببرد.

23 بهمن 1397 18:15

لینک خبر :‌ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
سیدعباس صالحی در پیام به جشنواره سی و چهارم موسیقی فجر نوشت: حضور همه گونه های موسیقی در کنار یکدیگر رنگین کمانی از اصالت و خلاقیت و توانایی هنرمندان موسیقی کشورمان را پدید آورده است.

به گزارش باشگاه خبرنگاران پویا، سید عباس صالحی به سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر پیام داد. متن پیام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به جشنواره موسیقی فجر چنین است:

انقلاب اسلامی ایران حرکتی بر مبنای خواست و اراده مردم و بر مدار فرهنگ غنی این سرزمین بوده است. مردمی بودن ویژگی برجسته انقلابی است که چهل سال قبل موجب همبستگی و اتحاد همه ی ایرانیان شد. اهالی فرهنگ و هنر هم دوشادوش مردم نقشی شایسته در انقلاب ایفا کردند و در این میان هنرمندان عرصه موسیقی جلوه های مردمی این هنر دیرین را عمق و معنا بخشیدند. هنر موسیقی در همه دوران ها پشتوانه ای برای حرکت مردم این سرزمین بوده و هنوز هم حال و هوای روزهای انقلاب با سرودها و آواهای انقلابی رنگ و بویی دوچندان می گیرد.

برگزاری سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر در چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، طراوت و شکوه این رویداد فرهنگی را دوچندان کرده است.

همراهی خانواده بزرگ موسیقی از نام آوران این عرصه تا جوانان جویای نام و امیدهای آینده موسیقی کشور در رویداد امسال از ویژگی های ارزشمند جشنواره سی و چهارم است که در کنار ریشه های تنومند موسیقی ایرانی، رویش های انقلاب را در این عرصه به تصویر می کشد. حضور همه گونه های موسیقی در کنار یکدیگر رنگین کمانی از اصالت و خلاقیت و توانایی هنرمندان موسیقی کشورمان را پدید آورده است که در جشنواره سی و چهارم به زیبایی هر چه بیشتر رخ نمایی می کند.

تردیدی نیست که امکانات و ظرفیت های عرصه موسیقی متعلق به همه مناطق، اقوام و گروه ها است و از این منظر در جشنواره پیش رو به گروه های خارج از تهران توجهی ویژه شده است. خوشبختانه پس از چند دوره توقف، امسال جشنواره همزمان در برخی از استان های کشور برگزار می شود.

به دست اندرکاران برگزاری جشنواره موسیقی فجر درود می فرستم و امیدوارم برگزاری این رویداد موجب ارتقای جایگاه موسیقی فاخر ایرانی و سربلندی هنرمندان کشور عزیزمان شود.

گفتنی است، سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر بیست و چهارم تا سی ام بهمن برگزار می شود.

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ سایت های دیگر : روزنامه خراسان

لاله اصغرزاده

لابد تقصیر خودمان است! پس جای هیچ گله و شکایتی نیست. حق نق زدن و غر زدن هم نداریم. خیلی زودتر از اینها می بایست دست به کار می شدیم. شاید آن موقع که پای مجری ها و بازیگران و ورزشکاران را به عرصه سیاست باز کردیم و برای ورودشان به صحن شورا یا مجلس، دست زدیم و هورا کشیدیم . همان موقع باید تدبیری می اندیشیدیم. وقتی که پای صندوق رای می رفتیم و به صرف، حسین رضازاده ، مختاباد و علیرضا دبیر بودن، روی کاغذ رای، اسمشان را می نوشتیم و با غرور و لبخند آن را داخل صندوق می انداختیم، باید فکر اینجایش را هم می کردیم؛ فکر روزی که امثال مسعود صابری که تا پیش از این همه او را جراح مغز و اعصاب می دانستند، دست از طبابت بکشند و پا توی کفش خوانندگان بکنند و با سوتی و گاف هایشان باعث رنجش آنها شوند. یا اینکه امثال بهاره رهنما خودشان را ژورنالیست بدانند و روبه روی سیاستمداران بنشینند و با ژستی مفتخرانه از روی سوال های از پیش آماده شده، بخوانند و بعد هم آن را در اینستاگرام، منتشر کنند و البته با اشتباه نوشتن نام مصاحبه شونده که اتفاقا چهره ای شناخته شده و مشهور است، خودشان را سوژه این و آن بکنند تا اسباب ناراحتی این صنف فراهم شود؛ چرا که به تریج قبای روزنامه نگارها بر می خورد که او یا امثال او خودشان را خبرنگار و روزنامه نگار می دانند و بدون دانش پا به عرصه شان گذاشته اند؛ اما مگر زمانی که سلبریتی ها فوج فوج وارد عرصه های اجتماعی یا سیاسی می شدند و با عملکرد و رفتار و کردارشان دم دستی و سطحی بودن این عرصه ها را نشان می دادند، آیا کسی انتقاد و اعتراضی می کرد؟ یا قیافه حق به جانب گرفته که عرصه سیاست صحنه بازی یا استیج خوانندگی نیست که هر که در بین مردم اندک محبوبیتی دارد، راهش را کج کند و روانه آنجا شود تا خودی نشان دهد و اسم و رسمی بر هم زند؟ وقتی همه در مقابل این موضوع سکوت کردند و کسی دم نزد، چرا اکنون در برابر مسعود صابری و بهاره رهنما ها باید جبهه گرفت و آنها را سرزنش کرد؟ یا اینکه رامبد جوان که او را به برنامه اش دعوت کرده و کلی بهش نان قرض داده، در صفحه اینستاگرامش بابت این کارش عذرخواهی کند؟ مگر چه اتفاقی افتاده؟ غیر از این است که مردم ما سال هاست با این رویه آشنا هستند و دیگر عادت کرده اند به این همه آدم های همه فن و حریف و همه کاره که امشب در یک پست و مقامی هستند و فردا شب در جایگاه دیگر وبی ربط تر از شغل قبلی. مگر نه این است که مخاطبان رسانه ملی مدت هاست به ستاره سازی های این رسانه آشنا هستند؛ ستاره هایی که در یک بازه زمانی متولد می شوند، رشد می کنند و پس از آن توسط همان صدا و سیما برای همیشه افول می کنند و دیگر خبری از آنها نمی شود که نمی شود! امثال مسعود صابری و حمید هیراد و بهنام بانی و... که این روزها کانون نقد و انتقاد عده ای شده اند، دست ساخته همین نهاد هستند؛ نهادی که اصرار دارد سلیقه و علایق مردم را به پایین ترین و مبتذل ترین سطح ممکن برساند و از این افرد کاریزما بسازد؛ چرا که سلیقه عده کثیری از مردم همیشه زرد بودن را می پسندد و از دیدن و شنیدن صدای آنها لذت می برد. شاید البته تقصیر خودمان هم نباشد. از بس که صدا و سیما خوراک زرد به خوردمان داده است، دیگر مزاجمان به این طعم، عادت کرده است و انگار چاره ای هم جز قبول کردن و پذیرفتن آن، نداریم. لابد تقصیر خودمان است؛ از ماست که برماست!

لینک خبر :‌ روزنامه اصفهان زیبا
بخش موسیقی پاپ در ادوار مختلف جشنواره موسیقی فجر، همواره از پرحاشیه ترین و پرطرفدارترین بخش های این رویداد موسیقایی به ویژه در سال های اخیر بوده است، به ویژه اینکه دست اندرکاران برگزاری این جشنواره همواره به دلیل فروش بالای بلیت این بخش، تمرکز زیادی روی نحوه اجرای آن دارند
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ سایت های دیگر : سینما پرس بلاغ مازندران

جوان آنلاین: جشنواره ای که روزگاری با نام جشنواره سرود و آهنگ های انقلابی برگزار می شد، این روز ها و در چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، شلوغ ترین اجراهایش به بهنام بانی و علیرضا طلیسچی اختصاص دارد. سی وچهارمین جشنواره موسیقی فجر در حالی برگزار می شود که برگزارکنندگانش کمترین احترامی برای گونه سرود قائل نیستند و موسیقی انقلاب را یک موسیقی کم ارزش، حکومتی و فرمایشی می دانند. در نخستین روز برگزاری دوره جدید جشنواره موسیقی فجر به بررسی کارنامه 34 ساله این جشنواره پرداخته ایم تا به پاسخ این سؤال نزدیک شویم: چرا جشنواره موسیقی فجر هرگز به عنوان یک جشنواره معتبر موسیقی شناخته نمی شود؟

بنابرگزارش روزنامه صبح نو ، جشنواره های هنری در جهان به واسطه کیفیت آثار، گستره شرکت کنندگان، استمرار در برگزاری منظم و چیز هایی مثل این برجسته و ماندگار می شوند، اما دلیل اصلی مهم تلقی شدن یک جشنواره هنری سیاست کلی و جهت گیری برگزار کنندگان آن جشنواره است. مثلاً جشنواره فیلم کن به واسطه چیزی که توجه به هنرمندان جهان آزاد خوانده می شد و جبهه گیری اش در برابر جشنواره ونیز که توسط اندیشه فاشیسم موسولینی اداره می شد، جدی گرفته شد. یا جشنواره موسیقی سیدنی به واسطه توجه به موسیقی اقوام و حضور گروه های محلی از سراسر دنیا بازتاب داده می شود. بدیهی است که جشنواره موسیقی فجر توسط وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ایران و توسط نظام برآمده از انقلاب فراگیر ملت ایران مهم ترین مزیتش نمایندگی و بازتاب این انقلاب است. حال با این مقدمه خوب است به برنامه های دوره جدید جشنواره نگاهی بیندازیم.
امسال چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی است. بدیهی است مجموعه جشنواره های هنری کشور که هر ساله در این دهه فجر و با نام جشنواره های فجر برگزار می شوند، برای این موقوف برجسته برنامه ویژه ای داشته باشند، اما عرصه مدیریت فرهنگی در کشور ما عرصه ستیز با بدیهیات است. به ویژه برنامه های سی وچهارمین جشنواره موسیقی فجر در چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی از زبان دبیر اجرایی جشنواره توجه کنید: شادیانه های اقوام ، سیر چهل ساله موسیقی انقلاب در رادیو گفت وگو با اجرای رضا مهدوی ، همنوازان سایه انقلاب و برپایی جشنواره در هفت استان غیر از تهران از ویژه برنامه های ماست. از سوی دیگر قیمت بلیت های جشنواره به بهانه 40سالگی انقلاب پایین تر در نظر گرفته شده است. بامزه ترین قسمت ماجرا پایین آوردن قیمت بلیت ها به مناسبت جشن 40 سالگی است. یعنی شما می توانید به خاطر گل روی شهدای انقلاب اسلامی در 40 سالگی این مسیر پرمرارت، بالا و پایین پریدن های آقای بانی روی سن را با کمی تخفیف تماشا کنید.

مدیران این دوره جشنواره موسیقی فجر در گفت وگو با موسیقی ما مهم ترین دلیل پانگرفتن جشنواره در تمام این سال ها را جدی نگرفتن موسیقی اعلام کرده اند. آقای شهرام صارمی در این گفت وگو گفته اند: تا زمانی که نگاه جدی به موسیقی در این کشور وجود نداشته باشد، نمی توان انتظار چندانی از جشنواره موسیقی داشت. نگاه جدی چیست و چگونه می شود به چیزی جدی نگاه کرد؟ لابد نگاه جدی به موسیقی یعنی اجرا گذاشتن برای بهنام بانی، ماکان بند، مسیح و آرش، علیرضا طلیسچی و ... این گونه است که نمی توانیم حرف های درست استاد شاهین فرهت، دبیر این دوره از جشنواره درباره توجه به موسیقی ایرانی و آثار آهنگسازان ایرانی را هم بپذیریم. مدیران هنری و بعضی از هنرمندان ما به بهانه محدودیت 40 سال است که تئوریسین ابتذال شده اند. ابتذالی که جا را برای هنرمندان واقعی تنگ کرده است. برای شناخت بهتر از سیاست های این دوره از جشنواره نگاهی به بخش موسیقی پاپ انداخته ایم.

بخش موسیقی پاپ در ادوار مختلف جشنواره موسیقی فجر، همواره از پرحاشیه ترین و پرطرفدارترین بخش های این رویداد موسیقایی به ویژه در سال های اخیر بوده است، به ویژه اینکه دست اندرکاران برگزاری این جشنواره همواره به دلیل فروش بالای بلیت این بخش، تمرکز زیادی روی نحوه اجرای آن دارند تا بتوانند بخشی از درآمد های حاصل از بلیت فروشی را در بخش های دیگر جشنواره هزینه کنند. علاوه بر این ها نحوه انتخاب گروه های این بخش نیز یکی از پرمسأله ترین اتفاقات هر جشنواره ای از نگاه اهالی رسانه و منتقدان بوده که هنوز با گذشت سال ها کمتر کسی متوجه فرآیند اصولی و در چارچوب قانون نحوه انتخاب آثار این بخش شده است. اینکه اساساً گروه ها و خوانندگان این بخش پرتماشاگر با چه سازوکار از پیش تعیین شده ای یا طبق چه آیین نامه ای وارد بخش نهایی جشنواره می شوند؟ آیا این تهیه کنندگان هستند که بنا به اقتضای شرایطی که در آن قرار گرفته اند راضی به حضور خواننده شان در جشنواره می شوند؟ آیا اصولاً این صاحبان بنگاه های تهیه و توزیع آثار پاپ هستند که خط مشی اصلی برگزاری این بخش را تعیین می کنند یا نه سازوکار های اصولی دیگری بر قاعده برگزاری بخش پاپ جشنواره حاکم است که می تواند اداره کننده این بخش باشد؟ اساساً چرا شرایط طوری رقم خورده که خوانندگان باسابقه تر این حوزه یا دیگر رغبتی برای حضور در این بخش ندارند یا فرد و مجموعه ای از جشنواره موسیقی فجر از آن ها برای حضور در جشنواره دعوت نمی کند؟ آیا زمان آن فرانرسیده که جریان موسیقی پاپ کشور که به طور کامل در ریل درآمدزایی و وجوه سرگرمی موسیقی قرار گرفته در مسیر دیگری هدایت شده و کیفیت، اولویت اول حضور آثار موسیقایی در رویدادی، چون جشنواره موسیقی فجر شود؟ به هر ترتیب پرسش های زیادی می تواند در لابه لای کنکاش در وجوه مختلف جریان موسیقی پاپ در کشور و به تبع آن در اثنای برگزاری جشنواره های مهمی، چون جشنواره موسیقی فجر مطرح شود، اما آنچه در این دوره از جشنواره موسیقی فجر می توان دریافت، بازهم حضور گروه هایی است که گویا وجوه پرتماشاگربودن یا پرفروش بودن آن ها به هر قیمت در اولویت انتخاب کنندگانی که اسامی آن ها هیچ وقت در رسانه ها درج نمی شود، قرار داشته. پیش بینی می شد که دست اندرکاران برگزاری این دوره حداقل به بهانه چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی برنامه های مختلفی را برای بخش پاپ جشنواره تدارک ببینند؛ به خصوص که اتفاقاً هنرمندان پیشکسوت کار های بسیار خوب و جالب توجهی را در عرصه آثار انقلابی و متناسب با ایام دهه فجر تولید کرده اند و این آثار می توانست، جایی در جدول جشنواره داشته باشد.

بستر و محملی که جشنواره موسیقی فجر فراهم کرده است، اساساً جایی برای آثار انقلابی و ملی باقی نمی گذارد. جشنواره به طور عمده بین اجرا های مبتذل از بدترین نمونه های موسیقی پاپ و اجرا های مدرسه ای بی رنگ و بو و کم کیفیت از آثار کلاسیک غربی تقسیم شده است. جشنواره موسیقی فجر نه جایی برای حضور عشاق موسیقی است نه فضایی برای دلبستگان انقلاب اسلامی. آن هایی که به دنبال موسیقی کلاسیک هستند قطعاً به جشنواره هایی مانند جشنواره موسیقی جوان توجه بیشتری می کنند. جشنواره موسیقی فجر حتی به جهت رسانه ای هم جذاب نیست. یعنی توانی که جشنواره فیلم فجر داشته و دارد و توانسته خود را به عنوان یک اتفاق به اثبات برساند هرگز در جشنواره موسیقی فجر دیده نشده است. جشنواره موسیقی فجر هیچ گاه نتوانسته از گروه های برجسته جهان اسلام و گروه های بین المللی موسیقی اعتراضی میزبانی کند. این در حالی است که بار ها چهره های موسیقی ایرانی در همکاری با گروه های معتبر جهانی آثار برجسته ای خلق کرده اند؛ اما سهم جشنواره فجر در این آثار به صفر میل می کند. آثاری که نمونه تازه اش را می توان در همکاری آقای محمد معتمدی با گروه جبران شنید و لذت برد؛ گروهی که با چهره ای همچون راجر واترز هم همکاری کرده است. درنهایت به نظر می رسد که جشنواره موسیقی فجر تا تکلیف خود را با رسالتی می خواهد و باید برعهده بگیرد، مشخص نکند هرگز نمی تواند به عنوان یک جشنواره معتبر شناخته شود.

لینک خبر :‌ روزنامه جوان آنلاین
شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی گفت: از میان 155 اثری که امسال در جشنواره تئاتر فجر ارائه شده، نزدیک به سی درصد کارها مبتنی بر ارزش های انقلاب اسلامی، شهدای مدافع حرم و ارزشی هستند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ سایت های دیگر : ربیع پایگاه خبری تحلیلی حرا روزنامه جوان آنلاین

به گزارش خبرنگار تئاتر خبرگزاری فارس، دو شب از آغاز سی وهفتمین جشنواره تئاتر فجر می گذرد و مسئولان جشنواره، هنرمندان و گروه های نمایشی همه در تهیه وتدارک برای برپایی هرچه بهتر کارها برآمده اند.

شهرام کرمی، مدیرکل هنرهای نمایشی در حاشیه افتتاح نمایشگاه عکس و پوستر تئاتر فجر در گفت وگو با خبرنگار تئاتر خبرگزاری فارس عنوان کرد: بخش عکس نمایشگاه لحظه جادویی شامل 64 عکس از 45 عکاس و بخش پوستر شامل 66 پوستر از 34 طراح و 5 مجموعه پوستر از 4 طراح است.

وی در ادامه گفت: این جشنواره به بهانه دهه فجر هر سال برگزار می شود و الان نیز به ایستگاه سی وهفتم رسیده است. به بهانه چهلمین سال انقلاب اسلامی امسال برنامه های ویژه ای تدارک دیده شده است.

کرمی در ادامه افزود: تئاتر یک هنر زنده است که کنش و واکنش در آن به اتفاقات اجرایی بازمی گردد. خوشبختانه امسال جشنواره با تجربه ستاد اجرایی و شناختی که نادر برهانی مرند از حوزه های مختلف تئاتر با برنامه ریزی خوب دیده شرایط خوبی دارد. فعالیت های این دوره از اردیبهشت ما تدارک دیده شده و تا به نحو شایسته به انجام برسد.

کرمی با اشاره به اینکه از یک هفته قبل کاتالوگ و جدول جشنواره مشخص شده است، گفت: بنابراین برنامه ها طوری چیده شده که پیش از رویداد همه عناصر و عوامل با هم هماهنگ شوند.

مدیرکل هنرهای نمایشی درباره برخی حواشی برپایی جشنواره فجر گفت: به هر حال هر اتفاقی حواشی خاص خود را دارد. تئاتر هم از این امر مستثنی نیست. وقتی حدود 1250 گروه نمایشی متقاضی شرکت در جشنواره بودند و از این تعداد تنها 155 گروه امکان حضور پیدا کرده اند، خودش جای پرسش و نگرانی برای سایرین پیش می آورد که چرا کارشان در جشنواره انتخاب نشده است.

وی در این باره افزود: به هر حال جشنواره، بضاعت و محدودیت هایی دارد که بیشتر از انتظار آن نمی توان توقع داشت.

کرمی با تأکید بر اینکه دبیر جشنواره منتخب جامعه هنری است و روابط خوبی با هنرمندان دارد، افزود: در فضای حرفه ای نادر برهانی مرند چهره شناخته شده ای است و از همان روزهای اول هم مبنای کار را بر گفت وگو، تعامل و صداقت گذاشت و همین رویه هم باعث شد کمترین حواشی را امسال داشته باشیم. هر چند این حواشی همچنان هست و بخشی از آنها را نیز حل می کنیم.

وی در پاسخ به این سوال که وضعیت بودجه جشنواره به کجا رسید، گفت: همانطور که گفتیم بودجه نه تنها از سال گذشته بیشتر نشده بلکه کمتر هم شده است، سال قبل 5 میلیارد و 400 میلیون بودجه داشتیم امسال 5 میلیارد و 300 میلیون. بنابراین صد میلیون هم از سال گذشته کمتر بودجه داشتیم. ما هم سعی کردیم از بضاعت موجود استفاده و در بخشی از بدنه هنری صرفه جویی کنیم.

وی درباره نگرانی هایشان برای برپایی بخش بین الملل جشنواره گفت: به هر حال امسال هزینه های بخش بین الملل چهار برابری شد و تلاش کردیم طوری برنامه ریزی کنیم که همین بودجه و اعتبار بدون اینکه کاستی داشته باشد، به نتیجه خوب برسد.

کرمی با اشاره به وعده مثبت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مبنی بر کمک مالی به جشنواره گفت: چون امسال در آستانه چهل سالگی انقلاب بودیم وزارتخانه به ما نگاه مثبتی داشت و از ابتدا گفتند که نگران نباشیم. بخش بودجه تأمین می شود ما هم تلاش داریم نگرانی نداشته باشیم، امیدوارم بعد از جشنواره و تسویه سایر بخش ها هم به موقع عمل شود.

وی در پایان درباره نوع کارهایی که امسال در جشنواره اجرا می شود، گفت: 30 درصد این کارها آثاری است که مبتنی بر انقلاب و پیروزی انقلاب، شهدای مدافع حرم و حوزه های ارزشی ارائه شده است.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بعد از تماشای نمایش نامیرا در اولین روز جشنواره ی سی و هفتم تئاتر فجر گفت: تئاترهایی که به ارزش ها و اعتقادات ما می پردازند، حاوی پیام های بزرگ جهانی هستند
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : سینما پرس هنر آنلاین خبرگزاری برنا

به گزارش جهانی خبر_روابط عمومی سی و هفتمین جشنواره ی بین المللی تئاتر فجر، شامگاه دوشنبه 22 بهمن و در اولین روز سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، سید محمد مجتبی حسینی معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی،شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی، نادر برهانی مرند دبیر سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر به همراه جمعی از مدیران ستادی به تماشای نمایش خیابانی نامیرا به کارگردانی امیرحسین شفیعی نشستند.

معاون هنری وزیر ارشاد پس از پایان اجرای نمایش نامیرا که به مهدی ثامنی راد شهید مدافع حرم تقدیم شد، از تماشای این اثر ابراز خرسندی کرد و گفت: جشنواره ی تئاتر فجر به علت تراکم آثار محمل خوبی برای هنرمندان است تا از فضای هنری ایجاد شده استفاده ی بهینه نمایند.

وی با بیان اینکه تئاتر روایتگر حال و احوال جوامع است و هنرمند به عنوان عضوی از یک جامعه متاثر از این اوضاع خواهد بود، افزود: امشب در اجرای اول جشنواره ی سی و هفتم تئاتر فجر، مشاهده گر یکی از بزرگترین رخدادهای جامعه ی خود به زبان هنر بودیم.

حسینی در ادامه سخنان خود نقش تئاتر متعهد را در صدور پیام انقلاب اسلامی چنین تشریح کرد: نمایش های متاثر از وقایع دفاع مقدس، نشان دهنده ی آیین ها و سنت های ما و حاوی پیام های بزرگ جهانی است.

معاون هنری وزیر ارشاد در پایان سخنان خود اظهار کرد: استقبال زیاد مخاطبان از این گونه آثار نشان دهنده ی میزان ارتباطی است که با جامعه برقرار کرده اند به طوری که طبق آمار به لحاظ جذب تماشاگر در جایگاه سوم قرار دارند.

لینک خبر :‌ جهانی پرس
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴

هنر یا پول؟ هنر با پول!
فاطمه امین الرعایا
امسال بخش سرامیک یازدهمین جشنواره تجسمی فجر با کمترین استقبال از سوی هنرمندان این عرصه روبه رو شد تا جایی که دبیر این جشنواره برای خالی نماندن این بخش، ناچار شد آثار را به صورت کیوریتوری چیدمان کند. اما دلیل این اتفاق چه بوده است؟ آیا آثار انتخاب شده از سوی مسئولان این بخش از جشنواره آنطور که باید دربرگیرنده بخش های متنوع سفال بوده اند؟
بخش طوبی زرین یازدهمین دوره جشنواره تجسمی فجر، هشتم بهمن ماه با حضور مسئولان هنری وزارت ارشاد، هنرمندان و مخاطبان حوزه تجسمی در موسسه فرهنگی هنری صبا کار خود را آغاز کرد. قرار بر این بود که این دوره از جشنواره در بخش مسابقه ای در 10 رشته برگزار شود. سفال و سرامیک هم یکی از این 10 رشته بود اما این بخش به دلیل استقبال کم شرکت کنندگان و تعداد پایین آثار ارسالی از قسمت مسابقه خارج شد و به صورت کیوریتوری چیدمان شد. مهران هوشیار، دبیر رشته سرامیک یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر گفته بود: قرار بر این شد که ما از هنرمندان شاخص این رشته دعوتی داشته باشیم تا تعدادی آثار شاخص شان را ارائه کنند و بتوانیم در این دوره از جشنواره معرفی مناسبی از سرامیک معاصر ایران داشته باشیم. از حدود 38 هنرمند از اقصی نقاط ایران برای این حضور در این رویداد دعوت کردیم که 23 نفر از آنها در این بخش اثر ارائه کردند.
او درباره چگونگی انتخاب آثار نیز گفته بود: از آنجا که جشنواره تجسمی فجر رویکردش در حوزه هنرهای تجسمی است، ما سرامیک هنری را گردآوری کردیم. وقتی بحث هنر مطرح می شود، انتظار داریم اثر با هنر روز ارتباط داشته باشد و معیار اصلی ما در انتخاب آثار، در وهله نخست هویت هنر معاصر با تمام ویژگی ها و دغدغه های دوران معاصر بود. در مرحله بعد تمایزی که این رشته با سایر رشته های هنری دارد ملاک بود؛ اینکه سرامیک ساختار متفاوتی داشته باشد. در نهایت نیز یکی از اولویت های ما در انتخاب آثار این بود که آثار ارتباط ماهوی با هویت تاریخی و پشتوانه فرهنگی ایران با حداقل 8 هزار سال سابقه تاریخی داشته باشد .
جشنواره امسال متنوع بود
اما نظر کارشناسان درباره بخش سرامیک این دوره از جشنواره تجسمی چیست؟ منصور اسکندری، استاد سرامیک هنری در دانشگاه پلیموث انگلستان و مدرس آموزش عالی و سخنران صاحب نظر بین المللی در حوزه سرامیک هنری، آثار سرامیک یازدهمین دوره جشنواره تجسمی فجر را متنوع ارزیابی می کند. او درباره دلیل عدم استقبال هنرمندان بخش سرامیک از بخش طوبی زرین یازدهمین دوره جشنواره تجسمی فجر به ابتکار می گوید: با وجود فعالیت تعداد زیادی سفالگر در کشور، متاسفانه کمتر شاهد پرورش و ظهور سفالگر مبتکری که از خودش خلاقیت داشته باشد، هستیم. سفالگران بیشتر در حوزه ریخته گری، قالب گیری، نقاشی زیر لعاب و ... کار انجام می دهند و نتیجه این اتفاق تولید آثار مشابه بسیار است و فرقی نمی کند اثر را چه کسی ساخته باشد. در شبکه های اجتماعی متاسفانه می بینم که گویا بازاریابی و فروش آثار، بسیار ارزشمندتر از هنر و صنعت هنر است. در چند نمایشگاه هم شاهد این اتفاق بودم و به این روند هم اعتراض کردم.
خلاقیتِ فراموش شده
او درباره آثار چیدمان شده در این دوره از جشنواره تجسمی فجر در بخش سرامیک می گوید: در این بخش، جدای از خوب و بد بودن آثار که موضوعی کاملا سلیقه ای است، آنچه لحاظ شده، تنوع است. آثار این دوره، از آثار نمایشگاه های دیگر متنوع تر هستند. در این دوره، در آثار انتخاب شده از تکنیک های مختلفی استفاده شده و این برای من جالب است.
اسکندری ادامه می دهد: آثاری که در این دوره بیشتر جلب توجه می کنند، ساخته اساتید هستند تا دانشجویان. دلایل بسیاری برای این اتفاق وجود دارد و من نمی خواهم روی آن ها دست بگذارم. اما متاسفانه اساتید این حوزه به جز چند شخص انگشت شمار، خلاقیت را به شاگردان شان یاد نمی دهند. امروز شاهد حضور هنرجوهایی در کلاس ها هستیم که فقط آمده اند که دوره ای را بگذارنند و خلاقیت سهمی در آموخته های شان ندارد. شاید دلیل این باشد که برخی استادان این امر را به هنرجویان خود نمی آموزند چون خودشان هم در این امر تبحر چندانی ندارند. هنرجو همان چیزی را یاد می گیرد که به او آموزش داده شود. در نمایشگاه امسال هم برخی آثار به این دلیل فرق می کنند که آثار اساتید هستند. هنرجوها تقصیری هم ندارند، یاد نگرفته اند.
او می افزاید: خلاقیت بسیار مهم تر از مهارت است. باید افراد بیاموزند که چگونه ایده پردازی و طراحی کنند و ایده خود را چگونه به اثر ساخته شده تبدیل کنند. این موارد متاسفانه در ایران هنوز کمی ضعیف است. کلاس های مداوم کمکی به طراحی و خلاقیت هنرجوها نمی کند.
هنر ارجح تر از مسائل مالی
اسکندری معتقد است درصورتی که ما به خلاقیت بیش از امروز بها دهیم، در آینده می توانیم در بخش سرامیک و رقابت در بازار جهانی هنری این رشته حرفی برای گفتن داشته باشیم. او می افزاید: باید این اتفاق از یک جا آغاز شود. باید جایی میزان سنجش ما و بها دادن به آثار از محوریت مسائل مالی به مسائل هنری بازگردد. گاهی به هنرجوها می گویم چرا چیزی می سازید که فرد دیگری هم می تواند مشابه آن را بسازد؟ من می گویم باید اثری را بسازیم که نتوانند آن را از جای دیگری تهیه کنند و آنگاه خریدار حاضر است برای همان یک اثر مبلغ قابل توجهی را بپردازد. اما متاسفانه هنوز این موارد در ایران جا نیفتاده است. هنرجوها به دنبال این هستند که کلاس های مختلف بروند تا فقط یک چیزی بسازند و آن را با قیمت پایین به سادگی در بازار بفروشند.
او می گوید: البته وضعیت امروز هنرجوها به نسبت 6-5 سال پیش بهتر شده است. چند سال پیش که به ایران آمده بودم، هنرجوها به آن صورت موادی برای کار کردن نداشتند اما امروز این دسترسی به هر حال فراهم است. اما متاسفانه ما در بخش مالی قضیه گیر کرده ایم. هنرجوها دنبال این هستند که چیزی بسازند که بفروشد، پس فروش جای هنر را گرفته است. به نظر من اول به هنر رسیدگی کنیم، فروش به دنبال آن خواهد آمد.

ارسال دیدگاه
نام: ایمیل: دیدگاه:

لینک خبر :‌ روزنامه ابتکار
دست اندرکاران پروژه هفت شهر عشق پس از حواشی متعددی که برای اجرای این اثر به وجود آمد، از اجرای نهایی این کار در اسفندماه سال جاری به رهبری ارکستر فریدون شهبازیان و کارگردانی محمد حاتمی در تالار رویال هال خبر داده اند. پروژه هفت شهر عشق که پیش از این قرار بود دی ماه امسال در سالن وزارت کشور روی صحنه برود، از هفتم اسفند ماه و با ترکیب جدیدی از بازیگران روی صحنه می رود.

دست اندرکاران پروژه هفت شهر عشق پس از حواشی متعددی که طی ماه های گذشته برای اجرای این اثر به وجود آمد، از اجرای نهایی این کار در اسفندماه سال جاری خبر داده اند.

این نمایش موزیکال با تغییراتی در فهرست بازیگران و تغییر کارگردانش در سالن اسپیناس پالاس اجرا خواهد شد و فریدون شهبازیان نیز به همراه یک ارکستر 80 نفره اجرای موسیقی این نمایش را بر عهده خواهد داشت. این در حالی است که ژاله صامتی، سیما تیرانداز، اندیشه فولادوند، نسیم ادبی، شقایق فراهانی، ریحانه پارسا و روزبه بمانی بازیگران هفت شهر عشق عشق هستند که محمد حاتمی نیز کارگردانی آنرا بر عهده خواهد داشت.

روابط عمومی پروژه هفت شهر عشق در بخشی از خبر خود آورده است: با تغییر تاریخ برگزاری این اجرا و تداخل برنامه های برخی بازیگران این نمایش، این برنامه با بازیگرانی جدید پا به صحنه اجرا خواهد گذاشت و اسامی تعدادی دیگر از بازیگران و خوانندگان این نمایش نیز در روزهای آینده منتشر خواهد شد.

محمدامیریاراحمدی نویسنده، رازمیک اوهانیان رهبر گروه کر، نادر رجب پور طراح حرکت فرم، منصور دانشور آهنگساز، نوید فرح مرزی طراح گریم و اصغر نژاد ایمانی طراح صحنه و لباس، رضا کفایتی از دیگر عوامل این برنامه هستند. ضمن اینکه علی آقایی نسب و مرضیه مهدی زاده نیز تهیه کنندگی هفت شهر عشق را بر عهده دارند. بلیت فروشی این برنامه نیز از ساعت 12 روز پنجشنبه 25 بهمن ماه آغاز می شود.

پروژه جنجالی هفت شهر عشق

پروژه جنجالی هفت شهر عشق قرار بود دی ماه سال جاری به کارگردانی محمد عبدی زاده و حضور بازیگرانی چون محمدرضا فروتن، مریلا زارعی، اندیشه فولادوند، ابوالفضل پورعرب، نسیم ادبی، محمد ساربان، افسانه پاکرو، پانته آ بهرام در تالار وزارت کشور و همچنین خوانندگانی چون سالار عقیلی، روزبه نعمت اللهی و روزبه بمانی روی صحنه رفته و تعدادی از نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران به رهبری فریدون شهبازیان نیز در این اجرا به عنوان گروه موسیقی در کنار اثر حضور داشته باشند. البته پس از چندی از سوی گروه اجرایی خبر از توقیف اثر در رسانه ها منتشر شد که اداره کل هنرهای نمایشی وزارت ارشاد بلافاصله این خبر را تکذیب کرد. / مهر

کلمات کلیدی

هفت شهر عشق

لینک خبر :‌ ایران آنلاین
امر معقولی است اگر شرایط اقتصادی پیش رو را بهانه کنیم و در تجمیع دستگاه های موازی و برچیدن ردیف های اعتباری نهادهای غیرمسئول تأکید کنیم و با ترسیم دورنمای این وضعیت، به نجات کشتی تلاطم زده هنر و هنرمندان همت گماریم.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ سایت های دیگر : ایران آنلاین

هنرآنلاین : سومین یادداشت سید محمد مجتبی حسینی ،معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در باب موانع شکوفایی فرهنگ و هنر است که امروز در صفحه آخر روزنامه ایران به چاپ رسیده است.

از دشواری وظیفه و هنر یک ضرورت است دو قسمت پیشین این یادداشت ها را می توانید در این لینک ها بخوانید

متن کامل این نوشتار که ذیل عنوان" اتهام زنی در عرصه هنر فضیلت نیست" منتشر شده را تقدیم تان می کنیم:

هنر در فرآیند اجتماعی امروز با اتکا بر رسالت شهروندی و نظام تحول خواهی و رویکرد مردم محوری خود، از سازمان و ساختاری اقتصادی و معیشت آفرین برخوردار است که جمعیت متکثر پیوسته و وابسته به این نهاد، متأثر از درآمدزایی و گردش سرمایه ای آن هستند.

قاعدتاً این نهاد نیز همچون دیگر نهادهای ذیل حمایت دولت، زنده به اعتبارات بودجه ای است . تصدی تولیت این حوزه به عنوان مأموریت اصلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در قانون تعریف و تبیین شده و پرواضح است که بنا به پیوست های مأموریتی دیگر نهادها که خود را دخیل در این تکلیف می دانند و به همین دلیل از اعتبارات مشابهی برخوردارند، بخشی از امکان اعتباری و توان دولت، در اختیار رویکردهای موازی قرار می گیرد و رشد بی رویه دست اندرکاران غیرمتخصص این حوزه که با وجود ابلاغ مؤکد شورای عالی انقلاب فرهنگی، در تصدی و تولیت اختصاصی هنر که به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی واگذار شده است، اسباب پریشان احوالی مدیریت هنر را رقم زده است.

توزیع اعتبارات و سهم خواهی روزافزون متولیان غیرموظف، باعث شده است که مدیریت موظف هنر نتواند در چنین احوالی نقش خود را بدرستی ایفا نماید و ناخواسته ضعف و کسالتی در رویکردهای آموزشی، تولیدی و نظارتی پدیدار شود که آسیب های آن صرفاً متوجه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می شود.

قابل پذیرش نیست که در سهم خواهی اعتباری نهادهای مسئول و غیرمسئول، فرض بر مشارکت باشد اما در چرخه پاسخگویی و مطالباتی همچون اشتغال هنرمندان و معیشت جمعیت این حوزه، وزارت متبوع متهم و در بسیار وقت ها مجرم تلقی شود.

امکانات محدود و بضاعت قلیل این وزارتخانه در مقابل جمعیت روزافزون هنر، فارغ التحصیلان دانشکده ها، آموزشگاه ها و مؤسسات نامنطبق با سیاست های فرهنگی کشور، همخوانی ندارد و توقع ساماندهی و حمایت و نظارت از یک سازمان که در توزیع و تخصیص اعتبارات سهمی مشابه و گاه کمتر دارد، معقول و مشروع نیست.

چه کسی باید در برابر نظام های آموزشی ناکارآمد و صدور مجوزها و گواهینامه های هنری که توسط سازمان های غیرتخصصی و نامکلف صورت می گیرد، بازخواست شود؟ سازمان هایی که به ناگزیر و به منظور دخیل دانستن خود، رویدادهای متعددی را ایجاد می کنند که صرفاً منتج به بودجه خواری و هدررفت اعتبارات می گردد.

این روند مقصدی جز تضعیف مرجعیت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ندارد و تولیدات غیراستاندارد و سلیقه ای و روزمره چنین فرآیندی، قطعاً منجر به سقوط سلایق مخاطبان و ذبح کنشگری حرفه ای جامعه حقیقی هنر خواهد شد.

این بلیه نهادینه شده اکنون به عنوان بحرانی در ساختار هنر ملموس است و با یک حساب سرانگشتی می توان مصیبت هزینه سازی های بلا اثر در این عرصه و سرگردانی های تولیتی را که مانع از تحقق نظام غیردولتی هنر و سرمایه آفرینی در چرخه اقتصاد هنر می گردد، متوجه شد.

امر معقولی است اگر شرایط اقتصادی پیش رو را بهانه کنیم و در تجمیع دستگاه های موازی و برچیدن ردیف های اعتباری نهادهای غیرمسئول تأکید کنیم و با ترسیم دورنمای این وضعیت، به نجات کشتی تلاطم زده هنر و هنرمندان همت گماریم.

پر واضح است که کاروان هنر به متاع تولیدات حرفه ای و دست آفرین های پرمخاطب، سربلند خواهد شد و در کوتاه زمانی می توان شاهد تغییر سیاست های حمایتی و آورده های اقتصادی قابل توجه در این حوزه شد.

این اندوه همواره با ما هست و خواهد بود که آنچه در سیاست های انقباضی مالی و فروهشت درآمدی مردم از سبد هزینه های خانوارها به ناگزیر حذف می گردد، هنر است و این حذف، زمینه را برای سوءاستفاده های رانتی و تشویش بازار مالی هنر و تقلیل معیشت هنرمندان فراهم می کند و ناگهان دلال های هنری و کاسبان بی درک و دردی که صرفاً منفعت خود را با مصادره یک سویه تولیدات هنری و کالاهای فرهنگی گره می زنند ظهور می کنند.

تقلیل ارج و قرب هنرمندان بواسطه مدیریت اقتصادی این حوزه توسط ناواردان و سودجویان نخستین ابتلای امر است که به آن ابتلائات دیگری همچون اولویت گیشه، اختلال در ارزش بخشی های مبتنی بر منافع پیوست می شود.

فرصت بهنگامی است که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به مثابه تفرد نهادهایی همچون سازمان نظام پزشکی، نظام مهندسی و. .. منحصراً متولی این حوزه یا حداقل مرجع مدیریت هنر این جریان شود و سیاست های خود را بر مبنای نیازمندی ها و ضرورت های اجتماعی تدوین نماید.

این خواسته در شرایطی است که بسیاری از رویدادهای فرهنگی -هنری که آبروی نظام فرهنگی و ساختار هنری کشور، نام گرفته اند در ناهمواری های بودجه و تخصیص های نامتوازنی که آن هم نسیه وار محقق می گردند محتضرند. چگونه می توان در چنین شرایطی، قضاوت های هدفمند و بیمارگونه ای را که با جهل به تهی بودن خزانه اعتباری هنر، به ناسزاگویی و اتهام زنی و غائله سازی سرگرمند فضیلت دانست؟

مجال مغتنمی است که با آمایش منصفانه ای که متأثر از دسته بندی ها و گرایش های گروهی و حزبی و جناحی نباشد به دشواری رسالت تولیت هنر و قبول دلایل تأخیر در تحقق آرمان ها و اهداف، ایمان بیاوریم و فرصت آفرین حوزه هنر شویم.

لینک خبر :‌ هنر آنلاین
هوشنگ جاوید پژوهشگر موسیقی با اشاره به دوره تاریخی ظهور و بروز موسیقی اقوام در چهل سال اخیر از شرایط نامطلوب نگاه دولتمردان به موسیقی نواحی در این سال ها انتقاد کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ سایت های دیگر : همسو نیوز موسیقی ایرانیان آفتاب ری جهان نیوز دانا

هوشنگ جاوید پژوهشگر و مولف موسیقی در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اشاره به برخی دستاوردهای موسیقی در چهل سال اخیر توضیح داد: در شروع انقلاب اسلامی یکی از مهم ترین مسائلی که در حوزه موسیقی انقلاب مطرح می شد ناشناختگی موسیقی اقوام ایرانی بود و با اینکه هنرمندان این عرصه در هر منطقه، در تمامی مقاطع مختلف پیروزی انقلاب اسلامی همراه با جریان انقلاب بودند، اما این فعالیت ها از دید رسانه ای دور ماند، و این دور ماندن متاسفانه تا امروز هم ادامه پیدا کرده است.

جاوید ادامه داد: من بر این باورم بسیاری از هنرمندان نامدار این عرصه از عاشیق ها گرفته تا بخشی ها و سایر گونه ها همواره در خدمت انقلاب بوده و خود را از توده مردم جدا نمی دانستند. کما اینکه در همین دوران استادان و خوانندگان و نوازندگان موسیقی نواحی ایران ترانه ها و آثاری را در حوزه انقلاب خلق کردند که همه آنها امروز تبدیل به آثاری ماندگار شدند. اما همان طور که گفتم هنوز این حوزه ناشناخته باقی ماند.

وی افزود: البته در این اثنا بازی های سیاسی هم به وجود آمد که طی سال های 61 و 62 موجب شد بخشی از موسیقی نواحی بازی دست تعدادی از گروهک ها شوند و بر اساس آن آثار بومی ای پخش شود که همراه با سیاست های این گروهک ها بود. موضوعی که باعث شد ضربه بدی به موسیقی اقوام ایران در بخش هایی از مناطق ایران وارد شود به طوری که به بهانه هم دست آویز قرار گرفتن برخی از همین آثار از سوی گروهک های ضدانقلاب، دیگر صدا و سیما اجازه پخش آثار موسیقی نواحی آن منطقه را نمی داد.

افتادن بخشی از موسیقی نواحی ایران به دست بازی های سیاسی صدمه بسیار بدی به موسیقی نواحی ایران شد و باعث شد تا جامعه موسیقی ایران به دلیل همین گرفتار شدن موسیقی در بازی های سیاسی کمتر با موسیقی اقوام ایران آشنا شود. جاوید ادامه داد: افتادن بخشی از موسیقی نواحی ایران به دست جریان های سیاسی صدمه بسیار بدی به موسیقی نواحی ایران زد و باعث شد جامعه موسیقی ایران به دلیل همین گرفتار شدن در بازی های سیاسی، کمتر با موسیقی اقوام ایران آشنا شود. از سال 65 به بعد بود که موسیقی نواحی جایگاهی در رسانه ها پیدا کرد و مقدمه پیدا شدن این جایگاه اجرای چند قطعه حماسی لُری از جمله دایه دایه وقت جنگه بود که موجب پیدایش یک نگاه مثبت در رسانه ملی شد و به تدریج کلیپ هایی با مضامینی مرتبط با موسیقی نواحی ایران و جریان دفاع مقدس پخش شد که می توانست مقدمه خوبی برای آشنایی مردم با این نوع موسیقی باشد. اگرچه نگاه رسانه به این موضوع بهتر شد اما کاربردش همچنان اندک بود. تا اینکه در جشنواره های موسیقی فجر به ویژه دوره های اول تا پنجم مقدمات معرفی موسیقی اقوام ایران به مدد تلاش تعدادی از هنرمندان فراهم شد.

این پژوهشگر صاحب نام موسیقی نواحی ایران با اشاره به حضور موسیقی اقوام ایران در جریان برگزاری جشنواره موسیقی فجر در دوران ابتدایی آن گفت: در دوران ابتدایی جشنواره موسیقی فجر یک سری گروه هایی از موسیقی نواحی ایران به جشنواره فجر آورده شده بودند که با وجود تمام تلاش هایی که انجام می دادند اما غالب افرادشان کارآمدی لازم را در جهت شناخت موسیقی نواحی به مخاطبان پایتخت نشین نداشتند.

وی افزود: اگرچه در همین ایام، بودند هنرمندانی که واقعا از بزرگان این عرصه محسوب می شدند اما تعدادشان به قدری کم بود که نمی توانیم از آنها به عنوان یک جریان غالب صحبت کنیم. در اثنای برگزاری جشنواره های موسیقی فجر بود که تقریبا از سال 68 اتفاقاتی در عرصه موسیقی نواحی افتاد و افرادی چون محمدرضا درویشی، بنده و تعدادی دیگر از دوستات به این فکر افتادیم تا با تلاش های فردی و بعضا گروهی شرایطی را فراهم کنیم که بتوانیم در چارچوب آن حرف های بهتر و تاثیرگذارتری درباره موسیقی نواحی ایران بزنیم که از آن جمله می توان به راه اندازی جشنواره نی نوازان اشاره کنم.

جاهد ادامه داد: برای برگزاری این رویداد اگرچه سختی های زیادی را متحمل شدم اما فضا را به گونه ای طراحی کردم که در کنار فعالیت هنرمندان دیگر نگاه بهتری به موسیقی اقوام ایران بشود. البته ذکر این نکته هم خالی از لطف نیست که طراحی چنین رویدادهایی به همین سادگی نبود و من خوب به خاطر دارم که در آن پروسه زمانی همراه با هنرمندان بزرگی چون استاد پورتراب، استاد مسعودیه، استاد علی معلم، جلیل عندلیبی و جوانانی چون رضا مهدوی و علیرضا میرعلی نقی، شورایی را تشکیل دادیم که یک جشنواره علمی را برگزار کنیم و اگر چه این رویکرد بسیار سخت بود اما تا حدی زیادی توانستیم به اهداف خود دست پیدا کنیم.

نگاه آماری ارشاد به موسیقی نواحی

مولف چندین اثر پژوهشی در حوزه موسیقی نواحی ایران افزود: خوشبختانه در همین سال ها بود که کارهایی در عرصه موسیقی نواحی شروع شد و تغییر نگرش هایی نسبت به موسیقی نواحی به وجود آمد که می توانست مقدمه خوبی برای شروع یک جریان موثر در این حوزه باشد. حتی یادم است آقای صباح زنگنه که در آن زمان مشاور وزیر ارشاد بود به ما گفت: این جشنواره باعث شد که هنرمندان موسیقی نواحی و حتی هنرمندان دیگر نیز به نظام نزدیک شوند کما اینکه در همین دوران بود که بزرگی چون استاد علی تجویدی دست به ساز شد و با افتخار گفت که من کار آهنگسازی می کنم. موضوعی که خیلی از هنرمندان را با نگرش های سیاسی مختلف نسبت به نظام همسو کرد.

وی افزود: من با قاطعیت می گویم که تلاش تعدادی اندک از هنرمندان و پژوهشگران هم عصر ما بود که توانست موسیقی نواحی را جا بیندازد و این باعث خوشحالی است که بعد از این تلاش هایی که توسط ما صورت گرفت استادانی چون محمدرضا درویشی هم با ارزشمندی تمام کار را ادامه دادند و آن قدر تلاش کردند که جشنواره موسیقی نواحی ایران طراحی و در کرمان برگزار شد؛ تلاشی که متاسفانه از سوی وزارت ارشاد مغفول ماند، دچار نگاه آماری مدیران دولتی شد و فضای جشنواره را از مسیر اصلی خود خارج کرد. استاد درویشی برای برگزاری این رویداد به گونه ای طراحی کرده بود که رویکردهای علمی بعد از برگزاری آن اصلا مبتنی بر نگاه آماری نبود و آنچنان تبعات مثبتی برای جریان موسیقی اقوام ایران داشت که می توانست راهگشای مناسبی برای جلب مخاطب و حفظ این میراث توسط مردم باشد.

وی گفت: اصلا انتخاب استان کرمان در آن زمان برای برگزاری جشنواره موسیقی نواحی انتخاب یک منطقه گردشگری هدف در جهت ارتقای موسیقی نواحی بود. یعنی راهی که آقای درویشی برای موسیقی نواحی از دل این جشنواره انتخاب کرده بود دارای اهداف و معیاری متعالی بود که از دل اتفاقات انجام گرفته در آن می توانستیم شاهد اتفاقات بسیار امیدوارکننده ای در حوزه موسیقی نواحی پس از پیروزی انقلاب اسلامی باشیم. اما نمی دانم چه رویکردی اتفاق افتاد که دوستان وزارت ارشاد درگیر نگاه های آماری خود شدند و فضای جشنواره را پس از چند دوره ابتدایی برگزاری آن به سمتی بردند که اولا آن را به سمت تعطیلی چندساله کشاند و پس از آن هم فقط به این جهت برگزار شد که آماری باشد برای عملکرد دوستان دولتی! اگر چه در این سال ها افرادی چون احمد صدری برای این رویداد زحمت می کشند اما می بینم که آن تاثیری را که انتظار داشتیم، ندارد.

موازی کاری سازمان ها در طول چهل سال اخیر بود که باعث شد هر سازمان و نهادی برای خودش یک امور موسیقی داشته باشد و کارهایی را انجام دهد که می توانست بهتر از این ها باشد. جاوید در بخش دیگری از صحبت های خود تصریح کرد: مطمئن باشید آن چیزی که امروز از موسیقی نواحی ایران می شناسیم آن چیزی نیست که از دل ادارات دولتی طی این چهل سال بیرون آمده باشد. به عبارتی می توان تمامی اتفاقات مثبتی که در عرصه موسیقی اقوام ایران افتاده به همت عده ای جوان در سال های آغازین انقلاب اسلامی بوده که بتوانند به سهم خود جریان موسیقی نواحی ایران را به جامعه ایرانی معرفی کنند.

وی افزود: من حتی بر این باورم هنوز هم از سوی دولتمردان نگاه شایسته ای به موسیقی نواحی ایران وجود ندارد و اگر می بینید که بنده، محمدرضا درویشی، احمد صدری و تعدادی دیگر از هنرمندان فعالی این حوزه در طول این دهه بارها اعلام کرده ایم که موسیقی نواحی نیازمند مکتب موسیقی است، فقط و فقط به خاطر گسترده تر شدن گونه ای از موسیقی در ایران است که باید با رعایت تمامی جوانب علمی به آن نگاه کرده و در معرفی آن کوشید. موضوعی که گویا دوستان دولتی طی این سال ها به آن اعتقادی نداشته اند و شما می بینید نتیجه همین نگاه اشتباه به جریان موسیقی ایرانی هم سرایت کرده و ما امروز به بهانه تلفیق، شاهد شنیدن موسیقی هایی هستیم که فقط لباس موسیقی ایرانی را به تن دارند و گرنه بسیاری از آنها از درون مایه های موسیقی غربی استفاده می کنند.

فعالیت خوب صداوسیمای استان ها

این پژوهشگر مطرح موسیقی اقوام ایرانی بیان کرد: در طول این چهل سال خیلی ها تلاش کردند تا پاکی موسیقی ایرانی را در جلوه های مختلف نشان دهند اما کسانی هم هستند که تلاش می کنند اصل موسیقی را از صحنه جامعه پاک کرده و آن را به سمت دیگری هدایت کنند؛ در اینجاست که نقش نهادهایی چون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بیشتر مشخص می شود که بالاخره مجاب شوند تا دست از نگاه آماری خود برداشته و به این نوع موسیقی جور دیگری نگاه کنند.

وی افزود: امروز صداوسیمای مراکزاستان ها فعال تر از صداوسیمای مرکز، تلاش های بسیار ارزشمندی را در جهت حفظ این گونه موسیقایی انجام می دهد که واقعا جای قدردانی دارد. حتی می توان گفت هم اکنون بخش زیادی از همان آب باریکه تولید در موسیقی نواحی در همین صداوسیمای استان ها انجام می گیرد. زیرا این مجموعه ها آمده اند و روی تعدادی از گروه های موسیقی فعال منطقه خود سرمایه گذاری کرده و آثار شاخص را تولید می کنند. به طوری که در همین جشنواره تولیدات استان ها آثار درخشانی را شنیدم که می تواند جای کم کاری نهادهایی چون وزارت ارشاد و سازمان میرث فرهنگی را پرکند.

جاوید گفت: موازی کاری سازمان ها در طول چهل سال گذشته باعث شده است هر سازمان و نهادی برای خودش یک امور موسیقی داشته باشد و کارهایی را انجام دهد که می توانست بهتر از این ها باشد. در زمانی حوزه هنری تلاش کرد الگوسازی هایی را در حوزه موسیقی انجام دهد اما گویا خیلی ها چشم دیدن این فعالیت ها را نداشتند و فضا را به سمتی بردند که مرکز موسیقی حوزه هنری نیز منفعل باشند. از آن سو هم که وزارت ارشاد به جای آن که برای اجرای عمومی گروه های مختلف موسیقی اقوام ایران برنامه ریزی هایی داشته باشد، به موضوع موسیقی اقوام نگاه تبلیغاتی دارد. متاسفانه من حداقل در این 15 سال ندیده ام که تلاشی برای ارتقای موسیقی نواحی ایران انجام شده باشد و دوستان فقط برای رفع تکلیف و ارائه یک سری آمار کارهایی را انجام می دهند که نتیجه مطلوبی از آن حاصل نمی شود.

این مدرس و مولف موسیقی در بخش پایانی صحبت های خود تصریح کرد: به طور حتم جلوه موسیقی مناطق ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی قوی تر شد و این یک واقعیتی است که باید آن بپذیریم، اما من بر این باورم کارهایی را نسل ما انجام داد که اگر حمایت های بیشتری از آن می شد قطعا شاهد وضعیت بهتری برای موسیقی اقوام و حتی کلیت موسیقی کشور بودیم. حتی در دوران دفاع مقدس هم شکلی از موسیقی پدید آمد که خیلی ها قدرش را نداستند و این گونه هم به فراموشی سپرده شد.

جاوید در پایان تصریح کرد: امیدوارم از این دهه که وارد دهه پنجم جمهوری اسلامی ایران می شویم با پژوهش بتوانیم در سال 1400 به شکلی از موسیقی برسیم که معرف موسیقی با معنویت ایرانی – اسلامی به جهانیان باشد و شرایط را طوری طراحی کنیم که با شناخت بیشتر موسیقی اقوام از آسیب رسیدن به آن جلوگیری کنیم

کد خبر 4539367

علیرضا سعیدی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
شهرام کرمی مسئولیت حذف دانتون از جدول رقابت تئاتر فجر را پذیرفت و اعلام کرد این حذف به دلیل عدم رعایت تذکرات گروه اجرایی بوده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : سینما پرس

به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا ، روز شنبه با انتشار جدول رسمی و نهایی جشنواره تئاتر فجر 37 جای خالی یک نمایش بیش از هر چیزی به چشم می خورد. نمایش دانتون که در زمان اجرا در تالار مولوی نیز با مشکلاتی مواجه می شود، دیگر جایی در جدول فجر نداشت. در جدول اولیه که روز نشست خبری، در اختیار خبرنگاران قرار می گیرد نمایش دانتون به کارگردانی حامد اصغرزاده در جدول حضور دارد و قرار می شود رد تاریخ 27 بهمن در تالار مولوی روی صحنه رود؛ اما در سامانه فروش بلیت این بلیت نمایش را برای تاریخ 24 بهمن آماده می کنند.

سعید اسدی، دبیر بخش بین الملل جشنواره و مدیر تئاتر شهر در گفتگو با خبرنگار تسنیم با ابراز بی اطلاعی از این واقعه آن را ناشی از یک اشتباه فنی می داند؛ اما واقعیت آن است که سامانه بلیت فروشی اعلام می کند که نمایش دانتون بلیت هایش به فروش رسیده است.

شب گذشته در حاشیه برگزاری جشنواره تئاتر فجر، شهرام کرمی، مدیرکل هنرهای نمایشی در گفتگو با خبرنگار تسنیم اعلام می کند نمایش دانتون به دلایل مشکلات ممیزی از جدول کنار گذاشته شده است.

این کارگردان و نویسنده تئاتر با ذکر این نکته که در زمان اجرای عمومی نیز برخی از قسمت های نمایش حامد اصغرزاده مورد تذکر شورای نظارت و ارزشیابی و همچنین شخص خود قرار می گیرد و کارگردان تعهد می دهد نسبت به رفع و رجوع آن اقدام کند؛ اما عدم تمکین به قانون شرایط را برای حضور این نمایش در جدول سخت کرده است.

آقای کرمی تأکید می کند دانتون در زمان اجرا نیز پس از یک وقفه و اعلام تذکر برای اصلاح، پس از تعهد حامد اصغرزاده به چرخه اجرای عمومی بازمی گردد؛ اما پس از بررسی مجدد بر شورای نظارت مشخص می شود گروه اجرایی تذکرات را رعایت نکرده است.

سال گذشته نیز نمایش حسین کیانی به دستور مهدی شفیعی، مدیر وقت اداره کل هنرهای نمایشی از جدول رقابت ها حذف شد و آقای شفیعی در جمع خبرنگاران از مخالفت فرهاد مهندس پور، دبیر جشنواره تئاتر فجر 36 گفت. آقای مهندس پور پیشتر نامه ای به حسین کیانی نوشته بود و همچنین نگاه خودش به نمایش او در یادداشتی اعلام کرده بود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
در اولین روز از برگزاری جشنواره سی و هفتم تئاتر فجر مدیرکل هنرهای نمایشی و معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از نمایش های مختلفی دیدن کردند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : تئاتر آنلاین آفتاب ری

به گزارش خبرنگار مهر ، سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر از عصر روز گذشته 22 بهمن ماه با اجرای نمایش خیابانی شدن به کارگردانی علی محمد رادمنش که در محوطه تئاتر شهر اجرا شد، رسما آغاز به کار کرد که البته شاهد افتتاحیه ای کم رمق و کم مخاطب برای جشنواره بودیم. به نظر می رسد بارانی و سرد بودن هوا دلیل اصلی حضور کم رنگ مخاطبان و علاقه مندان به نمایش های خیابانی برای دیدن این اثر باشد.

در بخش صحنه ای تالار وحدت، مجموعه تئاترشهر، تماشاخانه سنگلج، تالار مولوی، تالار حافظ و سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر میزبان آثار مختلف نمایشی بودند.

تالار وحدت کار خود را با اجرای نمایش خانه برناردا آلبا به کارگردانی علی رفیعی آغاز کرد. تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر نیز میزبان نمایش دام به کارگردانی اسماعیل موحدی از شهر اصفهان بود که این نمایش در 2 نوبت 17 و 20 به صحنه رفت اما با استقبال خوبی از جانب مخاطبان روبرو نشد. در اجرای دوم دام شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی به دیدن این نمایش که در بخش مسابقه ایران دو جشنواره حضور دارد، نشست.

نوبت اجرای ساعت 18 تالار چهارسوی مجموعه تئاتر شهر به اجرای نمایش پرومته-طاعون به کارگردانی شهاب آگاهی اختصاص داشت و اهالی هوا به کارگردانی دیانا فتحی در 2 نوبت 17و 19 در تالار سایه اجرا شد. تالار قشقایی نیز نمایش افرا به کارگردانی احسان جانمی را در 2 نوبت 17:30 و 19:30 میزبانی کرد.

نمایش پرومته-طاعون آخرین اثر گروه تئاتر بِین است که در جریان پرداختن به پروژه تراژدی انسان معاصر تولید شده و اقتباسی آزاد از نمایشنامه پرومته در زنجیر اثر آشیل، طاعون و حکومت نظامی آلبر کامو و مجموعه ای از آثار سید علی صالحی محسوب می شود که البته در اجرا کمترین ردی از این آثار می بینیم و نمایش در بیان موقعیت مورد نظر که بنا به گفته کارگردان تلاشی برای به تصویر کشیدن تراژدی و خشونت در زیست انسان معاصر است، ناموفق عمل می کند چون اصولا در این اثر نمایشی، درامی شکل نمی گیرد تا مخاطب را درگیر پیام مورد نظرش کند.

پرومته-طاعون به شیوه جریان سیال ذهن با کم رنگ کردن عنصر کلام و دیالوگ و پررنگ کردن حرکات فرم و فیگورهای بدنی بازیگران و همچنین استفاده از آواهای اسطوره ای، بومی و معاصر بیشتر به یک پرفورمنس آرت شباهت دارد تا یک نمایش دراماتیک که به دنبال نمایش اندیشه ای خاص است.

البته این اثر نمایشی در مقایسه با دیگر نمایش هایی که شب گذشته در مجموعه تئاترشهر به صحنه رفت از استقبال بیشتری برخوردار بود و حتی تعدادی از مخاطبان با نشستن روی پله های تالار چهارسو به دیدن نمایش نشستند.

اهالی هوا دیگر نمایش مجموعه تئاتر شهر بود که به کارگردانی دیانا فتحی در تالار سایه اجرا شد؛ نمایشی روایی/ شنیداری درباره روابط انسان های معاصر و چالش هایی که یک مرد و 2 زن در ارتباط هایشان با یکدیگر با آن مواجه می شوند. این اثر نمایشی ادای دینی نیز به بهمن فُرسی و رمان شب یک شب دو او به حساب می آید.

ریتم کند، بازی ها و فضاسازی مینیمالیستی و ترکیب مونولوگ و دیالوگ در اجرای این نمایش سردرگمی جوانانی را به تصویر می کشد که شاید خودشان هم ندانند از زندگی، عشق و رابطه چه می خواهند.

اجرای نمایش حال همه ما خوب است به کارگردانی مشترک فرزاد حسن میرزایی و سامان مهران در 2 نوبت 17 و 20 در تماشاخانه سنگلج، اجرای مرد شده به کارگردانی آسو بهاری در نوبت های 17 و 19 در تالار مولوی، اجرای موی سیاه خرس زخمی به کارگردانی جابر رمضانی در نوبت های 18 و 20:30 در تالار حافظ و اجرای نمایش تبرئه به کارگردانی منیژه محامدی در نوبت های 18 و 20:30 در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر آثار دیگر بخش صحنه ای روز اول جشنواره تئاتر فجر بودند.

منیژه محامدی در گفتگویی با خبرنگار مهر نسبت به بسته بودن سایت فروش بلیت برای مخاطبانی که قصد خرید داشتند، گلایه داشت. وی عنوان کرد که تعدادی از مخاطبان هنگامی که برای خرید بلیت نمایش به سامانه فروش مراجعه کرده اند با بسته بودن سایت و تکمیل ظرفیت سالن مواجه شدند در حالی که در هنگام اجرا سالن سمندریان خالی از تماشاگر بوده است.

در حوزه هنری نیز نمایش های سقوط اضطراری به کارگردانی سیدعلی موسویان در طول جشنواره و از 22 تا 24 بهمن در تماشاخانه مهر و دل آرام ناآرام به کارگردانی نرگس صابری نیز از 22 تا 26 بهمن در تماشاخانه ماه روی صحنه خواهند بود.

همچنین سیدمجتبی حسینی معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در اولین روز از برگزاری جشنواره تئاتر فجر از نمایش نامیرا به کارگردانی امیرحسین شفیعی که در بخش خیابانی و استخر پارک دانشجو اجرا می شود، دیدن کرد. این اثر تا آخرین روز جشنواره ساعت 18:15 میزبان علاقه مندان خواهد بود.

کد خبر 4539823

آروین موذن زاده

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
مدیران سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر نمایشگاه آثار برگزیده بخش پوستر و عکس این رویداد را افتتاح کردند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : شبکه اینترنتی آفتاب همسو نیوز شاینا نیوز

به گزارش ایسنا، نمایشگاه آثار منتخب مسابقه عکس و پوستر تئاتر سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، عصر امروز (سه شنبه، 23 بهمن ماه) در مؤسسه فرهنگی هنری پژوهشی صبا، نگارخانه فرشچیان و لرزاده با حضور شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و نادر برهانی مرند دبیر این دوره جشنواره و برخی از صاحبان آثار افتتاح شد.

دبیری نمایشگاه بخش پوستر اعلان را ابراهیم حسینی که خودش عکاس و گرافیست است بر عهده دارد و قرار است آثار این بخش در کتابی مختص بخش پوستر هم چاپ شود.

گروه انتخاب این بخش متشکل از ساعد مشکی، فرزاد ادیبی و صالح تسبیحی از میان 117 نفر با 435 اثر از 32 شهرستان، 61 اثر و 5 مجموعه از 34 طراح را انتخاب کرده اند.

در بخش دوم این نمایشگاه که به عکس های نمایش ها لحظه جادویی اختصاص داشت نیز 64 اثر از 45 هنرمند حضور دارند که از میان آنها تنها حدود 7 اثر متعلق به تئاترهای شهرستان ها است.

دبیری این بخش را سیامک زمردی مطلق که از عکاسان تئاتری است، بر عهده دارد و آثار حاضر در این بخش را رضا معطریان، هادی نوید و عباس کوثری از میان 834 اثر رسیده انتخاب کرده اند.

در بخش لحظه جادویی عکس هایی از نمایش های خشم و هیاهو (مهرداد رایانی مخصوص)، ریچارد (حمیدرضا نعیمی)، فهرست مردگان (رضا ثروتی)، افسانه های خلیج (شایان افکاری)، شپش (کوروش نریمانی)، دوئت گل (یاسر خاسب)، مالی سوئینی (مرنضی میر منتظمی)، شوایک، سرباز ساده دل (حمیدرضا نعیمی)،الیور توئیست (حسین پارسایی)، ابلوموف (سیاوش بهادری راد)، ماراساد (ایمان اسکندری)، رومولیت (مصطفی کوشکی، هستی حسینی) و... به نمایش گذاشته شده بودند.

سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر از 22 بهمن تا 4 اسفند به دبیری نادر برهانی مرند برپاست.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
مدیر گالری گلستان گفت: بخش "چهارسوی هنر" توانست به موفقیت خوبی دست پیدا کند.

به گزارش هنرآنلاین به نقل از ستاد اطلاع رسانی یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر، امسال برای نخستین بار بخشی با نام "چارسوی هنر" برای حضور گالری داران در جشنواره هنرهای تجسمی فجر اختصاص پیدا کرد که این روزها در باغ موزه قصر برپاست. بخشی که با مشارکت 24 گالری از تهران و 31 گالری از شهرستان ها برپا شده است و در این روزها شاهد بازدید مقام های مسئول هنری از جمله وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز قرار گرفت. همچنین استقبال مردم به گفته لیلی گلستان مدیر گالری گلستان که در شورای سیاست گذاری جشنواره نمایندگی گالری داران را به عهده داشت، بسیار قابل تامل بوده است.

در حالی که این بخش فردا 24 بهمن ماه به کار خود پایان می دهد، توانسته رضایت گالری داران، مسئولان و مردم را به دنبال داشته باشد که در این باره لیلی گلستان گفت: از ابتدا هدف این بود که هم یک گردهمایی گالری داران را داشته باشیم و هم بحث اقتصاد هنر را مورد توجه قرار دهید و هم اینکه در مکانی گرد هم بیاییم که عموم مردم به آنجا بیایند. به اعتقاد ما این فرصت مغتنمی برای طبقه متوسط جامعه بود که هم با هنرهای تجسمی آشنا شوند و هم بتوانند خرید کنند. ما این بخش را با نمایش 450 اثر از 270 هنرمند آغاز کردیم.

وی ادامه داد: الان که تقریبا به پایان کار این بخش نزدیک می شویم باید بگویم که به نظرم جای بسیار خوبی برای برگزاری این بخش انتخاب شد. هم فضای جذابی در اختیار گالری داران قرار گرفت و هم غرفه ها فوق العاده بودند و از نظر اجرا هم درجه یک برگزار شد. باغ موزه قصر و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کمک بسیاری به ما کردند و هر چه خواستیم را در اختیارمان گذاشتند.

این گالری دار با سابقه بیان کرد: من ابتدا از نظر اینکه این بخش مورد استقبال قرار بگیرد کمی ناامید بودم و فکر نمی کردم به این میزان از آن استقبال شود. شب اول که جای سوزن انداختن نبود و فروش گالری ها و از جمله گالری گلستان بسیار خوب بود. ما در شب اول آثاری فروختیم که برای خودم از این جهت جذاب بود که هیچ کدام از خریداران را قبلا در گالری ام ندیده بودم. از گالری های دیگر هم که سوال کردم راضی بودند. به نظرم این بخش توانست به موفقیت خوبی دست پیدا کند.

گلستان بیان کرد: مردم عادی بسیاری از این بخش دیدن کردند و درباره کارها با کنجکاوی سوال می پرسیدند و این نشان می داد که مخاطب حرفه ای هنرهای تجسمی نیستند. امیدوارم با تدام مدیریت های هنری که امروز سرکار هستند این روند ادامه پیدا کند و سال آینده نیز بتوانیم این بخش را در جشنواره داشته باشیم.

وی در ادامه درباره این موضوع که آیا این تجربه می تواند پیش زمینه ای برای برگزاری آرت فر در کشورمان باشد نیز گفت: یکی از مزایای این بخش این بود که ما گالری دارها با هم آشنا شدیم. تا پیش از این هر شخصی به صورت پراکنده در نقاط مختلف شهر و کشور گالری داشت و فعالیت خود را انجام می داد. این موضوع مصادف شد با اینکه بعد از 21 سال تلاش و پیگیری انجمن صنفی مان راه اندازی شد. تقارن این دو اتفاق خبرهای خوشی برای هنرهای تجسمی کشور است. فکر می کنم این تجربه که گالری داران در کنار هم باشند، می تواند نشان بدهد آرت فر هم می توانیم برگزار کنیم.

مدیر گالری گلستان در پایان درباره اینکه برای سال بعد و بهبود کیفیت برگزاری این بخش چه راهکاری پیشنهاد می دهد نیز گفت: ما باید برای دوره های بعد کمی در انتخاب های مان و کیفیت کارها سخت گیرتر باشیم. ضمن اینکه باید هنر نو را بیشتر در این نمایشگاه داشته باشیم چرا که در دنیای امروز هنرهای نو مانند پروفورمنس، ویدئوآرت و... بسیار مهم است.

گفتنی است یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر با دبیری ابراهیم حقیقی تا پانزدهم اسفند برپاست و بخش "چهارسوی هنر" فردا 24 بهمن در باغ موزه قصر به کار خود پایان می دهد. در این جشنواره سید امیر سقراطی دبیری هنری و محسن سلیمانی دبیری اجرایی را عهده دار هستند .

لینک خبر :‌ هنر آنلاین
سیدمحمد مجتبی حسینی معاون هنری وزیر ارشاد درباره تأثیر شایعه استعفای سیدعباس صالحی از این وزارتخانه بر عملکرد معاونت هنری تصریح کرد که این شایعه موضوعی جدی نیست.

سیدمحمد مجتبی حسینی معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی که در اولین روز از برگزاری سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر در مجموعه تئاتر شهر حضور پیدا کرد و به تماشای نمایش نامیرا در بخش چهل سالگی انقلاب جشنواره نشست، درباره وضعیت بودجه جشنواره سی و هفتم تئاتر فجر، به خبرنگار مهر گفت: ما باید طبق جدول بودجه ای که معاونت هنری در اختیار دارد، بودجه جشنواره سی و هفتم را در حد جشنواره سی و ششم تمام کنیم. تلاش می کنیم که این موضوع به لحاظ کیفی به جشنواره تئاتر فجر لطمه نزند.

وی اظهار کرد: امیدواریم با رایزنی هایی که داشته ایم و با توجه به تغییر ارزش پول، از محل های صرفه جویی های دیگرمان به سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر کمک کنیم.

حسینی درباره روند تأمین اعتبار جشنواره سی و هفتم تئاتر فجر تأکید کرد: تا الان در این زمینه مشکلی نداشتیم و فکر کنم تا پایان سال بتوانیم تمام اعتبار جشنواره را تأمین کنیم.

معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پایان سخنان خود درباره تأثیر شایعه استعفای سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بر فعالیت های معاونت هنری و همچنین جشنواره های تحت پوشش این معاونت، تصریح کرد: این موضوع یک شایعه است و نه در همت ایشان خللی وجود دارد و نه در همت همکاران ایشان و چون در حد یک شایعه است، اصلا موضوعی جدی نیست.

کد خبر 4540067

فریبرز دارایی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
محسن جوادی، به مناسبت درگذشت محمدجواد صاحبی؛ رئیس هیئت مدیره و شورای علمی دین پژوهان کشور پیام تسلیت صادر کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ سایت های دیگر : هنر آنلاین خبرگزاری دانشجویان ایران ربیع

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، محسن جوادی؛ معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسبت درگذشت محمدجواد صاحبی پیام تسلیت صادر کرد.

متن این پیام به شرح زیر است؛

خبر درگذشت استاد محمدجواد صاحبی، رئیس هیئت مدیره و شورای علمی دین پژوهان کشور و از محققان حوزه تاریخ و دین، جامعه علمی و دینی کشور را در سوک نشاند. ایشان عمری را در محضر مقام معظم رهبری و بزرگانی چون آیت الله محمدابراهیم جناتی، آیت الله سیدعبدالکریم موسوی اردبیلی، آیت الله حسن حسن زاده آملی، استاد سیدجلال الدین آشتیانی، آیت الله سیدعزالدین زنجانی، آیت الله محمدهادی معرفت و دیگران بهره برد.

آثار و پژوهش های وی در حوزه دین و تاریخ ازجمله شناخت نامه قرآن (بوستان کتاب)، شناخت نامه تفاسیر (بوستان کتاب)، دین پژوهی در جهان معاصر (بوستان کتاب)، سفر به هفت وادی عشق (نشر احیاگران)، احیای ارزش ها در عاشورا (بوستان کتاب)، تفسیر تاریخ سرخ (نشر پازینه) در خاطره پژوهشگران و محققان خواهد ماند و جامعه علمی کشور از آن ها بهره ها خواهد برد.

ایشان افزون بر این، بخشی از عمر گرانمایه خود را در خدمت به جامعه پژوهشی کشور گذراند و دبیری همایش ها و کنگره های بسیاری را بر عهده گرفت ازجمله:

کنگره دین پژوهی در جهان معاصر (ابزار و شبهات جدید) ؛
کنگره مناسبات دین و فرهنگ در جامعه ایران ؛
کنگره جهانی شدن و دین ، فرصت ها و چالش ها ؛
همایش سنت گفت وگو با ادیان و مذاهب ؛
جشنواره های تجلیل از پژوهشگران برتر حوزه دین 9 دوره؛
همایش بین المللی علامه بلاغی ؛
همایش بین المللی شهیدین (شهید اول و شهید ثانی) ؛
کنگره بین المللی آخوند خراسانی
کنگره حماسه حسینی علل و اهداف ؛
کنگره اخلاق و معنویت در حماسه حسینی ؛
کنگره بین المللی علامه آصفی .
و از این طریق خدمات شایان توجهی را به جامعه کشور کرد.

برای این فرهیخته متواضع و پرتلاش، که عمر خود را صرف تعالی دین و ارزش های دینی و علمی ساخت، از خداوند متعال علو درجات و غفران الهی خواهانیم و برای خانواده بزرگوار ایشان ضمن عرض تسلیت و تعزیت، شکیبایی و سعادت خواستاریم.

خداوند ان شاءالله وی را که با تأسی از اولیای الهی زندگی پرنشاط و ساده ای داشت مشمول رحمت خود ساخته و در بهشت رضوان الهی مقام دهد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
با توجه به همه صحبت های انجام شده پیرامون خانه نیما یوشیج هنوز اقدام محکمی برای تملک این خانه انجام نشده است و علاقه مندان به شعر و ادبیات باید صبر کنند تا ببینند که سرنوشت این خانه چه می شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، شهاب دارابیان: چند سالی است که خبر فروش، خرید یا تخریب خانه نیما یوشیج در رسانه ها مطرح می شود؛ مسئولی صحبتی می کند و می گوید خرید خانه در دست اقدام است یا مالکان خبر تخریب می دهند، بعد جنجالی یک روزه به پا می شود و چند روز بعد انگار نه انگار که خانی آمده یا خانی رفته.

با همه این تفاسیر، واقعا مقصر کیست و چه کسی باید برای حل این موضوع اقدام کند؟ پاسخ این سوال بسیار ساده است و تنها کافی است که شما سری به منطقه یک تهران بزنید و نگاهی به برج ها و ساختمان هایی بیندازید که اگر در مقابل آن بایستید، گردن تان همراهی نمی کند تا انتهای آن را ببینید. در این لحظه تنها کافی است که از خودتان سوال کنید که پول تراکمی که شهرداری برای ساخت این برج داده در کجا خرج شده است. سوال مهم این است که در تاریخ فرهنگی یک قرن گذشته ما چند نفر مثل نیما داریم که باید برای حفظ خانه و آثار باقی مانده از او تلاش کنیم؟ متاسفانه همه چیز به اولویت های ما برمی گردد و اگر حفظ خانه نیما در اولویت کاری مسئولان فرهنگی و شهری کشورمان بود این پروژه نباید تا به امروز طول می کشید.

اگر شما هم مالکان را مقصر می دانید، لطفا یک دقیقه صبر کنید! خودتان را جای مالکان این خانه بگذارید. طبق مدارک موجود شراگیم یوشیج (تنها فرزند نیما) خانه پدری خود را در سال 1345 به مبلغ نود هزار تومان به سرهنگ بازنشسته ای به نام شریف نیا فروخته است. اگر کمی منطقی به این داستان نگاه کنیم؛ باید بگوییم که وقتی فرزند نیما یوشیج به دلیل مسائل مالی حاضر به فروش ملک پدری خود شده است از مالکان امروز آن چه انتظاری باید داشته باشیم؟ این افراد به چه دلیل باید حق شان را زیر قیمت بفروشند؟ واقعا اگر شما هم از آن دسته افرادی هستید که به مالکان حق نمی دهید، خودتان دست به کار شوید. همین امروز ملک شخصی خود را بفروشید و پول آن را برای خرید این ملک هدیه دهید. بدون شک خرید چنین مکان هایی و حفظ آن وظیفه نهادهای دولتی است و نباید توقع داشت که مالک از سهم چند میلیاردی خود بخاطر شعر، ادب و فرهنگ بگذرد. اگر این ملک در اولویت شهرداری و دولت باشد، همان طور که در بالا توضیح داده شد به آسانی و با پول تراکمی که شهرداری برای یک برج در این منطقه کسب می کند به راحتی قابل خریداری است. از طرفی، طبق آمار خانه کتاب در سال گذشته بیش از چهار هزار کتاب شعر چاپ شده است که با این حساب ما چیزی حدود 4000 شاعر فعال در کشور داریم که اگر در این میان شاعرانی را که سال گذشته کتاب منتشر نکرده اند؛ نیز در نظر بگیریم تعداد شاعران به بیش از 10 هزار نفر می رسد؛ در چنین شرایطی افرادی اگر قیمت خانه را 20 میلیارد در نظر بگیریم؛ هر شاعر با پرداخت 2 میلیون تومان (چیزی حدود 10 درصد قیمت پشت جلد کتابش) می تواند برای خرید این ملک مشارکت کند و دیگر نیازی به بخشش میلیاردی مالک یا دخالت دولت نیست. بنابراین با یک محاسبه ساده می توان متوجه شد که انتظار بخشش میلیاردی از مالکان توقع نابجایی است و شهرداری و دولت یا جامعه اهل قلم باید به فکر چاره ای برای خرید باشد تا زحمت های سیمین دانشور برای ثبت این خانه به هدر نرود.

با توجه به همه این صحبت ها روز 22 بهمن سال جاری، برزین ضرغامی، رئیس سازمان زیباسازی شهرداری تهران خبر از دستور خرید خانه نیما یوشیج داد و گفت: پیروز حناچی شهردار تهران دستور داده که هرچه سریع تر نسبت به خرید این ملک اقدام شود و در حال حاضر شهردار منطقه یک مأمور شده که اقدامات کارشناسی و مذاکره با مالکان را انجام دهد تا شهرداری آن را خریداری کند.

بر اساس صحبت های ضرغامی مقرر شده است تا قبل از عید نوروز 98 این خانه خریداری شود و مورد استفاده علاقه مندان به شعر و ادبیات و فرهنگ قرار گیرد. البته این نخستین باری نیست که چنین موضوعی از سوی مسئولان شهرداری مطرح می شود و دوستداران شعر و ادبیات برای مطمئن شدن از این اتفاق باید کمی صبر کنند تا خبر قطعی این موضوع مهم فرهنگی را از حناچی، شهردار تهران بشنوند.

در ادامه به شکل مختصری اشاره به موضوع خانه نیما و پیگیری رسانه های مختلف داریم:

19 بهمن ماه 1397/ تملک در حال انجام است
بنابر اعلام روابط عمومی شهرداری منطقه یک، سید حمید موسوی شهردار این منطقه به همراه کاظمی، مدیرکل دفتر شهردار تهران و ضرغامی مدیر عامل سازمان زیباسازی شهرداری تهران ضمن بازدید از خانه معمارچی، خانه نیما یوشیج و خانه موزه سیمین و جلال گفت: با هدف فراهم کردن زمینه های لازم در آشنایی بیشتر شهروندان با تاریخ ادبیات ایران، حفظ خانه نیما یوشیج، پدر شعر نو، در دستور کار شهرداری قرار گرفت که طی مذاکرات انجام شده مراحل تملک این خانه در حال انجام است تا این مکان به عنوان یک پاتوق فرهنگی در اختیار شهروندان قرار گیرد.

15 بهمن ماه 1397 / خانه نیما خواهان پیدا کرد
بعد از مدت ها صحبت، رایزنی و درخواست برای نجات خانه نیما یوشیج توسط دوستداران پدر شعر نو ایران و قِل دادن وظیفه خرید این خانه تاریخی بین شهرداری و میراث فرهنگی، بالاخره سازمان زیباسازی در نامه ای به میراث فرهنگی استان تهران، اعلام کرد که قصد خرید این خانه تاریخی را دارد.

27 دی ماه 1397/ تذکر نمایندگان به وزیر ارشاد!
علیرضا رحیمی، نماینده مردم تهران با اشاره به تذکر 46 نماینده به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پی وضعیت نامناسب و رو به تخریب خانه نیما یوشیج در تهران، گفت: وزیر فرهنگ باید علل تعلل در جلوگیری از تخریب خانه نیما یوشیج را توضیح دهد؛ ضمن آنکه باید با خریداری خانه این شاعر نامدار معاصر محلی را برای تجمع اهل ادب و دوستاران این شاعر فراهم کند.
نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه فرسودگی این خانه و به فراموشی سپردن آن هرگز قابل پذیرش نیست، ادامه داد: وزارت فرهنگ، سازمان میراث فرهنگی و شهرداری باید در این زمینه با یکدیگر همکاری داشته باشند؛ اما انتظارات از وزارت فرهنگ و میراث فرهنگی برای تسهیل شرایط و حفظ این خانه تاریخی بیشتر است.

پ.ن: حال سوال این است که باتوجه به بودجه محدود وزارت ارشاد این وزارتخانه چگونه می تواند در این پروژه سهمی داشته باشد و به چه دلیل این موضوع باید به وزیر تذکر داده شود. اگر قیمت حال حاضر این خانه را 20 میلیارد در نظر بگیریم می توان گفت که بودجه خرید این خانه برابر با بودجه دو موسسه این وزارت خانه، یعنی موسسه خانه کتاب و بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان است!

25 دی ماه/ بگذار خانه نیما زباله دانی شود
فرشید مسجدی، داماد خانواده شریف نیا که از طرف خانواده برای فروش خانه وکیل شده است در گفت وگویی اظهار می کند: ما تخفیف هم می دهیم. 10 درصد تخفیف می دهیم اما یک چهارم قیمت نمی فروشیم. بعد هم بایستند کنار به ریش ما بخندند که زمین دزاشیب را که متری 30، 40 میلیون تومان قیمت دارد، خریده ایم متری 10 میلیون تومان. اگر شده آن جا را زباله دانی کنم و حیوانات وحشی هم آن جا زندگی کند، به این قیمت نمی فروشم. ما عنادی با فرهنگ این مملکت نداریم اما مالمان است، 5 ورثه هستند و هر کدام حقی دارند. برای شهرداری منطقه یک 10 میلیارد و 15 میلیارد پولی نیست. با تراکم یک زمین 300 متری کل این پول را در می آورد. یک جواز تجاری به یک زمین 500 متری بدهد این پول جور می شود اما انگار فقط می خواهند خودشان چیزی از دست ندهند، بقیه هیچ. من وکیل همه مالکان هستم؛ همسرم و چهار برادر او. من برای فروش و تعیین تکلیف این خانه وکیل هستم اما به هر دری می زنیم به جایی نمی رسیم.

حامد سهرابی، وکیل مالکان خانه نیز می گوید: قیمت کاملا متعارف است. قیمت ملک را روز یکشنبه گرفتیم و رقمی پایین تر از حد ممکن پیشنهاد کردیم. باور کنید دلال، این خانه را 16 میلیارد تومان می خرد. اما ما به شهرداری 15 میلیارد تومان پیشنهاد کردیم. خدا شاهد است که تابستان در بازار تیر و مرداد ماه، یک املاکی به قیمت بالایی می خواست، اگر همان زمان با او به توافق رسیده بودیم، 16 میلیارد فروش رفته بود. مالکان (خانواده شریف نیا)، پنج نفرند و اهل فرهنگ. دنبال پول بیشتر و فروش به هر کسی نیستند. اگر نهادهای مربوط بخواهند اقدام کنند، فروشنده اند.
او می گوید: این خانه یک ملک آزاد است. این خانه یک ملک کاملا معمولی و تابع قانون بازار است. مالک به هر قیمتی که بخواهد، می تواند بفروشد. ملک به حکم قطعی دادگاه از میراث خارج شده است. این حکم در سال 94 صادر شد و دو سال طول کشید تا قطعی شود، 15 آبان سال 96 قطعی شد و اکنون قابل برگشت نیست. از نظر قانونی به هیچ وجه نمی شود دیگر این ملک را ثبت ملی کرد. تصمیمی که دادگاه می گیرد، دیگر قابل ابطال نیست. پرونده اکنون در اجرای احکام است.
بعد برای اثبات حرفش به ماده ای قانونی اشاره می کند: ماده 111 قانون دیوان می گوید هر تصمیمی که شعب بگیرند و قطعی شود، اگر طرف شکایت بخواهد خلاف دادگاه تصمیم مجددی بگیرد فی الفور باطل می شود. بیشتر از یک سال است که ما میراث را در مراجع قضائی شکست داده ایم. آنها اگر می توانستند دوباره این خانه را ثبت کنند، تا به حال کرده بودند.

11 دی ماه 97 / پویش نجات خانه نیما به درِ خانه اش می رود
انجمن های دوستداران میراث فرهنگی (استان های تهران و مازندران) و هنرمندان و دوستداران نیما 13 دی و همزمان با پنجاه و نهمین سالگرد خاموشی نیما یوشیج جلو خانه نیما در تهران تجمع می کنند.
دوستداران نیما و فعالان فرهنگی، که نسبت به وضعیت خانه نیما، دل نگران هستند در این تجمع با روشن کردن شمع یاد او را گرامی می دارند.

6 دی ماه 97/ مالک با شهرداری کنار نمی آید
پیش از این و در اوایل دی ماه سال جاری، حسن خلیل آبادی، عضو شورای شهر تهران اعلام کرده بود که شهرداری تلاش می کند این خانه را با قیمت واقعی خریداری کند، اما مالک با شهرداری کنار نمی آید و قیمتی بیشتر از ارزش واقعی ملک را اعلام کرده است.

بر اساس صحبت های خلیل آبادی سال گذشته که هنوز نوسانات ارزی رخ نداده بود، مالک 12 میلیارد تومان برای این خانه قیمت گذاشته بود که، چون از نظر شهرداری ارزش ریالی ملک کمتر از این میزان بود و اعتبارات لازم برای این موضوع وجود نداشت، ملک خریداری نشد.

8 اردیبهشت و در افتتاح خانه سیمین و جلال
احمد مسجد جامعی در سخنان خود در مراسم افتتاح خانه سیمین و جلال با اشاره به اهمیت خانه نیما گفت: خوشحالم که این اتفاق بالاخره رخ داد اما از آقای حسینی مکارم می خواهم که هرچه سریع تر منزل نیما را هم بخرند؛ چراکه اگر نیما نبود جلال هم اینجا نمی آمد و نمی ماند.

4 بهمن ماه 96/ خانه نیما یوشیج واجد ارزش ثبت شناخته شد
با برگزاری جلسه امروز (چهارم بهمن ماه) شورای ثبت آثار تاریخی در سازمان میراث فرهنگی اعلام شد بار دیگر خانه نیما یوشیج در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده، در حالی که با توجه به صحبت های سیروس نیا، معاون میراث فرهنگی استان تهران، در حال حاضر قانون "79" واسطه ماندن این خانه در فهرست آثار ملی شده است و باید دید مکاتبه میراث فرهنگی استان تهران با دیوان عدالت اداری مبنی بر هویت این خانه و پرونده ثبت ملی آن به کجا می رسد.

23 دی ماه 96 / آغاز رایزنی شورای شهر با مالکان خانه نیما
رئیس کمیته میراث فرهنگی شورای شهر تهران از رایزنی شورای شهر تهران با مالکان خانه نیما یوشیج برای حفظ این خانه خبر داد.
خلیل آبادی، رئیس کمیته میراث فرهنگی شورای شهر تهران با اشاره به بازدید صبح امروزش از خانه نیما یوشیج که به تازگی با حکم دیوان عدالت اداری از لیست میراث خارج شده است، گفت: جلسه ای با حضور نماینده مالکان و شهرداری منطقه داشته ایم و قرار شد راهکارهایی برای ماندن خانه نیما یوشیج اتخاذ شود. امیدواریم با توافقات انجام شده این خانه به عنوان یک محل فاخر تثبیت شود.

3 اسفند 95 / خانه نیما یوشیج خانه شعر شود
احمد مسجدجامعی با اشاره به مرمت خانه جلال و سیمین گفت: هیچ شاعری به اندازه نیما به گردن ادبیات شعر فارسی حق ندارد، به همین دلیل پیشنهاد می شود شهرداری منطقه یک از این خانه محافظت کند تا در صورت تملک، به خانه شعر بدل شود.

در آخر...
همان طور که مشاهده می کنید، از روزی که مالکان توانستند خانه نیما را از لیست آثار میراث فرهنگی خارج کنند تا به امروز اظهار نظرهای گوناگونی پیرامون این خانه مطرح شده است؛ اما اگر مسئولان فرهنگی شهرداری به نمونه های خارجی این خانه موزه ها توجه داشته باشند؛ متوجه می شوند که خرید این خانه برای شهرداری هزینه محسوب نمی شود؛ چراکه به سرعت و با استفاده از راهکارهای اقتصادی منابع لازم برای خرید این خانه باز خواهد گذشت.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
ایوب دهقان کار، با ابراز امید واری برای برگزاری زمستانه کتاب در اسفند ماه گفت: اگر اعتبار جدید تخصیص داده شود زمستانه کتاب را برگزار خواهیم کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ سایت های دیگر : روزنامه خراسان

ایوب دهقان کار؛ مشاور اجرایی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) درباره برگزاری زمستانه کتاب بیان کرد: در حال پیگیری برگزاری زمستانه کتاب هستیم، مکاتبات و برنامه ریزی های لازم نیز انجام شده است؛ بنابراین به دنبال این هستیم تا این طرح برگزار شود.

وی با اشاره به لزوم تامین اعتبار برای برگزاری طرح زمستانه کتاب افزود: منتظر تامین اعتبار از سوی معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هستیم. اگر اعتبار جدید تخصیص داده شود زمستانه کتاب را برگزار خواهیم کرد.

دهقان کار با تاکید بر کمبود بودجه ادامه داد: با توجه به اینکه در ماه های پایانی سال قرار داریم، فقط بودجه 9 ماه را دریافت کرده ایم، بنابراین اگر مابقی اعتبار در اختیار قرار بگیرد، شاهد برگزاری زمستانه خواهیم بود.

مشاور اجرایی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره پیش بینی برگزاری طرح زمستانه کتاب گفت: امیدواریم در صورت تخصیص اعتبار، طرح زمستانه کتاب در اسفند ماه برگزار شود.

دهقان کار بیان کرد: تصمیم معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تا به امروز برگزاری طرح زمستانه به مناسبت چهل سالگی انقلاب است، بنابراین اگر مشکل غیر مترقبه ای پیش نیاید، برگزاری زمستانه را خواهیم داشت.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
خبرگزاری میزان- مدیر مسئول انتشارات تیمورز اده گفت: ناشران در شرایط کنونی بازار، باید گزیده کار شوند و در چاپ فکر کنند که صرفا کتاب هایی که لازم است را چاپ کنند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴

فرهاد تیمور زاده مدیر مسئول انتشارات تیمورز اده در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی خبرگزاری میزان گفت: در حال حاضر چاپ کتاب با زینگ و چاپ در چاپخانه سخت شده، به طوریکه ناشران باید با انتخاب بهتر، گزیده کاری و دقت در شمارگان، کتاب ها را منتشر کنند.

وی بیان کرد: کاغذ گلاسه به دلیل کمبودش در بازار، افزایش مهار گسیخته داشته است. ما ابتدای سال که می خواستیم کتاب ها را برای نمایشگاه بین المللی کتاب منتشر کنیم، کمتر از یک هفتم قیمت کنونی، پول صرف چاپ می کردیم یعنی کاغذ 110 هزار تومانی گلاسه را الان بیش از 760 هزار تومان خریداری می کنیم.

مدیر مسئول انتشارات تیمورز اده اظهار کرد: وقتی بهای کاغذ نسبت به ماه های گذشته چندین برابر شده، ناشر مجبور است بجای کاغذ گلاسه از کاغذ تحریر استفاده کند.

وی افزود: کتابی که سال گذشته 29 هزار تومان به دست خواننده می رسید با بیش از 60 هزار تومان باید به فروش برسانیم بنابراین با وجود تمام هزینه ها کتاب هفت برابر نمی شود، چون ما فکر می کنیم باید از کاغذی که افزایش سه برابری داشته، استفاده کنیم تا هزینه ها کاهش پیدا کند. این در حالی است که بقیه نهاد های تولید کتاب نیز افزایش پیدا کرده و هزینه هایی، چون سلفون، صحافی و... چند برابر شده است.

تیمور زاده گفت: معرفی کتاب هایی که قرار است به چاپ رسد نیز نشان از فعالیت ناشران کشور دارد، بر همین اساس بهتر است با انتخاب بهتر، گزیده کاری و دقت در شمارگان کتاب ها را منتشر کرد.

وی اظهار کرد: ناشران مثل مردم، وقتی از مواد مصرفی سیراب بودند دل نسوخته همه چیز را مصرف می کردند بنابراین در مقاطعی ما هم تیراژ اشتباهی داشته ایم و وقتی دیدیم بهای چاپ کتاب کاغذ تحریر نسبت به کاغذ گلاسه تنها 20 هزار تومان تفاوت دارد از کاغذ گلاسه استفاده کردیم درحالی که اکنون نمی توانیم برای جلد کتاب از کاغذ گلاسه استفاده کنیم، چون فکر می کنیم مهم انتشار خود کتاب است بنابراین از کاغذ تحریر بهره می گیریم.

مدیر مسئول انتشارات تیمورز اده تاکید کرد: آنچه منتشر می کنیم کماکان باید پاسخگوی این سوال باشد که برای چه این کتاب چاپ می شود، چه هدفی را دنبال می کند و اینکه آیا چاپ فلان کتاب ضرورتی دارد. در حال حاضر باید شریط کشور را درک کنیم و کتاب هایی که لازم است را به چاپ رسانیم.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ میزان
رئیس اتحادیه لیتوگرافان تهران از عدم برگزاری مسابقات آثار چاپی هجدهمین دوره جشنواره صنعت چاپ خبر داد و گفت: امسال جشنواره صنعت چاپ با محدودیت زمانی و بودجه ای همراه بود، رکود کاری و فشار اقتصادی از دیگر دلایل عدم برگزاری این مسابقات در سال جاری است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ سایت های دیگر : چاپ و زندگی

احمد ابوالحسنی؛ رئیس اتحادیه لیتوگرافان تهران در گفت وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) ، با اشاره به اهمیت جشنواره صنعت چاپ برای اهالی این حوزه گفت: جشنواره فیلم فجر در طول سال ها برگزاری به یک برند ملی تبدیل شده است که با مسائل فرهنگی ارتباط مستقیم دارد، از سوی دیگر جشنواره چاپ نیز در فرهنگ به اهمیت دارد و توسط صنف برگزار می شود.

وی ادامه داد: البته از جهات مختلف نمی توان این دو جشنواره را با هم مقایسه کرد، زیرا بودجه جشنواره فیلم فجر با بودجه دفتر چاپ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فاصله معناداری دارد و اصلا قابل مقایسه با بودجه جشنواره صنعت چاپ نیست.

ابوالحسنی با اشاره به برگزاری هجدهمین جشنواره صنعت چاپ امسال، عنوان کرد: به نظر من جشنواره امسال نسبت به سه - چهار سال قبل خیلی بهتر برگزار شد، زیرا عملا چهار اتحادیه لیتوگرافان، چاپخانه داران، صحافان، و صادرکنندگان صنعت چاپ برگزارکننده آن بودند و رئیس جشنواره نیز رئیس اتحادیه چاپخانه داران بود.

از اعتماد وزیر به صنف متشکریم
وی با بیان اینکه هجدهمین جشنواره صنعت چاپ امسال یک کار صنفی مشترک بود، توضیح داد: این جشنواره ایده ال ما نبود زیرا از نظر زمان محدودیت داشتیم و بودجه امسال هم نسبت به سال گذشته یک سوم کاهش داشته است و به همین دلیل اجرای بسیاری از کارها و ایده هایی که مد نظر ما بود عملی نشد.

ابوالحسنی با تشکر از اعتماد مجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای واسپاری جشنواره به صنف نیز گفت: در این میان باید از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاون فرهنگی و مدیرکل دفتر امور چاپ و نشر این وزارتخانه تشکر کنم که در این شرایط سخت کار به اتحادیه های صنعت چاپ واگذار شد زیرا این اقدام به بهتر برگزار شدن جشنواره کمک کرد.

وی تاکید کرد: جشنواره صنعت چاپ اگرچه با جشنواره فیلم فجر قابل مقایسه نیست اما برای صنف چاپخانه داران اهمیت زیادی دارد و پیش از این چهار - پنج سال بود که می خواستیم جشنواره به دست صنف سپرده شود زیرا تجربه ثابت کرده هرکاری به صنف واگذار شود بهتر است.

ابوالحسنی با اشاره به برخی از نتایج مثبت در این زمینه گفت: در نمایشگاه کتاب تهران نیز طی سال های اخیر تلاش شده است برگزاری آن به اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران و تشکل های صنفی فعال در این حوزه سپرده شود و نقش آن ها خیلی پررنگ شده است و موفقیت بخش های مختلف آن نشان می دهد که اتحادیه ها دوست دارند کار دست خودشان باشد، چون اشراف بیشتری بر مجموعه شان دارند.

لزوم تغییر آئین نامه جشنواره صنعت چاپ
رئیس اتحادیه لیتوگرافان در بخش دیگر صحبت های خود به دیدار فعالان حوزه چاپ با معاون فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اشاره کرد و گفت: دو هفته پیش جلسه ای داشتیم و در این نشست طرح تغییر آئین نامه مطرح شد به طوری که اختیارات اتحادیه های چاپ در جشنواره صنعت چاپ بیشتر شود، زیرا در اساسنامه جشنواره اختیارات در دست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.

ابوالحسنی با بیان اینکه برای واسپاری کارهای جشنواره هجدهم به صنف تفویض اختیار شده است، عنوان کرد: در جلسات مستمری که در این مدت داشتیم قرار شد آئین نامه جشنواره صنعت چاپ به صورت قانونی تغییر کند تا سال آینده کار به صورت کامل در اختیار صنف باشد و ما بتوانیم با برنامه ریزی مدون کارها را دنبال کنیم.

وی افزود: امسال در برنامه ریزی ها زمان و بودجه نمایشگاه با محدودیت روبه رو بودیم، قرار بود مسابقات آثار چاپی همزمان با نمایشگاه چاپ تهران در آذر ماه برگزار شود اما زمان برای اجرایی شدن کار شامل فراخوان مسابقه، ارسال اثر از سوی شرکت کنندگان و داوری ها محدود بود و اجرایی شدن آن عملی نبود.

به گفته ابوالحسنی، از سوی دیگر بحث بحران رکود کاری و فشار اقتصادی در میان چاپخانه داران نیز موضوع دیگری بود که طرح برگزاری مسابقات آثار چاپی جشنواره را با سختی همراه می کرد و به همین دلیل تصمیم گرفتیم امسال مسابقات برگزار نشود.

وی همچنین از پیشنهاد یک تصمیم گیری جدید در این مسابقات خبر داد و گفت: در نشست های مشترک با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پیشنهاد دادیم در آئین نامه جشنواره برگزاری مسابقات آثار چاپی هر دو سال یکبار باشد، زیرا نمونه موفق این تجربه را در کشور ترکیه و سایر کشورها دیده ایم و می توانیم در ایران نیز اجرایی کنیم.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
سید سعید میر محمد صادق، از ایجاد صحفه ویژه برای نویسندگان سرشناس فقید در سایت اهل قلم خبر داد و گفت: نخستین بار این طرح، همزمان با چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی اجرا می شود و به چهره های سیاسی و انقلابی اختصاص دارد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : روزنامه خراسان

سید سعید میر محمد صادق؛ معاون فرهنگی موسسه خانه کتاب در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) با اشاره به ایجاد تغییرات در سایت اهل قلم موسسه خانه کتاب به مناسبت چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی بیان کرد: در صدد هستیم متناسب با رویداد ها و رخداد های مختلف تاریخی، فرهنگی، مذهبی، سیاسی و یا سالروز تولد مفاخر فقید صفحه ویژه نویسندگان سرشناس فقید را در سامانه اهل قلم ایجاد کنیم.

وی افزود: نخستین بار این طرح، همزمان با چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی اجرا می شود و به چهره های سیاسی و انقلابی اختصاص دارد. این افراد علاوه بر فعالیت های سیاسی در حوزه های مختلف علمی و پژوهشی نیز صاحب نظر بودند.

معاون فرهنگی موسسه خانه کتاب ادامه داد: کاربران با مراجعه به صفحه ویژه نویسندگان سرشناس فقید یا مفاخر اهل قلم با آثار آن ها آشنا می شوند. زیرساخت های لازم برای ایجاد این صفحه از سوی معاونت فناوری و اطلاع رسانی موسسه خانه کتاب در حال آماده سازی است.

میر محمد صادق درباره دیگر سیاست های معاونت فرهنگی موسسه خانه کتاب گفت: یکی از مهم ترین رویکرد های موسسه خانه کتاب که از سوی معاونت فرهنگی این مجموعه پیگیری می شود، توجه به مزیت سازی است. برای ایجاد مزیت در گام نخست بررسی آئین نامه ها و قوانین ضروری است.

وی با تاکید بر اهمیت مزیت سازی برای اهل قلم بیان کرد: مزیت سازی برای اهل قلم با اهداف مختلف مانند ایجاد و تعریف بازوی نظارتی برای پیشگری از برخی آسیب ها مثل کتاب سازی در برنامه معاونت فرهنگی موسسه خانه کتاب قرار دارد.

معاون فرهنگی موسسه خانه کتاب همچنین افزود: برای این کار باید در ابتدا به تعریف درستی از اهل قلم برسیم و در ادامه خدمات بهتری را متناسب با تعریف مورد نظر، ارائه کنیم؛ خدماتی که از کمیت محوری به سمت کیفیت محوری سوق داده خواهند شد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
نجفقلی حبیبی، مزیت سازی برای برگزیدگان کتاب سال را با توجه به کاهش ارزش مادی جوایز مهم ارزیابی کرد و گفت: ایجاد فرصت مطالعاتی و تسهیلات سفر را می توان به عنوان مزیت هایی برای برگزیدگان در نظر گرفته شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

نجفقلی حبیبی؛ عضو هیات امنای موسسه خانه کتاب و دبیر سی و یکمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) با تاکید بر ضرورت ایجاد مزیت برای برگزیدگان این رویداد فرهنگی بیان کرد: رویکرد ایجاد و تعریف مزیت های جدید برای برگزیدگان و شایستگان تقدیر جایزه کتاب سال، باید با انجام محاسباتی همراه باشد، تا منفعت آن سنجیده شود.

به حدود و ثغور مزیت سازی توجه شود
وی افزود: من هم با برخی از این مزیت سازی ها، مانند اینکه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برای برگزیدگان کتاب سال، امتیاز و ارتقاء علمی در نظر بگیرد، موافقم. پیش بینی اعطاء امتیاز علمی برای این وزارتخانه هزینه ای ندارد. علا وه بر این با اختصاص چند امتیاز اجتماعی هم موافقم و همچنان تاکید دارم باید به حدود و ثغور مزیت سازی توجه کنیم.

حبیبی با تاکید بر اهمیت توجه به ایجاد سازو کار دقیق برای انتخاب افراد با هدف اعطا مزیت های جدید افزود: افرادی باید برای بهر مندی از مزیت های جدید، انتخاب شوند که از صلاحیت کافی برخوردار باشند. به عبارت دیگر این جریان نباید به گونه ای باشد که اهداف اصلی منحرف و به دنبال آن زمینه های پارتی بازی ایجاد شود.
عضو هیات امنای موسسه خانه کتاب با بیان این مطلب که با اصل پیشنهاد برای افزایش حمایت ها از برگزیدگان جایزه کتاب سال موافقم، ادامه داد: با توجه به نوسان قیمت سکه باید پرسید، برای برگزیدگان که بعد از مدت ها هیاهوی رسانه ای و خبری معرفی می شوند چه باید کرد؟ معتقدم حداقل می توان تشویق های معنوی را افزایش داد. می توان با تبلیغ در مراکز علمی و دانشگاهی فرد برگزیده و کتابش را معرفی کرد.

مزیت سازی نباید هزینه ساز باشد
وی با تاکید بر این نکته که مزیت سازی نباید هزینه ساز باشد، گفت: اگر مزیت سازی نیازمند بودجه و هزینه باشد از سوی نهاد های دولتی پذیرفته نخواهد شد. ایجاد فرصت مطالعاتی، تسهیلات سفر و یا حضور در همایش های علمی را می توان به عنوان مزیت هایی برای برگزیدگان کتاب سال جمهوری اسلامی در نظر گرفته شود.

دبیر سی و یکمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران بیان کرد: ارتقاء و امتیاز دهی علمی به برگزیدگان کتاب سال را مهم تر از هر نوع حمایت دیگر می دانم. درباره ارائه تسهیلاتی مانند اعطا وام، خرید مسکن و در مجموع مزیت های مالی باید با احتیاط بحث کرد، از سوی دیگر در جریان مزیت سازی باید به این نکته توجه کنیم که تصمیمات شدنی باشد.

این پژوهشگر، نقش دانشگاه ها در افزایش مزیت جوایز کتاب سال را بسیار با اهمیت و ضروری ارزیابی کرد و ادامه داد: دانشگاه ها هیچ اقدامی در معرفی آثار برگزیدگان کتاب سال انجام نمی دهند و معتقدم، استادان جوان برگزیده به پژوهش و نوشتن نیازمند تشویق هستند.

حبیبی، با تاکید بر تاثیر تبلیغ بر افزایش انگیزه و تشویق مولفان، گفت: وقتی برگزیده کتاب سال در رسانه ها معرفی و تصویر مولف در دانشگاه ها نصب می شود، انگیزه ای برای دیگر پژوهشگران ایجاد خواهد شد.

وقتی حکومت بر فعالیت برگزیدگان قیمت می گذارد...
این عضو هیات امنای موسسه خانه کتاب ادامه داد: وقتی حکومت بر فعالیت برگزیدگان کتاب سال قیمت می گذارد، به معنای تشویق دیگران برای حضورِ موثرتر است. انعکاس اخبار اختتامیه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، بیشتر برای حضور و سخنرانی رئیس جمهور است نه برای معرفی مولفان و دانشمندان برگزیده. شاید تعداد معدودی مخاطب این دسته از احبار را پیگیری کنند بنابراین رسانه ها باید بیش از پیش به معرفی برگزیدگان توجه کنند.

وی افزود: بی تردید افزایش مزیت برای برگزیدگان کتاب سال در درازمدت بر افزایش کیفیت کتاب ها موثر خواهد بود؛ علاوه بر این اعمال سخت گیری از سوی داوران موجب افزایش کیفیت کتاب ها خواهد شد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
اعضای شورای برنامه ریزی صنف نشر در سی ودومین نمایشگاه کتاب تهران از میان دو تشکل آشنا و اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران معرفی شدند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، اعضای شورای برنامه ریزی صنف نشر در سی و دومین نمایشگاه کتاب تهران با معرفی نمایندگان دو تشکل فراگیر نشر (اتحادیه ناشران و کتاب فروشان تهران و شرکت های تعاونی ناشران ایران آشنا ) انتخاب شده اند.

اسامی نمایندگان اتحادیه ناشران و کتاب فروشان تهران عبارتند از، کاظم علمی، محمود آموزگار، سیدرفیع جواهری و از سوی شرکت های تعاونی ناشران ایران آشنا حسین معینی، سیدمحمود حسینی، محمد مهدی داوودی پور. مرتضی آخوندی مدیر انتشارات دارالکتب اسلامیه هم نفر هفتم این گروه معرفی شده است.

هومان حسن پور رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران با تائید این خبر از برگزاری جلسات این شورا خبرداد و ابراز داشت: جلسات هم اکنون در حال برگزاری است و موارد با حضور اعضا بررسی می شود.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
غیر از ناشر که باید وظایف و مسئولیت های فردی خود را به انجام رساند، وظایف و مسئولیت های جمعی متوجه کیست؟ کدام سازمان یا نهاد یا تشکل وظیفه اداره صنف نشر را دارد؟
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : نسیم

خبرگزاری تسنیم ، سید عباس حسینی نیک:

نقش مدیریت و تأثیر کیفیت نهادهای مدیریتی در هر حوزه ای به اندازه ای دارای اهمیت است که با این سنجه می توان وضعیت واقعی آن حوزه را مشخص کرد. اگر وضعیت توسعه یافتگی کشوری مورد بحث است، اولین سنجه، دولت و حاکمیت آن خواهد بود، اگر سازمان و نهادی مورد ارزیابی قرار می گیرد، ابتدا باید سیستم و روش مدیریتی آن توجه کرد، اگر صنف و کسب و کاری پررونق و یا کساد است حتماً باید بررسی ها را از مدیریت نهادهای صنفی مربوط به آن آغاز کرد.

بحث ما متمرکز در حوزه اخیر یعنی صنف نشر است. وضعیت اقتصادی و اثرگذاری فرهنگی کتاب به هیچ وجه در شأن جامعه ایرانی و اسلامی ما نیست. زمانی هرکس می خواست از مشکلات نشر صحبت کند، مشکل و معضل توزیع را مطرح می کرد، اما امروز واقعیت آن است که نه پدیدآورنده انگیزه ای برای تولید محتوای مناسب دارد، نه ناشر توان تولید فنی با تیراژ مناسب دارد، نه توزیع کننده و کتابفروش می توانند کتابهای گرانتر شده را به مردمی بفروشند که عاجز از اداره زندگی و تهیه ملزومات اولیه هستند.

نشر کتاب متأثرّ از وضعیت کلان اقتصادی کشور، تورم، ارز و وضعیت رفاه عمومی جامعه است و ناشر باید با وضع موجود تلاش کند تا کشتی گرفتار در امواج و طوفان را نجات داده و با سلامت خارج سازد. ناشر متولی کتاب است و او باید با تدبیر خود، از انتشار آثار ضعیف پرهیز کند، پدیدآورندگان آثار ارزشمند را ارج نهد، تیراژ کتاب را با توجه به وضعیت اقتصادی موجود تعیین کند، با توزیع کنندگان و کتابفروشان معتبر همکاری داشته باشد و هرگز وضعیت اقتصادی خود را با سودهای بادآورده ناشی از تورم و افزایش قیمت دلار و طلا مقایسه نکند.

غیر از ناشر که باید وظایف و مسئولیت های فردی خود را به انجام رساند، وظایف و مسئولیت های جمعی متوجه کیست؟ کدام سازمان یا نهاد یا تشکلّ وظیفه اداره صنف نشر را دارد؟

نهادهای قانونی در حوزه نشر

نهادهای نقش آفرین در حوزه نشر عبارتند از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نهاد های صنفی، نهادهای فرهنگی و نهادهای تعاونی.

تحلیل وضعیت هر نهاد می تواند جایگاه قانونی و حدود و ثغور آنها را مشخص کند.

از سال 1357 تا سال 1365 هیچگونه قانونی در حوزه نشر کتاب وجود نداشته و اولین قانون، قانون اهداف و وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مصوب 65/12/12 بوده و پیرو آن، مصوبه اهداف و سیاست ها و ضوابط نشر کتاب توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی در تاریخ 67/2/20 صادر می شود.

غیر از یکی دو سال اول انقلاب که شاهد انتشار همه گونه کتاب و جزوه با هر نوع گرایش سیاسی از کمونیستی تا حجتیه بودیم، در بقیه سال ها تا سال 1365، نظارت و اقدامات وزارت ارشاد بر اساس آیین نامه ها و بخشنامه های داخلی وزارتخانه بوده است.

قانون اهداف و ظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در ماده 2 بیان می دارد:

ماده 2: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که مسئول اجرای سیاستهای رسمی نظام جمهوری اسلامی ایران در زمینه فرهنگ عمومی است وظایف اساسی زیر را در تحقق مفاد ماده 1 عهده دار می باشد:

... ،3 ،2 ،1

بند 22: صدور اجازه تأسیس یا انحلال مراکز، مؤسسات و مجامع فرهنگی، مطبوعاتی، خبری، هنری، سینمایی، سمعی و بصری و مؤسسات انتشاراتی و تبلیغاتی در کشور و نظارت بر فعالیتهای آنها و همچنین ناشرین و کتابفروشان در چهارچوب ضوابط و مقررات مربوط.

این بند آغازگر قانونگذاری برای وظایف وزارت ارشاد است به نحوی تاکنون هم خودش معتبر بوده و هم زمینه ساز دیگر قوانین از جمله قانون مالیاتها و معافیت ناشران و حتی کتابفروشان شده است. (پیوست شماره 1)

بر اساس قانون اهداف و وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و وعده ای که برای ضوابط و مقررات در پایان بند 22 ماده 2 داده شده بود، شورای عالی انقلاب فرهنگی در جلسه 142 خود مصوبه ای را با عنوان اهداف، سیاستها و ضوابط نشر کتاب به تصویب رسانده که در واقع جایگاه مهمترین مستند قانونی را به خود اختصاص می دهد.

این مصوبه بعد از تثبیت جایگاه و نقش وزارت ارشاد در حوزه نشر، تلاش دارد جوانب مختلف این حوزه را تحت پوشش خود قرار دهد. اهداف، اصول و سیاست ها اعم از ایجابی و سلبی با تعیین حدود قانونی و ارائه ساز و کار نظارت و در نهایت مسئولیت اجرا از جمله سرفصل های مورد اشاره در این مصوبه هفت ماده ای است.

مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی اگرچه در حکم قانون است لیکن به دلیل استناد شورای نگهبان به آنها برای تأیید یا رد مصوبات مجلس شورای اسلامی دارای مرتبت والایی در نظام قانونگذاری ما است.

این مصوبه در سال 1367 مورد استقبال اهالی نشر اعم از پدیدآورندگان و ناشران قرار گرفت چراکه قانونمند شدن حوزه نشر بهتر از بی ثباتی در تصمیم گیری ها و اجرا در وزارت ارشاد بود.

وضعیت ممیزی، شرایط سخت گیرانه و حتی دخالت در قیمت گذاری کتاب به نحوی بود که مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، فرجی برای حال ناشران محسوب می شود.

تا قبل از این مصوبه، وزارت ارشاد برای ناشران، مجوز فعالیت صادر نمی کرد و بسیاری از کتابفروشی ها و مراکز فرهنگی اقدام به انتشار کتاب می کردند اما در سال 1368 هیئتی با عنوان هیئت رسیدگی به مراکز فرهنگی در معاونت فرهنگی ایجاد شد و برای ناشران مورد تأیید، مجوز فعالیت صادر کرد. از این زمان، نظام جدید اداری نشر کتاب شکل گرفت و به نوعی تا امروز تداوم داشته است.

این مصوبه در سال 1389 مورد بازبینی و اصلاح شورای عالی انقلاب فرهنگی قرار می گیرد و با افزایش تعداد مواد، دارای شرایطی سختگیرانه تر نیز می شود. امروز این مصوبه دارای اعتبار قانونی بوده و جایگزین مصوبه 1367 شده و انتشار کتاب بر اساس آن، قانونی است. (پیوست شماره 3)

نقد مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در حوزه نشر کتاب را در مقاله ای با عنوان قانونگذاری در حوزه نشر منتشر کرده ام که می تواند مورد استفاده علاقمندان و ناشران قرار گیرد. (پیوست شماره 4)

تا اینجا مشخص شد که دلیل قانونی صدور مجوز نشر و اعمال نظارت بر آن توسط وزارت ارشاد، بند 22 ماده 2 قانون اهداف و وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بوده و مجوز انتشار کتاب بر اساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی با عنوان اهداف، سیاستها و ضوابط نشر کتاب صادر می شود.

قوانین و مصوبات مذکور بدون هیج قید و شرطی حاکم بر حوزه نشر کتاب بوده و عملاً فعالیت نشر بدون دخالت قوانین صنفی و غیر آن دارای قوانین خاص لحاظ شده است.

مبحث دوم: اتحادیه صنفی

قانون نظام صنفی به وضع موجود برای اولین بار در سال 1350 به تصویب رسید. در این قانون فرد صنفی چنین تعریف شده است:

ماده 2 - فرد صنفی - شخصی حقیقی یا حقوقی که در یکی از فعالیت های صنفی اعم از تولید - تبدیل - خرید و فروش - توزیع و انجام خدمات فکری سرمایه گذاری نموده و به عنوان پیشه ور و صاحب حرفه و مشاغل آزاد خواه بالمباشره یا با مباشرت دیگران محل کسبی دایر و یا وسیله کسبی فراهم کند و تمام یا قسمتی از کالا و یامحصول و یا خدمات را مستقیماً به مصرف کننده عرضه نماید فرد صنفی شناخته می شود.

با این ماده می توان فهمید از نظر قانونگذار، شغل و حرفه ای استثنا نشده و همه باید برای فعالیت کسب خود، از اتحادیه مربوطه، پروانه کسب دریافت کنند.

علاوه بر اصلاحیه سال 1351، قانون نظام صنفی در سال 1359مجدد اصلاح شد و برای اولین بار بعضی از شغلها و فعالیت ها از عضویت در اتحادیه ها و گرفتن پروانه کسب معاف شدند. این حکم در تبصره ماده 2 به شرح زیر وضع شد:

تبصره: صنوفی که دارای قانون خاص هستند از شمول این قانون مستثنی است.

اگرچه این تبصره بعضی از شغلها را از عضویت در اتحادیه های صنفی معاف کرده بود، لیکن فعالیت و شغل نشر کتاب به دلیل نداشتن قانون خاص، همچنان تابع قانون نظام صنفی بود، تا اینکه در سال 1365 و بعد از آن در سال 1367 دارای قانون و مقررات خاص گردید و از آن به بعد از حوزه قانون نظام صنفی خارج شد.

این خارج شدن به آرامی صورت گرفت و آحاد صنف نشر که عضو اتحادیه ها بودند، به دلیل عدم تعارض قوانین، متوجه تغییرات قانونی نشدند و البته کسانی نیز که مجوز فعالیت نشرشان توسط وزارت ارشاد صادر شده بود، نیز کمتر به فکر عضویت استحبابی در اتحادیه ها افتادند. بدین ترتیب تعداد ناشران دارای مجوز وزارت ارشاد و بدون عضویت در اتحادیه رو به فزونی نهاد و در شرایط امروز تعداد این افراد بیش از 17000 ناشر بوده که حدود 500 تا 600 نفر آنها عضو اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران شده اند.

لازم به ذکر است که تاکنون اتحادیه ناشران و کتابفروشان فقط در مرکز تهران و شهر قم تشکیل شده و در بقیه شهرها، اتحادیه ای مربوط به ناشران نداریم.

قانون نظام صنفی در سال 1368 اصلاح شد و بعد از آن در سال 1382 مورد بازنگری کامل قرار گرفت ولی تبصره ماده 2 همچنان پابرجا باقی ماند.

در سال 1392 که قانون نظام صنفی برای آخرین بار (تاکنون) اصلاح شده، تبصره ماده 2 به شرح زیر اصلاح شد:

تبصره صنوفی که قانون خاص دارند، از شمول این قانون مستثنی است. قانون خاص قانونی است که بر اساس آن نحوه صدور مجوز فعالیت، تنظیم و تنسیق امور واحدهای ذیربط، نظارت، بازرسی و رسیدگی به تخلفات افراد و واحدهای تحت پوشش آن به صراحت در متن قانون مربوطه معین می شود.

این اصلاح، متمرکز بر شرایط و توصیفی است که قانونگذار برای (قانون خاص) درنظر گرفته بود. این تدبیر با اصلاح ماده 91 که همزمان صورت گرفت می تواند در ارتباط باشد.

ماده 91 - (اصلاحی 12/06/1392) اشخاص حقیقی یا حقوقی اعم از دولتی یا غیر دولتی که طبق قوانین جاری موظف به اخذ مجوز فعالیت یا پروانه تأسیس ، بهره برداری یا اشتغال از وزارتخانه ها، مؤسسات ، سازمان ها یا شرکتهای دولتی و سایر دستگاههای دولتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است و همچنین نهادهای عمومی غیردولتی چنانچه به عرضه کالاها یا خدمات به خرده فروشان یا مصرف کنندگان مبادرت ورزند، مکلفند علاوه بر دریافت مجوز فعالیت یا پروانه ، به اخذ پروانه کسب از اتحادیه مربوط نیز اقدام کنند.

تبصره 1- اخذ پروانه کسب از اتحادیه ، مانع اعمال نظارت مقرر در قوانین جاری از سوی هر یک از دستگاه های دولتی یا نهادهای عمومی غیردولتی یاد شده بر آنها نخواهد بود.

در نگاه اول بین ماده 2 و ماده 91 قانون نظام صنفی تعارضی وجود دارد، در ماده 2 حکم شده که صنوفی که قانون خاص دارند (با تعریف ذکر شده) از شمول این قانون خارج است و در ماده 91 حکم شده که اخذ مجوز فعالیت از نهادهای دیگر مانع از دریافت پروانه کسب از اتحادیه نیست یا به عبارتی این صنوف خارج از سیطره قانون نظام صنفی نیستند.

سابقه ماده 2 در قوانین قبلی نشان از آن دارد که قانونگذار بر موضوع خروج بعضی از فعالیت هایی که دارای شرایط و حساسیت بیشتری هستند، از نظام صنفی تأکید داشته؛ اما اضافه کردن دو موضع جدید هم در ماده 2 و هم ماده 91 می تواند حساب شده و مرتبط با هم باشد:

قانونگذار در تبصره ماده 2 شرایطی را برای (قانون خاص) تعیین کرده و آن اینکه قانون خاص قانونی است که براساس آن نحوه صدور مجوز فعالیت، تنظیم و تنسیق امور واحدهای ذیربط، نظارت، بازرسی و رسیدگی به تخلفاتافراد و واحدهای تحت پوشش آن به صراحت در متن قانون مربوطه معین می شود.

به عبارتی بر اساس ماده 2 ، فعالیت هایی وجود دارد که قانون خاص دارند و نحوه صدور مجوز و نظارت و ... بر اساس آن قانون تعیین شده، اینها خارج از نظام صنفی هستند لیکن فعالیت هایی هم وجود دارند که بر اساس ماده 91 قانون نظام صنفی، دارای قانون خاص نیستند و فقط قانونگذار حکم کرده که آن فعالیتها باید دارای مجوز مخصوص باشند. این نوع فعالیت ها از سیطره قانون نظام صنفی خارج نیستند.

مثالی که مرتبط با بحث ما هست فعالیت نشر است که دارای قانون خاص می باشد و بر اساس تبصره ماده 2 قانون نظام صنفی خارج از سیطره این قانون است و لیکن فعالیت کتابفروشی که فقط در بند 22 ماده 2 قانون اهداف و وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مقید به صدور مجوز فعالیت از وزارت ارشاد شده و قانون خاصی برای آن وضع نشده، بر اساس ماده 91 قانون نظام صنفی باید دارای پروانه کسب از اتحادیه نیز باشد.

اینکه آیا می توان بین ضوابط نشر و قانون نظام صنفی رابطه ای ایجاد کرد و از فوائد آن منتفع شد؟ بحث دیگری می طلبد و در آینده بطور مفصل بابت آیین نامه صدور و تمدید پروانه نشر و آیین نامه حمایت از فعالیت صنفی کتابفروشی ها و مراکز توزیع کتاب که هر دو در شورای راهبردی معاونت فرهنگی وزارت ارشاد در سال 1394 مورد بحث قرار دادیم و متأسفانه تاکنون مسکوت مانده است، مطالبی را عرضه خواهم داشت.

تشکل های فرهنگی

اتحادیه ها وظیفه ایجاد انسجام و اداره امور صنفی هر شغل را دارند و روابط دولت با صنف از طریق اتاق های اصناف و اتحادیه ها تنظیم می گردد. اتحادیه ها مجاز به فعالیت اقتصادی نیستند و کاملاً غیرانتفاعی می باشند. به عبارتی اتحادیه ها بدون توجه به کیفیت و ارتقای شرایط تجاری هر شغل باید بستر قانونی و یا حداقلی برای فعالیت صنفی و اقتصادی را فراهم کند.

اما تشکل های فرهنگی در عین غیرانتفاعی بودن با هدف ارتقای سطح فرهنگ و رونق فعالیت های فرهنگی و انتشاراتی تشکیل شده و تلاش دارند تا افق های تازه ای را برای رونق و تعالی بخش فرهنگ بگشایند.

نشر کتاب اگرچه فعالیت اقتصادی و تجاری محسوب میشود، لیکن نتیجه این فعالیت که ارتقای سطح فرهنگ جامعه از طریق افزایش سرانه مطالعه است، دارای اهمیت ویژه ای است.

دغدغه سرانه مطالعه، حمایت از خوانندگان و پدیدآورندگان، پیشگیری و پیگیری نقض حقوق پدیدآورندگان وناشران، تأمین کاغذ و ملزومات چاپ، آموزش های ویژه در حوزه تولید کتاب از قبیل ویراستاری، صفحه آرایی وطراحی و دیگر موارد اینچنینی را باید در تشکل های فرهنگی جستجو و مطالبه کرد.

انجمن ها و تشکل های فرهنگی بر اساس ضوابط و مقررات تاسیس مراکز، مؤسسات، کانون ها و انجمنهای فرهنگی مصوب 75/6/27 شورای عالی انقلاب فرهنگی (پیوست 5) به منظور تحقق اهداف و اجرای وظایف قانونی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مصوب 65/12/12 خصوصاً بندهای 16- 17- 19- 22- 23 و24 ماده 2 قانون مذکور تشکیل شده اند.

به عبارتی تشکل های فرهنگی به عنوان بازوان اجرا و اعمال سیاستهای فرهنگی وزارت ارشاد ایجاد شده و فعالیت دارند. حال تا چه اندازه این تشکل ها توانسته اند در این راستا گام بردارند، بحث دیگری است و لیکن آیا تاکنون به اهمیت و جایگاه و کارکرد این انجمن ها توجه شده است؟

تشکل های فرهنگی دارای پروانه فعالیت از وزارت ارشاد بوده و مانند اتحادیه غیرانتفاعی محسوب می شوند. ناشران فعال در هر حوزه می توانند در انجمن ذیربط عضو شده و در تصمیم گیری ها مشارکت داشته باشند. البته این عضویت مانند عضویت در اتحادیه برای ناشران اجباری نیست و لیکن باید اذعان داشت، امور حوزه نشر بدون فعالیت های صنفی و فرهنگی سامان نمی پذیرد.

مبحث چهارم: شرکت های تعاونی

تا اینجا از وضعیت و جایگاه نهادهای مسئول در حوزه نشر اعم از نهاد دولت یعنی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نهاد صنفی یعنی اتحادیه ها و نهاد فرهنگی یعنی تشکل های فرهنگی بحث کردیم و اکنون می رسیم به موضوع شرکت های تعاونی.

آیا شرکت های تعاونی هم از جنس نهادهای سابق الذکر است؟ آیا تعاونی ها را می توان جزو تشکل های نشر قلمداد کرد؟ نقش، جایگاه و وظایف قانونی تعاونی ها چیست؟

ابتدا باید گفت که شرکت های تعاونی نیز مانند نهاد دولت، اتحادیه و تشکل های فرهنگی دارای قانون خاص هستند. (پیوست شماره 6) پیش فرض شرکت های تعاونی، فعالیت اقتصادی و انتفاعی است. این پیش فرض در نهاد دولت یا وزارت ارشاد، اعمال سیاست های حاکمیتی بوده و در اتحادیه ها، فعالیت صنفی و در تشکل ها، فعالیت فرهنگی است.

پیش فرض اقتصادی و انتفاعی برای شرکت های تعاونی، مشخص می کند که قانون تعاون را باید در ردیف قانون تجارت و الهام گرفته از آن دانست. البته با اهداف و سیاست های خاص که این نوع شرکت ها را از شرکت های مذکور در قانون تجارت متمایز می سازد. بطور خلاصه در شرکت های تجاری مانند شرکت سهامی خاص یا عام یابا مسئولیت محدود، سهام و سرمایه دارای کارکرد کامل بوده و متوازن دیده شده است لیکن در شرکت های تعاونی آن کارکرد محدود است. به عبارتی در شرکت های تجاری، میزان سهام هم در انتخاب مدیران و اتخاذ تصمیمات در مجامع عمومی مؤثر است و هم در سود و زیان اما در شرکت های تعاونی، میزان سهام در انتخاب مدیران و اتخاذ تصمیمات در مجامع عمومی مؤثر نیست و همه اعضا بدون توجه به تعداد سهامشان دارای حق رأی مساوی هستند لیکن تعداد سهام در سود و زیان تأثیر دارد.

شاید علت اینکه شرکت های تعاونی که دارای سهام متغیر مانند شرکت های سهامی هستند، معمولاً موفق نبوده و نیستند آن باشد که ساز و کار لازم و کامل برای اداره شرکت تجاری را ندارند این درحالی است که شرکت های تعاونی ای که دارای سهام ثابت هستند و قائم به مشارکت شخص سهامدار است مانند شرکت های صید ماهی در سواحل جنوب و شمال، معمولاً موفق بوده اند چراکه در این نوع شرکت های تعاونی، نظام یک پارچه سهام (هر عضو یک سهم) پیش بینی شده است. به هر حال، شرکت های تعاونی را باید شرکت های انتفاعی و البته اقتصادی به جهت اشتغال زایی دانست و غیر این، برای آنها انگیزه ای پیش بینی نشده است.

از طرف دیگر، نهادهای دولتی، صنفی و فرهنگی بطور معمول غیر انتفاعی بوده و اجازه فعالیت اقتصادی و انتفاعی ندارند و برای رفع این موضوع، اقدام به تأسیس شرکت تعاونی می کنند. اعضای این شرکتهای تعاونی باید از اعضای نهادهای غیر انتفاعی مذکور بوده و زمینه فعالیت نیز متناسب با حوزه فعالیت آن نهاد ها تعیین می شود.

اکنون، هم وزارت ارشاد دارای شرکت تعاونی است و هم اتحادیه های ناشران تهران و قم و انجمن های فرهنگی دارای تعاونی هستند. اما اینکه این شرکتهای تعاونی چقدر توانسته اند نقش اقتصادی و انتفاعی خود را ایفا کنند، جای بحث و گفت وگو دارد که از حوصله این مقاله خارج است.

نتیجه آنکه در بحث نهادهای فرهنگی باید اذعان داشت که شرکت های تعاونی، شق سوم تشکلهای نشر هستند. شق اول نهادهای صنفی مانند اتحادیه، شق دوم نهادهای فرهنگی مانند تشکل های فرهنگی نشر و شق سوم نهادهای انتفاعی مانند شرکت های تعاونی.

انتفاعی بودن شرکت های تعاونی، آنها را از نهادهای صنفی و فرهنگی که به حکم قانون غیر انتفاعی هستند، جدا می کند. این خصوصیت تعاونی ها (انتفاعی بودن) که برای سهامداران آنها بسیار با اهمیت است، برای حضور در جایگاه مدیریت و هدایت عمومی جامعه نشر نقطه ضعف محسوب می شود.

شرکت تعاونی باید به منافع اعضای خود بیاندیشد و تلاش نماید تا سود بیشتری برای آنها کسب نماید اما تشکلصنفی و فرهنگی باید بدون در نظر گرفتن سود اعضای خود، به مصلحت جامعه نشر بیاندیشد و وظیفه خود را برایسامان بخشی به بخش مربوط به انجام رساند. هرکدام اگر در جایگاه خود، نقش آفرینی نمایند، امور نشر نیز سامان می یابد.

بر اساس فصل هفتم قانون تعاون با عنوان اتحادیه تعاونی (مواد 43 تا 50)، شرکت های تعاونی که موضوع فعالیت آنها واحد است می توانند اتحادیه تعاونی تشکیل داده و اقدامات مشترک انجام دهند.

توجه شود که این عنوان اتحادیه با عنوان اتحادیه صنفی، مشترک لفظی است و هیچگونه قرابتی با هم ندارند.

اتحادیه تعاونی بر اساس قانون تعاون ایجاد شده و اتحادیه صنفی بر اساس قانون نظام صنفی که در همین مقاله به آن پرداخته شد.

اتحادیه تعاونی با حضور تعاونی های ناشران و کتابفروشان موجود اعم از تعاونی های شهرستانها و تعاونی های مربوط به اتحادیه و انجمن های فرهنگی با عنوان اتحادیه تعاونی های آشنا تشکیل شده و فعال است.

شرح وظایف نهادهای موجود در حوزه نشر

تا اینجای بحث، مشخص شد که نهادهای حوزه مدیریت نشر علاوه بر وزارت ارشاد شامل نهادهای صنفی، فرهنگی و تعاونی می باشند. حال ببینیم شرح وظایف این سه نهاد چگونه می تواند به ساماندهی حوزه نشر کمک نماید.

مبحث اول: وظایف اتحادیه صنفی

اتحادیه صنفی بر اساس قانون امور نظام صنفی دارای شرح وظایفی است که ماده 30 به آن تصریح دارد:

ماده30- وظایف و اختیارات اتحادیه ها عبارت است از:

الف- ارائه پیشنهاد برای تهیه، تنظیم یا تغییر ضوابط صدور پروانه کسب و انواع پروانه های لازم برای مشاغل، به اتاق اصناف شهرستان

اجرای مصوبات و بخشنامه های هیأت عالی نظارت و کمیسیون نظارت که در چارچوب این قانون به اتحادیه ها ابلاغ می شود.

تبصره- اتاق اصناف شهرستان موظف است مصوبات و بخشنامه های هیأت عالی نظارت و کمیسیون نظارت را ظرف پنج روز از تاریخ دریافت به اتحادیه ها ابلاغ کند. پس از انقضای این مهلت، دبیرخانه هیأت عالی نظارت و کمیسیون نظارت می توانند بی واسطه مصوبات و بخشنامه های خود را به اتحادیه ها برای اجرا ابلاغ کنند.

ارائه پیشنهاد درباره امور اصناف به اتاق اصناف شهرستان
صدور پروانه کسب با دریافت تقاضا و مدارک متقاضیان با رعایت قوانین و مقررات مربوط

ه- ابطال پروانه کسب و تعطیل محل کسب طبق مقررات این قانون و اعلام آن به کمیسیون نظارت و جلوگیری از ادامه فعالیت واحدهای صنفی که بدون پروانه کسب دایر می شوند مطابق ماده (27) این قانون یا پروانه آنها به عللی باطل می شود.

تنظیم بودجه سال بعد و تسلیم آن تا آخر دی ماه هر سال به اتاق اصناف شهرستان جهت رسیدگی و تصویب ز- تنظیم ترازنامه سالانه و تسلیم آن تا پایان خرداد ماه هر سال به اتاق اصناف شهرستان برای رسیدگی و تصویب ح- ایجاد تسهیلات لازم برای آموزشهای مورد نیاز افراد صنفی به طور مستقل یا با کمک سازمانهای دولتی یا غیر دولتی

تشکیل کمیسیون های رسیدگی به شکایات، حل اختلاف، بازرسی واحدهای صنفی، فنی و آموزشی وکمیسیون های دیگر مصوب هیأت عالی نظارت

تبصره1- اعضای کمیسیون های مذکور بین سه تا پنج نفرند که از میان اعضای دارای پروانه کسب به پیشنهاد اتحادیه و تصویب اتاق اصناف شهرستان ذی ربط تعیین می شوند.

تبصره2- آئین نامه اجرایی این بند توسط دبیرخانه هیأت عالی نظارت و اتاق اصناف مراکز استانها تهیه و به تصویب وزیر صنعت، معدن و تجارت خواهد رسید.

تبصره3- در صورت بروز اختلاف صنفی بین افراد صنفی و اتحادیه، مراتب به اتاق اصناف شهرستان جهت رسیدگی و صدور رأی ارجاع می شود. طرف معترض نسبت به رأی صادر شده می تواند ظرف بیست روز اعتراض خود را به کمیسیون نظارت تسلیم دارد. نظر کمیسیون نظارت قطعی و لازم الاجراء خواهد بود. در صورت اعتراض هر یک از طرفین می توانند به مراجع ذی صلاح قضایی مراجعه کنند.

وصول مالیات، عوارض و هزینه خدمات به نمایندگی از طرف وزارتخانه ها، شهرداری ها و سازمانهای وابسته به دولت .

هماهنگی با شهرداری و شورای شهر به منظور ایجاد شهرکهای صنفی و تمرکز تدریجی کالاها و معاملات عمده فروشی در میادین و مراکز معین شهری متناسب با احتیاجات شهر طبق مقررات و ضوابطی که به تصویب کمیسیون نظارت برسد.

ارائه پیشنهاد به منظور تعیین نرخ کالا و خدمات، حدود صنفی، تعداد واحدهای صنفی مورد نیاز در هر سال جهت صدور پروانه کسب به اتاق اصناف شهرستان جهت رسیدگی و تصویب کمیسیون نظارت م- سایر مواردی که در این قانون پیش بینی شده است.

تبصره- در بخشها و شهرهای تابعه مرکز شهرستان که بنا به اعلام اتحادیه ها و تصویب هیأت عالی نظارت انجام خدمات صنفی از طریق اتحادیه مقدور نیست، ادارات دولتی ذیربط، شهرداریها، سازمانهای وابسته و دفاتر اتاقهای اصناف شهرستان ها حسب مورد مجازند خدمات مذکور را انجام دهند.

برگزاری دوره های آموزشی احکام تجارت و کسب و کار به طور مستقل یا با کمک بسیج اصناف کشور قبل ازصدور و تمدید پروانه کسب اعضای صنف.

اتحادیه هایی که بیش از دو هزار عضو و بازارهای گسترده صنفی دارند می توانند برای کمک و تسهیل انجام امور مراجعین، در نقاط مختلف دفتر نمایندگی تشکیل دهند.

قانون نظام صنفی بطور عام برای همه صنوف به تصویب رسیده و حاکمیت دارد. لازمه این وسعت حاکمیت، وجه مشترک بین تمام صنوف است که آن می تواند مدیریت حداقلی و قانونی صنفی باشد. قانونگذار در قانون نظام صنفی تلاش دارد ضمن تنظیم روابط صنوف با دولت، تدابیر لازم برای رعایت حداقل الزامات قانونی را در نظر بگیرد اما اینکه یک صنف چگونه باید مصالح خود را برنامه ریزی کرده و بر مشکلات خود فائق آید، مسئله ای نیست که بتوان از قانون نظام صنفی توقع داشته باشیم.

طبعاً هر صنفی دارای مسائلی است که با رعایت حداقل های قانونی برطرف نمی گردد به عبارت دیگر قانون نظام صنفی وظیفه ای برای موفقیت افراد صنفی و حل مشکلات آن صنف را ندارد و این درحالی است که همه افراد صنفی باید حداقل های قانونی مانند دریافت پروانه کسب را رعایت کنند.

اما صنف نشر سوای از این که طبق تبصره ماده 2 قانون نظام صنفی الزامی به دریافت پروانه کسب ندارد و لیکن ببینیم چگونه می توان از ظرفیت این قانون برای مدیریت نشر یا توابع آن مانند کتابفروشی و پخش کتاب استفاده کرد؟

اول آنکه ایجاد شخصیت حقوقی قدرتمند با اعضای هم دل و متحد می تواند بسیاری از مشکلات صنف را با درایت و قدرت چانه زنی بالا حل نماید و دوم آنکه التزام به حداقل های قانونی می تواند موجب نظم بخشی و ایجاد بستر مناسب برای رفع مشکلات صنفی باشد.

دقت در ماده 30 قانون نظام صنفی ما را متوجه وظایف اتحادیه ها می کند و می فهمیم که جایگاه و وظیفه اتحادیه صنفی چیست و توقع بیش از آن نخواهیم داشت. متأسفانه گاهی شاهد آن هستیم که اتحادیه ها فراتر از وظایف و اهدافشان، در جهت منافع شخصی یا گروهی بکار گرفته می شوند.

صنف نشر از جمله صنوف تخصصی است که مسائل آن بسیار فراتر از امور حداقلی قانونی مورد اشاره در ماده 30 قانون نظام صنفی است. این مسائل علاوه بر حوزه اقتصادی شامل حوزه های فرهنگی، اجتماعی و حقوقی نیز می شود. هرکدام از این حوزه ها نیازمند مدیریت و تدابیر تخصصی است، برای نمونه مسائل فرهنگی مانند سرانه مطالعه و فرهنگ عمومی یا مسائل اجتماعی مانند ارزش های اجتماعی و بهداشت روانی جامعه یا مسائل حقوقی مانند حق مؤلف و کپی رایت و ممیزی بطور مستقیم با کتاب و نشر آن در ارتباط است. علاوه بر این مسائل، حتی در حوزه اقتصادی نیز مسائلی مانند تأمین کاغذ و برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب وجود دارد که در شرح وظایف اتحادیه نمی گنجد.

با این توضیحات می توان به حکمت قانونگذار برای مستثنا کردن صنوف تخصصی مانند نشر از قانون نظام صنفی پی برد و لیکن تطبیق وظایف اتحادیه که در ماده 30 ذکر شده برای کتابفروشی ها و پخشی ها دارای منطقی قابل پذیرش است.

مبحث دوم: وظایف انجمن های فرهنگی

اکنون ببینیم اهداف قانونگذار و شرح وظایف انجمن های فرهنگی چیست؟

پیشتر بیان گردید که مستند قانونی تأسیس انجمن های فرهنگی ، مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی (1375) است. این مصوبه در پیوست شماره 5 ارائه گردید.

بازخوانی مقدمه این مصوبه می تواند پاسخ سؤال مطرح شده را بدهد:

(( به استناد اهداف و وظایف شورای عالی انقلاب فرهنگی به ویژه بندهای 2 و3 و 4 و تبصرة بند 3 از قسمت

(ب) مصوبة مورخ 5/12/63 شورای عالی به منظور تحقق اهداف و اجرای وظایف قانونی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مصوب 12/12/65 خصوصاً 16- 17- 19- 22- 23- 24- ماده 2 قانون، ضوابط و مقررات تأسیس مراکز، مؤسسات، کانونها و انجمنهای فرهنگی و نظارت برفعالیت آنها بدین شرح تصویب می شود))

برای تحلیل این مقدمه ابتدا لازم است به مصوبه اهداف و وظایف شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوب 1363مراجعه شود. (پیوست شماره 7) بر اساس این مصوبه، ضوابط و مقررات تأسیس مراکز، مؤسسات، کانونها و انجمنهای فرهنگی و نظارت برفعالیت آنها در سال 75 تصویب شده است. لازم به ذکر است که مصوبه اهداف و وظایف شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 1376 اصلاح گردیده و اکنون حاکم می باشد. (پیوست شماره 8)

در مقدمه مذکور علاوه بر مصوبه اهداف و وظایف شورای عالی انقلاب فرهنگی به قانون اهداف و وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مصوب 1365 نیز استناد گردیده و به طور خاص به بند 22 ماده 2 نیز اشاره شده که موضوع بحث ما می باشد. بند 22 به صدور مجوز نشر و کتابفروشی توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پرداخته است.

(بند 22 ماده 2: صدور اجازة تأسیس یا انحلال مراکز، مؤسسات و مجامع فرهنگی، مطبوعاتی، خبری، هنری، سینمایی، سمعی و بصری و مؤسسات انتشاراتی و تبلیغاتی در کشور و نظارت بر فعالیتهای آنها و همچنین ناشرین و کتابفروشان در چهارچوب ضوابط و مقررات مربوط.)

به عبارتی در این مقدمه، هدف و منظور از تصویب ضوابط و مقررات تأسیس مراکز، مؤسسات، کانونها و انجمنهایفرهنگی و نظارت برفعالیت آنها جنین بیان شده است:

(به منظور تحقق اهداف و اجرای وظایف قانونی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مصوب 65/12/12 خصوصاً 16-

17- 19- 22- 23- 24- ماده 2 قانون) (رجوع کنید به پیوست شماره 1)

بدین ترتیب می بینیم که مستند صدور مجوز فعالیت انجمن های فرهنگی و مجوز فعالیت ناشران یکی است و هر دو از ابزارهای اعمال سیاستهای فرهنگی کشور هستند.

اساسنامه انجمن ها که بر اساس ضوابط شورای عالی انقلاب فرهنگی تنظیم شده، شرح وظایف آنها را تعیین کرده است. اگرچه فعالیت این نوع انجمن ها بطور معمول غیر انتفاعی می باشد و لیکن منعی برای انتفاعی بودن آنها نیز وجود ندارد.

انجمن های فرهنگی در حوزه نشر وظیفه دارند برای رشد و تعالی فعالیت های فرهنگی مرتبط با کتاب فعالیت داشته و برنامه ریزی نمایند. برای این تشکلها باید سرانه مطالعه و تأثیر بر فرهنگ عمومی و امنیت روانی جامعه مهم باشد. طبعاً اقتصاد کتاب نیز برای ایجاد تحولات فرهنگی اهمیت دارد.

اگر اتحادیه ها باید حداقل های قانونی برای فعالیت اقتصادی را فراهم کنند، انجمن های فرهنگی باید به حداکثرهای فرهنگی بیاندیشند. اگر در اتحادیه ها به کمیت توجه می شود در انجمن های فرهنگی باید کیفیت مدنظر باشد.

وقتی بر اساس تبصره ماده 2 قانون نظام صنفی فعالیت نشر الزامی به گرفتن پروانه کسب ندارد، نیاز به سازمان و تشکیلاتی با عنوان انجمن های فرهنگی بیشتر ضرورت پیدا می کند. در واقع این انجمن ها باید خلأ وجود اتحادیه را پر کنند.

جایگاه و نقش انجمن های فرهنگی که مجوز آنها توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صادر شده در نزد مدیران این وزارتخانه هنوز مبهم است.

خلاصه آنکه فعالیت نشر فقط نیاز به مجوز فعالیت از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دارد و به استناد تبصره ماده 2 قانون نظام صنفی الزامی به دریافت پروانه کسب نیست اما کتابفروشان و مراکز پخش بر اساس ماده 91 قانون نظام صنفی باید علاوه بر مجوز فعالیت از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، پروانه کسب نیز از اتحادیه دریافت نمایند.اتحادیه را باید تشکل صنفی و انجمن را باید تشکل فرهنگی دانست.

وظایف و کارکرد انجمن های فرهنگی بسته به حوزه فعالیت خود تعریف شده است برای نمونه انجمن فرهنگیناشران کتاب کودک و نوجوان موظف است در حوزه کتاب کودک و نوجوان برنامه ریزی و فعالیت نماید. انجمن ها سعی دارند با جمع کردن ناشران تخصصی در حوزه مورد فعالیت انجمن، برای موفقیت اعضای خود راهکار ارائه دهند.

بنابراین مهمترین وظیفه انجمن های فرهنگی نشر، برنامه ریزی و سیاستگذاری در حوزه های تخصصی نشر است.

مبحث سوم: وظایف شرکت های تعاونی

شرح وظیفه شرکت های تعاونی متناسب با ذات اقتصادی بودن آنها تعریف می شود. در حوزه نشر، شرکت های تعاونی بصورت تبعی نسبت به اتحادیه و انجمن های فرهنگی عمل می کنند بدین صورت که اعضای تعاونی ها ابتدا باید عضو اتحادیه صنفی یا انجمن فرهنگی باشند تا بتوانند عضو تعاونی شده یا سهام آن را خریداری نمایند.

بنابراین اعضای تعاونی همیشه کمتر از اعضای اتحادیه یا انجمن هستند..

فعالیت نشر سوای از الزامات قانونی و صنفی یا وظایف فرهنگی و علمی نیازمند رونق اقتصادی است. تأمین مواد اولیه مانند کاغذ، مقوا و زینک و همچنین ایجاد بازار عرضه و فروش محصولات از جمله وظایف شرکت های تعاونی است.

بدیهی است شرکت های تعاونی نه فعالیت صنفی دارند و نه فعالیت فرهنگی بلکه کاملاً باید اقتصادی عمل کنند.

مدیران شرکت های تعاونی در برابر اعضای خود مسئولیت دارند تا منافع اقتصادی آنها را حفظ کرده و توسعه دهند.

توجه کنید که فقط منافع اعضای تعاونی مهم است نه منافع دیگران حتی اعضای اتحادیه یا انجمن که عضو تعاونی نیستند.

وجود شرکت های تعاونی برای قوام و دوام نهادهای غیر انتفاعی مانند اتحادیه ها و انجمن های فرهنگی بسیار ضروری است اما به هیچ وجه صلاحیت ورود به برنامه ریزی و سیاستگذاری برای همه صنف را ندارند.

مثال عملی برای وظایف شرکت های تعاونی در حوزه نشر، واردات کاغذ و دیگر ملزومات چاپ است. اگر شرکت های تعاونی موجود توان انجام این وظیفه را ندارند باید آسیب شناسی شود که علت چیست؟

متأسفانه امروز شاهد هیچگونه فعالیت اقتصادی مثبت در شرکت های تعاونی موجود در حوزه نشر نیستیم و برعکس انتظار، شاهد حضور و نقش آفرینی آنها در سیاستگذاری ها و برنامه ریزی های فرهنگی هستیم!

ورشکستگی و تعطیلی بعضی از شرکت های تعاونی حوزه نشر حاصل عدم توجه به شرح وظایف آنهاست.

فصل سوم: ایجاد ساختار جدید

تا اینجا به وضعیت و شرح وظایف تشکل ها و نهادهای صنفی پرداخته شد و به استناد قانون، نقاط قوت و ضعف آنها مورد بحث قرار گرفت.

اکنون ببینیم نقشه راه آینده چه می تواند باشد؟ آیا شرایط موجود مطلوب است و نیازی به تغییر ندارد؟ آیا تغییرات شکلی و ظاهری کفایت می کند یا باید تغییرات بنیادین صورت گیرد؟ ابتدا لازم است نگاهی گذرا به وضع موجود بیاندازیم:

الف: وزارت ارشاد مجوز فعالیت ناشران را صادر می کند و در ادامه، کمترین نظارت را بر عملکرد آنها دارد. کافی است ناشر، سالی چهار عنوان کتاب چند صفحه ای منتشر کند تا مجوزش تمدید شود. دولت برای تحقق اهداف فرهنگی از ناحیه فعالیت انتشاراتی هیج برنامه ای ندارد.

انگیزه هایی که موجب درخواست و دریافت مجوز انتشارات می شود:

انگیزه های علمی، فرهنگی و هنری و البته اقتصادی

این انگیزه ها مربوط به کسانی است که به درستی در این حوزه وارد شده و اگرجه ممکن است بعضی از آنها موفقیتی در این حوزه کسب نکنند، لیکن اصل انگیزه آنها قابل احترام است و هدف قانونگذار نیز جذب این افراد است.

انگیزه اقتصادی صرف

بعضی از کسانی که مجوز نشر را دریافت می کنند کسانی هستند که در حوزه فروش و پخش کتاب فعالیت داشته و با کتابهای پرفروش آشنایی کامل دارند. این افراد نیاز به مجوز رسمی دارند تا با مشابه سازی کتابهای پرفروش و احیاناً با تکثیر غیرقانونی،کسب درآمد کنند.

بعضی فعالیت هایی نیز وجود دارند که در ارتباط با کتاب هستند و لیکن اجازه استفاده از امکانات قانونی مربوط به کتاب را ندارند مانند کتابفروشی ها یا کسانی که فعالیت الکترونیکی دارند. در این موارد افرادی مانند کتابفروشان، پخشی ها یا واردکنندگان کتب خارجی اقدام به گرفتن مجوز نشر می کنند تا بتوانند از معافیت مالیاتی و دیگر معافیت ها استفاده کنند.

انگیزه اعتباری صرف

شغل فرهنگی و انتشاراتی از جمله شغلهای با پرستیژ و باکلاس در جامعه محسوب می شود و بعضی از خانواده ها و افراد پولدار، بانفوذ و دارای شأن اجتماعی بالا علاقمندند در کنار درآمد مناسبی که دارند، فعالیت انتشاراتی نیز داشته باشند. معمولاً همسران یا فرزندان این افراد متقاضی مجوز نشر هستند. اینانگیزه در راستای وجود کتابخانه های تزئینی در خانه های مجلل است.

در سطح پایین تر می توان به شغل داشتن نیز اشاره داشت. جوانی که با گرفتن مجوز نشر می تواند ادعا کند که ناشر است.

انگیزه سوء استفاده از مجوز نشر

مجوز نشر همراه با خود چند امکان را فراهم می سازد، امکان فعالیت در ساختمان با کاربری مسکونی، امکان معافیت از مالیات، امکان استفاده از معافیت حق بیمه تأمین اجتماعی، امکان استفاده از تعرفه های فرهنگی برای خدمات شهری مانند برق، آب، عوارض شهری، پست و ...

کافی است مجوز نشر بر در یک شرکت پیمانکاری یا خدماتی یا تجاریزده شود تا از همه این امکانات استفاده یا سوء استفاده صورت گیرد. این واقعیت موجود است اگرچه تلخ و تأسف بار به نظر می رسد.

ب: تعداد مجوزهای نشر که تاکنون صادر شده در حدود 17000 فقره می باشد. بر اساس شواهد از این تعداد بیش از 10000 ناشر، یا کتابی در سال منتشر نمی کنند یا فقط در حد جلوگیری از ابطال مجوز فعالیت دارند. بیش از 5000 ناشر فعالیت ضعیف و غیراقتصادی دارند که معمولاً دارای سابقه تألیف و ترجمه هستند و فقط کتابهای خودشان را منتشر می کنند.

تعداد ناشرانی که میزان فعالیتشان در حدی است که امکان غرفه گرفتن در نمایشگاه بین المللی را دارند، حدود 2000 ناشر است و اینها ناشرانی هستند که در کارنامه فعالیت خود حدود 50 عنوان کتاب را دارند و این تعداد کتاب را در طول چند سال فعالیت منتشر کرده اند.

تعداد ناشرانی که در سال بیش از 50 عنوان کتاب واقعی منتشر می کنند کمتر از 500 ناشر است و در نهایت، تعداد ناشرانی که در سال بیش از 100 عنوان کتاب واقعی منتشر می کنند کمتر از 100 ناشر است.

اینکه بر روی کتاب واقعی تأکید می کنم به این دلیل است که بسیاری از کتاب هایی که منتشر می شود، کتاب سازی، حل المسائل، جزوه آموزشی و مانند آن بوده و بسیاری از آمار کتاب های منتشر شده توسط مؤسسات آموزشی و کنکوری، صوری و غیرواقعی می باشد. کارکرد این آمار سازی مربوط به ملاک اشتباه تعداد کتاب های منتشر شده برای تخصیص غرفه در نمایشگاه بین المللی است. این نوع تخلف در وضعیتی که معافیت مالیاتی اعمال می شود، رشد فزاینده دارد.

ج: وضعیت کتابفروشی ها نسبت به ناشران هم از جهت تعداد و هم از جهت رونق اقتصادی کمتر و ضعیف تر است. تعداد ناشران فعال و نسبتاً فعال در کشور حدود 1000 ناشر و تعداد کتابفروشی های فعال و نسبتاً فعال در کشور حدود 500 کتابفروشی بیشتر نیست. با این مقیاس که هر دو طرف را می توان زیاد یا کم کرد، تعداد ناشران درحدود دو برایر تعداد کتابفروشان می باشد. این نسبت خلاف استاندارد اقتصادی هر شغلی است.

اما اینکه چگونه این شغل با وجود چنین اشکالی، دوام آورده است باید به چند موضوع توجه کرد:

اول آنکه بسیاری از کتابهای آموزشی و دانشگاهی توسط مراکز علمی و آموزشی بصورت مستقیم از ناشر خریداری می شود.

دوم آنکه کتاب از جمله کالاهایی است که با توجه به محتوای ثابت برای یک عنوان و داشتن قیمت چاپ شده امکان فروش اینترنتی دارد. بسیاری از ناشران فعال دارای سایت اینترنتی فروش محصولات خود هستند و علاوه بر آن فروشگاه های اینترنتی فعال که کتابهای ناشران را بطور تخصصی یا در کنار کالاهای دیگر به فروش می رسانند، روز به روز بیشتر می شوند.

سوم آنکه اگرچه صنعت نشر تاکنون توانسته موجودیت خود را حفظ کرده و از فراز و نشیب های سخت اقتصادی خود را برهاند اما وضعیت اقتصادی نشر به شدت ضعیف و شکننده است و این حاصل ضعف در نظام توزیع و عرضه کتاب می باشد. کتابفروشی در شرایط خاصی می تواند سودآور باشد و تعداد کم آن نشانگر عدم اقبال عمومی است. خوشبختانه امروز شاهد تغییر نگرش به کتابفروشی و به کارگیری روش های جدید برای ایجاد کتابفروشی های بزرگ هستیم که امیدواریم در آینده شاهد شکوفایی این شغل باشیم.

د: وضعیت نهادها و تشکل های نشر نیز بهتر از وضعیت نشر و کتابفروشی نیست. طبیعی است که رونق در هر شغلی بر نهاد مدیریتی آن نیز تأثیر می گذارد.

آرایش تشکل ها در حوزه نشر با وصف صنفی (اتحادیه ها) یا وصف فرهنگی (انجمن ها) و یا وصف اقتصادی (تعاونی ها) صورت گرفته و هر کدام بطور نسبی محدوده خود را پوشش می دهند.

سؤال این است که آیا این ساختار می تواند وضعیت حوزه نشر را تغییر داده و بهبود بخشد؟ وضعیت صدور مجوز نشر، ناشران موجود، کتابفروشان و سیستم توزیع با ساختار موجود هماهنگی و همخوانی دارد؟ به عبارتی در شرایط موجود مدیریت ناشران (17000 ناشر) بر عهده کیست؟ رأی و نظر ناشران چگونه معلوم می شود؟ نماینده ناشران چه کسی است؟

امروز جامعه نشر (17000 ناشر) بدون مدیریت کلان رها شده است. چه باید کرد؟

اول: ساختار صدور مجوز باید تحت کنترل مدیریت واحد نشر باشد. اینکه شرایط صدور مجوز و تشخیص وجود اینشرایط چگونه باید باشد؟ چه تضمینی برای فعالیت حرفه ای وجود دارد؟ اینها مسائلی است که مدیرت نشر باید پاسخگو باشد.

دوم: ناشران مدعی نشر باید پالایش شوند، آنها که ناشر واقعی هستند باید از ناشران غیرواقعی که ذکری از آنها شد، جدا گردیده و حمایت شوند. بدون تردید و بی درنگ باید ناشران غیرواقعی که قصدی برای تغییر رویه ندارند، حذف شوند.

سوم: مدیریت نشر باید برای ناشران واقعی که طبعاً تعداد آنها نسبت به قبل، بسیار کمتر است، خدمات ویژه ارائه کند. صرفه جویی در خدمات و معافیت های موجود می تواند میزان و کیفیت ارائه خدمات را افزایش داده و اقتصاد نشر را رونق بخشد.

چهارم: مدیریت یکپارچه نشر می تواند نماینده ناشران برای تصمیم گیری ها و طرف حساب دولت باشد. نماینده ناشران سراسر کشور منافع همه جامعه نشر را می بیند و انتخاب وی با رأی اکثیریت ناشران صورت می گیرد.

حال ببینیم چگونه می توان این مدیریت واحد و یکپارچه را در جامعه نشر ایجاد کرد؟

مبحث اول: استفاده از ظرفیت قانون نظام صنفی

در ساختار موجود می توان مرکزیت جامعه نشر را در اتحادیه های صنفی بنا نهاد. بدین صورت که بر اساس قانون نظام صنفی، اتحادیه سراسری صنف نشر تشکیل شود و هر ناشری در هر جای کشور عضو اتحادیه سراسری شده و دولت با این اتحادیه طرف باشد.

ماده21- در هر شهرستان که واحدهای صنفی با فعالیت های شغلی مشابه یا همگن وجود داشته باشد، افراد صنفی با رعایت این قانون مبادرت به تشکیل اتحادیه می کنند.

تبصره 2،1، 3 ...

تبصره7- چنانچه تعداد واحدهای صنفی در هر استان جهت تشکیل اتحادیه به حد نصاب مقرر در این ماده نرسد با پیشنهاد اتاق اصناف و تأیید وزیر صنعت، معدن و تجارت، اتحادیه ای از واحدهای صنفی در سطح کشور تشکیل می شود.

لازمه اجرای این تبصره در حوزه نشر آن است که اتحادیه سراسری ناشران تشکیل شده و همه ناشران دارای مجوز نشر از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی عضو آن باشند.

در این صورت باید بین مقررات امور صنفی و مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی تفاهمی بوجود آید تا این دوحوزه بتواند خروجی واحد داشته باشند. به عبارتی ناشران مجوز فعالیتشان را بر اساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بگیرند و لیکن تمدید مجوز منوط به دریافت پروانه کسب از اتحادیه سراسری ناشران باشد.

اشکال اساسی این روش آن است که فضای اجرایی در دو حوزه با هم تفاوت دارد و انگیزه ها و اهداف قانونگذار محدودیت هایی را برای مجریان هر دو حوزه ایجاد کرده است.

ایجاد اتحادیه سراسری ناشران با پیشنهاد اتاق اصناف و تأیید وزیر صنعت، معدن و تجارت ممکن خواهد بود اما اینکه امکان تصویب چنین اتحادیه ای وجود دارد یا خیر؟ ظاهراً تشکیل چنین اتحادیه هایی تاکنون اقبالی نداشته اند لیکن مواردی مانند اتحادیه کشوری کسب و کارهای مجازی توانسته مجوز لازم را دریافت کرده و تشکیل شود.

در مقابل، حسن این روش آن است که از ظرفیت های موجود در بخش فرهنگی و صنفی به طور توأمان استفاده می شود و این برای پیشبرد اهداف اقتصادی و فرهنگی نشر بسیار مهم و اساسی است.

مبحث دوم: استفاده از ظرفیت مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی

سازماندهی مؤسسات نشر با استفاده از ظرفیت مقررات موجود و مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی می تواند جامعه نشر را یکپارچه و قابل مدیریت کند.

فعالیت نشر، هم نیازمند مجوز فعالیت بطور کلی و هم نیازمند مجوز برای انتشار هر کتاب می باشد و در عین حال فعالیتی خصوصی محسوب می شود. این خصوصیت در بعضی از شغل های دیگر هم وجود دارد مانند دفاتر اسناد رسمی.

دفاتر اسناد رسمی نیز هم مجوز فعالیتشان توسط دولت صادر می شود و هم صدور هر سند باید با مجوز سازمان ثبت باشد اما در عین حال دفاتر اسناد رسمی خصوصی محسوب می شوند.

البته این تشابه صد در صد نیست و در موارد مختلف این دو شغل و فعالیت با هم تفاوت هایی دارند لیکن در موضوع بحث ما دارای شباهت زیادی هستند.

حساسیت فعالیت دفاتر اسناد رسمی ایجاب کرده که قانونی مخصوص آن تصویب شده و نظامی خاص برای اداره دفاتر در قالب کانون سردفتران اسناد رسمی پیش بینی گردد. اگرچه حوزه نشر دارای چنان قانونی نیست و لیکن الگو برداری از آن قانون و نظامی که پیش بینی کرده می تواند با توجه به مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگیمفید باشد.

در مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی به ساختار کانون، انجمن و ... اشاره شده است بنابراین وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می تواند تمهیدات لازم برای ایجاد کانون ناشران ایران را پیش بینی کرده و همه ناشران دارای مجوز در سراسر کشور را سازماندهی نماید.

ماده 1 ضوابط، مقررات و آیین نامه های اجرایی تأسیس مراکز، مؤسسات، کانونها و انجمنهای فرهنگی و نظارت بر فعالیت آنها:

ماده 1- مراکز، مؤسسات، کانونها و انجمنهای فرهنگی، تشکیلاتی است که با اهداف و مقاصد فرهنگی اعم از انتفاعی یا غیر انتفاعی (برطبق ماده 584 قانون تجارت و آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و مؤسسات غیر تجاری مصوب 1337) و بر اساس شرایط مندرج در این ضوابط به مسئولیت اشخاص حقیقی یا حقوقی اعم از دولتی، عمومی و خصوصی، افراد واجدشرایط برای فعالیت در یک یا چند قلمرو فرهنگی، هنری، سینمایی و مطبوعاتی با سرمایه ایرانی تشکیل می دهند و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز تأسیس، نظارت بر فعالیتها و انحلال آنها را صادر می کند.

این کانون نیازمند اساسنامه دقیق و جامعی است که با همکاری حقوقدانان و ناشران می تواند تدوین شود.

اجرای این طرح در تعارض با وجود تشکلهای موجود نیست چراکه فعالیت این کانون نه صنفی است و نه تخصصی فرهنگی و نه اقتصادی بلکه کارکرد سازماندهی و اداری دارد.

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
مدیرعامل تعاونی ناشران و کتابفروشان تهران با ارسال یادداشتی به ایبنا درباره مصاحبه رئیس اتحادیه کاغذ و مقوا به برخی از موضوعات مطروح در این گفت وگو واکنش نشان داد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : چاپ و زندگی

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) ، محمدمهدی داوودی پور؛ مدیرعامل تعاونی ناشران و کتابفروشان تهران و عضو هیات مدیره اتحادیه آشنا با ارسال یادداشتی به ایبنا به مصاحبه حسین میرباقری؛ رئیس اتحادیه کاغذ و مقوای تهران پاسخ داد.

متن این یادداشت به شرح زیر است؛

بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای حسین میرباقری ریاست محترم اتحادیه کاغذ و مقوای تهران
باسلام و احترام
سخنان حضرتعالی را در (ایبنا) خواندم و لازم دانستم چند کلامی در اینباره به عرض برسانم:
اول اینکه مدت زیادی نیست که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در مسئله کاغذ ورود کرده است و دلیل این امر را نیز خود شما بهتر می دانید چرا که وقتی همکاران شما با دریافت ارز 4200 تومانی و حتی پائین تر از آن کاغذ وارد کردند و به سود معقول قانع نشده و گرانی را بر بازار تحمیل می کنند شما نفرمایید (مشخص نیست چه اتفاقی می افتد که . . .)

در ثانی بهتر بود نمی فرمودید ( به دنبال گرانی های بازار . . . ) بلکه اصلح این بود که کارشناسانه و بی طرفانه از رشد قیمت ارز و فرصت طلبی های برخی همکارانتان سخن به میان آورده و به سهم خود مسؤلیت پذیر باشید و بجای به رخ کشیدن 50 سال سابقه صنفی و دارا بودن 600 عضو، بفرمایید برای جلوگیری از ایجاد بحران و یا تعدیل شرایط موجود چه کرده اید.

یادم نمی رود که در شرایط بحرانی سال نود و یک بعضی اوقات حتی در طول یک روز سه بار قیمت کاغذ توسط برخی از همین 600 نفر تغییر می کرد و هم اکنون نیز درحالی که بسیاری از همکاران شما فاکتور فروش به دست ناشران مصرف کننده نمی دهند و به فرموده جنابعالی قیمت کاغذ را تا 430 هزار تومان بالا برده اند و از سوی دیگر همچنان بیش از نود درصد کار در دست همکارانتان است، برای ایجاد تعادل قیمت کاغذ چه کرده اید که می فرمائید؛ ( پس چرا کار را به دست اتحادیه نمی سپارند ؟ )

در فرازی دیگر فرموده اید (همه مصرف کننده ها وارد کننده شده اند) که این نیز از شما انتظار نمی رود که بدون توجه به آمار واقعی کلمهٔ (همه) را به کار برید و به دنبال آن بفرمایید ( دلیل نمی شود که چون کاغذ نیست، من کاغذ را به مصرف کننده بدهم ! ! ! ) اگر قرار است اعضای صنف شریف شما :
* گران فروشی کنند
* واردات کاغذ را انحصار خود بدانند
* فاکتور ندهند
* به فرموده شما کاغذ را به مصرف کننده ندهند
* تعهد به ضوابط قیمت گذاری و توزیع متناسب با با ارز دریافتی را نیز برنتابند و . . .
لطفاً به عنوان ریاست محترم صنف، بفرمایید برنامهٔ شما و نیز انتظارتان از مسؤلان و مصرف کنندگان چیست ؟

البته فراموش نفرمایید که بنده برای دفاع بی دلیل از دولت و مسئولان این مطالب را نمی گویم و همهٔ حاضران در جلسات صمت شاهد بودند که اینجانب تحت عنوان نماینده ناشران بدون هیچ ملاحظه ای حقایق را بیان کرده و هشدارها و پیش بینی نتایج عملکرد مسؤلان محترم را کراراً متذکر شده ام و نسبت به برخی ناباوری ها و و بی توجهی ها نیز متأسفم اما همچنان معتقدم که بخش مهمی از مشکلات را باید در صنف شما جستجو کرد .

همچنین با توجه به اینکه در حال حاضر و با توجه به رکود بازار نشر، مصرف سالانه کاغذ تحریر ما حدود 100 هزار تن و گلاسه نیز حدود 10 هزار تن است و نوسانات شدید قیمت کاغذ حیات صنف را مورد تهدید قرار می دهد بدیهی است با هر کس و در هر موقعیتی که در روند صحیح تأمین این نیاز صنفی خدشه ای وارد کند برخورد خواهیم کرد. با توجه به اینکه حضرتعالی در قسمتی از سخنان خود فرموده اید (بسیاری از حواله های کاغذ در بازار فروخته شده است) تقاضا دارم حداقل 10 درصد از حواله های توزیع شده را که فروخته شده اند با مشخصات کامل نام فروشنده، مقدار و نوع کاغذ، مبلغ فروخته شده و نام خریدار را اعلام فرمایید تا اولاً معلوم گردد (بسیاری) یعنی چند نفر و در ثانی خریداران چه کسانی هستند و سپس کاغذها را با چه درصد سود به فروش رسانده اند تا همه بدانند:
گُنه کرد در بلخ آهنگری
به شُشتر زدند گردن مسگری

و در پایان ضمن تشکر از مسؤلان محترمی که در تأمین ارز 4200 تومانی تلاش کرده اند؛ تقاضا می کنم در مسائل نظارتی نیز دقت بیشتری را اعمال فرمایند .
باسپاس و آرزوی موفقیت
محمد مهدی داودی پور

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
مدیر آژانس ادبی پل می گوید که روند طولانی بررسی ها و شروط عجیبی که در طرح گرنت اخیراً تصویب شده است، افت شدید استقبال ناشران خارجی از این طرح را به همراه داشته است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : بولتن نیوز

به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، طرح گرنت (وجه حمایتی برای ترجمه و انتشار کتاب های ایران در خارج از کشور) چند سالی است که در ایران راه اندازی شده و دبیرخانه آن هر سال تعدادی از کتاب ها را مشمول دریافت این طرح قرار می دهد، طرحی که بودجه یک میلیاردی آن در طول سال بنا به نوع کتابی که قرار است ترجمه شود در دو بخش بزرگسال و کودک و نوجوان اختصاص پیدا می کند.

به طور متوسط برای هر کتاب حدود هفت میلیون تومان در نظر گرفته شده است، برای کتاب های بزرگسال تا سقف 3 هزار دلار و برای کتاب های کودک تا سقف هزار دلار در نظر گرفته شده است، هم چنین در آیین نامه بازنگری شده قید شده است، که در موارد استثنا برای کتب خاص پس از بررسی در شورا و نظر اعضا، می توان ارقام بالاتری را برای حمایت تصویب کرد.

بدنبال طولانی شدن روند بررسی ها و نواقص موجود در پرونده ها، دبیرخانه طرح گرنت در سال جاری سامانه ثبت نام را راه اندازی کرد تا به این شیوه روند بررسی ها کوتاه تر و در نتیجه نهایی تسریع ایجاد شود. با این وجود باز هم برخی از ناشران نسبت به روند بررسی ها و حتی اختصاص وجه مالی آن انتقاداتی دارند. مجید جعفری اقدم مدیر آژانس ادبی پل از جمله این افراد است. وی از عدم پرداخت حمایت ها، عدم برگزاری جلسات شورای برنامه ریزی و ... خبر داده و نواقصی در طرح گرنت برمی شمارد که با برطرف کردن آن ها می توان اعتباری را که بیم آن می رود که به واسطه کاستی ها در این طرح از نشر ایران در جوامع بین المللی برود، جبران کند. متن این گفت وگو به شرح ذیل است:

* تسنیم: بیش از سه سال است که طرح گرنت مطرح شده و دو سال است به صورت جدی در حال اجراست، با این وجود آمارهای چندانی از میزان موفقیت طرح گرنت (به صورت مشخص در ورود کتاب های ایرانی به بازارهای جهانی) وجود ندارد. شما دو سالی است که عضو شورای برنامه ریزی این طرح هستید، ابتدا خلاصه ای از آنچه که تاکنون در طرح گرنت انجام شده بفرمایید؟

طرح گرنت با هدف حمایت از ناشران خارجی برای ترجمه و نشر آثار ایرانی به زبان های خارجی در کشورهای مختلف، از طریق مبادلات کپی رایت بین ناشران خارجی و صاحبان آثار در ایران، راه اندازی شده است. در سال اول اجرای آن(سال 95) به اشتباه به جای حمایت از ناشران خارجی، از ناشران ایرانی که کتاب های خود را به زبان های خارجی، بویژه انگلیسی، ترجمه و در ایران چاپ می کردند،حمایت شد.

در دو سال اخیر با بازنگری در رویکرد و روند اجرا، شورای برنامه ریزی طرح گرنت به ریاست معاونت وقت امور فرهنگی وزارت ارشاد اسلامی، سید عباس صالحی، تشکیل و نقشه راه با تدوین و تصویب دستورالعمل و شیوه نامه اجرایی طرح گرنت ترسیم و مقرر شد، تقاضاهای تسلیمی از طرف ناشران خارجی در گروه های کارشناسی دبیرخانه گرنت بررسی و برای تصمیم گیری در خصوص رد یا تایید تقاضاها موضوع به شورای برنامه ریزی ارجاع شود.

اندکی بعد از شروع کار طرح گرنت تغییر و تحولاتی در مدیریت معاونت فرهنگی ارشاد اتفاق افتاد که باعث رکود طولانی مدت در روند اجرایی کار طرح گرنت شد. چند ماه بعد از استقرار محسن جوادی در معاونت امورفرهنگی، که ریاست شورای برنامه ریزی طرح را نیز عهده دار بود، اولین جلسه شورای برنامه ریزی(در دی ماه 96) برای تصمیم گیری در خصوص 70 تقاضای حمایت،که در دبیرخانه طرح گرنت مورد کارشناسی قرار گرفته بودند، با حضور فقط دو نفر از اعضای شورا و مسئولان دبیرخانه طرح گرنت، در غیاب رئیس شورا، تشکیل و حمایت از ترجمه و نشر تعدادی از تقاضاها مورد تصویب قرار گرفت.از اینکه امور اجرایی مربوط به پرداخت مبلغ های مصوب برای پرداخت(البته پیش پرداخت ها) به ناشران خارجی عملیاتی شده است یا نه، هنوز از طرف مسئولان مربوطه اطلاع رسانی نشده است ( البته در خصوص اینکه چه تعداد اثر مورد تصویب طرح گرنت قرار گرفته آمارهای کلی در مصاحبه عزیزان مسئول بیان شده است).

اما آنچه بطور قطع می توان گفت از هشت عنوان کتابی که کپی رایت آنها توسط آژانس ادبی پل به ناشران خارجی واگذار شده بود و در شورای گرنت حمایت از آنها مورد تصویب قرار گرفته بود، تاکنون پیش پرداخت فقط دو عنوان به ناشر مصری پرداخت شده است.

از آن زمان تاکنون شورای برنامه ریزی طرح گرنت، بدون آنکه انحلال آن توسط معاونت فرهنگی اعلام شود، تشکیل جلسه نداده و عملا موجودیت آن در هاله ای از ابهام مانده است.

موضوع دیگر اینکه چون امور اجرایی مربوط به طرح گرنت انسجام ساختاری ندارد، بدین معنی که رسیدگی و کارشناسی تقاضاها در دبیرخانه گرنت، مستقر در دفتر مجامع ارشاد، تصمیم گیری در خصوص رد یا تصویب تقاضاها در معاونت فرهنگی ارشاد و انجام امور مالی در موسسه نمایشگاه های فرهنگی اتفاق می افتد، انجام امور مربوطه گرفتار دالان های بوروکراسی طولانی مدت شده و جواب قطعی به تقاضاها ماه ها و در مواردی بیش از یک سال زمان می برد.

* تسنیم: بیش از چهار سال است که طرح گرنت مطرح شده و دو سال است به صورت جدی در حال اجراست، با این وجود آمارهای چندانی از میران موفقیت طرح گرنت (به صورت مشخص در ورود کتاب های ایرانی به بازارهای جهانی) وجود ندارد، به نظر شما طرح گرنت تاکنون چه اندازه موفق بوده است؟

در خصوص میزان توفیق طرح گرنت بهترین سند و ادله برای ارزیابی بررسی خروجی فعالیت این طرح در سال های اجرا است. از آنجاییکه تعداد عناوین، اسامی عناوین ، اسامی ناشران خارجی حمایت شده و میزان و زمان پرداخت حمایت ها بطور شفاف اطلاع رسانی نمی شود و صرفاً به آمار کلی نه چندان مستند اشاره می شود، لذا ارزیابی دقیق میزان توفیق طرح میسور نیست.

آنچه مسلم است، وجود چنین طرح هایی در توسعه نشر ایران در بازارهای بین المللی نشر و میزان توجه ناشران خارجی برای تعامل و همکاری با بازار نشر ایران تاثیر زیادی می تواند داشته باشد. از اواسط سال 96 که اجرای جدی طرح گرنت کلید خورد میزان استقبال و علاقه ناشران خارجی برای مراوده با آژانس های ادبی و ناشران ایرانی جهت ترجمه و نشر آثار ایرانی در کشورهای دیگر قابل توجه بود. اما متأسفانه به جهت طولانی شدن پروسه ارائه جواب قطعی به ناشران متقاضی حمایت در تأیید یا رد تقاضاها، استقبال ناشران خارجی با افت شدیدی در ماه های اخیر مواجه شده است(حداقل در تعامل با آژانس ادبی پل).

علی رغم همه موانع و مشکلات موجود، شایسته است از تلاش ها و همت عالی دوستانی که در ایجاد و راه اندازی این طرح مهم ملی در وزارت ارشاد اسلامی اهتمام ورزیدند، قدردانی شود. باشد که دوستان مسئول با بازنگری جدی در فرایند اجرایی کار، نسبت به ارتقای کارکرد این طرح، همت دوباره کنند.

* تسنیم: بازنگری هایی از ابتدای شکل گیری این طرح تاکنون در آن رخ داده است، این تغییرات تاکنون چه اندازه مثمر ثمر بوده و آیا این طرح دوباره نیاز به بازنگری و تغییر دارد؟

دستورالعمل، آیین نامه و شیوه اجرایی طرح گرنت تاکنون دوبار مورد بازنگری قرار گرفته است.در بازنگری اول تلاش شد، آیین نامه اجرایی مطابق با شیوه های معمول در طرح های حمایتی مشابه در کشورهای دیگر تنظیم شود که اتفاق مبارکی بود.

در بازنگری دوم که در زمان معاونت اکنون امور فرهنگی وزارت ارشاد اسلامی،بدون اطلاع و حضور اعضای شورای برنامه ریزی طرح، اتفاق افتاد، 4 تغییر عمده در آیین نامه اعمال شد:

در این بازنگری چند نکته قابل تامل است: اول اینکه تغییرات در آیین نامه بدون اطلاع اعضای شورای برنامه ریزی طرح انجام گرفته است، خلاف قاعده و در تضاد با مفاد آیین نامه مصوب و اعلامی از طرف معاون امور فرهنگی در سال 96 بوده است.

دوم اینکه تصمیم نهایی در تأیید یا رد تقاضاها به جای تصمیم خرد جمعی(اعضای شورا) به تصمیم فقط رئیس شورا موکول شده است، از نادر تصمیماتی است که در شوراهای برنامه ریزی مشابه اتفاق می افتد!

سوم اینکه پیش پرداخت از فرایند پرداخت مبلغ مصوب به ناشر خارجی حذف شده است، عملا تیر خلاصی است به ادامه استقبال ناشران خارجی برای همکاری در ترجمه و چاپ آثار ایرانی در قالب این طرح. در حال حاضر بیش از 80 طرح گرنت در کشورهای مختلف اجرا می شود.چنین شرط عجیبی در هیچ کدام از آنها یافت نمی شود.

* تسنیم: به عنوان یک آژانس ادبی فعال در بازارهای جهانی تا چه اندازه توانسته اید از طرح گرنت برای نیل به اهدافتان در جا انداختن کتاب های ایرانی در بازارهای جهانی بهره ببرید؟

در مراودات مرتبط با مبادلات کپی رایت معمولا برای ناشرانی که علاقه مند به ترجمه و نشر آثار خارجی به زبان بومی در کشور خود هستند، دو نکته حائز اهمیت است؛ یکی موجود بودن نسخه انگلیسی اثر و دیگری برخورداری از حمایت مالی طرح یا طرح های گرنت در کشورهای مبدأ.

از این رو آژانس ادبی پل هم همانند دیگر آژانس های ادبی در جهان، برای جلب توجه بیشتر مشتریان خارجی جهت خرید کپی رایت آثار ایرانی وجود طرح حمایتی در ایران را در تبلیغات و مذاکرات خود با طرف های خارجی اعلام و ابلاغ می کند و این تاثیر زیادی در جلب توجه ناشران خارجی در همکاری برای ترجمه و نشر آثار ایرانی در کشورهای دیگر داشته است. متاسفانه به جهت مشکلات موجود در فرایند اجرایی طرح گرنت در ایران و همچنین اعلام تغییرات جدید در آیین نامه(بویژه عدم واریز پیش پرداخت) این استقبال را در ماه های اخیر با افت زیادی روبرو ساخته است.

* تسنیم: در طول دو سال گذشته برخی از ناشران و آژانس های ادبی فعال در خارج از کشور، از طولانی بودن دستیابی به گرنت انتقاد کرده اند، تا جاییکه محسن جوادی معاون فرهنگی وزرات ارشاد نیز بر این امر صحه گذاشته و نسبت به کوتاه کردن روند بررسی ها و دستیابی به گرنت اقدام کرد. به موازات این اقدام سامانه گرنت نیز راه اندازی شد تا کل مسیر مکانیزه شده و در امر تسریع ایجاد شود، برای شما این تغییرات محسوس بوده است؟ آیا به واقع در روند کار تاثیر مثبت گذاشته است؟

یکی از کارهای بنیادی و اساسی که در ادامه فعالیت طرح گرنت انجام شده است، راه اندازی سامانه ثبت تقاضا در شش ماه اخیر است. طبق اعلام مسئولین محترم طرح گرنت در آیین رونمایی این سامانه قرار بود که حداکثر بعد از یکماه پس از ثبت تقاضاها در سامانه و بارگزاری اسناد مربوطه و تایید ثبت تقاضا از طرف سامانه، نتیجه قطعی تایید یا رد تقاضاها ابلاغ شود.

جالب است، بگویم از چهار ماه پیش تاکنون قریب به 80 تقاضا به نمایندگی از ناشران خارجی طرف های قراردادهای کپی رایت با آژانس ادبی پل در سامانه ثبت و اسناد بارگزاری شده و در مرحله اعلام نظر کارشناسی قرار گرفته است. اما تاکنون جوابی از طرف دبیرخانه طرح دریافت نکرده ایم. قبل از راه اندازی این سامانه، دوستان مسئول در پاسخ به علت عدم اعلام نتیجه به کامل نبودن اسناد بعضی تقاضاها اشاره می کردند.اینکه حالا چرا جواب به تقاضاها اینقدر زمان می برد؛ الله اعلم. پس ایجاد و راه اندازی چنین سامانه ای کار فوق العاده و قابل تقدیری است، اما نتیجه کارکرد آن در تسریع روند رسیدگی به تقاضاها ملموس نبوده است.

* تسنیم: شما به واسطه تجربیاتتان قطعاً با طرح های حمایتی کشورهای دیگر که با گرنت ما شباهت هایی دارد ، آشنا هستید، طرح گرنت ما در قیاس با طرح ها موفق کشورهای دیگر چه کاستی هایی دارد؟

آژانس ادبی و ترجمه پل به جهت ماهیت فعالیتش با طرح های گرنت مختلفی در کشورهای دیگر کار می کند و ارتباط دارد و تلاش می کند برای آندسته از ناشران ایرانی که از طریق مبادله کپی رایت اقدام به ترجمه و نشر آثار خارجی در ایران می کنند، کمک کند تا از حمایت های طرح های گرنت در کشورهای دیگر بهره مند شوند. اهم تفاوت هایی که در نحوه کار و عملکرد طرح گرنت ایران با طرح های مشابه خارجی ملاحظه می شود عبارتند از:

انتهای پیام/

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
بعد از اظهارات کارگردان فیلم متری شش و نیم در جشنواره فیلم فجر، خانواده شهدای ناجا به سخنان این کارگردان واکنش نشان دادند.

به گزارش خبرنگار مهر ، خانواده شهدای ناجا در پاسخ به اظهارات کارگردان فیلم متری شش ونیم در بیانیه ای گفتند: با سلام به محضر سبز پوشان نیروی انتظامی که الحق در نهایت گمنامی و تلاش حافظ امنیت و آسایش ما هستند و اما در خصوص صحبت های ناشایست یکی از اهالی سینما درباره پلیس خدوم کشورمان بر خود لازم میدانم به عنوان برادر شهیدی از خانواده ناجا نسبت به این موضوع اعتراض خویش را از این طریق ابراز و اعلام کنم و البته درباره دلایل بکار بردن این قبیل ادبیات از ناحیه این شخص به این نکته اشاره کنم که با توجه به سن و سال و تیپ ظاهری و گویش ایشان به راحتی می توان پی برد که وی از نوعی شخصیت نمایشی برخوردار یا حداقل تأثیر پذیرفته است و انتخاب شدن فیلمش از نگاه مردم گویا فراتر از ابعاد و ظرفیت شخصیت او بوده چراکه از سر ذوق زدگی ناخودآگاه از شخصیت خودفرمان گرفته و این جملات سخیف را درباره کارکنان زحمتکش نیروی انتظامی بکار برده است.

چراکه این قبیل افراد تمایل دارند همیشه در کانون توجه بوده و موردتوجه جمع باشند و همیشه ازاین جهت احساس نگرانی و کمبود دارند و یکی از کارهایی که این قبیل افراد انجام می دهند رفتار و گفتارهای تحریک کننده، قشقرق کننده و برانگیختن تحسین و تائید دیگران باهدف خودنمایی است و متأسفانه در این مورد با بدترین روش ممکن که همانا سیاه نمایی به دوراز تمامی موازین اخلاقی، وجدانی، قانونی و شرعی اقدام کرده است.

لذا حقیر به نمایندگی از بیت معظم شهدای ناجا ضمن محکوم کردن این تفکر و گفتار همچنین ایشان را دعوت به استغفار و طلب حلالیت از نیروهای پلیس و فصل الخطاب قرار دادن مفهوم آیه اول سوره مبارک الهمزه در زندگی اش می نمایم

به گزارش مهر، سعید روستایی کارگردان فیلم متری شش و نیم در اختتامیه جشنواره فیلم فجر، خطاب به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفته بود: خیلی دنبال شما می گشتیم. من پشت دستم را داغ می کنم از این به بعد پلیس از جلوی دوربینم که هیچ، از پشت دوربینم هم رد شود!

کد خبر 4540834

مهسا شمس

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
در پی انتشار خبری با عنوان دستمزد چند میلیونی سینماگران اپوزیسیون و مستقل از دولت، بنیاد سینمایی فارابی جوابیه ای را ارسال کرد که همراه توضیح کیهان از نظر می گذرد:

در خبر منتشر شده شماره 22110 آن روزنامه با عنوان دستمزد چندصد میلیونی سینماگران اپوزیسیون و مستقل از دولت! برداشت های نادرستی صورت گرفته که لازم است اصلاح شود:
1. به نظر می رسد سیاست شفاف سازی حمایت های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بنیاد سینمایی فارابی، از سوی روزنامه کیهان فرصتی برای درج دیدگاه های خود در قالب اشتباهات ظاهرا سهوی و تسویه حساب سیاسی با چهره های فرهنگی و هنری کشور و در نهایت زیر سوال بردن حمایت از سینمای نوین ایران شده است.
2. بنیاد سینمایی فارابی برای حضور سازندگان فیلم ها در رویدادهای معتبر بین المللی مطابق ضوابط و آیین نامه های مرتبط، در برخی موارد، کمک هزینه سفر عوامل اصلی مانند تهیه کننده یا کارگردان را تامین می کند؛ از جمله به سرکار خانم رخشان بنی اعتماد، فیلمساز ارزشمند سینمای ایران، برای حضور در رویداد سینمایی جشنواره فیلم های آسیایی رم (دوم تیر 1397) مبلغ 12/100/000 ریال (معادل یک میلیون و دویست و ده هزار تومان) کمک هزینه سفر پرداخت شده است. حب و بغض سیاسی نباید در خواندن اعداد، رسانه ای را دچار اشتباه کرده و یک میلیون و دویست و ده هزار تومان را چندین برابر کرده و صد و بیست و یک میلیون تومان بخواند و این ادعا را در قالب خبر بنویسد!
3. هیچ یک از هنرمندان و سینماگران از دولت و در این مورد، از بنیاد سینمایی فارابی دستمزد دریافت نمی کنند. هنرمندان و سینماگران در پروژه هایی که در راستای اولویت های فرهنگی کشور باشد، می توانند مشارکت بنیاد سینمایی فارابی را پس از طی مراحل لازم، درخواست کنند. مانند پروژه نگارش پنج فیلمنامه سینمایی در موضوعات اجتماعی و کارآفرینی، درباره شخصیت های کارآفرین و ارزش آفرین موفق ایرانی، که توسط گروهی از فیلمنامه نویسان کشور در حال نگارش است.
4. بهره مندی فیلمسازانی چون: آقایان علیرضا رئیسیان، محمدعلی سجادی، احمد حامد و دیگران از وام یا مشارکت در پروژه های سینمایی، مبتنی بر شیوه ها و رویه های قانونی و حرفه ای است که بارها توضیح داده شده و فقط در صورتی که کسی یا کسانی بخواهند واقعیت را دگرگون جلوه دهند، این توضیحات را نادیده خواهند گرفت.
5. شفاف سازی فرصتی برای نقد و بررسی منصفانه توسط افکار عمومی و به تبع آن ارتقای فعالیت ها و تصمیم ها؛ و نه برخوردهای سلیقه ای و جناحی است.
توضیح کیهان:
ضمن تشکر از بنیاد سینمایی فارابی به خاطر شفاف سازی در صرف برخی هزینه ها و آرزوی تداوم این رویه و همچنین عذرخواهی از خوانندگان محترم به دلیل غلط چاپی در درج واحد تومان، نکات زیر قابل ذکر است:
1-اینکه با یک غلط چاپی و علیرغم صحیح بودن بقیه ارقام درج شده در مطلب مورد بحث، توسط نویسنده جوابیه بنیاد سینمایی فارابی متهم به تسویه حساب با چهره های فرهنگی و هنری و زیر سؤال بردن حمایت از سینمای نوین ایران شویم ، خود نشان از اغراض سیاسی و تسویه حساب نویسنده جوابیه دارد که گویا مدت ها در انتظار بوده که گزکی از کیهان بگیرد و بهانه قرار دهد. این درحالی است که درج اشتباهی یک رقم از میان ده ها رقم ارائه شده در صورت خلاصه عملکرد 9 ماهه بنیاد سینمایی فارابی که بسیاری از آنها در مطلب کیهان نیامده، تغییری در اصل موضوع نمی دهد. خصوصا اینکه سینمای جشنواره ای که نویسنده جوابیه آن را سینمای نوین ایران نامیده، مدت هاست سفارتی بودن و سیاه نمایی اش از این سرزمین و مردمش، آوازه داخل و خارج شده، چنان که در این یکی دو ساله آش آن قدر شور بوده که خان هم فهمیده و سال گذشته در نقد برخی از همین فیلم های سینمایی به اصطلاح نوین ایران که در آلمان به نمایش درآمده بود، مثلا رادیو دویچه وله گفت که فیلم های ایرانی به شکل ویژه ای تلخ و پردرد هستند و رادیو فرانسه فیلم های ایرانی را تیره، نا امید کننده، ملال آور و گاه خشن و مازوخیستی نامید. این درحالی است که سال قبل از آن نیز رادیو بی بی سی در وب سایت خود نوشته بود:
... فیلم های ایرانی مملو از پرخاش و خشونت، هیستری و دیگر ستیزی و رسوخ نابسامانی در تمام وجوه جامعه هستند درحالی که صحنه زندگی اجتماعی ایران... از جنب و جوش همیشگی برخوردار است و مثل همیشه خوشی ها در کنار ناخوشی ها حضور دارند. پس چگونه می شود که سینمای ایران اینچنین به سیم آخر زده و در ناامیدی محض غوطه خورده است...
این ارزیابی رادیوهای بیگانه و در واقع متولیان اصلی همان جشنواره ها از سینمایی است که نویسنده جوابیه فارابی، سینمای نوین ایران می خواند و کیهان را دارای اغراض سیاسی و آماده تسویه حساب با آنها می داند. سینماگرانی که چنین فیلم های شرم آوری ساخته و به عنوان سفیر فرهنگی ایران به جشنواره های خارجی برده تا آبروی ایران و ایرانی را اینگونه نزد بیگانه ببرند. حالا باید قضاوت کرد آیا آنان که از کیسه ملت برای چنین فیلم ها و فیلمسازانی، یک میلیون و دو میلیون و ده میلیون که هیچ ولو یک ریال هزینه می کنند، دارای اغراض سیاسی و ضد ملی و ضد دینی هستند یا کیهان که همواره اینگونه رانت خواری ها و خیانت در امانت را افشا کرده است؟!!
2- جوابیه نویس فارابی، بودجه های پرداختی خود را در راستای اولویت های فرهنگی کشور می داند! جای سؤال از مسئولین بنیاد فارابی (و نه جوابیه نویس) است که این اولویت های فرهنگی چیست؟ آیا براساس سند چشم انداز ملی است؟ آیا براساس فرمایشات مقام معظم رهبری است؟ آیا فیلم هایی مثل سونامی (که عزم ملی مبنی بر به رسمیت نشناختن رژیم صهیونیستی و عدم حضور در میادین ورزشی در مقابل آن را زیر علامت سؤال می برد) یا اسکیت باز که توسط افرادی تهیه و کارگردانی می شود که در جشن چهل سالگی انقلاب، کل چهل سال را موجب توقف خود دانستند، یا بنفشه آفریقایی که در واقع به رسمیت شناختن پدیده مذموم دو شوهری است را در راستای سند چشم انداز ملی و یا فرمایشات مقام معظم رهبری ارزیابی می کنید ؟!!
راستی مجری آن پروژه نگارش پنج فیلمنامه همان کسی نیست که به دلیل فعالیت در جریان فتنه 88 دستگیر و محاکمه شد، در همان روزها با بی بی سی به عنوان یکی از دشمنان قسم خورده و دیرین این ملت همکاری تنگاتنگ کرد و برخلاف حکم قضایی جعفر پناهی به طور غیرقانونی به فیلمسازی اش کمک نمود و فیلمش را هم به جشنواره های جهانی فرستاد تا دستمایه بیشتری برای رسانه های بیگانه و سرویس های اطلاعاتی غرب جهت لجن پراکنی علیه انقلاب و نظام اسلامی فراهم آورد؟! آیا چنین فردی در راستای منافع ملی این کشور است یا بیگانگان؟ آیا برای دستخوش این همه فعالیت علیه انقلاب و ملت بایستی 200 میلیون تومان پول بی زبان این ملت مظلوم را در حلقوم چنین کسی بریزید که بلندگوی بلافصل دشمنان این آب و خاک است؟ این است آن اولویت های فرهنگی که شما معتقدید؟ قطعا این اولویت های شما با اولویت های فرهنگی ملت و انقلاب زمین تا آسمان فرق می کند و از همین روی رهبری فرمودند برخی دستگاه های فرهنگی دچار اختلال و تعطیل هستند و ملت و جوانان را به کار فرهنگی تمیز و آتش به اختیار فراخواندند.
3- براساس آنچه توضیح داده شد در واقع این بنیاد فارابی است که در حمایت هایش، آن هم نه از جیب مبارک بلکه از کیسه ملت و بیت المال، اغراض سیاسی که سهل است، اغراض ضد انقلابی به کار می برد و پول ملت که نزدش امانت است را در اختیار بیگانگان با ملت قرار می دهد. بنیاد فارابی براساس آمارهای خودش بیش از 700 میلیون تومان برای حضور و حمایت از فیلم هایی که اغلبشان به قول آن خبرنگار خارجی مملو از پرخاش و خشونت، هیستری و دیگر ستیزی و رسوخ نابسامانی در تمام وجوه جامعه است و بنا بر نقد آن تحلیل گر دیگر خارجی تیره، ناامید کننده، ملال آور و گاه خشن و مازوخیستی است، از بیت المال ملت هزینه کرده است! آیا این به هدر دادن بیت المال برای بد هیبت نشان دادن کشور و مردم و انقلاب، اولویت فرهنگی بنیاد فارابی است؟!

لینک خبر :‌ روزنامه کیهان
سینماپرس: ورود به دهه 1380 هجری شمسی، صنعت سینمای ایران نیز تحت تاثیر تغییرات سیاسی کشور دست خوش تغییراتی می شود و در این مقطع زمانی است که به نرمی شاهد ورود و گسترش شدید نوعی از ابتذال در لایه های زیرین آثار سینمایی می باشیم.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ سایت های دیگر : تدبیر 24

محمدعلی سلیمانی / با آغاز دهه ی1370 هجری شمسی و شروع تغییرات گستده در چارچوب تصوری مدیران اجرایی کشور و همچنین تغییر رویکرد سیاست گذاران و به تبع آن تحول در نظام فکری فعالان اقتصادی و سیاسی و ...؛ جملگی موجب شد تا فضای فرهنگی ایران نیز دچار تحولات گسترده شود و به تبع آن ماهیت آثار سینمایی و فیلم های تولید شده نیز دست خوش تغییراتی اساسی گردد. تغییراتی گسترده که ابتدا در محتوای آثار سینمایی و ادبیات سیاسی تولیدات این دهه ظهور رسمی و شفاف پیدا نمود و به مرور زمان و با ورود به دهه 1380 هجری شمسی، در فرم ظاهری و در بهره گیری تصویری آثار نیز گسترده شد.

این گونه بود که با ورود به دهه 1380 هجری شمسی، صنعت سینمای ایران نیز تحت تاثیر تغییرات سیاسی کشور دست خوش تغییراتی می شود و در این مقطع زمانی است که به نرمی شاهد ورود و گسترش شدید نوعی از ابتذال در لایه های زیرین آثار سینمایی می باشیم؛ تولیداتی که حاصل نگاه تساهل و تسامح مدیران اجرایی کشور و به تبع آن، الگو برداری و اعمال گسترده چنین رویکردی در عرصه مدیریت فرهنگی و سینمایی کشور در آن مقطع زمانی می باشد.

البته باید توجه داشت که در این مقطع زمانی، فیلم سازانی که هنوز توان نشان دادن صریح تصاویر مبتذل خود را ندارند، سعی می کنند این مفاهیم را در قالب متن و مضمون آثار خود گنجانده و مخاطب را با گونه افراطی از ابتذال متفکرانه مواجه سازد. ابتذالی که در لایه های دوم و سوم آثار سینمایی در حال توسعه می بود و مخاطب سینمایی را وادار به کشف و تاثیرپذیری از این محتوای مبتذل در بستر تعلیق تولیدات سینمای ایران می نمود.

پس باید توجه داشت که در این مقطع زمانی، فیلم سازان بسیار بودند که به سبب نگاه متعهدانه خود در مسیر ابتذال گام بر نداشتند و همچنین فیلمسازانی متعددی را می توان نام برد که به جهت ترس از مواجهه با جریان انقلاب اسلامی و آموخته های خود از مقابله ملت مسلمان با انگاره های فیلمفارسی ، همچنان توان نشان دادن صریح تصاویر مبتذل را در آثار و تولیدات خود نداشته و سعی می نمودند تا این مفاهیم را در قالب متن و مضمون آثار خود بگنجانند و مخاطب را به گونه ای ویژه و غیر مستقیم، به دریافت و تصویر سازی ذهنی از مولفه های ابتذال ترغیب نمایند.

در این دسته می توان به صورتی شاخص از مجموعه تولیدات و فیلم های سینمایی شاخصی همچون، شوکران به کارگردانی بهروز افخمی نام برد؛ اثری سینمایی که در سال 1377 هجری شمسی ساخته می شود و پس از ممانعت بسیار، سرانجام در سال 1379 هجری شمسی، اکران عمومی می گردد. سالی که می بایست از آن به عنوان سال رفرم در عرصه فرهنگی کشور تعبیر نمود. سالی که مسیر حضور ابتذال در آثار سینمایی کشور از دایره محتوی مبتذل خود را گسترش داده و ضمن حفظ ادبیات سیاسی تند و به طور کل رویکرد ضدحاکمیتی خویش، سغی می نماید تا وجاهتی ویژه به ترسیم تصاویر مبتذل، بر بستر فُرم سینمایی برخی از آثار و تولیدات صنعت سینمای ایران دهد و این موضوع، به گونه ای برجسته در آثاری نظیر فیلم سینمایی زندان زنان ، به کارگردانی منیژه حکمت ، ظهور و بروز یافته و سرمشقی از برای تولید ده ها اثر سینمایی در طی این دهه از انقلاب اسلامی می گردد.

همچنین آثار و تولیدات سینمایی ویژه دیگری همچون، فیلم سینمایی کاغذ بی خط به کارگردانی ناصر تقوایی و بالاخص فیلم سینمایی نان، عشق و موتور هزار به کارگردانی ابوالحسن داوودی را می بایست از جمله آثار خط شکنی قلمداد نمود که مسیر تولیدات مبتذل در عرصه سینمای کشور را به راحتی طی نمودند. دو اثر شاخصی که در سال1380 هجری شمسی تولید و پیامی ویژه را به سایر فعالان در عرصه سینمای کشور منتقل نمودند. پیامی که دربردارنده آزادی هنجار شکنی و هموار بودن مسیر مبتذل سازی در سینمای کشور می بود.

در این شرایط سخت و ناگوار در عرصه فرهنگی کشور؛ چشم تیز بین امامت جامعه، زودتر از همگان متوجه این انحرافات شده و در طی جلسه ای با اصحاب فرهنگ و هنر در همان سال ها، اقدام بیان رسمی و صریح این امر در فضای فرهنگی کشور نموده و نسبت به نمایش ابتذال در سینمای ایران هشدار جدی داده و فرمودند:

مسأله اقتصاد در هنر، مسأله مهمی است؛ نکته ای است که به دستگاههای اجرایی مربوط می شود و من بخصوص تکیه میکنم بر این که دوستان وزارت ارشاد به آن توجّه کنند. راست میگویند - هم فیلمسازها، هم بقیه بخشهای هنری - علاوه بر این که وضع خود هنرمندان از لحاظ زندگی، چندان ممتاز نیست و در خیلی جاها در حدّ قابل قبولی نیست؛ کسانی هم که در رشته های هنری سرمایه گذاری می کنند، غالباً وقتی به چیزهایی پایبند هستند، نمیتوانند بازده مالی داشته باشند. یقیناً باید به اینها کمک شود؛ اگر کمک نشد، به سمت هر چیزی که بتواند پول را به سمت آنها بیاورد و آنها را تأمین کند؛ به قول اصحاب سینما، گیشه گرایی می روند، که طبعاً این هم در همه وقت چیز خوبی نیست. گرایش به مسائل جنسی و شهوانی و امثال اینها در سینما، یک مقدار عاملش همین است. میخواهند فیلم جاذبه پیدا کند، لذا یک مشت افرادِ بخصوصی را جمع می کنند. متأسّفانه این عیب بزرگی است که در بسیاری از فیلم های ما دیده می شود ... انسان در بسیاری از فیلم ها و کارهای نمایشی مشاهده می کند که برای جلوه دادن به کار، از جاذبه های جنسی استفاده می کنند؛ در موسیقی یک طور دیگر؛ در بعضی از هنرهای دیگر، طور دیگر. باید به گونه ای باشد که هنرمند بتواند آزادانه هنر خودش را بدون این اجباری که گفتم؛ اجبار به سمت مشتری طلبی؛ عرضه کند تا هنر، صحیح و کامل از آب درآید. (امام خامنه ای در دیدار جمعی از اصحاب فرهنگ و هنر، 1/5/1380)

و بدین ترتیب است که بحث ابتذال در سینما جدی شده و علت ورود فیلم سازان به مفاهیم سخیف و مبتذل را کسب گیشه معرفی می نمایند و به صورتی شاخص، مسایل مالی را به عنوان عامل اصلی و عامل موجه جلوه داده شدن حضور و گسترش آثار مبتذل در عرصه سینمای کشور بیان می دارند.

اما متاسفانه و به سیاق معمول این هشدار و تذکر رهبری با بی توجهی متولیان فرهنگی و مسئولان سینمایی کشور همراه می گردد و این فرمایشات، حتی تا به امروز نیز بر زمین باقی می ماند و در عین حال روند تولید این آثار گیشه محور ، با سرعتی بیشتر ادامه می یابد؛ آثاری که عموما بر بستر روایت عاشقانه شکل گرفته و سعی در ترسیم عشق مثلثی و خیانت و تجاوز و ... و به تبع آن قباحت زدایی از باورهای ایرانی و اسلامی در جامعه برآمده و این مسیر در هر ژانر و هر قالبی پیگیری می نمایند.

در این شرایط فرهنگی بود که دولتی معتقد به مبانی انقلاب اسلامی، جایگزین دولت مستقر گردید و سینما را از جریان فرهنگی رفرمیست (اصلاح طلب) تحویل گرفت که به وضوح فاقد هر گونه مبانی ارزشی و متعالی در راستای اهداف انقلاب اسلامی می بود و عموم فعالان عرصه سینما یا در خوابگاه دختران دوران را سپری می کردند و یا آنکه در رقابت از برای ترسیم هر چه بیشتر سکس و روابط جنسی بر پرده سینما بودند و در این مسیر ضمن تعریف داستان های مستهجن با پوشش ازدواج به سبک ایرانی و ...، سعی در ارایه حداکثری فرم و محتوی ابتذال بر بستر داستان های ازدواج صورتی و ... به بدنه اجتماعی می نمودند.

به عبارت دیگر، تغییر ظاهری قدرت پس از انتخابات سال 1384 هجری شمسی، در شرایطی اتفاق افتاد که بدنه دغدغه مند به مبانی انقلاب اسلامی و جریان متعهد در سینمای کشور، یا به انزوا و بی تحرکی کشیده شده بودند و یا آنکه خود را در ارتفاع پست می دیدند و سرگشته در مزرعه پدری یافته و حتی سعی در بازتعریف وجهه خود نموده و بعضا پشیمان از گذشته، به دنبال چرب و شیرین دنیا و کسب یک تکه نان در صنعت سینمای کشور بودند.

این میراث شوم، همانند یک ویروس به دولت مدعی حفظ آرمان های انقلاب اسلامی منتقل گردید و با تغییر ظاهری مدیران فرهنگی و تداوم فعالیت جریانات بدنه، رفته رفته از نمایش و به تصویر کشیدن تصاویر و رفتارهای مبتذل بر روی پرده ی سینما قباحت زدایی شد و در این دوره مفاهیم مبتذل نه تنها از محتوا و مضمون به صورت ظاهری و بصری در آمد؛ بلکه دولت مستقر از ترس ایزوله شدن و مقابله انگ های سیاسی رایج، همچون تحجر و ...، برخورد منفعلانه رادر عرصه مدیریت فرهنگی و سینمایی کشور پیگیری و به تولید این گونه آثار مشروعیت بخشید.

به عبارت دیگر؛ حضور جریانات انحرافی در کنار مدیریت اجرایی متعهد و انقلابی و استفاده از عناصری معلوم الحال در ارکان تصمیم ساز دولت مستقر، سبب شد تا سیاست دولت وقت مبنی بر جلب آرای همه ی اقشار جامعه و برداشتن انگ و اتهام بنیادگرایی و تحجر و ...، صنعت سینمای کشور را به عرصه جولان جریانات فرهنگی خاص و بعضا معارض نظام جمهوری اسلامی مبدل سازد و متولیان فرهنگی کشور را مجبور سازد تا برای اتهام زدایی از خود و مقابله با انگ تحجر و ...، بر روند شتابان در نمایش آثار مبتذل و سخیف سکوت نموده و گستره حضور ابتذال در فُرم و محتوای آثار سینمایی را نادیده بگیرند.

ادامه دارد...

لینک خبر :‌ سینما پرس
سینماپرس: مریم بحرالعلومی منتقد و کارگردان سینما همزمان با برگزاری سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر گفت: باعث تعجب است که برخی از فیلمنامه ها چطور پروانه ساخت می گیرند! متأسفانه ما شاهد آشفتگی های زیادی در سینمای کشور و جشنواره فیلم فجر هستیم که باعث برخی از این آشفتگی ها خودمان هستیم و عیب ها به خودمان بازمی گردد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴

برنده تندیس بهترین کارگردان بخش جلوه گاه شرق از سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر برای فیلم پاسیو در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: من از سنین کم با توجه به فعالیت های پدرم زنده یاد ابراهیم بحرالعلومی در سینما که هم در حوزه مطبوعات سینما فعال بودند و هم در جشنواره ها و سینما حضور پررنگی داشتند با سینما آشنا شدم و از همان دوران با سختی ها و مشکلات سینما روبرو شده ام.

وی ادامه داد: در آن دوران سطح دانش و خرد و سواد آدم ها بسیار بیشتر از امرو بود!؛ امروزه ما در حوزه های مختلف سینمایی از حوزه رسانه ها و مطبوعات سینمایی گرفته تا فعالان سینما شاهد آن هستیم که سطح دانش و بینش ها بسیار پایین آمده و در عوض ادعاهای افراد بسیار بالاتر رفته است.

بحرالعلومی سپس با بیان اینکه امروزه خبرنگار سینما شده منتقد و منتقد سینما شده کارشناس فرهنگی اظهار داشت: دیگر وضعیت آنچنان بغرنج شده که معیاری برای جداسازی آدم ها نمی توان داشت. ما شاهد آن هستیم که در نشست فیلم ها خبرنگاران فیلم ها را نقد می کنند در صورتی که سواد و دانش نقد فیلم ندارند. خبرنگار وظیفه اش طرح پرسش و نگارش خبر است اما از آنجا که ما در پی ظاهرسازی هستیم از جایگاهی که داریم راضی نیستیم و فقط می خواهیم خودنمایی کنیم.

این سینماگر تأکید کرد: این اتفاق نه تنها در حوزه مطبوعات سینمایی که در خود سینما هم افتاده است؛ به عنوان مثال زمانی یک پروژه سینمایی با یک تهیه کننده و یک مدیرتولید ساخته می شد اما از آنجا که ظاهرسازی و بازی با کلمات و پوزیشن های مختلف در سینما رواج پیدا کرده هم اینک با اشخاص زیادی روبرو می شویم که با عنوان هایی نظیر مشاور پروژه، مدیر پروژه، مجری طرح و... در فیلم ها حضور دارند.

وی خاطرنشان کرد: هیچ چیز در سینما حساب و کتاب ندارد! شما به همین تعداد انبوه افرادی که در سینمای رسانه ها حضور پیدا می کنند نگاه کنید! چرا یک زمانی سینما استقلال برای رسانه ها کافی بود اما امروزه پردیس سینمایی ملت هم با 4 سالن جوابگوی این افراد نیست؟ چرا همه چیز رشدی قارچ گونه به خود گرفته و کمیت ها افزایش پیدا می کنند اما از کیفیت خبری نیست؟

این فیلمساز در بخش دیگری از این گفتگو در پاسخ به سوأل خبرنگار سینماپرس مبنی بر اینکه جدا از بحث رسانه ها و مشکلات عدیده ای که در سینما وجود دارد نظرتان راجع به ساختار و محتوای جشنواره فیلم فجر چیست اظهار داشت: بنده معتقدم تغییر مکرر مدیران باعث افت کیفی جشنواره می شود؛ ما نیاز به اتحاد میان سینماگر، مسئولان و رسانه ها داریم که اتفاق افتادنش محال است. قبلا تعامل بود، صمیمیت بود. پنبه زدن هم بود. حتی نقدها شکل دیگری بود! اما امروز متأسفانه هیچ چیز درست سر جای خود قرار ندارد.

بحرالعلومی خاطرنشان کرد: امروزه نه مسئول به فکر ارتقای فیلمساز است، نه فیلمساز به فکر تعامل و گفتگو و نقد صریح کارساز است. همه چیز آشفته شده است. در جشنواره باید جای فیلم های ارزشمند و باکیفیت باشد اما نیست، در نشست ها باید سوألات خوب مطرح شود اما سوألات خوب گم می شود. قبح همه چیز ریخته شده؛ من امیدوارم با تدبیر و اتحاد و درایت و هوشیاری مدیران سینمایی و فرهنگی کشور شاهد بهبود وضعیت کشورمان باشیم.

لینک خبر :‌ سینما پرس
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴

تهران (پانا) - – کارگردان فیلم آشغال های دوست داشتنی در پایان توقیف 6 ساله این فیلم از آرزوی خود برای دیدن فیلمش بر پرده سینماها گفت.

محسن امیریوسفی کارگردان فیلم سینمایی آشغال های دوست داشتنی در آستانه اکران این فیلم در پی دوران توقیف 6 ساله در گفت وگو با خبرنگار پانا گفت: فعلا فقط دلم می خواهد اکران شدن فیلم را ببینم.

وی احساس خود از رفع توقیف طولانی این اثر اجتماعی را این طور توصیف کرد: بعد از 6 سال و پشت سر گذاشتن همه آن دردسرها دیگر هیچ حسی ندارم. فقط منتظرم فیلم اکران شود تا بعد بتوانیم درباره آن به اظهارنظر بپردازیم.

این فیلمساز در پاسخ به سوالی درباره احتمال توقیف مجدد فیلم بعد از صدور مجوز اکران گفت: با توجه به آنچه برما گذشت امروز دیگر به هیچ چیز نمی شود اطمینانی داشت.

امیریوسفی در اولین نمایش فیلم خود در جمع مخاطبان فیلم در پردیس ارگ تجریش گفت: برای من لحظه عجیب و غریبی است که بعد از 6 سال شاهد اکران فیلم هستم. زمانی که فیلم ساخته شد توقع عوامل این بود که به روال معمول فیلم اکران شود. اما انتظار عوامل برای دیده شدن 6 سال به طول انجامید و من برای رسیدن این فیلم به پرده سینماها 6 سال صبوری کردم.

وی در ادامه خطاب به تماشاگران آشغال های دوست داشتنی گفت: خواهشم از شما این است که فکر کنید فیلم همین هفته پیش ساخته شد. همه این 6 سال و اتفاقاتی که افتاد را فراموش کنید.

کارگردان آشغال های دوست داشتنی خاطرنشان کرد: من امیدوارم تماشاگران با توجه به موضوع فیلم با آن ارتباط برقرار کنند. مهم این است که زحمات عوامل فیلم دیده شود.

آشغال های دوست داشتنی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی محسن امیریوسفی محصول سال 1391 است. این فیلم که دربارهٔ حوادث بعد از انتخابات سال 1388 است که در زمان دولت محمود احمدی نژاد موفق به دریافت مجوز پخش نشد. این توقیف در دوره دولت رئیس جمهور روحانی ادامه یافت تا روز 24 بهمن 97 که اکران عمومی فیلم در سینماهای کشور آغاز شد.

طبق اخبار غیررسمی داستان آشغال های دوست داشتنی در خانه یک پیرزن می گذرد که با دخترخالهٔ میانسالش (سیما) زندگی می کند. در یکی از روزهای بعد از انتخابات که تجمع مخالفان انتخابات و معترضان در خیابان های تهران برقرار است عده ای از تجمع کنندگان فراری از دست نیروهای امنیتی وارد خانه پیرزن می شوند و در آنجا مخفی می شوند. بعد از خروج از خانه متوجه علامتی بر روی درب خانه پیرزن می شوند و طبق شایعه های آن روزها به پیرزن خبر می دهند که آنها احتمالاً در روزهای آینده به خانه او مراجعه خواهند کرد و آن جا را می گردند پس به پیرزن هشدار می دهند که اگر در خانه اش چیز مشکوک و مسئله سازی دارد آن را از خانه خارج کند تا مشکلی برایش به وجود نیاید و داستان تازه از اینجا شروع می شود.

در اتاق خانه پیرزن سه قاب عکس از سه مرد وجود دارد. مرد اول پسر پیرزن است که در جنگ ایران و عراق شهید شده است. قاب عکس دوم متعلق به برادر اوست که از اعضای سازمان مجاهدین بوده است که در جریان اتفاقات دهه شصت اعدام می شود و قاب عکس سوم هم متعلق به همسر پیرزن است که ظاهراً از طرفداران مصدق بوده است که در جریان کودتای 28 مرداد برایش اتفاقی می افتد.

روند داستان به گفتگوی خیالی این سه نفر با پیرزن در جریان شبی می گذرد که او خیال می کند فردا به سراغش خواهند آمد.

شیرین یزدانبخش، حبیب رضایی، هدیه تهرانی، نگار جواهریان، صابر ابر و شهاب حسینی از جمله بازیگران فیلم آشغال های دوست داشتنی هستند.

محسن امیریوسفی علاوه بر آشغال های دوست داشتنی فیلم آتشکار را نیز در کارنامه خود دارد که مدتی در توقیف بود و پس از آن در سینماها اکران شد. فیلم خواب تلخ نخستین فیلم بلند این سینماگر مستقل ایرانی نیز سرانجام پس از 12 سال توقیف، در سال 94 در ایران اکران شد.

در مهر 1393، کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی با ارسال نامه ای به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، خواستار عدم صدور مجوز اکران این فیلم و 7 فیلم دیگر شد که از آنها با عنوان فیلم های مرتبط با فتنه نام برده شده است. به گفته احمد سالک برخی فیلم ها با این که مجوز فیلمنامه و تولید دریافت کرده اند اما در هنگام ساخته شدن، به حاشیه رفته اند و نمایش آنها به مصلحت نظام نیست.

در دی 1394، شهاب حسینی، از جمله بازیگران این فیلم، با اعلام اینکه موضع گیریِ محمد حیدری دبیر جشنواره سی وچهارم فیلم فجر در قبال فیلم آشغال های دوست داشتنی و اطلاق اصطلاحِ معضل به این اثر که با مجوز قانونی وزارت محترم ارشاد ساخته شده و طی چند دوره گذشته در محاق بدبینی و سیاه نگری قرار گرفته و به دلیل آنچه نبود نگاهی نو و اندیشه ای تازه در جشنواره فیلم فجر عنوان کرد، از سمتِ خود به عنوان مشاور این جشنواره استعفا داد.

گفت وگو: عاطفه بزرگ نیا

لینک خبر :‌ خبرگزاری پانا
فیلم سینمایی آشغال های دوست داشتنی که چند سالی به خاطر محتوای حاشیه دارش در توقیف بود، روی پرده سینما ها می رود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاین: آشغال های دوست داشتنی به نویسندگی و کارگردانی محسن امیریوسفی در شرایطی به اکران می رسد که نام این فیلم در آثار مصوب شده شورای صنفی نمایش وجود نداشت.
آشغال های دوست داشتنی محصول سال 91 است و از زمان تولید به دلیل محتوای آن که گفته می شود در حمایت از فتنه سال 88 است، توقیف شد. محسن امیریوسفی، اما در مقابل اتهام ساخت فیلمی در حمایت از فتنه، می گوید که فیلمش در راستای اتحاد ملی است. این کارگردان با حضور در نشست رسانه ای دبیر جشنواره فیلم فجر، پیش از آغاز جشنواره سی وهفتم، سخنان تندی علیه سیاست های سازمان سینمایی بر زبان آورد. در آن نشست امیر یوسفی خواستار اکران فیلم آشغال های دوست داشتنی شد، اما ابراهیم داروغه زاده در مقابل این درخواست سکوت کرد؛ سکوتی که امروز با اکران فیلم آشغال های دوست داشتنی نشانه های رضایت از آن را می توان دید.
دست اندرکاران فیلم آشغال های دوست داشتنی از فضای رسانه ای جشنواره فیلم فجر به طور کامل به نفع خود استفاده و هر روز ویدئویی را در شبکه های اجتماعی با هدف روزشمار جشنواره و ارتباط آن با آشغال های دوست داشتنی منتشر می کردند.
آشغال های دوست داشتنی از شش سال گذشته تا به امسال برای هر دوره از جشنواره فیلم فجر فرم حضور را پر می کرد، اما به دلایلی این فیلم در هر دوره کنار گذاشته می شد، حتی در زمانی که فیلم عصبانی نیستم رفع توقیف و اکران شد نیز فیلم آشغال های دوست داشتنی اجازه اکران پیدا نکرد.
غلامرضا فرجی، سخنگوی شورای صنفی نمایش درباره اکران بی سر و صدای فیلم آشغال های دوست داشتنی می گوید: در جلسه ای که روز چهارشنبه 17بهمن ماه داشتیم دو فیلم هت تریک به کارگردانی رامتین لوافی و آشغال های دوست داشتنی به دلیل اینکه قراردادهای شان به لحاظ تاریخ اکران مشکل داشت، جزو خروجی جلسه شورا اعلام نشدند و ما به صاحبان آن ها گفتیم تاریخ قرارداد های این آثار باید اصلاح شود. باید در قرارداد ها ذکر شود یک فیلم قرار است بعد از کدام فیلم روی پرده برود. وی با بیان اینکه مشکل تاریخ قرارداد ها حل شده است، می افزاید: با رفع مشکل تاریخ در کنار چهار فیلم قبلی، فیلم های هت تریک و آشغال های دوست داشتنی نیز از امروز اکران می شوند.
گفتنی است بخش هایی از فیلم آشغال های دوست داشتنی برای کسب مجوز نمایش دوباره فیلمبرداری و ممیزی شده است.

لینک خبر :‌ روزنامه جوان آنلاین
فیلم سینمایی آشغال های دوست داشتنی پس از شش سال پیگیری مداوم محسن امیریوسفی کارگردان این فیلم بالاخره ساعتی پیش با آغاز اکران عمومی در سالن های سینما، رسماً رفع توقیف شد و از صبح امروز با اکران در گروهی از سالن های سینما، پرونده جنجالی ترین توقیف سال های اخیر سینما به کلی بسته می شود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ سایت های دیگر : خبرگزاری تابناک برترین ها ساعت24 اقتصادی

تابناک: فیلم سینمایی آشغال های دوست داشتنی پس از شش سال پیگیری مداوم محسن امیریوسفی کارگردان این فیلم بالاخره ساعتی پیش با آغاز اکران عمومی در سالن های سینما، رسماً رفع توقیف شد و از صبح امروز با اکران در گروهی از سالن های سینما، پرونده جنجالی ترین توقیف سال های اخیر سینما به کلی بسته می شود.

پیش فروش فیلم سینمایی آشغال های دوست داشتنی به کارگردانی محسن امیریوسفی از امروز 22 بهمن برای نمایش از 24 بهمن در شماری از سالن های سینمای کشور آغاز شد اما این فیلم در سانس شب 23 بهمن سینما ارگ نخستین نمایش عمومی خود را داشت و بدین ترتیب ساخته محسن امیریوسفی رسماً رفع توقیف شد؛ اتفاقی که با توجه به سوابق بعید به نظر می رسد اما پیگیری این کارگردان در نهایت گره کور این فیلم را گشود.

محسن امیریوسفی در نخستین اکران عمومی فیلم آشغال های دوست داشتنی ، در حالی که تورج اصلانی فیلمبردار این اثر او را همراهی می کرد، گفت: لحظه عجیب و غریبی برای من است، چون وقتی فیلمی ساخته می شود، توقع می رود فیلم سریعاً آماده شود و اکران شود و بعد قضاوت با مخاطب باشد که درباره اش صحبت کند؛ اما این شش سال فاصله ای افتاد و عملاً شش سال عوامل فیلم در انتظار دیدن فیلم شان بودند. امیدوارم دیگر این اتفاق برای هیچ فیلمی نیافتاد

کارگردان آشغال های دوست داشتنی افزود: خواهشم این است که فکر کنید این فیلم همین هفته پیش ساخته شده و اینکه شش سال توقیف بوده را کاملاً فراموش کنید و تمام اتفاقات بدی که افتاده کاملاً فراموش شود. مهم این است که فیلم با مخاطب ارتباط برقرار کند و خوشبختانه با توجه به موضوع، داستان و زحماتی که عوامل فیلم کشیدند، خوشحالم از اینکه فیلم به روزی است. برای رسیدن این فیلم بر پرده سینما، شش سال صبوری بود ولی شما لازم نیست به سختی های آن شش سال فکر کنید و درباره اش صحبت کنید. باز تکرار می کنم، فکر کنید این فیلم هفته پیش ساخته شده و آماده اکران برای همه مردم است.

محسن امیریوسفی که به شدت در سال های اخیر در پی رفع توقیف فیلمش بود، فیلم آشغال های دوست داشتنی را برای ششمین بار در جشنواره فیلم فجر ثبت نام کرد. امیریوسفی پیش از جشنواره گفته بود: سال گذشته به من گفتند در صورت انصراف از جشنواره فیلمت را اکران می کنیم که هنوز این اتفاق نیفتاده. برای همین دوباره فیلمم را به جشنواره می دهم تا شاید طلسم نمایشش بشکند. اما فیلم او به جشنواره راه داده نشد و جنجال هایی در پی داشت و اکنون در مسیر اکران قرار گرفته است.

فیلم سینمایی آشغال های دوست داشتنی تنها فیلم توقیفی است که ارجاعات بسیار واضح و مستقیمی به حوادث سال 1388 دارد. این فیلم روایت یک مادر است که دخترش در جریان درگیری های سال 1388 دستگیر شده و حال مادر از سوی یکی از دوستانش ترغیب می شود تا برای آنکه دخترش بیش از این به دردسر نیفتد، تدبیری بیاندیشد و در این مسیر اتفاقات جالبی رخ می دهد.

سوای داستان این فیلم سینمایی، آشغال های دوست داشتنی یکی از آثار قوی در حوزه جلوه های ویژه بصری محسوب می شود و در حوزه فنی سینمای ایران، یک گام به جلوست. شهاب حسینی، حبیب رضایی، اکبر عبدی، نگار جواهریان، صابر ابر و شیرین یزدان بخش بازیگران اصلی این فیلم سینمایی هستند؛ بازیگرانی که برخی شان زنده نیستند!

بخشی از امتیاز فیلم آشغال های دوست داشتنی توسط مدیران پیشین سازمان سینمایی خریداری شد تا مسیر فیلمسازی این کارگردان هموار شود؛ اما در نهایت این اتفاق نیفتاد و امیریوسفی همچنان پیگیر اکران فیلمش است.

لینک خبر :‌ روزنامه اصفهان امروز
تهران- ایرنا- سی و هفتمین دوره از مهم ترین رویداد سینمایی ایران، همزمان با چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در مرکز همایش های برج میلاد با معرفی برگزیدگان به کار خود پایان داد و حواشی آئین اختتامیه آن در فضای رسانه ای داخلی با بازتاب گسترده ای همراه شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

به گزارش گروه نشریات خبری؛ جشنواره فیلم فجر که هرساله در آستانه ایام الله دهه فجر آغاز می شود، امسال هم با آغاز اکران آثار در پردیس سینمایی ملت و سینما های مردمی به طور رسمی وارد فاز اجرایی شد و سرانجام پس از 10 روز این جشنواره با همه حاشیه هایش با تقدیر از هنرمندان برگزیده به پایان رسید.
اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر با حضور شخصیت هایی همچون وزیر ارشاد، محمود واعظی رئیس دفتر رئیس جمهوری، حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی و بزرگان سینمای ایران از جمله جمشید مشایخی، عصر روز دوشنبه 22 بهمن ماه در برج میلاد برگزار شد و اخبار مربوط به آن در فضای رسانه ای کشور بازتاب گسترده ای داشت.
بررسی امروز(23 بهمن ماه)روزنامه ها، خبرگزاری ها و تارنماهای داخلی نشان می دهد که رسانه های نزدیک به جریان اصلاح طلب به نقد برخی آثار راه یافته به جشنواره پرداخته و جشنواره امسال را جشنواره ای متمایز با بازی های متفاوت، خلاقانه و هوشمندانه بازیگرانی که توانستند برخی تابوها و کلیشه های سینمایی را بشکنند توصیف کردند.
هدف اصلی از برگزاری جشنواره فجر و واکنش موسسه هنر و تجربه نسبت به اعطای سیمرغ از دیگر محورهای مطرح شده از سوی این جریان رسانه ای است.
رسانه های اصولگرا نیز علاوه بر نقد برخی از آثار راه یافته به این دوره از جشنواره، مطالب خود را با محورهایی همچون دلایل عدم موفقیت جشنواره سی و هفتم،حواشی آئین اختتامیه فیلم فجر،تنگ نظری ها در سینما و نحوه پوشش بازیگران منتشر کردند.
امتناع همایون غنی زاده کارگردان فیلم 'مسخره باز' از پذیرفتن جایزه بخش نگاه نو جشنواره فیلم فجر و فرستادن یک جوان افغانستانی بر روی سن برای خواندن متن کوتاهی درباره چرایی نگرفتن این جایزه از جمله مطالب مشترک هر دو طیف رسانه ها است.

رسانه های اصلاح طلب
-----------------------
**نقد آثار سینمایی راه یافته به جشنواره
روزنامه آرمان نوشت: سعید روستایی و تیم بازیگرانش (نوید محمدزاده، پیمان معادی، پریناز ایزدیار) در متری شیش و نیم به سراغ داستان همیشگی اعتیاد و جوانب آن رفته اند. تمی که بارها در سینما بدان پرداخته شده و در ابد و یک روز نیز حاشیه های آن بهتر از هر فیلمی در آمده؛ حال چه اصراری است که بار دیگر نقبی به این قصه پر غصه زده شود؟...این فیلم هرچند در بازیگری حرف تازه ای برای بازیگرانش نداشت و گوشه چشمش به گیشه هم بیشتر از روح فیلم است (بازی تک سکانس ایزدیار یا چند سکانس تکراری فرهاد اصلانی) می توانست نه در لفافه و در عیان، آنچه در متن بود را، بیشتر به تصویر بکشاند... فیلم دوم روستایی تا ابد نمی تواند در یادها بماند و شاید در روزی فراموش شود؛ به سانتی و متری.

روزنامه قانون در خصوص فیلم دیدن این فیلم جرم است نوشت: داستانی که فیلم روایت می کند چه در سطح سینمایی و چه به عنوان یک رخداد واقعی، باورپذیر نیست. انتقاد تند و گاهی تحقیرآمیز فیلم به نهادهای اجرایی و امنیت ملی و نیروی انتظامی آن را به مانیفستی سیاسی برای گروهی خاص تقلیل می دهد و درنتیجه با احتساب موارد عنوان شده، فیلم برای مخاطبان خاصی ساخته شده است و به نظر برای مخاطبانی که چگونگی ساخت و منطق روایی برای شان اهمیتی ندارد و بیشتر برخلاف سینه فیلای عاشق سینما، دلبسته مضمون و شعار های فیلم هستند؛ بنابراین از این منظر فیلم به هدف خود رسیده است دیدن این فیلم جرم است گرته برداری ناشیانه ای از آژانس شیشه ای و به لحاظ تماتیک در مقابلش محسوب می شود.

**امتناع کارگردان فیلم 'مسخره باز' از پذیرفتن جایزه بخش 'نگاه نو'
تارنمای فرارو به نپذیرفتن جایزه بخش نگاه نو جشنواره فیلم فجر از سوی همایون غنی زاده، کارگردان فیلم مسخره باز و فرستادن یک جوان افغانستانی روی سن برای خواندن متن کوتاهی درباره چرایی نگرفتن این جایزه و سپس، حاضر شدن خود غنی زاده روی سن و دریافت جایزه هنر و تجربه جشنواره می پردازد و می نویسد:در پی این اتفاق، مهرزاد دانش، عضو هیأت داوران جشنواره در کانال شخصی اش نوشت: به دبیرخانه جشنواره فیلم فجر پیشنهاد می کنم قوانینی تدوین شود که بر اساس آن، افرادی که از گرفتن جوایزشان، بدون دلیل، امتناع می کنند، در دوره های بعد حق شرکت در این مناسبت را نداشته باشند...منتقدان، چهره ها و رسانه های دیگری نیز نسبت به این حرکت کارگردان فیلم مسخره باز واکنش نشان داده اند. پوریا ذوالفقاری در این باره گفته است: این حرکت نامش اعتراض نیست و مسخره بازی است.

**جشنواره سی و هفتم، متمایز از دیگر دوره ها
به گزارش خبرگزاری ایسنا، ابراهیم داروغه زاده دبیر سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر گفت: آثار حاضر در جشنواره سی و هفتم گواه آن است که سطح کیفی فیلم های سینمایی این دوره نسبت به دوره های قبلی و نسبت به آثار سینمای ایران رشد قابل توجه و چشمگیری داشته است و این همان چیزی است که منتقدان و علاقه مندان به سینما پس از شروع نمایش فیلم ها می گفتند که سال، سال سختی برای داوران است و هر سال که سال سختی برای داوران باشد یعنی آثار ممتاز زیاد و آثار خوب فراوان است...صف های طولانی علاقه مندان به تماشای آثار و سانس های فوق العاده برای بیش از 10 فیلم و ادامه نمایش ها در قالب سینماها تا ساعت 3 بامداد، جشنواره امسال را جشنواره ای متمایز ساخته بود و خدای بزرگ را شاکریم که سینمای ایران توانست سهمی قابل توجه از شادمانی جشن های چهلمین سال پیروزی انقلاب اسلامی ایران داشته باشد.

نقطه عطف تاریخی ای که ثبت شد عنوان گزارش روزنامه ابتکار است در بخشی از آن آمده است: برخی بازیگران جشنواره سی وهفتم فیلم ملی فجر کاری انجام دادند که می تواند نقطه عطفی در تاریخ بازیگری سینمای ایران باشد. آنها با بازی های متفاوت، خلاقانه و هوشمندانه توانستند برخی تابوها و کلیشه های سینمایی را بشکنند. نباید به راحتی از این اتفاق گذشت. دو فیلم متری شیش و نیم ساخته سعید روستایی و سرخپوست به کارگردانی نیما جاویدی بسیار درخشان بودند. بازیگران این دو اثر هم در زمینه بازیگری حرف های بسیاری برای گفتن دارند که باید آنها را مرور کنیم و روی نکات مثبت شان تاکید شود.

روزنامه شرق عنوان داشت: محمد حسین مهدویان با ساخت چهار فیلم نشان داد که به تاریخ سیاسی معاصر ایران علاقه مند است؛ به همین دلیل فیلم هایش وقایع ملتهب کشور بعد از پیروزی انقلاب را به تصویر می کشند، حتی فیلم لاتاری که بیشتر به نظر می رسد فیلمی اجتماعی باشد. جدا از نگاهش به این وقایع، او فیلم سازی را بلد است و از قضا هم سعی کرده فیلم های خنثی نسازد! چون تاکنون فیلم هایی که درباره وقایع انقلاب ساخته شده اند، اغلب بی رمق و بی مخاطب بوده اند، فیلم هایش رنگی تازه به ژانر سیاسی در ایران داده اند. فیلم رد خون ادامه فیلم ماجرای نیمروز است.

به گزارش خبرگزاری ایسنا، هیات داوران جشنواره ی فیلم فجر بیانیه ای صادر کردند که در بخشی از آن آمده است: مدت های مدید است که قاب سینمای ایران، به دلایل مختلف، گرفتار فضاهای محدود و بسته و عمدتاً آپارتمانی معطوف به مشاجره های خانوادگی شده است. باعث خوشنودی است که عوامل فیلم های امسال، این قاب محدود را شکستند و دوربین خود را به محیط های باز معابر و خیابان ها و جاده ها و دشت ها و شهرهای مخلتف کشور بردند تا گستره های وسیع و پس زمینه های عریض و تنوع چشم اندازها، قابی در خور نام و هویت سینما پیدا کنند... جشنواره امسال نشان داد که سینمای ایران، بضاعتی در خور دارد و در نگاهی واقع بینانه و نه کمال گرایانه و خیالی، درصدآثار برترش به دیگر آثار، چیزی کم از درصد آثار برتر جشنواره های معتبر جهانی ندارد.

**هدف اصلی از برگزاری جشنواره فجر
روزنامه اعتماد با تیتر نسبت جشنواره فجر با نفعِ عموم می نویسد: از آنجایی که این جشنواره توسط دولت و با بودجه عمومی برگزار می شود؛ بنیادی ترین پرسش این است که نسبت بخش های این جشنواره با مردم و نفع عمومی چیست؟اینجاست که جامعه به حق از هر طرف با تناقض روبه رو می شود. با این تناقض که چطور این عوامل از بودجه فرهنگی نهادهایی ارتزاق می کنند که سال هاست می خواهند فرهنگ خاصی را غالب کنند و اساسا برای همین هم در عرصه سینمایی وارد شدند و با به کارگرفتن این بازیگران، کارگردانان، فیلمبرداران و... می خواهند این فرهنگ خاص را گسترش بدهند اما در عالم واقع، عوامل، کاملا ضد گفتمانی که خود تبلیغ می کنند و برای تبلیغ آن دستمزد گرفته اند؛ رفتار می کنند. قطعا جامعه این رفتارها و در واقع زیست دوگانه را درک می کند و رفته رفته به این نتیجه می رسد که انگار هرچیزی جز پول، شهرت و زندگی لاکچری از معنا تهی است. این هم کاملا نقضِ غرضِ اهداف ابتدایی و اساسا موضوعیت جشنواره فجر است. به نظر می رسد فارغ از همه بحث های سطحی، جشنواره فجر بعد از این همه سال باید با نگاهی رو به پس ببیند که بر چه مبنایی آغاز شد و امروز کجا ایستاده است؟ آیا خرج این بودجه کلان، نفعی عمومی دارد یا تنها معدود افرادی از آن بهره مند می شوند؟

به گزارش تارنمای انتخاب، حجت الاسلام حسن روحانی رئیس جمهوری در پیامی به اختتامیه جشنواره فیلم فجر، اعلام داشت: این سینمایِ نجیب و بالنده، در بُعد هنری تجلی گاه نبوغ جوانان ایرانی، در بُعد پیام، ابزار انتقال عالی ترین مفاهیم انسانی و در بُعد صنعتی، زمینه ساز تحولی فرهنگ پایه و جامعه محور بوده و خواهد بود...جشنواره فیلم فجر، نه تنها مهم ترین رویداد سینمایی کشور است، بلکه می تواند فرصتی مغتنم برای انتقال پیام بلوغ، رشد و پویایی ایران اسلامی به جهانیان باشد. نیل به این هدف البته مستلزم افزایش سهم ایران از صنعت جهانی سینماست و برای این کار باید چه از نظر نیروی انسانی، چه از نظر فناوری و تجهیزات، و چه از نظر بسترهای آفرینش هنری، هر روز گامی به پیش برداریم و با دیروزمان متفاوت باشیم.

** واکنش موسسه 'هنر و تجربه' نسبت به اعطای سیمرغ جشنواره
به گزارش روزنامه ابتکار ، جعفر صانعی مقدم، مدیرعامل موسسه هنر و تجربه با اشاره به این نکته که سیمرغ هنر و تجربه در حالی اهدا می شود که نماینده ای از این گروه سینمایی در هیئت انتخاب و داوری جشنواره حضور ندارند، نظرات شورای سیاستگذاری گروه سینمایی هنر و تجربه را منتقل کرد. شورای سیاستگذاری معتقد است این سیمرغ در حالی در جشنواره ملی فیلم فجر اهدا می شود که هیئت انتخاب و داوری به نمایندگی از گروه سینمایی هنر و تجربه در جشنواره حضور ندارند و همچنین از آنجا که این عنوان مشخصا به نام این گروه سینمایی ارجاع می دهد لذا شورای سیاستگذاری خواستار این است که عنوان این سیمرغ تغییر کند و یا نمایندگانی از سوی این گروه سینمایی در بخش انتخاب و داوری حضور داشته باشند تا در پی این اتفاق توجه بیشتر و تخصصی تری به فیلم های هنری و تجربی مبذول شود.

رسانه های اصولگرا
----------------------
**نقد آثار سینمایی راه یافته به جشنواره
روزنامه وطن امروز در خصوص فیلم متری شیش و نیم متری در مطلبی با تیتر پارادوکس پایان بندی! نوشت: عینیت بخشی به سرکوب های کودکی در جریان بزه کاری بزرگسالی و تعریفی جدید از طبقه ای یک شبه منتفع شده، هر چند به خودی خود سوژه ای قابل بحث باشد اما الحاق آن به پایان اثر باعث شد پایان بندی فیلم دوم روستایی بر خلاف فیلم اولش نقطه ضعف آشکار او باشد. مجموعا متری شیش و نیم را می توان اثری جسورانه در خلق موقعیت های کمتر تصویر شده دانست که در پایان اسیر یک جمع بندی تهوع آور می شود که فراتر از پیام فیلم فضای آن را نیز به چالش می کشد.

خبرگزاری تسنیم در مورد فیلم متری شیش و نیم می نویسد: بزرگ ترین مشکل متری شیش و نیم اما به پایان بندی بلاوجه و محیرالعقول آن در کمک به بازتولید چرخه اعتیاد بازمی گردد که نقض غرض آشکاری بر تمام آن چیزی است که فیلم دو ساعت و نیم نسبت بدان هشدار داده است.

خبرگزاری فارس در مورد فیلم ماجرای نیمروز (2) عنوان داشت: این فیلم ردّ خون رشد کارگردانی و بلوغ نسبی فیلمساز در طراحی و ساختار خود را نشان می دهد اما در روایت، جای خود را گم کرده و نمی داند در کجای اثر بایستد و چه تصمیمی برای سرنوشت کاراکترهای خود بگیرد... مهدویان (کارگردان) از یک منظر سیما را سمپاتیک و متمایز از دیگر اعضای مجاهدین می کند و از طرف دیگر او را شریک جرم اقدامات آنها نشان می دهد. همین سمپاتی باعث می شود که مخاطب نگران حال سیما شود و رها کردن او را بپسندد؛ یعنی همان تصمیمی که کمال و افشین می گیرند. فیلم از یک طرف از صادق فاصله می گیرد و از طرف دیگر برای سیما دلسوزی می کند و در آخر هم نه کنار سیماست و نه کنار صادق. کمال و افشین هم مثل فیلمساز بین سیما و صادق، نمی توانند دست به انتخاب بزنند. سکانس پایانی فیلم یک استیصال و درماندگی کامل است. استیصال افشین، استیصال صادق، استیصال کمال و استیصال فیلمساز.

**امتناع کارگردان فیلم 'مسخره باز' از پذیرفتن جایزه بخش 'نگاه نو'
به گزارش تارنمای مشرق، عالیه عطایی نویسنده افغانستانی و فعال در حوزه تئاتر، درخصوص اقدام همایون غنی زاده، کارگردان فیلم مسخره باز در اختتامیه جشنواره فجر، مطلبی را منتشر کرد و نوشت: جناب کارگردان شما مارلون براندو نیستی که به جای گرفتن اسکار یک زن سرخپوست روی صحنه بفرستی چون آنقدر خودشیفته ای که جایزه اولی را نمی خواهی و باقی را می خواهی و اصلاً ژست اپوزیسیون و معترض ات بی معنی و نمایشی است. فرستادن یک افغانی که نتواند از روی متن بخواند (آن هم متن به آن شاهکاری و لابد تیز و برنده و معترض) جز توهین و تحقیر هیچ نداشت.

**دلایل عدم موفقیت جشنواره سی و هفتم
امیر حسین جوانشیر کارشناس در گفت وگو با روزنامه کیهان درباره سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر اظهار داشت: سیاست های غلط مدیران دولتی در عرصه فرهنگ و هنر و در سازمان سینمایی وزارت ارشاد و نفوذ عوامل جریان افراطی اصلاحات در بدنه مدیریتی سازمان سینمایی و جشنواره فیلم فجر و دخالت و نفوذ خانه سینما در روند سیاست گذاری های جشنواره امسال از عوامل اصلی شکست و عدم موفقیت این رویداد مهم داخلی است.

**حواشی آئین اختتامیه فیلم فجر
روزنامه کیهان عنوان داشت: آئین اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر درحالی شب گذشته، دوشنبه 22 بهمن برگزار شد که مراسم افتتاحیه این جشنواره به حاشیه هایی تلخ آلوده شده و اعتراضات زیادی را حتی درمیان برخی مراجع تقلید برانگیخته بود. اما به نظر می رسید که برگزار کنندگان جشنواره دیشب تلاش نمودند تا جبران کنند. به طوری که در این مراسم کلیپ هایی در بزرگداشت چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و شهدای این انقلاب پخش شد. حضور 23 آزاده که فیلم 23 نفر نیز براساس داستان واقعی آنها ساخته شده است نیز روی صحنه حضور یافتند و مورد تکریم قرار گرفتند. همچنین در بخشی از این مراسم، مرضیه هاشمی، خبرنگار و مستندساز آمریکایی تبار و مسلمان شبکه پرس تی وی که در سفر اخیر خود به آن کشور، بازداشت شده بود، از جا برخاست و حاضران در مراسم، وی را تشویق کردند.

قدرت نمایی تکنیکی نسل نوی سینماگران عنوان گزارش روزنامه جوان است که در بخشی از آن آمده است: جشنواره سی و هفتم فیلم فجر را فارغ از حاشیه هایی که برگزارکنندگانش در روز افتتاحیه رقم زدند به لحاظ رشد کیفی فیلم ها می توان جشنواره ای موفق قلمداد کرد. وقتی رشد تکنیکی برخی فیلم ها را مشاهده می کنیم به آینده سینمای ایران امیدوار می شویم، به خصوص که این رشد همزمان با چله انقلاب اسامی ظهور یافته است.

**تنگ نظری ها در سینما
به گزارش خبرگزاری فارس، حجت الاسلام احمد مازنی رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس از عدم ورود جدی سینما به معرفی تاریخ انقلاب اسلامی انتقاد کرد و گفت: در این زمینه نه ریل گذاری درستی صورت گرفته و نه هنرمندان و به خصوص اهالی سینما ورود جدی به این حوزه داشته اند. معتقدم برخی تنگ نظری های حاکم مانع از آن شده که فیلم های خوبی برای معرفی انقلاب اسامی ایران ارائه شود. وی با ابراز امیدواری از شکل گیری یک سینمای موفق تر، گفت: متأسفانه برخی تنگ نظری هایی بر فضای فیلمسازی حاکم شده است که حتی آثار مستند نیز تمام واقعیت را بیان نمی کند یا آنان که به دنبال روایت واقعی هستند، فضایی برای کار پیدا نمی کنند.

** نحوه پوشش بازیگران
سایت جهان نیوز می نویسد: بعضی از بازیگران سعی کردند با لباس های عجیب و نامتعارف شان، شش دانگ حواس ها را به نام خودشان جلب و نام شان را در ذهن ها ثبت کنند. لباس هایی که باعث تعجب همگان شد و یک سوال را در ذهن مخاطب شکل داد: آیا این همه جلب توجه لازم است و به چه دلیل، بازیگران دنبال این میزان از جلب توجه هستند؟ به نظر می رسد که عامل اصلی دیدن چنین پوشش هایی در جشنواره، شخصیت و منش بازیگران است که تعیین می کند چه انتخابی داشته باشند. قرار نیست شخصیت آن ها را قضاوت کنیم اما لازم است بازیگرانی که در این جشنواره پوشش های غیر متعارف و پرحاشیه داشتند، به این سوال ها پاسخ بدهند
*گروه نشریات خبری
پژوهشم**9344**1181

ارتباط با سردبیر newsroom@irna.ir

تماس بی واسطه با مسئولین

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
چیزی که در این جشنواره پررنگ تر از همه به چشم می آمد حواشی ای بود که بیشتر از متن خودنمایی می کرد. حاشیه هایی که از ابتدای جشنواره سی و هفتم تا انتهای آن، حرف اول را در این جشنواره ملی می زد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴

گروه هنر و ادبیات فرهنگ سدید- محمدمهدی احمدی: سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر با تمام اتفاقات تلخ و شیرین در شب 22 بهمن ماه 1397 به کار خود پایان داد. جشنواره ای که از کارگردانان پیشکسوت سینما تا جوان هایی که اولین بار پا در این جشنواره بزرگ می گذاشتند، حضور داشتند. فیلم های این دوره چه ازنظر کیفیت و چه ازنظر کمیت در جایگاه مطلوب خود قرار داشتند و برخی فیلم ها از خطوط سیاسی عبور کرده و یا حتی به مسائل اجتماعی و امنیتی اشاره می کردند؛ اما چیزی که در این جشنواره پررنگ تر از همه به چشم می آمد حواشی ای بود که بیشتر از متن خودنمایی می کرد. حاشیه هایی که از ابتدای جشنواره سی و هفتم تا انتهای آن، حرف اول را در این جشنواره ملی می زد.حاشیه هایی از جنس تکخوانی خواننده زن در مراسم افتتاحیه تا طرز لباس پوشیدن بازیگران در فرش قرمز جشنواره و بیان اظهاراتی که هیچ ارتباطی به مسائل هنری و کاری آن ها نداشته و یا حتی سفارش دادن سیمرغ های بلورین از دبی همراه بود.

مراسم افتتاحیه جشنواره سی و هفتم، سه شنبه 9 بهمن ماه در پردیس تئاتر تهران با حضور سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما، حسین انتظامی سرپرست سازمان سینمایی، همایون امیرزاده مدیر روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ابراهیم داروغه زاده دبیر جشنواره، علیرضا تابش مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی اعضای هیئت انتخاب و داوران جشنواره، مدیران سینمایی، سینماگران، هنرمندان و اهالی رسانه برگزار شد.

سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر در حالی آغاز شد که همگان انتظار آن را نداشتند که از همان ابتدا با حاشیه هایی آغاز شود. در مراسم افتتاحیه جشنواره که در رأس ساعت 19 در تالار تهران برگزار شد. گروه موسیقی شروع به اجرا کرد اما خواننده آن نه یک مرد بلکه یک زن بود که صدای آن در تمام سالن به نوعی طنین انداز شد؛ تا اولین استارت حاشیه در روز اول بخورد.

روز اول جشنواره

در روز اول سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر فیلم مستند خانه ای برای تو به کارگردانی مهدی بخشی مقدم و فیلم های غلامرضا تختی به کارگردانی بهرام توکلی، سال دوم دانشکده من به کارگردانی رسول صدر عاملی و معکوس به کارگردانی پولاد کیمیایی اکران شد. حواشی روز اول باز پررنگ تر از متن آن بود از برگزار نشدن نشست خبری فیلم سینمایی معکوس بعد از به نمایش درآمدن این فیلم تا آماده نشدن نسخه نهایی فیلم سینمایی غلامرضا تختی به کارگردانی بهرام توکلی بود. این فیلم قرار بود در روز اول جشنواره فیلم فجر در سینماهای مردمی و سینمای رسانه به نمایش دربیاید که به اکران نرسید و به جای آن فیلم سینمایی معکوس به کارگردانی پولاد کیمیایی به نمایش درآمد. این در حالی بود که در مراسم قرعه کشی فیلم های سینمایی جشنواره و بعد از انتخاب فیلم غلامرضا تختی برای نمایش در روز اول، این احتمال به وجود آمد که این اثر سینمایی به دلیل آماده نبودن مراحل فنی و تمام نشدن فیلم برداری به نمایش عمومی در روز اول جشنواره نرسد؛ اما طبق اعلام روابط عمومی جشنواره فیلم غلامرضا تختی در آخرین سانس پردیس سینمایی ملت به جای معکوس روی پرده رفت. در حالی نوبت نمایش این فیلم با معکوس جابه جاشده بود که قرار شد هر فیلمی به نمایشش در جشنواره نرسید یکی از فیلم های رزرو جایگزین آن شود. قرار بود فیلم معکوس در سانس آخر و در ساعت 21: 30 دقیقه به نمایش درآید، اما این جابه جایی منجر شد تا خود عوامل فیلم در سینما حاضر نباشند و فیلمشان بدون حضور آن ها به نمایش درآید.

پس از نمایش این فیلم به دلیل نبود عوامل و کارگردان در سینما نشست خبری آن هم به بعد از اکران فیلم سوم، یعنی سال دوم دانشکده من منتقل شد. پس از نمایش فیلم صدر عاملی نشست این فیلم برگزار شد و پس ازآن هم طبق هماهنگی صورت گرفته، نشست فیلم سینمایی معکوس بلافاصله آغاز شد. در این نشست که با حضور پولاد کیمیایی کارگردان فیلم سینمایی انجام شد، کیمیایی به شدت از این اقدام جشنواره فجر در جابه جایی فیلم ها انتقاد کرد.

روز دوم جشنواره

دومین روز جشنواره فجر، ابتدا انیمیشن آخرین داستان که اشکان رهگذر آن را کارگردانی کرده بود به نمایش درآمد و سپس در سانس های بعدی فیلم های بنفشه آفریقایی به کارگردانی مونا زندی حقیقی، تیغ و ترمه به کارگردانی کیومرث پوراحمد و درخونگاه به کارگردانی سیاوش اسعدی در کاخ رسانه ها به اکران عمومی درآمدند؛ اما از اتفاقات مهم روز دوم، اکران فیلم متری شیش و نیم به کارگردانی سعید روستای بود که به حواشی حذف فیلم از جشنواره پایان داد. اتفاق دیگر این روز صحبت های مجید مظفری که یکی از صداپیشگان انیمیشن آخرین داستان بود به حواشی این جشنواره اضافه کرد وی در ابتدای نشست خبری گفت که به خاطر اتفاقات مراسم افتتاحیه حتی حاضر نبود ده دقیقه در این جشنواره شرکت کند ولی به خاطر تلاش 9 ساله همکارانش و حمایت از سینمای انیمیشن در این جلسه شرکت کرده است. در دومین نشست خبری که در روز دوم برگزار شد متعلق به فیلم بنفشه آفریقایی بود که با حضور مونا زندی حقیقی کارگردان این فیلم برگزار شد. یکی از نکات جالب این نشست برقراری تماس تصویری با فاطمه معتمدآریا بود که این بازیگر سینما هم در روز افتتاحیه جشنواره خالی از حواشی نبود. معتمدآریا در سخنانی در روز افتتاحیه جشنواره فیلم فجر بیان داشت که در طول این 40 سال سعی در متوقف کردن او داشتند اما اشتباه کردند. او با چنین صحبت هایی دومین استارت جنجال برانگیز روز اول را زد که حتی واکنش همگان ازجمله رسانه های مکتوب و خبری را به همراه داشت.

نشست بعدی روز دوم مربوط به فیلم سیاوش اسعدی بانام درخونگاه بود؛ اما این فیلم هم از حاشیه دور نبود کارگردان این فیلم در این نشست بابیان اینکه نتیجه 8 سال جنگ هیچ است به حواشی روز دوم اضافه کرد.

آخرین نشست خبری که در روز دوم سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر برگزار شد. فیلم جدید کیومرث پوراحمد با نام تیغ و ترمه که اقتباسی از رمان کی از این چرخ وفلک پیاده می شوم نوشته گلرنگ رنجبر بود.

روز سوم جشنواره

روز سوم جشنواره فیلم فجر با فیلم مستند بهارستان خانه ملت به کارگردانی بابک بهداد و فیلم های سمفونی نهم به کارگردانی محمدرضا هنرمند، ناگهان درخت به کارگردانی صفی یزدانیان و فیلم قصر شیرین به کارگردانی رضا میر کریمی بر روی پرده نقره ای جشنواره سی و هفتم به نمایش درآمد. سپس نشست خبری فیلم سمفونی نهم کاری از محمدرضا هنرمند برگزار شد که این روز هم فارغ از حواشی نبود. علیرضا کمالی بازیگر سمفونی نهم در نشست خبری بابیان اینکه درکنار مجمع تشخیص مصلحت نظام باید مجمع تشخیص مصلحت وطن هم تشکیل بشود. بابیان این موضوع، تمام افکار و رسانه ها را در روز سوم به خود جلب کرد. کمالی این حرف را در پی انتشار خبری که خبرگزاری ایسنا مبنی بر توزیع گوشت سگ در شهر مشهد کارکرده بود این حرف را بیان کرد اما این خبر در همان روز تکذیب شده بود.

نشست خبری بعدی جشنواره، به فیلم قصر شیرین به کارگردانی رضا میر کریمی اختصاص داشت که بازیگر نقش اصلی این فیلم را حامد بهداد ایفا کرده است.

آخرین نشست خبری برای فیلم ناگهان درخت بود که این فیلم با کارگردانی صفی یزدانیان به این جشنواره راه پیداکرد. این فیلم به تهیه کنندگی پیمان معادی یکی از نکات جالب جشنواره فجر به حساب می آمد معادی در نشست خبری در پاسخ به این سؤال که شما به عنوان تهیه کننده آیا در فیلم نامه دخالتی داشته اید؟ پاسخ داد: من به هیچ وجه در فیلم نامه دخالت نداشتم و به عنوان بازیگر در خدمت این گروه بودم فیلم هایی که نیاز به کمک دارند در فیلم نامه به هیچ عنوان قبول نمی کنم.

روز چهارم جشنواره

روز چهارم جشنواره فیلم فجر، با اکران انیمیشن شب آفتابی به کارگردانی علی مدنی و فیلم های روزهای نارنجی ، مسخره باز و زهرمار کار خود را آغاز کرد. بعد از به نمایش درآمدن فیلم های روز چهارم نشست خبری فیلم سینمایی زهرمار به کارگردانی سید جواد رضویان که برای اولین بار در جشنواره فجر به عنوان کارگردان حضور داشت برگزار شد. رضویان در نشست پرسش و پاسخ فیلم خود زهرمار گفت: من تازه وارد این عرصه شدم، بی رحمانه مرا نقد کنید اما جانب انصاف را نگه دارید. سپس درباره شانس خود برای دریافت سیمرغ گفت: جشنواره کلاً هیجان انگیز است و ما مدام در حال ترشح آدرنالین هستیم. خوشحالم از دوستان که اجازه دادند در اولین تجربه کارگردانی ام پا به جشنواره بگذارم.

فیلم سینمایی روزهای نارنجی به کارگردانی و نویسندگی آرش لاهوتی بعد از نشست خبری زهرمار برگزار شد در این نشست لاهوتی در پاسخ به سؤالی درباره اینکه چطور یک شخصیت منفعل فیلم درنهایت منجی و قهرمان می شود گفت: فکر نمی کنم شخصیت مجید یک کاراکتر سوپر قهرمان شد. به نظرم مجید زمان کمی در پیش دارد که تصمیم بگیرد که آیا به آبان کمک کند یا نه. این یک پروسه چندین ساله نیست و فقط باید در دو سه روز این تصمیم را بگیرد و این به نظرم یک واکنش کاملاً طبیعی است.

سپس نشست خبری فیلم سینمایی مسخره باز به تهیه کنندگی علی مصفا برگزار شد. این فیلم را همایون غنی زاده کارگردانی کرده است. مصفا در ابتدای نشست خبری گفت: من در ابتدا می خواهم بگویم که چقدر متأسفم از اینکه آقای نصیریان به دلیل فوت همسرشان همراه ما نیستند. به این فکر می کردیم که این جلسه را برگزار نکنیم و در آن شرکت نکنیم؛ اما درنهایت تصمیم گرفتیم به خاطر قول و قراری که داشتیم در این نشست حاضر شدیم، اما بسیار متأسفیم برای اتفاقی که برای آقای نصیریان افتاده است.

روز پنجم جشنواره

سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر به اواسط خود یعنی در روز پنجم فیلم مستند دلبند به کارگردانی یاسر طالبی و فیلم هایی از نرگس آبیار، مرتضی علی عباس میرزایی و پرویز شهبازی به اکران گذاشت. نرگس آبیار که با فیلم شبی که ماه کامل شد پا در این دوره از جشنواره گذاشته بود و همانند فیلم های گذشته خود حیرت مخاطبان را برانگیخت. آبیار در نشست خبری که برای فیلم شبی که ماه کامل شد برگزار شد اظهار داشت: موضوع فیلم سال ها قبل من را درگیر کرده بود و اخبار مربوط به آن را دنبال می کردم برایم جذاب بود و سال گذشته پیشنهاد شد که کار شود اما متوجه شدم طرح متعلق به آقای اصفهانی است و چون نگاه زنانه ای داشت برایم جذاب بود زیرا زنان همیشه کاراکتر فیلم های من هستند.

نشست خبری بعدی متعلق به فیلم خون خدا ساخته مرتضی علی عباس میرزایی بود. وی درباره اینکه فیلم چقدر می تواند نظر مردم را جلب کند، عنوان کرد: اگر مردم دنبال کار متفاوت باشند که به نظر من هستند، حتماً از این فیلم استقبال می کنند و آن را می بینند. این را باید بگویم که هیچ مشکلی با سینمای هنر و تجربه ندارم. هرزمانی که فیلم می سازم به این موضوع فکر نمی کنم که برای سینمای هنر و تجربه یا عمومی است. عباس میرزایی در ادامه بیان داشت: در تولید این فیلم برخی ناملایمت هایی از سوی برخی همکاران مواجه شدم و حتی برخی از آن ها نیز به من فحش هم دادند.

نشست آخر در روز پنجم متعلق به فیلم طلا به کارگردانی پرویز شهبازی و به تهیه کنندگی رامبد جوان و محمد شایسته بود کارگردان این اثر با اشاره به اینکه سینمای خود را رئالیستی می داند، بیان کرد: ظاهر رئالیستی دارد اما سعی می کنم از آن عبور کنم. داستان فیلم طلا کاملاً تخیلی است.

نکات جالب در این روز به سانس فوق العاده رسیدن فیلم های سینمایی غلامرضا تختی، شبی که ماه کامل شد و فیلم ماجرای نیمروز: رد خون بود.

روز ششم جشنواره

ششمین روز از جشنواره فیلم فجر، انیمیشن بنیامین و فیلم های سینمایی جمشیدیه ، مردی بدون سایه و یلدا به نمایش درآمد؛ اما این روز هم از حواشی دور نبود. برخورد نامناسب علی مصفا با خبرنگاران یکی از مهم ترین حواشی نیمه نخست روز ششم بود؛ اما چهره حاشیه ساز اصلی در این روز محمود گبرلو مجری نشست خبری بود. گبرلو از همان نشست دوم نشان داد که نمی تواند برنامه را اگر اندکی به حاشیه کشیده شود کنترل کند و علاوه بر آن نبود زمان بندی مناسب از سوی وی و اتلاف وقت فراوان به همراه سلیقه خواندن سؤالات، داد اهالی رسانه را درآورد حتی این مسئله باعث شد که تعدادی از خبرنگاران ایستاده اعتراض خود را با صدای بلند در سالن نشست به گبرلو اعلام کنند. جنجال بعدی این روز فردین خلعتبری دیگر چهره هنری بود که تاب نقد را نداشت. وی در نشست خبری فیلم یلدا به هر سؤال که از هرکدام از هنرمندان پرسیده می شد در هر زمینه ای واکنش نشان می داد و با فریادهای بلند خودپاسخ را به نحوی می داد که ادامه کار هم از دست خبرنگار و هم از گبرلو خارج می شد.

در ادامه روز ششم نشست خبری فیلم مردی بدون سایه به کارگردانی علیرضا رئیسیان و به تهیه کنندگی علی مصفا برگزار شد.

نشست خبری بعدی نشست فیلم جمشیدیه بود. این فیلم را یلدا جبلی کارگردانی کرده است و درنهایت نشست آخر متعلق به فیلم سینمایی یلدا به کارگردانی مسعود بخشی اختصاص پیدا کرد.

روز هفتم جشنواره

هفتمین روز جشنواره فجر، با نمایش مستند نت های مسی یک رؤیا و فیلم های سینمایی پالتو شتری ، 23 نفر و دیدن این فیلم جرم است کار خود را آغاز کرد. کارگردانی پالتوشتری در اختیار یک کارگردان کار اولی به نام مهدی علی میرزایی بود. سپس نشست خبری 23 نفر به کارگردانی مهدی جعفری با سرمایه گذاری سازمان هنری رسانه ای اوج برگزار و سپس نشست خبری فیلم دیدن این فیلم جرم است به کارگردانی رضا زهتابچیان برگزار شد.

روز هشتم جشنواره

در این روز فیلم هایی به کارگردانی نیما جاویدی، سعید روستایی و آزیتا موگویی به نمایش درآمد. اولین نشست خبری این روز متعلق به فیلم سرخ پوست به کارگردانی نیما جاویدی بود وی در این نشست درباره شباهت فیلمش با فیلم مسیر سبز بیان داشت: نه هیچ شباهتی ندارد اما سعی کردم ادای دینی به فیلم رستگاری در شاوشنگ باشد.

نشست بعدی روز هفتم، نشست خبری فیلم متری شیش و نیم ساخته سعید روستایی کارگردان فیلم ابدو یک روز بود وی درباره مقایسه فیلم ابد و یک روز با فیلم متری شیش و نیم گفت: این فیلم خیلی انرژی برد و هیچ مقایسه ای بین این فیلم و فیلم قبلی ام وجود ندارد. همه عمر و زندگیم را بعد از ابد و یک روز پای این فیلم گذاشتم.

آخرین نشست این روز مربوط به فیلم ایده اصلی ساخته آزیتا موگویی بود. این نشست هم خالی از حاشیه نبود. اولین سؤالی که از کارگردان این اثر پرسیده شد بحث زرق وبرق و لاکچری بودن این فیلم بود که واکنش این کارگردان را به همراه داشت. موگویی معتقد بود در تیتراژ فیلم اسامی سرمایه گذاران آورده شده و از خیلی وقت پیش از اعلام شفافیت های مالی استقبال کرده بوده است.

اما حواشی این نشست به اینجا ختم نشد در ادامه مریلا زارعی بازیگر این فیلم بابیان اینکه این فیلم لاکچری نیست گفت: بیشتر از اینکه اخبار سینمایی را دنبال کنم اخبار اجتماعی و اقتصادی کشورم را دنبال می کنم. چند وقت پیش مقاله ای در مورد اجاره املاک در شهر تهران خواندم. املاک با ودیعه 500 میلیون تومانی و ماهی 45 میلیون تومان اجاره. ما در شرایطی زندگی می کنیم که مردم ازنظر اقتصادی در سختی هستند. نکته جالب این است که املاکی ها می گفتند بر سر گرفتن این آپارتمان ها رقابت وجود دارد. صاحبان آن آپارتمان ها بخشی از این جامعه هستند و خانم موگویی علاقه مند بودند که بگویند هنوز چنین اتفاقاتی هست؛ بنابراین به نظرم این سؤال کمی کلیشه است و بهتر است که این طور قضاوت نکنیم.

روز نهم جشنواره

روز نهم یعنی روز ماقبل پایانی سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر با اکران فیلم مستند تمام چیزهایی که جایشان خالی است و همچنین فیلم های قسم ، جان دار و سونامی به معرض نمایش درآمد. اولین نشست خبری فیلم قسم به کارگردانی و تهیه کنندگی محسن تنابنده برگزار شد؛ که این نشست هم فارغ از حاشیه نبود.

سپس نشست خبری فیلم جان دار به کارگردانی حسین امیری دوماری و پدرام پور امیری برگزار شد. در این نشست از تهیه کننده این فیلم سؤالی درباره وجود پول های کثیف برای سرمایه گذاری فیلم ها در سینمای ایران شد؟ که وی بیان داشت: خیلی شفاف می گویم 50 درصد سرمایه فیلم توسط من و 50 درصد بقیه توسط علی اسد زاده که از سال 87 سرمایه گذار بوده اند تأمین شده است.

در آخر، نشست فیلم سینمایی سونامی به کارگردانی میلاد صدر عاملی که اولین تجربه آن در مقام کارگردانی بود برگزار شد؛ که این نشست هم خالی از حاشیه نبود. یک خبرنگار با پرسیدن این سؤال که آیا آقای رادان، مهرداد صدیقیان را برای بازی در این فیلم معرفی کرده است؟ که صدیقیان در پاسخ گفت: من و آقای رادان حدود 9 سال است که باهم دوست هستیم و سال 95 اولین بار باهم بازی کردیم. اگر قرار بود که همدیگر را پیشنهاد بدهیم، باید خیلی زودتر اتفاق می افتاد. این اتفاق برایم بسیار خوشایند است. چون بهرام رادان بسیار حرفه ای است، فیلم برایش مهم است و در گروه به همه کمک می کند.

روز دهم جشنواره

روز پایانی جشنواره سی و هفتم با اکران فیلم های آشفتگی ، حمال طلا و ماجرای نیمروز: رد خون به کار خود پایان داد. نخستین نشست این روز، متعلق به فیلم سینمایی ماجرای نیمروز: رد خون به کارگردانی محمدحسین مهدویان بود. وی در ابتدای این نشست گفت: ماجرای نیمروز را که ساختیم به هرحال یکسری شخصیت جذاب در این فیلم بودند که همان موقع فکر کرده بودیم که قصه دیگری را با این شخصیت ها تعریف کنیم. او درباره تحقیقات پیش از ساخت فیلم هم توضیح داد: این موضوعی بود که درباره آن قبلاً کارکرده بودیم. حدود یک سال و نیم روی این موضوع تحقیقات صورت گرفت تا در اختیار نویسندگان قرار بگیرد.

در ادامه تهیه کننده این اثر یعنی سید محمود رضوی بیان داشت: این کار به لحاظ پروداکشن بسیار سخت است. سوژه، سوژه خاصی است و قاعدتاً روی لبه تیغ راه رفتن است. بعد از شروع کار همه چیز طبق روال پیش رفت. تا امروز مشکلی پیش نیامده و همکاری های لازم هم با ما صورت گرفته است.
سپس نشست خبری فیلم های آشفتگی به کارگردانی فریدون جیرانی و حمال طلا به کارگردانی تورج اصلانی برگزار شد.

روز اختتامیه جشنواره

در شب 22 بهمن ماه ناقوس پایان سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر به صدا درآمد. اما این روز هم خالی از حاشیه نبود. در بخش نگاه نو جشنواره فیلم فجر سیمرغ بلورین این بخش تعلق گرفت به فیلم مسخره باز همایون غنی زاده اما وی از گرفتن این جایزه امتناع کرد و به جای خود یک جوان افغانستانی را بر روی سن جشنواره فرستاد تا یک متن کوتاهی درباره چرایی نگرفتن این جایزه و مشکلات دیگر بخواند.

شو لباس فجر

اما یک موردی که در بحبوحه جشنواره سی و هفتم به چشم می آمد نوع پوشش برخی از بازیگران در طول سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر بود که صدای افکار عمومی، رسانه ها و حتی برخی کارشناسان دینی و علمی را بلند کرد.

طرز لباس پوشیدن بازیگران در طول جشنواره

طرز لباس پوشیدن بازیگران در طول جشنواره

طرز لباس پوشیدن بازیگران در طول جشنواره

طرز لباس پوشیدن بازیگران در طول جشنواره

طرز لباس پوشیدن بازیگران در طول جشنواره

شبی که ماه در جشنواره فیلم فجر کامل شد

در پایان سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر، فیلم شبی که ماه کامل شد به کارگردانی نرگس آبیار با کسب 7 سیمرغ بلورین توانست بهترین فیلم این دوره از جشنواره فیلم فجر باشد.

برگزیدگان سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر بدین شرح است.

سیمرغ بلورین بهترین فیلم کوتاه: بچه خور به کارگردانی محمد کارت

سیمرغ بلورین بهترین مستند: بهارستان خانه ملت به کارگردانی بابک بهداد

سیمرغ بلورین بهترین فیلم سینمایی در بخش نگاه نو: مسخره باز به کارگردانی همایون غنی زاده

سیمرغ بلورین بهترین فیلم با نگاه ملی: 23 نفر به تهیه کنندگی مجتبی فرآورده و کارگردانی مهدی جعفری

سیمرغ بلورین بهترین جلوه های ویژه میدانی: ایمان کریمیان برای فیلم ماجرای نیمروز؛ رد خون

سیمرغ بلورین بهترین جلوه های ویژه بصری: جواد مطوری برای فیلم مسخره باز

سیمرغ بلورین بهترین چهره پردازی: ایمان امیدواری برای فیلم شبی که ماه کامل شد

سیمرغ بلورین بهترین طراح لباس: محمدرضا شجاعی برای فیلم ماجرای نیمروز؛ رد خون

سیمرغ بلورین بهترین طراحی صحنه: کیوان مقدم برای غلامرضا تختی

سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری: ایرج شهزادی برای فیلم متری شیش و نیم

سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری: مهرشاد ملکوتی برای ماجرای نیمروز؛ رد خون

سیمرغ بلورین بهترین تدوین: بهرام دهقانی برای فیلم متری شیش و نیم

سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن: امین هنرمند برای فیلم قصر شیرین

سیمرغ بلورین بهترین فیلم برداری: حمید خضوعی ابیانه برای فیلم غلامرضا تختی

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن: فرشته صدر عرفایی برای فیلم شبی که ماه کامل شد

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: علی نصیریان برای فیلم مسخره باز

سیمرغ بلورین بهترین انیمیشن: آخرین داستان به کارگردانی اشکان رهگذر

سیمرغ بلورین بهترین فیلم هنروتجربه: مسخره باز به کارگردانی همایون غنی زاده

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن: الناز شاکردوست برای فیلم شبی که ماه کامل شد

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد: هوتن شکیبا برای فیلم شبی که ماه کامل شد

سیمرغ بلورین بهترین فیلم نامه: قصر شیرین به نویسندگی محسن قرایی و محمد داوودی

سیمرغ بلورین جایزه ویژه هیئت داوران: سرخ پوست به کارگردانی نیما جاویدی

سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی: نرگس آبیار برای فیلم شبی که ماه کامل شد

سیمرغ بلورین بهترین فیلم: شبی که ماه کامل شد به کارگردانی نرگس آبیار و تهیه کنندگی محمدحسین قاسمی

سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه مردم: متری شیش و نیم به کارگردانی سعید روستایی

لینک خبر :‌ فرهنگ سدید
مدیرعامل بنیاد ملی بازی های رایانه ای با تاکید بر تغییر زیست بوم بازی به سمت بازی های موبایلی و این که دنیا، روش ماندگاری گیمرها در بازی را فهمیده، معتقد است که بازی سازی ما در زمینه ساخت بازی های با پرداخت درون برنامه ای، هنوز ضعف دارد و از دنیا عقب است.

به گزارش ایسنا، با توجه به اهمیت محصولات فرهنگی جدید (همچون بازی های رایانه ای مناسب) و اهتمام ویژه به امر نخبگان جهت شناسایی و ساماندهی آنان به منظور بهره گیری بهتر بود که بنیاد ملی بازی های رایانه ای برای برنامه ریزی و حمایت از فعالیت های مرتبط در تمامی زمینه های فرهنگی، هنری و فنی صنعت بازی های ویدئویی و رایانه ای، زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تأسیس شد.

این بنیاد وظایفی همچون تهیه و تنظیم راهبردها و سیاست ها در زمینه بازی ها رایانه ای جهت ارائه به شورای عالی انقلاب فرهنگی، برنامه ریزی و طراحی کلان در زمینه این بازی ها در ابعاد مختلف تفریحی، آموزشی و کمک آموزشی، تدوین سیاست های حمایتی و تشویقی در زمینه تهیه، تولید، واردات، صادرات و توزیع بازی های رایانه ای توسط بنیاد و بخش خصوصی به منظور ارائه به شورای عالی انقلاب فرهنگی و تعریف سیاست های مناسب برای مقابله با بازی های مضر و مخرب و هم چنین استفاده از ظرفیت های داخل و خارج از کشور به منظور رشد و ارتقا صنعت بازی های ویدئویی و رایانه ای را برعهده گرفت.

مدیر عامل این بنیاد از بین اعضای هیأت مدیره و به پیشنهاد هیأت مدیره و تصویب هیأت امنا برای مدت سه سال انتخاب می شود و انتخاب مجدد وی بلامانع است. حسن کریمی قدوسی هم 30 خردادماه 1394 با تأیید هیأت امنا و از سوی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی وقت به عنوان مدیر عامل بنیاد ملی بازی های رایانه ای منصوب شد. او با حضور در خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، درباره اوضاع احوال بازی های رایانه ای و مسؤولیت ها و اقدامات این بنیاد صحبت کرد.

کریمی قدوسی با اشاره به تفاوت های بازار بازی سازی در طول سال های گذشته، بیان کرد: بازی سازی در کشور از سال 1386 که بنیاد ایجاد شد و بازی سازی در کشور شکل گرفت تاکنون پس از 10 سال، بسیار تفاوت کرده است. ما در سال 1387 صرفاً بازار بازی های کامپیوتری داشتیم که همه چیز آن، تحت اختیار بنیاد بود که هر کس می خواست بازی منتشر کند، باید از ما هولوگرام و مجوز می گرفت؛ این اتفاق تا سال 1392 هم ادامه داشت و هر بازی ایرانی که می خواست در داخل ساخته شود، قبل از پروسه ساخت محصول باید از بنیاد پروانه ساخت دریافت می کرد.

وی ادامه داد: از زمان دیجیتال شدن بازار که تقریباً از سال 1393 شروع شد تا امروز، شاهد یک شیب بسیار تند کاهش فروش بازی های رایانه ای و افزایش فروش بازی های دیجیتال هستیم؛ یعنی از یک فضای فیزیکی سنتی به طور قطع در حال گذریم و در حال رسیدن به فضای 100 درصد دیجیتال هستیم. از لحاظ آماری در سال 1391، توسط بنیاد، 20 میلیون هولوگرام به بازی هایی که به فروش رسیده داده شده و این عدد در سال گذشته، به چهار میلیون و 500 هزار رسیده، یعنی یک چهارم شده است، زیرا حجم بازار و فضا سمت مارکت یا فروشگاه های دیجیتالی موبایل رفته است.

امروز دانلود بازی به صرفه تر است

مدیرعامل بنیاد ملی بازی های رایانه ای، با اشاره به علت کاهش بازی های رایانه ای توضیح داد: مارکت های کامپیوتر و سایت هایی که بازی های خارجی را به صورت مجانی برای دانلود می گذارند، قبلاً هم وجود داشته اما پهنای باند و سرعت اینترنت آنقدر زیاد نبوده که دانلود مقرون به صرفه باشد؛ یعنی گیمر ترجیح می داد از مغازه سی دی بخرد تا این که 10 گیگ دانلود کند، اما اکنون 50 گیگ دانلود یک بازی با قیمت پهنای باند، حدود 4,000 تومان می شود و در مقایسه با قیمت مغازه، آن که 20 هزار تومان است، به صرفه تر می شود.

کریمی قدوسی در ادامه با تاکید بر نقش بخش خصوصی در بازی سازی اظهار کرد: در این مسیر که از فضای فیزیکی به فضای دیجیتال رفتیم، زیست بوم بازی سازی هم در ایران تغییر کرده است. آن زمان، چون تعداد بازی ها کم بود، بنیاد سفارش دهنده بود و بعد بازی تولید می شد، اما از زمانی که فضای دیجیتال به وجود آمد و بازار به بخش خصوصی منتقل شد، یعنی مارکت ها توانستند تعیین کننده فروش بازی باشند، زیست بوم بازی سازی عوض شد. اکنون بازی سازها با پول خودشان بازی می سازند، بدون این که بخواهند از بنیاد حمایتی بگیرند.

وی با بیان این که بزرگترین حمایت بنیاد این بود که مانع را از جلوی کسب و کار بازی سازی بردارد، افزود: این که هر بازی برای ساخت از بنیاد مجوز و پروانه بگیرد، باعث فلج شدن بازی سازها شده بود. به همین دلیل تصمیم گرفتیم به بازی ها مجوز پس از نشر بدهیم؛ یعنی آن ها بازی را بسازند و ما در طول یک هفته، بازی را رده بندی سنی می کنیم و اگر مشکلی داشت آن را برمی گردانیم.

او ادامه داد: شانس ما این بود که بازی مثل کتاب نیست که جمع آوری فیزیکی بخواهد، بلکه چون دیجیتال است، آن نسخه را برمی دارند و تغییر می دهند و برای بازی ساز هم ضرر فیزیکی ندارد؛ درواقع تکنولوژی به ما در این زمینه کمک کرد که این تصمیم را اتخاذ کنیم.

مدیرعامل بنیاد ملی بازی های رایانه ای با تاکید بر افزایش بازی های موبایلی گفت: ذائقه مخاطبان ما ضمن این که به خاطر اینترنت از حالت فیزیکی به سمت دیجیتال رفت، از کامپیوتر هم به سمت موبایل رفته و این علت های مختلفی دارد؛ یکی این که موبایل هوشمند از سال 1391 به بعد در دسترس همه قرار گرفته است. اتفاق دیگر این بود که تکنولوژی بازی های با پرداخت درون برنامه، به افزایش این بازی ها در ایران کمک کرد.

گیمرها معتقدند بازی باید مجانی باشد

کریمی قدوسی ادامه داد: در ایران چون قانون کپی رایت رعایت نمی شود، مردم عادت کردند جنس را در حوزه کالای فرهنگی مجانی بگیرند. شما فیلم های خارجی، کتاب و بازی را با قیمت بسیار نازل می خرید، به همین دلیل از نظر قشر بسیار زیادی از گیمرهای داخلی، بازی هم باید مجانی باشد. تکنولوژی، اینجا با ورود بازی های آنلاین به ما کمک کرد، چون این بازی ها قابل کپی شدن نبودند و به همین دلیل، بازی ها در حوزه موبایل توسعه پیدا کرد.

وی، درباره ی بازی های با پرداخت درون برنامه اینگونه توضیح داد که در این بازی ها، شما هم باید آنلاین بازی کنید و هم بازی را مجانی می گیرید و می توانید تا جایی که می خواهید مجانی بازی کنید، مگر این که بخواهید در بازی چیزی بخرید. این باعث شد در ایران، فضایی ایجاد شود که مردم به این بازی ها علاقمند شوند و به بازی های موبایل روی بیاورند، زیرا ذات بازی های موبایل همین بازی های مجانی با پرداخت درون برنامه ای است و به همین دلیل، از سال 1392 ساخت بازی های موبایل گسترش پیدا کرد.

مدیرعامل بنیاد ملی بازی های رایانه ای هم چنین خاطرنشان کرد: بازی هایی که الان در مارکت ها هستند، هیچکدام حمایت مالی بنیاد را نداشتند و ما فقط تسهیل گری کردیم و موانعشان را برداشتیم. ما سفارش تولید بازی ندادیم، خودمان مارکت بازی نزدیم و گفتیم که بازار باید در اختیار بخش خصوصی باشد. این ها همه موجب شد بازی سازی موبایلی در کشور گسترش پیدا کند.

کریمی قدوسی با بیان این که یک درصد از مخاطب های بازی های ما پرداخت کننده هستند، گفت: البته بازی سازی ما در زمینه ساخت بازی های با پرداخت درون برنامه ای ضعف دارد و از دنیا عقب است. دنیا فهمیده چه کار کند که مردم به خرید وادار شود و روش ماندگاری گیمرها در بازی را شناخته است، اما در ایران، خیلی ها، بازی را یک روزه ترک می کنند. اکثر بازی سازان داخلی، نگاهشان به بازی موبایل صرفاً این است که بازی مجانی باشد و یک جایی هم مردم پول دهند و چیزی بخرند. اما این ها فقط مدل روی کاغذ است و نگاه کردن به رفتار کاربر و این که بازی ساز چه کار کند که مردم پول بدهند، اهمیت دارد.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
مروری بر حاشیه های جشنواره فیلم فجر و رفتارهای عجیب همایون غنی زاده که داغ ترین حاشیه ساز بود
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ سایت های دیگر : روزنامه شهر آرا

شهرآرا آنلاین - محمد ناصر حق خواه - هر جا سینما، بازیگر، جایزه، مسئولان و مدیران و البته پول باشد، همیشه دوربین هست و هر جا دوربین باشد حاشیه ای هست. اختتامیه جشنواره فجر دقیقا جایی است که همه این ها با هم هستند. هم سلبریتی ها و هم جایزه و هم مدیران فرهنگی و سیاسی کشور و تعداد زیادی دوربین و پخش زنده و همه چیزی که برای ایجاد حاشیه لازم است. اختتامیه جشنواره سی و هفتم هم از این قاعده مستثنی نبود و کلی اتفاقات شیرین و تلخ و تعجب آور را با هم داشت که در چند کلمه پیش رو قرار است درباره آن حرف بزنیم.

40سال تأخیر

از هر کسی، چه منتقد سینما چه یک دنبال کننده عادی، اگر نام 5بازیگر بزرگ سینمای ایران را بپرسید قطعا یکی از نام هایی که می آورد علی نصیریان است. علی نصیریان اما در تمام ادوار جشنواره فجر هیچ سیمرغی نگرفته بود تا اینکه در اختتامیه سی و هفتم سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل مرد را گرفت. این جایزه از نظر بعضی ها این طور تعبیر شد که برای جبران تمام این سال ها چنین کرده اند در حالی که می شد به بقیه بازیگران این فهرست هم جایزه داد. از سمت دیگر خود نصیریان هم با حضور بر سن گفت که من هیچ وقت جایزه نگرفته ام خیلی هم علاقه ای ندارم الان هم که لطف کرده اند و سیمرغ درجه2 به من داده اند. این اظهار نظر به وضوح نارضایتی او را از این جایزه نشان می داد و ترک مراسم بعد از گرفتن جایزه هم این را تأیید کرد. در این بین

جمشید مشایخی هم با گرفتن میکروفن از دوست قدیمی اش تجلیل کرد و فوت همسر او را یادآوری کرد و با او در این فقدان هم دردی کرد. بین حواشی که افراد با تجربه به وجود آوردند خاطره ای که گوهر خیراندیش درباره مواجهه اش با یکی از بیست و سه نفر در گذشته داشت هم بسیار حاشیه ساز شد و جالب اینکه تلویزیون هم نتوانست این خاطره را از میانه قطع کند و آن را کامل پخش کرد. اما حکایت حواشی جوانان حکایت دیگری بود.

شروع مسخره بازی

قطع حرف های الناز شاکردوست بعد از گرفتن جایزه با اینکه هیچ نکته عجیبی هم نگفت و بعد از چند دقیقه هم ویدئو کامل صحبت هایش در شبکه های اجتماعی دیده شد یکی از بی شمار بد سلیقگی های تلویزیون بود که از هیچ، یک حاشیه ساخت. از سوی دیگر سعید روستایی که در جشنواره سال 94 همه جوایز را با ابد و یک روز درو کرده بود؛ امسال در حالی روی صحنه آمد که فیلم جدیدش متری شش و نیم فقط سیمرغ بلورین آرای مردمی را کسب کرد و وقتی پشت میکروفون ایستاد خطاب به وزیر ارشاد گفت: من پشت دستم را داغ کردم که دیگر پلیس نه تنها از جلوی دوربین که حتی از پشت دوربینم رد شود. این طور که معلوم است اصلاحیه های پلیس برای فیلم روستایی، حسابی اعصاب او را برهم زده است.

اما اصلی ترین و مسخره ترین حاشیه را کارهای عجیب همایون غنی زاده کارگردان فیلم مسخره باز ایجاد کرد. او که حدس می زد جایزه بهترین فیلم اولی را (جایزه نگاه نو) برای ساخت اولین فیلمش یعنی مسخره باز بگیرد از قبل متن سخنرانی اش را روی کاغذ نوشته و آن را به یک جوان افغانستانی داده بود تا او را برای گرفتن جایزه به روی صحنه بفرستد و احتمالا حرکتی مثل مارلون براندو که برای گرفتن اسکارش دختری سرخ پوست را به صحنه فرستاد انجام دهد، اما این حرکت غنی زاده نه ربطی به جشنواره داشت نه پیام خاصی و نه توانست حتی اعتراض مشخصی را به گوش کسی برساند. اما قسمت مضحک ماجرا آنجا بود که مسخره باز جایزه بهترین فیلم از نگاه هنر و تجربه را هم گرفت و این بار چون غنی زاده برنامه ای از پیش تعیین شده نداشت به روی صحنه رفت و حرف های بداهه ای زد که عمیقا خنده دار بود. او گفت که من آن جایزه را نگرفتم چون دوست نداشتم و نگاه نویی را به سینمای ایران تزریق نکرده ام اما این جایزه را می گیرم چون آن را دوست دارم . یعنی جناب غنی زاده با اولین تجربه کارگردانی و اولین جایزه، خود را در جایگاهی دید که این طور با غرور رو به روی حضار بایستد و با چندین ثانیه سکوت و با نگاه هایی پر از تبختر، از دوست داشتن ها و نداشتن هایش حرف بزند. حرکت او از همان شب جشنواره تا این لحظه یک مدافع هم نداشته و فقط سیل یادداشت ها و البته کامنت ها علیه حرکاتش در همه جا دیده می شود و سنگی به چاه جشنواره انداخت که فعلا فقط توی سر خودش می خورد.

کانال شهرآرا در پیام رسان های گوناگون

لینک خبر :‌ شهر آرا آنلاین
در حاشیه برگزاری بازار فیلم شصت و نهمین جشنواره برلین، با حضور مسئولان مرکز فیلم صربستان در غرفه سینمای ایران، تفاهم نامه همکاری بین این مؤسسه و بنیاد سینمایی فارابی به امضا رسید.

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی، در جهت توسعه و تقویت دیپلماسی هنری و به منظور ارتقا و تعمیق روابط سینمایی میان سینماگران ایرانی و صربستان، تفاهم نامه همکاری بین مرکز فیلم صربستان و بنیاد سینمایی فارابی به امضای رائد فریدزاده دبیر شورای عالی بین الملل و معاون امور بین الملل بنیاد سینمایی فارابی و بوبان یوتیچ مدیرعامل مرکز فیلم صربستان رسید.

در این تفاهم نامه، تسهیل و حمایت از سازوکار مرتبط با تولید مشترک فیلم با بهره گیری از روابط دولتی، پشتیبانی از توزیع فیلم های تولید مشترک دو کشور در جهان جهت بهره مندی از گستردگی تماشاگران سراسر دنیا، برگزاری نشست های مشترک بین فیلمسازان، تهیه کنندگان و دیگر دست اندرکاران صنعت سینمای دو کشور، ایجاد ساز و کار حمایت مالی از فیلمسازان جدید، استعدادهای جوان و کارگردانان زن مورد تأیید و توافق قرار گرفت.

همچنین ایجاد امکان نمایش فیلم های دو کشور و حمایت از پخش و بازاریابی فیلم های دو کشور در جهان، برگزاری نشست های تخصصی، کارگاه های آموزشی و مراسم فرهنگی و همچنین تبادل هنرجویان و دانشجویان سینما، برگزاری هفته های فیلم در دو کشور و حمایت از حضور تولیدات مشترک دو کشور در جشنواره ها و مراسم فرهنگی جهانی و تبادل امکانات نمایشگاهی و موزه ای و حمایت از میراث فرهنگی سینمایی بین دو کشور از دیگر مفاد این تفاهم نامه است.

بر اساس تصمیم شورای عالی بین الملل سینمای ایران، ساز و کار اجرایی و آئین نامه های مرتبط تولید مشترک به زودی تنظیم خواهد شد و فراخوان طرح ها و پروژه های سینماگران ایرانی برای تولید مشترک با صربستان به اطلاع خواهد رسید.

در این دیدار، یلنا تریوان رئیس هیأت مدیره، میرولیوب ووکوویچ مدیر امور بین الملل مرکز فیلم صربستان و مصطفی احمدی مسئول بخش تولید مشترک بنیاد سینمایی فارابی نیز حضور داشت.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
شباهت عجیبی دارد همه چیزمان به هم؛ فوتبال و سینما هم این روزها عجیب و غریب مثل هم شده اند!
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : آفتاب نیوز صراط نیوز روزنامه اصفهان زیبا

وقتی بازیکنان تیم ملی فوتبال یک کشور در یک تورنومنت بین المللی، مثل کودکان دبستانی که جلوی خانه شان بدون تیر دروازه با پاره آجر بازی می کنند، ظاهر می شوند و امید یک ملت را در کسری از ثانیه با رفتار آمارتوی خود بر باد می دهند؛ باید هم سینما و خانواده اش شبیه آنها باشد که اگر این نباشد، باید تعجب کرد!

حرفه ای بودن و حرفه ای شدن؛ سن و سال نمی شناسد. حفظ حرمت و رعایت قواعد بازی هم یک روند است که تربیت لازم دارد؛ با حلوا حلوا کردن و اینستاگرام و فالوور و موج سواری بدست نمی آید! اگر آن فوتبالیست ها آموخته بودند در هر شرایطی، بازی خود را انجام دهند و به تعهد و وظیفه شان پایبند باشند؛ آن اتفاق در نیمه نهایی جام ملت ها نمی افتاد. البته که آنها به مربی خود و بزرگترهای خود نگاه می کنند که دست بر قضا از هیچ یک حرفه ای گری و عمل به وظیفه در هر شرایطی را نمی بینند که حالا بیاموزند یا خیر!

حکایت فوتبال و سینما و شاید ورزش و هنر این روزهای ما، آیینه همین بی قاعدگی هاست! گویی همه خودشان چرخ را اختراع کرده اند و یا دنبال اختراع و ثبت آن به نام خود هستند! اگرچه لباس ژنرال بر تن دارند اما بچه گانه رفتار می کنند. قواعد بازی را ابتدا -ظاهرا- می پذیرند و انتها زیر میز می زنند و جرزنی می کنند! اینجا هم دست بر قضا کسی به بزرگترها و مربی ها نگاه نمی کند! بماند که در برخی ادوار بزرگترها هم رفتارهای کودکانه ای داشتند.

این بدعت بدی است که دارد به عادت تبدیل می شود و تقریبا در شرف قاعده شدن است! مگر می شود قواعد بازی را پذیرفت اما به وقت قضاوت، خود را کنار کشید آن هم با منطق خوشم نمیاد! خنده دار نیست؟ مسخره نیست؟ اصلا مسخره بازی نیست که هرجا به میل ما نبود، بگوییم قبول ندارم!

چه زمانی قرار است ما حرفه ای شویم و حرفه ای رفتار کنیم؛ بزرگ شدن که به سن و سال و تعداد بازی ملی و شماره فیلم های ساخته شده نیست؛ رعایت همین قواعد ساده جهانی، نشانه بلوغ است! کاش منش استاد علی نصیریان در شب اختتامیه جشنواره امسال، برای همه الگو شود؛ همه بدانند حرمت سینما و جشنواره و مردم را باید حفظ کرد، اعتراض و انتقاد هم باید به قاعده باشد!

کد خبر 1231291

لینک خبر :‌ خبر آنلاین
موسوی گفت: امسال فیلم های خوب زیادی را در جشنواره فیلم فجر شاهد بودیم که هیئت داوران هر کدام را می توانستند به عنوان اثر برتر معرفی کنند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از شیراز ، سید غلامرضا موسوی ، امشب (سه شنبه 23 بهمن) در مراسم اختتامیه جشنواره هجدهم فیلم فجر شیراز که در مجموعه فرهنگی پردیس هنر شهر آفتاب شیراز برگزار شد، گفت: وضعیتی به وجود آمده است که هنرمندان با علاقه به شیراز می آیند.

رئیس شورای عالی تهیه کنندگان اضافه کرد: این اتفاق باعث شده تا سال به سال تماشاچی بیشتری داشته باشیم در شیراز این اتفاق مثال زدنی است.

وی با اشاره به اینکه وقتی پروانه ای در تهران صادر می شود، در سینماهای شیراز روی صحنه می رود و این جشنواره باعث رشد بیشتر سینما می شود، یادآور شد: امسال فیلم های خوب زیادی را در جشنواره فیلم فجر شاهد بودیم که هیئت داوران هر کدام را می توانستند به عنوان اثر برتر معرفی کنند.

پایان پیام/ 130

لینک خبر :‌ خبرگزاری شبستان
رضا درستکار معتقد است که جشنواره فیلم فجر امسال استراتژی و راهبرد مشخصی نداشته، اما خروجی داوری های آن رضایتمند بوده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

سرویس فرهنگی جوان آنلاین – مریم سروش: مراسم اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر در سالن همایش های برج میلاد برگزار و سیمرغ های بلورین به برگزیدگان این جشنواره اهدا شد. شبی که ماه کامل شد به کارگردانی نرگس آبیار با دریافت جوایز بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول مرد و بهترین بازیگر نقش اول زن رکوردار این جشنواره بود.

البته جشنواره فیلم فجر امسال با حاشیه های بسیاری همراه بود. حاشیه های این جشنواره به شبکه های اجتماعی نیز کشیده شد و کاربران فضای مجازی درباره فیلم ها، نحوه برگزاری جشنواره و داوری ها تبادل نظر کردند.

رضا درستکار، منتقد سینما و تلویزیون درباره جشنواره فیلم فجر امسال به خبرنگار جوان آنلاین می گوید: از برگزاری و مدیریت سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر رضایتی نداشتم و به رسم سال های قبل، امسال نیز مراسم اختتامیه جشنواره، جای خواص بوده است.

این منتقد سینما با اشاره به اینکه جشنواره فیلم فجر استراتژی و راهبرد مشخصی نداشته است می گوید: با وجود اینکه جشنواره را فاقد استراتژی می بینم، اما از خروجی داوری ها رضایت داشتم و فکر می کنم که انتخاب ها مقرون به واقعیت بوده است و همچنین برخلاف سال های قبل با درصد کمی خطا اتفاق افتاده است.

درستکار درباره فیلم های جشنواره امسال اظهار می دارد: ما یک دوره متوسطی را سپری کردیم و کاملا فقدان مدیریت فرهنگی در سینما مشهود است. متاسفانه هر کسی را به حال خود رها کرده اند تا هر کاری که دلش می خواهد انجام دهد، به همین دلیل محصولات یکپارچه و واجد ارزش به مفهومی که ما می شناسیم نبوده است.

او با اشاره به اینکه تعداد معدودی از فیلم ها قابل مراجعه بودند، تصریح می کند: بسیاری از فیلم های امسال آشفتگی و گسیختگی بسیاری داشت، اما فیلم های نسبتا خوبی نیز وجود داشت، از جمله متری شش و نیم ، شبی که ماه کامل شد و 23 نفر که فیلم های بهتری نسبت به دیگر فیلم ها بودند.

این منتقد سینما می گوید: امید است که در سال های آینده این رویداد که بزرگترین رویداد سینمایی کشور است، برنامه ریزی و اهداف مشخص تری را داشته باشد.

لینک خبر :‌ روزنامه جوان آنلاین

سعید مستغاثی
جشنواره ای که با یک افتتاحیه مغایر با فجر انقلاب شروع شده بود، با یک اختتامیه پر از تناقض به پایان رسید. نادیده گرفتن تنها فیلم دفاع مقدسی جشنواره سی و هفتم یعنی 23 نفر در جوایز اصلی مانند بهترین فیلم و کارگردانی و بازیگری و فیلمبرداری و به خصوص فیلمنامه (که تنها اثر اقتباسی این جشنواره و البته اقتباسی قابل قبول محسوب شده) و در مقابل، برپایی مراسم ویژه برای تجلیل از آن، یکی از آن نقاط تناقض مراسم اختتامیه بود. آن هم در حالی که پیش از یاد شده و همچنین بازیگران نقش نوجوانی آنها به روی صحنه از کارگردانی و قاب های دقیق فیلم و فیلمنامه و بارها بر ارزش های سینمایی و محتوایی این فیلم تاکید کرد. طبعا این سؤال برای همه تماشاگران آن صحنه پیش آمد که چرا فیلمی با این همه نقاط قوت، حتی در میان نامزدهای جوایز اصلی جشنواره نیست؟! در مقابل عدم حضور 23 نفر گفت 23 نفر در میان کاندیداهای بهترین فیلمنامه، نام آثار بسیار ضعیف همچون طلا با فیلمنامه ای بی در و پیکر و قصر شیرین با متنی ناقص و پر از حفره های دراماتیک به چشم می خورد! که این یکی متاسفانه جایزه بهترین فیلمنامه را هم دریافت نمود! حالا در میانه تجلیل دیرهنگام و به اصطلاح پس از مرگ سهراب از یک فیلم دفاع مقدسی، بازیگری که برای سخنرانی در مقابل گروه واقعی 23 نفر پشت تریبون قرار گرفته بود، از عمل غیر اخلاقی 25 سال پیش خود در جشنواره فیلم های دینی یاد کرد! عملی که منجر به دادگاهی شدن و محکومیت وی گردیده بود. او با افتخار از آن اقدام غیر شرعی خود سخن گفت و ضمن کنایه و مضحکه نصایح رئیس دادگاه آن زمان، اظهار داشت که قبل از به روی سن آمدن قول داده مشابه آن عمل را با این 23 آزاده انجام ندهد!
تناقض دیگر مراسم اختتامیه، عدم پذیرش جایزه نگاه نو (فیلم های اول) از سوی کارگردان فیلم مسخره باز بود که در واقع بی احترامی به هیئت داوران تلقی گردید. او با اینکه در سالن حضور داشت، با تقلید کودکانه از عمل مارلون براندو (هنرپیشه آمریکایی در یکی از مراسم اسکار) یک تبعه کشور افغانستان را به جای خود به روی صحنه فرستاد که متن نامربوط و نامفهومی را قرائت کند! اما گویا بازهم هیئت محترم داوران از غلظت این توهین راضی نشده و جایزه هنر و تجربه را نیز به فیلم یاد شده دادند! در حالی که فیلم مسخره باز (همچنان که قبلا هم در این ستون آمده) یک اثر تئاتری و همچنین کپی صرف به لحاظ ساختاری از برخی فیلم های هالیوودی بود و هیچ گونه نگاه نو یا هنر و تجربه در آن به چشم نمی خورد! که البته این بار جناب کارگردان به روی صحنه آمد و در سخنانی به درستی به عدم وجود نگاه نو در فیلمش اعتراف کرد و بار دیگر هیئت داوران را مورد تمسخر قرار داد! جوایز فیلم های کوتاه و مستند و انیمیشن از همه با مزه تر بود! گویی از سر ناچاری، این نوع فیلم ها را (که سال گذشته در یک اقدام غیر تخصصی برای قضاوت و داوری در یک گروه با فیلم های بلند داستانی قرار داده بودند!) در یک سبد اضافی ریخته و حالا هر تعدادش را برای داوری به یک گروه واگذار کرده بودند، بدون آنکه تخصص این داوران در نظر گرفته شود! بخشی به داوران نگاه نو و قسمتی هم به هیئت داوران سودای سیمرغ واگذار شد. و بالاخره نادیده گرفتن فیلم ماجرای نیمروز: ردّ خون که قسمت اولش نیز دو سال پیش در جشنواره فیلم فجر تقریبا بایکوت شد و حتی در رشته های اصلی نامزد دریافت جایزه هم نشد تا اینکه دبیر جشنواره با اختیار خود، جوایزی را به آن اعطاء نمود. اگرچه در آن جشنواره علت اصلی بی اعتنایی به فیلم ماجرای نیمروز را دو تابعیتی بودن برخی داوران و عدم ریسک پذیری آنان برای جایزه دادن به فیلمی که گروهک تروریستی منافقین را زیر علامت سؤال می برد، دانستند که قطعا برای تابعیت خارجی آنها در کشورهای اروپایی و آمریکا ایجاد اشکال می کرد.
ولی اینک در این جشنواره برای خالی نبودن عریضه، فیلم ماجرای نیمروز: ردّ خون را در برخی رشته های اصلی نامزد دریافت جایزه کردند(دومین فیلم از نظر تعداد نامزدی) اما در هیچ یک از آن رشته ها، جایزه ای به آن ندادند، در حالی که حداقل فیلمبرداری و کارگردانی فیلم به لحاظ تکنیکی یک سر و گردن از سایر آثار جشنواره بالاتر بود. فیلم حتی در رشته طراحی صحنه نیز (که از نظرکارشناسان حیرت آور بود) نامزد دریافت جایزه نشد و طراح صحنه آن برای فیلم دیگری کاندیدا گردید! و علی رغم آنکه براساس مکتوب اهداء شده، طراحی لباس ماجرای نیمروز: ردّ خون برنده سیمرغ بلورین شد، اما نام همان فیلم دیگر برنده اعلام گردید! یعنی در میان داوران امسال هم، دوتابعیتی ها حضور داشتند؟!

منتخب روزهای نهم و دهم
ماجرای نیمروز: ردّ خون
دومین قسمت از ماجرای نیمروز ، به یکی دیگر از مهم ترین وقایع تاریخ معاصر کشور ما می پردازد که هنوز در برخی ابعاد و حوادث پیرامونی مورد مناقشه و البته دستمایه تبلیغات عریض و طویل رسانه های بیگانه علیه انقلاب و نظام اسلامی است. واقعه ای که بالاخره پس از گذشت 30 سال، در کادر دوربین این سینما قرار گرفت.
ماجرای نیمروز: ردّ خون از روزهای آخر دوران جنگ تحمیلی آغاز می شود که همان گروه اطلاعاتی-امنیتی فیلم اول، در پی ردپای سرکردگان گروهک تروریستی مجاهدین خلق، تحرکات اخیر آنها را که در کنار ارتش صدام اقدام به عملیاتی علیه ایران کرده اند، رصد می کنند وحتی تیمی برای دستیابی به سران گروهک یاد شده به عراق می فرستند. پذیرفتن قطعنامه 598 و همزمان با آن هجوم و پیشروی ارتش صدام با جلوداری نیروهای این گروهک تروریستی به داخل خاک ایران، دفاع مقدس و همچنین گروه اطلاعاتی صادق و کمال و مسعود (بازمانده های ماجرای نیمروز ) را وارد میدان تازه ای می کند. نمایش بخشی از عملیات مرصاد و جنایات گروهک مجاهدین خلق در شهرهای اشغالی همچون اسلام آباد غرب و روایت ارتباط تشکیلات درون زندان با این گروهک برای پشتیبانی از ورود ارتش به اصطلاح آزادیبخش آن به خاک ایران و کشتار مردم، از جمله نکات ناگفته ای است که ماجرای نیمروز: ردّ خون سعی در به تصویر کشیدن آنها داشته است. ماجرایی که در بلندگوهای بیگانه به اعدام های تابستان 67 معروف شده و بر روی آن تبلیغات وسیعی انجام می شود. فیلمبرداری، صحنه پردازی (خصوصا در فصل های تهران و بغداد سال 67 و نبردهای خونین اسلام آباد و تنگه چارزبر) و چهره پردازی و جلوه های تصویری و میدانی و صدای فیلم، بسیار بالاتر از اندازه های سینمای ایران به نظر می رسد.
غلامرضا تختی
فیلم غلامرضا تختی ، براساس یک فرمول قدیمی و کلیشه ای، از لحظه مرگ تختی شروع شده و با فلاش بک به کودکی وی رفته و پس از طی فراز و نشیب های زندگی او مجددا به همان صحنه شروع فیلم برمی گردد. یعنی از همان لحظه نخست، فیلمساز بر اساس یک قضاوت نه چندان موثق، شایعه خودکشی تختی را می پذیرد. این در حالی است که اسناد و مدارک و شواهد متعددی مبنی بر قتل وی توسط ساواک و یا ایادی غلامرضا پهلوی وجود دارد. اما فیلمساز در شخصیت تختی بیش از هر موضوعی، وجه کمک به دیگران را برجسته می کند و در نمایش این خصوصیت، آنچنان به افراط می رود که حتی حرفه کشتی گیری او نیز در سایه قرار می گیرد، چنان که در طول این فیلم و از میان تمامی افتخارات و مسابقات تختی، تنها مسابقه نهایی وی در المپیک ملبورن را شاهد هستیم و بقیه را در حد خبر و گزارش فقط می شنویم! طرفه آنکه تا یک سوم اول فیلم آن قدر که صحنه های متفرقه رویت می شود و اخبار و گزارش های پیروزی های تختی را البته فقط می شنویم و حتی جشن پیروزی در کافه های خارج کشور همراه رقص زنان و عرق خوری دوستان تختی را می بینیم، اثری از کشتی های تختی مشاهده نمی شود! این افراط فیلمساز در امدادگرنمایی تختی تا آنجا پیش می رود که شبهه حضور یک قدیس بوجود می آید، اما همین قدیس در مقابل مشکلاتی همچون شکست در مسابقات و یا برخی محدودیت های رژیم شاه برای تمریناتش، به خودکشی روی می آورد! این نگاه تلخ و سیاه فیلمساز در زمان کودکی تختی نیز جلوه می کند و زندگی آبرومند و اگرچه فقیرانه خانه پدری تختی را به حلبی آبادهای سیاه و کثیف بدل ساخته و لباس های کهنه ولی تمیز و مرتب تختی خردسال را به پارچه هایی مندرس با دست و صورت های کثیف در میان خاک و لجن تبدیل می کند. این نگاه سیاه و چرک، فیلم را به شدت شعاری و گل درشت به سبک و سیاق آثار اولیه فیلمسازان کم مایه پیش می برد.

لینک خبر :‌ روزنامه کیهان
هشتمین دوره هم اندیشی سینما انقلاب (ققنوس) با نمایش بیش از 22 فیلم و سخنرانی چهره های شاخص حوزه علوم انسانی از امروز کار خود را آغاز می کند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : روزنامه جوان آنلاین

محمد کوچک، دبیر هشتمین همایش سینما انقلاب (ققنوس) در گفت وگو با خبرنگار کیهان اظهار داشت: این دوره از هم اندیشی سینما انقلاب، در تداوم دو دوره گذشته، روی بحث عدالت متمرکز است و به 40 سالگی انقلاب نیز می پردازد.
وی افزود: هر روز علاوه بر نمایش سه فیلم، یکی از اندیشمندان حوزه علوم انسانی درباره نسبت سینما و انقلاب اسلامی سخنرانی می کند. از جمله این شخصیت ها می توان به حسن رحیم پورازغدی، حسن عباسی، نصرالله پژمانفر، وحید جلیلی، احتمالا عزت الله ضرغامی و... اشاره کرد.
دبیر هشتمین هم اندیشی سینما انقلاب از تغییر محل برگزاری این همایش خبر داد و گفت: محافل ققنوس، تا اول اسفند در مجموعه سرچشمه برگزار می شود. هر روز از ساعت 13:30 تا 22 سه فیلم به نمایش در می آید. بیش از 22 فیلم در این هم اندیشی اکران خواهد شد که 18 یا 19 فیلم، از آثار سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر هستند و دو، سه فیلم هم از آثار بازمانده از جشنواره با مضامین انقلابی نمایش داده خواهد شد. اکران این دو، سه فیلم هم با هدف حمایت از آن ها و به درخواست سازندگان شان انجام می شود.
وی در پایان گفت: جشن پایانی هشتمین هم اندیشی سینما انقلاب نیز روز سوم اسفند برگزار خواهد شد.

لینک خبر :‌ روزنامه کیهان
جشنواره فجر نمونه شاخصی از وضعیت ملاقات دولت، بازار و علم با یکدیگر در ایران امروز است. نشست جشنواره فجر و اقتصاد سینمای ایران فرصتی است برای بررسی این رابطه و پرسیدن از اعتبار ملی و هنری جشنواره فیلم فجر.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

خبرگزاری فارس، گروه اندیشه: جشنواره فجر نمونه شاخصی از روبرویی دولت، بازار و علم با یکدیگر در ایران امروز است. هر سال این جشنواره پای فیلم هایی را امضا می کند، گروه هایی را پیش می کشد و برخی را پس می زند. آیا جشنواره فجر به مسئولیت خود واقف است؟ آیا می توان از مسئولیت جشنواره فجر سخن گفت؟ آیا جشنواره فجر مسئولیت هنری خود را بجا می آورد؟ آیا تقدیر از فیلم های موسوم به ارزشی به معنای ادای دین جشنواره به افق ملی و انقلاب اسلامی است؟ جشنواره فجر چنانکه از سخنان مسئولان و مدیران آن پیداست، هرسال بیشتر شبیه یک جشن همگانی و تشریفاتی می شود و در قبلا انتخاب های خود سخن چندانی نمی گوید. در واقع می توان ادعا کرد جشنواره فجر دست کم سیاست و دستور کار اعلام شده ای غیر از اینکه باید برگزار شود، ندارد. آیا عدم اعلام سیاست معین و جهت گیری درباره جشنواره فجر، روی دیگر نابودی سینمای ایران و بلاتکلیفی دولت در سینما نیست؟ گروه اندیشه فارس، از منوچهر شاهسواری تهیه کننده و رئیس خانه سینما، امیر قادری منتقد سینما و سردبیر سایت کافه سینما و سید باقر نبوی پژوهشگر سینما دعوت کرد تا در نشستی به بحث و بررسی درباره اعتبار جشنواره فجر -به عنوان رخدادی حدوداً 37 ساله- از سر مسأله اقتصاد سینما بپردازند. همچنین در این نشست محمدمهدی میرزایی پور به عنوان کارشناس گروه اندیشه به طرح سوأل پرداخت. در ادامه بخش اول این نشست می آید.

جشنواره فجر؛ ملاقات مردم با دولت

میرزایی پور: امروز هنر و علی الخصوص سینما در جهان نقش خودآگاهی ملت ها را بر عهده دارند. کشوری که موقعیت ویژه ای در این زمینه ها ندارد به احتمال قوی درباره موجودیت خودش دچار بحران است. از سوی دیگر شاهدیم که مسائل اساسی درباره دین، سیاست و اجتماع دستمایه ساخت فیلم های برجسته ای قرار می گیرند و این بر اهمیت سینما می افزاید. پس پرسیدن از اعتبار هنری و ملی جشنواره فجر به عنوان مهمترین نقطه سینمای ایران امری خطیر و اساسی است. آیا جشنواره فجر نقطه ی نشان داده شدن سینمای ایران و شناختن آن و روشن شدن مسیر آینده است؟ آیا سینمای ایران به راستی در جشنواره فجر به آزمون در می آید و سنجیده می شود؟

شاهسواری: سینما مانند هر پدیده جهان امروز که ابعاد در هم تنیده تجاری، صنعتی و هنری توأمان دارد امری اجتناب ناپذیر است. اما سینمای ایران به جهاتی یکتاست. امری که ویژه است اقتضائات خودش را دارد. سینمای ایران محل بروز صدا و تصویر ملت ایران است چه بخواهیم چه نخواهیم. این وجهی غرورآمیز دارد. البته امکان دارد گفته شود این صدا و تصویر همه ملت ایران نیست. اما در جهان فعلی اگر صدا و تصویر نداشته باشید حتماً حاشیه نشین جهان هستید. اگر صدا و تصویر داشتید در تقریر جهان پیرامون تان دارید تحول ایجاد می کنید.

نسبت مستقیمی که سینمای ایران با انقلاب دارد را نمی توانیم منکر شویم. چرا که دو تحول مهم و بسیار بزرگ به نام انقلاب و جنگ همزمان برای ما رخ داد. در هر کشوری این سرعت تحولات شدید بوجود بیاید سینما تعطیل می شود ولی ما اینگونه نشدیم. سینمای ایران در دوران جنگ توانست در مناطق جنگی فیلم راجع به جنگ بسازد. در همان دوران ما فیلم کمدی و فیلم کودک داریم چرا که اجازه ندادیم زندگی تعطیل شود. فکر نکردیم اگر جنگ است کسی نباید بخندد، عاشق بشود و زندگی کند.

اما جشنواره که سال 61 اولین دوره خودش را داشت موجب چندین فایده شد که باید به آن ها اهمیت بدهیم. مهمترین خصوصیت جشنواره هم این بود که توانست رابطه بین مردم، سینماگران و حاکمیت را برقرار کند. البته مسأله رابطه با منتقدان هم جدی است که امروز متأسفانه کمرنگ شده است. به تدریج کار به جایی رسیده که استقبال از جشنواره فجر به موقعیت حیرت آوری رسیده است.

میرزایی پور: در حال حاضر اینطور است که خیلی از بازیگران و کارگردانان بزرگ از اینکه فیلم شان نباشد یا خودشان نباشند اتفاقاً ابراز خرسندی می کنند و می گویند که جشنواره اعتبار سابق خودش را ندارد. الان می توان پرسید؛ هدف جشنواره چیست و قرار است در نهایت چه کند؟

قادری: از آنجا که سینما پیرو اقتصاد است، در حال حاضر مربوط به گروه های خاص می شود ما نتوانسته ایم هیچکدام از این پدیده ها را در قلب مردم نفوذ دهیم. اینکه در طول سال 10 الی 15 درصد مردم به سینما می روند یک نشانه است. آنچه که من همیشه مطرح کردم این است که از طریق اقتصاد است که می شود این پدیده را همه گیر کرد. جشنواره فجر تنها دستگیره مردم است برای شکستن انحصار گروه های خاص و ورود به فرهنگ عمومی از طریق سینما. سایت ما به عنوان نمونه، تنها جایی که مجبور است با دولت طرف شود، همین جشنواره و گرفتن کارتهای جشنواره است.

جشنواره لنگه کفشی است در بیابان!

میرزایی پور: اگر جشنواره به این وضع می افتد که کارت های خودش را به عنوان امتیاز استفاده می کند آیا یک نشانه نیست؟ آیا می شود گفت که جشنواره در حال تبدیل شدن به یک تشریفات است؟ حتی آیا می توان گفت استقبال رسانه های مختلف با گرایش های مختلف خود از رضایت به تداوم فضای مبتذل موجود است، که می توانند هر یک به طریقی از آن بهره ببرند؟

قادری: کماکان فکر می کنم خود جشنواره واقعه مهمی است و به همین دلیل اغلب سینماگران تلاش می کنند در آن به هر ترتیب حضور داشته باشند.

نبوی: من گمان می کنم؛ همواره بعد از برگزاری جشنواره دو دسته اعتراض نسبت به آن وجود دارد. یکی اعتراض های تخصصی سینمایی است؛ مثل اعتراض به انتخاب نامزدها و برندگان جوایز و اینها. دسته ی دیگر اعتراض های ایدئولوژیک و سیاسی است. اعتراض های کلی نظیر اینکه نسبت جشنواره فجر با انقلاب اسلامی چیست؟ که منظور این است که نسبتی ندارد. این مخصوص جناح خاصی هم نیست. سال گذشته گزارشی از سوی مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری منتشر شد در این باره که محتوای فیلم های جشنواره فلان درصد خیانت دارد و ... گزارش به طور کل متعرض فیلم های جشنواره و بلکه کل سینمای ایران شده بود. به نظر من هر دوی این دیدگاه ها رسمیت دارند و باید جدی گرفته شوند.

من البته طرفدار دیدگاه تخصصی سینمایی ام و فکر می کنم جشنواره باید اعتبارش را از آنجا که یک جشنواره سینمایی است بگیرد. اتفاقاً همان بخش است که مغشوش شده و از همان جهت است که فکر می کنم باید راجع به جشنواره ای که داریم بحث کنیم و فکری اساسی برداریم. یک طرف ماجرا، رویکرد سیاسی و ملی است و یک طرف هم اهالی سینما هستند که مستقیماً طرف جشنواره اند. هر دو این گفتارها وجهی از سینما را به ما یادآوری می کنند که نمی توانیم زمین شان بگذاریم. این دو تا در جشنواره فیلم فجر به هم می رسند. اما پس از دوره ی اول برزگزاری جشنواره یعنی زمان دبیری آقای بهشتی گفتاری که قوام و انسجامی به جشنواره می داد از بین رفت و جشنواره تضعیف شد. آن نقطه همان است که جشنواره مدام تاکید می کند؛ من هیچ موضعی ندارم. حتی مسئولیت جوایز را هم کسی به عهده نمی گیری به لحاظ هنری و سینمایی.

قادری: به هر حال این یک حداقل است و این تنها لنگه کفشی است که در این بیابان داریم.

میرزایی پور: همین ادعا که جشنواره فجر رابطه حاکمیت با مردم است کاملاً قابل مناقشه است. اینکه جشنواره نتوانسته مردم را بدست بیاورد نشانه است. هر اصطکاک و تماسی به معنای ملاقات و گفتن و شنیدن نیست. گاه دو نفر یکدیگر را در یک مهمانی می بینند در حالی که علاقه ای به دیدار هم ندارند.

باج دادن به جای سیاست گذاری

نبوی: من اتفاقا فک می کنم جشنواره یک گسست اساسی با مردم است. یعنی اصلا باجی است که به گروه های خاص داده می شود. آنجایی که حاکمیت می تواند با مردم حرف بزند و زیاد خوب حرف نمی زند تلویزیون است نه جشنواره. به اصطلاح تقسیم جوایز که اصطلاح بیراهی نیست دقت کنید. این اصطلاح گویای درگیری سیاسی است که همواره جشنواره با سینماگران دارد. اساساً معلوم نیست جشنواره چه سیاستی دارد و چه چیزی را دنبال می کند و در نتیجه به سادگی می تواند به این وادی بیفتد و به گروه های خاص باج بدهد. مردمی در کار نیست.

قادری: اگر این را نداشته باشیم هیچ چیز نداریم. یکی انتخابات ریاست جمهوری هر چهار سال است و یکی جشنواره فجر.

نبوی: من فکر می کنم ما هم، تلویزیون و هم سینما را از دست داده ایم. تلویزیون یک جور باج به مردم است و جشنواره باج به یک سری گروه های خاص. همه دوست دارند در جشنواره باشند. آقای باهنر که اصولا با سینما کاری ندارد، به جشنواره می آید و کنار آقای داروغه زاده می نشیند. آن ده روز یک قابی است که همه دوست دارند حاضر شوند ولی این حضور برای سینما نیست. به خاطر تجمع کل رسانه های مملکت در آن نقطه است. این چه معنی ای دارد؟ فیلمسازی که می خواهد در جشنواره باشد به دنبال بهره برداری از یک رانت رسانه ای است نه آنکه لزوماً حرفی داشته باشد.

آیا جشنواره فرصتی برای ارتباط است؟

قادری: جشنواره فجر یک حداقل است و کمال مطلوب نیست. کمال مطلوب این است که هر گروهی اعم از حوزه علمیه، روشنفکری چپ، خانم های خانه دار و ... هر کدام نماینده خودشان را داشته باشند که برایشان فیلم بسازد. آقای شاهسواری نماینده صنف است و معتقدم این صنف به هر حال از دل گروه های خاص شکل گرفته. فکر می کنم تا وقتی به لحاظ اقتصادی این ارتباط شکل نگیرد و اکران فیلم خارجی نداشته باشیم نمی توانیم از حاکمیت گروه های خاص در سینما و در هر جای دیگری خارج بشویم. انتخاب اقتصادی مردم باید بگوید کدام فیلم دیده شود.

شاهسواری: من هم معتقدم که باز جشنواره فجر تنها فرصت ارتباط است. کسانی که قدرت تولید این مدل از سینما را ندارند به وسیله فشار سیاسی سعی می کنند دیگران را وادار کنند که در جهت آن ها فیلم بسازند. اگر فیلمی هرچند با بودجه اعطایی ساخته شده باشد ولی در بازار موفق نشود اعتبارش را از دست می دهد. در سینمای امروز نمی توان وارد بازی ای شد که می دانید شکست می خورید. به علاوه اینکه در طول این سالیان بخشی از جوایز غلط اعطا شده باشد معنایش این نیست که آن جایزه اعتبارش را از دست داده. این را در اعطای مدرک تحصیلی هم می بینید.

میرزایی پور: اتفاقاً همین باعث شده که آن مدرک تحصیلی دچار خدشه بشود. فقط مسأله اعطای جایزه نیست. نوع برگزاری جشنواره به تدریج خندوانه ای شده. در حال حاضر جشنواره از تلویزیون پخش می شود ولی به نظر هیچ تناسبی با بیننده تلویزیون ندارد. بیننده تلویزیون اعتبار خاصی دارد و یک نوع تیپ رسمی و مهم بیننده است. آیا بیننده تلویزیون وقتی می بیند که جایزه به فلان کس داده شد هیجان زده می شود؟

قادری: بله به نظر من هم اصلاً برایش مهم نیست.

میرزایی پور: نه فقط مهم نیست بلکه احساس فاصله می کند و خوشش نمی آید. مسأله اینجاست که آیا ما داریم یک چیزی را با زور رسانه ای نمایش می دهیم. در این جلسه باید درباره اقتدار هنری سینمای ایران حرف بزنیم.

همراه اول؛ بزرگترین برنده جشنواره سی و هفتم

نبوی: من اتفاقاً از بعد هنری به جشنواره پرداختم. به شخصه فوق العاده لذت می برم از حضور در جشنواره و اتفاق بسیار مهمی در سطح ملی می دانمش ولی معتقدم باید بدستش بیاوریم. بگذارید مثالی بزنم: یک بار من نزد یکی از مسئولان جشنواره رفته بودم و درباره آن حرف می زدیم. ایشان گفت به هر حال جشنواره فجر ده روز حال بخشی از مردم ایران را خوب می کند. من گفتم این همان نقطه رانت است. مدیر جشنواره که می گوید: ده روز بخشی از مردم را راضی کردم، و آقای داروغه زاده که می گوید فقط با 6 میلیارد برگزار کردم یعنی اینکه صرف برگزار شدن جشنواره خودش یک دستآورد است. این حداقلی است و ادامه گفتمانی است که فرهنگ دولتی در کشور ما پدید می آورد. اصلاً مدیر دولتی قصدی ندارد از برگزاری جشنواره! من فکر می کنم بزرگترین برنده جشنواره سی و هفتم همراه اول است نه کس دیگر.

میرزایی پور: به صورت فلسفی وقتی دو نفر با هم وقتی گفتگو می کنند بسیار احتمال دارد که این موجب غفلت شان از جهان شود. ما ممکن است جشنواره فجر داشته باشیم و ناگهان ببینیم سینمای جهان در دست کره و ترکیه است.

زمین سفت اقتصاد فرم را به سینما باز می گرداند

قادری: کاملاً درست اشاره کردید. ولی فراموش نکنیم کره و ترکیه ورود فیلم خارجی را در سطح بالا در خودشان دارند و این بر خلاف چیزی است که سینمای ایران تبلیغ می کند. سینمای ایران به بهانه حفظ فرهنگ داخلی دارد جلوی ورود فیلم خارجی را بگیرد. دقیقاً مثل شرکت های خودروسازی که منافع شان در این است که خودرو خارجی وارد نشود.

یک مثال بزنم. فیلمی ساخته شده محصول سازمان اوج به نام 23 نفر که اصلاً نیازی ندارد به ارتباط با مردم. 23 نوجوان هستند که عین هم هستند! مگر می شود؟! دو نفر آدم ضعیف تر، قوی تر و ... مگر می شود همه عین هم باشند؟ فقط لهجه هایشان فرق می کند. 23 نفر نیازی احساس نمی کند که دیگران را بازی بدهد. این را ببرید به کل داستان و تلویزیون هم این را تبلیغ می کند و منتقد تلویزیونی می گوید این شبیه جان فورد و برگمان است.

چرخه ای شکل می گیرد. ارشاد مجوز می دهد، اوج پول می دهد، صدا و سیما تأییدش می کند، جشنواره هم که جایزه می دهد، خانه سینما هم چون بدون چالش است تأییدش می کند احتمالاً. در حالی که 23 نفر هیچ جایگاهی در بین مردم پیدا نمی کند. نه خاطره می شود و نه حتی مسأله روز.

میرزایی پور: می فرمایید زمین سفت اقتصاد است که فرم سینما را به آن بر می گرداند.

قادری: بله کاملاً. مثلاً بن هور یک فیلم عمیقاً مسیحی است و اگرچه اطلاع صریح ندارم ولی بعید نیست که جزء سرمایه گذاران این فیلم کلیسا هم باشد. به جای اینکه بگوید مدل فیلم 23 نفر فیلمی می سازم که دلم خوش باشد. رسانه ها هم مطالبه گری ندارند چون متصل به همان گروه ها هستند.

جشنواره تبدیل به بازی سهم خواهی شده است

میرزایی پور: جشنواره دارد از سرمایه می خورد. جشنواره مسأله ای شناخته شده است ولی این سرمایه جشنواره است و از طریق آن می تواند سینمای کشور را به سمتی ببرد. چه دولتی که متولی است چه هیئت داوران و دیگران.

قادری: بله کل این داستان به این صورت درآمده که چه کار کنیم که سرِ منافع این طرف و آن طرف بی کلاه نماند. گرایش به این است که هر کس بیاید سهم خودش را بردارد تا آرام باشد. اما این بازی را دیگر نمی شود ادامه اش داد.

میرزایی پور: من اعتقاد ندارم صحنه ای که در حال حاضر با آن مواجهیم حداقلی است. ما در کشورمان بسیار می شنویم که می گویند: به هر حال همین که هست یک حداقلی است! معمولاً در این مواقع در حال عقبگرد هستیم. این مسیر ما را فعالانه ما را از مسیرمان دور می کند.

نبوی: به سازمان سینمایی که گزارش مخارج جشنواره را می دهد باید گفت: مسأله میزان مخارج نیست بلکه پرسش درباره این است که اساساً منظورت از جشنواره چیست؟ سیاست ات چیست؟ چرا به این آثار جایزه می دهی به آن ها نمی دهی؟ فقدان سیاست یا همان خنثی بودن بی ضرر نیست!

میرزایی پور: خنثی بودن خودش سیاستی است.

پایان قسمت اول/

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
توضیحات قانع کننده ای درباره تک خوانی در افتتاحیه جشنواره فیلم فجر از وزیر ارشاد نشنیدیم.

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبرگزاری برنا؛ جعفری دولت آبادی دادستان تهران در پاسخ به سئوالی درباره پول های مشکوکی که به سینما وارد می شود و یک نمونه آن آقای امامی بود که با او برخورد قانونی شد و اینکه آیا دادستانی در رابطه با پول هایی که وارد سینما می شود ورود می کند؟ گفت: مهمترین مصداق آن در این زمینه وام کلانی بود که گرفته و خرج شد و سریال خانگی معروفی بود که تولید شد و منحصر به این مورد نیست و ما در گذشته در پرونده های دیگری این موضوع را می بینیم. اصل اینکه در مسایل فیلم سازی و سینما افرادی می آیند و تهیه کننده وجوهی را خرج می کند، تایید می کنیم و مصداقش همین پرونده ای است که اسم بردید؛ البته از دستگاه های ذی ربط، گزارشاتی خواستیم که بیشتر موضوع را واکاوی کنند.

وی افزود: ما پرونده هایی در دادسرای فرهنگ و رسانه داریم که این رد پاها معلوم است، اما از آنجا که پرونده به دادگاه نرفته از آوردن نام معذورم.

جعفری دولت آبادی تاکید کرد: اینکه عده ای در حوزه سینما پولشویی می کنند را تایید می کنیم؛ کما اینکه چندین پرونده در دادسرا مفتوح است و مهمترین آن همان بود که اسم بردید و منجر به کیفرخواست شده است، اما منتظر گزارشات تکمیلی برای پرونده های دیگر هستیم.

دادستان تهران در پاسخ به سئوالی مبنی بر اینکه آیا دادستانی به حواشی جشنواره فجر ورود کرده است؟ گفت: در مرحله اول بنای ما پیشگیری است. اگر گزارشی به ما برسد، ما ورود می کنیم. گزارشی در رابطه با تک خوانی در افتتاحیه جشنواره فیلم فجر ارسال شده بود که به دادسرای فرهنگ و رسانه ارجاع دادیم و باید منتظر باشیم. البته ما توضیحات قانع کننده ای از وزارت ارشاد در این زمینه نشنیدیم. حتی در ابتدا تکذیب کردند که چنین چیزی نیست اما بعداً آن نهاد شکایت کننده فیلم تک خوانی خانم را برای ما ارسال کرد. دوستان وزارت ارشاد باید بیایند و توضیح دهند و سعی می کنیم تا پایان سال در این زمینه تصمیم گیری کنیم.

لینک خبر :‌ خبرگزاری برنا
عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس گفت: وزارت فرهنگ و ارشاد بعد از انقلاب اسلامی درگیر مسائل و حواشی مختلفی بوده و از توسعه فرهنگی به عنوان وظیفه اصلی خودش بازمانده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : روزنامه بانی فیلم

داود محمدی در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری خانه ملت در خصوص وضعیت سینماهای فرسوده تهران گفت: بسیاری از سینماهای سطح تهران دهه هاست که تعطیل اند و رنگ هیچ فیلمی را بر پرده خود ندیده اند این در حالی است که بخش فرهنگی و هنرمندان از کمبود سالن و مراکز فرهنگی در رنج هستند. بهره برداری از سینماهای فرسوده و متروکه ای که به انباری و یا محلی برای کارتن خواب ها تبدیل شده است و باید مورد توجه مسئولان و متولیان فرهنگی استان قرار بگیرد.

بازسازی سینما های فرسوده شهر تهران نیازمند اراده دولت

نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در مجلس افزود: دولت باید برای تقویت بخش فرهنگی کشور اقدام عملی مناسبی انجام دهد، از طرفی بهسازی و بازسازی سینما های فرسوده شهر تهران نیازمند طرح های تشویقی دستگاه ها دولتی است، ضمن اینکه با ارائه تسهیلات مناسب و کاهش عوارض و مالیات آن ها می توانیم بخش خصوصی را به این سوق دهیم .

وی تصریح کرد: بی تردید بهره برداری های چند منظوره از سینماهای فرسوده در حوزه های مختلف فرهنگی و هنری امکان درآمدزایی بیشتری را برای بخش خصوصی فراهم می کند. سالن سینماها می تواند بعد از بازسازی به عنوان مرکزی برای برگزاری همایش، جلسات سخنرانی ادارات و انجمن ها مورد استفاده قرار بگیرند، همچنین فضای بسیار خوبی را برای توسعه تئاتر در اختیار گروه های فرنگی و هنری کشور قرار دهد.

وزارت ارشاد از توسعه فرهنگی به عنوان وظیفه اصلی خودش بازمانده است

عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس با بیان اینکه سینما های فرسوده شهر تهران پتانسیل بسیار خوبی برای توسعه و تقویت فرهنگ کشور دارند خاطر نشان کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اقدام موثری برای بهبود وضعیت سینما های فرسوده شهر تهران انجام نداده است. این وزارت خانه بعد از انقلاب اسلامی درگیر مسائل و حواشی مختلفی بوده و از توسعه فرهنگی به عنوان وظیفه اصلی خودش بازمانده است. /

پایان پیام

لینک خبر :‌ خانه ملت
سینماپرس: اهالی رسانه و منتقدان در جشنواره سی و هفتم شاهد دروغ های بزرگ و اتفاقاتی عجیب بودند؛ از وعده پوچ شفاف سازی، حضور گسترده رسانه های فاقد مجوز و شبه رسانه های تلگرامی و اینستاگرامی در پردیس سینمایی ملت گرفته تا وفور فیلم های ضعیف و خنثی در چهل سالگی انقلاب اسلامی، مشکلات دامنه دار پردیس سینمایی ملت و واکنش شدید و تند مراجع عظام تقلید و علمای اعلام در رابطه با جشنواره!
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

به گزارش سینماپرس سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر سرشار از حاشیه های فراوان بود. اما در این میان 10 نکته عجیب در این رویداد سینمایی بیش از سایر اتفاقات و حواشی در چشم می آمد که به صورت خلاصه به برخی از آن ها اشاره شده است.

1- وعده پوچ شفاف سازی، حضور گسترده رسانه های فاقد مجوز و شبه رسانه های تلگرامی و اینستاگرامی در پردیس سینمایی ملت!

یکی از مهمترین اتفاقات این دوره از جشنواره وعده شفاف سازی از سوی مسئولان سازمان سینمایی و جشنواره فیلم فجر بود که به سرانجام نرسید!

حسین انتظامی سرپرست سازمان سینمایی بعد از روی کار آمدنش در توییتی از حرکت قدرتمند به سمت شفاف سازی خبر داد. دستیار ارشد وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در این باره نوشت: شفافیتی که در معاونت مطبوعاتی دولت یازدهم کلید زده شد با قدرت و جامعیت بیشتری در سازمان سینمایی ادامه می یابد. شفاف سازی از رویکردهای نه گانه وزیر است و بزودی خواهیم دید وزارت فرهنگ، سرآمد خواهد شد. !

وعده شفاف سازی امید بسیاری در دل اهالی رسانه به وجود آورد؛ مسئولان در گام بعدی اعلام کردند که برای اولین بار در جشنواره سی و هفتم به رسانه های فاقد مجوز به هیچ عنوان کارت ورود به سینمای رسانه ها را نخواهند داد و اسامی یکایک متقاضیان و دریافت کنندگان کارت ها را منتشر خواهند کرد.

این وعده دلنشین باعث شد تا ده ها نماینده رسانه های رسمی کشور اعم از خبرگزاری ها، سایت های خبری، روزنامه ها و هفته نامه ها ضمن درخواست از حسین انتظامی مدیر جدید سازمان سینمایی مبنی بر عدم اجازه حضور رسانه های غیررسمی شامل شبه رسانه های تلگرامی و اینستاگرامی در کاخ جشنواره خواستار آن شدند که تمهیدی ازسوی مدیران مربوطه اندیشیده شود تا اعضای برخی سایت های مجوزداری که صرفاً به انتشار مطالب کپی می پردازند در جایی غیر از کاخ رسانه ها به تماشای آثار جشنواره بنشینند.

در بخشی از این بیانیه آمده بود: با توجه به اینکه در سال های اخیر رسانه هایی بدون ثبت قانونی در قالب وب سایت و به ویژه کانال های تلگرامی و صفحات اینستاگرامی متعدد در فضای سینمایی فعالیت پررنگی را آغاز کرده و بعضاً با مخدوش کردن فضای حرفه ای کار رسانه و حتی باج خواهی، توهین و تهدید سینماگران و اهالی رسانه، فضای فعالیت سینمایی و رسانه ای را آلوده و مسموم کرده اند، لذا جا دارد در صدور کارت برای اهالی رسانه به منظور حضور در جشنواره ملی فیلم فجر حساسیت و وسواس بیشتری صورت گیرد. همچنین از آنجا که همزمان با انتصاب دکتر حسین انتظامی به عنوان سرپرست سازمان سینمایی مقرر شده شفافیت عملکردها بیشتر شده و قرار است فهرست متقاضیان دریافت کارت کاخ رسانه های جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شود، نمایندگان رسانه های رسمی کشور نیز خواهان آن هستند که تنها نمایندگانی از رسانه های معتبر و قانونی و برخی فعالان برجسته و پیشکسوت حوزه رسانه و منتقدان و بالاخص سینماگران امکان حضور در کاخ جشنواره را داشته باشند.

در همین راستا ما به عنوان جمعی از فعالان رسانه های رسمی و دارای مجوز، خواهان آن هستیم که مدیریت سازمان سینمایی و مسئولان برگزارکننده سی و هفتمین جشنواره ملی فیلم فجر اجازه حضور به هیچیک از نمایندگان رسانه های غیررسمی را ندهند تا فضای امن تری برای اهالی سینما و رسانه فراهم آید. همچنین خواهشمندیم تمهیدی از سوی مدیران مربوطه اندیشیده شود تا اعضای برخی سایت های مجوزداری که صرفاً به انتشار مطالب کپی و یا زردنویسی های حاشیه دار می پردازند و یا صرفاً در ایام منتهی به جشنواره شروع به فعالیت می کنند و طی سال های اخیر نیز به خوبی شناساییشده اند، در جایی غیر از کاخ رسانه ها به تماشای آثار این رویداد سینمایی بنشینند.

اما در نهایت تعجیب و علیرغم وعده های داده شده از سوی مسئولان سازمان سینمایی و دست اندرکاران جشنواره فیلم فجر نه تنها اسامی هیچ یک از دریافت کنندگان کارت سینمای رسانه ها اعلام نشد بلکه در نهایت بهت و ناباوری بسیاری از رسانه های فاقد مجوز کارت حضور در پردیس سینمایی ملت را دریافت کردند و حضور شبه رسانه های تلگرامی و اینستاگرامی هم بسیار چشمگیر بود!

2- اضافه شدن یکباره بخش خارج از مسابقه و پنهان سازی فیلم های این بخش از چشم اهالی رسانه!

3 اثر سینمایی وکیل مدافع به کارگردانی سلما بابایی، آنجا همان ساعت به کارگردانی سیروس الوند و مدیترانه به کارگردانی هادی حاجتمند جزو آثاری بودند که در بخش خارج از مسابقه این دوره از جشنواره حضور داشتند.

نکته قابل تأمل در این باره اضافه شدن یکباره بخش خارج از مسابقه در روز سوم جشنواره توسط ابراهیم داروغه زاده بود! اتفاقی عجیب که نشان از عدم سیاست گذاری محکم در جشنواره فیلم فجر داشت. مهمتر از همه آنکه فیلم های حاضر در این بخش از چشم اهالی رسانه دور ماندند و علیرغم درخواست مکرر فیلمسازان، اهالی رسانه و منتقدان مسئولان جشنواره به دلیلی نامعلوم امکان نمایش برای این فیلم ها در پردیس سینمایی ملت فراهم نکردند!

3- واکنش شدید و تند مراجع عظام تقلید و علمای اعلام در رابطه با جشنواره!

از یک روز بعد از افتتاحیه جشنواره فیلم فجر تا روزهای پایانی برگزاری این رویداد سینمایی تعدادی از علما و مراجع تقلید با انتقاد از این رویداد سینمایی تأکید کردند: باید توجه داشته باشیم این انقلاب برای برقراری ارزش ها بوده، نه اینکه به نام جشنواره فجر ضدارزش ترویج شود.

آیت الله نوری همدانی از مراجع عظام تقلید یک روز پس از مراسم افتتاحیه جشنواره فیلم فجر اظهار داشتند: در افتتاحیه فیلم فجر به نام جشن انقلاب اسلامی اعمال ضدارزش اتفاق افتاده، آقایان بدانید این انقلاب اسلامی بود، به بهانه جشن انقلاب ارزش های اسلامی را زیر پا نگذارید.

آیت الله محمد جواد فاضل لنکرانی رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار (ع) نیز چند روز قبل در این باره گفت: در بحث هنر هنرمندان و اصحاب هنر از حوزه مطالبه گر هستند، این در حالی است که جشنواره ای را به نام دهه فجر انقلاب می گیرند که بدترین محرمات در آن انجام می شود و آنگاه می گویند حوزه مقصر است!

حجت الاسلام والمسلمین سیدحسین حسینی قمی کارشناس دینی در برنامه سمت خدا (سه شنبه 16 بهمن ماه) با انتقاد از برخی حاشیه های سی وهفتمین جشنواره فیلم فجر و ترویج اشرافی گری از سوی سلبریتی ها گفت: ما نباید طلبکار همه باشیم، واقعاً عجیب است وقتی جشنواره می شود یک عده ای در این ایام طلبکار این مردم مظلوم و پابرهنه می شوند، من یک سؤال دارم، هیچ کاری به حجاب، رفتار و عقاید و ... این قبیل امور نداریم، همه این ها به کنار! شماها که در این جشنواره رژه ثروت، تجمل و اشرافی گری می روید، مردم بیچاره الان گوشت در خانه هایشان پیدا نمی شود. مرغ از سفره ها پریده، زیر 2 میلیون تومان یک بازنشسته حقوق می گیرد، با هزار گرفتاری، بدختی، مستاجری که دارد.

نکته قابل تأمل درباره واکنش مراجع عظام تقلید و علمای اعلام این است که این اتفاق جزو اتفاقات نادر در سینمای کشور است و آنقدر وضعیت جشنواره از نظر اجرایی و محتوایی و ساختاری فاجعه بار بوده که منجر به چنین رخدادی شده است.

4- پارکینگ 2 طبقه ای که غیب شد!

روابط عمومی سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر چند روز مانده به برگزاری این رویداد سینمایی اعلام کرد: با همکاری قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء (ص)، پارکینگ طبقاتی پردیس سینمایی ملت در دو طبقه همزمان با جشنواره فیلم فجر برای استفاده اهالی رسانه مورد بهره برداری قرار خواهد گرفت.

اما در نهایت بهت و حیرت اهالی رسانه و منتقدان هیچ پارکینگ 2 طبقه ای افتتاح نشده بود و مانند سال گذشته معضل پارکینگ یکی از معضلات جدی پردیس سینمایی ملت بود که بارها به تنش و حتی درگیری های فیزیکی میان افرادی که دنبال جای پارک می گشتند منجر شد!

طی گفتگوهایی با برخی از کارکنان پردیس سینمایی ملت یکایک آن ها از وجود پارکینگ طبقاتی در این مجموعه ابراز بی اطلاعی می کردند و مشخص شد که این وعده هم یک دروغ بزرگ از سوی دست اندرکاران جشنواره بوده است.

5- افتتاحیه ای سرشار از حاشیه

تردیدی نیست اگر بگوییم افتتاحیه این دوره از جشنواره فیلم فجر یکی از حاشیه دار ترین مراسم های سینمایی بوده است!

این مراسم که در جوار یک گورستان قدیمی با حال و هوایی سرد برگزار شد دارای حواشی قابل توجهی بود که در جشن چهل سالگی انقلاب هر فردی را متحیر می سازد! سخنان داروغه زاده نیز در مورد مکان برگزاری افتتاحیه جشنواره به زعم اهالی رسانه فرافکنی محسوب شد.

فاطمه معتمدآریا هنگام بزرگداشتش برخی جملات پر ابهام و حاشیه ای را در رابطه با سینما بیان کرد و به زعم خود از کسانی که او را مورد توقف قرار داده بودند گلایه کرد. نکته عجیب دیگر سیمین خطاب کردن متوالی فاطمه معتمدآریا در این مراسم رسمی بود که بسیار دون از شأن اجرایی افتتاحیه جشنواره بود و حکایت از برنامه ریزی نابجا توسط برگزارکنندگان مراسم و یا هماهنگی حساب شده بین تقدیرشوندگان داشت! اصولا معلوم نیست با چه تدبیری در این جشن مهم سینمایی در دهه فجر برای بازیگری که به عنوان فردی حاشیه دار در سینما مطرح است و بعضا در جشنواره های خارجی بدون حجاب حاضر شده، بزرگداشت برگزار می شود تا در یک تریبون رسمی شاهد سخنان تند او علیه فضای فرهنگی کشور و دفاع از بیضایی به عنوان کارگردان معلوم الحالی که ترک وطن کرده باشیم!

در ادامه نیز خوانندگی یک زن در بخشی از اجرای یک فیلم-تئاتر به کارگردانی فرد معلوم الحالی همچون محمد رحمانیان، همزمان با 40 سالگی انقلاب تعجب و بهت حاضران در مراسم را به همراه داشت.

در بخش دیگر مراسم با دعوت سوال برانگیز از بهمن فرمان آرا که در فیلم هایش به گونه های مختلف نسبت خود را با انقلاب اسلامی ایران کتمان کرده است از گنجوی تقدیر شد و گنجوی در حین این تقدیر با سیبل قرار دادن اسلام(!) عنوان کرد شما راویان 1400ساله چه می کنید که مردم هنوز ترانه ای ایران مرا گوش می دهند ولی نتوانستید تغییری ایجاد کنید؟ جمله ای عوامانه و مغلطه آمیز که بهت و حیرت همه حاضران را دربرداشت!

این افتتاحیه که به زعم بسیاری از اهالی سینما و رسانه بیشتر شبیه به یک سوگواره بود با انتقادات شدید از سوی برخی مراجع تقلید، اهالی رسانه و منتقدان و سینماگران روبرو شد.

6- وقتی رسانه های وابسته به دولت هم از مشکلات جشنواره به ستوه می آیند!

یکی دیگر از نکات قابل تأمل این دوره از جشنواره انتقاد شدید رسانه های وابسته به دولت بود. نمایندگان این رسانه ها که از بسیاری مشکلات جشنواره به ستوه آمده بودند طی روزهای برگزاری این رویداد سینمایی به کرات مطالبی در رابطه با مشکلات عدیده پردیس سینمایی ملت و کمبودها و کاستی ها منتشر کردند که در نوع خود بسیار جالب توجه بود.

7- مشکلات دامنه دار پردیس سینمایی ملت

اما پردیس سینمایی ملت که طبق نظرسنجی های قبلی اهالی رسانه ضعف های بی شماری داشت و اکثریت اهالی رسانه آن را مکانی ضعیف برای برگزاری مهمترین رویداد سینمایی کشور برشمرده بودند امسال هم نتوانست سربلند شود و مشکلات دامنه دار آن داد اهالی رسانه را درآورده بود.

از صف های طویل برای سرویس های بهداشتی اندک این سینما گرفته تا گرمای شدید هوا، عدم تهویه مناسب، آنتن دهی به شدت ضعیف موبایل به ویژه خطوط ایرانسل، قطع شدن مکرر اینترنت و... از جمله مشکلاتی بود که اهالی رسانه طی روزهای برگزاری این رویداد با آن در حال دست و پنجه نرم کردن بودند.

8- فیلم های ضعیف و خنثی در چهل سالگی انقلاب اسلامی

در حالی که مسئولان جشنواره از مدت ها قبل وعده حضور فیلم هایی ارزشمند و مهم را در این دوره داده بودند مانند بسیاری از وعده های دیگران شان این وعده نیز توخالی از آب درآمد! جشنواره سی و هفتم که به دلیل همزمانی اش با چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی انتظار می رفت میزبان حضور فیلم هایی استراتژیک و ارزشمند باشد سرشار از فیلم هایی بی هویت، سیاه نما، تلخ و ضد خانواده بود.

برخی از سینماگران تا جایی که توانسته بودند اوضاع جامعه و کشور را بد نشان داده بودند. از سیاه نمایی و تلخی های فراوان متری شش و نیم گرفته تا عادی سادی مثلث هاش عاشقانه و توهین به جایگاه و حرمت خانواده در بسیاری آثار دیگر مانند بنفشه آفریقایی ، درخونگاه ، تیغ و ترمه ، طلا و... از تمسخر حدود و احکام الهی در آثاری مانند قسم گرفته تا بسیاری فیلم های ضعیف و خنثی دیگر!

9- تخصیص غرفه به برخی اپلیکیشن ها، کانال های تلگرامی، مجلات و... بدون اطلاع بسیاری از رسانه های قانونی!

اختصاص غرفه در طبقه فوقانی پردیس سینمایی ملت برای برخی رسانه های فاقد مجوز و به ویژه رسانه های غیرقانونی مانند تلگرام که به دستور مقامات قضایی فیلتر شده اند از جمله اتفاقات حیرت آور این دوره از جشنواره بود.

در حالی به برخی نشریات و مجلات زرد و رسانه های غیرقانونی غرفه اختصاص داده شده بود که بسیاری از رسانه های دارای مجوز و به ویژه رسانه های تخصصی سینمایی هیچ اطلاعی از نحوه چگونگی دریافت غرفه نداشتند. این اتفاق شائبه های زیادی به وجود آورد مبنی بر اینکه مسئولان جشنواره تنها با کسانی که بده بستان دارند غرفه داده اند!

این اتفاقات باعث شد بسیاری از اهالی رسانه تأکید کنند که وعده های مسئولان سازمان سینمایی و دست اندرکاران مهمترین رویداد سینمایی کشور به صورت معکوس تحقق پیدا کرده است!

10- باز کردن درهای پردیس سینمایی ملت به روی همه؛ از کودکان گرفته تا مهمانان ویژه و دارندگان کارت پردیس چارسو!

در روزهای میانی و به ویژه روزهای پایانی جشنواره فیلم فجر دیگر از بگیر و ببندهای روزهای ابتدایی خبری نبود به نحوی که در روزهای میانی حضور پرشور برخی کودکان سینمادوست در سینمای رسانه ها موجی از حیرت را به وجود آورد و به خصوص در روز آخر جشنواره رسما درهای پردیس سینمایی ملت به روی همه باز شده بود و حتی برخی دارندگان کارت پردیس سینمایی چارسو نیز به آنجا آمدند.

لینک خبر :‌ سینما پرس
رئیس هیات مدیره خانه مطبوعات و رسانه های کشور با انتقاد از افزایش قیمت نامعقول کاغذ و شرایط نامناسب مطبوعات کاغذی، گفت: با ادامه این وضعیت روزنامه ها سال آینده دچار مشکلات جدی تری خواهند شد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

مصطفی کواکبیان در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری خانه ملت ، با اشاره به گرانی کاغذ و اینکه در حال حاضر کاغذ وضعیت مناسبی ندارد و بازار کاغذ به بی تدبیری دچار شده است، پیشنهاد کرد: دولت هر چه سریع تر با کمک به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی معاون مطبوعاتی این وزارتخانه را تعیین کنند.

بازار کاغذ به بی تدبیری دچار شده است

نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در مجلس شورای اسلامی معتقد است کاغذ مورد استفاده برای مطبوعات و انتشاراتی ها بسیار گران شده اند و با ادامه این وضعیت روزنامه ها در سال آینده دچار مشکلات جدی تری خواهند شد چراکه قیمت کنونی کاغذ برای ناشران و مطبوعاتی ها کمرشکن است و این مسئله تعطیلی بسیاری از روزنامه ها و نشریات و ورشکستی ناشران را به دنبال داشته است.

کاغذ باید به قیمت 4200 تومانی توزیع شود

رئیس هیات مدیره خانه مطبوعات و رسانه های کشور با بیان اینکه به عنوان یک مطبوعاتی در مجلس مشکل پیش آمده برای اهالی مطبوعات و نشر را دنبال خواهم کرد، افزود: باید کاغذ مورد استفاده برای مطبوعات هر چه سریع تر تامین و به همان قیمت 4200 تومانی تعیین شده در آیین نامه مطبوعاتی توزیع شود.

کواکبیان همچنین از نبود بازار رقابتی و امکان و قدرت چانه زنی مشتری انتقاد کرد و افزود: با ادامه این شرایط بسیاری از رسانه های مکتوب برای همیشه تعطیل شده و با سیلی از بیکاران رسانه ای رو به ور خواهیم بود.

قیمت کاغذ ربط مستقیم به قیمت دلار دارد

وی با تاکید بر اینکه قیمت کاغذ ربط مستقیم به قیمت دلار دارد و مطبوعاتی ها با مشکلات عدیده آن را تهیه می کنند، اظهار کرد: اگر چه کاغذ را جزو کالاهای اساسی قرار دادند و کمیته ای هم به منظور بررسی بازار آن در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیل شده اما وضعیت همچنان ملتهب و نابسامان است.

از مافیای بازار کاغذ تا نظارت کمرنگ

عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی در مورد مافیای بازار کاغذ در کشور، تصریح کرد: عده ای از این بازار آشفته سوءاستفاده می کنند لذا باید نظارت لازم بر بازار کاغذ و این بازار آشفته افزایش یابد چراکه نظارت ها در این زمینه بسیار کمرنگ شده اند./

پایان پیام

لینک خبر :‌ خانه ملت
طبق این مصوبه شماره 152227 هیئت وزیران، مقرر شده سازمان حج و زیارت موظف باشد معادل ریالی مبلغ مذکور با احتساب هر دلار، 7 هزار تومان را به بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران پرداخت کند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : صبحانه انلاین پول پرس

به گزارش اطلاعات روز# یکی از موضوعات مهمی که طی روزهای اخیر مورد توجه رسانه ها و افکار عمومی قرار گرفته، برگزاری حج تمتع در سال آینده است که به علت افزایش ناگهانی قیمت ارز، منتظران اعزام به این سفر مهم را نگران کرده چراکه علاوه بر جهش قیمتی، تعداد افراد حاضر در صف اعزام نیز به چند میلیون نفر رسیده است.

در جدیدترین اظهارنظرها، رشیدیان رییس سازمان حج و زیارت با بیان اینکه هزینه های ثابت حج تمتع برای هر نفر بین3100 تا 3300 دلار تمام می شود، گفته است: تمام تلاش دولت و کارگزاران حج این است که افزایش قیمت را حتی الامکان برای متقاضیان کاهش دهیم.

وی با اشاره به اینکه پیگیری های مفصلی را با دولت، شخص رییس جمهور و معاون اول رییس جمهور انجام دادیم تا ارز ارزانتری برای حجاج فراهم آوریم، افزوده است: اگر بنا باشد حج 98 با ارز نیمایی تامین شود قطعا افزایش بیش از دو برابری نسبت به حج گذشته خواهد داشت اما با تلاش های صورت گرفته تقریبا افزایش قیمت اینگونه ای مهار شده است و امیدواریم با قیمت زیر 30 میلیون تومان هزینه های حج سال آینده را انجام دهیم.

اما بررسی های صبحانه نشان می دهد موضوع اختصاص ارز نیمایی برای حج سال آینده صحت داشته و هیئت وزیران در جلسه 14 بهمن ماه خود که در همان روز توسط معاون اول رییس جمهور نیز ابلاغ شده، مبلغ 300 میلیون دلار از طریق سامانه نیما برای تامین هزینه های برگزاری حج تمتع سال آینده در اختیار سازمان حج و زیارت قرار داده است.

طبق این مصوبه شماره 152227 هیئت وزیران، مقرر شده سازمان حج و زیارت موظف باشد معادل ریالی مبلغ مذکور با احتساب هر دلار، 7 هزار تومان را به بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران پرداخت کند.

به گزارش صبحانه، این اقدام قابل تحسین دولت کمک خواهد کرد میلیون ها نفر از شهروندان کشورمان که نگران هزینه های سفر به خانه خدا بودند، بتوانند با آسودگی و آرامش بیشتری، در این گردهمایی بزرگ مسلمانان جهان شرکت کنند.

لینک خبر :‌ اطلاعات روز
مدیر کل عتبات عالیات سازمان حج و زیارت از اتمام پیش ثبت نام عتبات نوروزی خبر داد و گفت: 90 هزار نفر دراین دوره پیش ثبت نام را انجام داده اند و اعزام زائران از 24 اسفند ماه آغازمی شود.

مرتضی آقایی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: متقاضیان زیارت عتبات عالیات عراق تا روز 22 بهمن ماه فرصت پیش ثبت نام را داشتند که این مهلت روز گذشته به پایان رسیده است.

وی با اشاره به اینکه اعزام متقاضیان از 24 اسفندماه آغاز و تا 8 اردیبهشت ماه به طول می انجامد، گفت: 90 هزار نفر در این دوره پیش ثبت نام را انجام داده اند و روز شنبه 27 بهمن نتایج قرعه کشی و اولویت ها مشخص می شوند و بعد از آن به متقاضیان اعلام می شود که بر اساس اولویت ها در روزی که اعلام می شود ثبت نام اصلی را انجام دهند.

مدیرکل عتبات عالیات سازمان حج و زیارت تاکید کرد: تمامی 90 هزار نفر را در قرعه کشی شرکت می دهیم و اولویت هایی که پایین تر هستند نسبت به بقیه ارجحیت دارند.

وی افزود: ظرفیت اعزام نوروزی 60 هزار نفر است اما ما برای بعد از نوروز و مناسبت های ماه های رجب و شعبان نیز پیش ثبت نام را انجام داده ایم و متقاضیان می توانند در این ایام نیز سفر زیارتی خود را داشته باشند.

آقایی گفت: در مرحله اول بازده در اختیار افرادی است که پیش ثبت نام را انجام داده اند و بعد از 4 یا 5 روز از زمان اعلام شده برای ثبت نام اصلی، ظرفیت را باز می گذاریم برای افرادی که پیش ثبت نام را انجام نداده اند و می توانند طی چند روز برای سفر عتبات ثبت نام کنند.

وی در مورد مشخص شدن قیمت نهایی سفر های زمینی و هوایی نوروزی عتبات نیز گفت: هنوز قیمت نهایی مشخص نشده است و در جلسه ای که امروز برگزار می شود احتمالا به قیمت نهایی برسیم.

کد خبر 4539997

مهناز قربانی مقانکی

لینک خبر :‌ خبرگزاری مهر
گروه مؤسسات قرآنی مردم نهاد مدیرعامل اتحادیه قرآنی لرستان بیان کرد: فردی که به عنوان نماینده مؤسسات قرآنی در شورای توسعه فرهنگ قرآنی عضو است باید مطالبه گر حق و حقوق تمامی تشکل های مردمی باشد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴

به گزارش ایکنا ؛ حجت الاسلام والمسلمین مهدی امیدیان، مدیرعامل اتحادیه مؤسسات و تشکل های فرهنگی مردمی قرآن و عترت لرستان، پیرو انتشار پاسخ مشاور اجرایی معاونت قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که تمدید پروانه فعالیت مؤسسه بیت الاحزان حضرت زهرا(س) قانونی است ، اظهار کرد: این جوابی نبود که انتظار داشتم تا از معاونت قرآن و عترت بشنوم. سؤال من از این معاونت در مصاحبه نخستم مشخص بود. یکی درباره مجوز فعالیت مؤسسه بیت الاحزان و دیگری نیز درباره تخصیص اعتبار به مؤسساتی مشخص و گاهی به 14 شعبه از این مؤسسه است که مبلغی بیش از 140 میلیون تومان را دریافت کرده اند.
وی با اشاره به بخشی از گفته مرتضی خدمتکار با توجه به شروع کار دبیرخانه صدور مجوز مؤسسات قرآنی در معاونت قرآن و عترت، این دبیرخانه طبق مصوبه آذرماه شورای توسعه فرهنگ قرآنی جایگزین هیئت رسیدگی به امور مراکز فرهنگی شده است و بر همین اساس، مجوز تأسیس مؤسسات با هماهنگی این دبیرخانه انجام شده است ، اظهار کرد: چگونه است که دیگر مؤسسات قرآنی طی بازه زمانی فوق، مجوز هایی را با امضای معاونت قرآن و عترت ارشاد، همچنین سازمان دارالقرآن الکریم دریافت کرده اند و یا اگر صدور و تمدید مجوز مؤسسات قرآنی متوقف شده بود، چرا فقط برای مؤسسه بیت الاحزان این امر محقق شد؟ و سایر مؤسسات در چرخه صدور مجوز هیئت رسیدگی با دو امضا باشند؟ مستندات این را داریم و در صورت نیاز به معاونت ارسال خواهیم کرد. همچنین در این زمینه دبیرخانه متوقف شده هیئت رسیدگی به امور مؤسسات قرآنی نیز درباره عملکرد گذشته اش پاسخگو باشد.
مدیرعامل اتحادیه قرآنی لرستان اظهار کرد: سؤال دوم بنده به عنوان نماینده مؤسسات قرآنی لرستان این است که چرا تخصیص اعتبارات باید به این شکل باشد که از فهرست حمایت های معاونت قرآن و عترت در سال 1396 با اعلام عنوان 118 مؤسسه قرآنی در قالب حمایت از طرح ها، 12 عنوان آن مربوط به مؤسسه و یا شعب بیت الاحزان باشد که در مجموع مبلغی بالغ بر 150 میلیون و 700 هزار تومان است؟
وی با تأکید بر اینکه طبق مستندات، شعبه بیت الاحزان در بروجرد بدون دریافت مجوز از مجاری قانونی فعالیت می کند، بیان کرد: چگونه معاونت قرآن و عترت از شعبه هایی حمایت می کند که طبق قانون ثبت نشده اند؛ در حالی که مؤسساتی تحت پوشش معاونت هستند که ثبت شده و در حال حاضر نیازمند و گرفتار دریافت یک میلیون تومان هستند؟
امیدیان گفت: بالفرض بنا بر گفته آقای خدمتکار که گفتند اشکال تایپی در گزارش نیز وجود داشته، اما مهم این است که متوجه باشیم، به دنبال ارائه اطلاعات غلط نیستیم، حتی اگر به جای خرم آباد، بروجرد درج شده باشد اشکال تایپی باشد، اما چگونه است که هنگامی که از مسئول این مرکز شبانه روزی درباره مبلغ حمایتی از ارشاد سؤال پرسیدم، جز بی اطلاعی و عدم دریافت مبلغ حمایتی اظهاری نکردند؟
امیدیان بیان کرد: آیا مدیر مؤسسه بیت الاحزان که به عنوان عضو شورای توسعه فرهنگ قرآنی و یا یکی از اعضای کمیته تخصیص صندوق مشارکت توسعه فرهنگ قرآنی است، نباید مدافع مجموعه مؤسسات قرآنی باشد و نه تنها مؤسسه خود و شعب آن.
وی با اشاره به اینکه اتحادیه تشکل های قرآن و عترت نیز باید بودجه های حمایتی خود را به صورت جزئی شفاف سازی کند، گفت: بودجه قرآنی کشور مربوط به تمامی مؤسسات قرآنی است که مجوز گرفته اند و نه تعدادی خاص و اگر خلاف این مصوبه ای وجود دارد از سوی معاونت قرآن و عترت ارشاد، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و اتحادیه تشکل های قرآن و عترت اعلام شود.
امیدیان بیان کرد: همچنین از سازمان دارالقرآن الکریم خواستاریم تا در مورد گزارش مالی حمایت از مؤسسات قرآنی، شفاف سازی لازم را انجام دهد تا به این سؤالات پاسخ داده شود، اما آنچه به نظر می رسد این است که این روند خوشایندی برای مجموعه فعالیت های قرآنی کشور نیست و توزیع ناصحیح و به دور از انتظار از مؤسسات قرآنی، ابهامات و جای سؤالی را به وجود می آورد که هم معاونت قرآن و عترت ارشاد و هم سازمان دارالقرآن الکریم و هم اتحادیه های قرآنی کشور به این سؤال پاسخ دهند که چرا منابع مالی که باید صرف مجموعه قرآنی کشور شود از غیر از مؤسسات معینی است که بودجه های کلان به حساب آنها واریز شده است؟
وی با تأکید بر اینکه ورود دستگاه های نظارتی به توزیع بودجه های قرآنی دور از ذهن نیست، اضافه کرد: اگر دستگاه های حاکمیتی بودجه های تشکل های قرآن و عترت را ناصحیح توزیع کنند، آن هنگام باید مباحث قرآن و عترت به مانند هیئت های مذهبی کشور کاملاً در حوزه مردمی اداره شود. همچنین هنگامی که استان های دیگر از این حمایت بی بهره هستند و فقط مؤسسات محدودی حمایت می شوند، معنا ندارد که بودجه قرآنی کشور به این دستگاه ها اختصاص پیدا کند و از مرجع قانون گذار و مجلس شورای اسلامی تقاضا داریم در مورد نظارت بر اجرای قوانین دقت بیشتری به خرج دهد و به تخطی توزیع و اجرای قانون مداقه کند.
انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری بین المللی قرآن
امسال فیلم های جشنواره فجر در دو سینمای زنجان به نمایش درآمد اما با وجود ادعای اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان مبنی بر اینکه هزار و 500 نفر از اهالی فرهنگ، هنر و رسانه مهمان این اداره کل در جشنواره بودند، مشخص نیست این تسهیلات به چه کسانی ارائه شده است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴

به گزارش خبرگزاری فارس از زنجان، امسال برای چندمین سال است که اکران فیلم های جشنواره فیلم فجر در استان زنجان همزمان با سایر استان ها انجام شد.

امسال 9 فیلم از بخش اصلی جشنواره و پنج فیلم نیز در بخش سیمرغ و پروانه ها در زنجان و در سینماهای بهمن و روشا اکران شد.

طبق روال سنوات گذشته اما معمول بر این بود که اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان به منظور حمایت از برگزاری این جشنواره و همچنین ارائه تسهیلات به اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه بلیت هایی را در بین گروه های هدف خود توزیع می کرد یا اینکه سانس مشخصی برای مثال قشر خبرنگاران یا هنرمندان در نظر می گرفت که در آن ساعت برای تماشای فیلم مورد نظر خود حاضر شوند، اما امسال با وجود اینکه اکران فیلم های سینمایی در دو سالن اکران شد، هیچ یک از این اتفاقات رخ نداد و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان هیچ تسهیلاتی به گروه هدف ارائه نکرد.

در طول برگزاری جشنواره نیز هیچ فراخوانی مبنی بر ارائه تخفیف و یا بلیت به گروه هدف اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان منتشر نشد.

*70 درصد از صندلی های سینما با حضور تماشاگران پر شد

پس از پایان جشنواره معاون هنری و سینمایی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان در پیگیری خبرنگار فارس مبنی بر اینکه کیفیت برگزاری جشنواره و استقبال از آن چگونه بود، اظهار کرد: امسال 6 هزار صندلی برای جشنواره فیلم فجر در نظر گرفته شده بود که از این آمار 4 هزار صندلی شامل 70 درصد از صندلی های سینما با حضور تماشاگران پر شد.

محمود علی محمدی گفت: از حدود 4 هزار تماشاگر حضور یافته در سینماها 2 هزار و 600 نفر به صورت بلیت فروشی و یک هزار و 500 نفر نیز از اصحاب فرهنگ و هنر بودند که مهمان ارشاد بودند.

بیان این نکته که امسال یک هزار و 500 نفر مهمان ارشاد بودند در حالی از سوی معاون اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان مطرح شد که طبق پیگیری خبرنگار فارس مشخص شد، امسال اداره کل فرهنگ و ارشاد زنجان به هیچ یک از گروه های هنری و صنفی زیرمجموعه خود بلیت ارائه نکرده است.

*هیچ بلیتی در اختیار خانه مطبوعات قرار داده نشده است

مدیرخانه مطبوعات استان زنجان در همین راستا در پیگیری خبرنگار فارس مبنی بر اینکه چه تعداد بلیت جشنواره فیلم فجر در اختیار خانه مطبوعات برای توزیع بین خبرنگاران قرار داده شده است، اظهار کرد: از ابتدای برگزاری این جشنواره هیچ بلیتی در اختیار خانه مطبوعات قرار داده نشده است.

یوسف ناصری گفت: قطعا اگر بلیتی در اختیار خانه مطبوعات قرار داده می شد بین اصحاب رسانه برای حضور در جشنواره توزیع می شد.

رحمان پرچگانی، رئیس هیأت مدیره خانه هنرمندان استان زنجان نیز در همین باره به خبرنگار فارس گفت: هیچ بلیتی در اختیار خانه هنرمندان برای توزیع در بین هنرمندان قرار داده نشده است.

رئیس انجمن صنفی خبرنگاران استان زنجان نیز در این باره به خبرنگار فارس گفت: اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان حتی یک بلیت نیز برای توزیع در بین خبرنگاران قرار نداده است.

آنطور که مسؤول یکی از انجمن های هنری استان اعلام کرده است، در طول برگزاری جشنواره 10 نفر از سوی این انجمن برای تماشای فیلم فجر معرفی شده اند که هیچ یک موفق به تماشای فیلم نشده اند.

*بلیت بی بلیت!

با مطرح شدن این موضوع از سوی خبرنگاران و پیگیری انجام شده مسؤولان اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان در توضیح کوتاهی در فضای مجازی اعلام کردند که امسال نه بین خبرنگاران بلکه بین هیچ گروه دیگری بلیت توزیع نشده است.

مسؤولان اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان این بار در موضع گیری متفاوت مدعی شده اند که آمار اعلام شده حدودی بوده و آن یک هزار و 500 نفر اعلامی با احتساب سانس رایگانی بوده که در نوبت صبح برای دانش آموزان در نظر گرفته شده بود و آمار دقیق در آینده نزدیک اعلام خواهد شد.

البته معاون اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان در پاسخ به پیگیری گروهی خبرنگاران مبنی بر چگونگی توزیع بلیت نیز اظهار کرده است که بلیتی در اختیار اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان نبوده است بلکه به عنوان اشانتیون به تعداد محدودی فقط یک بلیت داده شده است.

از طرفی آنطور که ادعا می شود تعداد محدودی که گفته می شود منتقدان سینما هستند از بلیت های اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان استفاده کرده اند.

با اتفاقات رخ داده و توضیحات ارائه شده از سوی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان اما ذکر چند نکته ضروری است، چرا گفته های معاون اداره کل ارشاد استان درباره اختصاص بلیت به گروه های خاص متناقض است؟ حتی اگر فرض را بر این بگیریم که بلیت های جشنواره محدود بوده است آیا انتظار زیادی است که حتی برای نمونه هم شده یک نفر از قشر خبرنگاران یا هنرمندان در قامت هنرمند یا خبرنگار از بلیت ها استفاده می کردند؟

اینکه اصلا چرا اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان امسال نیز مثل سنوات قبل بلیت در اختیار گروه هدف خود قرار نداده است و دلیل عدم ارائه این تسهیلات چه بوده است؟ اگر مسؤولان ارشاد مدعی هستند که تسهیلات در قالب معرفی هنرمندان و خبرنگاران به سینماها برای تماشای فیلم ها رخ داده است پس چرا طبق پیگیری خبرنگار فارس هیچ یک از مدیران این گروه های هنری و صنفی از تسهیلات مربوط بی اطلاع هستند؟ اصلا سؤال اینجاست که اطلاع رسانی درباره ارائه این تسهیلات کی و کجا انجام شده است که همه از آن بی خبرند؟

*سهم اصحاب فرهنگ و هنر از جشنواره فجر تقریبا هیچ!

آنطور که اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان مدعی است، یک هزار و 500 نفر اعلامی با احتساب سانس صبح یعنی سیمرغ و پروانه ها بوده است، اما سوال این اینجاست آیا بخش رایگان جشنواره که اتفاقا ویژه دانش آموزان است نیاز به هماهنگی ارشاد دارد؟ یا واژه مهمان ارشاد بودند و منظور از اصحاب فرهنگ و هنر همان دانش آموزان هستند؟

حتی اگر ادعای معاون اداره کل ارشاد استان مبنی بر احتساب یک هزار دانش آموز شرکت کرده در بخش سیمرغ و پروانه ها را هم در نظر بگیریم باز هم 500 نفر از آمار اولیه اعلامی باقی می ماند، سؤال اینجاست آن 500 نفر که اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان ادعا دارد با هماهنگی فیلم ها را تماشا کرده اند از کدام گروه فرهنگ و هنر و رسانه هستند که همه از آن اظهار بی اطلاعی می کنند؟

و اما نکته جالب اینکه معاون اداره کل فرهنگ و ارشاد استان دلیل همه اتفاقات رخ داده را مصاحبه شتابزده خود با خبرگزاری فارس اعلام کرده است، موضوعی که نمی تواند توجیه مناسبی برای این اتفاقات باشد، چرا که اصل موضوع بحث دیگری است و آن اینکه چرا اصحاب فرهنگ و هنر از حق مسلم خود که تماشای فیلم های فجر است محروم شده اند و سهم کل خبرنگاران و هنرمندان از این جشنواره حتی یک بلیت هم نبوده است.

تاسف بار اینکه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان از آغاز جشنواره تا امروز که اختتامیه آن برگزار شده فقط در روز نخست جشنواره و برای پوشش خبری مراسم افتتاحیه از هنرمندان و خبرنگاران دعوت رسمی به عمل آورده و پس از آن هیچ اطلاعیه ای مبنی بر ارائه بلیت و یا تسهیلاتی همچون تخفیف و معرفی از سوی این اداره کل داده نشده است! به قول یکی از هنرمندان به نظر می رسد تعریف این اداره کل از هنرمند و اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه چیز دیگری است و فقط در برخی از مراسمات که آنهم به صلاحدید ارشاد است به عنوان سیاهی لشگر در جلسات و برنامه ها از آنها استفاده می کند.

هرچند که قیمت بلیت های جشنواره فیلم فجر آنقدر هم نبوده که تهیه آن از توان اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه خارج باشد و قطعا حمایت از هنر وظیفه همگانی است اما با توجه به تناقضات موجود در اظهارات مسؤولان ارشاد و قانع کننده نبودن بهتر است اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان لیستی از افرادی که با هماهنگی این اداره کل برای تماشای فیلم به سینماها رفته اند ارائه کند تا مشخص شود منظور از اصحاب فرهنگ و هنر و رسانه چه کسانی هستند.

انتهای پیام/730005/ق

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
کرمان - ایرنا - مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان گفت: باید با بهره گیری از تجهیزات و امکانات پردیس های سینمایی، با همراهی بخش دولتی و غیردولتی خلاءهای بسیاری از هنر سینما را جبران کرد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : جماران باشگاه خبرنگاران جوان

به گزارش ایرنا، محمدرضا علیزاده شامگاه سه شنبه در آیین اختتامیه سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر در کرمان افزود: یکی از مشکلات عرصه سینمای استان کرمان نداشتن پردیس های سینمایی است و در این زمینه وضعیت سینماهای ما با استان های همجوار قابل قیاس نیست.
وی با بیان اینکه سینماهای بسیاری توسط وزارت فرهنگ و ارشاد و دولت تجهیز و تامین شده اند اظهار داشت: چهار سینما در شهرستان های استان کرمان با اضافه شدن سه هزار و 300 صندلی تجهیز شدند اما در شهر کرمان تاکنون حرکتی در این زمینه انجام نشده است.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان گفت: در فرصتی طلایی با همکاری بخش دولتی و شهرداری کرمان و معاون فرهنگی و ترغیب بخش غیر دولتی شاهد اتفاق خوبی برای سینمای کرمان خواهیم بود.
وی اضافه کرد: استان کرمان ظرفیت های مطلوبی برای فیلم سازی دارد و استفاده هدفمند از تنوع فرهنگی، اقلیمی و جغرافیایی استان کرمان سینمای این استان را ارتقا می بخشد.
علیزاده تصریح کرد: مسائل اجتماعی، فرهنگ و خرده فرهنگ ها وظیفه ما را برای توسعه سینما سنگین تر می کند که در حوزه فیلم سازی حرفه ای تلاش های بیشتری انجام دهیم و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی در این زمینه در خدمت سینماگران و مردم است.
وی با اشاره به مراکز آموزش فیلم سازی و حوزه سینما در کرمان افزود: در سال 57 میزان مراکز آموزش هنر در استان کرمان بسیار اندک بود و اکنون به صورت تخصصی هنرستان هنرهای زیبای دختران و پسران در استان به صورت تخصصی فعالیت می کنند.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان با بیان اینکه بستر برای آموزش سینماگران در کرمان فراهم شده است گفت: مراکز علمی کاربردی فرهنگ و هنر کرمان و مراکز دانشگاهی انجمن سینمای جوانان، امروز سینما گران خوبی پرورش می دهند و پرورش یافتگان این حوزه جزو ظرفیت های سینمایی کرمان می شوند.
وی بیان کرد: با همکاری بخش دولتی و غیر دولتی توسعه سینمایی در قالب پردیس ها داشته باشیم و تولیدات سینمای حرفه را داشته باشیم.
علیزاده گفت: مهمترین اقدام در راستای رونق سینمای حرفه ای در کرمان تشکیل مجمع تهیه کنندگان فیلم است و نباید تنها نگاهمان به حمایت بخش دولتی باشد زیرا افرادی با منابع و نگاه مثبت به سینما می توانند حمایت دلسوزانه از این عرصه داشته باشند.
وی تاکید کرد: با تشکیل این مجمع می توان برنامه ریزی مثبت دولت و جامعه فرهنگ را در کنار هم قرار دهیم و این مجمع به مشکلات حوزه سینما رسیدگی کنند.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان در بخش دیگری از سخنانش ضمن تبریک ایام الله دهه فجر گفت: یکی از مهمترین برنامه های چهلمین سالگرد پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، برگزاری جشنواره فیلم فجر برای چندمین سال پیاپی در استان کرمان بود.
وی ادامه داد: سی و هفتمین دوره این جشنواره از 12 تا 22 بهمن ماه امسال در کرمان اکران شد که نیازمند برنامه ریزی جدی و هماهنگ است و تلاش های بسیاری در این زمینه شده است.
علیزاده گفت: امسال جشنواره فیلم فجر در ایستگاه 37 شاهد اکران و اجرای فیلم های مختلف فاخر در مسائل روز، مباحث اجتماعی و آرمان های نظام مقدس جمهوری اسلامی بود.
وی تاکید کرد: سینما از مهمترین و تاثیرگذارترین هنرهای بشری محسوب می شود هنرمندان پس از پیروزی انقلاب اسلامی با استفاده مطلوب از ابزارهای هنری، آرمان ها و افتخارات نظام جمهوری اسلامی و مسائل مردم را انعکاس دادند که جای تحسین دارد.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان افزود: در سال های اخیر روند حضور مردم در سینماهای استان رو به رشد بوده و امسال بیش از پنج هزار نفر از فیلم های جشنواره دیدن کردند که این آمار باید افزایش یابد.
وی عنوان کرد: با امکانات ناکافی استان کرمان حضور در سینماهای استان خوب و امید بخش بوده است و مسئولان را برای تلاش ایجاد زیر ساخت های مناسب برای اکران فیلم و سینما یاری می کند.
علیزاده همچنین از سینماگران استان و دست اندرکاران و سینماهای کرمان در برگزاری جشنواره فیلم فجر تقدیر کرد.
**سینما در سبد خانوار جای گیرد
مدیرکل امور اجتماعی استانداری کرمان نیز در این آیین گفت: باید با استفاده از هنرهای متفاوت و ابزارهای مختلف فرهنگی و اجتماعی جامعه در راستای جذب حداکثری مخاطبان تلاش کنیم.
زهرا موسی پور با اشاره به تاثیرگذاری هنر سینما گفت: باید تلاش ها در عرصه سینما مضاعف و مردم از این هنر بهره مند شوند.
وی تصریح کرد: هنر، محتوا و بازیگری تاثیری ژرف بر افکار عمومی می گذارد و سینما به صورت کامل افراد را محسور می کند و دلدادگی به فیلم موجب ماندگاری اثر می شود.
مدیرکل امور اجتماعی استانداری کرمان عنوان کرد: با بهره گیری از موقعیت برگزاری جشنواره ها، باید جای سینما در سبد خانوارها ارتقا یابد.
همچنین در این آیین از سینماگران، دست اندرکاران و برترین های جشنواره فیلم فجر در کرمان تقدیر شد.
7420/ 5054

ارتباط با سردبیر newsroom@irna.ir

تماس بی واسطه با مسئولین

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
شیراز- ایرنا- رئیس شورای عالی تهیه کنندگان سینما گفت: در گذشته برخی فیلم ها حتی با مجوز پخش به دلیل تنگ نظری ها در برخی استان ها از اکران باز می ماند؛ اما امروز با ورود بخش خصوصی به عرصه سینمایی کشور شاهد نمایش همه فیلم ها در استان ها هستیم و این موضوع برای جامعه سینما ارزشمند است.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : جماران شبکه اینترنتی آفتاب

به گزارش ایرنا، غلامرضا موسوی شامگاه سه شنبه در آیین اختتامیه هجدهمین جشنواره فیلم فجر شیراز واگذاری برنامه های فرهنگی به بخش خصوصی را رویدادی مطلوب در حوزه فرهنگ و هنر دانست و بیان داشت: این اتفاق به ویژه در حوزه سینما به رشد کمی و کیفی آثار کمک می کند.
وی اظهار داشت: این حرکت هنوز در بسیاری از استان رخ نداده است و شهر هایی همچون اصفهان و مشهد نیز که سال هاست از جشنواره فیلم فجر استقبال می کنند، هنوز نتوانسته اند به صورت جدی در این زمینه فعال شوند.
رئیس شورای عالی تهیه کنندگان سینما با بیان اینکه تماشاچیان خون را در رگهای سینما جاری می کنند، گفت: استقبال مردم شیراز از جشنواره فیلم فجر بسیار مثال زدنی است و شمار مخاطبان این جشنواره نشان دهنده رونق سینما در این شهر است.
وی با بیان اینکه جشنواره فیلم فجر 18 سال است که در استان ها نیز برگزار می شود، افزود: شیراز از نخستین دوره در اکران فیلم های جشنواره فجر پیشگام بوده و بیشترین اقبال را نسبت به این رویداد فرهنگی نشان داده است.
موسوی درباره فیلم های راه یافته به جشنواره سی و هفتم نیز ابراز داشت: خوشبختانه در مقایسه با سال های گذشته شاهد فیلم های خوبی در جشنواره بودیم و فارغ از اینکه هیات داوران چه فیلمی را به عنوان برترین فیلم انتخاب کرد، می توان گفت هریک از نامزد ها شایسته دریافت سیمرغ بودند.

** واگذاری فعالیت های فرهنگی و هنری به بخش خصوصی
مدیرکل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس نیز در این آیین گفت: سیاست این اداره کل بر واگذاری تمام بخش های فرهنگی و هنری به بخش خصوصی است؛ زیرا بخش خصوصی می تواند برنامه ها را با کیفیت بهتری برگزار کند.
صابر سهرابی افزود: با وجود کاستی ها و نقد ها، تماشاگران ثابت کردند استان فارس در حوزه فرهنگ و هنر همیشه گام هایی بلندتر از دیگر استان ها برداشته است و می تواند از قدرتمند ترین و تاثیرگذارترین حوزه ها، همچون سینما و تئاتر در قله باشد.

** 75 سانس، 27هزار تماشاگر حاصل استقبال مردمی از جشنواره فجر
مدیر اجرایی هجدهمین جشنواره فیلم شیراز نیز در این آیین گفت: اعتماد نهادها و دستگاه های فرهنگی به بخش خصوصی سال هاست در حوزه فرهنگ رخ می دهد و این اعتماد پایه ای برای رونق بخشی به حوزه فرهنگ و هنر و حضور جدی بخش خصوصی در همه رشته هاست.
محسن خباز افزود: جشنواره هجدهم حاصل تلاش جمع بزرگی از فعالان فرهنگی و هنری در سه مجموعه فرهنگی تالار حافظ، پردیس سینمایی گلستان و پردیس سینمایی هنر شهر آفتاب بوده است که طی آن در 10 روز 25 فیلم در بخش سودای سیمرغ و نگاه نو و پنج فیلم در بخش سیمرغ و پروانه ها اکران شد.
وی با اشاره به اینکه این جشنواره در شیراز با برگزاری بیش از 75 سانس اکران و 27 هزار مخاطب جایگاهی ویژه در کشور یافته است، افزود: تعداد مخاطبان این جشنواره بیش از 30 درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته است.
همچنین جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران شیرازی به فیلم سرخ پوست اهدا شد.
هجدهمین جشنواره فیلم فجر شیراز از 12 تا 22 بهمن ماه برگزار شد.
7375/ 2027

ارتباط با سردبیر newsroom@irna.ir

تماس بی واسطه با مسئولین

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
رئیس انجمن هنرهای نمایشی استان همدان با بیان اینکه محتوای ضعیف نمایش نه مورد پسند هنرمندان واقعی است و نه مخاطب گفت: برخی برای اینکه گیشه داشته و بتوانند از آن کسب درآمد کنند، ممکن است دست به هر کاری بزنند.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴

به گزارش خبرگزاری فارس از همدان، طی چند روز اخیر یکی از سوژه هایی که توسط مردم در سامانه فارس من با عنوان ترویج تئاترهای بی محتوا در همدان ثبت شده بود، که این موضوع از رئیس انجمن هنرهای نمایشی استان همدان پیگیری شد.

رئیس انجمن هنرهای نمایشی استان همدان در گفت وگو با فارس اظهار کرد: نظارت بر حسن اجرا و تاییدیه اجرای نمایش برعهده شورای نظارت است.

کیانوش بهروزپور با بیان اینکه بازنگری نمایش ها در شورای نظارت انجام می شود که از انجمن هنرهای نمایشی در آن عضو نیستند افزود: در این شورا کارشناس اداره ارشاد، دو هنرمند نمایش، یک نفر از تبلیغات اسلامی و یک نفر از حراست ارشاد هستند.

وی ادامه داد: از ابتدا که نمایش برای تصویب ارائه می شود تا زمانی که بازبینی شده و پروانه اجرا می گیرد، این موضوع هیچ ارتباطی به انجمن هنرهای نمایشی ندارد.

بهروزپور در ادامه افزود: اجرای نمایش های بی محتوای نامطلوب، آفتی است که نه تنها گریبان گیر تئاتر کشور بلکه حتی به سینما نیز رخنه کرده است.

وی با بیان اینکه محتوای ضعیف نمایش نه مورد پسند هنرمندان واقعی و نه مخاطب است تأکید کرد: برخی برای اینکه گیشه داشته و بتوانند از آن کسب درآمد کنند، ممکن است دست به هر کاری بزنند.

رئیس انجمن هنرهای نمایشی استان همدان خاطرنشان کرد: بخشی از این مشکل دامن بعضی از مسؤولان حوزه تئاتر را چه در تهران و چه در شهرستان ها می گیرد که معتقد هستند تئاتر باید درآمدزا باشد.

وی با تأکید بر اینکه حمایت های جدی هم از تئاتر و هنرمندان صورت نمی گیرد بیان کرد: ممکن است در جشنواره ای حمایت از گروه هایی صورت گیرد اما چون از اجراهای عمومی حمایتی نمی شود و معتقدند باید هنرمندان درآمدزایی کنند، هنرمندان نیز برای حفظ گیشه و کسب هزینه های جانبی نمایش ممکن است دست به هر کار بی محتوایی بزنند.

انتهای پیام/89003/ 20/ق

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
گفت وگو با هنرمندی که سال هاست با صدایش بر صورت مردم نقش لبخند می نشاند
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۴

شهرآرا آنلاین - آوازه طنزپردازی هایش را بسیار شنیده ام. برخلاف تصور من که فکر می کردم همه هنرمندان در رفاه و تجملات زندگی می کنند با خانه ای ساده اما صمیمی و سرشار از محبت روبه رو می شوم. مرد میانسالی که گرد سپید روزگار بر موهایش نشسته هنرمند صداپیشه ای است که به استقبال می آید. پشت در نیز همسر وی خوشامدگویان لحظه ورود را شیرین تر می کند. منزلی کوچک با لبخندهایی واقعی. اولین چیزی که نظرم را به خود جلب می کند کرسی وسط خانه است که در این فصل سرد گرمای خانه را دوچندان می کند. با هنرمند صداپیشه که از پیشه اش بهره ای مادی نبرده و فقط روزگار را با هنر خود برای اطرافیانش زیبا کرده است گفت وگو می کنیم. او با آوردن سینی بزرگ چای و دمنوش که روی کرسی می گذارد صحبت خود را آغاز می کند.

استعداد ذاتی و علاقه به هنر

ناصر افقهی فریمانی متولد شهریور سال40 با لبخندی بر لب از اصالت و زادگاهش می گوید: من اهل فریمانم. از ادامه اسمم مشخص است. نسبت فامیلی تقریبا نزدیکی هم با شهید مرتضی مطهری دارم. مادران ما دخترخاله بودند.

در ادامه صحبتش یادی از دوران نوجوانی اش می کند و هنرنمایی هایش در فامیل از ذهنش میان کلامش می تراود؛ از بچگی استعداد تقلید صدا و طنزپردازی داشتم و از 16سالگی نیز با هنرم نقل محفل می شدم. اما چون از همان سن کار می کردم این هنر برایم فقط در حد سرگرمی بود و به چشم یک شغل به آن نگاه نمی کردم. تا اینکه برای سربازی به تهران رفتم و دوستانم در آنجا مرا تشویق کردند که در مجالس و محافل برنامه طنز و تقلید صدا اجرا کنم. آن دوران قضیه خیلی برایم جدی نبود و بیشتر جنبه سرگرمی داشت اما متوجه استقبال زیاد مردم می شدم و همین امر برایم جذابیت داشت و باعث می شد باز هم به این کار ادامه دهم.

او با تغییر صدایش چندین لحن متفاوت را به طور زنده برایمان اجرا می کند و می گوید: من نواختن انواع سازها را بلدم و صدای چندین خواننده را تقلید می کنم. تقلید صدای افراد و در و قطار هم که کار هر روزه ام است. میان صحبت هایش با صدای باباپنجعلی می گوید: سریال پایتخت را دیده اید؟ گالیور و آتقی و چاووشی و بهنام بانی را هم با صدای خودشان از حنجره ام می شنوید.

خاطره دیروز و انگیزه امروز

انگار خاطره هایش تازه شده است و احساس می کند باید حتما از استعدادی که در جوانی برایش جدی بوده بیشتر استفاده کند. چای را تعارف می کند و خودش با تازه کردن گلو ادامه می دهد: بعد از دوران سربازی به مشهد آمدم و مشغول کار شدم و درگیر زندگی روزمره. اصلا فراموش کردم که خدا به من چه استعدادی داده است و می توانم همراه با خنداندن مردم به کسب درآمد بپردازم. اگر به طور جدی تر به این قضیه نگاه می کردم الان از ماهی صفت و ریوندی هم معروف تر بودم. پس از اینکه چندسالی درگیر روزمرگی بودم و به کارهای مختلف می پرداختم تشویق های اطرافیان باعث شد دوباره حرفه ای به سمت هنر تقلید صدا باز گردم.

با حسرت از ناملایمت هایی که در مسیر اجرایش دیده است، می گوید: متأسفانه هنر و موسیقی در مشهد فقیر است. من که با انواع سازها آشنا هستم و می توانم به جای چندین خواننده بخوانم برای اجرای برنامه سال های زیادی را معطل دریافت مجوز شدم. وقتی دیدم از ادارات مختلف جواب درستی دریافت نمی کنم به دفتر امام جمعه رفتم و نامه ای را به معاون ایشان دادم. در آن نامه نوشتم که فردی مثل من که می تواند از طریق هنر امرار معاش کند باید راهی برای دریافت مجوز داشته باشد. پس از آنکه نامه به دست ایشان رسید لطف کردند و به من کاری را پیشنهاد دادند اما من تصمیم جدی داشتم که این بار حرفه ای هنر خود را دنبال کنم. به همین دلیل به دنبال مجوز تمام مسیرها را طی کردم. در چندین کلاس اجباری توجیهی که برای همه هنرمندان گذاشته می شود شرکت کردم و در برابر داوران برای دریافت مجوز برنامه اجرا کردم. در کلاس استادانی مانند علی مسعودی شرکت کردم و بالأخره توانستم با خواندن آهنگ یار دبستانی نظر مثبت داوران را کسب کرده و مجوز اجرای برنامه را دریافت کنم.

درخشش در سالن های شهر

او که برای امرارمعاش بر روی یک پیکان تاکسی کار می کند، ادامه می دهد: از 5سال قبل که این مجوز را گرفته ام در تالار وحدت، سالن صبا، مجتمع تجاری تفریحی کوهسر، پیست ارشاد و سالن ورزشی شهید بهشتی چندین اجرای خیلی موفق داشتم که بااستقبال زیادی روبه رو شد. اما اگر بخواهم برنامه هایم رونق بیشتری داشته باشد باید تبلیغ کنم که آن هم هزینه سنگینی دارد و برای من مقدور نیست. حتی چندین بار به رادیو و تلویزیون مراجعه کردم زیرا می دانم که اندازه هنر من در ابعاد بزرگ تری است. اما متأسفانه به همان دلیل که در مشهد هنر و هنرمند جایگاهی ندارد شبکه خراسان هیچ استقبالی نکرد و رادیو هم در جواب من گفت: تا سال دیگر نوبت به شما نمی رسد. تاکنون 70گروه هنرمند در نوبت اجرا هستند که داوطلبانه و بدون دریافت دستمزد برنامه اجرا کنند. از 5سال قبل با گروهی آشنا شدم که از هنر من استقبال کردند و با آن ها همکاری می کنم. تمام اجراهایم با هماهنگی آن ها بوده است. اکنون دیگر در اداره اماکن و ارشاد شناخته شده هستم و به راحتی مراحل دریافت مجوز را دوره ای می پیمایم.

در حالی که امیدی غرق در ابهام در آن خانه نمایان است، دمنوش نیمه سرد شده ام را می نوشم و فضای صمیمی خانواده افقهی را ترک می کنم.

گفت وگو با همسر ناصر افقهی

به خودم می بالم که همسر یک هنرمندم

معصومه بیلدار، همسر ناصر افقهی هنرمند صداپیشه، به عنوان حامی اصلی او در این سال ها در کنارش بوده است. در گفت وگویی صمیمی حرف هایی کوتاه اما پرمعنی را از او شنیدم.

با توجه به اینکه تاکنون هنر از نظر مادی در زندگی تان تأثیری نداشته است، از زندگی در کنار یک هنرمند راضی هستید؟

بله، من کاملا از ازدواج با یک هنرمند راضی ام. او از روز اول به من و خانواده ام گفته بود که در کنار کار و زندگی به خوانندگی و نوازندگی و صداپیشگی هم می پردازد اما متأسفانه درگیری های زندگی اجازه نداد به این علاقه اش خیلی بپردازد. از اینکه در مجالس خانوادگی برایمان با صداهای مختلف می خواند و در خانه نیز با انواع تقلید صداها محیط خانوادگی را شاد و صمیمی تر می کند، به او افتخار می کنم.

تاکنون در اجراهای همسر خود حضور یافته اید تا به او قوت قلب بدهید؟

من همیشه سعی می کنم در تمام برنامه هایی که همسرم در تالار و سالن های مختلف اجرا می کند به همراه فرزندانم حضور پیدا کنم. در اعیاد و مناسبت های مختلف از مسجد محل نیز او را دعوت می کنند و تمام اهل محل از هنرنمایی اش استفاده می کنند. همیشه به خودم می بالم که با یک هنرمند ازدواج کرده ام و تا وقتی که در این راه موفق شود و به خواسته هایش در زمینه اجرا دست یابد، او را حمایت خواهم کرد.

آیا فرزندانتان هم به هنر پدرشان علاقه دارند و او را حمایت می کنند؟

پسر من دف می نوازد و دخترم گیتار. هر دو استعداد پدر را در خوانندگی و نوازندگی دارند و با علاقه و اراده ای که در پدرشان می بینند مشتاقانه به یادگیری ادامه می دهند. امیدوارم آن ها از همین سن کم به این هنرشان توجه کنند و بتوانند مسیر هنری خود را پیدا کنند.

کانال شهرآرا در پیام رسان های گوناگون

لینک خبر :‌ شهر آرا آنلاین
کمیل جعفری گفت: یکی از ویژگی های نمایشنامه "چکامه هایی که حباب می شوند" این است که اتفاقات پشت سرهم در اثر رخ می دهد و همین نکته برایم جالب بود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

سرویس تئاتر هنرآنلاین: نمایش "چکامه هایی که حباب می شوند" به نویسندگی علی ذاکری و کارگردانی کمیل جعفری از آثار برگزیده استانی شهر قشم در استان هرمزگان امروز در دومین روز از سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاترفجر در بخش مسابقه تئاتر ایران یک، ساعت 17 و 19 در تالار سایه مجموعه تئاترشهر روی صحنه می آید.

کمیل جعفری کارگردان این اثر درباره ایده شکل گیری و انتخاب این اثر گفت: ایده نمایش را نویسنده اثر به من پیشنهاد داد و پس از صحبت هایی که باهم داشتیم، تصمیم گرفتیم آن را به صحنه بیاوریم.

او در مورد ویژگی های متن افزود: وقتی کارگردان متنی را می خواند، همان ابتدا با خواندن چند صفحه از اثر می فهمد که آیا نمایشنامه قوی و قابل اجرا هست یا خیر؟ آثار خوب کارگردان را به خود جذب می کنند و ایده ها پشت سرهم و با سرعت شکل می گیرند. یکی از ویژگی های نمایشنامه "چکامه هایی که حباب می شوند" این است که اتفاقات پشت سرهم در اثر رخ می دهد و همین نکته برایم جالب بود. همان ابتدا مطمئن بودم که نمایش مخاطبش را درگیر می کند و از آن دست آثاری می شود که تمشاگر از آن لذت می برد.

جعفری در مورد قصه نمایش گفت: این نمایش درباره جنگ در خرمشهر است. مشکلاتی که جنگ می تواند برای افراد ایجاد کند را در بستر قصه های گوناگون مرتبط باهم نشان می دهد. دختر و پسری به دلیل اختلافات طایفه ای اجازه ازدواج باهم را ندارند و بمباران صورت می گیرد و دختر می خواهد با همان پسری که دوستش دارد با لنج فرار کنند اما لنج در اثر بمباران زیر آب می رود. در واقع شخصیت های نمایش مرده هایی هستند که در جهان واقعی وجود ندارند و ....

کمیل جعفری در ادامه در مورد نمایش هایی که جنگ را به عنوان سوژه اصلی انتخاب کرده اند، گفت: جنگ جنبه های منفی و حتی مثبت دارد. ما در نمایش از بدی ها و عواقب جنگ گفتیم. جنگ همه جامعه را درگیر می کند و هیچ استثنایی وجود ندارد. این مسئله برایم اهمیت زیادی داشت و دوست داشتم در نمایشم این موضوع را مطرح کنم.

کارگردان نمایش "وهم سرخ" درباره حضور در جشنواره بین المللی تئاتر فجر گفت: من پیش از نمایش "چکامه هایی که حباب می شوند" هم در جشنواره تئاتر فجر حضور داشتم اما اولین بار است که به بخش مسابقه آمده ام. به این دلیل که تازه به تهران رسیده ایم، نمی توانم نظر دقیقی درباره جشنواره بدهم، اما فجر از بزرگترین جشنواره های کشور ما است و همیشه افراد مهمی در آن شرکت می کنند و بستر خوبی برای رشد افراد بوده است و امیدوارم هرسال بهتر از سال قبل برگزار شود و مشکلات را برطرف کنند.

جعفری در مورد وضعیت تئاتر در قشم و هنرمندان این منطقه توضیح داد: قشم و هنرمندان در این شهر مظلوم واقع شده اند. اگر مسئولان به مباحث فرهنگی در این شهر هم توجه می کردند، اوضاع بهتری داشتیم. متاسفانه چندان به هنرمندان توجه نمی شود و مشکلات ما را در قشم پیگیری نمی کنند.

او افزود: در قشم فقط یک سالن است که برای کنسرت ها، اجراها و... از همان سالن استفاده می شود و ما نیازمند فضاهای بیشتری هستیم. مردم از اتفاقات فرهنگی در این شهر استقبال می کنند و به تئاتر علاقمند هستند. اینکه به بخش مسابقه تئاتر فجر رسیده ایم باعث خوشحالی است و گروه های مستعد بسیاری هستند که می توانند به جشنواره راه پیدا کنند و کمبود امکانات باعث دیده نشدن هنرمندان می شود. گروه ها خودشان را باور کرده اند و حتی با دست خالی خودشان را جلو می برند و توانمند هم هستند. زمانی که به همایش آمدیم، حتی قشم را به عنوان یک گروه مجزا باور نداشتند و می گفتند فقط آمده اند فرم پر کنند. وقتی کارمان انتخاب شد و داوران دیدند، اینطور که شنیدم اثرمان جزء چهار اثر برتر استانی بوده است و این برایم بسیار خوشحال کننده بود و باور نمی کردم که قشم با همه مشکلاتش به این جا رسیده است.

کمیل جعفری در ادامه درباره مهاجرت هنرمندان از قشم به تهران گفت: از شهر قشم کسی مهاجرت نکرده است، اما از هرمزگان افرادی مثل ابراهیم پشت کوهی به تهران آمده اند که خیلی هم پیشرفت کرده اند. وقتی امکانات در شهری کم باشد و مسئولان هم حتی خیال کمک به هنرمندان را در سر نداشته باشند، هنرمند مهاجرت می کند. تئاتر در قشم به صورتی نیست که کسی بتواند از آن امرار معاش کند. وقتی می خواهیم در شهر خودمان اجرای عموم داشته باشیم درحالی که سالن نیست و کسی هم به ما کمک نمی کند، هنرمند طبیعتا ناامید می شود و فکر مهاجرت به سرش می زند.

او در مورد چشم اندازی که برای تئاتر قشم متصور است توضیح داد: قشم به دلیل هنرمندان فعالی که دارد، می تواند آینده روشنی داشته باشد، البته به این شرط که از هنرمندان حمایت کنند. آمدن یک گروه از این شهر به جشنواره بین المللی تئاتر فجر در حالی که حتی همشهریان خودمان هم باور نمی کردند، بتوانیم موفق شویم، انگیزه زیادی در هنرمندان این منطقه ایجاد کرده است. ما حتی پلاتو نداشتیم و در خانه های خودمان و اتاق های کوچک تمرین می کنیم و اجرای عموم گرفتن هم با سختی صورت می گیرد و امیدوارم همه بدانند که ما در چه شرایطی کار می کنیم.

لینک خبر :‌ هنر آنلاین
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : افق روز خوز 24

اهواز – ایرنا – یک ناشر خوزستانی گفت: سیاست اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان در برگزاری نمایشگاه کتاب استان باید تغییر زیرساختی پیدا کند یعنی مدیریت، برنامه ریزی، بودجه و ... استانی شوند.

منبع: ایرنا خوزستان

لینک خبر :‌ طلوع خوزستان
علی یار زارعی نویسنده نام آشنا و توانمند خوزستانی در یادداشتی به عملکرد متولیان برگزاری نمایشگاه کتاب خوزستان انتقاد نمود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

به گزارش خبرنگار ایلنا از اهواز، متن یادداشت علی یار زارعی به شرح زیر است:

یکی از بخش های جانبی سیزدهمین نمایشگاه سراسری کتاب خوزستان که از هفدهم بهمن آغاز شده، تجلیل از استاد امین فقیری نویسنده ی داستان های روستایی کشور است.

تقدیر از هنرمندان و نویسندگان کاری شایسته و پسندیده است، اما با توجه به برگزاری این نمایشگاه در استان خوزستان در حاشیه گذاشتن نویسندگان بومی که درهمین زمینه قلم زده اند، کاری قابل تامل است.

"امین فقیری" کار داستان نویسی را در دهه ی چهل با نوشتن داستان هایی درباره ی روستا آغاز کرد؛ کتاب دهکده ی پر ملال او که بیش از پنجاه سال پیش منتشر شده و دربردارنده ی داستان هایی درباره ی زندگی روستاییان است هنوز پس از گذشت سال ها برای خواننده گیرایی و جذابیت خاصی دارد تجلیل از چنین نویسنده ای کاری زیبنده و درخور است، اما چه خوب بود که در کنار آن از همتایان او، از روستایی نویسان خوزستانی هم تقدیر و ستایشی می شد.

نویسندگانی که مسایل روستاییان و زندگی آن ها را در داستان های خود مورد توجه قرار می دادند.

"منوچهر شفیانی" از اواخر دهه ی سی به نوشتن داستان هایی درباره زندگی روستاییان پرداخت دوره های سپاه دانش فرصتی بود تا با زندگی روستاییان از نزدیک آشنا شود و به کارش رنگ و بوی بهتری بدهد. او پس از دوران سربازی به تهران رفت و با مجله های مختلفی شروع به همکاری کرد و پس از مدتی به سردبیری مجله های خوشه و ترقی رسید شفیانی افزون بر داستان نویسی در زمینه ی فولکلور و فرهنگ مردم بختیاری هم آثاری دارد. کتاب های او در سال 95 به همت نشر تمتی به مدیریت محسن حیدری در پنج جلد منتشر شد.

پس از او نویسندگان دیگری به جرگه ی روستانویسان پیوستند.

"بهرام حیدری" و "حفیظ الله ممبینی" که در همان سال ها داستان هایی در مجلات آن زمان به چاپ رساندند.

"یارعلی پورمقدم" که نمایشنامه ها و داستان هایی در باره ی مسایل بومی و محلی به نگارش در آورد.

"قباد آذرآیین" که داستان هایش بیشتر رنگ و بوی اقلیمی دارد، محمد ایوبی و احمد محمود هم گاهی در حوزه ی اقلیم به زندگی روستاییان پرداختند.

"احمد بیگدلی" در بعضی از کتاب هایش مسایل اقلیمی را مورد توجه قرار داده است.

اینجانب نیز در سال 42 با چاپ داستانی در مجله ی خوشه داستان نویسی و روستایی نویسی را آغاز و پس از آن دو کتاب منتشر کردم؛ چینووی در باره ی زندگی روستاییان و چابکسوار در باره ی شش شخصیت بختیاری است.

به هر حال تجلیل از نویسندگان کاری است ستودنی و ارزشمند، اما چه خوب بود که نگاه محبت آمیزی هم به نویسندگان خوزستانی می شد و از روستایی نویسان این دیار هم تقدیر به عمل می آمد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کار ایران
سیزدهمین نمایشگاه کتاب خوزستان امروز در حالی به کار خود پایان می دهد که نظرات مختلفی درباره مناسب بودن یا نبودن برپایی این رویداد در تعطیلات چندروزه وجود دارد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : خبرگزاری حوزه

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در خوزستان - فریبا حیدرپور: سیزدهمین نمایشگاه استانی کتاب در خوزستان امروز سه شنبه 23 بهمن به کار خود پایان می دهد. در گزارش زیر و در گفتگوهایی با تعدادی از ناشران، کتابفروشان، غرفه داران، نویسندگان و بازدیدکنندگان این نمایشگاه، وضعیت برگزاری این دوره را بررسی کرده ایم که در ادامه از نظر مخاطبان می گذرد:

انتقاد از تبلیغات سنتی برای اطلاع رسانی نمایشگاه
نجات رنجبر مدیر غرفه کتابفروشی شهر کتاب در سیزدهمین نمایشگاه کتاب خوزستان به خبرنگار ایبنا در خوزستان گفت: متاسفانه در این دوره و در موضوع اطلاع رسانی، موسسه نمایشگاه های فرهنگی و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان تنها به صورت سنتی اقدام به نصب بنر و تابلو در اماکن عمومی کردند که به اعتقاد من می توانستند با برنامه ریزی مناسب از این فضاها، مخاطبان بیشتری را به نمایشگاه کتاب جذب کنند.

وی ادامه داد: 30 درصد ناشران شرکت کننده در نمایشگاه از ناشران تراز اول کشور هستند و درصدی نیز همه کتاب های خود را عرضه نکردند.

رنجبر افزایش قیمت سرسام آور و کمبود کاغذ را یکی از علت های عرضه نشدن همه کتاب های ناشران می داند و تاکید می کند: ناشران دیگر نیز با توجه به عدم رعایت قانون کپی رایت در ایران، تا کتابی با اقبال مخاطب روبه رو می شود، به سرعت نسبت به چاپ مشابه آن اثر باکیفیت پایین ترجمه و ویراستاری اقدام می کنند.

مدیر کتابفروشی شهر کتاب در خوزستان ادامه می دهد: همین موضوع می تواند یکی از عوامل ناراضی بودن کتابخوانان، قهر با مطالعه و پایین آمدن سرانه مطالعه در کشور شود. به نظر من یکی از راه حل های این مشکل، پیوستن ایران به قانون کپی رایت است.

رنجبر برگزاری نمایشگاه کتاب با این وسعت را برای مردم تاثیرگذار دانسته و تصریح می کند: در این نمایشگاه خانواده ها تنها به خرید کتاب نمی آیند بلکه با شرکت در برنامه هایی چون نقد کتاب، رونمایی، نشست های ادبی، حضور بزرگان علم و ادب و هنر استان، فضای شاد، جذاب و خاطره انگیز را برای خود و کودکانشان ایجاد می کنند.

حضور بیش از 550 ناشر کشوری، دسترسی به تازه های نشر را آسان تر کرد
اما وحید کیانی مدیرکل کانون پرورشی کوکان و نوجوانان خوزستان در این باره به خبرنگار ایبنا گفت: نمایشگاه کتاب خوزستان محصول تلاش ارزشمند اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان است که می تواند به کیفیت مخاطبان همیشگی کتاب بیفزاید.

وی که مدیریت انتشارات الیما را هم بر عهده دارد، تغییرات رو به رشد نمایشگاه سیزدهم را نسبت به سال گذشته مطلوب ارزیابی و اضافه کرد: امکان حضور بیش از 550 ناشر در نمایشگاه اتفاق بسیار خوبی است که می تواند نوید دسترسی راحتتر مخاطبان به آثار مورد علاقه خود را به دهد.

مدیرکل کانون پرورشی کوکان و نوجوانان خوزستان با اشاره به غرفه کانون پرورش فکری کوکان گفت: امسال برای اولین بار یک غرفه در سالن مجزا به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اختصاص داده شده بود که در این غرفه محصولات فرهنگی کانون علاوه بر نمایش، به فروش نیز می رسید.

کیانی اجرای برنامه های شاد و مفرح در قالب قالب نمایش عروسکی، قصه گویی، گریم کودکان در فضای نمایشگاه برای کودکان علاقه مند را از دیگر برنامه های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در این دوره از نمایشگاه استانی کتاب خوزستان عنوان کرد.

برگزاری نمایشگاه کتاب در ایام تعطیل؛ آری یا نه؟
اما آرش آذرپناه نویسنده خوزستانی که به بازدید نمایشگاه آمده بود در پاسخ این سوال خبرنگار ایبنا که نمایشگاه امسال را نسبت به سال قبل چگونه ارزیابی می کند، توضیح داد: نمایشگاه سیزدهم خیلی فرقی با دوره قبل نکرده است هر چند بعضی ها فکر می کنند خیلی باید بهتر باشد.

وی افزود: با توجه قیمت بالای کتاب بالا همین غرفه ها کفایت می کند و هرکس بیش از یک مبلغ مشخصی نمی تواند خرید کند. بیشتر ناشران شرکت کننده در نمایشگاه از ناشرین درجه یک هستند. زمان نمایشگاه هم مناسب است چون در تعطیلات چندروزه مردم راحت تر خرید می کنند.

نویسنده گلدانها را چه کسی آب می دهد در مجموع نمایشگاه امسال کتاب خوزستان را مثبت ارزیابی کرده و تاکید می کند: اتفاق خوب نمایشگاه امسال حضور کانون پرورش فکری کودکان و نوچوانان به عنوان یک ارگان مهم و تاثیرگذار در ادبیات کودک بود.

آذرپناه با اشاره به حضور ناشران خوزستانی تصریح می کند: ناشران استانی همیشه هستند اما تا حرفه ای شدن خیلی فاصله دارند و در چاپ و انتخاب کتابشان هنوز مانند بنگاه های اقتصادی صرف عمل می کنند.

سعید علیزاده نماینده نشر هوپا یکی از شرکت کنندگان در نمایشگاه سیزدهم کتاب خوزستان، اما زمان برگزاری نمایشگاه را نامناسب می داند و معتقد است: با توجه به نزدیک شدن به روزهای آخر سال، مردم دغدغه پوشاک و خرید عید را دارند و اتفاقاً برگزاری نمایشگاه کتاب در تعطیلات چند روزه، میزان استقبال از آن را از سال گذشته کمتر کرد.

وی در عین حال افزود: چیدمان غرفه ها رضایت بخش بود. اما اگر تعداد غرفه ها کمتر و به ناشران تخصصی حوزه کودک داده می شد، نقش موثرتری را ایفا می کرد.

کریم فریسات نماینده نشر چشمه هم معتقد است: نمایشگاه امسال از نظر تعداد ناشران برجسته ضعیف تر بوده هرچند تعداد غرفه ها بیشتر از سال گذشته است.

وی قیمت چندبرابری کتاب، ثابت ماندن مبلغ بن اختصاصی نمایشگاه و تعطیلات چند روزه را یکی از علت های کم شدن مخاطب در سیزدهمین نمایشگاه کتاب عنوان می کند و می گوید: امسال نسبت به سال های گذشته استقرار غرفه ها در جای مشخص و منظم با هماهنگی بهتر توسط متولیان امر انجام شده بود.

نماینده نشر چشمه در نمایشگاه کتاب خوزستان در پایان چانه زنی مدیران فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان را برای مبلغ اعتبار بن نمایشگاه و افزایش روزهای نمایشگاه را قابل تقدیر عنوان کرد.

لینک خبر :‌ خبرگزاری کتاب ایران
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

حسین فرخنده در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری علم و فناوری در خراسان شمالی درباره مطالعه کتاب اظهار کرد: مطالعه یکی از راه های گسترش علم و دانش و فناوری محسوب می شود. مطالعه و علم با پرسش آغاز می شود اگر بخواهیم پیشرفت علمی داشته باشیم باید مسئله و پرسش داشته باشیم قطعا بدون پرسش و بدون طرح مسائل نمی توانیم به رشد علمی برسیم.

وی درباره سرانه فضای مطالعه استان خراسان شمالی گفت: قبل از سال 97 به نسبت جمعیت سرانه فضای مطالعه بسیار پایین بود اما با افتتاح کتاب خانه مرکزی بجنورد، آشخانه و بهربرداری از 8 کتابخانه روستایی و نیز در خرداد سال آینده با بهره برداری کتابخانه شهری اسفراین ما در صدر جدول فضای مطالعه و کتاب خوانی به نسبت جعمیت در کشور قرار خواهیم گرفتیم.

مدیرکل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان شمالی درباره روستاهای دوستدار کتاب بیان کرد: خراسان شمالی در بین یک هزار و 300 روستای شرکت کننده در این جشنواره توانست رتبه برتر کشوری را کسب کند.

فرخنده با بیان اینکه در این جشنواره روستای اسفیدان در بجنورد رتبه نخست را کسب کرد، ادامه داد: هر زمانیکه از روستای اسفیدان یاد می شود به یاد پلکانی بودن این روستا می افتیم این درحالیست که این روستا در فرهنگ کتاب خوانی نیز پیش رو است.

وی در ادامه با بیان اینکه خراسان شمالی به لحاظ سرانه فرهنگی یک استان به خصوصی در سطح کشور است، گفت: این امر را می توان از روی فروش بلیط کنسرت ها، سینما، تئاتر و فروش کتاب پی برد.

این مسئول با بیان اینکه فضای مجازی یک فرصت است اضافه کرد: فرصت بسیار زیادی هست که می تواند به فرهنگ کتاب خوانی کمک کند البته اگر از آن بخوبی بهره برد.

وی درباره بیمه خبرنگاران تصریح کرد: تاکنون 26 سهمیه بیمه از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اخذ کردیم و از همه خبرنگاران تقاضا می شود در سامانه جامعه رسانه ثبت نام کنند.

فرخنده با بیان اینکه استان خراسان شمالی نسبت به سایر استانها در زمینه نشریات به لحاظ کمی از وضعیت مطلوبی برخورد دار نیست افزود: اشتراک نشریات استان از سوی دستگاه های دولتی در دستور کار است تا به این ترتیب به حد مطلوب برسیم.

فرخنده ادامه داد: مهم ترین نکته برای توسعه نشریات استان اینست که نشریات باید همراه با آموزش بوده و به روز و جدید باشند و از شیوه های پیشرفته و مدرن و با کمک فناوری های روز دنیا به چاپ برسند.

لینک خبر :‌ خبرگزاری علمی و فناوری
رئیس اداره سینمایی و سمعی بصری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قم گفت: هیچ ممیزی در اداره ارشاد نسبت به فیلم های روز سینما وجود ندارد، البته شاید شئونات استان با برخی فیلم ها همخوانی نداشته باشد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : اقتصادی تابناک قم

محمدکاظم رضوانی در گفت وگو با خبرنگار ایسنا ، در خصوص وضعیت سینماهای استان، گفت: افزایش تعداد صندلی نیازمند یک استاندارد است و در سال 1394 تصمیم بر آن شد که به ازای هر 100 نفر جمعیت باید یک صندلی سینما وجود داشته باشد، در همان سال جمعیت استان را یک میلیون نفر در نظر گرفتیم و مطلوب این بود که حداقل به 10 هزار صندلی سینما برسیم.

وی افزود: در حال حاضر با توجه به زیرساخت های در نظر گرفته شده، سینماهای فعال سطح استان شامل سینما تربیت با 400 صندلی، سینما ونوس با 2 سالن به ظرفیت های 220 و 63 صندلی، سینما آوینه 220 صندلی، سینما کودک در پردیسان با 220 نفر ظرفت و سینما شهر آفتاب با 4 سالن که سالن اصلی با 300 نفر ظرفیت، دو سالن 90 نفره و یک سالن 40 نفره که تا آخر اسفند سال جاری افتتاح می شود.

رئیس اداره سینمایی و سمعی بصری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قم ادامه داد: سینما باغ موزه دفاع مقدس 400 صندلی ظرفیت دارد که یکی از ظرفیت های اساسی است و با تکمیل زیرساخت ها، تا پایان امسال تجهیز می شود، متولی اصلی این مجموعه بنیاد حفظ آثار و نشر دفاع مقدس است و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان با این مجموعه همکاری می کند.

وی افزود: تالار نمایش آیه با 110 صندلی یکی از سینماهای تخصصی استان محسوب می شود، سینما استقلال با 280 صندلی تحت نظر بخش خصوصی است، زیرساخت های اولیه انجام شده و در صورتی که مالکان آن تعهدات لازم را بدهند، تا آخر سال جاری این سینما به ظرفیت سینماهای استان اضافه می شود.

وی خاطرنشان کرد: سینما جدیدی طراحی شده که 150 نفر ظرفیت دارد و در کتابخانه مرکزی استان واقع در خیابان امام خمینی (ره) قرار دارد، این سینما در نوبت بازسازی قرار گرفته که اگر طبق برنامه ریزی پیش برویم در اردیبهشت ماه سال آینده به بهره برداری خواهد رسید، یک مجموعه سینمایی در بازار شهر روبروی ورودی سوم پردیسان با 4 سالن طراحی شده که ان شاءالله با یاری و کمک سازمان سینمایی و استان در ابتدای سال 1398 با 4 سالن و 450 صندلی به بهره برداری می رسد، این مجموعه سینمایی شامل انواع سالن سینمایی از جمله سالن سینما سه بعدی تخصصی است.

رضوانی در ادامه افزود: مجتمع نور در منطقه نیروگاه با 400 صندلی در حال اقدام برای بازسازی و تعمیر است و طبق جدول زمانبندی در بهار سال 1398 به بهره برداری می رسد، برنامه ریزی برای سالن های نمایش تالار مرکزی شهر با دو سالن 430 نفره و 160 نفره انجام شده که زیرساخت این دو سالن آماده است اما طبق سیاست ارشاد قم، مایلیم این سالن ها به بخش خصوصی واگذار شود، اما اگر این کار صورت نگیرد، قطعاً خود ارشاد متولی امر می شود و این سالن ها را به ظرفیت سینمایی استان اضافه می کند.

وی بیان کرد: از نظر زیرساخت های سینمایی، حال سینما در قم خوب است، سینمای کودک زیر نظر کانون پرورش فکری کودکان ساخته شد، سالنی وجود داشت که کاربری سینمایی نداشت و سالن همایش بود، با اضافه کردن ظرفیتی به این سالن به سینما تبدیل شد، با توجه به این که این سینما تخصصی کودک است نظر مسئولین بر این بود که صرفاً فیلم و پویانمایی حوزه کودک در این سالن به نمایش در بیاید اما به دلیل محدود بودن تولیدات کودک، فیلم های خانوادگی هم در این سینما اکران می شود، این سینما در سال 1396 افتتاح شد ولی به دلیل وجود برخی مشکلات به بهره برداری نرسید، ان شاءالله امسال همزمان با دهه فجر این سینما به بهره برداری نهایی می رسد.

رئیس اداره سینمایی و سمعی بصری ارشاد قم در خصوص استقبال همشهریان از سینما عنوان کرد: شرایط استان از نظر استقبال مردم از سینما و فروش بلیط خوب است، سال گذشته حدود 500 هزار نفر سینمارو داشتیم؛ سینما جزو تفریحات سالم است که هنوز از سبد فرهنگی خانواده های قمی حذف نشده است، هیچ ممیزی در اداره ارشاد نسبت به فیلم های روز سینما وجود ندارد، البته شاید شئونات استان با برخی فیلم ها همخوانی نداشته باشد و ما معتقدیم باید قداست آستان حضرت فاطمه معصومه ( س) در قم حفظ شود، فیلم ها با نظر خود سینماداران به نمایش درمیاید و ما هم نظارت داریم.

وی بیان کرد: یک جدول تعطیلی برای سینماهای استان وجود دارد که رسمی است و به مناسبت های مختلف مانند شعائر مذهبی، تمام سینماهای کشور روز شهادت تعطیل است اما در استان قم علاوه بر روز شهادت، شب شهادت هم سینماها تعطیل است.

رضوانی خاطرنشان کرد: در شهرهای استان سینما ثابت وجود ندارد، اما طرحی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارائه شده که طبق آن فیلم های روز سینمای ایران در سینماهای سیار اکران می شود، اگر سرمایه گذار وجود داشته باشد، ارشاد استان با ارائه بسته های حمایتی به سرمایه گذار، از تأسیس سینما در شهرهای استان استقبال می کند.

انتهای پیام

لینک خبر :‌ خبرگزاری دانشجویان ایران
موسیقی مقامی در خراسان رضوی با وجود قدمت و دیرینه آن این روزها حال و روز خوشی ندارد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : قدس آنلاین

به گزارش خبرگزاری تسنیم از تایباد ، شهرستان تایباد با جمعیتی حدود 120 هزار نفر در 225 کیلومتری جنوب شرقی مشهد واقع است. حافظان موسیقی مقامی در این شهرستان وضعیت خوبی ندارند و به نوعی موسیقی مقامی استان را دچار چالش کرده است.

یک فعال فرهنگی در گفت وگو با تسنیم می گوید: سالی نیست که نام یکی از اساتید موسیقی به عنوان خبر درگذشت در رسانه ها منتشر نشود. وقتی زنده هستند جشنواره به جشنواره دیده می شوند و وقتی با دنیای ما وداع می کنند یک سینه از نقل هزار سینه کم می شود.

محمدی افزود: بیان آنها نه در موسیقی بلکه در مناجات خوانی هم مشهور است. وضعیت موسیقی تایبادی که بخشی از آن در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است چندان خوب نیست.

وی بیان کرد: این نغمه های جاودانه نقل پدر برای فرزند بوده و حالا با مرگ اساتید موسیقی مقامی و فقدان تمایل کافی از سوی فرزندانشان برای ادامه مسیر آن ها، موسیقی تایبادی رو به فراموشی است. حافظان موسیقی مقامی تایباد وضعیت زندگی و معیشتی خوبی ندارند و این گونه است که فرزندان راه پدر را ادامه نمی دهند. گرد مرگ مدتی موسیقی تایباد را احاطه کرده است.

یک نوازنده دوتار نیز در گفت وگو با تسنیم می گوید: با توجه به اینکه کنسرت های سنتی با استقبال کمی از جانب مخاطب مواجه می شود و سرمایه گذاران بر روی چنین نوع موسیقی سرمایه گذاری نمی کنند به همین دلیل، متاسفانه ادامه کار در این عرصه بسیار سخت و طاقت فرساست. اغلب گروه هایی هم که فعالیت می کنند، به واسطه اعضای خود گروه هاست. خود اعضا دنبال مجوز کنسرت و تبلیغات کارشان می روند و این باعث ایجاد سختی و تنش در امور می شود و سرعت فعالیت یک هنرمند موسیقی را پایین می آورد.

وی در پایان با بیان اینکه "موسیقی سنتی و محلی به هیچ وجه تحت حمایت نیست" خاطرنشان کرد: این قبیل موسیقی ها در دنیا از سمت دولت ها حمایت می شوند و مثل یک گنج به عنوان فرهنگ یک ملت محافظت می شوند. امیدوارم در ایران نیز چنین اتفاق خوشایندی بیافتد تا این هنر و فرهنگ غنی حفظ شود و به دست فراموشی سپرده نشود.

رئیس اداره فرهنگ و ارشاد تایباد نیز در گفت وگو با تسنیم می گوید: با وجود این که این شهرستان مرزی زادگاه موسیقی مقامی در شرق کشور است اما به شهرهای همجوار توجه بیشتری شده و هنرمندان موسیقی تایباد مظلوم واقع شده اند.

عباس برزو افزود: از سال گذشته تا پایان آذرماه چهار نکوداشت برای اساتید موسیقی مقامی در این منطقه با حضور مدیران استانی و شهرستانی برگزار شد و با پیگیری هایی شامل تأمین بودجه این بزرگداشت ها برای معرفی هنرمندان این عرصه به سراسر کشور ادامه خواهد داشت.

وی ادامه داد: یکی از اقدامات موثری که این نهاد فرهنگی و هنری برای رفاه هنرمندان انجام داده، پوشش بیمه تکمیلی است؛ همچنین توانسته برای عده ای محدود حقوق تعریف کند.

برزو تعریف بودجه برای فرهنگ و هنر در سیستم های دولتی را بسیار ضعیف ذکر کرد و خاطرنشان کرد: فراهم کردن محلی برای موزه هنرمندان مستلزم پرداخت هزینه های بالا بوده که باز هم مشکل بودجه دست و پای فرهنگ و هنر را بسته و در این زمینه نیز هنرمندان تایبادی مظلوم واقع شده اند.

گزارش از عماد زمانی

انتهای پیام/ ز

لینک خبر :‌ خبرگزاری تسنیم
دبیر جشنواره ملی فلامینگو با اعلام نفرات برتر این رویداد هنری و محیط زیستی، اظهار امیدواری کرد که سال آینده بتواند جشنواره را به سطح بین المللی ارتقا دهد با این هدف که دستاورد مهم آن ساخت نگارخانه برای شهر فرهنگ و هنر بهشهر باشد.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان ساری، نخستین جشنواره عکس فلامینگو با اهداف زیست محیطی و معرفی طبیعت زییا و منحصربه فرد پناهگاه حیات وحش میانکاله و ضرورت حفاظت و بهره برداری سازگار با محیط زیست این ذخیره گاه زیست کره، توسط صنف عکاسان شهرستان بهشهر برگزار شد و هم زمان با دهه مبارکه فجر، آثار برگزیده به نمایش درآمد.

در یک روز تعطیل سری به شهر بهشهر زدم تا از نزدیک نمایشگاه و آثار آن را ببینم اما فضایی که دیدم با آن چه در ذهنم از یک نمایشگاه در سطح ملی می گذشت خیلی فرق داشت، از مسؤول نمایشگاه پرسیدم این کار خوب و این تصاویر زیبا چرا اینجا؟

سید محمد محمدی با اظهار تأسف از اینکه حتی یک گالری در شرق مازندران (بهشهر، نکا و گلوگاه) نداریم، افزود: هنرهای تجسمی باید در مکانی به نمایش درآیند که آرامش و سکوت و نورپردازی مناسبی وجود داشته باشد اما باوجود پیگیری های فراوان مکان مناسبی یافت نشد.

از او پرسیدم حتی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان هم کمکی نکرد و واقعاً فضایی نداشت؟ گفت: خیر، و به همین دلیل در نهایت یکی از مغازه داران مکانی را در اختیارمان گذاشت.

این هنرمند عکاس در پاسخ به اینکه چرا پیش از برگزاری به این مسائل توجه نشده بود و مکان مناسبی را در نظر نگرفتید؟ اظهار کرد: فکر نمی کردیم قول و قرارها و مساعدت هایی که گفته شده بود برای این منظور صورت می گیرد، عملی نشود، امیدواریم برای سال آینده که در نظر داریم فراخوان بین المللی داشته باشیم، اتفاق خوبی بیفتد و دستاورد هم آن ساخت نگارخانه برای بهشهر باشد.

وی ادامه داد: تنها نقطه ضعف نمایشگاه در همین مورد بود اما حضور مسؤولان شهرستان از امام جمعه، فرماندار، فرمانده سپاه، رئیس دانشگاه علم و فناوری و جمعی از مدیران دستگاه های اجرایی به ویژه رئیس محیط زیست برای ما دلگرم کننده بود.

دبیر جشنواره فلامینگو از برگزاری کارگاه های آموزشی با هدف آشنایی با میانکاله و حفاظت از آن گفت که با صحبت های زمان رضااحمدی رئیس محیط زیست بهشهر و علی ابوطالبی کارشناس این اداره در حاشیه نمایشگاه برای دانش آموزان جذابیت داشت.

محمدی در بخش دیگری از گفت وگو بیان کرد: نخستین جشنواره ملی فلامینگو با استقبال خوب عکاسان روبه رو شد و 600 اثر از سراسر کشور و حتی یک اثر از ایتالیا به دبیرخانه جشنواره ارسال شد.

* نفرات برتر جشنواره فلامینگو

دبیر نخستین جشنواره عکس فلامینگو درباره داوران و نفرات برتر جشنواره گفت: این آثار توسط محسن کاظمی از گرگان، محمد رضایی از ساری و میرصفی اندیکلایی از بابل بررسی و داوری و برای بخش نمایشگاهی 50 اثر از 23 عکاس به معرض نمایش گذاشته شد.

محمدی اظهار کرد: یاسر عموزاد مهدیرجی، ارغوان کردی و نیما مهدی پور عمران در بخش تک عکس مقام های اول تا سوم را به دست آوردند، در بخش عکس مجموع نیز یاسر عموزاد مهدیرجی رتبه نخست را کسب کرد، هیأت داوران جشنواره هیچ عکس مجموع دیگری را حائز رتبه های دوم و سوم ندانست، همچنین سید مهدی حسینی، محمدرضا ضابط و فاطمه ادیب پور شایسته تقدیر شدند.

عکس اول - دست اندازی های اعمال شده بر پیکر میانکاله

دبیر نخستین جشنواره فلامینگو با اعلام اینکه 40 درصد آثار دریافتی مستند بود، گفت: میانکاله یک ظرفیت جهانی است باید آن را حفاظت کنیم، در تمامی حاشیه دریای خزر منطقه ای به این زیبایی و بکر وجود ندارد به ویژه اینکه در بین تالاب های شمال، بیشترین و منحصربه فردترین مکان برای زمستان گذرانی فلامینگوهاست.(فلامینگو: مرغ آتشی، با پرهای سفید و سرخ آتشی)

محمدی درباره برنامه اختتامیه اظهار کرد: این مراسم ساعت 17 روز چهارشنبه 24 بهمن ماه در سالن آمفی تئاتر دانشگاه علم و فناوری مازندران برگزار می شود.

به گزارش فارس، بهشهر با وجود بیش از هزار هنرمند هنرهای تجسمی از داشتن یک نگارخانه محروم است، برپایی نخستین جشنواره عکس فلامینگو و ارائه آثار در مکانی نامناسب نشان داد که تا چه اندازه هنر این شهر در حاشیه بوده و هنرمندان آن مظلوم واقع شده اند.

انجمن عکاسان بهشهر دارای 30 عضو فعال است، هر ساله در نمایشگاه های مختلف استانی و ملی شرکت دارند اما در شهرستان، نبود نگارخانه سبب شده است که برای برپایی نمایشگاه و عرضه آثار خود با مشکل مواجه شوند.

باوجود اینکه ساختمان اداره فرهنگ و ارشاد این شهرستان کمتر از 10 سال پیش ساخته شده اما در نقشه آن، مکانی برای نگارخانه در نظر گرفته نشده است و از این رو هنرمندان هنرهای تجسمی همواره برای آثار نمایشگاهی خود به دنبال مکان های خصوصی هستند که این مورد نیز در شهرستان بهشهر وجود ندارد و بیشتر، شاهد ارائه آثار آنها در مکان های نامناسب و گاهی نیز در بین نمایشگاه های سایر شهرها و یا در سطح ملی هستیم.

انتهای پیام/ 86001/ج

لینک خبر :‌ خبرگزاری فارس
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

مرجان فرهمند| خراسان رضوی-خبرنگار:

هفته گذشته مراسم افتتاحیه کتابخانه مرکزی مشهد برگزار شد. در چند روز اخیر، خبرهای ضد و نقیضی درباره این پروژه ملی در رسانه ها بازتاب پیدا کرد. از جمله این اخبار می توان به آماده نبودن سالن آمفی تئاتر، نبود تاییدیه های حفاظتی و ایمنی در حوزه تاسیسات، نبود تاییدیه استاندارد در خصوص آسانسور و همچنین مشکلات پارکینگ اشاره کرد. با توجه به اهمیت موضوع با مهدی سالیانی مدیر کل فنی و امور عمرانی استانداری خراسان رضوی گفت و گو کردیم.

مدیر کل فنی و امور عمرانی استانداری خراسان رضوی می گوید: پروژه کتابخانه مرکزی از سال 74 آغاز شد و تاکنون حدود 35 میلیارد تومان برای آن هزینه شده است. متولی این پروژه ملی وزارت فرهنگ و ارشاد است، ولی به دلیل مشکلات فراوان در دهه 80 شورای فنی اجرای کار را از وزارت ارشاد گرفت و به اداره کل نوسازی مدارس واگذار کرد.

وی بیان می کند: اولین اقدام نوسازی مدارس بازنگری در کل مطالعات، نقشه ها و اجراهایی بود که تا آن زمان انجام شده بود. در بخش های مختلف معماری، سازه، تاسیسات مکانیکی و تاسیسات برقی مشکلات فراوانی در این پروژه بود که همه آنها در طول سال های گذشته توسط نوسازی مدارس به عنوان دستگاه اجرایی ذی صلاح اصلاح شد.

پیشرفت 97 درصدی

سالیانی در خصوص اتمام پروژه توضیح می دهد: پیشرفت پروژه در حال حاضر حدود 97 درصد است و ساختمان آن به صورت کامل تمام شده است. در بحث تاسیسات، کار به پایان رسیده است ولی باید بخش های مختلف تست شود. در این میان می توان به بخش آسانسور، سیستم سرمایشی و گرمایشی اشاره کرد که به تدریج انجام می شود.

مدیر کل فنی و امور عمرانی استانداری با بیان این که افتتاحیه این پروژه در واقع رونمایی و بهره برداری از آن بود، عنوان می کند: در جلسه شورای فنی که به منظور بررسی همین پروژه تشکیل شد، پیشنهاد شورای فنی این بود که فقط از پروژه رونمایی شود و پس از تکمیل به بهره برداری برسد. باید تاییدیه ایمنی توسط آتش نشانی، تاییدیه آسانسور توسط اداره استاندارد و کل تاییدیه های لازم گرفته شود. وی می افزاید: این پروژه در واقع تمام شده است و مشابه پروژه های دیگر یک مدت زیر تست قرار می گیرد. پیش بینی می کنم ظرف مدت یک ماه و تا پایان سال این تاییدیه ها اخذ شود. سالیانی با بیان این که اگر مشکلی در این زمینه پیش بیاید، دستگاه اجرایی و اداره کل کتابخانه ها باید پاسخگو باشند، می گوید: توصیه ما به عنوان شورای فنی این است که زمانی این پروژه به بهره برداری برسد و مورد استفاده عموم قرار گیرد که کل اقدامات ذکرشده انجام شده باشد.

ساختمان مقاوم است

مدیر کل فنی و امور عمرانی استانداری در خصوص شایعه ای مبنی بر ضعف در فنداسیون و پی کتابخانه مرکزی بیان می کند: در بخش های مختلف پروژه مشکلات فراوانی بود که پیمانکاران خلع رتبه شدند و این پیمانکاران از استان های دیگری بودند. کار به دستگاه اجرایی ذی صلاح یعنی نوسازی مدارس و پیمانکار رتبه دار استانی در همان دهه 80 واگذار شد و جای هیچ نگرانی از این بابت وجود ندارد. همه نقشه ها از ابتدا براساس آیین نامه روز زلزله مجددا طراحی و بازنگری شده و بخش های زیادی از پروژه مقاوم سازی انجام شده است و هیچ نگرانی بابت ایمنی سازه پروژه وجود ندارد چون عملیات مقاوم سازی زیر نظر بهترین مشاوران و متخصصان مربوطه انجام شده است.

سالیانی توضیح می دهد: اقدامی اشتباه در دهه 70 انجام شد که در دهه 80 آن را اصلاح کردیم. کارهای مقاوم سازی و کلیه اقدامات لازم در این خصوص انجام شده و عمده زحمات بر دوش اداره کل نوسازی مدارس است. با حمایت های شورای فنی استانداری در طول ماه های اخیر اقدامات خوبی به لحاظ تامین منابع مالی پروژه توسط شهرداری مشهد انجام شد که کمکی به تسریع انجام اقدامات مرتبط با پروژه بود.

وی درباره پارکینگ این پروژه می گوید: پارکینگ در 3 سال گذشته به عنوان یکی از ایرادات پروژه مطرح شد و شهرداری پرونده را به کمیسیون ماده 100 ارجاع داد و رأی به تعمیر پارکینگ داده شد. برای صدور پایان کار، کارفرما و بهره بردار مکلفند پارکینگ پروژه را به مقدار مورد نیاز در داخل پروژه و یا خارج از آن تامین کنند.

لینک خبر :‌ روزنامه همشهری
اهواز - ایرنا - رییس هیات مدیره انجمن هنرهای تجسمی خوزستان گفت: گالری انجمن هنرهای تجسمی خوزستان آمادگی و شرایط برگزاری برنامه های جانبی جشنواره بین المللی هنرهای تجسمی فجر را دارا نیست.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳ سایت های دیگر : خوزستان آنلاین

محمد عدیلی پور روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا در خصوص دلیل برگزاری نمایشگاه جنبی جشنواره هنرهای تجسمی فجر در گالری خصوصی افزود:گالری هنرهای تجسمی اهواز هنوز شرایط برگزاری جشنواره فجر که نیازمند شرایط حرفه ای ارایه آثار است را دارا نیست بدین منظور نمایشگاه 'چهل نمایشگاه، چهل شهر' در گالری خصوصی کینو اهواز برگزار شد.
وی گفت: گالری انجمن هنرهای تجسمی اهواز نیازمند تجهیزات اولیه مانند نور حرفه ای است که البته در خصوص این موضوع استاندار و مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان وعده تجهیز این مکان را داده اند.
رییس هیات مدیره انجمن هنرهای تجسمی خوزستان ادامه داد: از زمان تشکیل هیات مدیره انجمن هنرهای تجسمی خوزستان تاکنون وضعیت انجمن تغییر آنچنانی نکرده و به تازگی پس از سه مرحله سرقت از این انجمن بالاخره آب و برق انجمن وصل شده است.
وی ادامه داد: هم اکنون جلسات و کارگروه های پنج گانه در انجمن برگزار می شوند اما با نزدیک شدن به فصل گرما امکان برگزاری جلسات نیز از دست خواهد رفت.

*** چهل نمایشگاه، چهل شهر؛ مهمان اهواز، دزفول و شوشتر
رییس هیات مدیره انجمن هنرهای تجسمی خوزستان با اشاره به نمایشگاه 'چهل نمایشگاه، چهل شهر' که هم اکنون در گالری کینو اهواز برپاست گفت: این نمایشگاه همزمان در 40 شهر ایران برپا است و در خوزستان نیز در شهرهای اهواز، دزفول و شوشتر برگزار شده است.
وی با بیان اینکه این نمایشگاه منتخبی از بهترین آثار هنرمندان در چهار دهه گذشته را در قالب های کلاسیک و انتزاعی ارایه می دهد افزود:در این نمایشگاه تصویری از آثار هنرمندانی چون هانیبال الخاص، ایرج اسکندری، حبیب اله صادقی، احمد اسفندیاری، جلال شباهنگی، منوچهر معتبر، ایرج کریم خان زند و ... به نمایش درآمده است.
عدیلی پور ادامه داد: در این نمایشگاه تصویر آثار هنرمندان که توسط موزه هنرهای معاصر خریداری شده و در گنجینه نگهداری می شود در معرض دید قرار داده شده و با توجه به اینکه این آثار قیمتی هستند انتقال آنها از موزه هنرهای معاصر به شهرهای دیگر مشکل است چراکه نیاز به تیم حفاظتی، هزینه بالای بیمه و شرایط خاصی دارند که شهرها نمی توانند این شرایط را فراهم آورند مگر اینکه موزه هنرهای معاصر معتبری وجود داشته باشد.
وی گفت: موزه هنرهای معاصر اهواز با وجود این امکانات در اختیار پیمانکار است و هم اکنون نیز نمایشگاه گل و گیاه در آن برپا شده است.
به گزارش ایرنا نمایشگاه 'چهل نمایشگاه، چهل شهر' از 22بهمن کار خود را آغاز کرده است و تا 28 بهمن پذیرای علاقه مندان است.
7164/ 6037

ارتباط با سردبیر newsroom@irna.ir

تماس بی واسطه با مسئولین

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
ساری- ایرنا- سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر در حالی به پایان رسید که امسال هم مانند سال های گذشته بازار بلیت های مهمان بویژه در استان ها داغ بود و بر خلاف انتظار، بسیاری از دستگاههای دولتی خود را صاحب سهمیه دانستند تا پای مهمانان واقعی به سینماها باز نشود.
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

به گزارش خبرنگار ایرنا، در نظر گرفتن سهمیه ای معقول از بلیت های جشنواره های پرمخاطب مانند فیلم ، موسیقی و یا تئاتر در عرصه فرهنگی دارای فلسفه خاصی است و یکی از مهم ترین علت عرضه بلیت هایی با عنوان مهمان یا خبرنگاران و غیره این است که افراد و شخصیت هایی که ارزش افزوده برای جشنواره ایجاد می کنند، از این حداقل امکان بهره مند شوند و همچنین حضورشان از نظر زمانی و مکانی برنامه ریزی شده باشد.
اگر چه موضوع بلیت مهمان در پایتخت به خاطر تمرکز فعالیت های مهم فرهنگی، تعدد مراکز، گستردگی و تنوع موضوعات و مهم تر از همه عادت شهروندان در پرداخت هزینه برای نیازهای فرهنگی تا حدود زیادی در چارچوب تعریف شده قرار دارد، ولی در استان ها به معضلی برای دست اندرکاران جشنواره های فرهنگی بویژه فیلم فجر تبدیل شده و هر ساله هم در دامنه آن افزوده می شود.
به عنوان مثال در استان مازندران که امسال با یک سالن سینمایی میزبان فیلم های سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر بود، موضوع بلیت های مهمان چنان داغ بود که گاهی کلافگی دست اندرکاران را به خاطر تلفن های پشت سر هم مسئولان و مدیران دستگاههای اداری برای درخواست بلیت های مجانی یا همان بلیت های مهمان می شد از چهره آنان فهمید.
این در حالی بود که امسال استاندار جدید مازندران به همراه خانواده اش با قرار گرفتن در صف ورود به سینما سپهر ساری، محل نمایش فیلم های فجر و خرید بلیت تلاش کرد این پیام را به مدیران دستگاههای دولتی و مسئولان سایر دستگاهها برساند که بلیت مهمان تنها برای افرادی است که واقعا مهمان جشنواره باشند و به صورت رسمی برای دیدن فیلم دعوتنامه دریافت کرده باشند.
احمد حسین زادگان همچنین با ارسال نامه ای برای دستگاههای اجرایی از آنها خواست تا از فرصت جشنواره هایی مانند فیلم فجر برای هزینه کردن درست بودجه های فرهنگی خود استفاده کنند و این مجال را فراهم کنند تا کارکنانشان نیز اوقات فراغت فرهنگی را با دیدن فیلم های این جشنواره تجربه نمایند.
با این وصف هنگامی که پرونده سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر با روی پرده رفتن فیلم سینمایی ' ناگهان درخت ' در سینما سپهر ساری بسته و اعلام شد که حدود 17 هزار نفر در سئانس های مختلف به این سینما رفتند که تعداد زیادی از آنان بدون بلیت یا بلیت مهمان بودند، یک بار دیگر زخم استفاده نادرست از بلیت مهمان جشنواره های فرهنگی سر باز کرد.
بر اساس اعلام دست اندرکاران جشنواره فجر، حدود 6 هزار نفر از مخاطبان جشنواره فجر در مازندران دانش آموزان بودند که به طور طبیعی بخش سیمرغ پروانه ها برای آنان رایگان تعریف شده است ولی نزدیک به 11 هزار نفر دیگر به تماشای فیلم های سودای سیمرغ نشستند.
** هزاران بلیت مهمان
مشاهدات خبرنگار ایرنا طی چند روز حضور مستمر در سینما سپهر ساری ، بیانگر تکرار ماجرای همیشگی درخواست بلیت مهمان از سوی افراد مختلف دارای نفوذ بود. با وجود این که ادارات از محل نیم درصد بودجه فرهنگی خود و با توجه به طرح تخفیف 30 درصدی ارائه شده برای دستگاههای دولتی و نهادها، فرصت و امکان خرید بلیت گروهی را داشتند، اما نه تنها اقدامی از سوی ادارات و نهادهای مختلف برای تهیه بلیت های گروهی نشد، بلکه سیل درخواست بلیت های مهمان نیز مانند سال های گذشته به سوی برگزار کنندگان جشنواره روانه شد.
افراد و گروههای مختلفی طی هفت روز برگزاری جشنواره فیلم فجر در مازندران به سینما سپهر رفتند که بخش قابل توجهی از آنان بلیت مهمان داشتند، بلیت هایی که بابت صدورشان وجهی پرداخت نشده بود.
مشاهدات هفت روزه خبرنگار ایرنا از برگزاری جشنواره در سینما سپهر نشان می دهد که دست کم 50 درصد از حدود 11 هزار بلیتی که برای تماشای 13 فیلم بخش سودای سیمرغ صادر شد، بلیت های مهمان و رایگان بود، بلیت هایی که به درخواست و احتمالا با فشار ادارات و نهادها و برخی اشخاص حقیقی و حقوقی صادر شد و گر نه مجریان جشنواره قطعا میلی به کم شدن فروش فیلم ها در سینما ندارند و حتما تعداد بلیت های مهمان هر رویداد نیز محدود است.
نکته جالب این که به جز چند مسئول، تقریبا همه مسئولانی که طی این روزها وارد سینما شدند، بلیت مهمان داشتند و برخی از آنان حتی حاضر نمی شدند بلیت مهمان را هم به مسئول ورودی سالن نشان دهند تا احتمالا جایگاهشان هم تراز با سایر مخاطبان نشود. فرقی نداشت که اعضای شورای شهر ساری باشند، یا کارکنان و مدیران برخی مجموعه های اداری؛ مهر ' بلیت مهمان ' روی بلیت های این مدیران خودنمایی می کرد.
** تشویق دستگاههای حامی هنر
آگاهی از اینکه چه نهادها و مجموعه هایی از طرح تخفیفی مجریان برگزاری جشنواره فجر در ساری استقبال کردند، می تواند میزان نگاه فرهنگی در بین مدیران و مسئولان استان را نشان دهد. سرپرست اداره کل روابط عمومی استانداری مازندران در این باره به ایرنا گفت: ساز و کاری برای این که بدانیم چه نهادهایی پیرو نامه استانداری برای خرید گروهی بلیت های جشنواره فجر با تخفیف ویژه اقدام کردند وجود ندارد.
عباس مهدوی اظهار داشت: حمایت از رویدادهای فرهنگی و هنری، هزینه محسوب نمی شود، بلکه سرمایه گذاری اجتماعی است که باید جدی گرفته شود. بسیاری از مسئولان با وجود این که به اثرگذاری فعالیت های فرهنگی در جامعه آگاه هستند، در عمل اقدامی برای حمایت از فعالیت های فرهنگی انجام نمی دهند.
وی افزود: برای حمایت از این اقدام، استانداری مازندران از دستگاههایی که برای کارکنانشان طی یک هفته اکران فیلم های فجر، کار فرهنگی انجام دادند و بلیت گروهی خریداری کردند، به صورت رسمی تقدیر می کند تا هم تفاوت نگاه به این مجموعه ها با مجموعه ها و مدیران بی توجه به حوزه فرهنگ و هنر نمایان شود و هم انگیزه ای برای ادامه حضور در این عرصه برای مدیران و دستگاه ها و مجموعه ها ایجاد شود.
** بی خاصیت شدن طرح تخفیف
پیشنهاد استانداری برای قدردانی و تشویق نهادها و اداراتی که، به حمایت از بخش فرهنگ و هنر با تهیه بلیت اقدام کردند، ارزشمند است، اما چند نهاد اداری در مازندران طی این یک هفته با نگاهی فرهنگی مانند استاندار و ' عیسی قاسمی طوسی ' مدیرکل امور اجتماعی استانداری مازندران از گیشه بلیت تهیه کردند؟
این نقد به دستگاههای فرهنگی مانند اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، حوزه هنری، کانون پرورش فکری، سازمان تبلیغات اسلامی، بنیاد حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس و بنیاد شهید و امور ایثارگران که چند فیلم اکران شده در فجر مرتبط با حوزه فعالیت آن ها بود و حتی شهرداری هایی که طی سال های اخیر بودجه های میلیاردی فرهنگی در نظر می گیرند، وارد است که سهمی برای خرید بلیت سینما در نظر نگرفتند.
به گفته مدیر اجرایی سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر در مازندران، هیچ کدام از دستگاههای اجرایی استان از اجرای طرح تخفیف ویژه ادارات استقبال نکردند.
آذر محمودی به خبرنگار ایرنا گفت: استقبال از طرح تخفیف 30 درصدی عمدتا از سوی افراد بود. تعدادی از هنرمندان و برخی علاقه مندان به سینما که مخاطبان ثابت سینما و جشنواره در دوره های مختلف هستند، از این طرح تخفیفی استفاده کردند. اعضای انجمن سینمای جوان نیز از افرادی بودند که بلیت با تخفیف 30 درصدی را تهیه کردند. با وجود این که خود انجمن مجری برگزاری جشنواره بود، به هر فیلمساز عضو انجمن فقط 2 بلیت مهمان دادیم و بقیه بلیت ها را خودشان تهیه کردند. همه اساتید انجمن نیز خودشان اقدام به خرید بلیت کردند.
وی افزود: فقط دو مجموعه از خرید گروهی بلیت جشنواره استقبال کردند. یک انجمن وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به نام ' سراج ' 55 بلیت برای اعضای خود خریداری کرد که ما نیز با هدف حمایت از این اقدام آن ها، به جای 30 درصد، 50 درصد تخفیف در نظر گرفتیم. سرپرست گروه فرهنگی آیینی ' زندگی سوادکوه ' نیز برای همه اعضای گروه خود بلیت گروهی خریداری کرد که با تخفیف 50 درصدی از این گروه نیز حمایت کردیم، اما از ادارات استان، هیچ کدام حاضر به تهیه بلیت به صورت گروهی با تخفیف ویژه نشدند. با این حال از استاندار مازندران و چند مدیر دیگری که خودشان اقدام به تهیه بلیت کردند سپاسگزاریم.
مسئولان برگزاری جشنواره فیلم فجر طرح های تخفیفی دیگری نیز برای مخاطبان در نظر گرفته بودند. برای مثال بلیت فیلم ها در سئانس های ساعت 14 و 30 و همچنین سئانس پایانی هر شب در صورتی که از دفتر انجمن سینمای جوانان مازندران تهیه می شد، 50 درصد تخفیف داشت.
** علاقه مندان پشت در؛ مهمان ها داخل سالن
مسئول انجمن سینمای جوانان مازندران با بیان این که دوست داشتیم ادارات پای کار بیایند، گفت: ما سئانس هایی را داشتیم که مشتاقان سینما با وجود این که حاضر به خرید بلیت بودند، به خاطر حضور برخی مهمانان دارای بلیت رایگان، پشت در ماندند. برای نوبت آخر اکران فیلم های ' سرخپوست ' ، ' شبی که ماه کامل شد ' و ' ماجرای نیمروز 2 ؛ رد خون ' این اتفاق در سینما سپهر افتاد. در برخی سئانس ها هم پیش آمد که به اصرار مردم، صندلی اضافه در راهروهای سینما چیده شد.
بسیاری از ادارات برای رفاه کارکنان خود بلیت استخر تهیه می کنند، اما هنوز این نگاه که می توان بلیت کنسرت، تئاتر و سینما را نیز در کنار بلیت های استخر تهیه کرد در مدیران دستگاه ها وجود ندارد. استمرار روند تهیه بلیت های مهمان و رایگان برای اشخاص حقیقی و حقوقی سبب شده که این موضوع به یک سنت و یک مطالبه معمولی بین برخی مدیران و کارکنان ادارات و حتی اشخاص حقیقی تبدیل شود، تا جایی که دست کم نیمی از مخاطبان یک رویداد مهم و پرطرفدار هنری در مازندران، با بلیت مهمان وارد سالن سینما می شوند.
** سهمی که ادا نمی شود
البته مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران معتقد است که این موضوع صرفا مختص مازندران نیست و در همه رویدادهای مشابه سراسر کشور رقم می خورد. ' محمود شالویی ' که مدیریت در اداره کل هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد و مدیرکلی فرهنگ و ارشاد استان اصفهان را هم در کارنامه دارد، به تجربه مشاهده این فرآیند در تمام دوره های فعالیت خود از سوی نهادها و ادارات اشاره دارد و بر این باور است که هرچند دعوت از مهمانان یک رسم است، اما از دستگاههای اداری انتظار می رود که بخشی از بودجه فرهنگی خود را صرف خرید بلیت های چنین رویدادهایی کنند.
وی به خبرنگار ایرنا گفت: اگر همه دستگاه ها سهم شان را در این بخش ادا کنند، هم از تولیدات فرهنگی حمایت خواهد شد و هم این که تولیدات فرهنگی بیشتر وارد سبد خانواده ها می شود.
این مسئول اظهار داشت: واقعیت این است که نه فقط در مازندران، حتی در تهران هم زمان برگزاری جشنواره فیلم فجر و حتی جشنواره تئاتر و موسیقی، بخش قابل توجهی از حضار مهمان هستند و تعداد مخاطبان حاضر در سالن، بیانگر میزان فروش بلیت نیست.
شالویی با اشاره به اهمیت اقتصاد هنر، گفت: هنر ما از نظر اقتصاد گره هایی جدی دارد. چرا که نه در سبد کالای خانوار نتوانست جای خود را پیدا کند و نه در نظام اداری توانست آن طور که باید سهم داشته باشد. نه فقط در زمینه جشنواره فیلم فجر، حتی درباره تئاتر و موسیقی هم انتظار این است که دستگاهها بخشی از بودجه فرهنگی را صرف خرید بلیت برای ارائه به کارکنان شان کنند. آثار زیادی در گالری های مازندران به نمایش در می آیند که هیچ اداره ای برای خرید آن ها اقدام نمی کند. در حالی که راهروهای ادارات ما نیاز به تزئین شدن با آرایه های هنری دارند.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران افزود: زمانی که مدیرکل هنرهای تجسمی بودم، مصوبه ای داشتیم مبنی بر این که 2 دهم درصد از بودجه تملک دارایی وزارتخانه ها و دستگاه ها صرف خرید آثار هنری شود. پیشنهاد دادیم که جوایز مناسبت های فرهنگی به سمت تولیدات هنری تغییر وضعیت دهد. حتی برای این طرح اکسپو برگزار شد، اما ادارات شرکت نکردند. چون الزامی وجود ندارد.
**الزام و اشتیاق
شالویی گفت: این موضوع به دو بحث الزام و اشتیاق وابسته است. ممکن است یک مدیر اشتیاق هنری داشته باشد و حمایت کند. مسأله این است که اشتیاقی وجود ندارد، اقدامی هم انجام نمی شود. طی چند ماهی که در مازندران هستم هنوز ندیدم که مدیر یک دستگاه اداری اعلام کند حاضر است از محل نیم درصد بودجه فرهنگی، به یک بخش از حوزه فرهنگ و هنر کمک کند.
وی افزود: ما حضور جمعی را در فرآیند حمایت های همه جانبه از موضوعات فرهنگی و هنری به شکلی که مورد انتظار است نداریم. در حالی که اگر فرهنگ در مسیر درستی قرار گیرد و هر چه بیشتر به مبادی فرهنگی نزدیک شویم، اغلب مسائل و مشکلات در حوزه های مختلف حل می شود. ریشه همه مشکلات در نگاهی عمقی به مسائل فرهنگی بر می گردد و راه حل همه چیز در همین بخش است. هر چه سلامت روح نزدیک تر شویم، سلامت جسم و جامعه را بیشتر تضمین کرده ایم.
این مسئول گفت: باید به سمت ترغیب و انگیزه سازی در بین مدیران و دستگاهها حرکت کنیم. تشویق به این که دستگاه های فعال تر در حوزه فرهنگ و هنر، از امتیازاتی در ازریابی ها برخوردار می شوند. حتی در جشنواره شهید رجایی که هر سال ادارات در آن ارزیابی می شوند، این موضوع به عنوان یک شاخص در نظر گرفته شود تا مدیر و نهادی که کار فرهنگی می کنند، در ارزیابی ها امتیاز بیشتری کسب کنند. در واقع اهمیت بخش فرهنگ را باید به واسطه تشویق و ترغیب در مدیران و دستگاه ها نهادینه کنیم. عناصر ترغیبی و تشویقی چندین برابر اثرگذار هستند.
صرف نظر از تشویق و ترغیب که مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران به آن تأکید دارد، این را هم باید گفت که تقریبا همه دستگاهها بودجه هایی برای فعالیت های فرهنگی دارند. اما تعریف فعالیت فرهنگی در نهادها یکسان نیست و این بودجه ها در مسیرهایی که گاهی ممکن است اثرگذاری چندانی نداشته باشند هزینه شوند.
نکته پایانی این که مشاهدات چند روزه در سینما سپهر و همچنین نمونه های مشابه در سایر رویدادهای فرهنگی نشان می دهند که بسیاری از افرادی که با بلیت مهمان وارد سالن سینما می شوند، مشکل مالی هم برای تهیه بلیت ندارند. کما این که جمع مبلغ خریدشان از بوفه سینما برای لحظات نشستن پای فیلم و از بین بردن سکوت مورد نیاز تماشای فیلم در سینما، گاهی چند برابر قیمت بلیت یک فیلم می شود. نمونه بارز آن هم آقای مسئولی بود که پس از ورود به لابی، یک کارتن پاپ کورن خرید؛ در سینما مقابل خود قرار داد و از ابتدا تا انتهای فیلم مشغول خوردن پاپ کورن بود.
9927/1654

ارتباط با سردبیر newsroom@irna.ir

تماس بی واسطه با مسئولین

لینک خبر :‌ خبرگزاری جمهوری اسلامی
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۲۳

شرکت کنندگان، خوانندگان و عاشیق های شاهسون از ایل بزرگ بغدادی خواستار توجه به موسیقی ایلات و عشایر بویژه موسیقی شاهسون شدند.
به گزارش خبرنگار بازارکار جشنواره موسیقی شاهسون در حالی در تهران برگزار شد که موسیقی شاهسون چه قبل و چه بعد از انقلاب مهجور مانده و مورد توجه سازمان و دستگاه های ذیربط از جمله صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنین سازمان امور عشایر قرار نگرفته است.
حاج قاسم کیومرثی یکی از بزرگان طایفه ذغل ایل بزرگ بغدادی در این باره می گوید: ایل شاهسون بغدادی یکی از اقوام بزرگ و تأثیرگذار ایرانی است و دارای فرهنگی غنی و دارای فولکلور خاص خود است و انتظار این است که به فرهنگ و هنر نواحی و مناطق مختلف از جمله موسیقی سنتی اقوام شاهسون توجه شود.
علی حاجیلی نویسنده کتاب ارزشمند "چل یک دنه بایاتی" اشعار سنتی شاهسون ایل بغدادی نیز در این زمینه گفت: این کتاب بخشی از فرهنگ سنتی ایل بغدادی و شاهسون را به رشته تحریر در آورده ولی این فرهنگ و فرهنگ ایل بزرگ بغدادی در ابعاد متنوع خود شامل موسیقی، شعر، پوشش و سایر زمینه ها نیازمند توجه است و انتظار داریم دستگاه ها بویژه صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به این فرهنگ و هنر اصل، سنتی و غنی توجه نمایند.
عاشیق علی جمالی نیز از ماهدشت کرج در این جشنواره گفت: ایل بزرگ بغدادی نقش و تأثیر سیاسی و اجتماعی بسیار مهمی در دوره های تاریخی ایران به ویژه دوره های؛ قراقویونلوها، آق قویونلوها، صفوی، افشار، زند، قاجار و ... داشته است و در دوران انقلاب و جنگ هم پا به پای سایر اقوام از این مرز و بوم دفاع کرده است بنابراین کمترین توقع این است که موسیقی شاهسون جایی در رسانه ملی داشته باشد.
چوپان اوغلی شاعر اهل میانه آذربایجان شرقی نیز بر توجه به موسیقی عشایر و ایل بزرگ بغدادی تاکید کرد و گفت: فرهنگ عشایری سرشار از مردانگی، عشق و نوعدوستی و عشق به ائمه اطهار علیه السلام است و نباید از آن غفلت شود و به شعر و موسیقی عشایری و شاهسون توجه شود.
فرزندان ایل بزرگ شاهسون هم اکنون در منطقه های گوناگون ایران (استان های تهران، فارس، آذزبایجان، مرکزی، زنجان و...) هم چنین کشورهای همسایه، همچون ترکیه و عراق استقرار یافته اند و در قرن اخیر بیشتر آنان یک جانشین و شهرنشین شده اند.
شاهسون بغدادی از ایلات تُرک اطراف تهران، ساوه، زرندوگرماب وزنجان و قزوین بوده اند که ییلاق شان خلجستان و فراهان و قشلاق شان ساوه و زرند بوده است و در اطراف قزوین به سی طایفه منقسم می شدند (جغرافیای سیاسی کیهان ص112).
مذهب شاهسون های بغدادی از زمان صفوی یا پیش از آن شیعه دوازده امامی بوده است. شاهسون ها در تغییر مذهب رسمی ایران به شیعه نقش مهمی داشته اند.
چگور، بالابان و قارقی از ابزارهای مهم موسیقی شاهسون و ایلات و عشایر بغدادی محسوب می شود که نوای دلنشین "بالابان" در بخشی از سریال پایتخت ساخته سیروس مقدم و محسن تنابنده مورد استفاده قرار گرفت.
گفتنی است آقایان مسیح اله رضایی،بالاخان دانش بیات، علی حسینی، علی جمالی ، ارشد جلالی، صحرایی و ... از چهره های شاخص موسیقی شاهسون و ایلات و عشایر بغدادی بوده و هستند.
جشنواره موسیقی شاهسون با حضور پرشور مردمان هنردوست و علاقمند به فرهنگ و هنر ایلات و عشایر ایل بغدادی و عاشیق های دلسوخته همزمان با چهلمین سال بزرگداشت جشن های انقلاب اسلامی در تهران برگزار شد. پاسداری از فرهنگ و موسیقی شاهسون مثل سایر میراث فرهنگی حمایت همه جانبه می طلبد و مسئولیت دستگاه های فرهنگی و متولیان امر در این زمینه دو چندان است.

لینک خبر :‌ روزنامه بازار کار